<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Merve Mor Adatepe on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Merve Mor Adatepe on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@merve-mor-adatepe?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*9q0xZqUrguee_mhsPW2QiQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Merve Mor Adatepe on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@merve-mor-adatepe?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 22:57:09 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@merve-mor-adatepe/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SOLID Prensipleri  Nedir ?]]></title>
            <link>https://merve-mor-adatepe.medium.com/solid-prensipleri-nedir-84f33cf87fb5?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/84f33cf87fb5</guid>
            <category><![CDATA[kodluyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[aspnetcore]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Mor Adatepe]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 17 Mar 2021 12:34:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-17T12:34:28.174Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>SOLID Prensipleri Nedir ?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EFkHizC8X86URVhZfBx_VQ.jpeg" /></figure><p>SOLID prensipleri bakımı ve anlaşılması kolay kod yazmak için vardır. Yazılımda sürdürülebilirlik ve clean code süreçlerini kapsamaktadır. Sürdürülebilirlikten kasıt bir değişiklik yapılması gerektiğinde direnç göstermemektir. Bir kodu yazdıktan sonra daha ileri ki zamanlarda tekrardan okumak zorunda kalabiliriz, düzeltmeler yapmamız gerekebilir ya da müşteriler tarafından istenen yeni özellikleri eklemek durumunda kalabiliriz. Kodumuzu en baştan ne kadar temiz ve düzgün yazarsak o ölçüde sonrasında rahat ederiz. SOLID prensipleri 5 maddeden oluşmaktadır. Sırasıyla,</p><blockquote><strong>S</strong>ingle Responsibility Principle (Tek Sorumluluk Prensibi)</blockquote><blockquote><strong>O</strong>pen Closed Principle (Açık Kapalı Prensibi)</blockquote><blockquote><strong>L</strong>iskov’s Substitution Principle (Liskov’un Yerine Geçme Prensibi)</blockquote><blockquote><strong>I</strong>nterface Segregation Principle (Arayüz Ayrım Prensibi)</blockquote><blockquote><strong>D</strong>ependency Inversion Principle (Bağımlılığın Ters Çevrilmesi Prensibi)</blockquote><p>şeklindedir. Haydi şimdi sırasıyla bu prensipleri inceleyelim ! :)</p><p><strong>Single Responsibility Principle (Tek Sorumluluk Prensibi)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*v0KA7r6TI_XsxOReEKExVA.png" /></figure><p>Nesneye yönelik programlamanın temelinde sınıflar bulunur. Aynı işi yapan metotları ve sınıfları gruplamak, birbirinden ayırarak modüler yapmaya çalışırken katmanlar, kütüphaneler, namespace’ler gibi birçok teknik kullanırız. Bazen bununla uğraşmak istemeyip tüm her şeyi aynı sınıfın içerisine yazarız. Sonuç olarak metotlarımız, sınıflarımız satırlarca koddan oluşur. Öyle bir tasarım yapılmalı ki her sınıf veya metot tek bir sorumluluğu yerine getirmeli ve sonucunda karmaşık, müdahale edilemeyen kodlar ortaya çıkmasın. Yani, her sınıf ve metod sadece <strong>“Tek Bir Sorumluluğu”</strong> yerine getirmelidir. Tek bir sorumluluktan kasıt, ilgili sınıf ya da metodun değişmek için sadece bir sebebinin bulunması demektir. Eğer birden fazla değişme sebebi var ise birden fazla sorumluluğu var demektir.</p><p>Araştırmalarım sonucunda en akılda kalıcı örneği sizlerle paylaşmak istiyorum. Bir inşaat düşünelim. İnşaatın temeli atılır, demirleri yerleştirilir, duvarları örülür, sıvası yapılır, elektrik ve su tesisatı döşenir, boyası yapılır vs. Her işin ustası yani sorumlusu farklıdır. Hepsini tek bir usta yapmaz. Demir ustaları demirleri büker, taş ustaları duvarları örer, elektrikçi elektriği bağlar. Yani inşaatı bir yazılım projesi olarak düşünürsek, inşaatın yapılmasında geçen sürede herkes tek bir sorumluluğu yerine getirerek ortaya büyük bir yapı çıkarır. Bunların hepsini tek bir kişinin yapması mümkün değil ise yazılımda da bu gibi iş bölümlerinin farklı sınıflar tarafından üstlenilmesi ve yapılması gerekmektedir. Bu şekilde kodlama yapıldığında kodumuz okunabilir ve anlaşılabilir bir yapıya sahip olacaktır. Üzerinde çalışacağımız projenin büyüklüğüne göre bu prensibi uygulayıp uygulamayacağımızın kararını vermemiz gerekir.</p><p><strong>Open Closed Principle (Açık Kapalı Prensibi)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YLh4rOv6ipfIHaehiWyl_Q.jpeg" /></figure><p>Yazılım demek değişiklik demektir diyebiliriz. Planlandığı gibi hiçbir değişikliğe uğramadan biten bir yazılım projesi yoktur. Her zaman değişiklik istekleri gelir ve genelde bütün altyapıyı alt üst eder. SOLID prensipleri arasında aslında en olmazsa olmaz prensip budur. İşin doğasında değişiklik yatıyor, tasarımımızı öyle bir yapmalıyız ki yeni bir istek geldiğinde kodlarımızda değişiklik yapmak zorunda kalmayalım. Sadece eklediğimiz ya da değiştirdiğimiz kısım bizim ilgileneceğimiz kısım olsun. Yine inşaat örneğinden gidecek olursak, inşaat yapılması sırasında camların yerlerinin değiştirilmesi istendiğinde tüm inşaatı yıkıp baştan yapmak ne kadar mantıksızsa yazılım projelerinde de o kadar mantıksızdır. Prensibimize göre, <strong>yazdığımız kodlar değişime kapalı gelişime açık olmalıdır.</strong> Değişim kaçınılmazdı şimdi değişime kapalı da ne demek ? Değişime kapalı derken kodda gereksiz yerlerin değiştirilmesine karşı olduğu kastediliyor.</p><p><strong>Liskov’s Substitution Principle (Liskov’un Yerine Geçme Prensibi)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zHBYKUyHi4s4UMBMLa4nJw.png" /></figure><p>Liskov’un Yerine Geçme Prensibi, diğerlerine göre anlaşılması en zor prensiptir. Barbara Liskov tarafından 1988 yılında “Data Abstraction and Hierarchy” isimli kitabında bu prensip gündeme getirilmiştir. Barbara Liskov’un ortaya attığı bu prensibe göre üst sınıf ile alt sınıf arasında davranış olarak hiçbir fark olmamalıdır. Yani birbirlerinin yerine kullanılabilmelidirler.</p><p>Düşünün ki, evinize bir ışık düğmesi koydunuz ve onu işlevsiz bıraktınız. Hiçbir lambayı açıp kapamıyor yani işlevsiz bıraktınız. İşte bu durum LSP’ye aykırıdır. LSP, Dummy Code(Sahte kod) dediğimiz bu tarz durumlara hayır demektedir. Yani bir düğme varsa işlevi de olmalıdır. Sonuç olarak, base classların(kalıtım veren sınıfların), derived classlardaki(kalıtım alan sınıflardaki) işlevselliği tam olarak yerine getirdiğinden emin olmalıyız. Yani program türetilen sınıfı kullanırken bir anda türeyen sınıfları kullanmaya geçebilmeli ve sistem bundan etkilenmemelidir.</p><p><strong>Interface Segregation Principle (Arayüz Ayrım Prensibi)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/693/1*pXVCEwuEELywztRSBhmj7Q.png" /></figure><p>Tek sorumluluk prensibini hatırlayacak olursak, her sınıfın değişmesi için tek bir sebep vardır demiştik, işte bu prensip de tek sorumluluk prensibinin arayüzler üzerine implemente edilmiş halidir denebilir. Hemen hemen her farklı yetenek için farklı bir arayüz tanımlamasını önerdiğini söyleyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/714/1*63O3vF2Th26NiXu-CBVmHQ.png" /></figure><p>Tek bir interface yerine kullanımlarına göre ayrılmış birden fazla interface ile kodlamamızı yapmalıyız. Yani her farklı sorumluluğun kendine özgü bir arayüzü olması gerekmektedir. Birden fazla sorumluluk için bir tane arayüze sahipsek buna gerektiğinden fazla method ya da özellik ekliyoruz demektir, bu durumda Interface Segregation prensibine aykırı davranış sergilemiş oluruz.</p><p><strong>Dependency Inversion Principle (Bağımlılığın Ters Çevrilmesi Prensibi)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eLpJb4TkjUPSODTBMe_7vg.png" /></figure><p>Dependency Inversion prensibine göre yazdığımız program soyutlama üzerine dayandırılmalıdır, katılaştırma üzerine değil. Üst seviye sınıflar alt seviye sınıf implementasyonlarını değil Interface uygulamalarını kullanmalıdırlar. Üst seviyeli işlem yapan sınıflar, alt seviyeli işlem yapan sınıflara bağımlı olmaktadır. Ya da üst seviyeli işlem yapan metodlar, alt seviyeli işlem yapan metodları kullanmaktadır. Yani alt seviye metodlarda yapılan herhangi bir değişiklik üst seviye metodlarda değişikliğe sebep olacağından, bu durum üst seviyenin alt seviyeye bağımlılığını göstermektedir. Sonuç olarak, Dependency Inversion Principle bize bu bağımlılığın ters çevrilmesini prensip edinmemizi önermektedir. Asp.NET Core Dependency Injection adlı yazımda bu konudan daha detaylı bahsetmiştim, istersen <a href="https://merve-mor.medium.com/asp-net-core-dependency-injection-64a39b9e088a">linke tıklayarak</a> ulaşabilirsiniz.</p><p>Umarım faydalı olmuştur. Başka yazılarda görüşmek üzere :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=84f33cf87fb5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[C# Attribute(Nitelik) Nedir ?]]></title>
            <link>https://merve-mor-adatepe.medium.com/c-attribute-nitelik-nedir-2cb9a6100d62?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2cb9a6100d62</guid>
            <category><![CDATA[kodluyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[aspnetcore]]></category>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Mor Adatepe]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Mar 2021 22:34:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-16T22:34:26.148Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>C# Attribute(Nitelik) Nedir ?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/1*NICPWzknBNmIh-5afajFpQ.png" /></figure><p>Herkese selam. Bu yazımda Attribute kavramı hakkında bilgiler vereceğim. Yazıma Burak Selim Şenyurt hocamın konu hakkındaki bir tanımı ile girip sonrasında örnekler üzerinden anlatarak devam edeceğim. Peki nedir bu Attribute ? Türkçe karşılığı <strong>Nitelik</strong>tir.</p><blockquote><a href="https://www.buraksenyurt.com/post/C-Temelleri-Nitelikleri(Attributes)-Kavramak-bsenyurt-com-dan">Nitelikler, uygulandıkları tiplerin ya da üyelerin çalışma zamanındaki davranışlarının değiştirilmesine olanak sağlayan sınıflardır. Niteliklerin class olduğu rahatlıkla söylenebilir. Nitekim var olan veya bizim tarafımızdan geliştirilen nitelikler daima Attribute sınıfından türemek zorundadırlar. Attribute, abstract bir sınıftır. Dolayısıyla örneklenemez ancak bir nitelik sınıfının içermesi gereken temel üyeleri bünyesinde barındırır. En önemli özelliği, üretilen assembly içerisinde yer alan tip ve üyelere ekstra bilgiler katabilmeleridir. Bir başka deyişle <strong>metadata</strong> içerisine ilave bilgiler eklenebilmesini sağlamaktadır.</a></blockquote><p>En basitinden bir Attribute aşağıdaki gibi tanımlanabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0f1f1dad5a64b458fbe84d42e1ed8c56/href">https://medium.com/media/0f1f1dad5a64b458fbe84d42e1ed8c56/href</a></iframe><p>Test isminde farklı bir class daha oluşturup köşeli parantezler içerisinde oluşturduğum SampleAttribute’u yerleştirdim. Üst kısımda zaten SampleAttribute olarak tanımladığımız için sadece Sample yazmamız yeterli olacaktır. Test sınıfı içerisinde field, property, metot, enum gibi bazı sınıf elemanları oluşturdum.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0d8fd6f63840f10e12549b5df3822e9d/href">https://medium.com/media/0d8fd6f63840f10e12549b5df3822e9d/href</a></iframe><p>İlk etapta hepsinin üzerine Sample attribute’nu sorunsuz bir şekilde yerleştirebildim. Oluşturduğumuz attributeların nerelerde kullanılabileceğine karar verebiliyoruz. Bunun için SampleAttribute classı üzerine de bir attribute vermemiz gerekiyor. Aşağıda gösterdiğim gibi AttributeTargets ile attribute nerelerde kullanılacak karar verebiliyoruz. Method, field, property, enum gibi birçok yapı için kullanabiliriz. Hiçbir şey belirtmezse default olarak AttributeTargets.All olacaktır. Yani her şeyde geçerlidir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3f65a59e7e9b451372827adf35e039a3/href">https://medium.com/media/3f65a59e7e9b451372827adf35e039a3/href</a></iframe><p>Class içerisinde Name ve Version gibi iki tane özellik tanımladım. Attribute’u kullandığımız yerde bu özellikleri kullanabiliriz. Kodu okuyan kişiye bu şekilde metot hakkında bilgi verebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/979/1*nqRi2yEX66B1WjVKhTzafQ.png" /></figure><p>Bir attribute’u birden fazla kez kullanabilmek için <strong>AllowMultiple</strong> özelliğini true olarak değiştirmemiz gerekir. Aksi taktirde hata ile karşılaşırız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cbd53a1e673cdb59e48b6a2503b1118f/href">https://medium.com/media/cbd53a1e673cdb59e48b6a2503b1118f/href</a></iframe><p>Halihazırda yazılmış direkt olarak kullanılabilecek attributelar da mevcuttur. Örnek olarak Obselete attribute’nu verebiliriz, kelime anlamı eskidir. Bir metot deprecated olmuş ise kullanabiliriz. Sadece metotlarda kullanılabilir. Aşağıdaki örneğe bakarsak, program sınıfı içerisinde method1&#39;i çağırmak istediğimde hata vermese de uyarı şeklinde bu metodun obselete yani deprecated olduğunu ve yazdığımız mesajı göstererek kullanılmaması gerektiğini anlıyoruz. Uyarı değil de direkt olarak hata verip metot kullanılmasın istersek ikinci parametresi olan bool error’u true olarak değiştirmemiz gerekir. [Obselete(“Bu metot kullanılmamalı”), true) şeklinde belirtirsek direkt olarak artık error verecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/826/1*iN7GDOUEhktjD9NC7_6Waw.png" /></figure><p>Bir başka örnek olarak Conditional attribute’u verilebilir. Yine metotlar üzerinde tanımlanır. Bu attribute’u kullanabilmemiz için using System.Diagnostics isim alanı implement edilmelidir. Daha sonrasında bu attribute’u çalıştırabilmek için en üst kısımda define etmemiz gerekir. Bu şekilde sorunsuz bir şekilde kullanım sağlayabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/726/1*ohqQMQlOLGm6Os2pHxKbVA.png" /></figure><p>Umarım faydalı olmuştur. Başka yazılarda görüşmek üzere :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2cb9a6100d62" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[C# Extension Methods (Genişletilebilir Metotlar) Nedir ?]]></title>
            <link>https://merve-mor-adatepe.medium.com/c-extension-methods-geni%C5%9Fletilebilir-metotlar-nedir-e41f7fb7b4a8?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e41f7fb7b4a8</guid>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[aspnetcore]]></category>
            <category><![CDATA[kodluyoruz]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Mor Adatepe]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Mar 2021 16:56:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-16T16:56:21.253Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>C# Extension Methods (<strong>Genişletilebilir Metotlar</strong>) Nedir ?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*nc9Ykbz5NEk1Lxoj_jS4-Q.jpeg" /></figure><p>Extension Methods kavramının Türkçe anlamı <strong>Genişletilebilir Metotlar</strong>dır. Mevcut bir class ya da struct üzerinde değişiklik yapmadan yeni metotlar eklememizi sağlayan bir yapıdır. Bu metodları kullanarak hem ekstra iş yükünden kurtulmuş oluruz, hem de sürekli aynı kodları yazmak zorunda kalmayız. Haydi örnek üzerinden anlatımı yapalım daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/794/1*OidFq47syG4-KYEf0Q1PtQ.png" /></figure><p>Örneğimizde bir string ifade alıp bu ifadeyi tek tek karakter olarak geriye döneceğiz. Program.cs sınıfımız içerisinde string tipinde bir x değişkeni tanımlayıp “Merhaba” değerini atadık. Console.WriteLine() metodu içerisinde <strong><em>x.</em> </strong>dediğimiz anda string sınıfına ait birçok metot gözükecektir. Örneğin içerisinden ToUpper() metodunu seçip “Merhaba” değerini büyük harflerle ekrana yazdırabiliriz. Peki extension metotlar burada ne işimize yarayacak ? String sınıfı içerisine biz kendimiz bir metot eklemek isteyebiliriz. Yine aynı şekilde ekrana ifadeyi yazdırırken <strong><em>x.</em></strong> dediğimiz de bizim yazdığımız metot da listelensin. (Sadece string sınıfı için değil ihtiyaca göre herhangi bir sınıf için yapılabilir.) Şimdi yavaş yavaş ilerleyelim.</p><blockquote>Kural olarak yazılacak class ve extension işlemi yapılacak metot static bir şekilde tanımlanmalıdır.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/873/1*D404c0NrK-jV_65-PgnZdQ.png" /></figure><p>Şimdi metodun içerisine verilecek parametrelere gelelim. Örneğimiz üzerinden gidersek <strong><em>x.</em></strong> dediğimiz zaman string sınıfının sahip olduğu metotlar ile birlikte bizim extension metodumuzun da listelenmesini istiyoruz. x değişkeninin tipi string. Noktadan önceki ifadenin tipi ne ise metodun ilk parametresi o değişkenin tipi verilip başına this anahtar kelimesi eklenerek yazılıyor. Kural olarak başına this anahtar kelimesini koymamız gerekiyor. Bu şekilde metodumuzun bir extension metot olduğunu belirtmiş oluyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/874/1*-jeVGUfF-ZfZPMxnqDTfFw.png" /></figure><p>Artık Program.cs sınıfı içerisinde ilgili string ifademiz için nokta koyduktan sonra string sınıfından gelen metotlar ile birlikte yazdığımız extension metot da listelenecektir. Açıklama kısmında <strong><em>(extension)</em></strong> olarak zaten gözüküyor.</p><p>İlk parametreden sonra ihtiyaca bağlı olarak farklı parametrelerde eklenebilir. ConvertToChars() metodu içerisine ikinci bir parametre olarak string text2&#39;yi ekledim. Program.cs sınıfında metodu çağırdığımızda ikinci bir argüman olarak string text2&#39; yi istemektedir. İlgili argüman metoda geçildikten sonra sorunsuz bir şekilde kullanılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4hkqvDEU3HcH7BgzS94L6g.png" /></figure><p>Son olarak tüm kodu ekliyorum.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ccd992618d8f5a0b569d6b1d2f43257c/href">https://medium.com/media/ccd992618d8f5a0b569d6b1d2f43257c/href</a></iframe><p>Umarım faydalı olmuştur. Başka yazılarda görüşmek üzere :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e41f7fb7b4a8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Asp.NET Core Dependency Injection]]></title>
            <link>https://merve-mor-adatepe.medium.com/asp-net-core-dependency-injection-64a39b9e088a?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/64a39b9e088a</guid>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[proggraming]]></category>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[aspnetcore]]></category>
            <category><![CDATA[kodluyoruz]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Mor Adatepe]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Feb 2021 14:04:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-02-22T14:04:46.016Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhaba. Asp.NET Core öğrenme serüvenim sürecinde üzerine çalışma yaptığım konuların notlarını burada sizlerle paylaşmak istiyorum. Hem notlarımı daha düzenli hale getirip, hem de sizlere yardımcı olabileceğini düşünüyorum. Bugün Dependency Injection konusu hakkında aldığım notları sizlerle paylaşacağım. Öncelikle isterseniz <strong>Dependency Injection Nedir ?</strong> bunu anlamaya çalışalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*gupTEFQri-NaZeq2Sz_czw.png" /></figure><p>Asp.NET Core mimarisiyle IOC yapılanması beraberinde geliyor. Dependency Injection, SOLID prensiplerindeki D’ ye denk gelmektedir. Yani Dependency Inversion. Dependency, bağımlılık demektir. Dependency Inversion ilkesi ile bağımlılıkları tersine çevir anlamı çıkmaktadır. Peki bu tam olarak ne demek ? Dependency Inversion prensibini pratikte uygulamanın karşılığı Dependency Injection Design Patternidir. Dependency Injection der ki; Herhangi bir sınıfın herhangi bir noktasında başka bir sınıfın nesnesine ihtiyacın varsa o sınıfın nesnesini new operatörü ile oluşturmamaya dikkat et. Eğer bunu yaparsan bağımlılık oluşur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/1*OHsD-ZmJw_IpJrj--Vh9Ng.png" /></figure><p>Örnek olarak yukarıdaki şekilde A ve B sınıflarını çizdim. A sınıfı içerisinde B sınıfının nesnesini new anahtar kelimesi ile oluşturuyorum. Bu durumda, B sınıfındaki herhangi bir değişim A sınıfını etkileyecektir. new ile nesne oluşturulması durumu zaten bağımlılığı getirdiğinden, A sınıfı B sınıfına bağımlıdır. Bu yüzden mümkün olduğunca B sınıfını A sınıfından soyutlamalıyız. Bu soyutlama olayı <strong>Dependency Injection</strong> olmaktadır. Sınıfımız içerisinde bir başka sınıfa ihtiyacımız varsa bu sınıfı newleyerek oluşturmamalıyız, o sınıfı parametreden almalıyız. Yani gerekli olan nesne ya constructordan ya da setter metodu ile parametre olarak ilgili sınıfa alınması gerekir. Bu şekilde iki sınıfta birbirinden izole edilmiş olur. Dependency Injection ile birlikte gelen önemli bir diğer kavram ise <strong>IoC(Inversion Of Control)</strong>’dir. Şimdi gelin biraz bu konu hakkında konuşalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/799/1*vFDWLD9p-P9bstX_hPPlbQ.png" /></figure><p>Bir sınıf çok sayıda arayüze yani bir başka sınıfın nesnesine, bir başka operasyona ihtiyaç duyabilir. A sınıfı hem B sınıfına, hem C sınıfına, hem D sınıfına aynı anda ihtiyaç duyabilir. Böyle bir durumda hepsine aynı anda referans verip yazdığımız koddaki maliyeti arttırıp, aynı zamanda kod karmaşasına sebep olmaktansa, bu işlemi otomatik olarak yapacak bir yapı<br>kurmamız gerekiyor. Bunun için de yukardaki resimde gösterildiği gibi containerlara bu sınıfların nesnelerini veririz ve ihtiyaç doğrultusunda bu container üzerinden ilgili nesneleri elde edebiliriz. Bu yapıya <strong>IoC (Inversion Of Control)</strong> denir yani kontrolün tersine çevrilmesi. İhtiyaç durumunda farklı bir sınıfın nesnesi new operatörü ile oluşturuluyorsa o noktada kontrol nesnelerdedir, A içerisinde B newlenirse sonrasında B ye değil, C ye ihtiyaç duyarsak B’ nin kodlarını silip, C’ yi eklememiz gerekirse bu şekilde ciddi bir bağımlılık olacaktır. Her ihtiyaç değişiminde kod değiştirmiş oluyoruz. Örnek olarak, Worker ve Manager sınıfları olsun. Bu iki sınıfta IPerson isminde bir arayüzden türesin. Biz bunları kullanmak istediğimizde IPerson üzerinden ikisine de ulaşabiliriz. İşte bu noktada kontrol tersine dönmüş oldu. Kontrol artık sınıflarda değil developerda. IPerson sınıfına Worker nesnesini verirsek ona göre çalışır, Manager nesnesini verirsek ona göre çalışır. Bağımlı olduğumuz sınıfları container içerisine koyup bu container içerisinden ihtiyacımıza göre nesneleri alıyoruz. Sonuç olarak dependency injection kullanılarak enjekte edilecek olan tüm değerler/nesneler IOC Container dediğimiz bir sınıfta tutulur ve ihtiyaç doğrultusunda bu değerler/nesneler çağrılarak elde edilirler.</p><p><strong>Asp.NET Core’da IOC Yapılanması</strong></p><p>.Net uygulamalarında IOC yapılanmasını sağlayan third party frameworkler mevcuttur. Örnek olarak, Structuremap, Autofac, Ninject verilebilir. Bunların dışında Asp.NET Core mimarisi, bu third party kütüphaneler kadar yetenekli olmasa da içerisinde built-in(dahili) olarak IOC Container modülü barındırmaktadır. Built-in IOC Container, içerisine koyulacak değerleri/nesneleri üç farklı davranışla alabilmektedir. Singleton, Scoped ve Transient şeklinde sıralanabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*q2CH2mSRpsIxx3AoC_qonw.png" /></figure><blockquote>Yukarıdaki resmin konuyu anlayabilmek adına çok açıklayıcı olduğunu düşünüyorum. Tek tek tanımlamalarını yapacak olursak;<br><strong>Singleton:</strong> Uygulama bazlı tekil nesne oluşturur. Tüm taleplere container içerisinden aynı nesneyi döndürür. <br><strong>Scoped:</strong> Her request başına bir nesne üretir ve o request pipeline’nın da olan tüm isteklere o nesneyi gönderir. <br><strong>Transient:</strong> Her request’in her talebine karşılık yeni bir nesne üretir ve gönderir. En maliyetlisidir.</blockquote><p>Umarım birilerine faydam olmuştur. Başka yazılarda görüşmek üzere.. :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=64a39b9e088a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Asp.Net Core Web API Mini Proje]]></title>
            <link>https://merve-mor-adatepe.medium.com/asp-net-core-web-api-mini-proje-31b688fc0295?source=rss-9ffc20d96425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/31b688fc0295</guid>
            <category><![CDATA[aspnetcore]]></category>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[kodluyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Mor Adatepe]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Feb 2021 18:42:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-02-05T18:42:03.786Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhaba. Kodluyoruz ekibi ile Yemeksepeti Fullstack Developer Bootcamp’i kapsamında 8 haftalık bir eğitime dahil oldum. Bu haftaki ödevim bir web api projesi oluşturup kendi tasarladığım senaryoya göre, get-post işlemleri, mapping extension, interface/abstract, validation, EFCore In-Memory ve attribute konularını içerecek şekilde mini bir proje yapmak. Şimdi sizlere kısaca konular hakkında bilgiler verip projemle alakalı açıklamalar yapacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*T1Z7aPrKl66U3UIspVHJew.jpeg" /></figure><p>Tasarlamış olduğum proje kısaca, filmler hakkında olup, veritabanında film ismi, film puanı, film türleri gibi bilgiler tutmaktayım. Servis yardımı ile bu filmler hakkındaki bilgileri görüntüleyeceğiz. Aynı zamanda yazmış olduğum business katmanında, puanı 9 dan yüksek olan filmleri ya da son 3 ay içerisinde çıkmış olan filmleri listeleyeceğim. Haydi gelin daha detaylı inceleyelim.</p><p>Öncelikle Visual Studio’u açıp, yeni bir proje oluştur kısmından bir ASP.NET Core Web Application projesi oluşturuyoruz. Proje içerisindeki verileri EFCore In-Memory kullanarak tutacağız. Entity Framework Core Inmemory yardımı ile verilerimizi local veritabanında tutmuş oluyoruz. <strong>Unutmadan</strong>, yazdığım sınıfların isimlendirmelerini projeme göre yapmış bulunmaktayım. Sizler de projenize uygun şekilde isimlendirme yapabilirsiniz :). Öncelikle bunun için projeye bir Data klasörü ekleyelim. Data klasörü içerisine de Context ve Entity adında iki klasör daha ekleyeceğiz. Entity klasörü içerisinde Movie, MovieType, MovieTypeRelation, User sınıfları bulunuyor. MovieTypeRelation sınıfını yazmamızdaki amaç bir filmin birden fazla türü olabileceğini düşünerekten many to many ilişkisini sağlamaktır. Context klasörü içerisine DatabaseContext sınıfını ekleyelim. DatabaseContext sınıfı veritabanımızı temsil ediyor. DbSet’ler ile fake(dummy) tablolar oluşturuyoruz. DbContext base classı sayesinde EF kullanarak Entity klasörü içerisinde bulunan sınıflarıma ve içerisinde bulunan nesnelere erişim sağlayabiliyoruz. DbContext sınıfını kullanabilmek için projeye sağ tıklayıp Manage NuGet Packages seçeneği ile Microsoft.EntityFrameworkCore.InMemory paketini eklememiz gerekiyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8de24fabc31f55448ff4fcec043135ab/href">https://medium.com/media/8de24fabc31f55448ff4fcec043135ab/href</a></iframe><p>Son olarak veritabanımızın proje başladığında ayağa kalması için Startup.cs içerisine eklememiz gereken bir servis bulunuyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0f5f5569af41f52548e4826f4c1360a6/href">https://medium.com/media/0f5f5569af41f52548e4826f4c1360a6/href</a></iframe><p>Proje oluştuğunda Controller klasörü hazır gelmektedir. İçerisine Movie adında bir controller ekliyoruz. Burada get-post işlemlerini gerçekleştireceğiz. Öncelikle veritabanına erişim sağlayabilmek için bir referans oluşturuyoruz. İki adet Get() metodu yazalım, biri tüm Movie sınıfını getirecek, diğeri ise kullanıcıdan aldığı id’ye göre sadece ilgili kaydı getirecek.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d1d16ac48bcc5785a100f64af7a28942/href">https://medium.com/media/d1d16ac48bcc5785a100f64af7a28942/href</a></iframe><p>Post() metodu, parametre olarak MovieRequest adında bir sınıf alıyor, girilen verilerin kontrolünü sağlayıp şartlara uyması durumunda post yapabilmemizi sağlıyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/28b08df4abf4560c89098f7fe7740fe2/href">https://medium.com/media/28b08df4abf4560c89098f7fe7740fe2/href</a></iframe><p>MovieRequest sınıfını RequestModels adında bir klasöre ekliyoruz. Sınıf içerisinde bulunan propertylerin üzerine Attributelar ekleyerek kontroller sağlıyoruz. <strong>Örneğin,</strong> MovieName için 15 karakterden fazla olamaz, MovieScore için de verilecek puanın 1 ile 10 arasında olabileceğini belirtiyoruz. Request bu şartlara uymazsa post işlemi gerçekleşmeyecek, birazdan Postman üzerinden deneyecek, hep beraber bakacağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/651e60458d7692b798ee6e2e4a25fddf/href">https://medium.com/media/651e60458d7692b798ee6e2e4a25fddf/href</a></iframe><p>MovieTypeId için post işlemi yaparken kullanıcının veritabanında mevcut olan idlerden birini girdiğini kontrol edebilmek için bir validasyon yazalım. Bunun için de bir Validation klasörü oluşturup içerisine MovieTypeValidation sınıfını ekleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3dce4f706440b865342f33392d13a06f/href">https://medium.com/media/3dce4f706440b865342f33392d13a06f/href</a></iframe><p>Tüm validasyonlar sorunsuz bir şekilde sağlanırsa verilerimiz <strong>POST </strong>edilmiş olup return Ok() dönecektir. Koşullar sağlanmazsa return BadRequest() dönüp kullanıcı hata mesajı ile bilgilendirilecektir. En sonunda SaveChanges() metodunu kullanmayı unutmamak gerekiyor, yoksa veritabanında verileri göremeyiz.</p><p>Şimdi Postman üzerinden post request durumunu inceleyelim. Tüm veriler body içerisinde istendiği şekilde gönderilir ise <strong>Status: 200 OK</strong> olmaktadır. <strong>Elbette JSON formatında post etmeyi unutmuyoruz :).</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GLtFBG0H39ZLHeeYAAxm-A.png" /><figcaption>Postman Başarılı Post Request</figcaption></figure><p>Koşullara uymayacak şekilde MovieScore değerini 1 ile 10 arasında olmayan bir değer vermemiz durumunda <strong>Status: 400 Bad Request</strong> vererek, <strong>“Movie puanı belirtilen aralıkta olmalıdır.”</strong> şeklinde hata kodunu görebiliriz. Bu şekilde post işlemi gerçekleşmemiş olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KJI9N6B_gU_csFJR39EhdQ.png" /><figcaption>Postman Başarısız Post Request</figcaption></figure><p>Son olarak Get request ile eklediğimiz verileri sırasıyla görüntüleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Pdlixm0F4a8xcAAN5Cs75g.png" /><figcaption>Postman Başarılı Get Request</figcaption></figure><p>Postman işlemlerinden önce detaylı olarak bahsettiğim MovieController sınıfının tamamını aşağıdan inceleyebilirsiniz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/93aa9b61b4b41be6e80fa55b7ddbcbf6/href">https://medium.com/media/93aa9b61b4b41be6e80fa55b7ddbcbf6/href</a></iframe><p>Inheritance ve extension konularına örnek verebilmek adına da Business adında bir klasör oluşturuyoruz. İçerisine MovieDetail adında bir sınıf ekliyoruz. MovieDetail sınıfında da MovieItemList oluşturup, constructor içerisinde bu listeyi, movieleri movieItem’a dönüştürerek dolduruyoruz. Bu şekilde de extension kullanmış oluyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2c1a0d5a584f3b7982e5d911c3ba34de/href">https://medium.com/media/2c1a0d5a584f3b7982e5d911c3ba34de/href</a></iframe><p>Extension için Mapping adında bir klasör oluşturup içerisine MovieToMovieItem sınıfını ekliyoruz. Extension yazarken sınıfın ve metodun static olmasına dikkat edelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/652447a13cf4ceaac2e665b26acda88d/href">https://medium.com/media/652447a13cf4ceaac2e665b26acda88d/href</a></iframe><p>Son olarak, NewMovie sınıfını ekleyip, içerisinde son 3 ayda çıkmış filmleri listeleyebileceğimiz bir metot ile, BestMovie sınıfını ekleyip içerisinde puanı 9 dan yüksek olan filmleri listeleyecek başka bir metot daha yazalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ce28c42557d9bd5d6e0a2ca5a14da5e6/href">https://medium.com/media/ce28c42557d9bd5d6e0a2ca5a14da5e6/href</a></iframe><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/108f6d35850576d88c109209209f6a63/href">https://medium.com/media/108f6d35850576d88c109209209f6a63/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*39bkbUXiZliwqb8cArw8FA.png" /><figcaption>Movie Score 9 Puandan Yüksek Olanlar</figcaption></figure><p>Bu aşamaya kadar; film listesi oluşturma, oluşturulmuş filmlerin detaylı özelliklerini görüntüleme, bu özelliklerin belirli validasyonlar ile kontrol altına alınması ve sonucunda istenilen şekilde istenilen duruma uygun olan filmlerin listelenmesi sağlanmıştır. Umarım faydalı olmuştur. Kodun tamamına github hesabımdan erişebilirsiniz.</p><p><strong>Github Hesabım:</strong> <a href="https://github.com/mervemor">https://github.com/mervemor</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=31b688fc0295" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>