<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mert Fiskin on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mert Fiskin on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mertfiskin?source=rss-f2412bb54a4e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*FsRNwratjCLkEAwR.</url>
            <title>Stories by Mert Fiskin on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mertfiskin?source=rss-f2412bb54a4e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 15:41:21 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mertfiskin/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Barış için savaşmak]]></title>
            <link>https://medium.com/@mertfiskin/bar%C4%B1%C5%9F-i%C3%A7in-sava%C5%9Fmak-c5f0918d1c58?source=rss-f2412bb54a4e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5f0918d1c58</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Fiskin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Jul 2018 23:07:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-16T23:07:19.394Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Barisi arzularken savasmak zorunda kalmak kadar can yakiciydi simdi hersey. Samimiyetle oyunun, dogruyla yanlisin, seksle askin, dunle bugunun, tum bunlarla yarinin kavgasini verirken mi buluyoruz yolumuzu yoksa daha da insan olmaktan uzaklara mi evriliyoruz, kayboluyorum.</p><p>Aklimdan gecen kopuk kopuk bir suru cumleyi, duyguyu, belki haykirisi bir araya getirip dillendirmek ne kadar da zormus. Daha ne zorluklarla karsilasacagim ve daha ne kadar kanayacagim bilmiyorum. Karin agrisindan iki buklum, saatlerce nefessiz, alninda boncuk boncuk terlerle acinin esiri olmus gibi bir halde, daha da acisi disardan bakildiginda, hafif bir tebessumle dimdik durmaya calisirken daha ne kadar, kac kez ust uste, paramparca olacak, kivrilacak icim?</p><p>Anlatamamakla anlasilamamak belki de hic bir cevap alamamak arasinda gidip gelirken daha ne kadar atacagim cigliklari icime icime. Ve dahasi ne zaman kisilacak ic sesim, icten ice yitecek ve sessizlesecek?</p><p>Ayrilik acisini tanimlamaktan daha da apayri bir ihtiyac bu. Kavgam, hazimsizligim, umutsuzlugum kendimle. Kendimi birakip gidebilecek degilim ya her gun kalip ayni kargasanin ayni kavganin esigindeyim. Bir adim geri gitmek dusunulemez zaten onu gec. Ama bir adim ileri atmaya hevesim de yoksa? Daha ne kadar kaybedecegiz sevgileri, asklari en cilgin, en atesli, en doyumsuz sekslerin kucaginda? Ben mi cok « geri »de kaldim yoksa bu kadar mi anlamsizlasti paylasmanin, bir olmanin, baglanmanin tadi? Ne zaman bir olduk el ele, ellerimiz baskalarinin elinde, nefesimiz baska nefeslerde? Bir tek beni mi bozuyor acaba « modernizm » giydirilmis, gozlerinde siyah bandana, hep kabul eder, hep guler, hep ayak uydurur bir makyajla neo-asklar?</p><p>Aldigim yarim yamalak nefesle, ne isi var ki benim dusuncelerimin bogazimda, tikayivermis takiliyor butun kelimelerim. Ondan olacak ki cogu hala icimde dillenememis. Ben dusundukce cogalmis kelimeler ve tikanmis butun yollar. Izin mi vermeli simdi kalsinlar iceride gun yuzu goremeden, nefese hasret cigerler gibi, yok olmanin kiyisinda ama bir o kadar da var olma cabasiyla. Yoksa birakmali mi dusunmeyi, unutmali mi, tikamasin bogazimi, azalsin mi sonra kelimeler ölü bir dil gibi vakti zamaninda var olmus, hayat olmus ancak bir kenarda unutulmus…</p><p>Unutulmayacak seylerin anisina belki de sabretmeli biraz daha. Belli mi olur nereden filizlenecek tohum ve cikaracak surgununu topraktan ilk isiga. Ya da belki yagmayacak yagmur tohumlarimiza hayat olmaya.</p><p>Yani kisacasi daha nice gunler belki savasmaya, baris ugruna, bakarsin belki de kazanmaya…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5f0918d1c58" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>