<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Meral Turan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Meral Turan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@meralturann?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*KMjDvbYhyI-bubcculye2Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Meral Turan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@meralturann?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 15:09:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@meralturann/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[From Dropouts to Lifelong Learners: Fixing the LMS Experience]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/from-dropouts-to-lifelong-learners-fixing-the-lms-experience-2844c958819a?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2844c958819a</guid>
            <category><![CDATA[learning-and-development]]></category>
            <category><![CDATA[e-learning-strategies]]></category>
            <category><![CDATA[mls]]></category>
            <category><![CDATA[online-learning]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Jun 2025 09:36:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-05T09:36:37.631Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>I recently created a case study on online learning and user engagement for a global company — and I’m excited to share it with you all.<br> Feel free to check it out on Medium and let me know your thoughts!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BrueBBmiECILvThg4aDVUQ.png" /></figure><h3>Why Learners Quit Online Courses (and What We Can Do About It)</h3><p>Online learning is growing fast — but course completion rates are still surprisingly low.<br> A Harvard-MIT study found that <strong>only 7% of online learners complete their courses</strong>. That’s not because the content isn’t good. It’s because <strong>motivation, engagement, and design</strong> matter just as much — if not more.</p><p>In this article, I’ll share practical strategies to improve your LMS (Learning Management System) experience — backed by real user feedback, academic research, and UX insights. Whether you’re an LMS designer, trainer, or learning manager, these ideas will help you <strong>keep your learners engaged, motivated, and coming back for more</strong>.</p><h3>The Real Problem: Why Learners Drop Out</h3><p>Studies show an alarming trend:</p><ul><li>Only <strong>7 out of 100</strong> complete MOOCs (Harvard/MIT)</li><li><strong>80%</strong> of professionals start an online course annually, but only <strong>20%</strong> finish more than half (LinkedIn Learning 2024)</li><li><strong>61%</strong> of users quit due to a <strong>lack of motivation or interest</strong> (Thinkific 2023)</li></ul><p>Clearly, good content is not enough. We must rethink the <em>experience</em>.</p><h3>It’s Not Just Content — It’s Experience</h3><p>Effective learning platforms are built with input from:</p><ul><li><strong>Psychologists</strong> (learning behavior)</li><li><strong>Neuroscientists</strong> (attention &amp; memory)</li><li><strong>UX Designers</strong> (intuitive interaction)</li><li><strong>Data Analysts</strong> (behavior tracking)</li></ul><p>Their shared insight: design and motivation drive outcomes.</p><h3>What My Survey Revealed</h3><p>I ran a short survey among 50 online learners. The key finding:</p><blockquote><em>“After learning the basics, I left to find something more advanced.”</em></blockquote><p>➡ Quitting isn’t always failure — it can mean progress. It often reflects a deeper desire for meaningful, personalized learning.</p><h3>Quitting as a Catalyst for Growth</h3><p>What if dropping out is actually part of the learning journey?<br>It pushes platforms and educators to ask:</p><ul><li>What didn’t work?</li><li>What could we improve?</li><li>What does the learner truly need?</li></ul><p>This mindset fuels innovation and flexibility.</p><h3>The 3 Main Reasons Learners Drop Out</h3><p><strong>1. Course-Related Issues</strong></p><ul><li>Length (too long or too short)</li><li>Boring or irrelevant content</li><li>Lack of interactivity</li><li>Doesn’t match goals</li></ul><p><strong>2. Individual Differences</strong></p><ul><li>Low motivation</li><li>Unclear expectations</li><li>No learning routine</li></ul><p><strong>3. External Factors</strong></p><ul><li>Internet/device issues</li><li>Poor platform usability</li><li>No support when problems arise</li></ul><h3>Marketing Tactics That Help Learners Stay</h3><p><strong>Learn Together Discounts</strong><br>Starting with a friend increases commitment. You’re not just loyal to the course — but to your partner.</p><p><strong>Gift Packages for Special Occasions</strong><br>Some platforms allow you to gift a course — e.g., “Give your mom a digital marketing certificate for her birthday!”</p><p><strong>Social Impact Offers</strong><br>Example: “Buy one, donate one.” Learners are driven by meaning and impact.</p><h3>LMS Best Practices to Keep Learners Engaged</h3><p><strong>1. Re-engagement Emails</strong><br>“We miss you” or “Continue where you left off” messages build emotional connection.</p><p><strong>2. Fast, Human Support</strong><br>Quick help builds trust and converts frustration into satisfaction.</p><p><strong>3. Smart Recommendations</strong><br>Suggesting relevant next steps creates a sense of progress.</p><p><strong>4. Visual Roadmaps + Calendar Reminders</strong><br>Seeing the learning path and integrating it with calendars increases commitment.</p><h3>Conclusion: Human-Centered Learning Design</h3><p>Online training isn’t just about access — it’s about engagement.<br>From storytelling and social learning to emotional touchpoints and design simplicity, <strong>the goal is connection</strong>.<br>Let’s build platforms that people don’t just use — but return to, rely on, and recommend.</p><p>💬 <strong>Let’s Connect!</strong><br>Have you ever dropped out of an online course? What helped you stay engaged?<br>Share your thoughts in the comments — or connect with me on LinkedIn!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2844c958819a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Nerede Kalmıştık?]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/nerede-kalm%C4%B1%C5%9Ft%C4%B1k-14648f869a32?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/14648f869a32</guid>
            <category><![CDATA[e-learning-process]]></category>
            <category><![CDATA[e-learning-courses]]></category>
            <category><![CDATA[online-courses]]></category>
            <category><![CDATA[instructional-design]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Sep 2024 12:41:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-03T12:41:07.548Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://medium.com/@meralturann/mavi-mi-k%C4%B1rm%C4%B1z%C4%B1-m%C4%B1-03c4a94dd658">Son yazının</a> son sorusu ile başlayalım.</p><p><strong><em>Öğrenmeyi bırakmak yeni bir şey öğrenmenin farklı bir yolu mudur? Yoksa bırakmak bazen sadece bırakmak mıdır?</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ViyrhDAeWIpy8QAi5rZFTg.png" /></figure><blockquote>Bu soruya çok sevgili Özgür hocam şöyle cevap verdi:</blockquote><blockquote>“ Bırakmak her zaman sadece bırakmaktır. Ama insan beyni durmamak üzere tasarlanmış, zamanın çarklarına bağlı bir makine olduğundan bıraktığı anda başlayacak bir şey de bulur. Aslında üretken denen insanlar her seferinde “doğru dişliye” tutunmuş şanslı kişilerdir.”</blockquote><p>Öğrenmekten ve öğretmekten aldığı keyfe şahit olduğum birinden bu yorumu alınca “online eğitimleri yarım bırakma” konusunu daha farklı bir perspektiften ele almaya karar verdim. Konu ile ilgili yapılan son araştırmaları inceleyip önemli yerlerin altını çizmeye çalışırken bir önceki yazıya gelen bu kısa ama etkili yorum, e- öğrenme süreçlerindeki “yarım bırakmanın” aslında yeni başlangıçlara teşvik edebileceği fikrini de öne çıkardı.</p><p>E-öğrenme süreçlerindeki yarım bırakılma oranlarının yüksekliğinden bahsetmiştim. (<a href="https://elearningindustry.com/reasons-why-students-fail-study-online">Detaylar için burayı inceleyebilirsiniz.) </a>E-öğrenme materyallerinin çeşitliliği, eğitmenlerin donanımı, farklı öğretim metodolojilerinin kullanımı gibi faktörler sürekli gelişim ve dönüşüm içinde olsa da günün sonunda e-öğrenme sürecinin yarım kalmamasını taahhüt eden bir e-öğrenme yaklaşımı benimsenmedi. Bu risk, kendine bağımlı olan değişimleri sürekli dinamik ve kapsayıcı olmaya zorlayıp bizleri yüzlerce eğitim şirketinin, binlerce dokümanın ortasında konumlandırdı.</p><p>Bir önceki yazımda gönderdiğim kısa anketi cevaplayanlarla bu konu üzerine sohbet ederken, katılımcıların e-öğrenme içeriklerini yarım bırakma deneyimlerini ilk ağızdan duymak çok etkili oldu. Katılımcılar eğitimleri yarıda bırakma sebebi olarak, ilk öğrenme gerçekleştikten sonra “daha iyi bir eğitim” dinleme ihtiyacının doğduğunu belirttiler.</p><h4>Eğitimlerin yarım bırakılma nedenleri arasında sosyal hayata geri dönme isteği, motivasyon ve disiplin sorunları, eğitim çıktılarının belirsizliği gibi durumlara yer verilse de, daha iyi bir eğitim anlayışını keşfetmek üzerine yarım bırakma kavramını henüz pek okumuyoruz. Anket katılımcıları deneyimlerini aktarırken, başladıkları ilk eğitim videosunun konunun genel hatları ile ilgili fikir sahibi olma konusunda kendilerine destek verdiğini, yeni şeyler öğrendikçe de Özgür hocanın deyimiyle “doğru dişliye tutunma çabasına” girdikleri belirttiler.</h4><p>Bu öğrenme deneyiminde kendi yolunuzda giderken bir anda farklı bir araca binmek istiyorsunuz. X platformundan bir eğitim aldığınızı düşünün daha sonra burada öğrendiğiniz bilgilerin üzerine yeni şeyler koymaya çalıştıkça, yeni alan uzmanlarını keşfetmeye de başlıyorsunuz. Daha sonra fark ediyorsunuz ki bu konunun en detaylı ve en etkili anlatabilen farklı konu alan uzmanları varmış. Daha iyisinin var olduğunu öğrendikten sonra sizleri yeni eğitime iten bir güç oluyor ve bir önceki eğitimi yarıda bırakıyorsunuz.</p><p>Yarıda kalan eğitimler, neyi nasıl daha iyi yapabiliriz diye düşünürken bu büyük pazara her öğrenme farklılığına yer açmaya çalışan yeni platformlar ve yeni teknolojiler ekleniyor. Herkesin aldığı ilk eğitimi yarım bırakmadan tamamladığını varsayalım. Eğitim teknolojilerinin gelişimi bu kadar hızlı ve efektif olabilir miydi? Öğretim metodolojileri çeşitlenirken, öğrenenin bireysel, sosyal ve duygusal ihtiyaçları merkezde kendine bu kadar kolay yer bulabilir miydi?</p><p>Katılımcının e-öğrenme sürecini neden yarım bıraktığına dair disiplinler arası bir çalışma yürütülüyor. Veri bilimcileri eğitim sayfalarında kalma sürelerini hesaplarken, tasarımcılar katılımcıyı en uzun süre sayfada tutacak tasarımlar yapıyor, öğrenme psikologları ise motivasyonun düşüklüğünü araştırıyorlar. Öğretim tasarımcıları öğrenme süreçlerindeki atlanılan basamağı bulmaya çalışırken, eğitim teknolojisi firmaları bizleri yeni teknolojilerle buluşturmak için adeta gün sayıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/641/1*2SzWXoozffQ3uDNDgsaU4w.png" /></figure><p>Üniversite yıllarınızda yarım bıraktığınız ilk dersinizi hatırlıyor musunuz? Ben üstten aldığım fizik dersinde koca amfinin arka kapısından çıkıp, Orta Bahçe’de oksijen almaya çalışmıştım. Dersin ilk haftalarında sınıf mevcudu 200–250 kişiyi bulurken son haftalarda 10–15 kişiye kadar geriliyordu. Bu durum ile ilgili ne akademisyenler, ne okul yönetimi bir araştırma veya derse yönelik bir iyileştirme de bulunmuyordu. Bu durum okulun genetik mirasıymışçasına her birimize aktarılıyordu. Bir dönem içerisinde aldığımız onlarca dersin geri bildirimini yıl sonunda kısa bir anket göndererek yapıyorduk, ve bir dönem sonra memnun olmadığız aşikar olmasına rağmen yeni dönemde yine aynı hoca ve yine aynı öğretme yöntemleri kullanılıyordu. Neyse ki e-öğrenme süreçlerinde kendi öğrenim metodumuzu belirleyebileceğimiz onlarca farklı platform var.</p><p>Doğru motivasyon ve sağlam disiplin ile beraber, bireysel farklılıklarımızı göz önünde bulundurmuş, güncel teknolojiyi takip eden bizlere sunduğu yapının üzerine koymamıza izin veren e-öğrenme içeriklerini bulmamız ve faydalanmamız her geçen gün gittikçe kolaylaşıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/512/1*vNE6BQp_I9g4Jue8cCTjrA.jpeg" /></figure><p>Bu denklemde yarım bırakmak &gt; hiç başlamamak.</p><p>Son Söz.</p><p>#Farklı eğitim platformlarından ücretsiz kurslara kaydolsam da, beni en çok motive eden ve her gün girmemi sağlayan 200 $ verdiğim kurs oldu, o derse girmeyince kendimi suçlu hissediyorum.:) Eğer uzun zamandır almak istediğiniz bir kurs varsa en etkili ve motive eden yol maalesef biraz yeşil renk ve duygusal :’)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=14648f869a32" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mavi mi Kırmızı mı?]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/mavi-mi-k%C4%B1rm%C4%B1z%C4%B1-m%C4%B1-03c4a94dd658?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/03c4a94dd658</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 20 Aug 2024 12:34:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-20T12:34:00.452Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir önceki yazımda sizlere “<em>en son ne zaman başladığınız online kursu yarım bıraktınız ve bırakmanıza neden olan şey neydi?”</em> diye sormuştum, gelen cevaplar arasında en popüleri “<em>ders süresi çok uzun olduğu için artık sıkıcı olmaya başladı”</em> oldu. Diğer bir cevap ise<em> “kursa başlarken olan motivasyonum azalırken, kursun bana olan katkısının giderek azaldığını hissettim</em>.” di.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/819/1*2RRj18kxBtSHgbD219DQpQ.png" /><figcaption><a href="https://olc-wordpress-assets.s3.amazonaws.com/uploads/private/jaln_article/olj-article-13-3-10.pdf">https://olc-wordpress-assets.s3.amazonaws.com/uploads/private/jaln_article/olj-article-13-3-10.pdf</a></figcaption></figure><p>Katılımcıların, öğrencilerin ve yeni şeyler öğrenmek isteyenlerin -<em>adına ne dersek diyelim</em>- çevrimiçi kursları bırakma nedenlerinin akademik çevrelerin merak konusu haline geldiğini söylemiştik. Araştırmacılar, yıllardır uzaktan eğitimin güçlü ve zayıf yönlerini anlamaya çalışarak devlet okulları, üniversiteler ve Coursera gibi çevrimiçi eğitim platformlarının e-öğrenme deneyimini inceliyor. Bu alanda yayınlanan makalelerde eğitim içeriğinin kalitesi, eğitim yöntemlerinin çeşitliliği ve eğitim teknolojilerinin güncelliğinden çok, katılımcı-öğrenci davranışlarına vurgu yapılıyor. Bana ilginç gelen diğer bir detay ise bu araştırmaları yapan kişi ve kurumlar sosyal bilimler, işletme, pazarlama ve psikoloji alanlarından. Yani odağını eğitim teknolojilerine çevirmiş kişiler, “eğitimleri hangi yöntemlerle etkili hale getiririz?” sorusunu sorarken diğer taraftan “çevrimiçi kursları bırakmanıza neden olan davranışlar nedir?” sorusu etrafında tüketici davranışları ve psikososyal etmenler inceleniyor.</p><p>Dünyanın en seçkin profesörleri tarafından hazırlanan online eğitim içerikleri bile katılımcıların devam durumunu garanti etmiyorsa, eğitim içeriği ve eğitmen dışında başka faktörlerin rol oynadığı kesin. Bu konu eğitim teknolojileri alanından çıkıp artık interdisipliner bir konu haline geldi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/896/1*eYtf004A7lmMJYMDHNxDiw.png" /></figure><p>Eğitimin nihai amacı çalışanların,öğrencilerin işlerini daha iyi yapmalarını sağlamak için ihtiyaç duydukları becerileri öğretmektir. Ne kadar çok eğitim alınırsa o kadar yetkin çalışanlar ortaya çıkacaktır, bu da şirketin ve eğitim kurumlarının katma değerini arttıracaktır.</p><p><strong>Şimdi gelelim o soruya: Mavi mi Kırmızı mı?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/459/1*QZg8iHtoiImHirSmXIR8mA.png" /><figcaption>Katılımcının mavi butona basması için disiplinler arası yüzlerce çalışma yürütülüyor.</figcaption></figure><blockquote>“Matrix” evreninden hayatımıza giren bu soru genelde kalmak mı, gitmek mi? Mevcut konforlu durum mu, yoksa bilinmeyene yolculuk mu? ikilemlerini simüle etmek için kullanılıyor. Görünen o ki şu an online eğitimlerde “ilerle-tamamla” butonuna basılması Morpheus’un Neo’ya sunduğu seçim kadar zor. Katılımcının 3 saniyesini alacak bir eylemi gerçekleştirmek için yazılan yüzlerce makale, bu alanda çalışan binlerce araştırmacı var.</blockquote><h4>Öğrenmenin doğasında öğrenmeyi bırakmak da var mıdır?</h4><p>Yapılan araştırmaları incelediğimde dikkatimi çeken bir önerge vardı, bu önergede online eğitimlerin bırakılmasının bile katılımcıya faydaları olduğu belirtiliyordu. Bu denklemde eğitimi yarım bırakmak&gt;eğitime hiç başlamamak. Öğrenmenin doğasında da, öğrenmeyi bırakmak var diye devam ediyor ve ekliyor. Bütün eğitimlerin kaderinde bırakılmak vardır, bu bakış açısı altında yazılmış makaleleri incelemek baya keyifli olsa da felsefi açıdan zor bir ikileme sürükledi.</p><p>Öğrenmeyi bırakmak öğrenmenin doğasında olsa da, bir de bırakmaya iten nedenler var. Bu nedenlerin ana başlıkları şunlar:</p><p><strong><em>E-öğrenme içeriğine bağlı nedenler : kursun süresi, içeriği ve türü</em></strong></p><p><strong><em>Katılımcıların bireysel farklılıkları : motivasyon ve beklentiler</em></strong></p><p><strong><em>Dış Etmenler: Altyapı ve network sorunları</em></strong></p><blockquote>Bu başlıklar ile ilgili detaylara<a href="https://www.opigno.org/blog/why-online-learners-drop-out-and-how-do-you-help-them-persist"> https://www.opigno.org/blog/why-online-learners-drop-out-and-how-do-you-help-them-persist</a> ulaşabilirsiniz.</blockquote><p>Eğitimi yarıda bırakmayı önlemek için geliştirilen çeşitli pazarlama stratejilerine günlük hayatımızda da sıklıkla rastlıyoruz. Eğitimleri arkadaş veya partneriniz ile alırsanız yapılan indirim kampanyaları akla gelen ilk örneklerden (2 Al 1 Öde). Bu kampanyaların temel amacı beraber yola çıktığınız kişiyi yolda yalnız bırakmayacağınıza olan inanç. Buradaki sadakat ve süreklilik online eğitim içeriğine değil de, kursu beraber aldığınız kişiye olan sadakat olarak sunuluyor. Kursu bırakmak, takım arkadaşınızla olan etkinliği bırakmak anlamına geldiğinden kurs bırakma süreniz 1–2 hafta yerine 4–5 haftaya çıkıyor. Eğitimi tamamlama oranlarında gözle görülen bir artış sağlamasa da, kurs izlenme sürelerini arttırması açısından olumlu bir hamle.</p><p>İncelediğim araştırmalardan en güncel olanı 2022 senesinde yapılmış, bu yazıyı okuyanların bu konu ile ilgili fikirlerini merak ediyorum.</p><p><a href="https://forms.office.com/r/S5c00kCFCi">https://forms.office.com/r/S5c00kCFCi</a> linkteki soruları yanıtlamanız size 3 dakikalık kısa bir mola verdirirken , benim merak duygumun güdülenmesine ve araştırmaya devam etmemi sağlayacaktır. Şimdiden teşekkürler.</p><p>Son soru?</p><blockquote>Öğrenmeyi bırakmak yeni bir şey öğrenmenin farklı bir yolu mudur? Yoksa bırakmak bazen sadece bırakmak mıdır?</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=03c4a94dd658" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dünyanın En Kalabalık Sınıfı]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/d%C3%BCnyan%C4%B1n-en-kalabal%C4%B1k-s%C4%B1n%C4%B1f%C4%B1-82cda936f92f?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/82cda936f92f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Aug 2024 09:07:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-19T08:05:48.114Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Başlıyoruz : 2 Milyon Öğrenci, 4 Dakikalık Ders</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/869/1*cNjedjdj_fqQv0ipffSU_Q.png" /></figure><blockquote>Düşünün! eğitimcisiniz ve dünyanın en kalabalık sınıfı sizden ders almak için bir araya gelmiş, derse katılmak için birden fazla aşamayı tamamlamış ve işte karşınızda duruyor. Dersin henüz 4.dakikasında ise sınıfın %96&#39;sı uzun soluklu bir teneffüse çıkıyor ve kötü haber bu kalabalık sınıfın teneffüsü ne zaman sonlandıracağı belli değil. Belki de yllar sonra ilk defa teneffüs sürelerini öğrenciler belirledi ve hiçbirimiz bu süreyi nasıl kısaltacağını bilmiyor.</blockquote><p>E-öğrenme içeriklerinin sayısı her geçen gün artıyor. Siz bu yazıyı okurken bile çeşitli platformlara yeni kurslar ekleniyor. Profesyonel hayatınızda veya sosyal yaşamınızda merak ettiğiniz konularla ilgili kaç kursa kaydoldunuz? Daha önemlisi, kaç kursu tamamladınız? Online eğitim alan kullanıcıların sayısı ile eğitimi tamamlayan kullanıcılar arasındaki makas hızlı bir şekilde açılıyor. Zenginleştirilmiş içeriklerin çoğalması, kullanılan teknolojilerin hızla gelişmesi, online dönüşümün giderek hızlanması katılımcıları ekran başında tutmaya yetmiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NpmOAqM5F4LLoki309ErDA.png" /></figure><p>Katılımcıları ekran başında tutacak içeriklerin nasıl oluşturulacağı akademik çevrelerin odak noktası haline geldi, bu alanda yapılan araştırmaların ışığında katılımcıları ekran başında tutacak, aktif öğrenme yöntemleri ile zenginleştirmiş yeni içerikler oluşturulmaya ve katılımcı davranışları incelenmeye devam ediliyor. Pandemi döneminin etki raporlarını henüz okuyabildiğimiz için, bu verilerin doğruluğu ve geçerliliği şüpheli.</p><p>E-öğrenme içeriklerinin varlığı eskilere dayansa da yaygınlaşması ve bu kadar popülerleşmesi pandemi dönemine denk geliyor. Pandemi döneminde tabiri caizse bir hevesle başladığımız kurs defterlerini sosyal hayata girer gitmez kapattık.</p><blockquote><em>Yazının bu kısmına gelene kadar ortalama 4 dakika geçti ve hala yazıyı okumaya devam ediyorsanız tebrikler! dikkat süreniz ortalamanın üzerinde.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/551/1*-KkD2-2dDpjq16shhd1dmA.png" /></figure><p>Bu yazıyla beraber başlatacağım seride sizlere birkaç sorum var. Okuduğum makalelerde, incelediğim yayınlarda hep aynı soruları görüyorum ama cevaplardan çok varsayımlar var. Varsaymamak için, cevapları duyabilmeyi çok isterim.</p><blockquote>#En son ne zaman yeni bir online kursa başladınız ve sizi başlatan şey neydi?</blockquote><blockquote>#En son ne zaman başladığınız online kursu bıraktınız ve bırakmanıza neden olan şey neydi?</blockquote><p>Teneffüs bitti, ders başlıyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=82cda936f92f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Staj 101 : Çalış, çalış, çalış !]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/staj-101-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F-c857a5d740b6?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c857a5d740b6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 04 Jul 2023 15:19:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-06T10:08:29.882Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Staj 101 : Çalış, çalış, çalış !</h3><p>Yaz aylarına giriş yapmamızla beraber milyonlarca yürek aynı soruyu sormaya başladı:“<em>Staj nedir, nasıl bulunur?” </em>temmuz ayının başlamasıyla<em> </em>beraber suya, toprağa ve ofislere ilk stajyer taneleri düştü.</p><p>Son birkaç yıldır staj programlarının bazen katılımcısı bazen de yürütücüsü oldum ve bu süreçteki deneyimlerimi aktarmak istedim.</p><p>Şimdi sevgili okurlar stajları naylon stajlar, staj avında yapılan stajlar ve gerçekten yüzde yüz organik stajlar olmak üzere üç bölümde inceleyeceğiz. Hazırsanız başlıyoruz.</p><ol><li><strong>Naylon Stajlar: </strong>Bu staj türü genellikle okulun zorunlu tuttuğu stajlardır. Bu staj türünde adayların temel hedefi okulu bitirmek için okulun zorunlu tuttuğu ve kurumdan beklentinin ona bir şeyler katması değil zorunlu belgelerin imzalanmasıdır. Bu staj türünü yapmak isteyen genellikle amaçları suya sabuna dokunmadan hatta mümkünse şirket ortamını hiç görmeden, hiçbir sorumluluk alamdan kendisi kahvesini yudumlarken belgelerin tarafına iletilmesidir. Bu gruba mensup adayları genellikle staj döneminin başında bir kereye mahsus ofiste görürüz ve daha sonra doğa olayı misali gözden kaybolurlar. Naylon staj yapmak isteyen adaylardan mümkün mertebe uzak durmaya çalışırız. Onlar sizi bulur zaten, ülkemizde görülen en tehlikeli staj türüdür. Genellikle bir tanıdık vasıtasıyla bulunur, verimliliği düşüktür.</li><li><strong>Staj Avında Yapılan Stajlar</strong>:Bu gruba mensup adaylar genellikle LinkedIn ve benzeri sitelerden günde en az üç yere başvuru yaparlar. Bir staj programı bitmeden, ötekini yapmak isterler. Gündüz 9–17 buldukları staja ek olarak , bünyeye fazla gelen staj ihtiyacından dolayı akşama mutlaka 19.00–21.00 arasına da bir öğün staj yerleştirirler. Bu da yeterli gelmezse haftasonları en az iki yerde daha staj yaparlar. Bu grubun staj ihtiyacı çok fazladır, hepsinden biraz biraz staj yapmak isteyen bu grup genelde şöyle isteklerde bulunurlar<em> “hocam ben x kurumunda staj yapıyorum da bu hafta katılamıyorum.” </em>hocam başka bir programda olduğum için ödevi yükleyemedim vs. Aynı anda birden fazla şeyi yapmaya kalkınca doğal olarak hiçbirine gereken özeni ve önemi gösteremiyorsun. Bu durumda en başta kendine gereken özeni gösteremiyorsun. Eminim bunun aksini de doğru enerjiyi zaman yönetimi becerisi göstererek yapanlar vardır. Ama siz yine de yapmak istediklerinizi net bir şekilde belirledikten sonra en fazla bir dönemde iki staj programına dahil olun. Öğrendiklerinizi sindirmeye bakın :)</li><li><strong>Yüzde Yüz Organik Stajlar</strong> : Benim favori stajım budur sevgili okurlar, stajyerin zeki,çevik ve ahlaklısı bu staj türünde belli olur. Stajyerin ofis ortamında veya online yapılan stajda gözündeki ışığı fark etmeye bayılırım. Bu staj türünde stajyer ne kadar ilgili olduğunu gösterirse, kendi isteklerinin farkında ve daha da ileri gitmek için motivasyonu yüksek olursa kurum da ona daha fazla emek vermeye istekli oluyor. Sorumluluklarının farkında ve staj sürecinde suya sabuna dokunan adaylara genellikle bu süreçte sadece mentörlük yaparak ve adayın geldiği noktaya bakarak sadece<em> “you go girl/boy”</em>demekle yetinmenin zevki bir başka.</li></ol><p>Şimdi bu staj türlerini işlediysek, diğer konumuza geçelim.</p><p>Staj nedir, nasıl başvurulur? Neler yapılmalıdır ve daha da önemlisi neler yapılmamalıdır? Hazırsak başlıyoruz. Maddeler halinde ilerleyelim.</p><p>Staj başvuru formunu yanıtlarken dilbilgisi kurallarına uymayı ihmal etmeyelim. Başvuru formunda sorulan sorulara manas destanı yazmayalım ya da kısa cevaplarla geçiştirmeyelim. En azından bölümümüzün adı doğru yazmaya özen gösterelim.Hemen örneklerimizi inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*Zu3ddEX4WQgiuAKjHWtShw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/479/1*MPh5nuUS3KutOHMjmET4ag.png" /><figcaption>İngilizce-Türkçe karışık yüklemeyelim. İngilizce yazım hatalarına dikkat edelim.(tıpkı Türkçede olduğu gibi)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/131/1*fN0HAEVgH6nsrQr-9CglmQ.png" /><figcaption>:(</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*Tc3jGTnpb72KZZ0aCBTU_A.png" /><figcaption>Belgelerle kanıtlayamam, yalnızca WhatsApp</figcaption></figure><p>Staj formuna özgeçmiş yüklerken, dosyanın ismine dikkat edelim. Ad-Soyad formatında yazmaya özen gösterelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/198/1*-AFTTvMBLV8bYvc7dti8TA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*L0GOdtdkxqVK8Pqy0PAwwA.png" /><figcaption>cCc</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/359/1*YREDy64SWh4tVE_HR_swpw.png" /><figcaption>Trend videolar mı :)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*imczNsn4MmX5WTO5mpFo2g.png" /><figcaption>Cv kullanın arkadaşlar, cv iyidir iş hayatında işe yarayabilir.</figcaption></figure><p>Başvuru formunda fazla iddialı cümlelerden kaçınalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*5IdKa5r7Pp9eVvqKpfpjug.png" /><figcaption>Bir söze ne kadar uzun bakılırsa o kadar uzun baktım. Hatta bu sözü tişörte bastırıp, stajyerlere dağıtmak istiyorum.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/777/1*49dCubahlpSOIi54wjfLBg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*AmzEchP7Ihu2g-lbZuajJQ.png" /><figcaption>Ve mümkünse vasat olarak gördüğünüz bir yeteneğinizi özgeçmisinizde belirtmeyin :)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/479/1*L0VAaWYZ9aTXkHChQDdwbw.png" /><figcaption>Cv olarak sadece böyle bir yazı göndermeyin mesela:)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/479/1*pd42PY4enZ_EiiWNEvaJKg.png" /><figcaption>Web sayfanız yoksa yoktur arkadaşlar. Varsa linkini falan koymanız iyi olabilir.</figcaption></figure><h3>Özetle;</h3><ul><li>Bir çok özgeçmişte fotoğraf bulunuyor. Henüz Türkiye’de çok yerleşmiş olmasa da uluslarası standartlarda genellikle fotoğraf kullanılmıyor.Tavsiyem başvurularınızda eğer zorunlu değilse siz de fotoğraf kullanmayın.</li><li>Özellikle yeni yeni CV hazırlamaya başlayan genç arkadaşlar için tavsiyem CV’nizi birine inceletip eksik var mı kontrol ettirin.</li><li>Kolaya kaçarak <a href="http://kariyer.net/">kariyer.net</a> gibi platformlardan CV’lerini indirmeyin. Fazla iddialı olmayan sade, minimalist bir formatta kendiniz hazırlayın.</li><li>İngilizce ya da yabancı dil yeterliliğiniz hakkında bilgi verirken eğer varsa uluslararası geçerli sınav notlarınızı ekleyin. Eğer bu yoksa sadece a2, a1 gibi yazıp bırakmayın. Okuma, yazma, konuşma, anlama seviyelerinde ayrı ayrı iyi olup olmadığınızı belirtin.</li><li>Referanslar konusunda eğer birlikte çalıştığınız birileri varsa ve size referans olmak istiyorsa onun izniyle bilgilerini koyun. Ya da bu okuldan profesör ya da araştırmacılar da olabilir. Ancak eğer böyle biri yoksa hiç yazmamanızı tavsiye ederim. Eğer henüz iş hayatına atılmadıysanız, okulda yaptığınız proje çalışmalarında birlikte çalıştığınız insanlar, gönüllü projeler, sivil toplum kurumlarındaki ekip liderleriniz gibi kişilerden size referans olup olamayacaklarını sorabilirsiniz.</li><li>Vereceğim bir diğer tavsiye ise, özellikle belirtilmiş bir format olmadığı sürece CV’lerinizi pdf uzantılı olarak hazırlamanız.</li><li>CV’lerinize T.C. kimlik nonuzu yazmayın lütfen. Bunun yanı sıra doğum tarihi, doğum yeri, bekar/evli, çocuk var yok, anne-baba adı, nüfus kayıt bilgisi gibi kişisel bilgilerinizi yazmayın. Üstelik bir de siber güvenlik sektöründe bir kurumda çalışacaksanız hiç yazmayın.</li><li>CV’niz ile talip olduğunuz işi ne derece iyi yapabildiğinizi, liyakatinizi ortaya koymaya çalışıyorsunuz. Eğer konu dışında şeyleri de buna katarsanız CV’nizi değerlendiren kişi sizin tarafsızlığınız hakkında emin olamayacaktır.</li><li>CV’sine e-posta adresini ve iletişim numarasını mutlaka bulundurun.</li><li>CV’nin tasarımının güzel olması önemli elbette ancak esas önemli olan okunabilir olması. Bu yüzden eğer tasarımla ilgili bir mesleğiniz yoksa ve işinizi yansıtması bakımından tasarım elzem değilse bu konuda çok da fazla uğraşmanızı önermem.</li><li>CV’nizle birlikte gönderdiğiniz, özellikle sosyal medya içerikleri, örnek çalışmalarınızın özgün çalışmalar olduğundan ve sizin çalışma şeklinizi yansıttığından emin olun.</li><li>Linkedin profillerinizi güncel tutmaya ve profesyonel iş hayatına uygun bir profil resmi seçmeye özen gösterin.</li><li>Eğer CV’nizi e-posta ile gönderiyorsanız, iki satır da olsa bir şeyler yazın. Dökümanı e-postaya ekleyip boş e-posta atmayın.</li></ul><p>Ve en en en önemlisi stajınızdan sorumlu kişiye sürekli olarak düzenli aralıklarla “staj hakkında” sorular sormayın. Mesai saatleri dışında ve hafta sonu mesaj atmayın. Acil bir durum olmadıkça telefon ile çat diye aramayın. Mail üzerinden iletişime geçin. :) :)</p><p>Benim staj süreci ile ilgili aktarmak istediklerim bu kadar. Umarım yaz döneminde kendinizi çok iyi hissedeceğiniz kurumlarda çalışarak geçirebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c857a5d740b6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dar (!)Alanda Kısa Paylaşımlar]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/dar-alanda-k%C4%B1sa-payla%C5%9F%C4%B1mlar-7786f266c497?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7786f266c497</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 Sep 2021 17:26:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-10T17:26:08.746Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>|Konuşması zor konular:fazla kalamayıp,geri dönemeyenler |</p><p>Zor konuları nasıl konuşuyorduk ?Eskiden, çok eskiden .Hassasiyetlerimizi ,kırmızı çizgilerimizi ,bizi bir araya getirenleri ,bizi birbirimizden uzaklaştıran şeyleri .Utanıp söyleyemediklerimizi,acabalarımızı,keşkelerimizi nasıl konuşuyorduk. Yüksek seslerin arasında kısık sesle söylediğimiz ama en çok duyulan bazı kelimeleri nasıl söylüyorduk tedirgin olmadan .Serinin bu yazısında “zor konuları “daha önce konuşmayı başarabildiğim arkadaşım Elif Bilge ile linç yeme olasılığımızın yüksek olduğu bir konuda konuşmayı denedik.</p><p>Elif Bilge ile 2017 yılında İzmir’de gerçekleşen bir sivil toplum projesinde tanıştık.Göç alanında yaptığı çalışmalar ve okumalar sürekli dikkatimi çekiyordu,ayrıca Elif’in kişisel paylaşımlarını,dünyayı anlama ve yorumlama şeklini çok beğeniyorum.</p><p>Elif Gazi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler lisans mezunu ,Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalında yüksek lisans yapıyor.Lisans üçüncü sınıftan beri göç konusu ile ilgileniyor. Göç Araştırmaları Vakfı’nda ve Göç İdaresi’nde staj yaptı.Şimdi Göç ve Mülteci konusunu onun perspektifinden okuyalım.</p><p>● <strong><em>Bize biraz yaptığın çalışmalardan ve bu çalışmalarda “doğru bilinen yanlışlar “olarak nitelendirebileceğimiz dikkatini çeken verileri paylaşabilir misin?</em></strong></p><p>Son üç senedir göçle ilgili okumalar yapıyorum ve son iki senedir de projelerde görev almaya başladım. Hocalarım çok güzel röportajlar veriyorlar, onlar gibi olabilmek için daha kırk fırın ekmek yemem lazım ama elimden geldiğince anlatmaya çalışacağım.</p><p>Göç alanı Suriye İç Savaşı’ndan ötürü 2015’ten hatta belki 2011’den popülerleşmeye başlayan bir konu malumumuz. Ve topluma direkt temas eden bir noktada olduğu için toplumu oldukça ilgilendiren bir konu oluyor zaman zaman. Bu yüzden doğru bilinen yanlışlar da çok fazla. Bunun temel sebebi ülkemizde göç politikasının çok belirsiz çizgilere sahip olması ve şeffaf olmaması ne yazık ki. Belirsizlik de endişeye ve yanlış bilginin hızlı yayılmasına sebep oluyor. <strong><em>En çok gündeme gelen yanlışlardan biri</em></strong> Suriyelilerin devletten para aldığı iddiası. Suriyeliler para yardımı alıyor ancak bu para benim son duyduğum kadarıyla 135 Türk Lirası civarı ve 2016’da Avrupa Birliği ülkeleriyle imzalanan mutabakat ile Kızılay aracılığıyla veriliyor. Ayrıca bu yardıma erişebilmek için de kişinin belli kriterlere sahip olması bekleniyor. Suriyelilerin devletten maaş aldığı konusunda çok fazla spekülasyon yapıldı, videolar yayınlandı ancak her ne kadar alandaki STK’lar, akademisyenler sürekli açıklama yapsa da hala dolaşımda olan yanlış bir bilgi. Bu konuda biraz daha bilgi edinmek isteyenlere Mülteciler Derneği’nin <a href="https://multeciler.org.tr/suriyeliler-devletten-para-aliyor-mu/">şu kısa ve öz yazısını</a> okumalarını tavsiye ederim. <strong><em>İkinci sıraya</em></strong> Suriyeli gençlerin istedikleri üniversiteye sınavsız girebildiklerine dair iddiayı koyabiliriz. Bu da biriyle konu hakkında konuştuğumuzda sıkça dillendirilen yanlış bir bilgidir. Suriyeli gençlerin Türkiye’de üniversiteye girebilmesi için her yabancı öğrencinin takip ettiği prosedürü takip etmesi gerekiyor. Bu prosedürler de şu şekilde: lise diplomaları için denklik almaları gerekiyor, daha sonra her üniversitenin kendisinin hazırladığı Yabancı Öğrenci Sınavı’na girmeleri gerekiyor ki, bu sınavın da ücreti bir Suriyeliden duyduğum kadarıyla 150–400 lira arası oluyor ve her üniversite diğer üniversitenin sınavını kabul etmiyor. Yani birden fazla sınava girmeleri gerekebiliyor ve tekrar tekrar para ödüyorlar. <strong><em>Üçüncü bir doğru</em></strong> bilinen yanlış olarak son zamanlarda yakından gözlemlediğim, göç çalışan bütün akademisyenlerin ve STK’ların aynı söylemlere sahip olunduğu inancı; hepsinin mültecilere kucak açıp beklenmesi gerektiği varsayımı kabul edilmiş ve bunun üzerinden bu insanlara sosyal medyada linç girişiminde bulunuldu. Halbuki çoğu akademisyen hükümetin dengesiz, insan haklarına saygı göstermeyen, şeffaf olmayan ve dış politikada çıkar amaçlı bir göç politikasına sahip olduğunu ve öncelikle bunun üzerine çalışılması gerektiğini söylüyorlar. Ve bunu yıllardır söylüyorlar. Geçtiğimiz günlerde hükümet yetkililerinden bazı kişileri mülteciler hakkında yaptıkları açıklamalar, ana muhalefet partisinden gelen birtakım sağ popülist açıklamalar ve son olarak olası bir kitlesel Afgan göçü potansiyeli, halkın da gündemine oturdu ve yıllardır üzerine çalışan uzmanlar açıklama yapma gereksinimi görünce eleştiri okları mültecilerle birlikte onların üzerine yönelmiş oldu. Benim üç senedir okuduğum/anladığım ve aralarında otuz yıldır göç çalışan akademisyenlerin söylediği, kimsenin yaşadığı yeri terk etmek zorunda kalmaması ama bunun olması durumunda 1951 Cenevre sözleşmesinde belirlenen maddelere devletlerin riayet etmesi gerektiği. Yani özet olarak uzmanların söylediği: Türkiye’nin Avrupa ülkeleri ve diğer başka ülkelerle masaya oturup bu meseleye ortak bir şekilde daha kalıcı bir çözüm bulunması gerektiği, sorumluluk paylaşımı yapılması ve ayrıca içerde de göç politikasının sınırlarını tekrardan net bir şekilde belirleyip hem ülkede bulunan mültecilere hem de vatandaşlara bu netliği gösterip bu muğlak gerilim ortamından kurtulunması gerektiği.</p><p>● <em>Bu alanda sivil toplum alanında ya da akademik anlamda neler yapmak istediğinden bahseder misin?</em></p><blockquote>Genel anlamda göçün şu anda ülkeler ve vatandaşları için (her ne kadar zaman zaman ihtiyaçları olan bir şey olsa da) yabancılaşan bir olgu olduğunu gözlemliyoruz. Belki çok optimistik ama beş-altı yıl önce sınırların zayıfladığı, insanların istediği gibi seyahat edebildiği bir dünya hayal edebiliyorduk gençler olarak; şimdi ülkemizin ekonomik durumundan bağımsız olarak baktığımızda yine politikacıların çıkarları doğrultusunda ülkeleri içeri kapatacak uygulamaları sonucunda, pandemiyle de birlikte, globalleşmeden sürekli uzaklaşan bir dünya var sanki önümüzde. Ben sivil toplum alanında da çalışacak olsam akademide de çalışacak olsam, insanların birbirinden uzaklaşmalarına sebep olan politikalar üreten karar alıcıları yolundan döndürmek için çaba harcayacağım. Dünya’yı daha iyi bir yer yapacak her türlü işin bir ucundan tutup her insanın insan onuruna yakışır şekilde yaşayacağı bir dünyaya kavuşmak için elimden geleni yapacağım. Ben etkisini göremesem de benden iki nesil sonrası görsün isterim. Fazla pembe gözlüklü bir yaklaşım belki ama dünyanın benim gibi düşünen insanlara da ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.</blockquote><p>● <em>Sivil toplum alanında çalışmanın kişiliğindeki dönüştürücü etkisi ne oldu?</em></p><p>Üniversitenin başında hala yalnız bir ergenken bir vesileyle Hayat Sende Derneği’nde gönüllülük yapmaya başladım ve orada iki sene kadar çalıştım. Ofis hayatı için alıştırmadır, daha önce tecrübe etmediğim hayat tarzlarıyla karşılaşmadır, bunları bir kenara bırakarak manevi tarafına bakmak istiyorum. Abartmıyorum, gerçekten neden yaşadığım, neden dünyada bir birey olarak bulunduğum sorusuna kısmen cevap verebilmemi sağladı. “Benim bir şeyler yapmamla iyiye gidecek şeyler var; bir birey olarak, bir kişi olarak, sadece benim harekete geçmemle bile Dünya’da kötüye gidiyor sandığım bazı şeylerin iyiye gitme ihtimali var” optimistliğini kazandırdı. Şu an umut edebiliyorsam, o ortamda bulunmam, orada tanıştığım inanılmaz aktivist arkadaşlarım olması sayesinde. Ayrıca yaşananlara hak temelli bakmamı sağladı, bana manevi bir haz vermeyen bir işte hayatımı harcayamayacağımı gösterdi diyebilirim.</p><p>● <em>Zor konuları nasıl konuşabiliriz? Sence eskiye göre bu anlamda duyarlılık arttı mı?</em></p><p>Zor konuları en çok o konular hakkında olabildiğince çok ve doğru bilgiye ulaşarak konuşabiliriz. Şimdilerde insanlar sosyal medyanın sağladığı kolaylık ve anonimlikle çok rahat bilmedikleri konularda çok özgüvenli bir şekilde konuşabiliyorlar ve ne yazık ki bunlar birilerinin hayatını kötü etkileyebiliyor. Ancak, evet bence eskiye göre bu anlamda duyarlılık arttı. Duyarlılıkla birlikte saygı da arttı diye ümit ediyorum. Çok fazla hassas konuda, özellikle gençler yine sosyal medya yoluyla birbirlerini uyararak, bilgilendirerek bilgi düzeylerini arttırdılar ve her geçen gün daha da arttığını hissediyorum duyarlılığın. Hem bizim neslimizin hem de Z kuşağının eski kuşaklara nazaran birbirlerine daha tahammülkar olduğunu düşünüyorum.</p><p>● <em>Son zamanlardaki göçle/mültecilerle alakalı gelişmelerin toplumdaki yansımaları hakkında ne düşünüyorsun? Nasıl bir orta yol bulunulabilir veya bir orta yol var mıdır?</em></p><p>Başından beri yaşanmasından korkulan Altındağ’da yaşanan “pogrom”du. Oradaki Suriyeliler şu anda korku altında yaşıyorlar ve orayı bir an önce terk etmek istiyorlar. Afgan göçüne dair benim de kaygılarım var ancak toplumun bu kaygılarının otoriteler tarafından dikkatli bir şekilde ele alınmayıp bir grup insana karşı şiddet eylemine dönüşmesine engel olunamaması ya da sebep olunması inanılmaz bir sorumsuzluk. Toplum içerisindeki farklı grupların kutuplaşması sadece bu ülkeyi sevmeyenlerin işine yarar. Mültecilere karşı sosyal medyada veya gerçek hayatta tepki gösterenlerin tepkilerini hükümetin politikasızlığına yöneltmesi gerekiyor. Yani aslında bireyler de hatalı ancak böyle durumlarda asıl sorumluluk sahibi devlettir. Orta yolun bulunması ancak hükümetin artık bu konuda yıllardır çalışan uzmanlardan danışmanlık alıp ne yapması gerektiğine onlarla beraber karar vermesiyle bulunabilir. Hem sosyologlardan hem göç uzmanlarından hem uluslararası ilişkiler çalışanlardan bir kurul oluşturulabilir. Sosyal bilimler alanında ülkemizde çalışan çok parlak uzmanlarımız var. Kaynaklarımızı artık kullanmamız gerekiyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7786f266c497" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dar (!)Alanda Kısa Paylaşımlar]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/dar-alanda-k%C4%B1sa-payla%C5%9F%C4%B1mlar-2cbc7ccb70bc?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2cbc7ccb70bc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 29 May 2021 09:55:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-30T11:38:15.654Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>|Y<strong>ola çıkarken kendinizi almayı unutmayın|</strong></h3><p>Üniversite yıllarımda her sene katıldığım, çok heyecanlı bir ekibin liderliğinde gerçekleşen ”Bilim ve Teknolojide Lider Kadınlar “ etkinliğinin koordinatörlerden Enes Hamurci’nin harika içerikler ürettiği <a href="https://www.youtube.com/channel/UCjR3mxcuizYyRNWx8tXTwbg"><em>YouTube kanalına</em></a> denk gelmem ile beraber dışarıdan parıltılı görünen çok başarılı hikayelerin ardında bile, görmeyi ihmal ettiğimiz zorlukları ,uykusuz geceleri tekrar hatırlamış oldum. Neredeyse her Türk gencinin yaşadığı “kariyerini inşa etme bunalımını“ çok iyi liselerden mezun olmuş Türkiye dereceleri yapmış ,belli noktalara gelmiş kişilerin bile yaşaması, -mış gibi görünen şeylerin arkasındaki gerçek hikayeleri dinlemek bu parıltılı hayatı bizim seçmediğimizi bir kez daha göstermiş oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6ZcE3rPmS3NXCLNRDIivEQ.jpeg" /></figure><p><em>Siz de bu öykülere farklı bir yerden tanıklık etmek isterseniz </em><a href="https://www.youtube.com/watch?v=YTCfQ6X2-CI&amp;list=PLxM1Y6I5AyP2i0fIhHCawV5LqU5soQUml"><em>insan öyküleri</em></a><em> serisine mutlaka göz atın derim .</em></p><blockquote><strong><em>34 bölümlük </em></strong><a href="https://www.youtube.com/watch?v=YTCfQ6X2-CI&amp;list=PLxM1Y6I5AyP2i0fIhHCawV5LqU5soQUml"><strong><em>“insan öyküleri “</em></strong></a><strong><em>serisini hazırladın, bu kişilerin çoğunun yakın çevrenden olması sana nasıl bir perspektif kattı senin neleri daha farklı yapmanı sağladı ?</em></strong></blockquote><p>İnsanın karakterinde ve kişisel gelişiminde çevresindeki insanların etkisi gerçekten çok büyük. Ben de bu güzel insanları tanıdığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. Çünkü benim ben olmamı sağlayan, yıllar içinde ilmek ilmek işlenen düşünce yapım, ve bu da kah onlardan görüp örnek aldıklarımla, kah sabahlara kadar yaptığımız beyin fırtınalarıyla oluştu. Şöyle bir örnekle temellendireyim, bir gün 2 arkadaşımla bir burs mülakatına gitmiştik 1. sınıftayken. Konu boş zamanlarda ne yaptığımıza, sosyal aktivitelerimize gelmişti. Diğer iki arkadaşım; dalış kulübündeyiz, şu ülkelere gittik, şu kitapları okuduk, şu etkinliklerde bulunduk diye sıraladılar. Bana sıra geldiğinde ben de “uyuyorum” dedim. Gerçekten o zamana kadar yaptığım tek aktivitem buydu boş zamanlarımda. Tabi gülüştük. Ben orada anladım, demek ki böyle şeyler yapmam lazım, kendimi geliştirmem lazım. Sonrasında okul kulübüne girdim, yukarda bahsedilen BTLK gibi bir sürü etkinliğin organizasyonunda görev aldım, öğrenci temsilcisi oldum, topluluk kurdum, röportajlar yaptım. Kendimi gerçekten geliştirdim kalan üç yılda. Bende bu bilinç o mülakata gittiğimiz gün oluştu, arkadaşlarımdan etkilenerek. O arkadaşlarımın şansıysa, etkilenebilecekleri arkadaşlara daha lise zamanında ulaşmış olmalarıydı. Şu şekilde toparlayayım, lise tercihi, üniversite tercihi sadece iyi bir eğitim almak için yapılmamalı, aynı zamanda ben bu tercihi yaptığımda orada benim gelişmeme katkı sağlayacak insanlarla tanışır mıyım diye düşünülmeli.</p><blockquote><strong><em>Gelecek açısından hiçbir şeyin kesin olmadığı zor bir dönemden geçiyoruz ,böyle kriz anlarında kendini gerçekleştirmeye giden o uzun gelişme sürecine sence nasıl girişilebilir ?</em></strong></blockquote><p>Ben böyle konularda herkesin kendine en uygun yolu bulması gerektiğini düşünüyorum. Bu biraz üniversiteye nasıl hazırlanılır sorusu gibi. Bu konularda herkese uyabilecek genel geçer bir yöntem yok. Ben kendi adıma konuşacak olursam, iyimserliğimi kaybetmemeye çalışıyorum. Umutlarımı, hayallerimi diri tutuyorum. Hayatta bana keyif veren şeyleri yapmaya özen gösteriyorum. Çünkü bu hayatı bir kere yaşama hakkımız var, bu hakkımızı da boşa harcamamalıyız. Gelecek için çok fazla endişelenip, geçmişe çok fazla takılıp içinde bulunduğumuz anı da daha kötü bir hale getirmeye gerek yok. Sözün kısası motivasyonu kaybetmemek ve seni motive eden şeyleri bulup bunları yapmak bence bu konuda en çok yardımcı olan şey.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qbgpFdByV-YX27Fek7jQDg.png" /></figure><blockquote><strong><em>Çok başarılı kişilerle yayınlar yaptın , hikayelerini anlattığın insanlarda gördüğün en önemli ortak özellikler neler oldu ?</em></strong></blockquote><p>Buna vereceğim cevap çok net: Hedef. Hedef başarıya giden yoldaki anahtar kelime. Belki de insana en büyük motivasyonu sağlayan da bir hedefinin olması. Kendimizi bir akarsuya benzetecek olursak, vadinin şekline göre akıp gidebiliriz. Bir potansiyelimiz var, ancak denize ulaşana kadar bu potansiyelimizi yavaş yavaş harcarız. Artık denize geldiğimizdeyse ne harcayacak enerjimiz ne de geri dönmeye fırsatımız olur. Oysa mesela bir gücümüzü tek bir şey için kullansak, örneğin bir değirmenin çarkını döndürmek için, tüm enerjimizle değirmenin arkından ilerleyip çarka ulaşır ve onu tüm gücümüzle çevirir, bu potansiyelimizi bir ürüne çevirmiş oluruz. Eninde sonunda denize varacağız evet, ve geri dönme şansımız yine olmayacak; ama geri dönüp baktığımızda ben bunca değirmene hayat verdim diyebileceğiz. İşte biz de gideceğimiz yeri bilirsek, tıpkı değirmene giden kanalda usul usul akan su gibi enerjimizi bu doğru yere kanalize ederiz ve her geçen an hedefe de daha güçlü şekilde yaklaşmış oluruz. Ömrümüz bittiğinde geriye bakıp, “ben bunları yaptım!” diyebiliriz.</p><p>Bunu Doğa’nın hikayesinde görebilirsiniz, hep Amerika’da akademik çalışmalarına devam etmeyi hedefliyordu; Seza’nın hikayesinde görebilirsiniz, üniversite boyunca tüm boş zamanlarını staj yaparak değerlendirdi ve hedefine ulaştı: Google; Hatice’nin hikayesinde görebilirsiniz, Mehmet’in hikayesinde görebilirsiniz. Bunu bir tek benim hikayemde göremezsiniz. Benim en büyük eksiğim kendime iyi bir hedef belirleyememekti.</p><blockquote><strong><em>“İnsan Öyküleri” nde seninle aynı deneyime ,aynı kaynaklara ,aynı problemlere sahip birine neler önerirdin ? Yola çıkarken yanına almayı sakın ihmal etme dediğin şey ne olurdu ?</em></strong></blockquote><p>Ben geri dönüp baktığımda her sevincimi, her hüznümü bir kazanım olarak görürüm. Keşke böyle yapmasaydım demek yerine o tecrübenin bana bir şeyler kattığına inanırım. Daha önce de söylediğim gibi bu hayatın bir formülü yok. Yaşayarak öğreniyoruz her şeyi. Benim yaşadıklarım, bana iyi gelen şeyler, bende işe yarayanlar bana özeldir, başkasında çalışmayabilir. Bu yüzden herkesin kendini tanımaya çalışması, kendi formülünü kendisi yazması gerektiğini düşünüyorum. Benim tecrübelerimden çıkardığım birkaç genel tavsiye vermem gerekirse; öncelikle doğru hedef belirlemek, dediğim gibi belki de benim en büyük eksiğim bu. Ve en önemlisi mutlu olmanın yolunu aramak. Herkesin mutlu olmak için formülü farklıdır, kimi araştırmaktan mutlu olur, kimi gezmekten, kimi sanatla uğraşmaktan. Sizi mutlu eden şey neyse, hayatta size motivasyon veren şey neyse bulup buna zaman ayırmak. Bu hayatta en büyük sermaye zamanımız. Bu zamanı en güzel şekilde kullanmamız lazım. Başarının en büyük kaynaklarından biri motivasyondur. Motivasyonumuz düşük olursa bulunduğumuz pozisyondan ve kendimizden verim alamayız. Yaptığımız şey ne olursa olsun maximum keyif almaya çalışmalıyız. Yanımıza almamız gereken şey kendimiziz. Herkes bu hayatta kendi için yaşar</p><p>Enes’e bu keyifli sohbeti ve değerli katkıları için çok teşekkür ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2cbc7ccb70bc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dar Alanda Kısa Paylaşımlar|#SeninleDeğişsin]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/dar-alanda-k%C4%B1sa-payla%C5%9F%C4%B1mlar-seninlede%C4%9Fi%C5%9Fsin-ad9aab26139?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad9aab26139</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 May 2021 14:28:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-30T11:39:42.617Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Dar(!) Alanda Kısa Paylaşımlar|#SeninleDeğişsin</h3><p>Dar Alanda Kısa Paylaşımlar serisinde Elif Özçakmak ile buluşuyoruz .Elif ile KAGİDER’in “Düş Ortağım “etkinliğinde tanıştıktan sonra, edindiği çok değerli deneyimlerini ve heyecanlarını birbirimizle paylaşmaya devam ettik. Hayallerinizi, yaratmak istediğiniz etkiyi paylaşırken çevrenizde sizinle beraber heyecanlanan, gözleri parlayan birileri varsa çok şanslısınız.</p><p>Elif ile <a href="https://bilimkutusu.com/tr_TR/blog/article/askida-bilim-kutusu"><em>“Askıda Bilim Kutusu “</em></a><em> </em>projesini paylaştığımda benimle beraber heyecanlanması ,projeye katkı sunmak için fikirlerini paylaşması ne kadar şanslı olduğumu hissettirdi. Farklı zamanlarda, farklı ülkelerde çocukların eğitimden eşit fırsatta yararlanabilmeleri için aynı amaçla gönüllü çalışmış olmak mutluluk verici. Özellikle eğitimde fırsat eşitliği konusunda değişim yaratmak istediğimiz konularda Elif ile beraber düşünmek ,paylaşmak ve iyi şeyleri çoğaltmaya çalışmak çok keyifli. Değiştirmek ve dönüştürmek için çıktığımız yolda yaşadığımız deneyimleri ve yaratmak istediğimiz değişimleri konuştuk. Bu yolda dönüşüm yaratmaya niyetli olanlarla karşılaşmak dileğiyle ,keyifli okumalar.</p><ul><li><strong>Lisans hayatından sonra profesyonel iş hayatında çeşitli sektörlerde çalışırken eş zamanlı olarak gönüllülük projelerine dahil olmaya devam ettiğini büyük bir heyecanla takip ediyorum. <em>Yoğun tempoda</em> bile g<em>önüllülüğü hayatına bir şekilde dahil etmeyi başarıyorsun ,bu motivasyonun kaynağı nedir ?</em></strong></li></ul><p>İçinde bulunduğumuz sistem ve yaşadığım şehir, insanı sürekli bir koşuşturmaya itiyor. Ben bu koşuşturmacada elimden geldiğince “anlamlı” bulduğum işleri yapmaya çalışıyorum ama bana en anlamlı gelen, nefes almamı sağlayan şey gönüllü katıldığım çalışmalar oluyor. Ben biraz plan-program seven biriyim. :) Gönüllülük projelerinde yer aldığımda kendimi tamamen o işin anlamına adıyorum. Öncesini, sonrasını unutup o an yaptığım şeye odaklanabiliyorum ve bunu yaparken birilerine, bir şeylere fayda sağlayabilmenin mutluluğunu yaşıyorum. Örneğin, şu an <a href="https://www.sosyalben.org/"><em>SosyalBen’d</em></a>e e-gönüllüyüm. Çocuklarla icat, resim, müzik gibi çeşitli alanlarda çevrimiçi atölyeler yapıyoruz. Atölyede görev alacağım günün haftasında ne kadar yoğun olsam da çocuklar için heyecanla hazırlanıyorum, atölye sırasında onların anlattıklarımla parlayan meraklı gözleri, anlattıklarımı tamamlayan, üstüne katkıda bulunan heyecanlı halleri bana atölye dışındaki hayatımı tamamen unutturuyor. Böyle katkıda bulunduğum tüm gönüllü projelerde Mihaly Csikszentmihalyi’nin bahsettiği “<a href="https://positivepsychology.com/theory-psychology-flow/">akış</a>” durumuna geçiyorum. Bu da bana hem öncesinde hem de atölye sırasında yapacaklarım için motivasyon oluyor ve gelen geri bildirimler, yarattığın etkiyi görmek, işin en tatlı kısmı oluyor. :) Bunun yanında, dünyaya fayda sağlama amacına sahip insanlarla bir arada olmak ve ortak bir bilinçle hareket etmek de enerjimi yükseltiyor ve o insanlarla birlikteyken veya onların yaptıklarını gördükçe dünyaya dair umutlarım daha da artıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gENPU6Q5SYSbKu1S9n0uAw.jpeg" /></figure><ul><li><strong>Gönüllülük ekosistemine hem katılımcı olarak hem de paydaş olarak katkıların oldu .Bu süreçte çeşitli projelere destek olurken ,bazı projelerde destek gören taraf oldun bu süreçleri iki taraftan da deneyimlemiş biri olarak bu ekosistemde aldıklarını vermenin hazlarından bize bahseder misin ?</strong></li></ul><p>Yaşadığım, gördüğüm, deneyimlediğim ve bana bir şeyler kazandıran şeyleri genellikle çevremle paylaşıyorum. Bana kattığı şeyleri diğerleri de kazansın veya dünyaya katkı sağlayacak bir şeyde diğerlerinin de bir payı olsun, dünyayı birlikte değiştirelim -en azından işin bir ucundan tutalım- istiyorum. Bu yüzden projelerde görev alırken farkına vardığım “en ufak katkı”nın önemini, yetişemediğim noktalarda destek olarak ve diğer insanları bu konuda uyandırarak yaymaya çalışıyorum ve böylece ekosistemde döngü devam etmiş oluyor. Gönüllü projelerde hangi tarafta olursan ol, bir şekilde insanların hayatına dokunabiliyorsun. Yaptığımız katkı amacına ulaşıyor. Bunu fiilen projelerde yer alarak görmüş oluyorum, oradan öğrendiklerimi farklı projelere farklı şekillerde aktararak, destek olarak ekosisteme geri vermiş oluyorum. Bu etkiyi devam ettirmek, bir şekilde bu döngünün içinde bulunmak çok değerli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xw3IFe0o3_QZQQlCQOUVUQ.jpeg" /><figcaption><strong><em>Aiesec Global Volunteer /Yunanistan</em></strong></figcaption></figure><ul><li><strong>Şu an birçok projede yer alıyorsun ama toplumda yaratmak istediğin değişimi nasıl bir proje ile yapmak istersin ,şahsen seninle bir sosyal etki yaratacak bir projede çalışmak çok isterim .Belki bu hayale ortak olmak isteyen insanlarla tanışıp ,buluşup hep beraber güzel bir etki yaratabiliriz ne dersin ?</strong></li></ul><p>Kişiliğimiz, vizyonumuz bence küçük yaşlardan şekillenmeye başlıyor. Birkaç yıl önce, “Yaratıcı Beyin” belgeselini izlemiştim. Beni en çok etkileyen, bir zamanlar ABD’nin Vermont eyaletindeki en başarısız okul olarak görülen okullardan birinin, eğitim sistemini yaratıcı düşünme ve sanatla dönüştürerek çocukların başarısını nasıl artırdıklarını anlatan hikayesiydi. Tüm derslerin temeline sanatı yerleştirerek çocuklara hem yaratıcı düşünme yapısını hem de matematiği, fiziği öğreten bu okul gibi ben de çocuklara onları farklı disiplinlerle besleyen alternatif bir okul ya da eğitim sistemi sunarak onların yetkinliklerini farklı bir bakış açısıyla geliştirmelerine yardımcı olmak istiyorum. Geçtiğimiz günlerde de “Yaratıcı Özgüven”(David Kelley, Tom Kelley) kitabını bitirdim. Yetişkinler için yaratıcı özgüvenin nasıl geliştirilebileceğinden ve bu gelişimle yapılan inanılmaz projelerden bahsediyordu. Bence, çocuk yaşta bu bakış açısını insanlara aktarabilirsek dünyanın sorunlarına yaratıcı çözümler bulan bir nesille birlikte daha güzel ve umutlu bir geleceğe sahip olabiliriz. Bu hayali gerçekleştirmek için aynı amaçtaki insanlarla birleşip güzel bir etki yaratmayı çok isterim.</p><figure><img alt="Aiesec Global Volunteer /Yunanistan" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6kQazXNOmJy88vmhDesf-g.jpeg" /><figcaption><strong><em>Aiesec Global Volunteer /Yunanistan</em></strong></figcaption></figure><p>Elif’in çocuklar ile ilgili kurduğu hayallerin hepsine ortak almaktan ve konu ile ilgili harekete geçmekten dolayı büyük mutluluk duyuyorum. Eğer sende hayallerimize ortak olmak istersen beraber düşünüp ,paylaşıp çoğabiliriz .</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad9aab26139" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dar(!) Alanda Kısa Paylaşımlar]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/dar-alanda-k%C4%B1sa-payla%C5%9F%C4%B1mlar-21ebb63336ac?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/21ebb63336ac</guid>
            <category><![CDATA[bilimde-kadın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 15 Apr 2020 21:23:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-29T09:32:46.776Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Dar(!) Alanda Kısa Paylaşımlar |Bilimin Gücü Ön Yargıları Yıkmaya Yeter Mi?</h3><blockquote>Serinin üçüncü yazısında yüksek kimya mühendisi Zeynep Orman bizimle. Zeynep ile Yıldız Sosyal Sorumluluk Kulübünden tanışıyoruz, beraber birçok projede yer aldık. Hem bir takım arkadaşı olarak hem de insan olarak ,fikirlerimi ve duygularımı paylaşmaktan çok mutluluk duyduğum biri kendisi. Laboratuvardan çıkıp orta bahçede çocuklarla beraber danslar edip uçurtmalar uçurduğumuz günleri sık sık anarız. Zeynep , dünyanın her yerinden edindiği arkadaş çevresiyle, katıldığı uluslararası bilimsel kongrelerle, hobilerini profesyonelliğe dönüştürmesiyle ve yaptığı bilimsel çalışmalarla ilham aldığım bir insan. Onunla “bilimin gücü ön yargıları yıkmaya yeter mi ?”bunu biraz irdeledik.</blockquote><blockquote>Zeynep’in yazdığı makaleleri linkten okuyabilirsiniz.</blockquote><ul><li><a href="https://www.researchgate.net/publication/335204203_In_vitro_studies_of_a-TCP_and_b-TCP_produced_from_Clinocardium_ciliatum_seashells">https://www.researchgate.net/publication/335204203_In_vitro_studies_of_a-TCP_and_b-TCP_produced_from_Clinocardium_ciliatum_seashells</a></li><li><a href="https://www.researchgate.net/publication/334730690_Bioactivity_of_Hydroxyapatite_Produced_from_Sea_Snail_Turritella_Terebra">https://www.researchgate.net/publication/334730690_Bioactivity_of_Hydroxyapatite_Produced_from_Sea_Snail_Turritella_Terebra</a></li><li><a href="https://link.springer.com/article/10.1134/S0022476618060124">https://link.springer.com/article/10.1134/S0022476618060124</a></li></ul><blockquote>Katıldığı uluslararası kongreler:</blockquote><ul><li>Advanced Researches and Engineering Congress</li><li>2nd Annual Conference and Expo on Biomaterials/Madrid</li><li>2nd International Confrence on Organic Electronic Material Technologies(OEMT)</li><li><strong>Gördüğüm kadarıyla laboratuvarda çok uzun ve keyifli vakitler geçiriyordun. Eğitim hayatının özellikle laboratuvarda geçen kısımlarında seni en çok heyecanlandıran bilimsel çalışmalar nelerdi?</strong></li></ul><p><em>Laboratuvarda güneş pili ve kemik iyileştirmelerini hızlandıran biyoseramik ile ilgili çalışmalarım bilimsel olarak merak ettiğim konular olması nedeniyle beni özellikle heyecanlandırmıştı. Hem bilim hem de hayat yolculuğumda bana çok şey kazandıran,</em><strong><em> laboratuvarın maceralarla ve çözülmeyi bekleyen sırlarla dolu bir yer olduğunu öğreten çalışmalardı.</em></strong><em> Çalışmalarımın sonuçlarını uluslararası kongrelerde sunmak ve makalelerimizin bilimsel dergide yayınlandığını görmek benim için gurur vericiydi. Bu sayede aynı tutkuları paylaşan birçok bilim insanıyla tanıştım ve birçok insana yardım edebilecek verileri literatüre kazandırmış oldum.</em></p><p><em>Bunun haricinde lisans tez çalışmamda polimerin dayanıklılığının ve esnekliğinin artırılması ile ilgili bir çalışma yapmıştım. Bu çalışmada laboratuvar ölçekli makinemiz olmadığı için fabrikada büyük ölçekte deney malzemesi hazırlayıp fakültemizde fiziksel testlerini yapmıştım.</em><strong><em> Bu çalışma bazen problemlerin çözümlerinin sıra dışı olabileceğini ancak zorluklar karşısında hemen yılmamam gerektiğini öğrendim. Bu nedenle bu çalışmanın da kalbimde özel bir yeri vardır.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w9B-cmgjEam5qVbE7uwYag.jpeg" /></figure><ul><li><strong>Arkadaş çevren baya renkli .Hobilerin ,yaptığın çalışmalar bulunduğun ortamlar çok çeşitli ve zengin. Bu zenginliğin içinde bir anlam arayışı var diyebilir miyiz? Sen tüm bu çok çeşitliliği ne ile ilişkilendiriyorsun?</strong></li></ul><p><em>Evrendeki gizemler ve bilmediklerimizin sonsuzluğu ürkütücü olsa da bunu algılayabilecek, en azından anlam arayışında olabileceğimiz bir mekanizmaya sahibiz. Bu gizemi öğrenmeye çalışmak, bir parça keşfedebilmek bana keyif veriyor. Bu yüzden hayatı güzel yapan şeyleri arıyorum. Hayat kimi zaman yeni bir insanla, kimi zaman bir kitapla veya filmle, kimi zaman da yeni bir hobiyle güzelleşiyor. Bu sayede yeni bir boyut kazandığımı yani hayata farklı pencerelerden bakabildiğimi hissediyorum. </em><strong><em>Karşılaştığım olaylara felsefik, psikolojik, biyolojik vs. gibi birçok açıdan bakmaya başladıkça, problemlerin çözümlerini daha iyi görebiliyorum.</em></strong><em> Mesela bilim alanındaki merakım sayesinde bazen hayatın da bir ar-ge çalışması olduğunu farkettim.</em></p><p><em>Bu yüzden denemekten korkmamam gerektiği bakış açısını kazandım. </em><strong><em>Merak ettiğim bir soruda bilimin bana tatmin edici bir cevap verebileceğini bildiğim için hayatın gizemi daha az korkutucu oluyor. </em></strong><em>Veya farklı kültür ve bakış açılarındaki insanlarla tanıştıkça ve birbirimizi anlamaya başladıkça sevgi ve saygının birçok şeyi başarabileceğini farkettim.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/328/1*7SzOOndRKRM3iLUvav65gQ.png" /></figure><ul><li><strong>Son olarak bilim dünyasındaki ön yargılarla ilgili konuşmak istiyorum.Bilimin gücü ön yargıları yıkmaya yeter mi?cevap bulması biraz zor bir soru.Dilimize yerleşmiş “bilim adamı “sözcüğü hala çok yaygın bir biçimde kullanılıyor.Toplumsal cinsiyetin bilime yansıması ile ilgili neler gözlemliyorsun ?</strong></li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*tSxpQ2Ou7qRum2gX4EaixQ.jpeg" /></figure><p><em>Bilimde önemli olan çok araştırmak, sorgulamak, yeni keşifler yapmak ve asla pes etmemek. Yani bilimde cinsel kalıplardan daha çok neler başarabildiğiniz önemlidir. Bunu yaşadığımız salgın sürecinde daha iyi anlıyoruz. Şu anda dünya üzerinde kadın veya erkek birçok bilim insanı koronavirüs salgınının tedavisini arıyor. </em><strong><em>Ortak bir problemimiz ve hedefimiz olduğu için cinsel kalıplar önemsizleşiyor.</em></strong><em>Yurt dışında gurur duyduğumuz birçok Türk bilim kadını bilimin sadece bir cinsiyete ait olduğu algısını değiştirmeye başladı bile.Örneğin giyilebilir elektronik cihazlar alanında çalışmaları bulunan Canan Dağdeviren,ataerkil bakış açısıyla bilimde de karşılaştığını ve kadın olmanın bilime hizmet ederken de zor olduğunu belirtiyor. Şu anda bilimsel çalışmaları birçok insana ışık tutan değerli bir bilim insanı olarak çalışmalarına MIT üniversitesinde devam ediyor. </em><strong><em>Bu ve sayısız örnekle toplumsal cinsiyetin bilime etkilerinin bilim tutkunu kadınlar sayesinde zamanla azalacağına inanıyorum.</em></strong></p><p>Özellikle son soruda konuşulacak ve söylenecek çok şey var aslında.Ben bu konuda herkesin deneyimlerini ve karşılaştığı profilleri çok merak ediyorum.Serinin bir sonraki yazısında konuşmak için aklımda henüz biri yok.Bu içeriği genişletmek ve farklılaştırmak istiyorum.Bu yazıları okurken aklınıza gelen birileri varsa ve çeşitli alanlardaki deneyimlerinizi benimle paylaşmak isterseniz. maral@bilimkutusu.com ‘a mail atabilirsiniz.</p><p>Zeynep’e ve benimle heyecanımı paylaşan herkese çok teşekkür ederim .</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=21ebb63336ac" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dar(!) Alanda Kısa Paylaşımlar II]]></title>
            <link>https://meralturann.medium.com/dar-alanda-k%C4%B1sa-payla%C5%9F%C4%B1mlar-ii-ecd71856205?source=rss-13377ece9c6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ecd71856205</guid>
            <category><![CDATA[matematik-ve-psikoloji]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Meral Turan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 11 Apr 2020 22:57:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-11T22:57:37.632Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu Matematik Bizi Kandırıyor Mu?</p><blockquote>Serinin ikinci yazısından herkese merhaba.Matematik-Psikoloji ilişkisini konuşacağımız bu yazıda Boğaziçi Üniversitesi Matematik bölümü son sınıf öğrencisi <a href="http://medium.com/@esmanuryildirim">Esmanur Yıldırım</a> bizimle .Girişimcilik üzerine katıldığım bir seminerde tanıştık Esma ile.Hali,tavrı, iletişim biçimi ve insana sakinlik veren enerjisi ile hemen kendini belli etmişti.İlk tanıştığımız andan itibaren ilgi duyduğumuz alanlardan ,kariyer yolculuğumuza kadar birçok konuda fikir alışverişinde bulunurken Esma’nın psikolojiye olan ilgisini fark ettim.Bir sohbetimiz esnasında ona kareköklü sayıları hiç sevmediğimi söylediğimde bana bunun olası nedenlerini şöyle açıkladı. ”Kareköklü sayılar ,sana kısıtlayıcı geliyor olabilir.Şekil itibariyle çerçevelediği sayılar var özgürlük alanın daralıyor gibi hissettiriyor belki de bu yüzden sevmiyorsun.” Yıllardır matematikle yüzü gülmeyen bana ilaç gibi gelen bu sözler ,bir matematikçinin dilinden mi dökülüyordu?Matematikte doğru ya da yanlış vardı,konuyla olan duygusal bağlarımızın pek bir önemi yoktu ta ki Esma ile Matematik -Psikoloji ilişkisini konuşana kadar.Gelin matematiğe birde Esma’nın gözünden bakalım .</blockquote><ul><li><strong>Esma ,gördüğüm kadarıyla bir şeyleri anlamak ve anlamlandırmak yolunda uğraş verip ,sürekli yeni yeni adımlar atıyorsun.Matematik bu anlama yolculuğunun neresinde duruyor?</strong></li></ul><p><em>Benim için ‘anlamlandırmak’ ve sonrasında bunu başka bir konsept ile bağdaştırmak, bir alışkanlık aslında. Kişilik özelliklerim, deneyimlerim ve aldığım eğitim, bu alışkanlığı kazanmamda büyük rol oynadı elbette. Matematik, klişe tanımlamaların ötesinde benim için, soyut dünyayı somutlaştırmaya yarayan bir dil. Bu dil ile, somut dünyadaki varlıkların nedenlerini sorguluyoruz temelde. İşte bu sorgulayıcı bakış açısı ve şüphecilik, somutlaştırabilmenin ön koşulu. Zihnimizin bu sistematiği daha kolay algılayabilmesi içinse, soyut dünyayı bildiğimiz basit kavramlar üzerinden tanımlayarak, anlamlı hale getirmeye çalışırız ! İşte bu düşünme biçimi sürekli pratik edildikçe, alışkanlık haline dönüşüyor ve kavramlar arası bağlantılar kurmak kaçınılmaz hale geliyor !</em></p><blockquote>Esma’nın yazdığı yazılara <a href="https://www.kerokod.com/sadeceilhambulastiralim/">buradan</a> ulaşabilirsiniz.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/433/1*JQrwlB_8hQ0He1F64wh2kw.jpeg" /></figure><ul><li><strong>Matematik ,bazı kimselerin çok aşık olduğu bazı kimselerin ise hiç sevmediği bir alan .Genel tabloya baktığımızda ülkemizde başarı oranı düşük maalesef,bu başarısızlığın temelinde ön yargılarımızın payı oldukça fazla bu ön yargıların oluşmasının nasıl bir alt yapısı var sence ?</strong></li></ul><p><em>Ön yargı sahibi olmanın temelinde, anlamak istememekte ısrarcı davranmanın olduğuna inanıyorum. Anlamak, derinlikli bir analiz sürecini barındırıyor aslında. Yani anladıklarımız, o konuyu kavradıktan sonra kişisel analizle elde ettiğimiz çıktıdır. Belki de anlayabildiğimiz şeyler demek daha doğru olur.Mevlana Celaleddin-i Rûmî “Sen ne söylersen söyle, söylediğin, karşındakinin anladığı kadardır.” demiş ya, o hesap işte. Algıladıklarımız ile kişisel analiz sonucu anladıklarımız aynı olmayabilir. İşte bu noktada matematik, algıladıklarımızı ifade edebilmek için bir köprü görevi görüyor. Eğer köprüyü doğru bağlantı noktaları arasında kurmamakta ısrar edersek, doğru yere varamayız. Yani bizi yanlış yere götüren matematik değildir aslında, ön yargının ta kendisidir ! Eğer gittiğiniz yerden memnun değilseniz, matematikten değil, ön yargınızdan nefret edebilirsiniz.</em></p><blockquote>Esma’nın bu konudaki yazılarını <a href="https://istedigingibiyasa.com/2020/01/benim-icin-girisimcilik/">buradan</a> okuyabilirsiniz.</blockquote><ul><li><strong>Matematiksel bir gerçekliği psikolojiyle ilişkilendirerek anlatabilir misin bize ?</strong></li></ul><p><em>Hepimiz, bize verilen biricik yaşamı dolu dolu yaşayabilmek için uğraşırız. Hayallerimizin peşinden koşarız, bazen yorulur bir durakta soluklanırız. İçinde bulunduğumuz karantina dönemi de, işte bu duraklardan birisi. Bugünlerde durup düşünürken, bir soru düştü aklıma: “Ne için yaşıyorum?”… Tarifini yapmak zor elbette. Canım ne için yaşamak istiyorsa, onun için yaşıyorum dedim önce ama bir süre sonra tatmin etmedi bu cevabım beni. Düşündüm biraz daha…Yaşadığımı hissettiğim anları düşündüm, mutlu olduğum anlar geldi aklıma ! Evet işte bulmuştum size mutluluğumun resmini çizemem belki, ama tanımlayabilirim. Matematik yine bana aracılık edecek bunun için.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/637/1*Hxu-oEFqotB_dh8TbZ7Gfg.png" /></figure><p><em>Benim için yaşamak, mutlu olduğum anların toplamı. Nasıl toplarız ki diyorsanız, integralle tabi ki .İntegral basitçe“iki aralık arasında değişen bir değişkenin toplamı”dır. Yani doğum ile başlayıp ölüm ile biten hayatımızda, bize yaşadığımızı hissettiren anları toplarsak, hayatın tanımını yapmış oluruz. Ben kendim için mutlu olduğum anları topladım :) Siz neler topluyorsunuz peki ?</em></p><p>Esma’ya bu keyifli sohbeti ve integrale farklı bir yerden bakmamı sağladığı için çok teşekkür ederim.Matematikle olan ilişkimi tekrar gözden geçirmemi sağlayan bir sohbet oldu.Serinin bir sonraki bölümünde yüksek kimya mühendisi Zeynep’le bilim ön yargıları yıkmaya yeter mi ?’yi konuşacağız.Zeynep çok yönlülüğü ve açık iletişim becerisi ile bazı ön yargıları çoktan yıkmış görünüyor.Görüşünceye dek sağlıcakla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ecd71856205" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>