<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Meral Su Kondurlu on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Meral Su Kondurlu on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu?source=rss-48aa521cec72------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*qXCHUsOjf878s1n1t3gcEg.jpeg</url>
            <title>Stories by Meral Su Kondurlu on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu?source=rss-48aa521cec72------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 03:01:49 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@meralsu.kondurlu/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[BÜYÜK VEDA]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/b%C3%BCy%C3%BCk-veda-df69e27b602f?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/df69e27b602f</guid>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <category><![CDATA[hüzün]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Nov 2026 18:55:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-14T11:30:27.290Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*4cWNFhHB0j_hjXwt" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@hillaryperalta?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">𝔥𝔦𝔩𝔩𝔞𝔯𝔶 𝔭𝔢𝔯𝔞𝔩𝔱𝔞</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>BÜYÜK VEDA</p><p>13.11.2026</p><p>MERAL SU KONDURLU</p><p>Yıllar yıllar öncesiydi.Annemin ,aramızda bir yaş olan erkek kardeşimle beni her gün düzenli olarak öğle uykularına yatırıp ,ancak bu şekilde büyüyebileceğimize inandığı kurallı yıllar…O, her seferinde pembe tül cibinlikli yatağımın içine beni koyup gider ; ben de her seferinde, O sırtını döner dönmez yatağımdan fırlayıp, yatağın altına gizlenir hayaller kurardım iki üç yaşlarındaki bir cimcime olarak.Düşünür düşünür düşünürdüm.Mavi bulutları, sokakta o anda oynaşan çocukları,bakkaldan iki buçuk kuruşa hangi sakızı alabileceğimi,akşama doğru ,yan komşu kızı Bengül’le sokakta hangi oyunları oynayabileceğimizi…Hayal gücüm ve henüz üç yaşındaki olasılıklar dünyam sonlandığında sıra büyük anne ve büyük babalarımı düşünmeye gelirdi.Onların üzerimde yarattıkları sevgi tesirlerini tartmaya ve ölçmeye başlardım istisnasız her öğlen uyku saatimde ve yatağın en uç görünmez noktasında…</p><p>Babamın anne ve babasını ve bir kaç yıllık anılarımı gözden geçirdiğimde sonra da acaba ölseler ne yapardım diye düşündüğümde vücudum anormal bir tepki vermezdi.Sıra annemin babasına geldiğinde de genellikle aynı şey olurdu.Ancak büyük annemin adı aklıma gelir gelmez tarifsiz bir bağla ve acıyla dakikalarca ağlayıp , ardından da</p><p>-Ne olur Allah’ım O hiç ölmesin. O hep yaşasın. Onun ölümüne dayanamam diye hıçkırıklara boğulduğumu hatırlıyorum. Bu ritüel çok çok uzun zaman sürmüştü . Belki aylar belki de yıllar….Eşref saate denk gelmek diye bir tabirin en yoğun etkisini, belki de bu hadiseyle yaşamış olmam bu gün beni kaleme sardıran .</p><p>Bahsi geçen duygu yoğunluğu, çocukluk saflığı ile de birleşince sanırım HAK katında yanıt bulmuş ve dua kabul olmuştu . Ne kadar süre mi ? tam tamına 100 yıl…Üstelik son beş yılı yatalak , bakıma muhtaç acılar içinde bir şekilde…Vakit uzadıkça uzuyor,bakımı gün geçtikçe zorlaşıyor ve buna rağmen hayat devam ediyordu.Üstelik beş evladından en küçüğü bile hayatını kaybetmişken hayatta kalmanın yorgun sarhoşluğu ile ruhen çoktan ölmüş olsa bile.</p><p>Onu bir bebek gibi annemle birlikte yıkadığımız her seferinde ,banyo sonrası vücudunu kremler ve pamuk gibi saçlarını önce tarar, kuruttuktan sonra da örerdim. Uzun yıllar boyunca örgülü görmeye alışık olduğum saçlarını yine ördüğüm bir sırada pencereye bakarak kısık sesle Yaradan ile konuşmaya başlamıştı…Onu işitebiliyordum.</p><p>-Artık ölmek istiyorum Allah’ım.Yanına gelmek istiyorum!</p><p>Yaşadığı küçük köyündeki tüm akranları,akrabaları, kardeşleri hatta bebekken kaybettiği üç evladının ardından 62 yaşındaki en küçük evladını dahi kaybetmesi ile ,etrafında yanan mum ışıklarının bir bir sönmesi gibi çevresi kararmaya başlamıştı.Kendi de yola çıkmak istiyordu ama kadersel döngüleri buna maniydi.Son üç yıl ama özellikle son bir yıl, bir insanın başına gelebilecek tüm tekamül derslerini en ağır şekli ile yaşayan büyük annem artık hastalığının dışında başka acılar da çekiyordu. Gönül acısı, kalp acısı,ruh acısı,zihin acısı…Görmeyi hiç arzulamadıklarını görmekle sınanmıştı. Duymayı hiç murad etmediklerini duymakla sınanmıştı.Bilmeye hiç gönlü olmadıklarını bilmekle sınanmıştı.Bulunmaya hiç heves etmediği yerlerde bulunmakla sınanmıştı.Hepsi bir duraktı. Acı da olsa o durakların her birinden geçiyor ve geçiriliyordu gözlerimizin önünde.Etrafındakilerden küçük bir kısmı taşın altına elini koymaya hevesli bir askerken, çoğunluğu ise cehenneme odun taşıyan gaddar bir cellattı…İyi ve kötünün cenkini izlemişti koca bir bölge. Etrafındaki tanıyanlar kadar tanımayanların da hayatı sorgulama aracı olmuştu bu koca çınar.</p><p>Hayatı , yaşamı ,kazanç sandıklarımızı , kayıp bildiklerimizi, övünç addettiklerimizi,utanç duyduklarımızı teker teker sorgulatan kalın bir kitap okutmuştu bize, çocukken ölmesin diye dua ettiğim bu ulu çınar.</p><p>Ancak bu senaryoda ilginç bir şeyler oluyordu. Ters giden bir şeyler vardı.Altı yıl önce içine girmiş olduğum SPRİTÜEL alan, hayatın hiç alışık olmadığım kodlarına ve evrensel sistemin nasıl işlediğine dair ilginç veriler sunuyor ve bu verilerle her seferinde beynim yanıyordu. Ruhumdaki ve zihnimdeki her bir değişim -dönüşüm ve farkındalık etrafımda bulunan insanlara da istemsizce yansıyordu ki büyük annemin hayat senaryosunda da öyle oldu.Her şey son derece stabil ve farksız durumda seyrederken ölümünden sadece 22 gün( 22 sayısı çok önemli ileride manası ve çok yönlü etkisi ile bahsi geçecek.) önce bir akşam çayı esnasında, çocukken yaşadığım büyük anneme ait bu durum ansızın aklıma geldi. Zihnimin bulanık dehlizlerinde sırlanmış iken aniden yüzeye çıkan bu derin , minik ama çok kuvvetli detay bilgi hemen farkındalığımı devreye sokmam gerektirdiğini hissettirdi ve o an , o dakikada saf çocuk bilinçle yapılan o duayı iptal ederek , büyük annemi o duadan özgürleştirip, beden terkini kolaylıkla ve sevgi ile yapabilmesi için dua etmeye başladım sıkışık enerjilerin tahmin edemediğimiz nüans konularda ne kadar da etkili oabileceğini görerek.</p><p>Ve bir öğlene doğru 11 sularında annemden bir telefon almıştım acı bir sesle…</p><p>-Annem ölüyor!!!!</p><p>Bulunduğum kentten yaklaşık bir saat içinde apar topar çıkmış ;yola düşmüştüm.Oysa zaten o gece yola çıkıp iki gece başında kalmaya niyetliydim. Son anlarını görmek nasip olmadı ama morgtan çıkarılıp yıkama faslında hep baş ucundaydım. Zemzem sularıyla yüzünü son kez sıvazlamak yine bana nasip olmuştu. Peki bütün bunlar ne anlama geliyor:</p><p>Epi Genetik Aktarım dediğimiz aktarımla atalarımızın bedenlerinden olduğu kadar ruhlarından ,tekamül derslerinden de aktarımlar alıyoruz. Ve bu evrensel sistem işleyişi kanunlarına göre neslin ilk çocukları ,ilk torunları üzerinden çok çok daha baskın bir şekilde ilerliyor. Kaldı ki ben büyük annemin ilk kız çocuğunun ilk kızıyım . Daha da önemlisi 55 torun içinde ilk torunum . Ölümünden sadece bir buçuk iki ay evvel NUMOROLOJİK Doğum haritasını incelediğimde benimki ile çok ilginç benzerlikler olduğunu aynı burca sahip olduğumuzu gördüm. Aramızda sıradışı bir çekim vardı ve bunun alt metninde yaşam amaçlarımız karakterlerimiz neredeyse bire bir aynıydı.Ruhsal, zihinsel, bedensel bir çok yönünü en kuvvetli aktardığı torunu olarak , o çocuk ruhumla neden kendisi ile bu kadar kuvvetli bir bağ kurduğumu şimdi anlayabiliyordum. Bayrağı tümüyle değil ama çoğuyla bana teslim etmişti. Kader planında ilginç ortak vizyonlarımız vardı.Uzun yolun yorgun savaşçısı olarak 22 lerle dolu bir sefere çıktmıştı. Kendisinin YAŞAM AMACI:22 idi ki üst düzey rehper ruhların evrensel misyonla aldıkları bir amaçtır. 22 numaralı kendi evinde vefat etti.Ölmeden 22 gün önce çocukluk dualarımı iptal ederek , yolculuğunun kolaylıkla olması adına yeni sevgi enejisi yüklü dualarımı sesli beyan etmiştim.Ve o günden sonra bizim için üzücü de olsa yolculuğu hızlanmış oldu.</p><p>Hayatımda ilk kez bir morga girdim . İlk kez bir ölüyü yıkadım.İlk kez kefenli bir bedenin toprağa sokuluşunu izledim.İlk kez bir cenaze aracını takip ettim.Öncesinde belki binlerce ama; ilk kez 100 yaşında birinin selasını dinledim.BÜYÜK BİR VEDAYDI BU! Büyük anneme son veda. Kendi gibi , bedeni gibi , yaşamı gibi geride bıraktıklarına BÜYÜK bir kitap okutarak terketti bu dünyayı…Bütün rehperler böyle yapmaz mı zaten?Bu sabah toprak oluşunun sekizinci günüydü ve sabahın ilk ışıkları görünmeden kendi ışık olup rüyama misafir oldu.Rüyamda huzur evine yatırıyorlardı kendisini. Beyaz örtüsü ile yüzü çok mülayimdi. Kuğular gibi salınan bayan görevliler etrafında pervane oluyordu. Bir an telefonum çaldı ve telefonun diğer ucundaki huzur evinin baş görevli müdürü bana şöyle seslendi.</p><p>-Meral Hanım Büyük annenizin kurumumuza yatışını yapıyoruz rızanız var mı? Evrakları ona göre dolduracağız?</p><p>-Evet müsadem var . Malesef şehir dışındayım ona yardım edemiyorum ama sanırım en doğrusu bu.</p><p>Rüyanın ruhlar alemindeki manası o kadar net ve şeffaftı ki ;yaşananlar karşısında üzüntü ve şaşkınlığım birbirine karışmış durumda. Adın ELMAS’tı. Parladın… Parlattın… Işık oldun ışıklara karıştın….Şimdi adıma yaptığın en güzel duaların, en büyük mirasım…ELVEDA ELMAS KADIN…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=df69e27b602f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[AŞIK MIYIM NEYİM?]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/a%C5%9Fik-miyim-neyi%CC%87m-f536422167c2?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f536422167c2</guid>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 24 Oct 2026 12:55:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-24T15:17:05.396Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*nejAOsKwO7F3jo7j" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@koryunhills?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Vazgen</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>AŞIK MIYIM NEYİM?</p><p>24 EKİM 2026</p><p>MERAL SU KONDURLU</p><p>En son ki blok yazıma,12 Kasım 2025 ‘Göksel Askerler’ adlı şiirimi yayınlayarak tam bir yıl ara vermiştim. Yazmak ile edindiğim şifalanma sürecime, seslendirme de karışınca sistemi oturtmak ve bu yeni alanda da hızlanmak adına buna mecburdum.Ancak görüyorum ki yaşam amacı boğaz çakrası 5 ve yan kulvarı 3 olan birinin susması ve yazmaması,sanatla hem hal olmaması mümkün değil. Zincirlere vursanız zincirin bi köşesini kazır yine yazar ve zinciri ritmik şıkırdatarak yine bi takım sesler çıkarır,mırıldanır,melodi yaratır.Yazılımı bu….</p><p>Bu gün mü ??? Bu gün uzun bir ara verilmiş yazılarıma kaldığımız yerden devam…Öyle özlemişim ki klavyemde ruhumdan akacaklara şahitlik etmeye… Böyle diyorum çünkü her seferinde başlığı attıktan bir süre sonraki en son satır hep bambaşka bir konu oluyor. Akışa teslimim yani ancak yine de paylaşmak ve en başından beri hep dile getirdiğim gibi gelecekte kendi torunlarıma yazınsal bir birikim bırakabilmek adına bu gün bahsedeceklerim oldukça sıradışı ve bambaşka bir idrak gerektiriyor.</p><p>Global tüm platformlarda ( youtup, tiktok,spotfy potcast,enstegram)üzerinde , dünya genelinde, özellikle tüm dünya kadınlarını NARSİSİZM konu başlığı ile aydınlatmak adına bir yayıncılık yapmaktı niyetimiz.Hatta dili ingilizce üzerinden kullanarak.Radyo Genel Koordinatörümüzün de yönlendirmesi ile yayıncı bir kaç radyo kökenli arkadaşımıza ulaşıp bu proje hakkındaki yorumunuz ne olurdu dediğimde bana hiç beklemediğim bir yanıt vermişti biri.</p><p>-Dili ingilizce değil Türkçe kullan bence Türklere hitap etsin.Bizim ülkemizde narsist daha fazla ‘</p><p>İlk duyulduğunda kulağa hiç te hoş gelmese de , toplumun ata erkil, savaşçı, kontrolcü ve talimat üzere çok yoğun kodları olduğunu bildiğim için sessiz kalıp, enerjiyi takip ettim. Bir süre sonra rüyalarım değişti. Sezgisel olarak başka bir alana doğru kaymam gerektiğini hissettim ve hatta iç sesim tarafından sinyaller aldım.Ancak hala beklemedeydim ve bir türlü harekete geçemiyordum…</p><p>Bir sabah instegram üzerindeki yazılarımı ve geri dönüşleri takip ederken çok ilginç bir sesli mesaj ile karşılaştım. Türkiye’de hatırı sayılır bir kitlesi olan ve ŞİİR-EDEBİYAT alanında yayın yapan bir yayıncı ,youtup üzerindeki ingilizce seslendirmelerimizi görüp ne için Tükçe kanalım olmadığını sormuştu…Bu minvalde bir kaç kişinin daha önerisi üzerine 2025 Şubat ayında ANTOLOJİ -ŞİİR EDEBİYAT evrenimizi kurduk. Evet bazı kavramların farklı geldiğini biliyorum ama bu alana kanal adını koymak çok suni geliyor… Çünkü takip eden tüm canlarla birlikte her birimiz ruhumuzdan bir şeyler işitiyor ve hissediyoruz….Zihinsel ve duygusal tüm öğelerin ötesinde bir dünya burası…</p><p>Başlangıçta tıpkı yazılarımı yazarken ki gibi bir çok eseri seslendirirken gözyaşlarımın kiminde sessizce süzüldüğüne ; kimin de ise bardaktan boşalırcasına aktığına tanıklık ediyordum. Neler oluyordu böyle??? Yıllar hatta asırlar önce yaşamış olan ruhların sözleri ete kemiğe büründüğünde ve sese dönüştüğünde adeta o döneme , o yaşam alanına ve o tema içine çekiliyordum tuhaf bir şekilde.</p><p>Zaman içinde eserlerini seslendirdiğim binlerce şair ve edebiyatçının doğum tarihleri ve isimlerindeki harfler dikkatimi çekmeye başladı.Tam da bu konuda anlam veremediğim ve tuhaf bir şekilde içine çekildiğim bu alanın çok sıradışı ve gizemlerle dolu olduğunu keşfettim.</p><p>Tıpkı yazmaya başladığımda Laura Ingalls ile aramızdaki ilginç benzerlikleri keşfettiğim gibi eserlerini seslendirdiğim şairler arasında da tuhaf benzer enerji alanlarına girmeye başlamıştım . En yoğun hatırladığım İspanyol şair GUSTAVO ADOLFO BECQUER’ di. O’nun tam yüz yıl önce dünyaya gözlerini açmış olduğu gün ve ayda ,biz yüz yıl sonra gözlerimizi dünyaya açmışız… Ve bu detay bilgiye ulaşmadan önce eserini hıçkırıklarla seslendirdiğimde merak etmiştim. Bu ruhta ne var? ..Bu yoğunluk ta neyin nesi? Doğum haritasını incelediğimde , burada bahsetmediğim başka benzerliklerin de olduğunu görmüştüm.</p><p>Yaradan adeta yaşayan -yaşamayan tüm şairlerini- santçılarını seferber etmiş , birilerine yazdırmış birilerine okutuyordu. Bu durumda biz aslında zamanlar ötesi ve küresel bir ekiptik ruhlara tesir etmeye vazifeli askerler olarak… Üstelik silahları değil belagati kullanarak.</p><p>Asırları aşarak zamanda bükülme ile aynı platformda buluşturulmuş olmanın bilgisi ile peki ama ya misafirler , ya dinleyici kitlesi kimlerdi ? Onlar nasıl ruhlardı ki bu alana çekiliyorlar, vakit ayırıyorlar,dinliyorlar ve hatta yayın saatleri konusunda nöbetçi bir asker gibi cihazlarının başında bekliyorlardı?</p><p>Her birinin en az kalp çakrasına çıkmış olduklarını tahmin ettiğimiz bu değerli canlar da yüksek ihtimalle hassas ,zarif ve hisseden ruhlara sahiplerdi. Öyle olmasalar anahtar üç kelimesi AŞK SEVGİ VE HUZUR olan bu mecrada üç saniye bile kalamazlardı. Tıpkı haspel kader aramıza karışan ve nefret dili kullanan bir misafirimizin, dayanamayıp kanalı terketmesinde olduğu gibi …Hep derim AŞK YAKAR! Bu kadar kuvvetli aşk frekansı arasında savaş frekansının dayanabilmesi mümkün değil.Savaş demişken süreç içinde ilginç kimlikler tarafından desteklenmeye başladık şaşırtıcı bir şekilde…Nasıl mı? Ülkesinde bir savaş pilotu olan Ürdünlü bir şairin şiirlerini seslendirmek üzere izin istedik. Zaman içinde yorumlarının altında güzel eserlerini artık kendisi kendi eliyle bırakmaya başlamıştı…Her birini gözyaşları ile iliklerime kadar hissettiğim bu AŞKa dair derin sözlerin, SAVAŞ için eğitilen birinin kaleminden akması beni daha çok duygulandırıyordu.</p><p>Ardından Brezilyalı bir çiftçinin nasıl oluyor da bunca duygulu sözleri kaleme alıp yazabildiğini gördükçe hayranlığım gün be gün artıyor şaşkınlığımı gizleyemiyordum.(Artık herkes O’nu tnıyor:DARCİ GUIMARES)Ayrıca eril enerjilere karşı olan tüm ön yargılarımı da kırıyordu bu gördüklerim. Hatta Yaradan’ın belagati yazmak için özellikle ve daha çok erkekleri ama sese dönüşümünde ise kadınları kullandığını düşünüyorum. Öyle ki ANTOLOJİ havuzunda ulaştığım eserlerin dikkat çekecek şekilde büyük çoğunluğu bey efendilere ait.</p><p>Yolda yol aldıkça bir şeyler de kendiliğinden gelişmeye başlamıştı. Bir zaman sonra artık şair ve edebiyatçı aramaktan ziyade arama butonuna o günkü ve o anki ruh halimi yansıtan anahtar kelimeyi yazdığım da karşıma onlarca eser olasılığının çıktığını keşfetmiştim. Sözgelimi ‘SENİ ÖZLÜYORUM’ cümlesini yazmam seslendirmeyi istediğim en doğru esere ulaşmam için yeterli idi. Bu yolla ulaştığım sanatçı ve şairlerin doğum haritalarının da çok üst düzey olduğunu gördüm. En son değerli eserlerine ulaştığım TÜRK besteci ve şair birinin (kişisel özel veri olduğu için burada adından bahsedemiyorum)numorolojik doğum haritasında YAŞAM AMACININ 33 olduğunu gördüğümde gözlerim yuvasından fırlayacak gibiydi.Yani sahip olduğu tüm potansiyelleri evreni dönüştürmek ve iyileştirmek için bütüne sunmakla vazifeli, üstün ve evrensel görevleri olan bir kişi…Cümle dizilimlerinin farklı oluşundan , seçtiği sıradışı mana ve derinlikten bu o kadar belliydi ki …Zannediyorum zaten bu bilginin kendisi de farkındaydı.</p><p>İlerleyen zaman diliminde neredeyse tüm yazılarımı O’nun klasik eserlerini dinleyerek yazdığım ve bir kaç seslendirme çekiminde yine O ‘nun çalışmasını kullandığım dünyaca ünlü ÇELLO ustası Stjepan HAUSER, nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde en motivasyonum düşük olan bir günün akşamında ailemize misafir olup kanalımızı takibe almıştı. Başlangıçta fake hesap diye düşünüp önemsememiştim .Ancak her yeni günde, Hırvaristan saati ile bizden bir iki saat önce güne başlayan sanatçı bir diğer kanalı ile bizi takibe alıyordu.Üç…Yedi…On…On üç…En son toplam On beş kanalı ile romantik ailemizin içindeydi.Numorolojik anlamda bu kişinin de ateş böceğinin ışığa çekilmesi gibi aramızda oluşunu anlamaya çalışıyordum ki çıkan sonuç muazzam…Bu sanatçı da bir 22 idi yani evrensel sanatçı ve şifacı…Evreni dönüştürmek potansiyeli ile gelmiş olan romantik bir ruh.</p><p>Kantum evrensel yasalarına göre benzer benzeri çekiyordu…Ve bu, Yaradan’ın muhteşem senaryosunda muazzam bir, bir araya getirilmelerle gerçekleşiyordu. Sözgelimi üç-dört asır önce yaşamış İngiltere doğumlu William Shakespeare’ın bir eseri , Hırvatistan asıllı bir sanatçının fon müziği eşliğinde Türk asıllı bir kadın tarafından seslendiriliyor böylece evrensel bir ekip, zamanı bükerek birlikte çalışıyordu.</p><p>Yakın zamanda ise şahsıma en çok yöneltilen soru aşık mısın sorusu…EVET ! HEM DE ÇOK!!!!!… Ama bu sizin AŞKTAN ne anladığınıza bağlı…Aşk frekansında olan birinin: nefret , yargı, muhalefet,eleştiri,kin, intikam,beğenisizlik,bencillik,ötekileştirme,öfke,şikayet,kıskançlık, haset,hazımsızlık ve daha nice negatif olan alana girmesi mümkün değil.Bu kavramların hepsini bi çırpıda yok etmemiz de mümkün değil ve üstelik mümkün olmaması da elzem …Çünkü hayatta kalabilmek için her birimizin terbiye edilmiş EGOLARA ihtiyacı var . Lakin altını çiziyorum zihin terbiyesi şart.İşte zihinlerin terbiye edilebildiği evreden sonra, köken olarak IŞIKtan gelen AŞK yüzünü göstermeye başlıyor.Hem de en tahmin etmediğiniz bir surette…Geçenlerde çalışmalarımı yaparken bilgisayarımın tepesine konup adeta sevimli gözlerle beni dinlediğini hissettiğim bir sinek o an kendimi tutamayıp ağlamama neden oldu…Dışarıdan deli gibi göründüğünün farkındayım ama zaten AŞK ta akıllıların işi değil boş verin derin mevzu.</p><p>Yaşam amacının farkında ve üreten biri olarak ömrümüzün en verimli yıllarını yaşıyoruz.Ülkemizin bazı tutuk ve utangaç kodlarını kırmayı başarmış bir TÜRK KADINI olarak yazmaya , yazdıklarımızı seslendirmeye ömrümüz ve nefesimiz yettiğince ve kalemimizden aktıkça devam edeceğiz.Değerli Hemşehrim ve komşum olan Sayın Kaya Han’ın en sevdiğim sloganı son cümlemiz olsun:YOLU SEVGİDEN VE AŞKTAN GEÇEN HERKESLE BİR GÜN BİR YERLERDE BULUŞMAK ÜMİDİ İLE….❤❤❤❤</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f536422167c2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[GÖKSEL ASKERLER]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/g%C3%B6ksel-askerler-b6bf7016c701?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b6bf7016c701</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[misiones]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Oct 2025 14:19:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-12T17:05:20.439Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*0UxykdD9zMEt6LmM" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@axelgarcia?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Axel García</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>GÖKSEL ASKERLER</p><p>12 Ekim 2025</p><p>Meral Su KONDURLU</p><p>Asırlarca yürümüş ayaklarım şaşkın gidilen yöne,</p><p>Hesap etmemişti ki küçük dünyasında bunu böyle,</p><p>Hayretini gizleyemiyen kalp suskunca izlemede ,</p><p>Kalemlerin ruhunu ,ses olup dökülüşünü evrene.</p><p>………</p><p>Toplaşıyoruz sanki süratle AŞK ile AŞKIN ordularına,</p><p>Göksel askerlermiş gibi yola düştük tarifsiz ihtilallere,</p><p>Cenksiz, savaşsız,cephesiz,silahsız…AŞKın büyüsü ile,</p><p>Cihana yayılmak gibi bir şey bu gördüğüm doğruysa.</p><p>……….</p><p>Oysa yıllarca önce ürktüğüm karanlık tünellerde,</p><p>Durum çok farklıydı,hedef belirsizdi,sesler zayıftı,</p><p>Cehennem sıcak, yalazı ise cihanı yakmaya bedeldi,</p><p>Yandım, kül oldum ,ölmeden öldüm istenen buydu.</p><p>…….</p><p>Cehennemimden geldim bütün bedelleri ödeyerek,</p><p>Cennetimi kurdum AŞK merdivenlerini tırmanarak,</p><p>Yedi kat derinliklerin peşine düşüp,, izlerini sürerek,</p><p>Yorgun ellerimle sarayımın altın taşlarını örerek.</p><p>……..</p><p>Vakit geç mi bilmem ama erken denilen neydi?</p><p>Arkamda kalan asırlar geç kalmışlığım mıydı?</p><p>Bunca yıl demlenmiş olmak sanırım bunun içindi,</p><p>Orduya alınma vakti belki de tam da şimdi.</p><p>……….</p><p>Emir yukarıdan değmem gerekmiş bazı ruhlara,</p><p>Dokunmalıymışım hüzünlü ve AŞK dolu kalplere,</p><p>Shakespeare,Gustavo,Rayan ve daha nice kalemlere,</p><p>Ses olmalıymışım büyük sandığım küçücük evrene .</p><p>………..</p><p>Bilmiyordum, vazifenin bu kadar ağır olduğunu,</p><p>Silahım yok cephem de, ateşi nereye edeceğimi ,</p><p>Tek sahip olduğumun AŞK, hedefin ise âlem olduğunu,</p><p>Ateş emri verildi dönüşü yok kalpler çoktan vuruldu.</p><p>……….</p><p>Niye ağlıyorum peki? Nedir bu hüznün sebebi?</p><p>Sevinç mi? Keder mi?Bu anlamsız görev aşkı mı?</p><p>Ruhum çıldıracakmış gibi çocuksu ve heyecanlı,</p><p>Bir kalp , bir kalp daha zarifçe dokunmak istediği.</p><p>……..</p><p>Tüm lisanların susup ,ortak bir sese büründüğü,</p><p>Dil bilmezlerin dahi garip ruhlarına su serptiği,</p><p>Sahipsiz ve yetim tohumların dal verip filizlendiği,</p><p>Kapısı AŞK …Anahtarı AŞK… Adıysa GÖKSEL ORDU.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b6bf7016c701" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SEYYAH]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/seyyah-f1a6abce956f?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f1a6abce956f</guid>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 14 Sep 2025 11:27:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-14T11:27:17.484Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*yql2OyZpB1cwIlbh" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@photosbychalo?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Chalo Garcia</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>SEYYAH</p><p>Meral Su KONDURLU</p><p>14 Eylül 2025</p><p>Çoktan sağır olmak kalana, ruhsuzların işidir.</p><p>Senin fırtına gördüğün, yarım asırlık halimdir.</p><p>İşime gelir ya da gelmez, bu kime göredir?</p><p>Olayın tek maduru kal diye haykıran mıdır?</p><p>……..</p><p>Unutmak mı bir kalemde cesur yüreklerin işi işte,</p><p>Kalp zihne gülüp geçer de o iş öyle değil der kibarca,</p><p>Dön bak yarımlarına, dünden kalan yarınlarına,</p><p>Sözünün geçmediği yürek nasıl dava açar ruhuna.</p><p>…….</p><p>Kaç kez gittim ; dönüp durup ağlayarak,</p><p>Yol mu , yolcu mu yaraydı düşünerek,</p><p>Her ikisi de sarp, yokuş kaçtım isteyerek,</p><p>Bu demek değil ruhum taştan bir mihenk.</p><p>…….</p><p>Bazen gidişler yol açar hüzünlü bir kalbe,</p><p>Aynada kendini görür tarafsız ve cesurca,</p><p>Ne alacak ne de verecektir mevzu oysa,</p><p>Bütün mesele kalptir iyileşmek pahasına.</p><p>……..</p><p>Dile gelen,yıllarca suskun bir tutsaktı bilemedim,</p><p>Hain sessizlikler tuzağımdı,kapanımdı sezemedim,</p><p>Bu ne cevvallik Tanrım!Ar bilmezleri çözemedim,</p><p>Ya kibirli cellatları sevdim ; ya da ellerinden sınandım,</p><p>……</p><p>Seyyahım artık nedensiz ,mekansız, kuralsız…</p><p>Ne gönlüm ne ruhum söz ister; artık hepsi dilsiz,</p><p>Süslü tuzaklar ,renkli hayaller şimdi tümü geçersiz,</p><p>Alıp başımı gidesim var ait olduklarıma vedasız…</p><p>……..</p><p>Ne kırgın ne küskünüm, bağımın bahçemin otuna,</p><p>Ama elim kolum kitli ,kulağım sağır dil bilmezlere,</p><p>Savaşı kesen değil ,başı kesen o acı gaddar sözlere,</p><p>Eğdim başımı ,itirazım yok ,kabuldeyim sessizce.</p><p>……..</p><p>Diyarım sürülmek içinse ve yolum çok uzaksa</p><p>Ya müttefik olup geçerim ya ittifak kurup kalırım yaya,</p><p>Doydum bunca yıl ele laf verip, sahte yüzler görmeye,</p><p>Seyyahım dedim ya taş olsa çatlardı yıllarca durmaya.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f1a6abce956f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SUS SESİM …Parmaklarım bir şey anlatacak…]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/sus-sesi%CC%87m-parmaklar%C4%B1m-bir-%C5%9Fey-anlatacak-15df51f50781?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/15df51f50781</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 17 Aug 2025 13:59:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-17T13:59:08.573Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>SUS SESİM …Parmaklarım bir şey anlatacak…</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*aIcLB_oNSw5n3l2a" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@dariusbashar?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Darius Bashar</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>SUS SESİM …Parmaklarım bir şey anlatacak…</p><p>Meral Su KONDURLU</p><p>17 Ağustos 2025</p><p>Tatil için valizimi hazırladığım şu günlerde , Youtup Kanalımın Ağustos ,Eylül ve hatta Ekim ayının, sabah ve akşam kuşakları için tüm içeriklerini sisteme yüklemişken, sonunda korktuğum başıma geldi ve çok fazla dosya çalışmaktan ve yüklemekten bilgisayarım :</p><p>_‘Yeter artık kes şu çalışmayı.Tatile mi çıkıyorsun ne yapıyorsan yap ama artık bana fazla yüklenme !!!!’</p><p>dercesine bir anda sistemi kitledi.Elim kolum bağlı şehir dışındaki oğlumun gelmesini beklerken uzun zamandır yazmadığımı farkettim.Doğru ya şifalanmaya ilk yazarak başlamıştım. Ne çok yaramı ve travmamı farketmiştim tam da bu sayfada .Yazarken çoğu kez ağlama krizlerine tutulmamdan belliydi şifalanıyor olduğum.Benim bile unuttuğum ne çok yaram varmış oysa o çok diplerde.</p><p>Bir zaman sonra aynı şeyi , günümün çoğunda seslendirdiğim şiirlerde yaşadığımı farkettim. Tüm Türk ve Azeri hatta yabancı edebiyatçı ve şairlerin kısa ama nüktedan mısralarında, klavyemin tuşlarının dili olsa da nasıl sırılsıklam olduklarını anlatsalar.Her ne kadar bir süredir ,duyguya girmeden yaşamayı şiar edinsem de ,YARADAN’ın belagat temsicilerinin ,söz ustalıklarını gördükçe ve zarif kalplerini hissettikçe bunu başarabilmem çok da kolay değil.</p><p>İletişim akademisinde ,spikerlik eğitimi için dersimize giren TRT spikeri Rıza Okur , bizlere ‘ŞAİR ADAMIN KAFASI FARKLI ÇALIŞIR.’ diyerek şiir analizleri yaptırırdı. Eğitimin en sıkıldığım kısmıydı ; ancak yıllar sonra tam da bu işin dik ortasında , ne demek istediğini şimdilerde anlayabiliyorum.</p><p>İşin en konforlu alanı ise , sırf hayatımı tırmalamak ve beni aşağı çekmek için özel olarak yaratılmış rehperlerime, eskiden olduğu gibi laf yetiştirmek ya da kendimi savunmak zorunda kalmayışım. Hemen konu ile ilgili videomu kendisine atıyorum ve belki de asırlar önce yaşamış bir şair, gayet sanatsal bir dille veriveriyor tüm cevabı.Olayın zamanla bu forma dönüşeceğini hiç ummazdım. Ama ilişkilerimin tahmin edemeyeceğim kadar üst düzey bir iletişime ulaştığı kesin.</p><p>Sanırım AŞK FREKANSINDA OLMAK böyle bir şey.Kanalımın ilk üç açıklama cümlesi olan AŞK SEVGİ HUZUR…tam olarak beni de içine çekmiş durumda .Uzun zamandır başka bir gezegende gibiyim. Bahçeme ATOM BOMBASI düşse zerre kadar umrumda değil…Haddini aşan, egoist bir ağızdan konuşmuyorum … Yıllarca çok konuştum, direndim,muhalefet oldum; belki de durduğum noktanın ispati için yırtındım …Baktım ve gördüm ki bu kimsenin umurunda değil, daha ötesi hayat, sandığımız kadar ciddiye alınacak bir yer değil , şimdilerde kendi cennetini kurmuş biri gibi yaşayıp ,sadece bu notadan çalmak istiyorum. Diğer notalarsa ilgimi hiç çekmiyor artık.</p><p>Şikayet edenler, kaos ve krizleri eleştirenler, madur edebiyatı yapanlar, kurban rolündeki cellatlar birer birer düşüyor bu günlerde kadrajımdam… Ben çıkardığım için değil; AŞK YAKTIĞI İÇİN. Çünkü AŞK yakar dokunanı,gözünün yaşına dahi bakmaz.Senin AŞK FREKANSIN , O’nun sığ yangınlarını boğar da bir kaşık suda ,O korkudan kendi ateşini tercih eder dönüp dolaşır. Alışık değildir çünkü ferahlamaya…Tanıdık değildir koşulsuz SEVGİYE…Kalbi bu ritmi hiç tutturamamıştır ömrü boyunca …Ayakları yerden öyle kesilmemiştir ki hiç, şaşırtır onu bu uçma hali…Daha güvenli der sadece. Yere çakılı bu ateşten alan benim için daha güvenli…</p><p>Tebessümle izliyorum olup biteni…Hayatıma dünyanın dört bir tarafından AŞK FREKANSINA sahip insanların nasıl olup ta doluştuğunu hayretler içinde izliyorum.Benzer benzeri çeker yasasının nasıl bu kadar kuvvetli işlediğini şaşkınlıkla izliyorum. Avuç içi kadar mevcudiyete sahip olsa da , dünyanın dönüp dolaşıp bu frekansla şifalanacığına o kadar büyük ki inancım ,belki de hayata tatunabildiğim en kutsal neden bu.</p><p>Yakın tarihte kanalım da dahil olmak üzere ,sadece bir kaç sanat ve edebiyat kanalını takip ederek, ciddi yaşamsal öneme haiz ilaçlarını azalttığını, hatta kesme noktasına geldiğini paylaşan bir takipçim ile benim de şaşırdığım bir gönül bağı kurduk aramızda . Kendisini İstanbul’ da elimle koymuş gibi bulup bir doğum günü sürprizi yaptığım gün başladı aslında her şey. Ardından beş günlük bir başkent gezisi ile evime davet ettim O’nu. Mensubu olduğum bütün sanat ve enerji gruplarına dahil ederek önce kendini özel ve değerli hissetmesiydi istediğim . Ardından nefes terapileri , enerji aura temizliği seansları ve bol su tüketimi ile yaşam rutinlerini değiştirmek aldı sırayı. AŞKIN ÖĞRENCİSİ adlı kitap grubumuzdaki 21 günlük olumlamalar ile bilinç altı kodlamaları konusunda da çok iyi yol aldığını söyleyebilirim</p><p>Bu işe başlarken :</p><p>-’RABBİM, HEDEFİM BİR KİŞİ …SADECE BİR KİŞİ…ruhuna dokunup şifalandırabileceğim tek bir kişi istiyorum senden’ diyerek çıktığım bu yolda , sadece iki ay sonra bu güzel hanımefendi ile tanışmıştık … Niyetlerin ve sözlerin büyü olduğuna inancım her geçen gün artıyor. Yazarak ve seslendirerek insanların ruhlarına dokunmanın hiç bu kadar etkili bir mekanizma olduğunu farketmeksizin çıkmıştım yola … İlk başlarda kendimi şifalandırmaktı tek amacım. Boğaz çakramın yaşam amacını gerçekleştirmekti tek hedefim. Zamanla bunun daha büyük bir anlama geldiğini şimdilerde görüyorum.</p><p>Sözüm ,henüz dünyaya gelmemiş ;ama benim bütün genlerimi taşıyacağını bildiğim o yeşil gözlü torunuma …İçine doğduğum büyük aile zincirindeki hiç bir birey , uzaktan çok tuhaf görünen böylesi bir yol izlemedi. Bu yüzden ne ben onların kapkara aşırı köklenmelerini anlayabildim ; ne de onlar benim hayalperest rengarenk ideaallerimi… Ama arşivlerden eline geçen her bir yazımda ve seslendirmelerimde SEN BENİ ANLAYACAKSIN. Ve BÜYÜKANNEMİN yolundan gidiyorum diyeceksin. İşte o zaman yarım kaldığını düşündüğüm her şey TAMAMLANMIŞ olacak!🙏</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=15df51f50781" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Değişim ve dönüşüme gönüllü olmak]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/de%C4%9Fi%C5%9Fim-ve-d%C3%B6n%C3%BC%C5%9F%C3%BCme-g%C3%B6n%C3%BCll%C3%BC-olmak-618833e496af?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/618833e496af</guid>
            <category><![CDATA[spirituality]]></category>
            <category><![CDATA[transformation]]></category>
            <category><![CDATA[personal-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Jul 2025 11:35:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-22T11:35:51.697Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*RdQGo7jCi737FNmt" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@jareddrice?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Jared Rice</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Değişim ve dönüşüme gönüllü olmak</p><p>Meral Su KONDURLU</p><p>22 Temmuz 2025</p><p>Youtup kanalım için tatilde geçireceğim tüm içeriklerimi stoklarken , anlamsız bir uyarı ile günlük video çekimi aşımına uğradığımı öğrendim az önce . Kendimi nasıl kaptırdıysam artık…Fakat şu an elim ayağım kitlenmiş durumda iken ,başka bir çok alanı da ihmal ettiğimi farkettim aslında. İçlerinden biri de yazmak. Ruhumu şifalandıran, aslında değişim yolculuğumun ilk durağı olan şeyi…</p><p>Çok hızlı bir giriş oldu 2025&#39;e yaşamım da.Herşey doğum ayım olan ve dokuzuncu döngümü tamamladığım Şubat ayında gerçekleşti yıldırım hızıyla. Bilge bir düşünür ,raiki uzmanı ve enerji bedenlerimizi nasıl kontrol altına alacağımızın, her dinden ve öğretiden yol ve yöntemlerini veren çok özel bir yazarın ANKARA’ya kitap imzalamak için gelmesi idi tetikleyci unsur. Ve o günden sadece bir kaç gün önce YARADAN’la o güne kadar hiç yapmadığım bir konuşma yapıp; şu talepte bulunduğumu hatırlıyorum dün gibi:</p><p>‘Lütfen artık kalbimi yoranlarla değil , ruhuma iyi gelenlerle , telepatik olarak konuşmadan anlaşabileceklerimle , kendi frekansıma eş değer hatta daha yüksek olanlarla etrafımı kuşatır mısın?Artık cehennemini yaşayanlarla değil ; cennetini inşa edenlerle beni buluşturur musun?Ağzından ve gönlünden zehir saçanlar değil ; şerbet dökülenlerle yollarımızı kavuşturur musun?’</p><p>Evet tüm sözler büyüdür ağzımızdan çıkan ; ancak bu sefer ki yıldırım hızıyla ete kemiğe bürünüp hayatımı yeniden dizayn etme şansı tanıdı yıllar sonra . Belkide yıllarca demlendirilen , uzunca bekletilen yaşamımın hakkedişleriydi bu durum.</p><p>O günü dün gibi hatırlıyorum. Kızılay’ da yaklaşık kırk -kırk beş kişi kadardık bir mekanda. Aramızdaki herkes SPRİTÜEL alanda bir veya birden fazla eğitim almış , uyanışa geçmeye niyetli , yolculuğunun farkında ve zamanla doğum haritalarından öğrendik ki ŞİFACI olan kişilerdi. Her biri toplum bütününe katkı sunmaya hazır ,sıra dışı kişiler olmakla birlikte zamanla müthiş bir uyum başladı aramızda. Artık aynı şeyi aynı anda düşünerek ,konuşmadan ,akıllarımızdan aynı şeyleri geçirebildiğimizi farkettik . Evet telepatik bağ kurmuştuk.</p><p>İlk tanışmadan hemen sonra, yazarın Türkiye ‘ de bulunan takipçilerinden farklı olarak, Ankara ‘ da ilk grup oluşumunu kurmayı başardık , kendisi le de irtibatta olarak. İlk tanışma süreci olan başlangıçta ,frekansı eşdeğer olmayan bütün arkadaşlar sistem tarafından birer birer alındı aramızdan. Geriye kalanlar ise bütüne katkı sunmaya ama önce kendisine gelmeye gönüllü bireylerden oluşuyordu.</p><p>Zamanla telegram üzerinden yayınlar yapmaya ve bir araya geldiğimizde ise yolculuğumuzdaki bir sorunu çözmeye başlamıştık. İki gün önce KORKULARIMIZ dı konumuz mesela… Sadece bu konunun Tasavvufi, Ontolojik, Şeriat, Psikolojik, Sosyolojik, Spritel kavramlarla ne anlama geldiğini irdelemek bile saatlerimizi aldı ve daha tamamlanamayan bir çok konu olduğunu farkettik hep birlikte . Ancak karınca misali de olsa niyetliydik her birimiz minik yollar katetmeye.</p><p>Zamanla film analizi grubu oluşturduk aramızda . Kitapların , uzun ve sayısız videoların aksine bir iki saatte aktarım yapan spritüel sinema içeriklerini analiz ediyoruz hep birlikte .Ancak birinci dikkatten değil bu sefer ikinci hatta üçüncü dikkatten. Dolayısı ile sinemalara gittiği her seferinde uyuya kalan ve malesef olaya zaman kaybı gözüyle bakan benim bile idrakimin yavaş yavaş değişmeye başlaması sevindirici.</p><p>İlk, ‘kuru otlar üzerinde’ adlı Nuri Bilge Ceylan’ın ödüllü, uzun metrajlı filmiyle başladık analizlere. Aman Allah’ım senaryodan çıkan alt metinleri okudukça hayret makamında , her karesinde şaşırdığımı itiraf etmeliyim.</p><p>Kısa süre içinde kitap analizlerine de başladık. Geçtiğimiz hafta sonu bulunduğum kentin en güzel parklarından olan Kurtuluş Parkı’nda toplandık sözgelimi. Asırlar önce okuduğum KÜÇÜK PRENSİN aslında hakikati anlatan nasıl etkili ve üst düzey bir tasvir olduğunu gördüğümde yine şaşkındım.</p><p>Bütün bunlar hayatımın hiç bir döneminde başvurmadığım gelişmeler .Oysa kendimle bağ kurabilmek ve farkındalığım için tam da ihtiyacım olan şeyler. Yıllarca okuduğum neredeyse iki evi dolduracak çoğunluktaki tüm kitapları ve içeriklerini bir kalemde silmem gerektiğini ve ancak resetleme yaparsam yol alabileceğimi bildiren teknikler. Eski bilgilerin , eski kimliklerin , eski kodların hiç birini yanıma almadan ilerlemem gerektiğini anladım geç te olsa.</p><p>Ve niyet edilen bu ziniyet dönüşümünde karşılaşılan ilk durum şu oluyor: Yargısızlık…Alkol kullanan , Gayrimeşru ilişki yaşayan , cinsiyet değiştiren, inançsızlığı seçen,hatta en hassas alanım olan kullanılan ana dilde küfür ve argoyu seçene bile nötr de kalabilmek...Bu konuda yakın zamanda duvar yazarları diye bir siteyi takibe aldım geçenlerde, işi neredeyse tüm gün şair ve edbiyatçılarla geçen biri olarak.Zamanla gördüm ki ; Yaradan herkesi William Shakespeare veya Cemal Süreya yaratmıyor duygularını alengirli bir şekilde ifade edebilsin. Ama dışarı çıkmak için sıkışmış ve zorlanan da bir duygu var . Tabiki ‘küfür’ bunun en kenar mahalle formu …Shakespeare’in İfade gücüne sahip de onlar mı yazmadı?Herkes kabına göre ... Bir zaman gelecek KÜFÜR mefhumunu bunca cümleye dayandırarak makul gösterebileceğim aklımın ucundan bile geçmezdi; ama yukarıda az önce bahsettğim çalışmalar öyle bir kıvama getirdi ki ruhumu en olmaz olamaz dediğim olaylara, hadiselere ve kişilere karşı yargısız kalmamak mümkün değil artık. Çünkü her birinden konuşanın konuşturanın , yapanın yaptıranın farkında olmak bunu gerektiriyor vesselam.</p><p>Evet niyetliyiz değişmeye ve dönüşmeye . Ruh beden ve zihinlerimizin en iyi versiyonlarını bulmaya. Niyet güzel olunca akibette güzel oluyorsa şayet ,yol çok uzun ,gerek yok vakit kaybetmeye!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=618833e496af" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kendime Özel…]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/kendime-%C3%B6zel-831baf00a7bf?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/831baf00a7bf</guid>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[motivation]]></category>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 14 Jun 2025 09:33:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-14T09:34:33.508Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*kXyjzefi9Xc0B6I4" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@meghanschiereck?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Meghan Schiereck</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p><strong><em>Kendime Özel</em></strong></p><p><strong><em>14 Haziran 2025</em></strong></p><p><strong><em>Meral Su KONDURLU</em></strong></p><p><strong><em>Duran fırtınalar, susan çığlıklar,</em></strong></p><p><strong><em>Dinen yağmurlardı ruhuma iyi gelen,</em></strong></p><p><strong><em>Yorulmuş, kırılmış,yok olmuştum,</em></strong></p><p><strong><em>Beni yoranların elinden…</em></strong></p><p><strong><em>…….</em></strong></p><p><strong><em>Bu gün ilanım olsun varlığıma,</em></strong></p><p><strong><em>Ölmeden önce ölümü tadan ruhuma,</em></strong></p><p><strong><em>Güneş eski güneş değil nedense,</em></strong></p><p><strong><em>Müjdeler, lütuflar, sürprizler hepsi bana.</em></strong></p><p><strong><em>………</em></strong></p><p><strong><em>Bir çocuk kadar şenim aslında,</em></strong></p><p><strong><em>Suratım asıksa,korktuğumdan ,gücenme,</em></strong></p><p><strong><em>Sarsılan güvenimin çığlığı içten içe,</em></strong></p><p><strong><em>Uzun sürdü iyileşmem, şimdi iyiyim ama.</em></strong></p><p><strong><em>……….</em></strong></p><p><strong><em>Kol kanat değildir taşlı yolumu açan,</em></strong></p><p><strong><em>Kendi kolum, kendi elim elimi tutan,</em></strong></p><p><strong><em>Kendimle mutluyum, ben ile barıştığımdan,</em></strong></p><p><strong><em>Anladım ki;yolun tek sırrı bu fısıldayan.</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=831baf00a7bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[222 NUMARALI KOLTUK]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/222-numarali-koltuk-719a88ac1f1c?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/719a88ac1f1c</guid>
            <category><![CDATA[personal-development]]></category>
            <category><![CDATA[development]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 29 May 2025 11:35:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-31T06:31:44.928Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*reOu2yC5miOzraQO" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@wistomsin?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Tom Barrett</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>222 Numaralı Koltuk</p><p>29 Mayıs 2025</p><p><strong><em>Meral Su Kondurlu</em></strong></p><p><strong><em>Hep hayalini kurduğum andayım. 222 Numaralı cam kenarındaki koltuğumda , ülkemin topraklarından yavaş yavaş uzaklaşırken TANRIM,gökyüzünün loş ışık hüzmeleri altında sana bir mektup yazmak istiyorum gözyaşları içinde …😢</em></strong></p><p><strong><em>Kaç asır olduğunu bilmeksizin ,bekletildim,susturuldum,demlendirildim uzunca…. Üstelik yalnızca…Uzun ve karanlık gecelerden daha karanlık tünellere gireceğimden habersizce…Beni bana yakınlaştırmayı murad ettiğinden bile habersiz ve bilinçsizce…</em></strong></p><p><strong><em>Duyamadım sesini özür dilerim… Alamadım mesajını alsam da anlayamadım…Hep bir savaş, hep bir kavga sundum yaşama alacaklıymış gibi, affet beni, vermem gerekenleri veremedim.Hep alıp , hiç veremediğim döngüdeyse kayboldum , kayboldukça kaybettim.Kaybettikçe küçüldüm, azaldım ,eksildim. Eşimi, işimi, , maddi kazançlarımı, hayatımda sana ait ne varsa her birini teker teker kaybettim…Ama yine de sesini duyamadım.Mesajını alamadım affet.😢</em></strong></p><p><strong><em>Artık ömrümün daha kaç ölçülü ve hesaplı günü kaldığını bilmediğim şu deminde, hesaplaşmak ve yüzleşmek istiyorum kaderimle!!!Bilmek istiyorum senin gibi kudretli ve şefkatli bir kutsalın , benim gibi zavallı bir hiçten ne almak istediğini…Anlamak istiyorum, her şeyi doğru yaptığımı zannederken, neyi yanlış yaptığımı?Görmek istiyorum ben olduğumu sandığım; ancak yanıldığım ,aynadaki gerçek yüzümü…Geçmişteki ,uzunca süren bu fırtınaları gerçekten hakkedip hakketmediğimi?</em></strong></p><p><strong><em>Kafamda bu deli sorular son on yıl , çıldırtacak kadar sarstı ruhumu ancak bir saniye…Anlayamadığım tuhaf bir şeyler oluyor hayatımda bu günlerde.İlginç bir şekilde hayatıma yeni suretlerin dahil oluyor .Üstelik her biri beni iyileştirmek için seçilmiş adeta. Neden böyle bir şey yapıyorsun, anlamak istiyorum amacın ne? Niçin artık, belki fiziksel ve zihinsel değil ama ruhsal planda kendimle aynı ruhları düşürüyorsun önüme.Daha iki gün evvel çok tuhaf bir şekilde iki güzel insan dahil oldu hayatıma…Üstelik yüzlerini bile görmeden anlaştık aylarca sözlerle…kelimelerle…Bir gün, gül cemallerini gördüğümde ise hemen tanımıştım sevinçle…Çünkü beni benden daha iyi tanıyan sen biliyorsun ki hüzünlü bir çift gözle, hüzünlü bir sesi kilometrelerce öteden tanırım.Bu insanlarda bana iyi gelen bir şeyler var anlayamadığım.Tanıştıkça benzer yaralardan sınandığımızı anlamak şaşırtıyor elbette.</em></strong></p><p><strong><em>İlk terapistim başlatmıştı yolculuğumu bundan tam on beş yıl önce.Ailemi toparlamak için yanında bulunuyorken, aslında her şeyin kendimle alakalı olduğunu gösterdi kibarca. Dönem dönem tam altı yıl süren bir iyileşme süreciydi bu . Bir süre sonra tamamiyle oklar bana dönmüş , ayna bana çevrilmişti. Sahnedeki tek oyuncunun ben olduğum ve oyunun senaristi de , yönetmeni de kendim olduğum gerçeği ile yüzleştiğimde, HAYALLERİMİN PEŞİNDEN GİTMEM gerektiği konusundaki sana ait ilk mesajı almıştım O’ nun ağzından. BENİ BU DÜNYADAKİ HANGİ VAZİFE UĞRUNA YARATMIŞ OLDUĞUNU DA …</em></strong></p><p><strong><em>Terapistim bana ,BİR HAZİNE SANDIĞI ÜZERİNDE, ZAVALLI BİR DİLENCİ gibi olduğumu söylediği gün şimşekler çakmıştı beynimde.EGOM öyle sarsılmıştı ki daha önce eşi benzeri görülmemiş bir tanımlama ile karşı karşıyaydım kendimle ilgili. Ancak bunu O kişinin ağzından aslında senin söylediğini bilmemdi gerçek hüznüm. Demek beni bir dilenci gibi görerek asli görevlerimi yapmamakla suçluyordun öyle mi? İşte bu söz …Sadece bu söz , üzerine yıllarca ölü toprağı serpilmiş bu suretini, bir gecede harekete geçirdi.Radikal kararlar aldırttı…Vazgeçilmesi gerekenlerden vazgeçirdi…Unutulması gerekenleri unutturdu…Silinmesi gerekenleri sildirtti…Atılması gerekenleri attırdı…Yakılması gerekenleri yaktırdı…</em></strong></p><p><strong><em>Ve bir süre sonra ne oldu biliyor musun???? Ben, kendimi çırılçıplak hissettimmm😢, bütün değerlerini ,kutsallarını,varlıklarını ,sosyal çevresini, yaşadığı evini ,kullandığı eşyalarını,sahip olduğu ve yapageldiği alışkanlıklarını, gücünü, kudretini bir gece de terketmek böyle hissettiriyormuş da ondan. O yıllarda sana kızgın değildim ;ama çok kırgındım…Ruhumu ne kadar hassas ve naif yarattığını, SANAT VE AŞK üzerine yüklemeler yaparak buraya gönderdiğini bildiğimdendi kırgınlığım. Bir katil değildim oysa…Ülkemi soymamıştım…Dünyayı bombalamamıştım…Bir yetimhanenin üzerine nükleer silahla saldırmamıştım.Milyonlarca kişinin ölümüne sebep olmamıştım.AMA ….Ama sanki öyleymişcesine muamele gördüğümü hissediyordum tüm konfor alanından sıyrılmış biri olarak.</em></strong></p><p><strong><em>Bilemezdim ki bu günlere hazırladığını beni.Bilemezdim BİLGİ , ACI VE AŞK’ın üç tekamül silahı olduğunu.Üçünden de zaman zaman ne için geçirildiğimi…Ruhun karanlık gecesi denilen o karanlık tünelin aslında ruhumu aydınlatacak günlere bir zemin hazırladığını. Her şey kendiliğinden oldu.Yavaşça oldu.Kibarca oldu. Değişen ve küçülen hayatıma yeni yeni misafirler sokuldu. Bu sefer benim değil ,senin seçtiklerin…Bir çoğunu ,en ince ayrıntısına kadar ,aylar öncesinden rüyama malum ettiklerin…</em></strong></p><p><strong><em>Yoldayım şimdi onlarla, ömrümün sonuna dek sürecek bir yol…İçlerinden biri, sabah hava limanına gelmeden az önce aradı. içinden bir rakam söyle diyerek AŞK’IN ÖĞRENCİLERİ adlı bir kitaptan tam da benim söylediğim 222 . sayfadaki içeriği paylaştı. Yazıda şu cümle vardı: YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT!!!</em></strong></p><p><strong><em>Tam da bu başlıkta, 6 Aralık 2024 yılında bir yazım olduğunu farkettim. Bu eşleşme, bu mesajlar tesadüf olabilir mi? Hayır !!!!Benimle ne kadar zarif bir dilde konuştuğunu görebiliyorum. Bir yıl önce kaleme aldığım yazının başlığı ile ikinci kez kuvvetli bir mesaj veriyorsun. Yüreğinin götürdüğü yere git! Diyerek.</em></strong></p><p><strong><em>Pekala bu sefer öyle yapacağım.Çünkü artık beni ne için yarattığını biliyorum .Kabuğumu kırma aşamasındaki o tarifsiz sancılarla aslında nasılda yeşertilmek istendiğimi biliyorum.Yaşam amacımı gerçekleştirirken, aslında kimlerin ruhuna şifalar aktığını görebiliyorum.Çok komik olduğunun ben de farkındayım ;ama aslında biliyorum, görüyorum derken bile, bilenin de, görenin de sen olduğunu hayranlıkla izliyorum. Ayrıca yoldayım, öğrenen bir yolcuyum.Bu yüzden bu uçaktayım.Üstelik koltuk numaram kaç biliyor musun? 222…</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=719a88ac1f1c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İÇİMİZDEKİ DUYAMADIĞIMIZ ÇIĞLIKLAR…]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/i%CC%87%C3%A7i%CC%87mi%CC%87zdeki%CC%87-duyamadi%C4%9Fimiz-%C3%A7i%C4%9Fliklar-bf6dc97c3fb5?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bf6dc97c3fb5</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[myself]]></category>
            <category><![CDATA[personal-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 18 May 2025 13:01:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-18T16:05:42.210Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*unQUdy1-1scNpBND" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@karolinesfotografia?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Karoline Soares</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>İçimizdeki duyamadığımız çığlıklar</p><p>18 Mayıs 2025</p><p>Meral Su Kondurlu</p><p><strong><em>Dillerin sustuğu , sadece bakışlarla ve enerji akışı ile iletişim kurmayı seçtiğim ilginç ve sıradışı bir akşam buluşması idi dün tam yirmi kişi arasında geçen. Her zamankinin aksine sevecen, konuşkan ve malesef kendi sarfettiklerime odaklanırken, etrafımdakileri kaçıran bir Meral Su değildim orada.Niyetli çıkmıştım evimden. Masada olup biten her sözü , konuşma yapan her bireyi, ortaya atılan her ifadeyi beş adım geriden izleyecek ve şahitlik edecektim, tam bir tanıkta olması gerektiği gibi.</em></strong></p><p><strong><em>Masaya ismim dahil bütün kimliklerimden sıyrılarak ,tam bir hiç olarak katılmış ve sadece izlemeye geçmiştim. Bütüne yakınının beden dillerini ,ses tonlarını, duygusal reflekslerini izlediğimde ,yavaş yavaş zihnimin sustuğunu , karşımdakinin kimliğine bürünerek, aslında aynada tam olarak kendimi izlediğimi farkettim. Bu o kadar yoğun bir histi ki ;bir ara aile dizilimi seansına benzer bir noktada , ayakta duran genç arkadaşımızın adına hıçkırıklarla ağlamamak için dudaklarımı sıktığımı ve nefes egzersizi yaptığımı hatırlıyorum. Ama başka bir şey daha…Aslında gördüğüm her bir karakter modelinde kendi iç çığlıklarımı… Kendimle olan bitirdiğimi sandığım kavgalarımı…Tedirginliklerimi…Kırılganlıklarımı…Öfkelerimi…Esprili ve eğlenceli yanlarımı…Ruhen sıkıştığımda almış olduğum bedensel reflekslerimi...Gereksiz ve boş konuşmalar sarfettiğimde neye benzediğimi…Samimi ve içten kendimi dile getirirken ki daha anlaşılabilir hallerimi…Artık taşımadığımı sandığım kibir enerjisine sahipken aslında ne kadar da zavallı ve çaresiz göründüğümü…</em></strong></p><p><strong><em>Hepsi beni bana göstermişti , en yalın halimle . Ve ben, tam üç saat kendimi soluksuz izlemiştim ekranda .Görmek istediğim kişi tam olarak o ekrandaki kişi olmasa da, üç yıl önceki benden haylice yol almış biriydi. Masadan daha kalkmadan kendimle sarıldım iç alemimde. Sözlerim şunlar oldu kendime bir kaç yıl öncesinin aksine: Görüyorum: Bütün hallerini , çirkinliklerini, tutuk hallerini, kendini kapatan , asık suratını…Hala temizleyemediğin arka bahçeni…Hala boşaltamadığın yüklü bagajını…Hala susturamadığın sebepli çığlıklarını…GÖRÜYORUM…DUYUYORUM…ANLIYORUM…Ama aynı zamanda şunu da biliyorum: Sen bu hallerini de kabule geçtiğinde güzelsin. Olduğu kadar ,olmadığı kader denilensin…Aynadaki her bir suretinle barışmalı , adının gereğini yapmalı , Su gibi de akmalısın !!!</em></strong></p><p><strong><em>Evime geldiğimde müthiş bir rahatlama hissiyle uykuya dalmış ve tam saat üçte ani bir şekilde yatağımdan fırlayarak uyanmıştım. Akşamki bu durumu,bir de gecenin sessizliğinde izlemiş,ne yaşadığımı bir de bu zaman dilimde hazmetmeyi denemiştim. Saat tam beşe dek süren müthiş bir yüzleşmeydi bu. Ertesi gün fresh bir enerjiyle hafta sonu kahvaltımı yaptığım sırada ise gözlerle anlaşabildiğimizi düşündüğüm kadim bir dostumun atmış olduğu durum mesajı ,hıçkırıklara bürünerek ilahi cevabın tercümanı olmuştu adeta dün geceye dair.Şarkı sözlerinde şöyle diyordu:</em></strong></p><p><strong><em>Nedir bu kavgan kendinle be belalım?</em></strong></p><p><strong><em>Rahat bırak kalbini a sevdalım…</em></strong></p><p><strong><em>Bi soluklan bi dinle bir bak ne söylüyor.</em></strong></p><p><strong><em>Bi duy içindeki çığlığı, feryadı.</em></strong></p><p><strong><em>Gelmişler, gitmişler kimleer kimler…</em></strong></p><p><strong><em>Ya seçmişler firarı ;ya kalıp ısrarı.</em></strong></p><p><strong><em>Ya semah misali dönmüşler ışığa</em></strong></p><p><strong><em>ya şaşırıp elden ele düşen kula…</em></strong></p><p><strong><em>Hıçkırıklar içinde yıllarca duyamadığım çığlıklarımın izahı yapılıyordu bağıra bağıra.Bu sefer duydum, işittim ve dersimi aldım.Aynadaki her halimi seviyorum. Çığlık atanı da…💜🙏💜</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bf6dc97c3fb5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SANATIN İYİLEŞTİRİCİ GÜCÜ]]></title>
            <link>https://medium.com/@meralsu.kondurlu/sanatin-i%CC%87yi%CC%87le%C5%9Fti%CC%87ri%CC%87ci%CC%87-g%C3%BCc%C3%BC-4f98ec2873c2?source=rss-48aa521cec72------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4f98ec2873c2</guid>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[personal-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Su Kondurlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 May 2025 19:55:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-04T19:55:13.134Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>SANATIN İYİLEŞTİRİCİ GÜCÜ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*VPsJ4cynwvZpaZ5S" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@rsanchescarvalho?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Rodolfo Sanches Carvalho</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>SANATIN İYİLEŞTİRİCİ GÜCÜ</p><p>4 Mayıs 2025</p><p>Meral Su Kondurlu</p><p>O kapkaranlık tünellerden hiç çıkamayacağımı sandığım günlerin çok uzağındayım şimdilerde. Bir zamanlar zehirini içime akıttığım gözyaşlarım mutluluktan çağlıyor bu günlerde. Mayısların taze kokusu ferahlatıyor yine yeni umutlarla.Geçmez dediklerimiz geçiyormuş meğer çabasızca.İyileşmez dediklerimiz öyle bir şifalanıyormuş ki ; hayretten dudakları uçuklatacak cinsten…</p><p>Bittiğini düşündüğüm fırtınalarımın tam onuncu yılı…Nereden başlayacağımı bilmediğim tedaviye önce ruhumdan başlamıştım tam altı yıl evvel. 2019 Yılı…Sarmam gereken öylesine cerehatli yaralarım vardı ki hiç bir hekimin cesaret edemeyeceği türden . Bunu ancak kendim yapabilir , kendim başarabilirdim. Öyle de oldu.O günden itibaren ruhumla kuracağım her bağın ,minik adımlarla harikalar yaratabileceğini şimdilerde görebiliyorum şaşkınlıkla!!!</p><p>Şu an ED SHEERAN’ın slow bir şarkısı eşliğinde, göz yaşları içinde yazdığım bu satırlar kendi miladımın adeta kutlaması niteliğinde.O nedenle sevinç göz yaşları bunlar…Zafer gözyaşları…Öyle ki vazgeçtiklerimin sayısını bile hatırlamıyorum…Koparıp attıklarımın…Silip ayıkladıklarımın…Dışarıdakilerden daha çok bana ait olan kimliklerimin…Her biri bana benden çok uzak ,çok soğuk ve çok yakıcı unsurlardı terketmek zorunda olduğum…Belkide bu yüzden kabuğumu kırmak tam on yılımı almış ve savaşlarım bu kadar uzun sürmüştü.</p><p>Kabuk kırmak? Peki ama nasıl?????Çocukluğumdan beri mikrofonlar hep ilgi alanımdı. Yıllar içinde radyodaki stüdyomda buluşma şansını yakaladığım bu silah, bu günlerde kılıf değiştirmiş bir surette elimin altında. Artık insanlara ulaşmak eskisinden çok daha kolay. Bu güne kadar yaklaşık yüz otuz kadar seslendirmiş olduğum Türk Sanat ve Türk Halk Müziği eserlerini değerli dostlarımla paylaşarak , aslında zaman içinde kendimi şifalandırdığımı farkettim. Ruhuma iyi gelen bütün çalışmaları onlara aktarmakla, aslında bilinçsizce kendimi iyleştirdiğimi gördüm. Zaman içinde gerek kanalımdaki ses çekimleri ; gerekse bu eserlerin kayıtlarında sıkça diyafram nefesi almam gerektiğinden , ses rengimin daha temiz ve nefesimin daha kuvvettli hale geldiğine de tanıklık ettim. Her ne kadar bu teknik bir ayrıntı olsa da, yaşam kalitemi de otomatikman olumlu yönde etkilemeye başlamıştı . Çünkü inanıyorum ki aşkla yapılan her iş, depomin hormonu salgılatıp , Japonların’Kİ’, Çinlilerin ise ‘Çİ’enerjisi dediği yaşam enerjisini arttırıyor.</p><p>Evet, yatağımdan aşkla kalkıyorum her sabah! Uykuya aşkla dalıyorum her gece.Bir daha asla kuramayacağımı düşündüğüm hayallere sahibim hala… Aristo’nun dediği noktadayım yani, düşünüyorum.Toplum bütününe katkı sunmanın keyfini yaşıyorum uzun bir aradan sonra. Kanalımı takip eden hanımefendilerden birinin , ruhuna nasıl da iyi geldiğini dile getiren samimi ve duygulu yorumları, hayat motivasyonumu arttırıyor mesela. Uzun yıllardır kendisine eşlik eden bir sağlık sorununun olduğunu ve bu tür sanat programları ile iyileşmeye çalıştığını anlayınca , bir kez daha doğru yolda olduğumu anladım. İnsanların ruhuna dokunabilmek , belkide en ihmal ettiklerimiz arasında. Öyle ya hepimiz özden gelen bir ruhuz ve özeliz.Fakat çetrefilli hayatlarımızın koşuşturmaları arasında yitiriverdiğimiz özeller…Son nefeslerimizi vermeden ve mümkünse geç kalmadan bulmak zorunda olduğumuz özeller…</p><p>Gün içinde Türk ve Azeri kökenli sayısız şair ve edebiyatçının şiirlerine maruz kaldığımdan , istemsizce yazı dilimin de , konuşma dilimin de ,şiir diline döndüğünü farkettim bir zaman sonra.Tıpkı ingilizce kanalım için çeviriler yaptığım dönemlerde rüyalarımın bile ingilizce gramerlerden oluşması gibi.Her bir dizilim kafiyeli çıkıyor, her seferinde.Bunda bir sorun yok elbette ancak seslendirme esnasında bir çok şaiirin eserinde gözyaşlarıma hakim olamadığımı görüyorum. Özellikle bazılarında …NAZIM HİKMET…SABAHATTİN ALİ…TURGUT UYAR…CEMAL SÜREYA…OKTAY RIFAT…FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA… NECİP FAZIL VE DİĞERLERİ…Çekimler esnasında her birinin gözleri ile göz göze gelerek bu işi yapmak, dönemin içine girerek , duygunun içine girerek ve o şairin ruhuna girerek okumak bütün hücrelerimi harekete geçirip ,çoğu zaman gözyaşlarına neden oluyor. Belkide bu da şifalanmanın bir başka yolu olsa gerek.</p><p>Bu saydıklarımla kendime ne yapıyorum bilmiyorum ama sanırım doğru yoldayım. Aynaya baktığımda gözlerimin içinde aşkla parlayan o ışıltıyı görmek öyle özlediğim bir manzaraymış ki ;uzun yıllar sonra gerçek kendimle bakışmak dünyanın en güzel duygusu diyebilirim. Ben kendime dönüp , kendimi farkettiğimde, etrafımdaki herkesin de bana hizmet ettiğini görüyorum. İstemsizce veya isteyerek. Bir gün önce Dikmen Vadisi’nde sahibi tarafından gezdirilen iri, boz renkte bir köpekle yaklaşık beş kez kucaklaştık mesela…Üzerime sevinç ve coşkuyla atlayıp ellerini belime sarmalaması dünyanın en en güzel duygularındandı. O iri gözleri ile her yakınlaştığımda gözlerindeki aşkı görebiliyordum. Sanırım şiirlerle bu kadar hem hal olan biri, bir köpeğin gözlerindeki aşkı ve sevgiyi de çok rahat okuyabiliyor.</p><p>Evet sanat sanıyorum iyileştiriyor. Bütün hücrelerime , bütün damarlarıma , bütün iliklerime kadar iyileştiğimi hissediyorum. Bir zamanlar yaşadığım ülkeye dahi sığamayıp ,başka bir ülkede yaşamanın ihitimalleri üzerinde düşünürken , şimdilerde tam da şu an bulunduğum noktada olmam gerektiği konusunda o kadar eminim ki…Hala doğduğum şehre çok uzağım ama şu an yaşadığım topraklara sunmam gerekenler var. Üstelik gönüllüyüm. Yaradan’a, O’nun lütfettiklerinin farkında olmakla birlikte , minnettarlıkla teşekkür ediyorum.Bana ,beni nasıl ayağa kaldırabileceğimi öğrettiği için minnettarım. Bir zamanlar kendime dahi merhem olamazken , bu gün adlarını bile bilmediğim insanların ruhlarına dokunmaya görevli kıldığı için minnettarım. Hayal kurmayı bırakın ânı bile düşünmek istemeyen biriyken , bu gün çok ütopik gibi görünebilecek projelerimi tasavvur ettirdiğinden dolayı O’na minnettarım. SEVGİ, AŞK VE HUZUR kavramlarının taşıyıcısı yaptığı için Kendisine minnettarım.Numorolojik olarak yan kulvar değerimin SANAT rakamı olan 3 olduğunu biliyorum . İsmimde ,3 ferakans değerinde TAM BEŞ TANE harfin bulunduğunu biliyorum. Doğum haritamda sanat ve etkileri çok ama çok kuvvetli bir şekilde yerleştirilmiş, farkındayım. Ve bu haritaya göre yaşamadığımda, evren tarafından nasıl sıkıştırıldığımın da farkındayım. Bütün bu farkındalıklar sonrasında ,hayatımın geri kalan kısmında ve ömrüm elverdiğince SANATIN İYİLEŞTİRİCİ GÜCÜNÜ daima kullanıyor ve bütünle paylaşıyor olacağım.YARADANA MİNNETTLE…❤</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4f98ec2873c2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>