<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mert Kışlakçı on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mert Kışlakçı on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mertkslkc?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*A05ePh_K6VB3jzKWbxvddA.jpeg</url>
            <title>Stories by Mert Kışlakçı on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mertkslkc?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 22:42:59 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mertkslkc/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Uygulamalı Openstack ve VMware Ortamları için MCP Tabanlı AIOps Yaklaşımı]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/uygulamal%C4%B1-openstack-ve-vmware-ortamlar%C4%B1-i%C3%A7in-mcp-tabanl%C4%B1-aiops-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-bbee667f4872?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bbee667f4872</guid>
            <category><![CDATA[openstack]]></category>
            <category><![CDATA[mcp-server]]></category>
            <category><![CDATA[llm]]></category>
            <category><![CDATA[vllm]]></category>
            <category><![CDATA[openshift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Aug 2026 06:08:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-19T06:08:58.619Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu yazı, “<a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/openstack-ve-vmware-ortamlar%C4%B1-i%C3%A7in-mcp-tabanl%C4%B1-aiops-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-fc9b83c5e889?sharedUserId=mertkslkc">Openstack ve VMware Ortamları için MCP Tabanlı AIOps Yaklaşımı</a>” başlıklı yazının devamıdır. İlk yazıda MCP ve vLLM’in hibrit veri merkezlerinde neden gerekli olduğunu kavramsal olarak ele almıştık. Bu yazıda ise teoriyi bir kenara bırakıp, OpenStack ortamı için geliştirdiğim gerçek bir MCP sunucusunun nasıl çalıştığını, örnek senaryolar üzerinden göstereceğim.</p><p>Sistemin çalışma mantığına bakacak olursak: kullanıcı OpenWebUI üzerinden sohbet eder gibi yapmak istediği işlem için bir istek giriyor, istek LLM’e iletiliyor, model hangi tool’un çağrılması gerektiğine karar veriyor, MCP Proxy üzerinden MCP Server’a ulaşıyor ve bu sunucu da Keystone/Nova gibi OpenStack servisleriyle doğrudan konuşuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oZ3XkIAVvQIOgN4GGalneg.png" /></figure><p>Bu diyagramda dikkat edilmesi gereken nokta, LLM’in hiçbir zaman OpenStack API’lerine doğrudan erişmemesi. Model yalnızca “hangi tool, hangi parametrelerle çağrılmalı” kararını veriyor; gerçek işlemi OpenShift üzerinde çalışan MCP Server, openstacksdk kullanarak gerçekleştiriyor. Bu ayrım, hem güvenlik hem de hata toleransı açısından kritik: model API anahtarlarını görmüyor, quota bilgilerini kendi hayal gücüyle üretmiyor, her şey gerçek zamanlı sorgularla doğrulanıyor.</p><p>Bu sistem için kullandığım model <strong>Qwen3–4B-Instruct-2507</strong>, vLLM dış dünyaya kapalı bir şekilde de çalıştırılıyor. Küçük bir model olmasına rağmen, doğru sistem promptu ve sıkı tool-calling kuralları ile production ortamında güvenilir sonuçlar üretebiliyor, büyük ve pahalı modellere ihtiyaç duymadan, iyi tasarlanmış bir MCP katmanıyla ciddi operasyonel değer üretmek mümkün.</p><h3>Senaryo 1: Proje Oluşturma</h3><p>İlk testte basit ama gerçekçi bir operasyon talebiyle başladım: OpenStack ortamında yeni bir proje oluşturmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/963/1*P5531mR9lrw-FCzE6VNgzg.png" /></figure><p>Model bu isteği aldığında doğrudan bir metin üretmiyor; işlem için uygun tool&#39;unu çağırıyor ve OpenStack‘e bir proje oluşturmak için istek gönderiyor. Dönen sonucu da kullanıcıya özetliyor:</p><p><em>proje başarıyla oluşturuldu, admin kullanıcıya admin rolü atandı, açıklama alanı istenildiği gibi ayarlandı.</em></p><p>Buradaki en önemli detay, cevabın altında görünen “1 Source” etiketi ve tool referansı. Bu, modelin cevabının bir halüsinasyon değil, gerçek bir API çağrısının sonucu olduğunu gösteriyor yani doğrulanabilir bir çıktı.</p><p>Bu işlemin OpenStack Horizon panelinde de karşılığını kontrol edelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3WiCWjX1F-p8t3VgGbjUFA.png" /></figure><p>project_mcp projesi, tam olarak istenen açıklama metniyle (&quot;bu proje mcp ile oluşturulmuştur&quot;) birlikte panelde görünüyor. Model tarafında üretilen cevap ile gerçek sistem durumu birebir örtüşüyor. Bu, ilk yazıda bahsettiğim &quot;modelin sistemi tanıması&quot; fikrinin somut karşılığı.</p><h3>Senaryo 2: Kullanıcı Oluşturma</h3><p>Kullanıcı yalnızca “bir user oluşturmak istiyorum” dediğinde, model hemen bir kullanıcı oluşturmuyor. Bunun yerine gerekli alanları listeleyen yapılandırılmış bir form döndürüyor:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/942/1*IZAKqgtWZIhtgb7QPW9JJA.png" /></figure><p>Kullanıcının user oluşturmak için hangi değerleri doldurmam gerek, user oluştururken ekstra yapabildiğim işlemler nedir gibi bilgileri aklında tutmasına gerek kalmadan model zorunlu alanları işaretliyor, eğer kullanıcı isterse opsiyonel seçenekleri kullarak oluşturduğu user’ın belirlediği bir projeye istediği rolle atamasını gerçekleştirebiliyor. Model bu verileri aldıktan sonra tool’u çağırıyor ve sonucu raporluyor:</p><p><em>kullanıcı “mcp” başarıyla oluşturuldu, e-posta doğru şekilde atandı, </em><em>project_mcp projesine member rolüyle eklendi.</em></p><p>Bunu da Horizon paneli üzerinden karşılığına bakalım:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lQphVGs0IRkd2qVUAN8BoA.png" /></figure><p>Kullanıcı bilgileri (username, email) ve project_mcp projesindeki member rolü, MCP üzerinden girilen değerlerle birebir eşleşiyor. Description alanında da yine &quot;bu proje mcp ile oluşturulmuştur&quot; ibaresi görünüyor.</p><h3>Sonuç Olarak</h3><p>Bu iki senaryo aslında küçük ama önemli bir noktayı gösteriyor: OpenStack üzerinde normalde farklı ekranlara girip, doğru menüyü bulup, formu doldurup gerçekleştirdiğimiz işlemleri artık tek bir sohbet arayüzü üzerinden, doğal dille yapabiliyoruz. Kullanıcının “user nereden oluşturuluyordu”, “projeye nasıl rol ataması yapılıyordu” gibi arayüz detaylarını aklında tutmasına gerek kalmıyor; model bu bilgiyi zaten biliyor ve gerekeni soruyor.</p><p>Bu yaklaşımın asıl değeri, tek bir işlemi hızlandırmaktan çok, OpenStack üzerinde yapılan her operasyonu sohbet eder gibi gerçekleştirebilme kabiliyeti kazandırmasında ortaya çıkıyor. Yeni başlayan bir ekip üyesi, panelin neresinde ne olduğunu öğrenmek için zaman harcamak yerine doğrudan ihtiyacını söyleyip işlemi gerçekleştirebiliyor; deneyimli bir operasyon ekibi ise rutin işlemleri modele devrederek daha kritik konulara odaklanabiliyor.</p><p>Bu nedenle bu tarz MCP tabanlı yaklaşımların, kurumların değişen teknolojiye hızlı adapte olmasında önemli bir katalizör görevi göreceğini düşünüyorum. Altyapı ne kadar karmaşıklaşırsa karmaşıklaşsın, bu karmaşıklığı doğal dille yönetebilme kabiliyeti, ekiplerin öğrenme eğrisini kısaltıyor ve operasyonel bilgiyi arayüzlerden bağımsız hale getiriyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bbee667f4872" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/uygulamal%C4%B1-openstack-ve-vmware-ortamlar%C4%B1-i%C3%A7in-mcp-tabanl%C4%B1-aiops-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-bbee667f4872">Uygulamalı Openstack ve VMware Ortamları için MCP Tabanlı AIOps Yaklaşımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Openstack ve VMware Ortamları için MCP Tabanlı AIOps Yaklaşımı]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/openstack-ve-vmware-ortamlar%C4%B1-i%C3%A7in-mcp-tabanl%C4%B1-aiops-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-fc9b83c5e889?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fc9b83c5e889</guid>
            <category><![CDATA[vmware]]></category>
            <category><![CDATA[mcp-server]]></category>
            <category><![CDATA[llm]]></category>
            <category><![CDATA[mlops]]></category>
            <category><![CDATA[openstack]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Jun 2026 07:35:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-01T07:35:45.219Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*js9PLakdiaW4bQUceVc7Pw.png" /></figure><p>Modern altyapı yönetimi artık yalnızca birkaç sanal makineyi ayakta tutmaktan ibaret değil. Bugünün veri merkezlerinde VMware VCF kümeleri, OpenStack servisleri, Kubernetes platformları ve bunların etrafında çalışan onlarca otomasyon bileşeni aynı anda yönetiliyor.</p><p>Özellikle hibrit ortamlarda operasyon ekiplerinin karşılaştığı temel problem artık “altyapıyı kurmak” değil; bu kadar fazla katmanı sürdürülebilir şekilde yönetebilmek.</p><p>VMware’in VCF yaklaşımıyla birlikte compute, network ve storage katmanlarının tek bir platform altında birleşmesi; OpenStack tarafında Nova, Neutron, Octavia ve Magnum gibi servislerin Kubernetes ile iç içe çalışması operasyonel karmaşıklığı ciddi şekilde artırdı. Buna rağmen kullanılan yönetim araçlarının büyük bölümü hâlâ klasik monitoring ve manuel müdahale modeline dayanıyor.</p><p>Son iki yılda birçok sistem yöneticisi bu açığı LLM uygulamalarıyla kapatmaya çalıştı. Bir alarm oluştuğunda log çıktısı ChatGPT benzeri bir arayüze yapıştırılıyor, modelden gelen öneri okunuyor ve ardından terminal üzerinde manuel olarak uygulanıyordu. İlk bakışta verimli görünen bu yaklaşımın önemli bir problemi vardı: model sisteminizi tanımıyordu.</p><p>LLM yalnızca kendisine verilen metin kadar bağlam görebiliyordu. Çalışan OpenStack sürümü, cluster topolojisi, aktif alarmlar, network konfigürasyonu veya kurumsal politikalar model için görünmezdi. Bu nedenle üretilen cevaplar çoğunlukla “genel olarak doğru” olsa da doğrudan üretim ortamında uygulanabilir olmuyordu. Son karar ve doğrulama hâlâ sistem yöneticisine kalıyordu.</p><p>Asıl dönüşüm, modelin yalnızca yorum yapan bir araç olmaktan çıkıp altyapıyla doğrudan konuşabilmesiyle başlıyor. İşte MCP ve vLLM tam bu noktada devreye giriyor.</p><h3>MCP: Model ile Altyapı Arasındaki Katman</h3><p>Model Context Protocol (MCP), LLM’lerin dış sistemlerle standart bir yöntem üzerinden iletişim kurmasını sağlayan açık bir protokol. Temel fikir oldukça basit: modele yalnızca metin vermek yerine ona kontrollü araç erişimi sağlamak.</p><p>Bir kullanıcı “Şu özelliklerde bir instance oluştur” dediğinde model yalnızca örnek bir komut veya template üretmez. Önce hangi MCP tool’unun kullanılacağını belirler, ardından ilgili MCP sunucusu üzerinden OpenStack ya da VMware API’leriyle iletişime geçer. Ortamdaki mevcut kaynak durumunu, quota bilgilerini, uygun compute node’ları, network yapılandırmasını ve kullanılabilir image’ları sorgular. Tüm bu bağlamı değerlendirdikten sonra instance oluşturma işlemini gerçekleştirir ve sonucu kullanıcıya iletir.</p><p>Bu yaklaşımla LLM modelleri pasif bir sohbet arayüzü olmaktan çıkar; aktif biçimde gözlem yapan ve gerektiğinde aksiyon alabilen operasyon katmanına dönüşür.</p><h3>vLLM: Kurumsal Ortamlar İçin Yerel Inference Katmanı</h3><p>vLLM, açık kaynak modelleri üretim ortamında yüksek verimle çalıştırmak için tasarlanmış bir inference motoru. Özellikle PagedAttention mimarisi sayesinde GPU belleğini çok daha verimli kullanabiliyor ve yüksek eşzamanlı isteklerde ciddi performans avantajı sağlıyor.</p><p>Ancak kurumsal altyapılar açısından asıl önemli tarafı performans değil, güvenlik.</p><p>Çünkü operasyonel ortamlarda log verileri, konfigürasyon detayları, IP blokları veya müşteri sistem bilgileri genellikle dış servislerle paylaşılmak istenmez. Bulut tabanlı LLM API’leri bu nedenle birçok kurum için doğrudan kullanılamıyor.</p><p>vLLM ile birlikte:</p><ul><li>Model tamamen şirket içinde çalıştırılabiliyor</li><li>Veriler kurum ağı dışına çıkmıyor</li><li>OpenAI uyumlu API sayesinde mevcut toolchain’lerle kolay entegrasyon sağlanıyor</li><li>Llama, Qwen veya Mistral gibi modeller kullanılabiliyor</li><li>Domain-specific fine-tune edilmiş modeller devreye alınabiliyor</li><li>Çok GPU’lu ortamlarda ölçeklenebilir inference mümkün oluyor</li></ul><p>Böylece AIOps katmanı yalnızca akıllı değil, aynı zamanda kurumsal güvenlik gereksinimlerine de uyumlu hale geliyor.</p><h3>Sistem Yöneticisinin Rolü Nereye Evriliyor?</h3><p>Bu noktada doğal soru şu oluyor: “Model bu kadar işi yapıyorsa sistem yöneticisine ne kalıyor?”</p><p>Aslında AIOps yaklaşımı sistem yöneticisinin rolünü azaltmıyor; onu daha üst seviyeye taşıyor.</p><p>Rutin kontrollerin, ilk seviye analizlerin, log yorumlamanın ve tekrar eden operasyonel işlerin modele devredilmesi; süreçlerin daha hızlı, tutarlı ve güvenli şekilde yürütülmesini sağlar. Aynı zamanda manuel müdahaleler sırasında oluşabilecek dikkatsizlik kaynaklı hataların da önemli ölçüde azaltılmasına yardımcı olur.</p><p>Bu nedenle geleceğin operasyon ekipleri yalnızca sistem yöneten değil; aynı zamanda modele nasıl çalışacağını öğreten ekipler haline geliyor.</p><h3>Sonuç</h3><p>Hibrit veri merkezi mimarileri büyüdükçe operasyonel karmaşıklık da insan ölçeğini aşmaya başladı. VMware VCF, OpenStack ve Kubernetes katmanlarının birlikte çalıştığı ortamlarda klasik operasyon araçları artık yeterli değil.</p><p>LLM’leri yalnızca sohbet aracı olarak kullanmak bu dönüşümün ilk adımıydı. Gerçek değişim ise modellerin doğrudan altyapıyla entegre olmasıyla başlıyor.</p><p>MCP protokolü, bu entegrasyon için standart bir iletişim katmanı sunuyor. vLLM ise bu mimariyi kurum içinde, güvenli ve ölçeklenebilir şekilde çalıştırmayı mümkün kılıyor.</p><p>Birlikte kullanıldıklarında ortaya çıkan yapı yalnızca “AI destekli monitoring” değil; gerçek anlamda operasyonel farkındalığa sahip bir AIOps katmanı oluyor.</p><blockquote>Sonraki yazıda, OpenStack ortamı için geliştirilen örnek bir MCP sunucusunun nasıl çalıştığını, vLLM ile nasıl entegre edildiğini ve gerçek operasyon senaryolarında hangi tool’ların kullanılabileceğini inceleyeceğiz.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fc9b83c5e889" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/openstack-ve-vmware-ortamlar%C4%B1-i%C3%A7in-mcp-tabanl%C4%B1-aiops-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-fc9b83c5e889">Openstack ve VMware Ortamları için MCP Tabanlı AIOps Yaklaşımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bare Metal Şart mı? OpenStack Controller Node’ları VM Olarak Kurmak]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/bare-metal-%C5%9Fart-m%C4%B1-openstack-controller-nodelar%C4%B1-vm-olarak-kurmak-2ac329922e26?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2ac329922e26</guid>
            <category><![CDATA[virtual-machine]]></category>
            <category><![CDATA[vmware]]></category>
            <category><![CDATA[ceph]]></category>
            <category><![CDATA[virtualization]]></category>
            <category><![CDATA[openstack]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Jan 2026 06:06:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-12T06:06:39.785Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Açık kaynaklı bulut altyapıları dünyasında devrim yaratan OpenStack, son dönemde VMware’den alternatif arayan kurumlar için ana tercih haline geldi. Peki OpenStack ortamının kalbi olan controller (management) node’ları bare metal mi olmalı, yoksa sanal sunucu olarak kurulabilirler mi? Bu yazıda OpenStack’in ne olduğundan başlayarak, mimari gereksinimler, high availability yapıları ve en kritik tartışma konusu olan controller (management) node’ların sanal ortamda konumlandırılması konusunu derinlemesine inceleyeceğiz.</p><h3>OpenStack Nedir ve Neden Şirketler VMware’den OpenStack’e Geçiyor?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/557/1*LZlxC5QO4ZN2K4AqfKc_fg.png" /></figure><h3>OpenStack’in Temelleri</h3><p>OpenStack, bulut bilişim kaynaklarına talep üzerine erişim sağlayan açık kaynaklı bir Infrastructure-as-a-Service (IaaS) platformudur. Compute, storage ve networking kaynaklarını havuzlayıp yöneten OpenStack, fiziksel sunucular, sanal makineler ve konteynerler üzerinde çalışabilen esnek bir yapıya sahiptir.</p><h3>VMware’den OpenStack’e Geçişin Arkasındaki Sebepler</h3><p>2024 yılında Broadcom’un VMware’i satın almasının ardından sektörde büyük bir değişim yaşandı. VMware kullanıcılarının %48&#39;i aynı bulut özelliklerine erişmek için daha fazla ödeme yapmaya başladı; kullanıcıların neredeyse yarısı maliyetlerinin iki katına çıktığını, %30&#39;u dört kat artış, %15&#39;i ise on kat artış yaşadığını bildirdi.</p><p>Bu dramatik fiyat artışları şirketleri alternatif aramaya yöneltti ve OpenStack’in esnekliği ve açık geliştirme modeli, organizasyonların maliyet-etkin bir sanallaştırma stratejisi uygulamasına, vendor lock-in’den kaçınmasına ve altyapılarını özelleştirmesine olanak tanıdı.</p><h4>OpenStack’in Avantajları:</h4><ol><li><strong>Maliyet Tasarrufu</strong>: Lisans ücretlerinden kurtulma ve VMware’den Canonical OpenStack’e geçişle %40&#39;a varan maliyet tasarrufu</li><li><strong>Vendor Lock-in’den Kaçınma</strong>: Açık kaynak kod sayesinde tek bir tedarikçiye bağımlılıktan kurtulma</li><li><strong>Esneklik ve Özelleştirme</strong>: Modüler yapı sayesinde ihtiyaca göre özelleştirme imkanı</li><li><strong>Geniş Topluluk Desteği</strong>: Global ölçekte aktif geliştirici topluluğu</li><li><strong>Hypervisor Bağımsızlığı</strong>: KVM, Xen, VMware vSphere ve hatta bare-metal provisioning desteği</li></ol><h4>OpenStack’in Dezavantajları:</h4><ol><li><strong>Karmaşık Kurulum</strong>: VMware’e göre daha fazla teknik bilgi gerektirir</li><li><strong>Öğrenme Eğrisi</strong>: OpenStack, harici servislere (Nova, Neutron gibi) dayandığından, VMware’in entegre yapısına göre daha sofistike bir beceri seti gerektirir</li><li><strong>Yönetim Paradigması Değişimi</strong>: API-driven yaklaşım, VMware vCenter’a alışkın ekipler için adaptasyon süreci gerektirir</li><li><strong>İlk Yatırım Maliyeti</strong>: Planlama, test ve uygulama aşamaları kaynak yoğundur</li></ol><h3>Gerçek Dünya Örnekleri</h3><p>Walmart maliyet kontrolü ve ölçeklenebilirlik için, AT&amp;T 5G ağ servisleri için çeviklik kazanmak amacıyla, CERN ise büyük ölçekli veri işleme yetenekleri için OpenStack’e geçiş yaptı. Bu örnekler OpenStack’in farklı sektörlerdeki başarı hikayelerini göstermektedir.</p><h3>OpenStack Mimarisinde Gereksinimler</h3><h3>Temel Bileşenler</h3><p>OpenStack ortamı temel olarak üç ana node tipinden oluşur:</p><h4>1. Controller (Management) Node</h4><p>Controller node, OpenStack servislerinin çoğunun çalıştığı yerdir ve Identity service, Image service, Compute yönetim bileşenleri, Networking yönetim kısmı, çeşitli networking agentları ve dashboard’u barındırır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*YaUSp9OGaNu8LkgT.png" /></figure><p>Controller node’da çalışan temel servisler:</p><ul><li><strong>Keystone</strong> (Identity): Kimlik doğrulama ve yetkilendirme</li><li><strong>Glance</strong> (Image): VM imajlarının yönetimi</li><li><strong>Nova</strong> (Compute): VM yaşam döngüsü yönetimi</li><li><strong>Neutron</strong> (Networking): Ağ yönetimi</li><li><strong>Horizon</strong> (Dashboard): Web arayüzü</li><li><strong>Cinder</strong> (Block Storage): Blok depolama yönetimi</li><li><strong>Heat</strong> (Orchestration): Orkestrasyon servisi</li></ul><h4>2. Compute Node</h4><p>Compute node, hypervisor’ın Compute kısmını çalıştırır ve instance’ları barındırır. Varsayılan olarak OpenStack KVM hypervisor kullanır. Compute node’lar ölçeklenebilir yapıdadır ve ihtiyaca göre sayıları artırılabilir.</p><h4>3. Network Node (Opsiyonel)</h4><p>Networking servislerini barındıran ve Layer 3 routing, DHCP gibi servisleri sağlayan nodelardır.</p><h4>4. Storage Node (Opsiyonel)</h4><p>Block Storage ve Object Storage servislerini sağlar. Ceph kullanılıyorsa bu node’lar kritik önem taşır.</p><h3>High Availability ve 3 Controller Node Mimarisi</h3><h3>Neden 3 Controller Node?</h3><p>High availability ortamında her cluster tek sayıda node’a sahip olmalıdır ve quorum, node’ların yarısından fazlası olarak tanımlanır. Birden fazla node başarısız olup cluster boyutu quorum değerinin altına düşerse, cluster kendisi başarısız olur.</p><p>Örneğin, 7 node’lu bir cluster’da quorum değeri floor(7/2) + 1 = 4 olmalıdır. 4 node eş zamanlı başarısız olursa cluster çalışmayı durdurur, ancak en fazla 3 node başarısız olursa çalışmaya devam eder.</p><p>Bu matematiksel hesaplama bize şunu gösterir:</p><ul><li><strong>1 Controller Node</strong>: Hiç HA yok, SPOF (Single Point of Failure)</li><li><strong>2 Controller Node</strong>: Split-brain riski yüksek, önerilmez</li><li><strong>3 Controller Node</strong>: 1 node kaybına toleranslı, ideal HA yapısı</li><li><strong>5 Controller Node</strong>: 2 node kaybına toleranslı, çok büyük ortamlar için</li></ul><h3>Controller Node Senaryoları</h3><h4>Senaryo 1: 1 Controller Node Kaybı (3 Node’luk Cluster’da)</h4><ul><li><strong>Durum</strong>: Cluster çalışmaya devam eder</li><li><strong>Quorum</strong>: 2/3 = Quorum sağlanır (2 &gt; 1.5)</li><li><strong>Servis Durumu</strong>:</li><li>API servisleri HAProxy arkasında çalışmaya devam eder</li><li>Stateless servisler (nova-api, glance-api, keystone-api) sorunsuz çalışır</li><li>Database (Galera) cluster ayakta kalır</li><li>RabbitMQ mesajlaşmayı sürdürür</li><li><strong>Yapılabilenler</strong>: Tüm OpenStack operasyonları normal şekilde devam eder</li><li><strong>Yapılamayanlar</strong>: Redundancy azaldı, ikinci bir failure durumunda cluster çökecektir</li></ul><h4>Senaryo 2: 2 Controller Node Kaybı (3 Node’luk Cluster’da)</h4><ul><li><strong>Durum</strong>: Cluster quorum’u kaybeder</li><li><strong>Quorum</strong>: 1/3 = Quorum sağlanamaz (1 ≤ 1.5)</li><li><strong>Servis Durumu</strong>:</li><li>Stateful servisler (MySQL/Galera, Zookeeper) quorum’un korunmasını gerektirir. Quorum korunduğu sürece controller cluster sorunsuz çalışır</li><li>API’lar erişilemez hale gelir</li><li>Yeni VM oluşturulamaz, mevcut VM’ler etkilenmez (data plane)</li><li>Database yazma işlemleri durur</li><li><strong>Yapılabilenler</strong>: Sadece compute node’larda çalışan VM’ler çalışmaya devam eder</li><li><strong>Yapılamayanlar</strong>: Hiçbir yönetim operasyonu yapılamaz, yeni kaynak oluşturulamaz</li></ul><h4>Senaryo 3: 3 Controller Node Kaybı</h4><p>Tam sistem çökmesi</p><p><strong>Etki</strong>:</p><ul><li>Tüm control plane çalışmaz</li><li>Mevcut VM’ler çalışmaya devam eder ama yönetilemez</li><li>Yeni instance başlatılamaz</li><li>Network servisleri etkilenir</li><li><strong>Sonuç</strong>: Tam sistem kesintisi, disaster recovery senaryosu</li></ul><h3>Best Practices: Controller Node’lar Neden Bare Metal Olmalı?</h3><h3>Geleneksel Yaklaşım: Bare Metal Controller</h3><p>Endüstri standardı ve OpenStack dokümantasyonu genelde controller node’ların bare metal olarak kurulmasını önerir. Bunun sebepleri:</p><h4>1. Performans ve Düşük Latency</h4><ul><li>Donanıma doğrudan erişim</li><li>Sanallaştırma overhead’i yok</li><li>Özellikle database (Galera) ve message queue (RabbitMQ) için kritik</li></ul><h4>2. Kaynak Güvencesi</h4><ul><li>CPU ve RAM garantili olarak ayrılmış</li><li>“Noisy neighbor” problemi yok</li><li>Predictable performance</li></ul><h4>3. Bağımsızlık</h4><ul><li>Underlying hypervisor bağımlılığı yok</li><li>Hypervisor güncellemelerinden etkilenmez</li><li>Tam kontrol</li></ul><h4>4. Network I/O Performansı</h4><ul><li>Physical NIC’lere doğrudan erişim</li><li>Network latency minimumda</li><li>Özellikle Ceph entegrasyonunda kritik</li></ul><h3>Bare Metal’in Dezavantajları</h3><p>Ancak bare metal yaklaşımın da ciddi dezavantajları var:</p><ol><li><strong>Esneklik Eksikliği</strong>: CPU/RAM’i dinamik olarak artıramazsınız</li><li><strong>Yüksek Maliyet</strong>: Her controller için dedicated fiziksel sunucu gerekir</li><li><strong>Uzun Provisioning Süresi</strong>: Fiziksel sunucu temini ve kurulumu zaman alır</li><li><strong>Kaynak İsrafı</strong>: Controller node’lar genelde kaynakların tamamını kullanmaz</li><li><strong>Disaster Recovery Zorluğu</strong>: Fiziksel sunucu arızasında replacement süreci uzun</li><li><strong>Yedekleme ve Snapshot</strong>: VM’lerdeki gibi hızlı snapshot alamazsınız</li></ol><h3>Hibrit Yaklaşım: Controller Node’ları VMware Üzerinde Sanal Sunucu Olarak Kurmak</h3><h3>Neden Bu Yaklaşım?</h3><p>Modern veri merkezlerinde zaten mevcut VMware altyapısı varsa ve OpenStack geçişi aşamalı yapılacaksa, controller node’ları sanal ortamda kurmak mantıklı olabilir. Bu sayede:</p><ol><li><strong>Kolay Yönetim</strong>: vCenter üzerinden merkezi yönetim</li><li><strong>Hızlı Deployment</strong>: Dakikalar içinde yeni controller provisionable</li><li><strong>Snapshot ve Backup</strong>: vSphere’in backup mekanizmaları kullanılabilir</li><li><strong>Resource Flexibility</strong>: CPU/RAM hot-add ile dinamik artırılabilir</li><li><strong>HA Benefits</strong>: Virtualized controller plane, downtime’ı önleyen ve performansı artıran faydalar sağlar. Kaynakları dinamik olarak allocate edebilir, hot add ve hot remove ile CPU ve RAM’i scale edebilirsiniz</li><li><strong>Maliyet Optimizasyonu</strong>: Mevcut VMware lisanslarının kullanımı</li></ol><h3>Yönetim ve Compute rollerinin dağıtımı</h3><p>OpenStack’i kurmak için çeşitli yöntemler vardır. Deneme amaçlı <strong>“All-in-one”</strong> kurulum yapılabilir (tek makinede hem yönetim hem compute), ancak bu üretim ortamı için uygun değildir. Üretimde genellikle yönetim ve compute rollerini ayrı makinelere ayrılır. Örneğin TripleO veya Kolla-Ansible gibi araçlarla en az 3 controller ve 2–3 compute node önerilir. Bu nodelar <strong>baremetal </strong>veya <strong>VM</strong> olarak oluşturulabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D8MHHWPoafPK3UvWSBR8ow.png" /></figure><ul><li><strong>Bare Metal:</strong> En geleneksel yaklaşımdır. Yönetim ve compute sunucuları fiziksel olarak ayrılır. Performans ve izolasyon üstündür, giriş noktası (denetleyici) failover’ı cluster yazılımlarıyla sağlanır.</li><li><strong>Sanal kurulum:</strong> İhtiyaç fazlaysa veya fiziksel kaynaklar kısıtlıysa controller (management) sanal makine olarak sunulabilir. Örneğin VMware ESXi üzerinde 3 controller node VM olarak konumlandırılabilir. Ancak bu durumda her VM’in performansı ve sürekliliği için ekstra önlem alınması gerekir.</li></ul><p>Best practice yaklaşıma göre controller nodeların bare-metal olması önerilir böylece sanallaştırmanın getirdiği ek yükten ve performans darboğazından kaçınılır. Controller nodeları VM olarak kurmanın dezavantajları arasında, hypervisor katmanının ilave gecikme ve belirsizlik getirmesi, fiziksel sunucu arızasında VM’in de kaybolma riski ve kaynak çekişmesi sayılabilir. Örneğin CPU/RAM paylaşımı ve hypervisor bakım/durumları, yönetim VM’lerinin stabil çalışmasını etkileyebilir. Bu nedenle VM üzerindeki controller nodelara CPU pinleme veya kaynak havuzu ile ayrılmış kaynak tahsis edilmelidir. Peki vmware tarafında bir controller node vm olarak konumlandırdığımızda yukarıdaki sorunları çözmek için neler yapılabilir;</p><p>Controller node’ları VM olarak kurarken mutlaka şu önlemler alınmalıdır:</p><h4>1. Resource Reservation (Dedike CPU ve RAM)</h4><pre>CPU Reservation: %100 (Tüm vCPU&#39;lar rezerve edilmeli)<br>Memory Reservation: %100 (Tüm RAM rezerve edilmeli)<br>Shares: High (Kaynak çekişmesinde öncelik)</pre><p>Bu ayarlar ile:</p><ul><li>VM’e atanan kaynaklar garanti edilir</li><li>“CPU ready time” ve “memory ballooning” önlenir</li><li>Performans predictable hale gelir</li></ul><h4>2. Anti-Affinity Rules</h4><pre>Anti-Affinity Rule: Tüm 3 controller VM farklı ESXi host&#39;larda çalışmalı<br>DRS Rule: Must Run on Separate Hosts</pre><p>Bu sayede:</p><ul><li>Tek bir ESXi host’un çökmesi maksimum 1 controller’ı etkiler</li><li>Cluster quorum korunur</li><li>True high availability sağlanır</li></ul><h4>3. Network Optimizasyonu</h4><p>a. Management Network</p><ul><li>Dedicated vSwitch veya vDS port group</li><li>Minimum 10Gb uplink</li><li>VLAN segmentation ile izolasyon</li></ul><p>b. Storage Network (Ceph için kritik!)</p><p>Ceph Storage Cluster için iki network kullanılması mümkündür: bir public (client, front-side) network ve bir cluster (private, replication, back-side) network. Modern standartlara göre yavaş olan 1GE veya dense/SSD node’lar için 10GE kullanılıyorsa, yeterli throughput için birden fazla link bond etmek veya dedicated replication network uygulamak isteyebilirsiniz.</p><p><strong>Ceph için Network Ayarları:</strong></p><pre>Public Network (Client Traffic):<br>- Dedicated 10Gb uplink<br>- Controller VM&#39;lere vNIC olarak attach edilmeli<br>- Traffic isolation için ayrı VLAN</pre><pre>Cluster Network (Replication Traffic):<br>- Ayrı dedicated 10Gb uplink (ideal 25Gb+)<br>- Direkt ESXi host uplink&#39;i kullanarak passthrough<br>- Mümkünse SR-IOV ile hardware acceleration</pre><p>OpenStack’i Ceph storage ile entegre ederken, OpenStack ve Ceph storage’ı bağlayan iyi bir network bandwidth’ine sahip olduğunuzdan emin olmalısınız. Ceph trafiği için dedicated network kullanmayı düşünün, bu Ceph trafiğini network’teki diğer trafiklerden izole eder ve optimal performans sağlar.</p><p><strong>Önemli Not:</strong> VM trafiğini cluster ve compute stack’ler (OpenStack, CloudStack vb.) arasında VLAN’lar ile yönetirken, 10 Gb/s Ethernet veya daha iyisini kullanmakta ek değer vardır; 2022 itibariyle production cluster’lar için 40 Gb/s veya giderek artan şekilde 25/50/100 Gb/s networking yaygındır.</p><h4>4. Storage Optimizasyonu</h4><pre>Disk Type: SSD veya NVMe (Controller node&#39;lar için)<br>Disk Mode: Eager Zeroed Thick Provisioned<br>VMDK Placement: Yüksek performanslı datastore<br>Storage I/O Control: Enabled (yüksek öncelik)</pre><h4>5. ESXi Host Seviyesinde Ayarlar</h4><pre>CPU Power Management: Disabled (tam performans)<br>C-States: Disabled<br>P-States: Disabled<br>Hyper-Threading: Enabled<br>NUMA: Aware Configuration</pre><h4>6. DRS ve Automation Ayarları</h4><pre>DRS Level: Fully Automated<br>DRS Migration Threshold: Conservative (Controller VM&#39;ler için)<br>VM Override: Disable DRS for Controllers (opsiyonel, kararlılık için)</pre><h3>Hibrit Mimari</h3><p>OpenStack ortamlarında hibrit yaklaşımlar farklı bir mimaridir<strong>. </strong>Bu modelde <strong>Controller node’ların VM olarak çalıştırılması</strong>, hızlı kurulum, kolay ölçekleme, snapshot/backup alma ve bakım süreçlerinde esneklik sağlar. <strong>Compute node’ların bare metal olması</strong>, nested virtualization kaynaklı performans kayıplarını ortadan kaldırarak sanal makineler için maksimum CPU ve I/O performansı sunar. <strong>Storage tarafında bare metal kullanım ise</strong>, özellikle Ceph gibi dağıtık storage sistemlerinde düşük gecikme (latency) ve yüksek bant genişliği (throughput) sağlayarak hem kararlılığı hem de veri erişim hızını artırır. Bu yapı, yönetilebilirlik ile performans arasında pratik ve sürdürülebilir bir denge kurar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7jkPz4wng4T7UnFu7YqtvQ.png" /></figure><h3>Sonuç ve Öneriler</h3><p>OpenStack controller node’larının mutlaka bare metal olması gerekmez. Modern veri merkezlerinde, doğru yapılandırma ve önlemler alındığında, controller node’lar VMware cluster’ında gerekli konfigürasyonlar yapıldığında VM olarak güvenle çalıştırılabilir. Virtualized control plane yaklaşımı, downtime’ı önleyen ve performansı artıran çok sayıda fayda sağlar. Kaynakları dinamik olarak allocate edebilir ve platform büyüdükçe kapasiteyi artırabilirsiniz. Bu esneklik, özellikle geçiş sürecindeki kurumlar için değerli bir avantajdır.</p><blockquote><strong>Unutmayın:</strong> Hibrit mimarili openstack ortamları deneysel olup test ve pre-prod ortamları için tercih edilebilir. Ancak controller’lar için hibrit yaklaşım, modern veri merkezlerinde mükemmel bir başlangıç noktası olabilir.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2ac329922e26" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/bare-metal-%C5%9Fart-m%C4%B1-openstack-controller-nodelar%C4%B1-vm-olarak-kurmak-2ac329922e26">Bare Metal Şart mı? OpenStack Controller Node’ları VM Olarak Kurmak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[WHEA Logger Event 17 Warning Error Resolution]]></title>
            <link>https://medium.com/@mertkslkc/whea-logger-event-17-warning-error-resolution-d9749d883860?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d9749d883860</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 17 Dec 2025 16:21:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-17T16:26:31.063Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>WHEA Logger Event 17 error</strong> is an issue that can occur on desktop computers when the graphics card is connected using a riser cable. This error may cause the system to freeze or become unstable, especially during tasks that require heavy GPU usage.</p><p>There are several methods you can follow to resolve this issue. First, you should check where the error appears. To do this, type <strong>Event Viewer</strong> into the Windows search bar and open it. In the window that opens, navigate to <strong>Windows Logs → System</strong> to view the related error.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/525/0*u1YNvqcYI760fOst.png" /></figure><p><strong>Make sure that your existing drivers are up to date.</strong> You can use the <a href="https://www.iobit.com/en/driver-booster.php"><strong>Driver Booster</strong></a> application for this purpose.</p><p><em>Note: After installing the updated driver using Driver Booster, uninstall the application.</em></p><p>Select <strong>High Performance</strong> from the <strong>Windows Power Options</strong> menu. Then go to <strong>Change plan settings</strong> and set <strong>Link State Power Management</strong> under <strong>PCI Express</strong> to <strong>OFF</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*L8G9D6QnDzABmv8y.png" /></figure><p>In the <strong>NVIDIA Control Panel</strong>, go to <strong>Manage 3D Settings</strong> and set <strong>Power Management Mode</strong> to <strong>Prefer Maximum Performance</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*7st-tUbctd7XXZ2p.png" /></figure><p><strong>Finally, we will enter the BIOS.</strong> Since the motherboard I am using is an <strong>ASUS Z790</strong>, the steps are described according to the ASUS BIOS; however, the settings mentioned are available on most motherboards, even if their locations differ.</p><p>In the BIOS screen, switch to <strong>Advanced Mode</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*Njs23po_HK-tCocr.png" /></figure><p>Then click on <strong>PCH Configuration</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*tlARoVe06FC9otrI.png" /></figure><p>Under <strong>PCI Express Configuration</strong></p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*qaCRI2EXT7zB3TpA.png" /></figure><p>set the <strong>PCIe slot where the graphics card is installed</strong> to <strong>GEN4</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*OEEq7vrOsnbtrGPU.png" /></figure><p>Next, go to <strong>Platform Misc Configuration</strong></p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*Im6j1BGAN9Rf6mVb.png" /></figure><p>set <strong>PCI Express Native Power Management</strong> to <strong>Disable</strong>.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*EXrSkPeLKv5eXDaD.png" /></figure><p>Finally, click on <strong>ASPM</strong> and set it to <strong>Disable</strong> as well.</p><p>Press enter or click to view image in full size</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*jqbEe5ngD-SOLfpO.png" /></figure><p>Save the settings and restart your computer.<br>The main cause of the issue was <strong>latency occurring in the PCIe slot due to the riser cable</strong>. This latency caused the system to freeze during tasks that require intensive GPU usage.</p><p>With these settings, we <strong>forced the graphics card to use the GEN4 PCIe port</strong>, reducing latency. In addition, we <strong>disabled PCIe power-saving states</strong> that activate when the interface is not in use. As a result, system stability was restored and the issue was resolved.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NockTTUWo0gl42SqjLZUzw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d9749d883860" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OpenStack Instance Envanter Otomasyonu]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/openstack-instance-envanter-otomasyonu-fd67e02c61a2?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fd67e02c61a2</guid>
            <category><![CDATA[openstack-private-cloud]]></category>
            <category><![CDATA[openstack-training]]></category>
            <category><![CDATA[openstack]]></category>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 14 Nov 2025 09:59:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-14T09:59:51.828Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/785/1*njUoIUxK7AoKA62pOHDzYQ.png" /><figcaption>Openstack</figcaption></figure><p>OpenStack gibi büyük ölçekli bulut platformlarında en sık yaşanan problemlerden biri, ortamda bulunan sanal sunucuların (OpenStack terminolojisiyle <em>instance’ların</em>) güncel envanterini tutmaktır. Özellikle çok sayıda proje, ağ ve sunucu barındıran ortamlarda, manuel takip hem zaman kaybettirir hem de hata riskini artırır.</p><p>Bu ihtiyacı ortadan kaldırmak için Python tabanlı bir <strong>OpenStack Instance Envanter Otomasyonu</strong> geliştirdim. Bu yazıda, hem çözümün nasıl çalıştığını hem de geliştirme sürecinde karşılaştığım önemli noktaları paylaşacağım.</p><p>⭐ <strong>Neden Instance Envanteri Otomasyonu?</strong></p><p>OpenStack üzerinde çalışan yüzlerce sanal sunucu olduğunu düşünün:</p><ul><li>Hangi projeye bağlı?</li><li>Birden fazla parametreyi filtreleyebilecek miyim?</li><li>IP adresleri neler?</li><li>Hangi durumda (ACTIVE, SHUTOFF, ERROR…)?</li><li>Ne zaman oluşturulmuş? Ne zaman güncellenmiş?</li></ul><p>Bu bilgileri tek tek Horizon arayüzünden veya CLI ile toplamak oldukça zor. Otomasyon sayesinde:</p><ul><li>Tüm instance’lar düzenli olarak çekiliyor</li><li>Hafızada JSON benzeri bir yapı ile tutuluyor</li><li>Proje bazlı raporlar hızlıca oluşturulabiliyor</li><li>Console veya dashboard üzerinden anlık durum görülebiliyor</li></ul><p>⚙️ <strong>API mi Kullanmalı, Yoksa Requests ile Endpoint’lere mi Gitmeli?</strong></p><p>Python için OpenStack SDK ve resmi kütüphaneler mevcut. Ancak geliştirme sırasında bazı sorunlarla karşılaştım ve daha <strong>düşük seviyede HTTP/HTTPs istekleri ile doğrudan endpoint’lere bağlanmak</strong> çok daha esnek ve stabil oldu.</p><p>Avantajları:</p><ul><li>Endpoint ve API versiyonlarını kendimiz yönetebiliyoruz</li><li>Dönen JSON formatını doğrudan parse edebiliyoruz</li><li>Debug süreci çok kolay</li></ul><p>Sonuç olarak, Openstack API yine kullanılabilir bir seçenek, ancak pratikte ben Requests ile çok daha hızlı geliştirme deneyimi elde ettim. Yine de tercih tamamen projeye ve geliştiricinin alışkanlıklarına bağlı.</p><h3>🔄 Otomasyonun Akış Diyagramı</h3><p><strong>Keystone (Identity Service) — Token Alma ve Proje Bilgisi</strong></p><ul><li>Liman: 5000</li><li>Kullanıldığı yerler: get_token() ve all_projects() metodları</li><li>Örnek URL: <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:5000/v3/auth/tokens</em></strong> ve <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:5000/v3/projects</em></strong></li></ul><p><strong>Nova (Compute Service) — Hypervisor ve VM Bilgisi</strong></p><ul><li>Liman: 8774</li><li>Kullanıldığı yer: get_vms() metodunda hypervisor ve server bilgilerini çekmek için</li><li>Örnek URL: <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:8774/v2.1/os-hypervisors/detail</em></strong> ve <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:8774/v2.1/servers/detail?all_tenants=1</em></strong></li></ul><p>Ayrıca flavor detayları için: <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:8774/v2.1/flavors/&lt;flavor_id&gt;</em></strong></p><p><strong>Glance (Image Service) — VM Görüntü Bilgisi</strong></p><ul><li>Liman: 9292</li><li>Kullanıldığı yer: get_vms() metodunda image bilgisi almak için</li></ul><p>Örnek URL: <strong><em>https://&lt;ip_address&gt;:9292/v2/images/&lt;image_id&gt;</em></strong></p><p><strong>URL.json</strong></p><p>Bu JSON yapısı, OpenStack ortamındaki birden fazla domain ve kullanıcıyı yönetmek için kullanılır. Her domain, hangi OpenStack endpoint’lerine bağlanılacağını gösteren bir liste içerir; her öğe, endpoint adı ile IP adresi veya URL eşleşmesini saklar ve hem HTTP hem de HTTPS protokollerini aynı anda tanımlamak mümkündür. credentials bölümü ise her domain için kullanıcı adı ve şifreleri listeler. Önemli bir detay: JSON’da aynı key birden fazla kez kullanılamaz, bu nedenle her domain için kullanıcılar liste olarak tanımlanmalıdır. Bu yapı sayesinde otomasyon, her domain ve kullanıcı kombinasyonu için token alabilir ve ilgili VM bilgilerini çekebilir, böylece çoklu domain yönetimi kolay ve hatasız bir şekilde gerçekleştirilir.</p><pre>{<br>    &quot;domain-a&quot;: [<br>            {&quot;openstack_url1&quot; : &quot;1.1.1.1&quot;}<br>        ],<br>    &quot;domain-b&quot;: [<br>            {&quot;openstack_url2&quot; : &quot;1.1.2.2&quot;}<br>        ],<br>    &quot;credentials&quot;: {<br>        &quot;domain-a&quot;: { &quot;user&quot;: &quot;user-a&quot;, &quot;password&quot;: &quot;*******&quot;},<br>        &quot;domain-a&quot;: { &quot;user&quot;: &quot;user-b&quot;, &quot;password&quot;: &quot;*******&quot;}<br>    }<br>}</pre><p><strong>Login Fonksiyonu</strong></p><p>get_login fonksiyonu, OpenStack ortamındaki tüm domain ve endpoint’lere bağlanarak VM bilgilerini çekmek için kullanılan ana giriş noktasıdır. Fonksiyon, JSON yapısındaki her domain’i dolaşır ve ilgili credentials bölümünden kullanıcı adı ile şifreyi alır. Her domain için listelenmiş endpoint’ler üzerinde döngü kurar, hangi endpoint’e bağlanacağını ekrana yazdırır ve sırasıyla token alır, projeleri çeker ve VM bilgilerini toplar. Bu yapı sayesinde, otomasyon tüm domain ve kullanıcı kombinasyonlarını otomatik olarak tarayarak OpenStack üzerindeki sanal sunucuların güncel durumunu ve konfigürasyon bilgilerini elde edebilir.</p><pre>    def get_login(self):<br>        for key, value in self.data.items():<br>            if key == &quot;credentials&quot;:<br>                continue<br>            cred_key = key<br>            user = self.data[&quot;credentials&quot;][cred_key][&quot;user&quot;]<br>            password = self.data[&quot;credentials&quot;][cred_key][&quot;password&quot;]<br>            for item in value:<br>                for url, ip_address in item.items():<br>                    print(f&quot;Connecting: {url}&quot;)<br>                    try:<br>                        self.get_token(user, password, ip_address)<br>                        self.all_projects(ip_address)<br>                        self.get_vms(ip_address, url, key)<br>                    except Exception as e:<br>                        print(f&quot;Failed for {url}: {e}&quot;)</pre><p><strong>🔐 Keystone ile Token Alma (Kimlik Doğrulama)</strong></p><p>OpenStack servislere erişmeden önce Keystone üzerinden bir <strong>X-Auth-Token</strong> almak gerekiyor. HTTP veya HTTPs isteklerinden uygun olanı seçiyor.</p><p>Aşağıdaki kod bloğu, token alma işlemini gerçekleştiriyor:</p><pre>    def _headers(self):<br>        return {&quot;X-Auth-Token&quot;: self._token, &quot;OpenStack-API-Version&quot;: &quot;compute 2.26&quot;}<br><br>    def get_token(self, user, password, ip_address):<br>        payload = {<br>            &quot;auth&quot;: {<br>                &quot;identity&quot;: {&quot;methods&quot;: [&quot;password&quot;], &quot;password&quot;: {&quot;user&quot;: {&quot;name&quot;: user, &quot;domain&quot;: {&quot;name&quot;: self.user_domain_name}, &quot;password&quot;: password}}},<br>                &quot;scope&quot;: {&quot;project&quot;: {&quot;name&quot;: &quot;admin&quot;, &quot;domain&quot;: {&quot;name&quot;: self.project_domain_name}}}<br>            }<br>        }<br><br>        for protocol in [&quot;https&quot;, &quot;http&quot;]:<br>            try:<br>                resp = requests.post(f&quot;{protocol}://{ip_address}:5000/v3/auth/tokens&quot;,<br>                                     headers={&quot;Content-Type&quot;: &quot;application/json&quot;}, <br>                                     data=json.dumps(payload), verify=False)<br>                if resp.status_code == 201:<br>                    self._token = resp.headers.get(&quot;X-Subject-Token&quot;)<br>                    self._protocol = protocol<br>                    return<br>            except Exception:<br>                continue<br>        raise Exception(f&quot;{ip_address} connection failed!&quot;)</pre><p>Bu token bundan sonra yapacağınız tüm isteklere yetki sağlayacaktır.</p><p><strong>Projeleri Listeleme</strong></p><p>all_projects fonksiyonu, OpenStack ortamındaki tüm projeleri (tenants) listelemek için kullanılan temel bir yardımcı metottur. Fonksiyon, önce daha önce alınmış projeler varsa onları tekrar kullanarak gereksiz API çağrılarını önler. Ardından, daha önce bağlantı sağlanan protokolü (HTTPS veya HTTP) kullanmayı dener; eğer bir protokol yoksa önce HTTPS sonra HTTP ile bağlantı kurmayı dener. Seçilen protokol ile Keystone API’ye /v3/projects endpoint’i üzerinden GET isteği gönderir ve başarılı olursa projelerin ID ve isimlerini bir sözlük halinde kaydeder. Bu yapı sayesinde otomasyon, her domain için tüm projeleri güvenli ve etkili bir şekilde alabilir ve sonrasında VM bilgilerini bu projelerle ilişkilendirebilir.</p><pre>    def all_projects(self, ip_address):<br>        if self._projects:<br>            return self._projects<br><br>        resp = requests.get(f&quot;{self._protocol}://{ip_address}:5000/v3/projects&quot;, headers=self._headers(), verify=False)<br>        if resp.status_code == 200:<br>            self._projects = {p[&quot;id&quot;]: p[&quot;name&quot;] for p in resp.json().get(&quot;projects&quot;, [])}<br>            return self._projects<br>        raise Exception(&quot;Failed to fetch projects&quot;)</pre><p><strong>📡 Nova (Compute Service) &amp; Glance (Image Service) — Hypervisor ve VM Bilgileri</strong></p><p>get_vms fonksiyonu, OpenStack ortamındaki tüm sanal makinelerin (VM’lerin) ve hypervisorların detaylarını çekmek için kullanılan ana yöntemdir. Fonksiyon, önce all_projects metodunu çağırarak her VM’nin hangi projeye ait olduğunu belirler ve bağlantı protokolünü (HTTPS veya HTTP) ayarlar. Ardından Nova API üzerinden hypervisor ve sunucu (server) bilgilerini alır; her hypervisor için, ona bağlı VM’leri filtreler ve eşleştirir.</p><p>Her VM için IP adresi ve VLAN bilgisi, addresses alanından okunur ve ilk uygun network bilgisi alınır. VM’nin işletim sistemi bilgisi için ise Glance (Image Service) API’sine istek gönderilir; burada OS dağıtımı ve versiyonu veya imaj ismi belirlenerek guest_os olarak kaydedilir.</p><p>Son olarak, her VM’nin bilgileri bir sözlük (vm_info) olarak hazırlanır; içerisine timestamp, instance adı, ID, proje, durum, IP adresi, VLAN ve guest OS bilgileri eklenir. Bu sözlükler vm_list listesine eklenir. Bu yapı sayesinde, otomasyon tüm domain ve projelerdeki sanal makineleri detaylı olarak tarayabilir ve her VM’nin konfigürasyon bilgilerini merkezi bir şekilde toplayabilir.</p><pre>    def get_vms(self, ip_address, url, key):<br>        projects = self.all_projects(ip_address)<br>        resp_hv = requests.get(f&quot;{self._protocol}://{ip_address}:8774/v2.1/os-hypervisors/detail&quot;, headers=self._headers(), verify=False)<br>        resp_sv = requests.get(f&quot;{self._protocol}://{ip_address}:8774/v2.1/servers/detail?all_tenants=1&quot;, headers=self._headers(), verify=False)<br><br>        hypervisors = resp_hv.json().get(&quot;hypervisors&quot;, []) if resp_hv.status_code == 200 else []<br>        servers = resp_sv.json().get(&quot;servers&quot;, []) if resp_sv.status_code == 200 else []<br><br>        if not hypervisors or not servers:<br>            raise Exception(f&quot;No hypervisors or servers found for {ip_address}&quot;)<br><br>        domain = key.split(&quot;_&quot;)[-1] if &quot;_&quot; in key else &quot;&quot;<br>        environment = key.split(&quot;_&quot;)[0] if &quot;_&quot; in key else &quot;&quot;<br><br>        for hv in hypervisors:<br>            hv_short = hv.get(&quot;hypervisor_hostname&quot;, &quot;&quot;).split(&#39;.&#39;)[0]<br>            host_vms = [vm for vm in servers if vm.get(&quot;OS-EXT-SRV-ATTR:host&quot;, &quot;&quot;).split(&#39;.&#39;)[0] == hv_short]<br><br>            for vm in host_vms:<br>                project_name = projects.get(vm.get(&quot;tenant_id&quot;), vm.get(&quot;tenant_id&quot;))<br>                flavor = vm.get(&quot;flavor&quot;, {})<br>                ip_add, vlan = &quot;&quot;, &quot;&quot;<br>                for net_name, addr_list in vm.get(&quot;addresses&quot;, {}).items():<br>                    if addr_list:<br>                        ip_add = addr_list[0].get(&quot;addr&quot;, &quot;&quot;)<br>                        vlan = net_name<br>                        break<br><br>                vm_tuple = (<br>                    self.get_current_time_truncated(),<br>                    url,<br>                    vm.get(&quot;OS-EXT-AZ:availability_zone&quot;, &quot;&quot;),<br>                    vm.get(&quot;name&quot;, &quot;&quot;),<br>                    vm.get(&quot;id&quot;, &quot;&quot;),<br>                    vlan,<br>                    vm.get(&quot;status&quot;, &quot;&quot;),<br>                    ip_add,<br>                    float(flavor.get(&quot;vcpus&quot;, 0)),<br>                    float(round(flavor.get(&quot;ram&quot;, 0)/1024, 1)),<br>                    float(flavor.get(&quot;disk&quot;, 0)),<br>                    vm.get(&quot;image&quot;, &quot;&quot;),<br>                    domain,<br>                    environment,<br>                    self.user_domain_name,<br>                    flavor.get(&quot;name&quot;, &quot;&quot;),<br>                    project_name,<br>                    vm.get(&quot;created&quot;, &quot;&quot;),<br>                    &quot;,&quot;.join(vm.get(&quot;tags&quot;, [])) if isinstance(vm.get(&quot;tags&quot;), list) else &quot;&quot;,<br>                )<br>                print(vm_tuple)</pre><h3>📊 Çıktı Örneği (JSON)</h3><pre>    { <br>        &quot;timestamp&quot; :  &quot;2025-11-14 12:00&quot; , <br>        &quot;openstack_url&quot; :  &quot;https://openstack.example.com&quot; , <br>        &quot;availability_zone&quot; :  &quot;nova&quot; , <br>        &quot;vm_name&quot; :  &quot;web-server-01&quot; , <br>        &quot;vm_id&quot; :  &quot;d4f8c1a2-1234-5678-90ab-cdef12345678&quot; , <br>        &quot;vlan&quot; :  &quot;private-net&quot; , <br>        &quot;status&quot; :  &quot;ACTIVE&quot; , <br>        &quot;ip_address&quot; :  &quot;192.168.1.10&quot; , <br>        &quot;vcpus&quot; :  4.0 , <br>        &quot;ram_gb&quot; :  8.0 , <br>        &quot;disk_gb&quot; :  50.0 , <br>        &quot;image&quot; :  &quot;ubuntu-22.04&quot; , <br>        &quot;domain&quot; :  &quot;test&quot; , <br>        &quot;environment&quot; :  &quot;test-cihazı&quot; , <br>        &quot;kullanıcı_alanı&quot; :  &quot;varsayılan&quot; , <br>        &quot;lezzet_adı&quot; :  &quot;m1.medium&quot; , <br>        &quot;proje_adı&quot; :  &quot;ProjeA&quot; , <br>        &quot;oluşturuldu&quot; :  &quot;2025-11-01T08:45:12Z&quot; , <br>        &quot;etiketler&quot; :  &quot;web,önyüz&quot; <br>    }</pre><p>OpenStack Instance Envanter Otomasyonu sayesinde, büyük ve karmaşık bulut ortamlarında sanal sunucuların takibi artık çok daha kolay ve güvenli.</p><ul><li>Tüm instance’lar otomatik olarak çekiliyor ve güncel durumu anında görülebiliyor,</li><li>Manuel veri toplama ve raporlama süreçlerine gerek kalmıyor,</li><li>Operasyon ekipleri, tek bir bakışta tüm projelerin ve VM’lerin bilgisine erişebiliyor.</li></ul><p>Bu otomasyon, OpenStack ortamlarını yönetmeyi basitleştiriyor, hataları minimize ediyor ve operasyonel verimliliği artırıyor. Karmaşık bulut altyapılarında güvenle kullanılabilecek, pratik ve etkili bir çözüm sunuyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fd67e02c61a2" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/openstack-instance-envanter-otomasyonu-fd67e02c61a2">OpenStack Instance Envanter Otomasyonu</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Vmware Sanallaştırma ve Kaynak Tahsisi]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-sanalla%C5%9Ft%C4%B1rma-ve-kaynak-tahsisi-9edfaa88b4a3?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9edfaa88b4a3</guid>
            <category><![CDATA[vmware]]></category>
            <category><![CDATA[esxi]]></category>
            <category><![CDATA[virtualization]]></category>
            <category><![CDATA[vsphere]]></category>
            <category><![CDATA[vmware-vsphere]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 10 Oct 2024 11:24:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-10T11:24:03.489Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>VMware ESXi, fiziksel sunucuları sanallaştırmak için kullanılan bir hipervizördür. ESXi, donanım kaynaklarını sanal makineler arasında paylaştırarak her bir sanal makinenin bağımsız bir işletim sistemi çalıştırmasını sağlar. Bu sayede, donanımın verimliliği artırılır ve kaynaklar daha etkin kullanılır. Aşağıdaki görselde de görüleceği üzere, fiziksel bir host üzerine VMware’in geliştirdiği Hypervisor yazılımı olan ESXi kurulmuştur. Bu sayede, hostun sahip olduğu CPU, Memory, Disk ve Network gibi bileşenler, host üzerinde kurulacak ayrı ayrı sanal sunuculara kaynak olarak tahsis edilebilmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/453/1*xX1Oj1rgiSXHsqJKD3mxgA.png" /><figcaption>ESXi</figcaption></figure><p>Sanallaştırma ihtiyacı, eski mimarinin verimsizliklerinden kaynaklanmaktadır. Geleneksel mimaride, her fiziksel sunucu sadece tek bir uygulama veya işletim sistemi için kullanılıyordu. Bu durum, kaynakların büyük bir kısmının atıl kalmasına neden oluyordu; CPU, Memory, Disk kapasiteleri genellikle tam kapasite kullanılmıyordu. Ayrıca, her yeni uygulama veya sistem için ek bir fiziksel sunucu satın almak gerekiyordu, bu da maliyetleri artırıyordu. Sanallaştırma ile tek bir fiziksel sunucu üzerinde birden fazla sanal sunucu çalıştırılabiliyor. Bu sanal sunucular, fiziksel sunucunun kaynaklarını daha verimli kullanarak, atıl kapasite sorununu ortadan kaldırıyor. Ayrıca, sanallaştırılmış mimari sayesinde, sunucular arasında yük dengelemesi ve yedeklilik sağlanabiliyor, bu da sistemin genel performansını ve güvenilirliğini artırıyor. Böylece, kaynaklar daha etkin kullanılırken, maliyetler de düşürülüyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/888/1*UlRmTZaRSR7LfWhMQsS6BA.png" /></figure><p>Hostları neden sanallaştırdığımız sorusuna gelince, doğrudan uygulamaları fiziksel sunucuya kurmak bazı sınırlamalar ve riskler barındırır. Fiziksel sunucuya doğrudan birden fazla uygulama veya işletim sistemi kurmak, kaynakların yetersiz kullanımı ve uyumsuzluk sorunlarına yol açabilir. Ayrıca, bir uygulamanın çökmesi durumunda tüm sistem etkilenebilir. Sanallaştırma, bu sorunları minimize ederken, her uygulamanın kendi bağımsız ortamında çalışmasını sağlar. Böylece, kaynaklar daha esnek ve verimli kullanılırken, uygulama yönetimi ve yedeklilik gibi avantajlar da elde edilir.</p><p>Aşağıdaki görsel VMware ESXi hypervisor’unun nasıl çalıştığını ve fiziksel kaynakların sanal kaynaklara nasıl tahsis edildiğini göstermektedir. Görselde, fiziksel kaynaklar (CPU, Memory, Disk ve Network) alt kısımda yer almakta ve ESXi hypervisor’unun üzerinde çalışmaktadır. ESXi, fiziksel kaynakları sanal kaynaklara dönüştürerek her bir sanal makinenin bağımsız bir işletim sistemi ve uygulama çalıştırmasını sağlar. Üst kısımda, her bir sanal makine (VM) kendi işletim sistemi (OS) ve uygulamasını (APP) çalıştırmakta olup, bu sanal makineler, ESXi tarafından yönetilen fiziksel kaynaklardan faydalanmaktadır. Bu yapı sayesinde, tek bir fiziksel host üzerinde birden fazla sanal makine çalıştırılarak, kaynakların daha verimli kullanılması sağlanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/760/1*I_tNs0liHTmsqO6XXJkewQ.png" /></figure><p>Fiziksel mimaride, işletim sistemi tüm fiziksel CPU’ların sahipliğini üstlenir ve kaynakları tek bir uygulamaya tahsis eder. Bu yapı, kaynakların verimsiz kullanılmasına neden olabilir. Öte yandan, sanallaştırılmış mimaride, ESXi hypervisor’u, fiziksel CPU kaynaklarını birden fazla sanal makine arasında paylaştırır. Her sanal makine, kendi bağımsız işletim sistemi ve uygulamasını çalıştırarak, mevcut CPU kaynaklarını verimli bir şekilde kullanır. Sanallaştırma, CPU performansını optimize eder ve kaynakların daha esnek bir şekilde kullanılmasını sağlar. Böylece, aynı fiziksel donanım üzerinde daha fazla iş yükü çalıştırılabilir ve sistem genelinde performans artışı elde edilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1013/1*vQ6H-HdX1kZpv2WkClsFkA.png" /></figure><p>Peki CPU kaynaklarını tahsis ederken nelere dikkat etmemiz gerek onlardan bahsedelim. Öncelikle şu iki terimi çok sık duyacaksınız. vCPU (virtual CPU) ve pCPU (physical CPU) bu terimler sanallaştırma ve işlemci yönetimi ile ilgili kavramlardır:</p><p><strong>pCPU (physical CPU):</strong> Fiziksel işlemcidir. Bir bilgisayarın fiziksel donanımında bulunan gerçek işlemcidir. Sanal makinelerin çalışması için gerekli olan işlem gücünü sağlayan bu işlemciler, fiziksel sunucularda bulunur.</p><p><strong>vCPU (virtual CPU):</strong> Sanal makineler (VM’ler) için kullanılan sanal işlemcilerdir. Bir sanal makinenin çalışması için gerekli işlem gücünü sağlarlar ve fiziksel CPU’nun bir parçası olarak çalışırlar. Örneğin, bir VM üzerinde 2 vCPU çalıştırılıyorsa, bu, sanal makinenin iki sanal işlemciye sahip olduğu anlamına gelir.</p><p>Sanallaştırma ortamlarında, bir pCPU’nun üzerinde birden fazla vCPU çalışabilir. Bu, fiziksel kaynakların daha verimli kullanılmasını sağlar, ancak aynı zamanda sanal makineler arasında kaynak paylaşımı nedeniyle performans etkilerine neden olabilir. Bu performans kayıplarını yaşmamak adına vCPU tahsis oranları karşımıza çıkıyor.</p><p>vCPU tahsis oranları, fiziksel CPU’ların (pCPU) sanal CPU’lara (vCPU) nasıl paylaştırıldığını belirler.</p><h3>Kaynak Tahsisi Oranları ve Hesaplama</h3><p><strong>1:1 Oranı:</strong> Her pCPU bir vCPU’ya tahsis edilir. Bu, en yüksek performansı sağlar, ancak kaynak kullanım verimliliği düşüktür.<br><strong>2:1 Oranı:</strong> Her pCPU iki vCPU’ya tahsis edilir. Bu, daha fazla sanal makine çalıştırılmasına olanak tanır ve kaynakların daha verimli kullanılmasını sağlar.<br><strong>3:1 veya 4:1 Oranı:</strong> Her pCPU sırasıyla üç veya dört vCPU’ya tahsis edilir. Bu oranlar, fiziksel kaynakları çok daha yoğun kullanarak daha fazla sanal makine çalıştırılmasını sağlar. Ancak, yoğun CPU kullanımı gerektiren uygulamalarda ufak tefek performans dalgalanmaları yaşanabilir.</p><p><strong>5:1 ve üzeri: </strong>Bu oranlar genellikle belirgin performans kayıplarına neden olabilir.</p><p><strong><em>VMware, 1:1 ve 3:1 arası oranları önerir.</em></strong></p><p>Peki bunu nasıl hesaplayacağız.</p><p>X markanın aşağıdaki özelliklere sahip bir hostu olsun.</p><ul><li><strong>Processor sockets:</strong> 2 (Bu, sunucuda 2 fiziksel işlemci soketi olduğunu gösterir.)</li><li><strong>Processor cores per socket:</strong> 6 ( Her işlemci soketinde 6 toplamda 12 fiziksel çekirdek bulunur. )</li><li><strong>Logical processors:</strong> 24 (Bu, toplamda 24 mantıksal işlemci olduğunu gösterir. Bu, genellikle her çekirdeğin birden fazla iş parçacığı (thread) desteği sunduğu anlamına gelir, örneğin Hyper-Threading teknolojisi ile. Intel ve AMD tarafında genelde 2 iş parçacığı olarak donanımlarda yer alır. Donanımdan donanıma fark edebilir.)</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/928/0*xKA6tppw6IYUqU-I.jpg" /><figcaption>Host</figcaption></figure><p><strong>Toplam Fiziksel Çekirdek Sayısı:</strong></p><ul><li>2 <strong>Processor sockets</strong> × 6 <strong>Processor cores per socket</strong> = 12 fiziksel çekirdek</li></ul><h4>CPU Havuzunu Kullanarak Sanal Sunucu Oluşturma</h4><ul><li><strong>1:1 Oranı:</strong> Eğer CPU havuzundaki 12 pCPU’yu geçmeyecek şekilde sanal sunucular oluşturursanız, her pCPU bir vCPU’ya tahsis edilmiş olur. Bu durumda: <strong>12 pCPU</strong> kullanarak <strong>12 vCPU</strong> sanal sunucu oluşturabilirsiniz.</li><li><strong>2:1 Oranı:</strong> Eğer 2:1 oranını kullanırsanız, her pCPU iki vCPU’ya tahsis edilir. Bu durumda: <strong>12 pCPU</strong> kullanarak <strong>24 vCPU</strong> sanal sunucu oluşturabilirsiniz.</li></ul><h4>Örnekler</h4><ul><li><strong>4 adet 3 vCPU sahip sanal sunucu:</strong> Toplamda 12 vCPU gerektirir. Bu, 1:1 oranında CPU havuzunu tamamen kullanır.</li><li><strong>2 adet 6 vCPU sahip sanal sunucu:</strong> Toplamda 12 vCPU gerektirir. Bu da 1:1 oranında CPU havuzunu tamamen kullanır.</li></ul><p><em>Eğer 2:1 oranını kullanarak sanal sunucular oluşturursanız, bu durumda CPU havuzunuzu daha verimli kullanarak toplamda 24 vCPU’ya sahip sanal sunucular oluşturabilirsiniz.</em></p><p><strong>Hyper-Threading</strong> (HT), Intel’in çoklu iş parçacığı (multi-threading) teknolojisidir. Bu teknoloji, bir fiziksel çekirdeğin aynı anda iki iş parçacığını (thread) çalıştırmasını sağlar, böylece işlemcinin verimliliğini artırır ve performansı artırabilir. Eğer hostunuz HT destekliyorsa ve HT aktif ederseniz son durumda CPU havuzunuda 24 mantıksal işlemci bulunur;</p><ul><li>12<strong> fiziksel çekirde</strong>k x 2 <strong>thread</strong> = 24 mantıksal işlemci</li></ul><h4>Örnekler</h4><ul><li><strong>8 adet 3 vCPU sahip sanal sunucu:</strong> Toplamda 24 vCPU gerektirir. Bu, 1:1 oranında CPU havuzunu tamamen kullanır.</li><li><strong>2 adet 12 vCPU sahip sanal sunucu:</strong> Toplamda 24 vCPU gerektirir. Bu da 1:1 oranında CPU havuzunu tamamen kullanır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1014/1*KyKT1sKwu4nF_wdjgxThIQ.png" /></figure><p>VMware memory sanallaştırması, fiziksel bellek kaynaklarını daha verimli kullanmak için kullanılan bir teknolojidir. Bu teknoloji, sanal makinelerin ihtiyaç duyduğu bellek kapasitesini dinamik olarak yönetir ve optimize eder. VMware, bellek sanallaştırmasını bellek paylaşımı, bellek sıkıştırma ve bellek sayfalama gibi tekniklerle gerçekleştirir. Bu sayede, sanal makineler arasında bellek kaynakları esnek bir şekilde dağıtılır ve daha yüksek performans sağlanır. Bellek sanallaştırması, aynı fiziksel donanım üzerinde daha fazla sanal makine çalıştırılmasına olanak tanır, bu da maliyetleri düşürür ve sistem verimliliğini artırır. VMware sanallaştırmasında, sanal sunuculara tahsis edilen belleklerin verimli bir şekilde yönetilmesi için çeşitli teknikler kullanılır. Özellikle, kullanılmayan belleklerin tekrar sisteme aktarılması önemli bir optimizasyon yöntemidir. Örneğin, bir sanal sunucuya 8 GB RAM tahsis edilmişse, ancak bu sunucu sadece 4 GB RAM kullanıyorsa, geri kalan 4 GB RAM, hiypervizörün havuzuna geri aktarılır. Bu mekanizma, bellek kullanımını optimize eder ve fiziksel bellek kaynaklarının daha etkin bir şekilde kullanılmasını sağlar. Sanal makineler için VMware, `pagesfile` ve `vswp` dosyalarını kullanır. Her sanal makine için bir `vswp` dosyası oluşturulur ve bu dosya, sanal makineye tahsis edilen bellek boyutuna eşittir. Örneğin, bir sanal makineye 8 GB RAM tahsis edildiyse, 8 GB boyutunda bir `vswp` dosyası oluşturulur. Bu dosyalar, sanal makinenin fiziksel bellekte kapladığı yerden daha az bellek kullanıldığında, geri kalan bellek sayfalarının bu dosyalarda saklanmasını sağlar. Fiziksel bellek boyutu 16 GB olan bir sistemde, eğer 1 GB, 2 GB ve 8 GB RAM tahsis edilmiş üç sanal sunucu varsa, bu durumda sistem toplamda 11 GB RAM kullanıyor olur. Ancak, sistemde 8 GB RAM tahsis edilen yeni bir sanal makine oluşturduğumuzda, sistemin toplam bellek ihtiyacı 19 GB olacaktır. Bu durumda, hiypervizör, her sanal makine için `vswp` dosyalarına hemen ihtiyaç duyulmayabilecek bellek sayfalarını taşıyarak yer açabilir. Bu yöntem, CPU’nun RAM üzerinden hareket etmesini sağlar ve hafızanın aşırı yüklenmesini geçici olarak önler. Bellek tahsisi, genellikle daha kalıcı bir işlem olduğundan, kaynak tahsisinde dikkatli olmak gerekir. Bellek tahsis oranını belirlerken uygulamalarınızın bellek tüketimi dikkatle izlenmelidir. Bu izleme, mevcut bellek kullanımını ve gelecekteki ihtiyaçları değerlendirerek, optimal bir bellek tahsis oranı belirlemeye yardımcı olur. 2:1, 1:1 veya daha düşük tahsis oranlarında bellek verebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eMh9fqsH-H73cKf9gIadGA.png" /></figure><p>Fiziksel makinelerde olduğu gibi, sanal makinelere de ağ bağlantısı sağlamak gereklidir. Ancak, her sanal makineye fiziksel bir ağ kartı bağlamak pratik olmadığından, ağ sanallaştırma teknolojisi kullanılır. Ağ sanallaştırma, fiziksel ağ altyapısını yazılım düzeyinde simüle ederek, her sanal sunucuya birden fazla sanal ağ kartı (vNIC — virtual Network Interface Card) atanmasını mümkün kılar. Fiziksel sunucularda (host) bulunan fiziksel ağ kartları (NIC’ler), sanal ortamda genellikle sanal switchler için “uplink” bağlantısı sağlamak üzere kullanılır. Bu fiziksel NIC’ler, sanal switchleri fiziksel ağa bağlar. Her fiziksel NIC, bir veya birden fazla fiziksel ağa bağlantı sağlayabilir. Sanal switchler, bu fiziksel NIC’ler üzerinden fiziksel ağa bağlanır ve sanal makineler arasında iletişimi sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/885/0*szoE_Gu19J8QbjcD.png" /></figure><p>Sanal ağ kartları (vNIC’ler), hypervisor tarafından oluşturulur ve yönetilir. Hypervisor, fiziksel sunucu üzerinde çalışan ve sanal makineleri yöneten yazılımdır. vNIC’ler, sanal makinelere atanır ve sanal switchlere bağlanır. Bu sayede, her sanal makine birden fazla ağa bağlanabilir ve farklı ağ segmentlerine erişebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1017/1*kxWnGcRpu_sx1vKzDyIXPQ.png" /></figure><p>Storage sanallaştırması, fiziksel depolama kaynaklarını soyutlayarak daha esnek ve verimli hale getiren bir tekniktir. VMware ortamında, bu sanallaştırma çeşitli teknolojiler ve kavramlarla gerçekleştirilir. VMDK (Virtual Machine Disk), sanal makinelerin sabit disklerini temsil eden dosya formatıdır ve sanal makinenin tüm verilerini içerir. Bu VMDK’lar, VMFS (Virtual Machine File System) üzerinde saklanabilir. Storage arızası durumunda, vSphere arızayı algılar ve etkilenen sanal makineler için Storage vMotion işlemi başlatılır. Bu süreçte, VMDK dosyaları canlı olarak sağlıklı bir storage sistemine kopyalanır. VM’ler çalışmaya devam ederken veri erişimi yeni storage’a yönlendirilir ve migrasyon tamamlandığında VM’ler artık yeni storage üzerinde çalışır. Bu yaklaşım, kesintisiz bir geçiş sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/883/1*11d6JnzZ2RFkkxfJEly6WQ.png" /></figure><p>VMware ortamında GPU sanallaştırma, yüksek performanslı grafik işleme ve hesaplama gücü gerektiren uygulamalar için kritik bir çözümdür. Bu teknoloji, fiziksel GPU kaynaklarını birden fazla sanal makine arasında paylaştırarak verimli kullanımı sağlar. VMware vSphere, NVIDIA GRID vGPU teknolojisini kullanarak bu sanallaştırmayı gerçekleştirir. Süreç, uyumlu GPU donanımı (örneğin NVIDIA Tesla serisi) ve vSphere sürümü ile başlar. Yöneticiler, vSphere üzerinde GPU sanallaştırma özelliğini etkinleştirir ve ardından GPU profillerini oluşturur. Bu profiller, her sanal makineye atanacak GPU belleği ve işlem gücünü belirler. Sanal makinelere GPU kaynakları atandıktan sonra, gerekli sürücüler yüklenir. VMware ayrıca GPU pass-through özelliğini de destekler, bu da tüm fiziksel GPU’yu tek bir sanal makineye atayarak maksimum performans sağlar. GPU sanallaştırma, VDI (Virtual Desktop Infrastructure) uygulamalarından yapay zeka ve makine öğrenmesi workload’larına kadar geniş bir kullanım alanına sahiptir. Bu teknoloji, kaynak kullanımında verimlilik, maliyet tasarrufu ve esneklik sağlarken, karmaşık konfigürasyon gereksinimleri ve lisanslama maliyetleri gibi zorlukları da beraberinde getirir. VMware’in GPU sanallaştırma çözümü, modern veri merkezlerinde grafik yoğun uygulamaların performansını artırırken, aynı zamanda BT altyapısının esnekliğini ve yönetilebilirliğini de geliştirmektedir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9edfaa88b4a3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-sanalla%C5%9Ft%C4%B1rma-ve-kaynak-tahsisi-9edfaa88b4a3">Vmware Sanallaştırma ve Kaynak Tahsisi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Vmware vRealize (Aria)Operations Python API]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-vrealize-aria-operations-python-api-2ca3cb03c869?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2ca3cb03c869</guid>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <category><![CDATA[vrops]]></category>
            <category><![CDATA[vmware-aria]]></category>
            <category><![CDATA[api]]></category>
            <category><![CDATA[automation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 23 Jul 2024 07:17:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-23T07:17:15.278Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/576/1*zqvJMzH8R21DL4M5spU6VA.jpeg" /><figcaption>VROPS</figcaption></figure><h3>VROps</h3><p>VMware tarafından geliştirilen VMware vRealize (Aria) Operations, IT altyapısını izleme, yönetme ve optimize etme yetenekleri sunan bir operasyon yönetimi ve kapasite planlama platformudur. Bu yazılım, büyük ve karmaşık sanal ve bulut altyapılarındaki performansı ve verimliliği izlemek ve iyileştirmek için tasarlanmıştır.</p><h3>vRealize Operations’ın Temel Özellikleri</h3><ol><li><strong>Performans İzleme ve Analiz</strong>: Sanal makineler, depolama, ağ ve uygulamaların performansını izler ve analiz eder. Bu sayede performans sorunları hızla tespit edilerek çözüm önerilerinde bulunulur.</li><li><strong>Kapasite Planlama</strong>: Gelecekteki altyapı ihtiyaçlarını tahmin etmek için kapasite analizi yapar. Bu, kaynakların etkili bir şekilde kullanılmasını sağlar ve gereksiz donanım maliyetlerini azaltır.</li><li><strong>Otomasyon ve Yönetim Entegrasyonu</strong>: vRealize Operations, diğer VMware ürünleri ve üçüncü taraf sistemlerle entegre olabilir. Otomasyon yetenekleri, iş süreçlerini optimize etmeye ve sorunları otomatik olarak çözmeye yardımcı olur.</li><li><strong>Anlık Görünürlük</strong>: Sanal ve fiziksel altyapıdaki varlıkların anlık durumu hakkında detaylı bilgiler sağlar. Bu sayede hızlı kararlar alınabilir.</li><li><strong>Anomali Algılama ve Alarm Yönetimi</strong>: Sistem normal davranışları öğrenir ve sapmaları tespit ederek anında uyarılar ve alarm bildirimleri sağlar.</li><li><strong>Raporlama ve Veri Görselleştirme</strong>: Kapsamlı raporlama ve görselleştirme araçları, altyapının durumu, performansı ve kullanımı hakkında anlamlı bilgiler sunar.</li></ol><h3>vRealize Operations (vROps) Raporlarını Python API ile İndirme</h3><p>vROps raporlarını Python API kullanarak indirmek, sistem yöneticileri ve operasyon ekipleri için verimliliği artırmak açısından önemlidir. Bu süreci başarılı bir şekilde gerçekleştirmek için aşağıdaki adımları takip edebilirsiniz.</p><h4>Gerekli Kütüphanelerin Yüklenmesi</h4><p>Öncelikle, vROps Python API’larını kullanmak için gerekli kütüphaneleri yüklemelisiniz. Bu adım, Python ortamınızı vROps ile iletişim kurmaya hazır hale getirmek için gereklidir.</p><h4>Raporların Listelenmesi</h4><p>vROps üzerinde bulunan raporları listelemek için API’yi kullanabilirsiniz. Bu adım, mevcut raporları görüntülemenize ve istediğiniz raporu seçmenize olanak tanır.</p><h4>Raporların İndirilmesi</h4><p>Raporları indirmek için, seçtiğiniz raporun benzersiz bir kimliğini veya adını belirlemeniz gerekir. Ardından, bu raporu Python kodunuzda belirttiğiniz dosya formatında (CSV, PDF gibi) indirebilirsiniz. İndirme işlemlerini otomatikleştirmek istiyorsanız, zamanlanmış görevler veya başka bir otomasyon mekanizması kullanabilirsiniz.</p><h4>Sorunların Tespiti ve Çözümü</h4><p>Bu süreçte karşılaşabileceğiniz olası sorunları öngörmek ve bunlara çözümler sunmak önemlidir. Hata ayıklama yetenekleri, sorunları hızlı bir şekilde tespit etmenize ve çözmenize yardımcı olacaktır.</p><h3>API ile Rapor Alma ve İndirme Adımları</h3><ol><li><strong>vROps Üzerinden Rapor Verilerinin Elde Edilmesi</strong></li></ol><ul><li>VROPS ekranınızda bulunan Report &gt; Manage alanından API ile çıktısını almak istediğiniz bir raporun üzerine sağ tıklayın ve açılan menüden “İncele” seçeneğine tıklayın.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/318/1*WGIlG8fB1tns_K7a3XOyGw.png" /></figure><ul><li>İnceleme kısmından Network sekmesine gidin. Bu sayfa açıkken raporu oluşturun ve en altta çıkan router kısmına tıklayın ve buradaki bilgileri aşağıda bulunan report_creation_data.jsondosyasındaki yerlere girin. Bu bilgileri raporu run ettikten sonra en aşağıdaki router bilgisinden alın.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z43wEuhc1DfA01TZF_cn_w.png" /></figure><ul><li>Raporu oluşturmak için rapor adının yanındaki üç noktaya tıkladıktan sonra “Run” seçeneğine basın.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/515/1*P2UWGM6xysjQ--cBnd-kwQ.png" /></figure><ul><li>Network ekranında bulunan router isteğine ait bilgileri aşağıdaki dosyada gerekli yerlere doldurup bu dosyayı report_creation_data.json adıyla kodunuzla aynı klasöre koyun.</li></ul><pre>{<br>    &quot;reportId&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;reportDefinitionId&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;reportName&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;resourceId&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;resourceName&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;creationTime&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;formattedCreationTime&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;completionState&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;owner&quot;: &quot;&quot;,<br>    &quot;subjectTypes&quot;: [<br>        {<br>            &quot;object&quot;: {<br>                &quot;minType&quot;: &quot;&quot;,<br>                &quot;subject&quot;: {<br>                    &quot;adapterKind&quot;: &quot;&quot;,<br>                    &quot;resourceKind&quot;: &quot;&quot;<br>                },<br>                &quot;type&quot;: &quot;&quot;,<br>                &quot;filter&quot;: null<br>            },<br>            &quot;localizedValue&quot;: &quot;&quot;<br>        }<br>    ],<br>    &quot;hasCsvData&quot;: true,<br>    &quot;hasPdfData&quot;: true,<br>    &quot;links&quot;: [<br>        {<br>            &quot;imgUrl&quot;: &quot;&quot;,<br>            &quot;downloadUrl&quot;: &quot;&quot;,<br>            &quot;tooltip&quot;: &quot;Download as PDF&quot;<br>        },<br>        {<br>            &quot;imgUrl&quot;: &quot;&quot;,<br>            &quot;downloadUrl&quot;: &quot;&quot;,<br>            &quot;tooltip&quot;: &quot;Download as CSV&quot;<br>        }<br>    ],<br>    &quot;creationDateFormatted&quot;: &quot;&quot;<br>}</pre><p><strong>2. Python Kodu ile Rapor Oluşturma ve İndirme</strong></p><pre>import ssl<br>import time<br>import json<br>import urllib3<br>import requests<br>from datetime import datetime<br><br># SSL sertifika doğrulamasını devre dışı bırak<br>ssl._create_default_https_context = ssl._create_unverified_context<br>urllib3.disable_warnings(urllib3.exceptions.InsecureRequestWarning)<br><br>class VRopsClient:<br>    headers = {&quot;Accept&quot;: &quot;application/json&quot;, &quot;Content-Type&quot;: &quot;application/json&quot;}<br><br>    def __init__(self, url_base, username=None, password=None):<br>        self.url_base = url_base + &quot;/suite-api/api&quot;<br>        credentials = json.dumps({&quot;username&quot;: username, &quot;password&quot;: password})<br>        result = requests.post(url=self.url_base + &quot;/auth/token/acquire&quot;,<br>                               data=credentials,<br>                               verify=False, headers=self.headers)<br>        result.raise_for_status()<br>        json_data = json.loads(result.content)<br>        self.token = json_data[&quot;token&quot;]<br>        self.headers[&quot;Authorization&quot;] = &quot;vRealizeOpsToken &quot; + self.token<br><br>    def get(self, url):<br>        return requests.get(url=self.url_base + url,<br>                            headers=self.headers,<br>                            verify=False)<br><br>    def post(self, url, data):<br>        return requests.post(url=self.url_base + url,<br>                             headers=self.headers,<br>                             data=json.dumps(data),<br>                             verify=False)<br><br>    def delete(self, url):<br>        return requests.delete(url=self.url_base + url,<br>                               headers=self.headers,<br>                               verify=False)<br><br>class VRopsService:<br>    def __init__(self, url, user, password, output_file):<br>        self.vrops = VRopsClient(url, user, password)<br>        self.output_file = output_file<br><br>    # VROPS üzerinden rapor oluştur<br>    def report_create(self):<br>        # report_creation_data.json dosyasını oluşturmanız gerekmektedir.<br>        file_path = &quot;report_creation_data.json&quot;<br>        with open(file_path, &quot;r&quot;) as json_file:<br>            report_creation_data = json.load(json_file)<br><br>        try:<br>            create_response = self.vrops.post(&#39;/reports&#39;, data=report_creation_data)<br>            create_response.raise_for_status()<br>            print(&quot;Report created successfully.&quot;)<br>            self.created_report_id = create_response.json()[&quot;id&quot;]<br>        except requests.exceptions.RequestException as e:<br>            print(f&quot;Failed to create report. {e}&quot;)<br><br>    def wait_for_report_ready(self, timeout=600, interval=10):<br>        start_time = datetime.now()<br>        while (datetime.now() - start_time).seconds &lt; timeout:<br>            try:<br>                if self.created_report_id:<br>                    status_response = self.vrops.get(f&#39;/reports/{self.created_report_id}&#39;)<br>                    status_response.raise_for_status()<br>                    status_data = status_response.json()<br>                    print(f&quot;Report status data: {status_data}&quot;)<br><br>                    # Kontrol etmek için status_data içeriğini yazdırın<br>                    if &#39;status&#39; in status_data:<br>                        if status_data[&#39;status&#39;] == &#39;COMPLETED&#39;:<br>                            print(&quot;Report is ready for download.&quot;)<br>                            return True<br>                        elif status_data[&#39;status&#39;] == &#39;FAILED&#39;:<br>                            print(&quot;Report creation failed.&quot;)<br>                            return False<br>                    else:<br>                        print(&quot;Unexpected status data structure: missing &#39;status&#39; key.&quot;)<br>                else:<br>                    print(&quot;Report ID is missing.&quot;)<br>            except requests.exceptions.RequestException as e:<br>                print(f&quot;Error checking report status: {e}&quot;)<br>            time.sleep(interval)<br>        print(&quot;Report creation timed out.&quot;)<br>        return False<br><br>    # Oluşturulan raporu VROPS üzerinden indir<br>    def report_download(self):<br>        try:<br>            if self.created_report_id:<br>                download_response = self.vrops.get(f&#39;/reports/{self.created_report_id}/download?format=csv&#39;)<br>                download_response.raise_for_status()<br>                print(&quot;Report downloaded successfully.&quot;)<br>                with open(self.output_file, &quot;wb&quot;) as f:<br>                    f.write(download_response.content)<br>        except requests.exceptions.RequestException as e:<br>            print(f&quot;Failed to download report. {e}&quot;)<br><br>    # Rapor oluşturulduktan sonra VROPS ekranından sil<br>    def report_delete(self):<br>        try:<br>            if self.created_report_id:<br>                delete_response = self.vrops.delete(f&#39;/reports/{self.created_report_id}&#39;)<br>                delete_response.raise_for_status()<br>                print(&quot;Report deleted successfully.&quot;)<br>        except requests.exceptions.RequestException as e:<br>            print(f&quot;Failed to delete report. {e}&quot;)<br><br># Giriş bilgilerinizi bu alana giriniz.<br>if __name__ == &#39;__main__&#39;:<br>    url = &quot;https://&quot;<br>    user = &quot;&quot;<br>    password = &quot;&quot;<br>    output_file = &quot;output_file.csv&quot;<br><br>    vrops_service = VRopsService(url, user, password, output_file)<br>    vrops_service.report_create()<br>    if vrops_service.wait_for_report_ready():<br>        vrops_service.report_download()<br>    vrops_service.report_delete()</pre><p>Bu rehber, vROps raporlarını Python API kullanarak otomatik indirme yoluyla ekiplere kolaylık sağlamayı amaçlamaktadır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2ca3cb03c869" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-vrealize-aria-operations-python-api-2ca3cb03c869">Vmware vRealize (Aria)Operations Python API</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -2]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-cloud-director-availability-vcda-vcav-2-c885c03d248a?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c885c03d248a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Jan 2024 15:05:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-01-18T08:21:07.093Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-cloud-director-availability-vcda-vcav-1-723e0b4ea2b8?source=your_stories_page-------------------------------------">VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -</a>2</h3><p>VMware Cloud Director Availability: Sanal Ortamları Koruma ve Yedekleme Çözümü</p><p>Bu bölümde VCDA (VMware Cloud Director Availability) ürünü üzerinden bir örnek ortamı ele alacak ve çalışma mantığını anlatacağım. Aşağıdaki görselde gösterildiği gibi, A ve B lokasyonlarında VCDA, vCenter, ve vCloud Director (vCD) kurulu durumdadır. Bu senaryo üzerinden, B lokasyonunda bulunan VM adında bir sanal sunucuyu VCDA ürününü kullanarak koruma altına farklı senaryolarla göreceksiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uuBZpqwHJWOTreJgdNN9PQ.png" /><figcaption>VCDA</figcaption></figure><p><strong>Incoming Replications</strong></p><p>A Side VCDA ekranında iken, B Side VCDA ortamındaki sanal makineleri veya tenantları A Side VCDA ortamına doğru replikasyon başlatmak için kullanılır. Bu özellik, iki farklı vCloud ortamı arasında sanal makinelerin ve tenantların güvenli bir şekilde kopyalanmasını sağlar. Bu sayede, felaket durumlarına karşı yedekleme ve iş sürekliliği stratejileri oluşturulabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9VtU92BB4FsVBCrIXWkE7A.png" /><figcaption><strong>Incoming Replications</strong></figcaption></figure><p><strong>Outgoing Replications</strong></p><p>A Side VCDA ekranında iken, A Side VCDA ortamındaki sanal makineleri veya tenantları B Side VCDA ortamına doğru replikasyon başlatmak için kullanılır. Bu özellik, iki farklı vCloud ortamı arasında sanal makinelerin ve tenantların güvenli bir şekilde kopyalanmasını sağlar. Bu sayede, felaket durumlarına karşı yedekleme ve iş sürekliliği stratejileri oluşturulabilir. Bu sayede, felaket durumlarına karşı yedekleme ve iş sürekliliği stratejileri oluşturulabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RV0eLGkhNRtBumqg5fYiJQ.png" /><figcaption><strong>Outgoing Replications</strong></figcaption></figure><p><strong>New Protection</strong></p><p>Bu senaryoda, A Side’daki VCDA ortamı kullanılarak B lokasyonunda çalışan “VM” adlı sanal sunucunun A lokasyonuna doğru new protection başlatıldığında şu adımlar gerçekleşir:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D9LoJsXIZihcsDFRENmKqA.png" /><figcaption><strong>New Protection</strong></figcaption></figure><p>Replikasyon süreleri 5 dakika, 1 saat ve 1 gün olarak ayarlanabilir. A Side VCDA, B lokasyonundaki VM adlı sanal sunucunun replikasyonunu başlattığında, A Side vCenter üzerinde B lokasyonunda çalışan VM’ye ait C4 dosyaları oluşturulur. Bu dosyalar, VCD ortamında görüntülenmez; ancak sadece vCenter üzerinde bulunan datastorage üzerindeki file alanında .vmdk uzantısıyla görüntülenir. Eğer B lokasyonunda bir kesinti yaşanırsa, A Side VCDA üzerinden C4 dosyalarını kullanarak VM adlı sunucuyu A Side VCD ortamında ayağa kaldırabilir ve kullanabilirsiniz. Ayrıca, replikasyonu farklı C4 dosyalarına bölerek instance özelliğini kullanabilir ve istediğiniz zamandaki makineyi spesifik olarak kaldırma olanağına sahip olursunuz.</p><p><strong>New Migration</strong></p><p>Bu senaryoda, A Side’daki VCDA ortamı kullanılarak B lokasyonunda çalışan “VM” adlı sanal sunucunun A lokasyonuna doğru new migration başlatıldığında şu adımlar gerçekleşir:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*06uCP3dX3PEIUN1XZZI_Mg.png" /><figcaption>New Migration</figcaption></figure><p>Migrate süreleri, new protection’dan farklı olarak sadece 1 gün olarak ayarlanabilir. A Side VCDA, B lokasyonundaki VM adlı sanal sunucunun migrationunu başlattığında, A Side vCenter üzerinde B lokasyonunda çalışan VM’ye ait bir adet C4 dosyası oluşturulur. Bu dosyalar, VCD ortamında görüntülenmez; ancak sadece vCenter üzerinde bulunan datastorage üzerindeki file alanında .vmdk uzantısıyla görüntülenir. Eğer B lokasyonunda bir kesinti yaşanırsa, A Side VCDA üzerinden C4 dosyasını kullanarak VM adlı sunucuyu A Side VCD ortamında ayağa kaldırabilir ve kullanabilirsiniz. New migrationun instance özelliği mevcut değildir bu replikasyonları tek instance şeklinde saklar.</p><p><strong>Migrate</strong></p><p>Bu senaryoda, A Side’daki VCDA ortamı kullanılarak B lokasyonunda çalışan “VM” adlı sanal sunucunun A lokasyonuna doğru önceden new migration veya new protection başlatıldıktan sonra migrate adımına geçilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2NMN7hVA1YdfHsY8JsToFw.png" /><figcaption>Migrate</figcaption></figure><p>Önceden başlatılmış bir protection işlemi varsa ve instance özelliği etkinleştirilmişse, korunan C4 dosyalarından seçilen bir zaman aralığına göre, VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu ayağa kaldırır. Bu işlem sırasında, B Side VCD ortamındaki çalışan sunucuyu kapatır. Daha sonra, A Side vCenter üzerinde barındırılan seçilen C4 dosyasını kullanarak A Side VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu açık veya kapalı bir şekilde devreye alır. Fakat öncesinde migration başlatılmışsa en son korunan C4 dosyasını seçerek, VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu ayağa kaldırır. Bu işlem sırasında, B Side VCD ortamındaki çalışan sunucuyu kapatır. Daha sonra, A Side vCenter üzerinde barındırılan seçilen C4 dosyasını kullanarak A Side VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu açık veya kapalı bir şekilde devreye alır.</p><p><strong>Failover</strong></p><p>Bu senaryoda, A Side’daki VCDA ortamı kullanılarak B lokasyonunda çalışan “VM” adlı sanal sunucunun A lokasyonuna doğru önceden new migration veya new protection başlatıldıktan sonra failover adımına geçilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ppH6r2mPabZH1VkEloOv9g.png" /><figcaption><strong>Failover</strong></figcaption></figure><p>Önceden başlatılmış bir protection işlemi varsa ve instance özelliği etkinleştirilmişse, korunan C4 dosyalarından seçilen bir zaman aralığına göre, VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu ayağa kaldırır. Bu işlem sırasında, B Side VCD ortamındaki çalışan sunucuyu açık kalmaya devam eder. Daha sonra, A Side vCenter üzerinde barındırılan seçilen C4 dosyasını kullanarak A Side VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu açık veya kapalı bir şekilde devreye alır. Fakat öncesinde migration başlatılmışsa en son korunan C4 dosyasını seçerek, VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu ayağa kaldırır. Bu işlem sırasında, B Side VCD ortamındaki çalışan sunucu çalışmaya devam eder. Daha sonra, A Side vCenter üzerinde barındırılan seçilen C4 dosyasını kullanarak A Side VCD ortamında VM adlı sanal sunucuyu açık veya kapalı bir şekilde devreye alır.</p><p><strong>Test</strong></p><p>Başlatılan replikasyonun felaket anını beklemeden, karşı tarafta ayağa kaldırılabilirliğini test etmek amacıyla kullanılır. Bu işlem, karşı ortama taşınan makinenin belirli bir örneğini seçerek test etme olanağı sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5_8b3avWBWShbI4LvpyZ1A.png" /><figcaption>Test</figcaption></figure><p>Test işlemi gerçekleştirebilmek için öncelikle bir protection veya migration görevi başlatmanız gerekmektedir. Ardından, test işlemini başlattığınızda, eğer protection tarafında instancelarınız varsa bunları test edebilir veya migration başlattığınız sanal sunucuyu A Side ortamında kapalı veya açık bir şekilde test edebilirsiniz. Test ortamı sırasında eski ortamdaki sunucu kapanmaz, ancak isterseniz yeni ortamda sunucuyu açık veya kapalı olarak test edebilirsiniz. Bu işlem, gerçek felaket durumlarına karşı hazırlıklı olup olmadığınızı kontrol etmek için kullanışlı bir özelliktir. İhtiyacınıza göre test işlemi yapabilir ve sistemlerinizin sağlıklı bir şekilde çalıştığından emin olabilirsiniz.</p><p><strong>Reverse</strong></p><p>Genellikle bir felaket durumu sonrasında koruma altına alınmış bir iş yükünü orijinal kaynak ortamına geri getirmek için kullanılır. Bu işlemde, önceden belirlenmiş bir RPO (Recovery Point Objective — Kurtarma Nokta Hedefi) zamanına geri dönülür. Bu süre minimum 2 saat ve daha yüksek RPO sürelerine sahip replikasyonlar için kullanılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pTUcQ9OAT0vMBcyBgw41Dg.png" /><figcaption>Reverse</figcaption></figure><p>Örneğin, A Side VCDA kullanarak RPO zamanınız B Side VCD ortamında çalışan VM adlı sanal sunucu için 2 saat olarak belirlenmişse, bu süre zarfında alınan replikasyonlarla korunan iş yükünün bir önceki durumuna dönme işlemi gerçekleştirilebilir. Tersine replikasyon, bir felaket durumunda hedef ortamdaki iş yükünü orijinal kaynak ortama geri yüklemek ve iş sürekliliğini sağlamak için önemli bir adımdır. Bu süre zarfında alınan replikasyonlar sayesinde, belirlenen RPO süresinden önceki bir zamana, yani 2 saat öncesine kadar iş yükünü geri getirmek mümkün olacaktır.</p><p><strong>Replication Workflow</strong></p><p>Aşağıdaki görsel, sanal makine replikasyonu için belirli ihtiyaçlar ve koşullara dayalı olarak en iyi yaklaşımın iş akışını sağlayan bir akış şeması sunmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/938/1*Dg-A498biQ1MMSqm92Hmjw.png" /><figcaption><strong>Replication Workflow</strong></figcaption></figure><p><strong>Bu akış şeması, sanal makine replikasyonu için bir rehber niteliğindedir ve gerçek bir senaryo için özelleştirilmesi gerekebilir.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c885c03d248a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-cloud-director-availability-vcda-vcav-2-c885c03d248a">VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -2</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -1]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-cloud-director-availability-vcda-vcav-1-723e0b4ea2b8?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/723e0b4ea2b8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 Dec 2023 09:13:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-29T09:13:22.768Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -1</h3><p>VMware Cloud Director Availability: Sanal Ortamları Koruma ve Yedekleme Çözümü</p><p>Günümüzde işletmeler, hızla değişen teknolojik ortamlarda varlıklarını sürdürmek ve müşteri beklentilerini karşılamak adına kesintisiz bir IT performansı sağlamak zorundadır. Sanal ortamlar, bu performansı elde etmek ve iş sürekliliğini güvence altına almak için kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda, VMware Cloud Director Availability (VCDA) gibi çözümler, işletmelerin bu meydan okumalarla başa çıkmasına yardımcı olmak için geliştirilmiş kapsamlı bir yaklaşım sunar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/557/1*nLSKigKgMld3h45SbecWUg.png" /><figcaption>VCDA</figcaption></figure><p>VCDA, temelde işletmelerin sanal ortamlarını güvende tutmak, felaket durumlarına karşı hazırlıklı olmak ve hızlı bir şekilde iş sürekliliğini sağlamak amacıyla tasarlanmış bir çözümdür. Bu makalede, VCDA’nın sunduğu kritik avantajları ve bu avantajların nasıl işletmelere değer kattığını detaylı bir şekilde inceleyeceğiz. VCDA’nın işletmelere sağladığı avantajlar arasında öne çıkanlar şunlardır: etkili bir çoğaltma (replication) süreci, hızlı ve otomatik bir şekilde gerçekleşen failover mekanizması, esnek yedekleme politikaları ve VMware Cloud Director entegrasyonu. Bu özellikler, işletmelerin felaket durumlarına karşı direncini artırmak ve sanal ortamlarını daha güvenli hale getirmek adına kritik bir rol oynar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*AqfeeOJniott84aw.png" /><figcaption>VCDA</figcaption></figure><p>VMware Cloud Director Availability, işletmelerin sanal ortamlarını koruma ve iş sürekliliği sağlama ihtiyaçlarına etkili bir şekilde yanıt veren bir çözümdür. Bu makalede, VCDA’nın temel tanımı, avantajları ve temel özellikleri hakkında genel bir bakış sunulmuştur. Gelişen teknolojilerle birlikte, VCDA’nın rolü ve önemi daha da artmaktadır.</p><p>İlerleyen bölümlerde, VMware Cloud Director Availability’nin kullanımıyla ilgili daha ayrıntılı bilgiler sunacağım. Bu kapsamda, VCDA’nın temel fonksiyonlarından başlayarak, çeşitli senaryolar ve kullanım durumları üzerinde derinlemesine bir inceleme gerçekleştireceğim. VCDA’nın nasıl yapılandırılacağı, hangi durumlarda optimal sonuçlar sağlayabileceği ve kullanıcıların bu çözümü etkili bir şekilde nasıl yönetebileceği konularına odaklanacağım. Bu detaylı inceleme, VCDA’nın sunduğu özellikleri, politikaları ve entegrasyon seçeneklerini daha yakından anlamanıza yardımcı olacak.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=723e0b4ea2b8" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-cloud-director-availability-vcda-vcav-1-723e0b4ea2b8">VMware Cloud Director Availability (VCDA — VCAV) -1</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Vmware SDK ile Ortam Uyumluluk Kontrol Otomasyonu]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-sdk-ile-ortam-uyumluluk-kontrol-otomasyonu-4b3dc7f80d83?source=rss-b2aef244f5a7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4b3dc7f80d83</guid>
            <category><![CDATA[postgresql]]></category>
            <category><![CDATA[vmware-vsphere]]></category>
            <category><![CDATA[grafa]]></category>
            <category><![CDATA[ansible]]></category>
            <category><![CDATA[vmware]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mert Kışlakçı]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Oct 2023 10:33:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-20T10:33:44.073Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sanallaştırma ve bulut teknolojilerinin giderek daha fazla benimsendiği günümüzde, VMware altyapısının uyumlu ve güvende olduğundan emin olmak kritik bir öneme sahiptir. Bu yazı dizisi boyunca, kendi otomasyon sisteminizi geliştirerek VMware ortamlarının uyumluluk kontrolünü nasıl gerçekleştirebileceğinizi keşfedeceksiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*xqLwaWiAIxIMqFCc.jpg" /><figcaption>Uyumluluk Kontrol</figcaption></figure><p>Ortam uyumluluk kontrolü, kurumlar için hayati önem taşır. Uyumluluk gereksinimlerine uymak, güvenlik açıklarını kapatmak ve operasyonel sürekliliği sağlamak için kritik bir adımdır. VMware altyapısının uyumluluğunu sık sık kontrol etmek ve otomatikleştirmek, sorunların erken tespit edilmesini ve çözülmesini sağlar.</p><ol><li><strong>Geliştirme Ortamını Hazırlama</strong></li></ol><p>İlk olarak, VMware SDK ile etkileşimde bulunmak için kullanacağınız programlama dilini seçmelisiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*mkdTLCWTiwlamUgvAP2Yfw.png" /></figure><p>VMware SDK, genellikle Python, Java, Perl ve PowerShell gibi dillerle entegre edilebilir. Hangi dilin uygun olduğunu belirleyerek ilgili kütüphaneleri ve araçları edinmelisiniz.</p><p><strong>2. Uyumluluk Kurallarını Belirleme</strong></p><p>Uyumluluk kontrolü için gereken kuralları tanımlayın. Örneğin, vmware sunucularındaki SSH hizmetinin sadece kullanılırken açık tutulması ve kullanılmadığı zamanlarda bu servisin etkin olmaması gerekir.</p><p><strong>3. Otomasyon Kodunu Geliştirme</strong></p><p>VMware SDK’yı ve tanımladığınız uyumluluk kurallarını kullanarak otomasyon kodunuzu geliştirin. Aşağıdaki örnek, VMware SDK aracılığıyla Python kullanarak SSH hizmetinin durumunun nasıl alınacağını gösterir. <strong>connect.SmartConnectNoSSL() </strong>fonksiyonuna vshphere client (vcenter) IP’nizi, kullanıcı adınızı ve şifrenizi girdiğinizde script size ortamda çalışan sunuculardaki SSH hizmetinin durumunu getirecektir.</p><pre>from pyVim import connect <br>from pyVmomi import vim <br><br># vCenter Sunucusuna bağlanma<br> si = connect.SmartConnectNoSSL(host= &quot;vcenter-ip&quot; , user= &quot;username&quot; , pwd= &quot;password&quot; ) <br><br># ESXi host alma<br> içeriği = si.RetrieveContent() <br>host_view = content.viewManager.CreateContainerView(content.rootFolder, [vim.HostSystem], True ) host_view.view&#39;deki ana bilgisayar <br><br>için : print ( &quot;Ana Bilgisayar Adı: &quot; + ana bilgisayar.adı) print ( &quot;SSH Etkin: &quot; + str (ana bilgisayar) .config.adminIpConfig.sshEnabled)) # vCenter Sunucusu ile birleştirmeyi kapatma connect.Disconnect(si)<br>    <br>    <br><br></pre><p><strong>4. Uyumluluk Kontrollerini Veritabanına Aktarma</strong></p><p>Yukarıda örneği verilen otomasyon kodunu kullanarak belirlediğiniz uyumluluk kurallarını düzenli olarak kontrol etmek için önce alınan çıktıları bir veritabanına aktarmanız gerekmektedir. Daha sonra bu veritabanında yer alan bilgileri izleme araçlarından biri olan Grafana gibi bir araca aktarıp görselleştirebilirsiniz. Aşağıda yer alan script ile sunucudan elde edilen SSH hizmet durumlarının sorgulandıktan sonra postgresql veritabanına aktarılması yer almaktadır.</p><pre>from pyVim import connect<br>from pyVmomi import vim<br>import psycopg2<br><br># vCenter Sunucusuna bağlanma<br>si = connect.SmartConnectNoSSL(host=&quot;vcenter-ip&quot;, user=&quot;username&quot;, pwd=&quot;password&quot;)<br><br># PostgreSQL veritabanı bağlantısı için gerekli bilgiler<br>db_host = &quot;postgresql-host&quot;<br>db_port = &quot;postgresql-port&quot;<br>db_name = &quot;postgresql-db-name&quot;<br>db_user = &quot;postgresql-username&quot;<br>db_password = &quot;postgresql-password&quot;<br><br># PostgreSQL veritabanına bağlanma<br>try:<br>    connection = psycopg2.connect(<br>        host=db_host,<br>        port=db_port,<br>        database=db_name,<br>        user=db_user,<br>        password=db_password<br>    )<br><br>    # Bağlantı başarılı olduysa SQL sorgularını burada çalıştırabilirsiniz.<br><br>    # Örnek bir sorgu çalıştırma<br>    cursor = connection.cursor()<br>    <br>    # ESXi host bilgilerini alma<br>    content = si.RetrieveContent()<br>    host_view = content.viewManager.CreateContainerView(content.rootFolder, [vim.HostSystem], True)<br><br>    for host in host_view.view:<br>        host_name = host.name<br>        ssh_enabled = host.config.adminIpConfig.sshEnabled<br>        <br>        # SSH hizmeti uyumsuzsa, PostgreSQL veritabanına kaydetme<br>        if not ssh_enabled:<br>            insert_query = &quot;INSERT INTO uyumsuzluklar (host_name, uyumsuzluk_tarihi, uyumsuzluk_mesaji) VALUES (%s, now(), %s)&quot;<br>            cursor.execute(insert_query, (host_name, &quot;SSH hizmeti kapalı&quot;))<br>            connection.commit()<br><br>    # Bağlantıyı kapatma<br>    cursor.close()<br>    connection.close()<br><br>except Exception as error:<br>    print(&quot;Hata:&quot;, error)<br>finally:<br>    # vCenter Sunucusu ile bağlantıyı kapatma<br>    if si:<br>        connect.Disconnect(si)</pre><p><strong>5. Otomasyona Dahil Etmek</strong></p><p>Uyumsuzlukları tespit etmek ve kodu otomatik olarak belirli aralıklarla için Ansible gibi bir otomasyon aracını kullanabilirsiniz. Yazılan scriptin ansible üzerinde çalıştırılabilmesi amacıyla aşağıdaki .yml kullanabilirsiniz.</p><pre>---<br>- name: Localde Python Kodunu Çalıştır<br>  hosts: localhost<br>  gather_facts: no<br>  tasks:<br>    - name: Python Kodu Çalıştırma<br>      command: python /path/to/your/python_script.py<br>      # Eğer virtualenv kullanıyorsanız aşağıdaki satırı ekleyin:<br>      # environment:<br>      #   PATH: &quot;/path/to/your/virtualenv/bin:{{ ansible_env.PATH }}&quot;<br>      register: python_output<br><br>    # İsterseniz, Python kodunun çıktısını görüntülemek için aşağıdaki satırı ekleyebilirsiniz.<br>    - debug:<br>        var: python_output.stdout_lines</pre><p>Bu YAML dosyası, localdeki Python kodunu /path/to/your/python_script.py olarak belirtilen dosyayı çalıştırmak için kullanır. Eğer Python kodunuzu bir sanal ortam içinde çalıştırıyorsanız, sanal ortamın yolunu PATH ortam değişkenine eklemek için yorum satırlarını kaldırabilirsiniz.</p><p><strong>6. İzleme Aracı: Grafana</strong></p><p>Veritabanına kaydettiğiniz bilgileri daha sonra kullanarak bir izleme aracına aktarabilirsiniz. Aşağıdaki görselde, veritabanına aktarılan sunucuların SSH hizmetlerinin durumları görüntülenmektedir. Bu hizmetin aktif olduğu sunucularda uyarı oluşması için kırmızı ile renklendirilmiştir. Bu görsel, uyumsuzlukların hızlı ve görsel bir şekilde izlenebileceğini göstermektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/760/1*83QHwvsqQ8Xo_O6gR6S1EA.png" /><figcaption>Grafana</figcaption></figure><p>Bu yazı dizisi boyunca, VMware SDK kullanarak kendi uyumluluk otomasyon sisteminizi nasıl tasarlayabileceğinizi adım adım inceledik. VMware altyapısının güvenli ve uyumlu bir şekilde çalıştığından emin olmak, sanallaştırma ve bulut teknolojilerinin benimsendiği günümüzde büyük bir öneme sahiptir. Bu nedenle, kendi otomasyon sisteminizi oluşturarak VMware ortamlarınızı düzenli olarak kontrol etme ve uyumsuzlukları tespit etme yeteneğine sahip oldunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/665/1*mTZefyROM_QIPRrM0inJiA.png" /></figure><p>Başlangıçta VMware SDK’nın nasıl kurulacağını ve kullanılacağını öğrendiniz. Ardından, uyumluluk kontrolü için gerekli kuralları tanımladınız ve bu kuralları VMware ortamlarında nasıl uygulayabileceğinizi keşfettiniz. Ayrıca, otomasyon kodunuzu geliştirmek için Python gibi programlama dillerini ve Ansible gibi otomasyon araçlarını nasıl kullanabileceğinizi öğrendiniz. Son olarak, uyumluluk kontrollerinin sonuçlarını bir veritabanına kaydederek ve bu verileri Grafana gibi bir izleme aracıyla görselleştirerek, VMware ortamlarınızı daha etkili bir şekilde izlemeyi sağladınız.</p><p>Umarım bu yazı dizisi, VMware ortamlarınızın uyumluluğunu kontrol etmek ve yönetmek için size değerli bir rehberlik sağlamıştır. Gelecekteki projelerinizde bu bilgileri kullanarak daha güvenli ve uyumlu VMware ortamları oluşturabilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4b3dc7f80d83" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/vmware-sdk-ile-ortam-uyumluluk-kontrol-otomasyonu-4b3dc7f80d83">Vmware SDK ile Ortam Uyumluluk Kontrol Otomasyonu</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>