<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mei R. Sriariyawat on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mei R. Sriariyawat on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@meimay1648?source=rss-d60babecffdc------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*mJ9lIhKXWdiPxXX5.jpg</url>
            <title>Stories by Mei R. Sriariyawat on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648?source=rss-d60babecffdc------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 23:19:42 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@meimay1648/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ความรู้พื้นฐานของนักลงทุนมูลค่าในตลาดหุ้น]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%99-5b0814addd4?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5b0814addd4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 24 Aug 2019 10:39:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-24T10:39:31.716Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pkD16FE3m59Wm3t7OKcckg.png" /><figcaption>Cr:Pixabay</figcaption></figure><p>ในโลกของการลงทุน หากแบ่งออกเป็นประเภท สามารถแบ่งได้ง่ายที่สุด คือสายที่หนึ่ง นักลงทุนมูลค่า หรือ VI และอีกสายหนึ่ง คือนักลงทุนที่ทำกำไรจากความผันผวนของตลาด หรือที่เราเรียกกันว่า นักเก็งกำไร (Trader) ทั้งนี้ การลงทุนสองประเภทนี้ต่างใช้ทักษะ ชุดความรู้ และชุดการเตรียมตัวทางจิตใจ ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้น กฎข้อแรกของนักลงทุนที่จะประสบความสำเร็จได้ ต้องรู้ตัวเองเสียก่อนว่าตัวเองอยากเป็นนักลงทุนแบบใด มีความสามารถในการรับความเสี่ยงได้แค่ไหน และมีความสุขกับการลงทุนแบบใด ไม่เช่นนั้น นักลงทุนจะมีความสับสนอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะเข้าตลาดเมื่อใดและออกจากตลาดเมื่อใด และยิ่งไม่รู้ว่าตัวเองควรจะมีชุดความรู้ชุดใดเพื่อที่จะลงทุนให้ประสบความสำเร็จได้</p><p>.</p><p>ที่กล่าวมาข้างต้นถึงประเภทของนักลงทุน ก็เพราะต้องการจะย้ำว่า หากท่านเป็นนักลงทุนระยะสั้นที่ชื่นชอบการทำกำไรจากความผันผวนของตลาด บทความนี้จะไม่เหมาะสมกับท่านอย่างสิ้นเชิง แต่ถ้าหากท่านคือนักลงทุนที่ไม่ชอบเข้าออกตลาดบ่อย ๆ ชอบที่จะนำเงินไปลงทุนในทรัพย์สินที่สามารถเจริญเติบโตและให้ผลตอบแทนในระยะยาว นี่คือชุดความรู้ที่ท่านจะต้องมีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งมีดังนี้ คือ</p><p>.</p><p>1 ความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์มหภาคพื้นฐาน</p><p>.</p><p>ความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์มหภาคพื้นฐาน จะว่าไปก็คือความสามารถในการเห็นองคาพยพของการเคลื่อนไหวของมูลค่าสินทรัพย์หลักต่าง ๆ ที่มีความสัมพันธ์กันกับการเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจของโลกใบนี้ในภูมิภาคต่าง ๆ</p><p>.</p><p>หากอธิบายแบบนี้ หลาย ๆ คนคงรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ยากมาก ๆ แต่ความเป็นจริงแล้ว ในฐานะนักลงทุนรายย่อย เราไม่จำเป็นต้องรู้ลึกแบบนักวิชาการ เราแค่จำเป็นต้องรู้ในเรื่องพื้นฐานที่กระทบต่อการเคลื่อนที่ของมูลค่าสินทรัพย์ก็พอ ความรู้พื้นฐานเหล่านี้ เริ่มจากเรื่องของระบบการเงินโลกพื้นฐาน เรื่องประสิทธิภาพในการสร้างผลผลิต (Productivity) เรื่องวงจรทางเศรษฐกิจและวรจรทางธุรกิจ การเข้าใจคำศัพท์พื้นฐาน เช่น อัตราดอกเบี้ย สภาวะเงินเฟ้อ สภาวะเงินฝืด นโยบายทางการเงิน นโยบายทางการคลัง เป็นต้น</p><p>.</p><p>แต่แค่การเข้าใจเป็นส่วน ๆ นั้น กลับไม่เพียงพอ เนื่องจากทุกปัจจัยมีความเกี่ยวเนื่องกัน ความเข้าใจแบบเชื่อมโยงจึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง อย่างเช่น หากธนาคารกลางสหรัฐฯ มีนโยบายผ่อนคลายทางการเงิน อะไรคือความหมายที่เชื่อมโยงกับคำว่าผ่อนคลายทางการเงิน และการที่สหรัฐอเมริกามีนโยบายแบบนี้ จะส่งผลถึงปริมาณเงินในระบบการเงินโลก และส่งผลถึงประเทศไทยอย่างไร เป็นต้น นี่คือตัวอย่างของความเข้าใจแบบเชื่อมโยงในปัจจัยต่าง ๆ ที่นักลงทุนจำเป็นต้องมีเพื่อเข้าใจภาพใหญ่ หากนักลงทุนสามารถเข้าใจภาพใหญ่ได้ จะทำให้นักลงทุนเริ่มมีความสามารถที่จะคาดการณ์แนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ ซึ่งคุณสมบัติหนึ่งของนักลงทุนคือต้องสามารถคาดการณ์อนาคตได้ นักลงทุนลงทุนบนอนาคต ไม่ใช่ลงทุนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต ดังนั้น การเข้าใจเศรษฐกิจมหภาคพื้นฐาน คือก้าวแรกสู่ความสามารถในการคาดการณ์อนาคตในภาพใหญ่ได้</p><p>.</p><p>2. เข้าใจเทรนด์การเติบโตของอุตสาหกรรมต่าง ๆ บนโลก</p><p>.</p><p>เวลาเราพูดถึงเทรนด์ บางคิดคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างวูบวาบแล้วหายไป แต่ความเป็นจริงแล้ว ในโลกของการลงทุน ความสามารถหนึ่งที่ต้องมี และอยากจะย้ำตลอดเวลา คือความสามารถในการคาดการณ์อนาคตได้ และบนตลาดหุ้นที่เป็นแหล่งรวมของเหล่าบริษัทที่ทำธุรกิจมากมายหลากหลาย นักลงทุนต้องสามารถ อย่างน้อยที่สุด มองเห็นว่าอุตสาหกรรมใดบนโลกใบนี้ที่จะเจริญเติบโตและยิ่งใหญ่ในอนาคต นี่คือความหมายของคำว่า ‘เข้าใจเทรนด์’ บนโลกของการลงทุนในตลาดหุ้น</p><p>.</p><p>ในช่วงที่อินเตอร์เน็ตเกิดขึ้น และเกิดวิกฤต dot com ในวันนั้น คนที่เห็นว่าอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับอินเตอร์เน็ตจะเจริญเติบโต จะสามารถมองเห็นหนทางการเติบโตบน Amazon ได้ เมื่อตลาดตกอย่างรุนแรง ใครที่เก็บหุ้น Amazon ไว้ มาถึงวันนี้มันพิสูจน์แล้วว่าบริษัท Amazon เป็นหนึ่งในบริษัทที่เติบโตและสร้างผลกำไรมหาศาลให้กับผู้ถือหุ้น ต่อมาเมื่อมี Google, Apple, Facebook และ Netflix มันคือหลักการเดียวกัน ว่าผู้ที่มองเห็นเทรนด์การเจริญเติบโตของ Internet และ Mobile Internet กลายเป็นผู้ที่สร้างผลตอบแทนอย่างมีประสิทธิภาพ บนความสามารถในการอ่านเทรนด์อุตสาหกรรม</p><p>.</p><p>เพราะเหตุนี้ หนึ่งในสิ่งที่นักลงทุนต้องเข้าใจคือ อะไรที่กำลังเป็นเทรนด์ และธุรกิจใดอยู่บนเทรนด์ที่จะเจริญเติบโต รวมไปถึงมีความสามารถในการแยกแยะเทรนด์ที่เป็นแฟชัน ซึ่งเกิดประเดี๋ยวประด๋าว และอะไรคือเทรนด์ ที่จะอยู่ไปอีก 5 ปี 10 ปี เป็นเทรนด์ที่สามารถสร้างบริษัทให้เจริญเติบโตได้อย่างมั่นคง</p><p>.</p><p>3. เข้าใจการทำงานของธุรกิจ</p><p>.</p><p>การลงทุนบนตลาดหุ้น คือการลงทุนบนภาคธุรกิจ คือการที่นักลงทุนนำเงินไปซื้อหุ้นของบริษัท และหวังว่าบริษัทจะเจริญเติบโต สร้างผลตอบแทนที่ดีให้กับนักลงทุนได้</p><p>.</p><p>ดังนั้น หนึ่งในชุดความรู้ของนักลงทุนที่ต้องมีคือ ต้องเข้าใจการทำงานของธุรกิจทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เชิงคุณภาพหมายถึง คุณภาพของผู้บริหาร คุณภาพของการทำงาน คุณภาพในการกำหนดวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ในการพาบริษัทเดินไปข้างหน้า สิ่งเหล่านี้เราสามารถหาข้อมูลได้จากผลประกอบการประจำปี (Annual Report) รวมทั้งสามารถสังเกตสินค้าและบริการของบริษัท รวมไปถึงสังเกตได้จากข่าวต่าง ๆ ที่ออกมาตามหนังสือพิมพ์ อีกทั้งบทสัมภาษณ์ผู้บริหารก็เป็นอีกหนึ่งแหล่งที่ทำให้เราสามารถเห็นคุณภาพของบริษัทนั้น ๆ ได้</p><p>.</p><p>สำหรับการเข้าใจธุรกิจในเชิงปริมาณ คือการเข้าใจงบการเงิน ใครที่มีความสามารถในการอ่านงบการเงินได้ดีกว่า คนนั้นจะสามารถอ่านสุขภาพทางการเงินของบริษัทได้ดีกว่า และมีแนวโน้มในการลงทุนที่เสี่ยงน้อยกว่า อย่างไรก็ตาม คนที่อ่านงบการเงินไม่เก่ง ไม่ใช่ว่าจะไม่สามารถเข้าสู่โลกของการลงทุนได้ จุดประสงค์หลักของการอ่านงบการเงินคือการทำให้เรารู้ว่าบริษัทที่เราต้องการเข้าไปลงทุนมีสุขภาพทางการเงินเป็นอย่างไร หลาย ๆ เรื่อง เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่าย เช่น บริษัทมีสินทรัพย์เท่าไหร่เทียบกับหนี้สิน แน่นอนว่าบริษัทที่มีหนี้สินเยอะ ย่อมมีสุขภาพทางการเงินที่แย่กว่าบริษัทที่มีหนี้สินน้อย อย่างไรก็ตาม หากบริษัทมีหนี้สินน้อยเกินไป ก็อาจจะตีความได้ว่าบริษัทใช้ทรัพยากรของตัวเองไม่คุ้มค่า มีโอกาสสร้างหนี้เพิ่มเพื่อนำเงินไปลงทุนเพิ่มแต่ไม่ทำ ทำให้โอกาสในการเติบโตของบริษัทมีต่ำ เป็นต้น ดังนั้น การเข้าใจงบการเงินของบริษัท อีกนัยหนึ่งคือการทำความเข้าใจเรื่องราวของบริษัทผ่านตัวเลขทางบัญชี รวมทั้งสามารถทำให้นักลงทุนสามารถคาดการณ์มูลค่าของบริษัทในอนาคตได้นั่นเอง</p><p>.</p><p>หากนักลงทุนสามารถอ่านธุรกิจได้เข้าใจทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ นี่คือความสามารถในการเลือกบริษัทเพื่อเข้าไปลงทุนในระดับจุลภาพ (Micro) จะเห็นได้ว่า นักลงทุนควรจะมีความรู้ตั้งแต่ระดับมหภาคเพื่อทำความเข้าใจทิศทางของเศรษฐกิจในภาพใหญ่ เห็นวงจรเศรษฐกิจและเห็นการไหลของเงินจากที่หนึ่งไปสู่อีกที่หนึ่งได้อย่างเป็นระบบ ก่อนจะนำมาสู่การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับเทรนด์ในระดับอุตสาหกรรมที่จะเติบโตในอนาคต จากนั้น จึงใช้ความรู้เกี่ยวของการอ่านธุรกิจมาเลือกบริษัทที่แข็งแกร่งและมีราคาต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง ในกลุ่มอุตสาหกรรมนั้น ๆ เพื่อการลงทุนที่ยั่งยืนในอนาคต</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ตาม การลงทุนย่อมมีความเสี่ยง ความรู้คือสิ่งที่จะลดความเสี่ยงของนักลงทุนได้ แต่เพราะการลงทุนในหุ้นคือการคาดการณ์การเติบโตของมูลค่าธุรกิจในอนาคต ซึ่งอนาคตนั้นคือการคาดการณ์บนความเป็นไปได้ บนข้อมูลที่นักลงทุนมี ผ่านการคิดวิเคราะห์มาแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่นักลงทุนวิเคราะห์ออกมาจะเป็นไปตามนั้น 100% ทุกอย่างอยู่บนอัตราส่วนความเป็นไปได้ทั้งสิ้น เพราะเหตุนี้ นักลงทุนจึงต้องตระหนักถึงความเสี่ยง มีการจัดพอร์ตฟอลิโอที่บริหารจัดการความเสี่ยงอย่างเหมาะสม เพื่อความปลอดภัยของเงินลงทุนของนักลงทุนเอง</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5b0814addd4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Globalization : ลงทุนในประเทศพอหรือไม่ ???]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/globalization-%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%9E%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88-d951bb9f44af?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d951bb9f44af</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Aug 2019 03:17:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-17T03:17:39.587Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Globalization : ลงทุนในประเทศพอหรือไม่ ???</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*94oXpHH4G7HjHzoYAbaTAQ.jpeg" /></figure><p>ลงทุนแค่ในประเทศ เพียงพอหรือไม่ ??</p><p>.</p><p>ในโลกที่ทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมโยงกันไปหมดเสียทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่ในโลกของการลงทุน โลกที่กำลังเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวกันนี้ มีสิ่งที่เรียกว่า ‘เงิน’ เป็นตัวกลางที่เปรียบเสมือนกับของไหล ที่ไหลไปยังประเทศใด ๆ บนโลกนี้ได้อย่างเสรี เมื่อเทียบกับในอดีตแล้ว เงินในปัจจุบันยิ่งมีความสามารถในการไหลไปยังที่ต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น ยิ่งมองไปในอนาคตข้างหน้า บนแนวคิด Internet of Value ซึ่งเป็นแนวคิดที่ว่าจะทำอย่างไรให้สินทรัพย์ หรือสิ่งมีค่า สามารถเคลื่อนที่ไปยังที่ต่าง ๆ ได้ง่ายดาย บนต้นทุนที่ต่ำ เหมือนกับการส่งอีเมล์ทุกวันนี้ ที่เพียงแค่คลิก ก็สามารถส่งข้อมูลไปยังที่ต่าง ๆ ได้ง่ายดาย บนต้นทุนที่ต่ำจนไม่มีใครคิดให้ความสำคัญกับต้นทุนการส่งอีเมล์ โลกเราในวันข้างหน้า ก็กำลังจะทำให้การส่งเงินไปยังที่ต่าง ๆ บนโลกใบนี้ มีลักษณะที่ไม่ต่างอะไรกับการส่งอีเมล์</p><p>.</p><p>นี่คือการเคลื่อนที่ไปบน Globalization หรือ โลกไร้พรมแดน แม้วันนี้จะมีการชิงดีชิงเด่นกันระหว่างสหรัฐอเมริกากับประเทศจีน แต่การเจริญเติบโตของโลกใบนี้ต้องการความเชื่อมโยงที่ไร้พรมแดน เราจึงได้เห็นว่าความตึงเครียดระหว่างสองประเทศยักษ์ใหญ่ที่กำลังพยายาม Deglobalization หรือ หยุดกระบวนการเชื่อมโยงของโลกไร้พรมแดน กำลังส่งผลให้ความเติบโตของเศรษฐกิจได้รับอันตราย ข้อบ่งชี้ในทุกข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจบอกว่าการ Deglobalization นี้ เป็นหนึ่งในสาเหตุของการเกิดเศรษฐกิจถดถอย ดังนั้น ในท้ายที่สุดแล้ว เพื่อความเจริญเติบโตของเศรษฐกิจ โลกของเราไม่อาจปฏิเสธการเกิดขึ้นของ Globalization ได้ ไม่ว่าใครจะเป็นผู้นำโลกก็ตาม</p><p>.</p><p>หนึ่งในข้อบ่งชี้ว่าเศรษฐกิจโลกถูกเชื่อมโยงกันเป็นหนึ่งเดียว คือการที่ตลาดเงินตลาดทุนในทุกภูมิภาค ในทุกประเภททรัพย์สิน มีการเคลื่อนที่ที่สัมพันธ์กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เนื่องจากระบบการเงินโลกอยู่ภายใต้ Dollar System ทำให้ทุกนโยบายที่ธนาคารกลางสหรัฐประกาศออกมา สามารถส่งผลกระทบในวงกว้างได้ทั่วโลก เงินสามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วจากภูมิภาคหนึ่งไปอีกภูมิภาคหนึ่ง ผลักดันให้ราคาสินทรัพย์ในแต่ละภูมิภาคมีการขึ้นลงบนการไหลของเงินที่มีอิสระเสรี สิ่งเหล่านี้คือสัญญาณของการเชื่อมโยงเศรษฐกิจทั้งโลกจนเป็นหนึ่งเดียวทั้งสิ้น</p><p>.</p><p>ไม่แค่เพียงการลงทุนในตลาดเงินตลาดทุนเท่านั้น วันนี้มีกองทุนมากมายที่เดินทางไปทั่วโลกเพื่อหาบริษัทที่จะเติบโตในอนาคต ไปลงทุนกับบริษัทเหล่านั้นตั้งแต่บริษัทยังเป็นบริษัทเล็ก ๆ จนกระทั่งบริษัทเติบโตจนเข้า IPO ในที่สุด และนี่คือการเดินทางของ Venture Capital หรือ VC ที่มองหาการลงทุนไปทั่วโลก อีกทั้งเป็นการลงทุนในบริษัทโดยตรงเพื่อมองหาการเติบโตที่แท้จริง ไม่ใช่แค่การเติบโตบนกระดานหุ้น มีการพูดถึงเรื่องความสามารถในการขยายบริษัทในระดับโลก หรือการ Scalable เพื่อผลักดันให้บริษัทเล็ก ๆ ที่มีศักยภาพ เติบโตได้ในตลาดระดับโลก ดังนั้น บนแนวคิดของการเติบโตของธุรกิจในปัจจุบัน ไม่ใช่แค่สามารถเติบโตในตลาดภายในประเทศ แต่ต้องสามารถเติบโตไปยังตลาดนอกประเทศได้ด้วย</p><p>.</p><p>หากเป็นเมื่อก่อน สมัยที่ยังไม่มีอินเตอร์เน็ต การหยิบยกเรื่องการเติบโตนอกประเทศเป็นอะไรที่ดูเกินจริงมาก ดูใหญ่โตจนเหมือนเป็นแค่การฝันกลางวันสำหรับบริษัทเล็ก ๆ ที่เพิ่งก่อตั้ง แต่ในวันนี้ ในยุคที่การสื่อสารทั่วโลกถูกเชื่อมโยงผ่านอินเตอร์เน็ต ในยุคที่การเดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ ถูกแสนถูก ในยุคที่สินค้าและบริการถูกย้ายจาก Offline ไป Online ในยุคที่ Platform Economy เจริญเติบโต ทั้งหมดนี้ สร้างความเป็นไปได้ที่ไม่จำกัดให้กับบริษัทเล็ก ๆ ที่จะเจริญเติบโตบนตลาดโลก และบนความเป็นไปได้ที่ไม่จำกัดนี้เอง เงินลงทุนจากทุกที่ทั่วโลกก็มองหาบริษัทที่สามารถสร้างความเป็นไปได้ที่ไม่จำกัดเหล่านี้ให้เกิดขึ้นจริง สร้างผลตอบแทนอันไม่จำกัดให้กับนักลงทุนได้เช่นกัน</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ตาม บริษัทที่จะเจริญเติบโตเหล่านี้ มีสักกี่บริษัทที่อยู่ในประเทศไทย ???</p><p>.</p><p>ในวันนี้ มีกี่บริษัทที่เป็นบริษัทเติบโต ในตลาดหุ้นประเทศไทย ??</p><p>.</p><p>บริษัทเติบโตนั้นไม่ได้หมายความถึงบริษัทที่ดึงเอาผลกำไรส่วนเกินกลับไปลงทุนใหม่ในบริษัท การที่บริษัทดึงผลกำไรกลับเข้าไปลงทุนในบริษัทเพื่อหวังการเจริญเติบโตนั้น จะสร้างความเติบโตได้จริงก็ต่อเมื่อสิ่งที่บริษัทลงทุนสามารถสร้างมูลค่าให้สินค้าและบริการ กระตุ้นความต้องการซื้อให้เกิดขึ้นได้จริงในอนาคต อีกทั้งสินค้าและบริการนั้นต้องสามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้อีกด้วย ซึ่งเมื่อมองไปทั่วโลกวันนี้ บริษัทที่ถูกจัดไว้ในหมวดหมู่บริษัทเติบโตล้วนแล้วแต่ลงทุนบนเทคโนโลยีทั้งหมด ประเทศจีนลงทุนอย่างหนักบน Mobile Internet / E-commerce Platform / Content Platform / Financial Platform และมาในวันนี้ เทคโนโลยีที่ประเทศจีนให้ความสำคัญมากคือเทคโนโลยี AI ซึ่งการลงทุนบนเทคโนโลยีเหล่านี้ ทำให้บริษัทรุ่นใหม่ของจีนถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ของบริษัทเติบโตในอนาคต</p><p>.</p><p>ประเทศสหรัฐอเมริกาเช่นกัน หุ้นเติบโตที่เป็นผู้นำบนตลาดหุ้น ย่อมเป็นหุ้นกลุ่ม Faang อันประกอบไปด้วย Facebook / Amazon / Apple / Netflix และ Google แน่นอนว่าสาเหตุที่ทำให้หุ้นกลุ่มนี้กลายเป็นหุ้นกลุ่มผู้นำไป เป็นเพราะบริษัทกลุ่มนี้เป็นบริษัทที่เติบโต ซึ่งสาเหตุที่บริษัทเหล่านี้เติบโต ก็เพราะการเติบโตของอินเตอร์เน็ต รวมไปถึงความสามารถในการเข้าถึงตลาดทั่วโลกผ่านอินเตอร์เน็ต ขนาดของตลาดสำหรับบริษัทเหล่านี้ ไม่ใช่แค่ตลาดในสหรัฐอเมริกา แต่เป็นตลาดทั้งโลก ซึ่งบริษัทเหล่านี้สามารถเข้าถึงตลาดโลกได้ก็เพราะอินเตอร์เน็ต สามารถกลายเป็นบริษัทระดับโลกได้ก็เพราะการขยายตัวของอินเตอร์เน็ต</p><p>.</p><p>และนี่เป็นสาเหตุสำคัญว่าทำไม Digital Economy ถึงจะเป็นเครื่องยนต์สร้างความเติบโตใหม่แทนที่บริษัทรุ่นเก่า หากเราดูจากการเจริญเติบโตของบริษัทในระดับโลก เราจะเห็นความแตกต่างระหว่างบริษัทรุ่นเก่าที่เติบโตเต็มที่ไปแล้ว กับบริษัทรุ่นใหม่ที่อยู่ในช่วงเจริญเติบโตอย่างชัดเจน</p><p>.</p><p>ในอนาคตจะยังมีบริษัทอีกมากที่เป็นบริษัทเติบโตบนโลก Digital บนการลงทุนด้านเทคโนโลยีเพื่อนำมาพัฒนาสินค้าและบริการ ตอบสนองความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุดของผู้บริโภค แต่คำถามที่น่าสนใจยังคงเป็น บริษัทเหล่านั้นที่เจริญเติบโต จะมีบริษัทของไทยอยู่สักกี่เปอร์เซ็นต์ บนการแข่งขันระดับโลก ที่ต่อไปจะมีอีกหลากหลายบริษัทเข้ามาแข่งขัน ฉกฉวยโอกาสจากตลาดไทย จะมีบริษัทไทยกี่บริษัทที่ต่อสู้และยึดครองพื้นที่ตลาดของตัวเองได้ ที่สำคัญที่สุด บนแนวคิด Globalization ซึ่งทุกบริษัทล้วนแล้วแต่มองโลกเป็นตลาดหนึ่งเดียว จะมีบริษัทไทยกี่บริษัทที่เติบโตได้ในตลาดโลก</p><p>.</p><p>ในการลงทุน สิ่งที่นักลงทุนคำนึงถึงมากที่สุดคือการเจริญเติบโตของบริษัท เพราะมันมีผลโดยตรงต่อการเจริญเติบโตของผลตอบแทนที่นักลงทุนจะได้รับ ยิ่งบริษัทเติบโตมาก นักลงทุนยิ่งได้รับผลตอบแทนมาก ดังนั้น ระหว่างบริษัทที่มีโลกทั้งใบเป็นตลาด กับบริษัทที่มีแค่ประเทศไทยเป็นตลาด ไม่ต้องอธิบายให้มากความก็รู้ได้ว่าบริษัทไหนจะมีผลประกอบการที่เจริญเติบโตมากกว่ากัน</p><p>.</p><p>ดังนั้น เมื่อมองไปยังโลกข้างหน้า การลงทุนเฉพาะในประเทศจึงกลายเป็นความจำกัดจำเขี่ยของโอกาสการลงทุน ในเมื่อโลกของเราถูกเชื่อมโยงเป็นหนึ่ง ทั้งในเรื่องการเงินและการค้า นักลงทุนจึงมีความจำเป็นที่จะต้องสามารถหาโอกาสการลงทุนในขอบเขตที่กว้างขึ้นเช่นกัน แม้แต่ในปัจจุบันนี้ นักลงทุนที่มีความสามารถในการลงทุนต่างประเทศก็ได้เปรียบอย่างมาก เพราะมีโอกาสเข้าถึงผลิตภัณฑ์ทางการเงินมากมาย ไม่ใช่แค่หุ้นต่างประเทศ แต่ยังหมายความรวมถึงกองทุน ETF ต่าง ๆ ที่เปิดโอกาสให้นักลงทุนรายย่อยสามารถสร้างพอร์ตการลงทุนที่กระจายความเสี่ยงในหลาย ๆ ประเภทสินทรัพย์ได้ ยิ่งนักลงทุนมีความรู้ในหลาย ๆ สินทรัพย์ ยิ่งมีโอกาสที่จะทำกำไรได้มากขึ้นไปด้วย ผิดกับการลงทุนเฉพาะในประเทศ ที่มีความหลากหลายของผลิตภัณฑ์น้อย และค่าใช้จ่ายในการบริหารกองทุนก็แพงกว่ากองทุนของต่างประเทศ โอกาสที่นักลงทุนจะทำกำไรจากหลาย ๆ ประเภทสินทรัพย์นั้นจึงยากกว่าการลงทุนในต่างประเทศไปโดยปริยาย</p><p>.</p><p>นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมการลงทุนเฉพาะผลิตภัณฑ์ทางการเงินในประเทศจึงไม่เพียงพออีกต่อไป โดยเฉพาะนักลงทุนที่ต้องการมองหาการลงทุนที่สร้างความเติบโต อย่างไรก็ตาม การลงทุนต่างประเทศจะมีความเสี่ยงเรื่องค่าเงิน นักลงทุนควรจะต้องมีความรู้เรื่องการบริหารความเสี่ยงบนค่าเงินด้วยก่อนลงสนามลงทุนจริงในต่างประเทศ</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d951bb9f44af" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เรื่องควรรู้เกี่ยวกับพันธบัตร ตอนที่ 2]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-2-81431586d84?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/81431586d84</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 13 Aug 2019 10:04:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-13T10:04:47.670Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*pQqJPLYphFZeGivhEWSFPQ.jpeg" /></figure><p>.</p><p>รู้หรือไม่ เทียบระหว่างการเก็งกำไรพันธบัตร กับการเก็งกำไรหุ้น ในบางช่วงบางจังหวะ การเก็งกำไรพันธบัตรนั้น ทำกำไรง่ายกว่าหุ้นเป็นอย่างยิ่ง นั่นเป็นเพราะ ราคาพันธบัตร จะแปรผกผันกับอัตราดอกเบี้ยเสมอ</p><p>.</p><p>มันหมายความว่าอย่างไร ??</p><p>เบื้องหลังการคำนวณราคาพันธบัตรนั้นไม่ได้มีอะไรที่ซับซ้อน มันเป็นความเข้าใจเบื้องต้นที่ง่ายที่สุด คือในเมื่อพันธบัตรแต่ละฉบับนั้น ถูกกำหนดราคาหน้าตั๋วพันธบัตร และอัตราดอกเบี้ยเอาไว้อย่างชัดเจน ตัวอย่างเช่น ถ้าราคาหน้าตั๋วพันธบัตรราคา 100 บาท โดยมีอัตราดอกเบี้ย 1% ต่อปี หากในช่วงเวลาที่ถือพันธบัตร ธนาคารกลางได้ประกาศลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายลง แปลว่า ในตลาดรอง ราคาพันธบัตรที่มีการซื้อขายกัน จะมีราคาสูงกว่าราคาหน้าตั๋วที่ตราไว้</p><p>.</p><p>สาเหตุคือ หากธนาคารกลางลดอัตราดอกเบี้ย ย่อมหมายถึงพันธบัตรชุดถัดไป จะต้องมีอัตราดอกเบี้ยที่ลดลง ดังนั้น ในตลาดรอง การที่พันธบัตรชุดเก่ามีอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่าพันธบัตรชุดใหม่ที่จะออกมา ทำให้ผู้ถือพันธบัตรเดิมจะไม่ยอมขายพันธบัตรออกมา หากผู้ซื้อไม่เสนอซื้อพันธบัตรชุดเก่าในราคาที่สูงกว่าเดิม</p><p>.</p><p>ก็ในเมื่อการซื้อพันธบัตรใหม่หมายถึงผลตอบแทนที่ลดลง ใครจะยอมขายพันธบัตรชุดใหม่ที่มีผลตอบแทนดีกันง่ายๆ ในราคาถูกๆ ใช่ไหมคะ ดังนั้น ราคาพันธบัตรชุดเก่าที่ขายออกไป ก็ย่อมต้องมีราคาที่สูงขึ้นอยู่แล้ว และผู้ซื้อพันธบัตรชุดเก่าในตลาดรอง พอคำนวณอัตราดอกเบี้ย ไปๆ มาๆ แม้อัตราดอกเบี้ยจะอยู่ที่ 1% แต่เพราะซื้อพันธบัตรในราคาที่สูงกว่าราคาหน้าตั๋วที่ 100 บาท ก็ทำให้ผลตอบแทนที่ได้น้อยกว่า 1% สอดคล้องกับทิศทางการลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางพอดี</p><p>.</p><p>ในทางกลับกัน ยามที่ธนาคารกลางขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย พันธบัตรชุดใหม่ย่อมต้องมีอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่าเดิม ส่งผลให้ในตลาดรอง ผู้ที่ต้องการขายพันธบัตรจำต้องขายพันธบัตรออกมาในราคาที่ต่ำกว่าราคาหน้าตั๋ว เช่น ซื้อพันธบัตรราคาหน้าตั๋ว 100 บาท แต่ยอมขายในราคา 99 บาท เป็นต้น หากไม่เช่นนั้น คงไม่มีผู้ซื้อคนใดบ้าซื้อพันธบัตรชุดเก่าที่มีอัตราดอกเบี้ยที่น้อยกว่าพันธบัตรออกใหม่ ในเมื่อพันธบัตรชุดเก่าอัตราดอกเบี้ย 1% แต่พันธบัตรใหม่มีอัตราดอกเบี้ย 1.25% ก็คงไม่มีใครไปซื้อพันธบัตรชุดเก่าที่มีผลตอบแทนต่ำ หากพันธบัตรที่ขายนั้นไม่ได้ลดราคาลง และแน่นอน การซื้อพันธบัตรที่ลดราคาลงทั้ง ๆ ที่อัตราดอกเบี้ยที่ตราเอาไว้เท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ทำให้ผลตอบแทนนั้นมากขึ้นกว่า 1% สอดคล้องกับทิศทางการขึ้นอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางเช่นกัน</p><p>.</p><p>เพราะเหตุนี้ หลักการเก็งกำไรพันธบัตรจึงไม่ได้ซับซ้อน คือหากธนาคารกลางมีแนวโน้มลดอัตราดอกเบี้ย แปลว่าราคาพันธบัตรจะสูงมากขึ้น แต่ถ้าหากธนาคารกลางมีแนวโน้มเพิ่มอัตราดอกเบี้ย แปลว่าราคาพันธบัตรจะลดลง ความยากของการเก็งกำไรพันธบัตรคือ หากธนาคารกลางไม่ได้ให้สัญญาณที่ชัดเจน ตลาดพันธบัตรก็มีแนวโน้มที่จะผันผวน แต่ถ้าหากธนาคารกลางสื่อสารชัดเจน ตลาดพันธบัตรมักจะเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกันกับการให้สัญญาณของธนาคารกลาง เพียงแต่ว่าตลาดจะเคลื่อนที่เร็วหรือช้ากว่าการ ลด หรือ ขึ้น อัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางเท่านั้น</p><p>.</p><p>อย่างในสถานการณ์ปัจจุบัน เมื่อเรามองไปที่ตลาดพันธบัตรรัฐบาลของสหรัฐ เราจะพบว่า ในช่วงตั้งแต่ปลายตุลาคม 2018 เป็นต้นมา ราคาพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐสูงขึ้นมาโดยตลอด ทั้ง ๆ ที่ในช่วงนั้น ธนาคารกลางสหรัฐยังคงดำเนินนโยบายขึ้นอัตราดอกเบี้ย นั่นเป็นเพราะในช่วงนั้น อัตราดอกเบี้ยพันธบัตรสหรัฐในตลาดรองนั้นแตะที่ 3% แล้ว ทั้ง ๆ ที่ ดอกเบี้ยนโยบายตอนนั้นยังอยู่ที่ระดับ 2–2.25% เท่านั้น</p><p>.</p><p>นี่แปลว่าตลาดเคลื่อนที่ไปเร็วกว่าธนาคารกลาง ดังนั้น เมื่อตลาดเคลื่อนที่เร็วเกินไป สุดท้าย อัตราดอกเบี้ยพันธบัตรในตลาดรองจึงเริ่มลดลงมา ราคาของพันธบัตรจึงพลอยสูงขึ้น</p><p>.</p><p>จากนั้น ในช่วงปลายธันวาคม ธนาคารกลางสหรัฐให้สัญญาณลดการขึ้นอัตราดอกเบี้ยในปี 2019 จาก 4 ครั้ง เป็น 2 ครั้ง แต่ตลาดกลับแปลความหมายนี้ว่า ธนาคารกลางจะไม่ขึ้นอัตราดอกเบี้ย แถมยังมีความเป็นไปได้ที่จะลดอัตราดอกเบี้ย จากปัจจัยนี้นี่เอง ทำให้อัตราดอกเบี้ยพันธบัตรในตลาดรองลดลงมาเรื่อย ๆ และราคาพันธบัตรก็ถีบตัวสูงขึ้นไป</p><p>.</p><p>สัญญาณการลดอัตราดอกเบี้ยชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อประธานธนาคารกลางสหรัฐกล่าวว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อยืดการเจริญเติบโตของวงจรเศรษฐกิจรอบนี้ออกไป แปลได้ว่าธนาคารกลางนั้นกลับตัวจากการขึ้นอัตราดอกเบี้ย เป็นลดอัตราดอกเบี้ยเรียบร้อย มาถึงตอนนี้ อัตราดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลอายุ 10 ปี ได้ลงไปถึง 1.6% แล้ว การที่อัตราดอกเบี้ยในตลาดรองลดลงมาตั้งแต่ 3% ในปลายปี 2018 จนถึงวันนี้ที่ 1.6% ทำให้ราคาพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐอายุ 10 ปี ราคาสูงขึ้นมาประมาณ 10% ในระยะเวลาครึ่งปี (อ้างอิงข้อมูลจาก Investing.com)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aigs9Ev-EUK2slcQdAq2ag.png" /><figcaption>กราฟอัตราดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ 10 ปี</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dvYGnKlrsGEovcFZIBCOiw.png" /><figcaption>กราฟราคาหน้าตั๋วพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ 10 ปี</figcaption></figure><p>ดังนั้น ในยามที่ธนาคารกลางมีสัญญาณชัดเจน การเก็งกำไรในพันธบัตรจึงไม่ยากเท่ากับการลงทุนในหุ้น โดยเฉพาะในเวลาที่มีความเสี่ยงมากมายเต็มไปหมดอย่างตอนนี้ ทำให้การคาดการณ์ทิศทางตลาดหุ้นทำได้ยาก กลับกัน ในตลาดพันธบัตรของสหรัฐ ที่มีเครื่องมือทางการเงินและมีสภาพคล่องสูง นักลงทุนสามารถลงทุนได้ทั้งใน ETF หรือจะลงทุนบนการเก็งกำไรล่วงหน้า หรือตลาด Future ก็ได้ ในช่วงที่ผ่านมา มีนักลงทุนจำนวนมากได้ผลกำไรจากการซื้อ ETF พันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ และมีนักลงทุนอีกจำนวนมากที่ได้กำไรผ่านการเก็งกำไรในตลาดซื้อขายล่วงหน้า</p><p>.</p><p>สำหรับตลาดในประเทศไทย การทำกำไรจากตลาดพันธบัตรสามารถทำได้ผ่านการซื้อกองทุนพันธบัตรเช่นกัน แต่ต้องดูให้ดีว่าเป็นพันธบัตรของประเทศอะไร และแนวโน้มอัตราดอกเบี้ยในประเทศนั้น ๆ เป็นอย่างไร แต่เพราะค่าใช้จ่ายของกองทุนไทยนั้นมีแนวโน้มแพงกว่าที่สหรัฐ จึงพลอยทำให้การทำกำไรในกองทุนพันธบัตรมีจำกัดเช่นเดียวกัน</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=81431586d84" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เรื่องควรรู้เกี่ยวกับพันธบัตร 1]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3-1-64872a76aae7?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/64872a76aae7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Aug 2019 11:16:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-11T11:19:17.953Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*Aw5fTQMD4FVAADoL6eDugw.jpeg" /></figure><p>นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากคุ้นเคยกับตลาดหุ้น</p><p>แต่ไม่คุ้นเคยกับตลาดพันธบัตร</p><p>แม้จะไม่ใช่เรื่องน่าแปลก</p><p>แต่ต้องนับว่าเป็นเรื่องที่น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง</p><p>เพราะความจริงแล้ว</p><p>พันธบัตรเอง เป็นผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่สำคัญ</p><p>และสามารถเก็งกำไร ทำกำไร ได้เหมือนกับหุ้น</p><p>.</p><p>พํนธบัตร หลักๆ ถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภท</p><p>.</p><ol><li>พํนธบัตรรัฐบาล</li></ol><p>.</p><p>คือตราสารหนี้ที่รัฐบาลออกมาขอเงินกู้จากประชาชน</p><p>โดยที่รัฐบาลให้สัญญาว่า</p><p>ผู้ที่ให้รัฐบาลกู้เงิน</p><p>รัฐบาลจะให้ผลตอบแทนเป็นดอกเบี้ยทุกปี</p><p>โดยพันธบัตร จะมีกำหนดราคาหน้าตั๋ว</p><p>และอัตราดอกเบี้ย</p><p>รวมทั้งระยะเวลาการลงทุนเอาไว้</p><p>โดยที่ราคาหน้าตั๋ว</p><p>คือจำนวนเงินที่ประชาชนให้รัฐบาลกู้</p><p>.</p><p>เช่น นักลงทุนซื้อพันธบัตรอายุ 1 ปี</p><p>ราคาหน้าตั๋ว 100 บาท</p><p>ย่อมหมายถึง</p><p>ประชาชนให้รัฐบาลยืมเงิน 100 บาท</p><p>เป็นเวลา 1 ปี</p><p>บนพันธบัตร มีอัตราดอกเบี้ย</p><p>สมมติที่ 2%</p><p>หมายความว่า เมื่อสิ้นปี</p><p>ผู้ถือพันธบัตร จะได้ผลตอบแทน 2%</p><p>ผู้ถือพันธบัตรอายุ 1 ปี</p><p>พอสิ้นปีสามารถนำพันธบัตรมาไถ่ถอน</p><p>ได้เงินต้นกลับไป 100 บาท</p><p>และได้ดอกเบี้ยมาอีก 2 บาท</p><p>กลายเป็นเงิน 102 บาท</p><p>จากการลงทุน 100 บาท</p><p>โดยใช้ระยะเวลา 1 ปี</p><p>.</p><p>2. พันธบัตรเอกชน</p><p>.</p><p>พันธบัตรเอกชน พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ หุ้นกู้</p><p>เป็นการออกตราสานหนี้โดยบริษัทเอกชน</p><p>ดังนั้น หุ้นกู้ หรือพันธบัตรเอกชนนี้</p><p>(ภาษาอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นพันธบัตรที่รัฐบาลหรือเอกชนออก</p><p>ล้วนแต่ถูกเรียกว่า Bond เหมือนกัน)</p><p>จะมีลักษณะของการระบุราคาหน้าตั๋ว</p><p>ระยะเวลาการลงทุน และอัตราดอกเบี้ย</p><p>เหมือนกับพันธบัตรรัฐบาลทุกประการ</p><p>ต่างกันแค่ผู้ออกพันธบัตรเท่านั้น</p><p>.</p><p>จะว่าไป ตลาดพันธบัตรก็ไม่ต่างกับตลาดหุ้น</p><p>ตลาดพันธบัตรมีการซื้อขายโดยตรงรอบแรก</p><p>เหมือนหุ้นที่มีการ IPO</p><p>หลังจากการซื้อขายรอบแรก</p><p>พันธบัตรก็มีตลาดรอง</p><p>ให้ผู้ถือพันธบัตรสามารถซื้อขาย</p><p>เปลี่ยนมือกันเองได้ตามใจ</p><p>ไม่ต่างอะไรกับตลาดหุ้น</p><p>ที่เปลี่ยนมือผู้ถือหุ้นกันได้ตามใจ</p><p>โดยที่ราคาพันธบัตร หรือราคาหน้าตั๋ว</p><p>สามารถจะราคาขึ้นหรือลงก็ได้</p><p>เหมือนราคาหุ้นที่ขึ้นลงได้เช่นกัน</p><p>.</p><p>เพราะเหตุนี้</p><p>กองทุนพันธบัตร จึงสามารถมีราคาขึ้นลงได้</p><p>เพราะทุก ๆ สิ้นวัน</p><p>ราคาพันธบัตรถูกปรับปรุง</p><p>โดยอ้างอิงจากราคาปิดของพันธบัตรในตลาดรอง</p><p>เหมือนกับกองทุนหุ้น</p><p>ที่มีการปรับราคา NAV ทุก ๆ สิ้นวัน</p><p>โดยอ้างอิงจากราคาปิดของหุ้นในตลาดหุ้น</p><p>.</p><p>นอกจากนี้</p><p>ราคาพันธบัตร ยังมีความสัมพันธ์กับตลาดหุ้น</p><p>พันธบัตรรัฐบาล ถือเป็นทรัพย์สินไร้ความเสี่ยง</p><p>ในขณะที่หุ้น ถือเป็นทรัพย์สินเสี่ยง</p><p>ดังนั้น ในยามเกิดความไม่แน่นอนสูง</p><p>และมีความเสี่ยงในระบบเศรษฐกิจ</p><p>พันธบัตรจะมีราคาสูงขึ้น</p><p>เพราะนักลงทุนเทขายสินทรัพย์เสี่ยง</p><p>และมาถือสิ้นทรัพย์ไม่เสี่ยงแทน</p><p>ในขณะที่ในช่วงเศรษฐกิจดี</p><p>ความไม่แน่นอนต่ำ</p><p>หุ้นซึ่งเป็นสินทรัพย์เสี่ยงจะได้รับความนิยม</p><p>สวนทางกับพันธบัตร</p><p>เพราะพันธบัตรให้ผลตอบแทนต่ำ</p><p>.</p><p>ดังนั้นหากเศรษฐกิจดี</p><p>ความเสี่ยงในระบบต่ำ</p><p>นักลงทุนจึงยินดีถือสินทรัพย์เสี่ยง</p><p>ที่ให้ผลตอบแทนดี</p><p>มากกว่าถือสินทรัพย์ไม่เสี่ยง</p><p>ที่ให้ผลตอบแทนต่ำ</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=64872a76aae7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[แนวคิดเพื่อเริ่มต้น Digital Transformation]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99-digital-transformation-c8b1798f71e7?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8b1798f71e7</guid>
            <category><![CDATA[digital-transformation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 02 Aug 2019 13:01:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-02T13:17:31.571Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*1Y6OoXne7GrrLGU_MUkzLQ.jpeg" /></figure><p>ถ้าหากเรามองย้อนหลังกลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ในวันที่อินเตอร์เน็ตเพิ่งถูกแนะนำเข้ามาในชีวิต วันที่โทรศัพท์มือถือยังเป็นของที่มีราคาแพงและใช้ได้เพียงแค่โทรเข้าโทรออก และส่งข้อความผ่านระบบ SMS ในวันที่โทรศัพท์ยังไม่สามารถเชื่อมต่อกับระบบอินเตอร์เน็ตได้ ในวันที่โนเกียยังคงเป็นบริษัทโทรศัพท์มือถือยักษ์ใหญ่ที่ครองตลาดเอาไว้ในมือได้อยู่หมัด วันนั้นไม่มีแอปเปิ้ล ไม่มีซัมซุงแกแล็กซี่ ไม่มีแทปเล็ท ซึ่งสำหรับคนที่อายุ 30 ปีขึ้นไปคงจะจินตนาการตามได้ว่าชีวิตในวันนั้น กับชีวิตในวันนี้ มันช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ในวันนั้นคงไม่มีใครคิดว่าโทรศัพท์มือถือจะกลายเป็นคอมพิวเตอร์ฉบับย่อส่วนที่ใช้ทำได้ทุกอย่าง ไม่มีใครคิดว่าเราสามารถฟังเพลงจากโทรศัพท์มือถือได้ ซื้อของได้ ดูหนังดูละครได้ และยิ่งคงไม่มีใครคาดคิดว่าเราจะสามารถใช้โทรศัพท์มือถือต่างแผนที่ได้ แถมยังเป็นแผนที่ที่บอกระยะทาง บอกระยะเวลาการเดินทาง รวมไปถึงสามารถบอกเส้นทางที่เลี่ยงรถติดให้กับเราได้ด้วย!!!</p><p>.</p><p>วันนี้ เมื่อเรากลับมา ณ โลกปัจจุบันและมองไปรอบ ๆ ตัวเราเอง ความเปลี่ยนแปลงในช่วงระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมานี้นับได้ว่ามหาศาล แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือเราไม่ตระหนักกับความเปลี่ยนแปลงนี้มากนัก เพราะความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มันผ่านเข้ามา และซึมเข้ามา จากความตื่นเต้นในช่วงแรก ๆ ที่เกิดความเปลี่ยนแปลง กลายเป็นความเคยชินไปทีละเล็กทีละน้อย สินค้าและบริการที่ค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่างหน้าตา พฤติกรรมของเราที่ค่อย ๆ เบนไปในทิศทางแห่งความสะดวกสบาย ทั้งหมดคือการสร้างความเคยชินจนกระทั่งกลายเป็นพฤติกรรมใหม่โดยที่เราเองก็ไม่ทันรู้ตัว</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผู้บริโภคจะไม่รู้ตัวว่าพฤติกรรมตัวเองเปลี่ยน แต่ฟากของผู้ขายสินค้าหรือให้บริการต่าง ๆ จะเริ่มมองเห็นสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงได้ผ่านทางยอดขาย เพราะสิ่งหนึ่งที่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมผู้บริโภคโดยตรงคือสินค้าและบริการใหม่ที่เข้ามาทดแทน กลายเป็นคู่แข่งหน้าใหม่ที่บางครั้งเราเองก็นึกไม่ถึง ช่องโทรทัศน์ทีวีดิจิตอล เดิมทีคิดเพียงว่าจะต้องแข่งขันกันในหมู่ของช่องทีวีดิจิตอล แต่ความจริง คู่แข่งทีวีดิจิตอลนั้นกลับมี Netflix, Iflix, VIU และ WeTV อีกทั้งยังมี Youtube, Instragram และ Facebook ที่เป็น Media Platform คอยแย่งเวลาที่ผู้บริโภคควรจะอยู่หน้าจอโทรทัศน์ ให้กลายเป็นอยู่หน้าจอโทรศัพท์มือถือหรือแทปเล็ทแทน</p><p>.</p><p>นอกจากด้านของผู้บริโภคจะเปลี่ยนแล้ว เทคโนโลยีการผลิตและการบริหารจัดการก็ยังมีความเปลี่ยนไป โรงงานที่เคยใช้คนทำงานจำนวนมาก เริ่มหันมาใช้หุ่นยนต์มากขึ้นและจ้างงานน้อยลงเพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตบนต้นทุนที่ต่ำลง การบริหารจัดการมีการนำโปรแกรมซอฟท์แวร์ต่าง ๆ เข้ามาใช้กันอย่างแพร่หลาย นวัตกรรมการผลิตเหล่านี้ส่งผลกระทบถึงความสามารถในการแข่งขันของบริษัท บริษัทใดมีความสามารถในการแข่งขันสูง สามารถที่จะเจริญเติบโตได้ ในขณะที่บริษัทที่เริ่มสูญเสียความสามารถในการแข่งขันจะอ่อนแอลงไปเรื่อย ๆ ที่น่ากังวลที่สุดคือ การแข่งขันในโลก Globalization ที่ไม่มีการแบ่งแยกพรมแดน ในสมัยก่อน บริษัทไทยอาจจะแข่งขันกับบริษัทไทยด้วยกันเอง แต่มาในวันนี้ บริบทของการแข่งขันในหลาย ๆ อุตสาหกรรม ไม่สามารถยึดการแข่งขันเฉพาะภายในประเทศได้อีกแล้ว บางอุตสาหกรรม บริษัทจีนกลายเป็นคู่แข่งสำคัญ บางอุตสาหกรรม เวียดนามกลายเป็นคู่แข่งสำคัญ และบางอุตสาหกรรม ต้องแข่งขันกับหลาย ๆ ประเทศที่ต้องการจะรุกคืบเข้ามาขยายธุรกิจในประเทศไทย ดังนั้น ความสามารถในการแข่งขันวันนี้ เราต้องมองออกไปให้ไกลกว่าในประเทศเพื่อความอยู่รอดในระยะยาวของธุรกิจไทยนั่นเอง</p><p>.</p><p>ด้วยเหตุผลทั้งหมดที่กล่าวมา จะเห็นได้ชัดว่าเวลานี้คือช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นช่วงเวลาที่ธุรกิจแบบเดิม ๆ ยังคงเก็บเกี่ยวกำไรได้จากกลุ่มลูกค้าที่มีพฤติกรรมยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป และเป็นช่วงเวลาที่ธุรกิจแบบใหม่ ๆ เริ่มถือกำเนิดขึ้น บางบริษัทเติบโตแข็งแรง บางบริษัทยังต้องพึ่งพาเงินทุนจากนักลงทุนนอกตลาดหุ้น และบางบริษัทก็ล้มหายตายจากไป ซึ่งการถือกำเนิดของธุรกิจรุ่นใหม่เหล่านี้คือความเสี่ยงต่อกลุ่มธุรกิจแบบดั้งเดิม ธุรกิจรุ่นใหม่จำนวนมากใช้เครื่องมือและเทคโนโลยีสมัยใหม่เพื่อแก้ปัญหาที่ธุรกิจรุ่นเก่าแก้ไม่ได้ และส่งมอบสินค้าบริการที่ดีกว่า เหมาะสมกับพฤติกรรม ไลฟ์สไตล์ ในโลกปัจจุบันมากกว่า ซึ่งหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้อย่างแพร่หลายและสร้างความเจริญเติบโตให้กับบริษัทรุ่นใหม่เหล่านี้ก็คือ อินเตอร์เน็ต</p><p>.</p><p>เมื่อก่อน การมีอยู่ของอินเตอร์เน็ตอาจไม่น่ากลัวเท่าไหร่นัก เพราะเมื่อก่อนอินเตอร์เน็ตมีความเร็วจำกัด และอินเตอร์เน็ตยังไม่สามารถเชื่อมต่อกับโทรศัพท์มือถือได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลถึงบริการที่มาบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ตมีประโยชน์อย่างจำกัด การเชื่อมต่อที่ไม่มีเสถียรภาพทำให้การบริการเกิดปัญหา ดังนั้นในช่วงที่เทคโนโลยีอินเตอร์เน็ตมาแรก ๆ จึงยังไม่นับว่าเป็นคู่แข่งที่ร้ายกาจแต่อย่างใด แต่พอเวลาผ่านไป อินเตอร์เน็ตมีความเร็วสูงขึ้น จาก 3G 4G และกำลังจะไปถึง 5G ทำให้สามารถเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตกับโทรศัพท์ได้ เชื่อมต่อกับนาฬิกาได้ และต่อไปก็จะสามารถเชื่อมต่อกับอีกหลายสิ่งหลายอย่างรอบตัวเราได้ แถมยังสามารถเชื่อมต่อได้อย่างรวดเร็วมีประสิทธิภาพ ในยุคแบบนี้ที่อินเตอร์เน็ตกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราผ่านสิ่งของรอบตัวเรา โดยเฉพาะโทรศัพท์มือถือ จึงกลายเป็นอีกหนึ่งช่องทางที่ทำให้เกิดธุรกิจใหม่ ๆ ได้ และเป็นช่องทางที่เปิดกว้างให้บริษัทต่างประเทศเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคของไทยได้อย่างง่ายดายในต้นทุนที่ถูก ดังนั้น ธุรกิจที่เกิดใหม่บนการใช้ช่องทางใหม่ ๆ เหล่านี้ จึงกลายมาเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวที่สุดต่อบริษัทแบบดั้งเดิมไปโดยปริยาย</p><p>.</p><p>ดังนั้น เมื่อเรามองออกไปในสภาวะแวดล้อมทางการแข่งขันบนโลกธุรกิจในปัจจุบัน เราพบว่า ธุรกิจแบบดั้งเดิมไม่สามารถแข่งขันได้อีกต่อไปบนเครื่องมือแบบเดิม ๆ เพราะการแข่งขันในโลกปัจจุบันมีการใช้เครื่องมือที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ที่สำคัญ เครื่องมือในปัจจุบันนี้เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเครื่องมือในอดีต การที่ธุรกิจดั้งเดิมใช้เครื่องมือที่มีประสิทธิภาพน้อยกว่า ก็นับว่าเป็นการเสียเปรียบแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเครื่องมือเพื่อใช้ในการผลิต เครื่องมือเพื่อใช้ในการบริหารจัดการองค์กร เครื่องมือเพื่อใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ รวมไปถึงเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสารและเข้าถึงผู้บริโภคที่มีพฤติกรรมแบบใหม่ ธุรกิจดั้งเดิมมีความจำเป็นต้องเรียนรู้ เข้าใจ และปรับตัวไปตามสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปบนเครื่องมือใหม่ ๆ เหล่านี้</p><p>.</p><p>และนี่เป็นสาเหตุว่าทำไมธุรกิจดั้งเดิมต้องเรียนรู้การทำ Digital Transformation เป็นเพราะการทำ Digital Transformation คือการทำความเข้าใจสภาวะแวดล้อมทางธุรกิจที่เปลี่ยนไป ต้องเข้าใจเครื่องมือแบบใหม่ในโลกธุรกิจใบใหม่ ที่สำคัญที่สุด คือต้องเข้าใจพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไป หลาย ๆ คน เข้าใจผิดว่าการทำ Digital Transformation เป็นการให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีเป็นอันดับหนึ่ง แต่ความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่สำคัญอันดับหนึ่งในการทำ Digital Transformation คือการเข้าใจการเปลี่ยนแปลงเพื่อกำหนดกลยุทธ์ในการเติบโตที่ถูกต้อง ส่วนเทคโนโลยีเป็นเพียงเครื่องมือรุ่นใหม่ที่มีประสิทธิภาพ กำจัดปัญหาที่เครื่องมือรุ่นเก่าทำไม่ได้ทิ้งไป ทำให้ธุรกิจเกิดประสิทธิภาพและสร้างความพึงพอใจสูงสุดให้กับลูกค้าได้เท่านั้น</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8b1798f71e7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[4 บทเรียน วิเคราะห์ SWOT ยังไงให้ทรงพลัง ??]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/4-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B9%8C-swot-%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87-83f46bdc8ec2?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/83f46bdc8ec2</guid>
            <category><![CDATA[business-strategy]]></category>
            <category><![CDATA[swot]]></category>
            <category><![CDATA[marketing-strategies]]></category>
            <category><![CDATA[marketing]]></category>
            <category><![CDATA[business]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 May 2019 07:20:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-11T12:05:11.429Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>4 บทเรียน วิเคราะห์ SWOT ยังไงให้ทรงพลัง ??</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Nu9LQWlj91c1PLsG5i1iEA.png" /></figure><p>SWOT Analysis เป็นการทำวิเคราะห์ที่มีความแพร่หลายมากๆ ในโลกของการบริหารธุรกิจ มันเป็นการวิเคราะห์ จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค ของธุรกิจที่คุณกำลังทำอยู่ ซึ่งฟังดูเหมือนจะง่าย และหลายๆ บริษัทต่างก็มี SWOT Analysis เป็นหนึ่งในเครื่องมือพื้นฐานเพื่อวิเคราะห์บริษัท แต่ปรากฏว่า คนจำนวนมาก ไม่สามารถนำ SWOT มาใช้ให้เกิดประโยชน์ที่แท้จริงได้ ได้ หลายครั้ง การวิเคราะห์ SWOT นั้นมีเพียงเพื่อประดับเอกสารเท่านั้น เพราะเหตุนี้ จึงมีคนจำนวนไม่น้อยคิดว่า SWOT Analysis เป็นเครื่องมือที่ไม่ได้เรื่องในการวิเคราะห์บริษัทเพื่อนำไปสู่การวางแผนกลยุทธ์</p><p>.</p><p>ในความเป็นจริงแล้ว SWOT Analysis เป็นการวิเคราะห์ที่ทรงพลังมากในแง่ของการนำไปใช้เพื่อกำหนดกลยุทธ์​ คำถามที่น่าสนใจคือ ผู้ที่วิเคราะห์ SWOT นั้น แท้ที่จริงแล้ววิเคราะห์อย่างถูกต้องหรือไม่ คุณรู้หรือไม่ว่าการวิเคราะห์ SWOT ที่ถูกต้องนั้นควรทำอย่างไร และคุณควรจะมีข้อมูลอะไรบ้างเพื่อที่จะสามารถวิเคราะห์ SWOT ได้อย่างทรงพลัง</p><p>.</p><p>ก่อนอื่นเลย ก่อนที่คุณจะทำการวิเคราะห์ SWOT คุณต้องรู้ก่อนว่าคุณจะวิเคราะห์ SWOT เพื่ออะไรกันแน่ ?? หลายครั้ง ผู้วิเคราะห์ SWOT นั้นวิเคราะห์แบบกว้างๆ และไม่เฉพาะเจาะจง ทั้งๆ ที่ SWOT นั้นเป็นการวิเคราะห์เพื่อนำไปใช้กำหนดแนวทางกลยุทธ์ของบริษัท ไม่มีเครื่องมือใดในโลกนี้สามารถหาแนวทางในการกำหนดกลยุทธ์ได้หากผู้วิเคราะห์ไม่ละเอียดถี่ถ้วนและเจาะลึก ดังนั้นการวิเคราะห์ SWOT แบบกว้างๆ นั้น เป็นการใช้เครื่องมืออย่างเสียเปล่า อีกทั้งยังเป็นการสูญเสียพลังงานของผู้วิเคราะห์ไปโดยเปล่าประโยชน์อีกด้วย</p><p>.</p><p>ดังนั้น บทเรียนแรกสำหรับการวิเคราะห์ SWOT คือการวิเคราะห์ SWOT เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุด จะต้องวิเคราะห์บนรายละเอียดที่เจาะลึก ทั้งจุดแข็ง จุดอ่อนของบริษัท ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมภายใน ไปจนถึงโอกาสและอุปสรรคที่เป็นสภาพแวดล้อมภายนอก ยิ่งผู้วิเคราะห์สามารถลงลึกในรายละเอียดได้มากเท่าไหร่ SWOT ก็จะเป็นเครื่องมือที่ทรงอานุภาพมากเท่านั้น</p><p>.</p><p>บทเรียนที่ 2 สำหรับการวิเคราะห์ SWOT คือ การวิเคราะห์ SWOT นั้น เป็นการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ โดยเปรียบเทียบระหว่างสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกของบริษัทตัวเอง เปรียบเทียบกับบริษัทคู่แข่งรายอื่นๆ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อวิเคราะห์จุดแข็งของบริษัท มันไม่ใช่เพียงแค่พูดว่าบริษัทมีจุดแข็งอะไร แต่ต้องเปรียบเทียบให้ได้ว่าจุดแข็งของบริษัทเมื่อเทียบกับบริษัทคู่แข่งอื่นๆ เรามีดีกว่าเขาอย่างไร และดีกว่าเขามากเท่าไหร่ จุดแข็งเหล่านั้นมันเป็นข้อได้เปรียบทางการแข่งขันของเราจริงๆ หรือไม่ เช่นเดียวกันกับจุดอ่อน ก็ต้องเป็นจุดอ่อนของบริษัทเราเทียบกับบริษัทคู่แข่งเช่นเดียวกัน ซึ่งการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบแบบนี้ จะทำให้เราสามารถวิเคราะห์อย่างเฉพาะเจาะจงได้มากขึ้น ทำให้เราเข้าใจว่าสภาพของบริษัทที่แท้จริงแล้ว เมื่อเทียบกับบริษัทอื่นๆ เรากำลังยืนอยู่จุดไหนกันแน่</p><p>.</p><p>บทเรียนที่ 3 การวิเคราะห์ SWOT ผู้วิเคราะห์จำเป็นที่จะต้องมีข้อมูลที่เป็นจริง มีความคิดเห็นที่ไม่ลำเอียง ไม่เข้าข้างบริษัทของตัวเอง หรือบริษัทคู่แข่งมากจนเกินไป เพราะเนื่องจากการวิเคราะห์ SWOT นั้นเป็นการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ และผู้วิเคราะห์ก็มักจะเป็นบุคคลภายในองค์กร ดังนั้นเวลาที่วิเคราะห์ SWOT บางครั้งผู้วิเคราะห์อาจจะไม่กล้าวิเคราะห์ปัจจัยภายในองค์กรตามความเป็นจริง เพราะอาจจะเป็นห่วงว่าการวิเคราะห์ที่ตรงไปตรงมาอาจจะทำให้ผู้ใหญ่ในองค์กรไม่พอใจ เพราะเหตุนี้ ทัศนคติของผู้นำในองค์กรจึงเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญมาก หากผู้นำองค์กรมีความเปิดกว้างและยอมรับจุดอ่อนจุดแข็งขององค์กรตามความเป็นจริง บริษัทจะสามารถนำสิ่งเหล่านี้มาปรับปรุงพัฒนาองค์กรให้มีความสามารถทางการแข่งขันเพิ่มมากขึ้น รวมถึงสามารถกำหนดกลยุทธ์ที่เหมาะสมบนทรัพยากรที่มีอยู่ของบริษัทอีกด้วย</p><p>.</p><p>บทเรียนที่ 4 เกี่ยวกับการวิเคราะห์ SWOT คือ ปัจจัยแวดล้อมภายนอก สิ่งที่เป็นโอกาสและเป็นอุปสรรค บางครั้งมันเป็นเพียงเส้นผมบางๆ ที่แบ่งสองปัจจัยนี้ออกจากกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่สุดคือเรื่องของเทคโนโลยี</p><p>.</p><p>เทคโนโลยีเป็นหนึ่งในปัจจัยภายนอกที่ถูกนำมาวิเคราะห์ หรือ PEST/PESTEL Analysis (การเมือง / เศรษฐกิจ / สังคม / เทคโนโลยี / สภาพแวดล้อม และกฏหมาย) เทคโนโลยีนั้น เราสามารถตีความว่าเป็นอุปสรรคก็ได้ หรือโอกาสก็ได้เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับนโยบายของบริษัทในเวลานั้นๆ เทคโนโลยีสามารถเป็นอุปสรรคที่ร้ายแรงที่สุด หากบริษัทไม่มีนโยบายในการฉกฉวยประโยชน์จากเทคโนโลยีมาใช้เพื่อการเจริญเติบโต แต่ในขณะเดียวกัน เทคโนโลยีก็สามารถเป็นโอกาสที่ดีที่สุดเหมือนกัน หากบริษัทมีนโยบายในการฉวยโอกาสจากการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้น</p><p>.</p><p>เพราะเหตุนี้ การวิเคราะห์ปัจจัยภายนอกนั้นจะมีประโยชน์มาก หากผู้วิเคราะห์สามารถมองเห็นปัจจัยภายนอกทั้งมุมที่สามารถเป็นประโยชน์ และในมุมที่สามารถเป็นอุปสรรคหรือความเสี่ยงได้ ในขณะเดียวกัน อย่าลืมเปรียบเทียบกับบริษัทคู่แข่งอยู่เสมอว่า ระหว่างบริษัทเราและบริษัทคู่แข่งอื่นๆแล้ว ใครสามารถฉกฉวยโอกาสจากสภาพแวดล้อมภายนอกที่ควบคุมไม่ได้มากกว่ากัน หากเราฉกฉวยโอกาสไม่ได้ นั่นจึงนับว่าเป็นอุปสรรค แต่ถ้าเราฉกฉวยโอกาสได้ จึงจะนับว่าเป็นโอกาสของเรา คำถามที่น่าสนใจในการวิเคราะห์ปัจจัยภายนอกจึงกลายเป็น เราจะทำอย่างไรจึงสามารถฉกฉวยโอกาสจากสภาพความเปลี่ยนแปลงที่ควบคุมไม่ได้เหล่านี้ให้ได้มากที่สุด ผู้วิเคราะห์ สามารถวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายนอกทั้งโอกาสและอุปสรรค และทำข้อเสนอต่อผู้บริหาร ว่าทำอย่างไรบริษัทจึงจะสามารถควบคุมความเสี่ยงจากอุปสรรคต่างๆ รวมไปถึงความเป็นไปได้ในการพลิกอุปสรรคที่มีให้เป็นโอกาส ซึ่งนี่คือพลังจากการวิเคราะห์ SWOT เมื่อทำอย่างถูกต้อง</p><p>.</p><p>ทั้งหมดนี้คือวิธีการวิเคราะห์ SWOT อย่างถูกต้อง SWOT เป็นเครื่องมือวิเคราะห์บริษัทที่ทรงพลังเครื่องมือหนึ่ง เพราะมันเป็นเครื่องมือที่ทำให้บริษัทสามารถเห็นตัวตนของบริษัทอย่างชัดเจน รวมทั้งสามารถเปรียบเทียบพื้นที่ยืนของบริษัทตัวเองเมื่อเทียบกับบริษัทคนอื่นด้วย สุภาษิตจีนโบราณได้กล่าวไว้ว่า รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ซึ่งภาษิตนี้ไม่ได้แตกต่างจากการวิเคราะห์ SWOT เลย เพราะการวิเคราะห์ SWOT จะต้องรู้ทั้ง ‘เขา’ และ ‘เรา’ เพื่อที่จะได้วิเคราะห์เปรียบเทียบว่าบริษัทอื่นๆ ยืนอยู่ตรงไหน และเรายืนอยู่ตรงไหน ต่อเมื่อรู้ว่าใครยืนอยู่ตรงจุดไหน บริษัทจึงจะสามารถกำหนดแนวทางกลยุทธ์ให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด</p><p>.</p><p>Blackbox4.0 by Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=83f46bdc8ec2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ชีวิต Offline สู่ชีวิต Online]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95-offline-%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95-online-25c155736446?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/25c155736446</guid>
            <category><![CDATA[change]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[internet]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 May 2019 09:36:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-08T09:36:07.890Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*7efjTy7-xBGTFHEqkU4liw.jpeg" /></figure><p>มีใครเคยกลับมาสำรวจตัวเองไหมคะ ว่าวันนี้ ชีวิตของพวกเราแต่ละคน มีสัดส่วนชีวิตบน Online เท่าไหร่ และมีสัดส่วนชีวิตบน Offline เท่าไหร่ ??</p><p>สำหรับเมย์นั้น ในสมัยเด็กๆ จนกระทั่งถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ชีวิต 100% นั้น ยังคงเป็น offline อยู่ ในช่วงเวลาสมัยนั้น พอตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็เตรียมตัวไปโรงเรียน ตอนอยู่โรงเรียนก็เล่นหมากเก็บ โดดยาง ไปตามเรื่องตามราว โทรศัพท์มือถือในสมัยนั้นไม่ต้องพูดถึง เด็กรุ่นราวคราวเดียวกับเมย์ไม่มีใครพกโทรศัพท์มือถือเลยสักคนแน่นอน เวลาจะติดต่อที่บ้าน ก็ต้องใช้ตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญ</p><p>สำหรับการเรียน เมย์ไม่รู้ว่าเด็กๆ สมัยนี้เรียนหนังสือกันอย่างไร แต่ที่แน่ๆ สมัยประถมมัธยม เมย์ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า Google คอยช่วยหาข้อมูลที่เราต้องการ ความรู้ทั้งหมดอยู่กับครูผู้สอน หรือไม่ก็อยู่ในหนังสือที่เป็นเล่มๆ สมัยเมย์เรียนมัธยม ห้องสมุดคือที่ๆ จะค้นหาความรู้ ซึ่งความรู้ก็มีจำกัด ขึ้นอยู่กับว่าห้องสมุดนั้นใหญ่หรือเล็ก และการจะไปห้องสมุดก็ไปได้เฉพาะเวลาพักเรียนหรือเวลาเลิกเรียน ใครสงสัยใคร่รู้เรื่องอะไรและไม่อยากจะถามอาจารย์ ก็ต้องมาที่ห้องสมุด ส่วนห้องสมุดจะสามารถทำให้ความสงสัยใคร่รู้นั้นหายไปได้หรือไม่ อันนี้คงต้องพึ่งโชคของแต่ละคนแล้ว</p><p>และพอเลิกเรียนก็ถึงเวลากลับบ้าน ระยะทางจากโรงเรียนถึงบ้านใช้เวลาราวๆ 30–45 นาที ระหว่างนั้น กิจกรรมที่ทำคือการพูดคุยกับเพื่อนที่กลับบ้านทางเดียวกัน หรือไม่ก็นอนหลับพักผ่อนกันในรถนั่นแหละ ไม่มีกิจกรรมเสริมอื่นๆ เหมือนสมัยนี้ที่พอขึ้นรถลงเรือก็ควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นได้ จากนั้น พอถึงบ้าน กิจกรรมก็ไม่มีอะไรอื่นนอกจากโทรทัศน์ วิทยุ และหนังสือ</p><p>ดังนั้น จะเห็นได้ว่า ชีวิตสมัยที่ยังเป็น offline ร้อยเปอร์เซ็นต์นั้น กิจกรรมในแต่ละวันล้วนแล้วแต่ซ้ำๆ ไม่ได้แปลกใหม่ ชีวิตมีความตรงไปตรงมา อยากได้ความรู้ก็อ่านหนังสือเป็นเล่ม อยากฟังเพลงก็ฟังวิทยุ หรือไม่ก็ซื้อเทปหรือซีดีเพลง อยากดูละคร ดูข่าว ดูรายการโชว์ ก็เปิดโทรทัศน์ ซึ่งตัวเลือกของเรานั้นไม่ได้มีมากมายเลย เราดูได้เฉพาะสิ่งที่โทรทัศน์นำเสนอ เราฟังได้เฉพาะสิ่งที่วิทยุนำเสนอ เราอ่านได้เฉพาะหนังสือที่เรามีอยู่ภายในบ้าน หรือหนังสื่อที่อยู่ในห้องสมุด เท่านั้น</p><p>แต่แล้ว ในวันหนึ่ง อยู่ดีๆ ก็มีเพื่อนคนหนึ่งของคุณพ่อมาที่บ้านและแนะนำสิ่งที่เรียกว่า ‘อินเตอร์เน็ต’ ให้ใช้</p><p>ในช่วงแรกๆ ด้วยความที่ไม่คุ้นเคย เราก็ใช้มันแบบงงๆ เมย์จำไม่ได้แล้วว่าช่วงแรกเมย์เข้าเว็บไซต์ไหนบ้าง แต่ที่จำได้แม่นเลยก็คือ เมย์เริ่มใช้อินเตอร์เน็ตอย่างจริงจังหลังจากที่ติดนิยายอย่างหนัก จนเริ่มหัดขีดๆ เขียนๆ เอง และได้มีโอกาสไปเจอเว็บไซต์น่ารักๆ เว็บหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘สมุดบันทึกฝัน’ หรือสมัยนั้นบางคนเรียก ‘JJ Book’ ค่ะ มันเป็นเว็บไซต์สำหรับเขียนนิยายแบ่งกันอ่าน แบบเดียวกับถนนนักเขียน ณ พันทิพย์ หรือเว็บไซต์ Dek-D ในปัจจุบันนี่ล่ะค่ะ แต่สมัยนั้น (ซึ่งราวๆ หวิดๆ 20 ปีที่แล้ว) เว็บไซต์ที่ให้เขียนนิยายอ่านนิยายออนไลน์มีน้อยมากๆ ที่ที่ดังที่สุดคือถนนนักเขียนของพันทิพย์ แต่เพราะอะไรไม่รู้ เมย์ถึงไปเจอกับสมุดบันทึกฝันก่อนที่จะเจอถนนนักเขียนก็ไม่ทราบได้จริงๆ</p><p>อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าตอนนั้นเว็บไหนจะดังหรือไม่ดัง เว็บไซต์อ่านนิยายออนไลน์ก็มีอย่างจำกัด เมย์เริ่มใช้อินเตอร์เน็ต เพื่อ อ่าน-เขียน นิยายออนไลน์ด้วยความสนุกสนาน ณ ช่วงนั้นของชีวิต ชีวิตออนไลน์ของเมย์เริ่มขึ้นประมาณ ห้าทุ่มเที่ยงคืนของทุกวัน ไปจนกระทั่งตีสองหรือตีสาม ซึ่งเป็นช่วงที่ทุกคนในบ้านนอนหลับหมดแล้ว เพราะเมย์เองก็ไม่กล้าบอกใครว่าเมย์ทำกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากการเรียน เพราะไม่แน่ใจว่าจะถูกห้ามหรือไม่ (ซึ่งปรากฏว่าสุดท้ายกลัวไปเอง เพราะไม่เห็นมีใครห้ามสักคนเดียว)</p><p>นอกจากการเขียนและอ่านนิยายออนไลน์ เมย์เริ่มรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่า ไอซีคิว แต่ตอนที่เมย์รู้จักมัน ไอซีคิวกำลังจะตายจากไปแล้ว โดยสิ่งที่มาใหม่คือ MSN ค่ะ ถ้าน้องๆ คนไหนนึกภาพ MSN ไม่ออก ให้นึกถึง Line ค่ะ มันคล้ายๆ กันเลย เพียงแต่ว่าตอนนั้นสมาร์ทโฟนยังไม่มี MSN จึงใช้ได้บนคอมพิวเตอร์ที่ต่ออินเตอร์เน็ต เมย์เริ่มใช้ MSN ในการพูดคุยในโลกออนไลน์กับชุมชนนักเขียนนักอ่าน ใช้ไปใช้มา ปรากฏว่าเวลาในการออนไลน์ของเมย์เริ่มขยายตัว กลายเป็นตั้งแต่ประมาณ 2 ทุ่ม ไปยันดึกดื่นเที่ยงคืนเลยทีเดียว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*32WpfYTVm1--wdlk4aqQOw.jpeg" /></figure><p>เวลาผ่านไป พอขึ้นมหาวิทยาลัย วันนั้นเป็นครั้งแรกที่มีโทรศัพท์มือถือของตัวเอง แต่มันเป็นโทรศัพท์ที่ใช้สื่อสารเพียงอย่างเดียว ตอนนั้นยังไม่มีคำว่า Smartphone ไม่มี Apple วันนั้นโนเกียยังเป็นเจ้าตลาดใหญ่เบอร์หนึ่ง</p><p>อย่างไรก็ดี ถึงวันนั้นจะยังไม่มีสมาร์ทโฟน แต่อินเตอร์เน็ตในมหาวิทยาลัยก็เร็วมากๆ ความเร็วของอินเตอร์เน็ตในมหาวิทยาลัยทำให้เวลาที่เมย์ใช้กับอินเตอร์เน็ตเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยนั้นที่บันเทิงไต้หวันเริ่มเข้ามามีบทบาทในบ้านเรา เมย์กลายเป็น FC ศิลปินไต้หวันที่ชื่อ Jay Chou เมย์ใช้อินเตอร์เน็ตเพื่อหาข้อมูลที่เกี่ยวกับศิลปินที่ชื่นชอบ ดาวโหลดคลิปเสียงและคลิปวีดีโอต่างๆ เมย์เริ่มเห็นว่าการมีอยู่ของอินเตอร์เน็ตทำให้เมย์มีความสามารถที่จะบริโภคคอนเทนต์ที่อยู่นอกประเทศได้ เมย์เริ่มเห็นว่าชีวิตของเมย์ไม่จำเป็นต้องถูกจำกัดอยู่แค่คอนเทนต์ที่ถูกป้อนให้โดยสื่อแบบเดิมๆ เพราะหลังจากนั้น ก็เมย์ก็ย้ายไปบริโภคคอนเทนต์เกาหลี และกลายเป็นติ่งเกาหลีตั้งแต่ละครเรื่อง Full House และเพลง I Think I ยังไม่โด่งดังในบ้านเรา</p><p>ที่ตลกก็คือ เมย์พบว่าหลายคนในมหาวิทยาลัยมีนิสัยเหมือนเมย์ เมย์มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เรารู้จักกันเพราะห้องคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย ทุกคนใช้อินเตอร์เน็ตเพื่อบริโภคคอนเทนต์ที่อยากบริโภค ในช่วงนั้น 70% ของเวลาว่างของเมย์คือเวลาที่อยู่ในห้องคอมพิวเตอร์ ชีวิต Online ของเมย์ขยายตัวอย่างรวดเร็วตามความเร็วของ Internet ในสมัยนั้น</p><p>ต่อมา พอมีการเกิดขึ้นของ Smartphone ในช่วงแรกๆ Smartphone ก็ไม่ได้เร็วมากนัก มันยังมีความสามารถจำกัด ดังนั้น คอมพิวเตอร์ก็ยังคงมีความสำคัญในแง่ของการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตอยู่ Hi5 มาและหายไป เข้าสู่ยุคของ Facebook คนส่วนมากสมัยนั้นเข้า Facebook บนคอมพิวเตอร์ จนกระทั่งโทรศัพท์เข้าสู่ยุคของ 3G นั่นแหละ คนส่วนใหญ่จึงเริ่มเข้าอินเตอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ หลายบริษัททำ Application บริษัทที่ทำ Digital Product เยอะขึ้นและเติบโต เพียงแต่น่าเสียดายที่ App ร้อยละ 99 ที่คนไทยใช้กันอย่างแพร่หลายล้วนแล้วแต่เป็น App ของต่างชาติ ทั้งๆ ที่เวลาที่คนไทยใช้กับอินเตอร์เน็ตนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวลาที่คนไทยอยู่กับอินเตอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือนั้นเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญ คนไทยจำนวนมากเข้าถึงโทรศัพท์มือถือและอินเตอร์เน็ต แต่ App ที่คนไทยใช้ส่วนใหญ่กลับเป็น App ต่างชาติ</p><p>ตัวเมย์เอง ตั้งแต่มี Smartphone และมี 4G ปริมาณเวลาของเมย์ที่ใช้บน Online ชีวิตของเมย์บนโลก Online นั้น เพิ่มขึ้นครอบคลุมเวลาเกือบทั้งหมดของชีวิตตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงก่อนนอน เมย์ใช้ Facebook แทบจะตลอดเวลาที่มีเวลาเปิดโทรศัพท์มือถือ เมย์ใช้ Line คอยดูว่ามีใครต้องการติดต่อเมย์หรือไม่ เมย์ใช้ Google ถามในสิ่งที่ไม่รู้ตลอดเวลา Wikipedia คือแหล่งความรู้อันมีค่าของเมย์ยิ่งกว่าห้องสมุดห้องไหนๆ บนโลกใบนี้ เมย์ใช้ Google Map ทุกครั้งที่เดินทางเพื่อดูว่าเส้นทางไหนรถติดหรือไม่ติด เมย์ใช้ Youtube หาข้อมูลมากมาย ความรู้จำนวนมหาศาลของเมย์ก็มาจาก Youtube รวมไปถึง Podcast ก็เป็นเครื่องมือสำคัญ</p><p>และในยามที่เมย์อยากจะบันเทิง เมย์ใช้ Netflix, WeTV, VIU เป็นแพลตฟอร์มสำคัญในการดูหนังและซีรี่ส์ เมย์ใช้ Apple Music และ Joox เป็นแพลตฟอร์มสำหรับฟังเพลง โดยที่ทั้งหนัง ซีรี่ส์ หรือเพลง ที่เมย์ดูและฟัง ล้วนแล้วแต่ผ่านการ Streaming ทั้งสิ้น เมย์แทบจะไม่ต้องดาวโหลดอะไรลงเครื่องอีกต่อไป ขอแค่มีอินเตอร์เน็ต เมย์สามารถตอบสนองความต้องการของเมย์ได้ทั้งสิ้น</p><p>ไม่เพียงเท่านี้ แม้แต่การทำงานในปัจจุบัน เมย์ก็ทำผ่าน Cloud เกือบหมด เมย์เก็บเอกสารส่วนใหญ่ของเมย์ไว้บน Cloud ไม่ว่าจะเป็น iCloud ก็ดี หรือ Google Drive ก็ดี ตราบใดที่ต่ออินเตอร์เน็ตได้ ไม่ว่าที่ไหนเมย์ก็ทำงานได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะต้องพก USB ไม่ต้องกังวลว่าเมย์จะพกคอมพิวเตอร์หรือไม่ เพราะหลายๆ ครั้ง เมย์สามารถพิมพ์งานบนโทรศัพท์มือถือได้เลย ดังนั้น ในวันนี้ Smartphone นั้นไม่ใช่แค่โทรศัพท์อีกต่อไป มันคือคอมพิวเตอร์เครื่องเล็กที่เราสามารถใช้งานมันได้ และขอแค่มันต่ออินเตอร์เน็ตได้ เมย์ก็สามารถดึงไฟล์งานที่จำเป็นต้องทำเข้ามาในเครื่องได้เสมอ</p><p>ที่จริงชีวิตบน Online ของเมย์ยังมีอีกเยอะค่ะ แต่เล่าเพียงเท่านี้ เมย์เชื่อว่าหลายคนคงเห็นภาพแล้วว่าชีวิต Online ของเมย์ มันกินอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาลแค่ไหนเมื่อเทียบกับชีวิต Offline ในปัจจุบันนี้</p><p>ว่าแต่ชีวิตของคุณๆ ล่ะคะ คิดว่าวันนี้ เมื่อเทียบกับในอดีต ชีวิตของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง และคุณคิดว่า ในอนาคต ชีวิตของเราจะเปลี่ยนแปลงไปอีกหรือไม่ บนอิทธิพลของสิ่งที่เรียกว่า Internet ซึ่งถูกพัฒนาให้เร็วมากขึ้นเรื่อยๆ ในอนาคต และคุณคิดว่า ชีวิตฟาก Online ของคุณ นับจากวันนี้เป็นต้นไป จะกินเวลาของคุณมากขึ้นหรือน้อยลงคะ ??</p><p>เก็บเอาไปคิดเล่นๆ เพื่อให้ตระหนักว่าเทคโนโลยีเปลี่ยน ชีวิตเราเปลี่ยน ที่แน่นอนไปมากกว่านั้นคือ เมื่อพฤติกรรมเราเปลี่ยนจาก Offline ไป Online สิ่งที่เปลี่ยนตามคือสินค้าและบริการที่เราใช้</p><p>และมันจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ทันในอนาคตค่ะ</p><p>Blackbox4.0 by Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=25c155736446" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Branding 4.0]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/branding-4-0-68c6df18de00?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/68c6df18de00</guid>
            <category><![CDATA[branding]]></category>
            <category><![CDATA[marketing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 May 2019 06:17:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-06T06:17:47.426Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*mU_3w1dJhexvxWi0QmkmlA.jpeg" /></figure><p>ก่อนอื่น ขอบอกก่อนเลยว่าเมย์ไม่เคยอ่านเรื่อง Branding4.0 จากไหนมาก่อน สำหรับเมย์ Branding ไม่มีคำว่า 1.0, 2.0, 3.0 หรือ 4.0 สำหรับเมย์ Branding คือการสร้างตัวตน Branding คือการสร้างความแตกต่างในเชิงความเป็นตัวตน Branding ไม่เคยถูกกำหนดโดยยุคสมัย แต่ Branding คือการสร้างตัวตนที่มีความ Dynamic หรือเคลื่อนที่ ไปตามสังคมและยุคสมัยที่เปลี่ยนไป</p><p>.</p><p>ดังนั้น Branding4.0 ไม่ใช่หลักการหรือกลยุทธ์การตลาดในยุค 4.0 แต่ Branding4.0 คือตัวตนของ Branding ที่มีชีวิตในยุค 4.0</p><p>.</p><p>หากเปรียบเทียบไปแล้ว ชีวิตของเราหลายๆ คน ก็ผ่านยุคมาตั้งแต่ช่วงสมัย 2.0 ที่ยังไม่มีอินเตอร์เน็ต มาสู่ 3.0 ที่มีอินเตอร์เน็ต และกำลังเข้าสู่ 4.0 ที่เป็นยุคของการใช้ข้อมูลในโลก Digital ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ว่าจะผ่านเทคโนโลยี Big Data, Cloud หรือ AI ขอเพียงแค่ใครที่มีความสามารถเสาะหา บริหารจัดการ และเพิ่มศักยภาพให้กับข้อมูลที่ตัวเองมีเพื่อนำมาใช้ประโยชน์ได้ สิ่งนั้นล้วนแล้วแต่เรียกว่า 4.0 ทั้งสิ้น และสังคมที่กำลังเข้าสู่ยุคอุตสาหกรรม 4.0 ก็แน่นอนว่าชีวิตของพวกเรากำลังจะต้องประสบพบเจอกับสินค้าและบริการที่มีอยู่และเติบโตในยุคนี้ รวมถึงสินค้าและบริการที่กำลังจะเกิดและเติบโต ในยุคอุตสาหกรรมใหม่ที่กำลังจะมาถึง ชีวิตเราที่ผ่านสิ่งต่างๆ เหล่านี้ รับสิ่งเหล่านี้เข้ามาในชีวิต และใช้งานสิ่งใหม่ๆ เหล่านี้ ก็ไม่ต่างกับตัวตนของแบรนด์ ที่จะต้องเดินทางผ่านยุคสมัยต่างๆ เช่นเดียวกัน</p><p>.</p><p>มนุษย์มีการปรับตัวให้อยู่รอดในยุคอุตสาหกรรมใหม่ได้อย่างไร Branding ก็จะต้องปรับตัวในรูปแบบเดียวกันกับมนุษย์อย่างนั้น ในวันที่มนุษย์ใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับโทรทัศน์ Branding ก็ใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับโทรทัศน์เช่นกัน แต่พอมาถึงในวันนี้ ที่มนุษย์ใช้เวลาส่วนใหญ่ให้หมดไปกับโทรศัพท์มือถือและอินเตอร์เน็ต Branding ก็ควรจะมีพฤติกรรมเช่นนั้นเหมือนกัน เพราะไม่ว่าจะ Branding หรือมนุษย์ ก็ล้วนแล้วแต่อาศัยในโลกนี้ มีชีวิตเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน</p><p>.</p><p>ดังนั้น Branding คือการสร้างตัวตนที่มีเอกลักษณ์ และคือการป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ว่าตัวเองนั้นมีเอกลักษณ์อย่างไร แตกต่างอย่างไร หาก Branding ล้มเหลวในการสร้างตัวตนที่มีเอกลักษณ์และแตกต่าง อีกทั้งล้มเหลวในการป่าวประกาศสิ่งที่อยากบอกไปถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย เมื่อนั้น Branding ก็ล้มเหลว ดังนั้น โจทย์หลักของ Branding คือ Brand ควรจะมีตัวตนอย่างไร เพื่อสร้างความชื่นชอบและไว้เนื้อเชื่อใจ และ Brand ควรจะทำอย่างไรให้ป่าวประกาศตัวตนนี้ไปยังกลุ่มเป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพ</p><p>.</p><p>ในโลกที่ความเชื่อใจลดน้อยลง สินค้าที่ไม่มีแบรนด์จะไม่มีตัวตน และจะไม่ถูกไว้เนื้อเชื่อใจ ความไม่มีตัวตนนั้นจะทำให้สินค้านั้นค่อยๆ เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน ความไม่ถูกไว้เนื้อเชื่อใจทำให้คนไม่กล้าซื้อสินค้านั้นๆ ดังนั้น การสร้างแบรนด์จึงเป็นความจำเป็น ในโลกที่สินค้าและบริการมากมายเต็มไปหมด และพยายามอย่างยิ่งที่จะแย่งความสนใจจากผู้คนบนโลกนี้ การสร้างตัวตนคือสิ่งที่จะแยกสินค้าและบริการหนึ่ง ออกจากสินค้าและบริการหนึ่งอย่างเด็ดขาด แต่การที่จะสร้างตัวตนในสายตาของกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย แบรนด์นั้นจำเป็นที่จะต้องทำให้เสียงของตัวเองไปถึงลูกค้า ซึ่งการจะทำแบบนั้นได้ นอกจากเสียงที่พูดออกไปจะต้องมีความหมายแล้ว เสียงนั้นยังต้องอยู่ให้ถูกที่ถูกทางด้วย และทั้งหมดกลับไปที่ความเข้าใจกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย เข้าใจพฤติกรรมของกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย และเข้าใจสิ่งแวดล้อมของกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย</p><p>.</p><p>ในเมื่อกลุ่มลูกค้าเป้าหมายวันนี้ มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไป จึงเป็นธรรมดาที่วิธีการสื่อสารของ Branding ย่อมต้องเปลี่ยนไปด้วย และในเมื่อวันนี้มีเทคโนโลยีที่เป็นเครื่องมือที่ทำให้บริษัทเจ้าของสินค้าและบริการสามารถเข้าใจลูกค้าเป้าหมายได้มากขึ้น เช่นการวิเคราะห์เสียงของกลุ่มเป้าหมายบน Social Media การเก็บข้อมูลและบริหารข้อมูลที่เป็นพฤติกรรมของกลุ่มเป้าหมาย เพื่อให้เข้าใจพวกเขาอย่างลึกซึ้งมากขึ้น รวมไปถึงสร้างความสามารถในการคาดการณ์ความต้องการของตลาดในอนาคต ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้น เทคโนโลยีในวันนี้สามารถช่วยให้บริษัทสามารถสร้างความแข็งแกร่งได้ บนหลักการทางการตลาดที่ยังคงเป็นหลักการเดิม บนเครื่องมือใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในยุคอุตสาหกรรม 4.0</p><p>.</p><p>ดังนั้น Branding4.0 จึงไม่ได้เกี่ยวกับหลักการทางการตลาดแบบใหม่ แต่เป็นการเพิ่มประสิทธิภาพบนเครื่องมือและเทคโนโลยีใหม่ โดยมีแก่นที่เป็นรากฐานเดิมกลับมาที่ลูกค้า เพื่อสร้างตัวตนในสายตาของลูกค้าให้มีพลังมากที่สุดเสมอ</p><p>.</p><p>Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=68c6df18de00" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การเปลี่ยนแปลงใน 2 ปี VS การเปลี่ยนแปลงใน 10 ปี]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99-2-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-vs-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99-10-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-b0e0854a8267?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b0e0854a8267</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Apr 2019 08:31:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-29T08:31:50.615Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*QEGDNbwhjfBKMG7RESKKLQ.jpeg" /></figure><p>หนึ่งในประโยคที่น่าเก็บนำมาคิดมากๆ ของ บิล เกตต์ เจ้าพ่อแห่งเทคโนโลยี เจ้าของไมโครซอฟท์ ก็คือ</p><p>‘We always overestimate the change that will occur in the next two years and underestimate the change that will occur in the next ten. Don’t let yourself be lulled into inaction.’</p><p>หรือแปลเป็นไทยได้ว่า</p><p>‘เราให้น้ำหนักกับการเปลี่ยนแปลงในช่วงระยะเวลา 2 ปีข้างหน้ามากเกินไปเสมอ ในขณะที่กลับให้น้ำหนักที่น้อยเกินไปกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นในอีก 10 ปีข้างหน้า จงอย่าถูกหลอกและเอาแต่อยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเลย’</p><p>ประโยคนี้ไม่ได้เป็นประโยคที่โด่งดังมากนัก แต่มันทำให้เมย์ฉุกคิดอะไรบางอย่าง</p><p>หากย้อนหลังไป 10 ปี ตอนนั้นมีใครจำได้บ้างไหมคะว่าตัวเองใช้ชีวิตอย่างไร ?? ตัวเมย์เองจำได้เลือนลางมากๆ แต่ที่แน่ๆ คือวันนั้นตลาดโทรศัพท์มือถือ ไอโฟนยังคงเป็นน้องใหม่อยู่ในตลาดที่ส่วนแบ่งตลาดรายใหญ่ยังคงเป็นโนเกีย โทรศัพท์ยังคงมีตัวเลขให้เรากดอยู่ ไม่ใช่มีแค่กระจกแผ่นเดียวอย่างที่เป็นในวันนี้ เมย์ยังจำได้ว่ารุ่นหนึ่งที่เมย์ชอบใช้มากๆ คือรุ่นที่เป็นฝาฟลิบ สีสวยๆ น่ารักๆ ซึ่งเมื่อมองกลับมาในวันนี้ ไม่มีโทรศัพท์รุ่นไหนแล้วที่เป็นฝาฟลิบ หรือมีปุ่มแป้นพิมพ์ให้กด</p><p>ที่สำคัญ หากมองไปที่โซเชียลมีเดีย ซึ่งวันนี้เป็นสิ่งที่สำคัญกับชีวิตของเรามาก วันไหนขาด Facebook หรือ Instragram วันนั้นจะรู้สึกเหมือนชีวิตขาดอะไรไปบางอย่าง แต่ในวันนั้น Facebook เพิ่งจะเริ่มต้น เราใช้ Facebook กันบนคอมพิวเตอร์มากกว่าบนโทรศัพท์มือถือ หลายคนใช้ Hi5 หรือ Myspace ในขณะที่ Facebook ยังคงเตาะแตะอยู่ การโฆษณาบน Facebook ดูเป็นเรื่องที่ไร้สาระมาก ทุกๆ คนมองว่า Facebook เป็นแพลตฟอร์มที่ให้ใช้ฟรี และจะไม่สามารถทำเงินได้</p><p>นอกจากนั้น ตัวเมย์เอง เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ยังคงซื้อซีดีเพลง ดีวีดีภาพยนตร์ เพลงอะไรที่ไม่มีขายในประเทศไทยก็ดาวโหลดเอาแม้จะรู้ว่ามันผิดกฏหมายก็ตามที มันช่วยไม่ได้นี่นา… ถ้าไม่ดาวโหลด แล้วจะหาเพลงที่ตัวเองชอบมาฟังได้อย่างไร ?? และเพลงทั้งหมดที่ตัวเองมี ก็ถูกใส่ลงไปใน Ipod ทั้งสิ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*I-NUP1WLuDEsTmMbCVqvPQ.jpeg" /></figure><p>แต่มาถึงในวันนี้ 10 ปีให้หลัง อะไรบ้างที่เปลี่ยนแปลงไป ?? สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ ผู้เล่นในตลาดมีการเปลี่ยนมือ Hi5 หายไป Myspace หายไป แต่มี Facebook, Twitter, Instragram ฯลฯ เข้ามาแทน ส่วนตลาดโทรศัพท์มือถือก็ชัดเจนเช่นกัน Blackberry หายไป Nokia หายไป โทรศัพท์ที่มีปุ่มแป้นพิมพ์หายไป โทรศัพท์ที่มีฝาฟลิบหายไป ที่เหลืออยู่ในตลาดขณะนี้คือ Smartphone ที่เป็นกระจกเพียงแผ่นเดียวที่เราสามารถสั่งการได้ผ่านนิ้วมือของเรา Iphone กลายมาเป็นโทรศัพท์ที่มีอิทธิพลในตลาดมากๆ ซัมซุงเติบโต หัวเหว่ยเติบโต Smartphone เติบโต</p><p>วันนี้ เพลงที่เมย์ฟังคือเพลงจาก platform เช่น Apple Music, Joox หรือ Spotify ในขณะที่หนังหรือซีรี่ส์นั้นดูผ่าน Netflix ตัวเมย์เองไม่ได้ไปร้านขายซีดีเพลงมานานมากแล้ว พอๆ กับที่ไม่ได้ไปซื้อแผ่นดีวีดีภาพยนตร์หรือซีรี่ส์มานานสุดๆ แล้วเหมือนกัน ส่วนโทรทัศน์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่ได้เปิดมานานแล้วเช่นกัน เมย์เลิกดูละครไทยทางช่อง 3 5 7 9 แต่มาดูซีรี่ส์ใน Netflix, VIU หรือ WeTV แทน เมย์จ่ายค่า Subscribe แต่ไม่ได้จ่ายค่าซื้อแผ่น</p><p>นี่คือความหมายของการเปลี่ยนแปลงในระยะเวลา 10 ปี หรือเปล่าคะ ??</p><p>ในระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา มีหลายแบรนด์ที่เคยอยู่จุดสูงสุด กลับกลายเป็นบริษัทที่ทุกคนเริ่มลืมเลือน ในระยะเวลา 10 ปี พฤติกรรมของเราเปลี่ยนไปโดยที่เราไม่ทันสังเกต เรายอมรับอะไรต่างๆ ได้มากขึ้น ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนไม่ยอมรับ อย่างเช่นการจ่ายเงินดูหนังฟังเพลงออนไลน์ เทียบกับเมื่อก่อนแล้ว การจ่ายเงินเพื่อซื้อเพลงหรือเช่าเพลงเป็นคอนเซ็ปต์ที่ดูโง่มาก เพราะในเมื่อเราสามารถดาวโหลดฟรีได้ ทำไมเราจะต้องเสียเงินซื้อด้วย แต่เมื่อเวลาผ่านไป สังคมกลับมีการเปลี่ยนแปลงทางความคิด และธุรกิจที่เมื่อก่อนเราไม่คิดว่าจะมีและทำได้ กลับเริ่มเติบโต</p><p>เมย์ยังจำได้ว่าเมื่อ 10 ปีที่แล้ว เวลาพูดถึงซื้อของออนไลน์โดยการตัดจ่ายจากบัตรเครดิต ผลตอบรับคือความหวาดกลัวที่จะถูกขโมยข้อมูลบัตรเครดิตและทำให้บัตรถูกใช้งานโดยที่เจ้าของบัตรไม่รับรู้ แต่พอเวลาผ่านไป การให้ข้อมูลบัตรเครดิตกับผู้ขายกลับเป็นเรื่องที่ธรรมดาที่สุด ใครที่ซื้อ Application ผ่าน Play Store หรือ App Store ต้องให้ข้อมูลบัตรเครดิตเพื่อความสามารถในการตัดจ่ายเงินผ่านบัตรเครดิตอัตโนมัติเวลาเราซื้อสินค้า Digital บน Digital Platform เหล่านี้ หากเมื่อก่อนคนส่วนใหญ่ในสังคมมีความหวาดกลัวการถูกขโมยข้อมูลบัตรเครดิตบนอินเตอร์เน็ตล่ะก็ วันนี้ความหวาดกลัวนั้นมันลดลงไปเยอะมากอย่างมีนัยยะสำคัญทีเดียว</p><p>เพราะเหตุนี้ จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมบริษัทที่ดำเนินกิจการให้บริการออนไลน์ผ่านอินเตอร์เน็ตจึงพากันเจริญเติบโต Airbnb, Facebook, Line ฯลฯ จะเติบโตไม่ได้เลยหากคนยังหวาดกลัวการให้ข้อมูลบัตรเครดิต แต่เพราะวันนี้ ความคิดและพฤติกรรมหลายอย่างของมนุษย์เปลี่ยนไปแล้วตามกาลเวลาที่ผ่านไป ดังนั้น บริษัทออนไลน์เหล่านี้จึงเติบโต</p><p>ทั้งหมดนี้คือความเปลี่ยนแปลงในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา แล้วอีก 10 ปีข้างหน้าล่ะ คุณคิดว่าโลกของเราจะเปลี่ยนไปถึงไหน ??</p><p>บางคนอาจรู้สึกว่า 10 ปีเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน แต่ถ้าวันนี้คุณอายุ 30 อีก 10 ปีข้างหน้า คุณก็อายุ 40 ถามว่าอายุ 40 นั้นเป็นช่วงอายุที่เยอะแล้วหรือยัง แน่นอนว่าอายุ 40 ก็นับได้ว่าอายุเพิ่มมากขึ้น แต่คนอายุ 40 สมัยนี้จำนวนมากยังคงกระตือรือร้นและยังคงทำงานด้วยสมองและร่างกายที่แข็งแรงแจ่มใส ยิ่งคุณอายุมากขึ้น ความรับผิดชอบมากขึ้น คุณจะพบว่าเวลาจะผ่านไปรวดเร็วมากขึ้นจนน่าตกใจ</p><p>ดังนั้น การสร้างชีวิตและหน้าที่การงานที่ดี จึงจำเป็นที่จะต้องตระหนักว่าเราต้องวิ่งไปกับการเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้เสมอ หลายคนมองข้างหน้าแค่ปีนี้หรือปีหน้าและคิดว่าโลกจะไปพระจันทร์ แต่เมื่อโลกไม่ไปพระจันทร์อย่างที่คิดจึงคิดว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นไม่จริง เรื่องของเวลาและการเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ การเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้น แต่ระยะเวลาเท่าไหร่จึงจะเห็นนัยยะสำคัญนั้นตอบยาก ดังนั้น อย่าดูถูกความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระยะเวลา 10 ปีข้างหน้า จงให้ความสำคัญกับความเปลี่ยนแปลงสิ่งละอันพันละน้อยที่เกิดขึ้นบนโลกนี้เสมอ เพื่อที่เราจะได้ใช้ชีวิตท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงอย่างมีความสุขค่ะ</p><p>Blackbox4.0 By Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b0e0854a8267" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เมื่อต้องรับมือวิกฤติเศรษฐกิจ]]></title>
            <link>https://medium.com/@meimay1648/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88-eff04efe642c?source=rss-d60babecffdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eff04efe642c</guid>
            <category><![CDATA[วิกฤติเศรษฐกิจ]]></category>
            <category><![CDATA[economics]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mei R. Sriariyawat]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Apr 2019 09:44:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-22T09:44:51.689Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*X8Qc9jN_EFNOLx-5Jvw9Ug.jpeg" /></figure><p>วันนี้คนจำนวนมากกังวลเรื่องวิกฤติเศรษฐกิจ บางคนกังวลว่าจีนจะเกิดวิกฤติ บางคนกังวลว่าสหรัฐอเมริกาจะเกิดวิกฤติ บางคนกังวลว่าประเทศไทยเรานี่แหละจะเกิดวิกฤติ ปัญหาคือ ทุกคนกลัววิกฤติ แต่นึกไม่ออกว่าการเตรียมตัวรับมือวิกฤติต้องทำอย่างไร</p><p>.</p><p>ก่อนที่จะไปเรื่องของการเตรียมตัวรับมือวิกฤติ เรามาดูกันก่อนดีกว่า ว่าอะไรคือวิกฤติเศรษฐกิจ</p><p>.</p><p>ถ้าจะว่าไปแล้ว นิยามคำว่าวิกฤติเศรษฐกิจนั้นง่ายมาก และวิกฤติเศรษฐกิจก็มีหลายระดับเช่นกัน ทั้งในระดับภาคประชาชน ไปจนถึงระดับของประเทศ ถ้าเลวร้ายกว่านั้นก็คือวิกฤติเศรษฐกิจระดับโลก แต่ไม่ว่าจะเป็นวิกฤติเศรษฐกิจระดับไหน สิ่งที่เหมือนกันก็คือ วิกฤติเศรษฐกิจนั้นเป็นคำอธิบายสถานการณ์ในยามที่มีเงินไม่พอมาจ่ายหนี้ค่ะ</p><p>.</p><p>หากย้อนกลับไปเมื่อสมัยวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง ถ้าเราสังเกตดูอย่างถ่องแท้ ไม่ว่าวันนั้นจะเกิดสถานการณ์อะไรขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการนำเงินทุนสำรองระหว่างประเทศมาต่อสู้เรื่องค่าเงินก็ดี หรือการปล่อยค่าเงินลอยตัวก็ดี สุดท้าย สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดจนทุกคนเรียกมันว่าวิกฤติก็คือการที่คนในประเทศนั้นเต็มไปด้วยหนี้สินที่ไม่สามารถชำระคืนได้ ไม่ว่ามันจะเป็นหนี้ภายในหรือภายนอกประเทศก็ตาม หลายคนหลายครอบครัวล้มละลายลงไปเพราะการบริหารจัดการเงินมีปัญหา ไม่สามารถชำระหนี้ได้ ลูกหนี้ที่เป็นบริษัทขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่หลายรายต้องขายสินทรัพย์ของตัวเองในราคาต่ำ เพื่อปลดหนี้สินที่เกิดขึ้น ดังนั้น สรุปแล้ว หัวใจของการเกิดวิกฤติเศรษฐกิจคือการที่มีหนี้สินที่ไม่สามารถชำระคืนได้มากเกินไปนั่นเอง</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ของการมีหนี้สูงเกินไปจนไม่มีความสามารถในการชำระหนี้นั้น มันเป็นผลลัพธ์ตัวสุดท้ายของการเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ ซึ่งก่อนจะมาถึงผลลัพธ์สุดท้ายนั้น มันเกิดเหตุการณ์หลายอย่าง มีปัจจัยหลายตัวที่ผลักให้เกิดสถานการณ์ที่ไม่สามารถชำระหนี้ได้ ซึ่งเมื่อถึงเหตุการณ์ของการไม่สามารถชำระหนี้ได้ นี่คือเส้นตายเส้นสุดท้ายที่จะนำมาซึ่งความเจ็บปวดบนเหตุการณ์วิกฤติเศรษฐกิจดังที่เคยเกิดมาแล้วในช่วงต้มยำกุ้ง</p><p>.</p><p>ดังนั้น หากเราเข้าใจว่าปัจจัยตัวไหนที่ทำให้ชีวิตเจ็บปวดจากวิกฤติเศรษฐกิจ สิ่งที่เราควรทำเพื่อหลีกเลี่ยงมันก็คือ อย่าให้ชีวิตของเราไปถึงจุดนั้นนั่นเอง หรือจะพูดให้ง่ายเข้าก็คือ การเตรียมตัวเพื่อรับมือวิกฤติเศรษฐกิจ แท้ที่จริงแล้วคือการบริหารจัดการเงินของเราให้มีเงินออมให้มากที่สุดในวันที่สภาพเศรษฐกิจนั้นเอื้ออำนวยต่อการทำเงินนั่นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*RThmtUHaKdsY_ur818yHMA.jpeg" /></figure><p>อะไรคือสภาพเศรษฐกิจที่เอื้ออำนวยต่อการทำเงิน ??</p><p>.</p><p>แน่นอนว่าสภาพเศรษฐกิจในแต่ละช่วงเวลานั้นมีความเอื้ออำนวยต่อการสร้างความมั่งคั่งแตกต่างกันไป บางช่วงเวลาเศรษฐกิจดี ขายอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง อัตราดอกเบี้ยต่ำ กู้ยืมเงินได้เยอะๆ แต่ดอกเบี้ยที่ต้องจ่ายคืนนั้นแค่นิดเดียว กลับกัน ในบางช่วงเวลาเราก็จะพบว่า เศรษฐกิจนั้นแย่มากๆ ไม่เอื้ออำนวยต่อการขาย กระแสเงินภายในระบบฝืดเคือง อัตราดอกเบี้ยที่เคยต่ำก็กลับสูงขึ้น ทำให้มีค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยมากขึ้นทั้งๆ ที่ความสามารถในการทำกำไรกลับต่ำลง</p><p>.</p><p>ความจริงแล้วนี่เป็นวงจรทางเศรษฐกิจในระบบทุนนิยมที่ธรรมดาที่สุด เพราะในยามที่เศรษฐกิจดีและเกิดการกู้ยืมเงินมาสร้างผลผลิตให้เกิดขึ้นในระบบ นี่คือช่วงเวลาที่เงินในระบบเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น รวมทั้งเป็นช่วงเวลาที่มีความถี่บนการหมุนของเงินอย่างมากด้วย เพราะเงินหาคล่องและใช้คล่อง การหาเงินคล่องคือความสามารถในการทำเงินที่สูงกว่าระดับปกติ ในขณะที่การใช้เงินคล่องคือการเกิดความถี่บนการหมุนของการใช้จ่ายเงิน เมื่อสองปัจจัยนี้มาผสานกัน จึงทำให้เศรษฐกิจดีอย่างน่าเหลือเชื่อ</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการกู้ยืมเงิน ก็ย่อมต้องมีการใช้เงินคืน เมื่อใดก็ตามที่ต้องใช้เงินคืน นั่นคือการนำเงินออกจากระบบ ทุกครั้งที่มีการนำเงินออกจากระบบนั่นคือการที่ระบบเศรษฐกิจมีความตึงตัวมากขึ้น การนำเงินออกจากระบบทำให้การสร้างผลผลิตลดน้อยลง การทำเงินทำได้ยากขึ้นเพราะขายสินค้าได้น้อยลง เมื่อทำเงินได้ยากขึ้น แน่นอนว่าเราจะมีการระมัดระวังในการใช้จ่ายมากขึ้น จากที่เคยหาเงินคล่องใช้เงินคล่อง ก็กลายเป็นหาเงินยากขึ้นและใช้จ่ายเงินระวังมากขึ้น ส่งผลให้เศรษฐกิจชะลอตัวลง</p><p>.</p><p>ผู้ที่มีบทบาทในการเฝ้าระวังและบริหารจัดการวงจรทางเศรษฐกิจนี้ก็คือธนาคารกลางและกระทรวงการคลัง ธนาคารกลางมีหน้าที่ให้นโยบายทางการเงินเพื่อบริหารจัดการเงินในระบบเพื่อทำให้เกิดสมดุลบนระบบเศรษฐกิจ ส่วนกระทรวงการคลังมีหน้าที่หาเงินและใช้จ่ายเงินในภาคของรัฐบาลเพื่อสร้างเสถียรภาพให้กับระบบเศรษฐกิจ หากธนาคารกลางและกระทรวงการคลังสามารถใช้นโยบายการเงินและการคลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อเศรษฐกิจร้อนแรงเกินไป หน้าที่ของทั้งสองหน่วยงานคือการทำให้เศรษฐกิจลดความร้อนแรงลง เพราะหากร้อนแรงจนเกินไปแล้ว จะมีความเสี่ยงของการเกิดฟองสบู่แตก แต่ในขณะเดียวกัน หากเศรษฐกิจซบเซามากจนเกินไป ทั้งสองหน่วยงานก็มีหน้าที่ต้องเร่งเครื่องเศรษฐกิจให้เติบโตมากขึ้น</p><p>.</p><p>อย่างไรก็ดี หลายๆ ครั้ง เราไม่อาจสร้างสมดุลให้เกิดขึ้นบนระบบเศรษฐกิจได้ สิ่งที่เกิดขึ้นคือเมื่อเศรษฐกิจถูกผลักดันจนเกินจุดสมดุล ฟองสบู่จะแตก นำมาซึ่งวิกฤติเศรษฐกิจ หนี้ที่ก่อขึ้นในยามที่เศรษฐกิจกำลังเฟื่องฟู เปลี่ยนสภาพจากหนี้ที่ดีกลายเป็นหนี้ที่เลว เศรษฐกิจมีสภาพเหมือนจรวดที่พุ่งขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ เมื่อพุ่งเร็วเกินไปจนเสียสมดุลก็เกิดการระเบิดและร่วงลงสู่พื้นโลกอย่างรวดเร็ว นี่คือสภาพของเศรษฐกิจที่ร่วงจากจุดสูงสุดสู่จุดต่ำสุดหลังจากที่ฟองสบู่แตก</p><p>.</p><p>ในวันนี้ เราไม่อาจรู้ได้ว่าสมดุลของสภาพเศรษฐกิจทั้งในระดับโลกและในระดับประเทศจะเสียไปเมื่อไหร่ แต่สิ่งที่เรารู้ในวันนี้คือมีความเสี่ยงเกิดขึ้นในระดับที่สูงบนหนี้จำนวนมหาศาลที่โลกนี้สร้างขึ้น สิ่งที่เราเตรียมตัวทำได้คือการทำตัวเองให้ไม่เป็นหนี้ และในวันที่เศรษฐกิจยังสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ แม้การเคลื่อนที่นี้จะลดลง แต่เราจำเป็นที่จะต้องฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้หาเงินและเก็บเงินให้ได้มากที่สุด เพื่อที่หากถึงวันที่เกิดวิกฤติ แล้วกระแสเงินในระบบนั้นหายไปกระทันหัน ข้าวยากหมากแพง งานที่เคยมีอาจจะไม่มีอีกต่อไปเพราะธุรกิจรับมือกับภาระหนี้ไม่ไหว ในวันนั้นการหาเงินจะเป็นเรื่องยาก เราจำเป็นต้องมีเงินสำรองเอาไว้เพื่อรับมือกับวันนั้น และนี่เป็นสาเหตุว่าทำไมการเตรียมตัวเพื่อรับมือวิกฤติจึงมีความจำเป็น</p><p>.</p><p>และหากใครกังวลเรื่องค่าเงิน เมย์แนะนำให้แบ่งเงิน 15% ของเงินสด นำไปซื้อทองคำเก็บเอาไว้เพื่อกระจายความเสี่ยงในกรณีที่ค่าเงินมีปัญหา แต่อย่างไรก็ตาม เมย์ค่อนข้างมองบวกว่าในประเทศไทยจะไม่พบกับปัญหา Hyper Inflation หรือสภาวะเงินเฟ้อรุนแรง เพราะอย่างน้อย ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตร เป็นประเทศอาหาร ต้นทุนในการผลิตอาหารของเราต่ำ และไม่จำเป็นต้องนำเข้าอาหารใดๆ เลย ดังนั้น ต่อให้จะเกิดอะไรขึ้น ประเทศไทยก็จะยังมีอาหารและอยู่ได้ต่อไปแม้ในยามที่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจก็ตาม</p><p>.</p><p>Blackbox4.0 by Mei</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eff04efe642c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>