<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Metehan Çınar on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Metehan Çınar on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@meteccinar?source=rss-93575f793a6------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/proxy/1*TGH72Nnw24QL3iV9IOm4VA.png</url>
            <title>Stories by Metehan Çınar on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar?source=rss-93575f793a6------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 23:30:21 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@meteccinar/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Vault Nedir? Ne Amaçlar İçin Kullanılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/vault-nedir-ne-ama%C3%A7lar-i%CC%87%C3%A7in-kullan%C4%B1l%C4%B1r-f210349767fe?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f210349767fe</guid>
            <category><![CDATA[hashicorp-vault]]></category>
            <category><![CDATA[cloud]]></category>
            <category><![CDATA[certificate-management]]></category>
            <category><![CDATA[hashicorp]]></category>
            <category><![CDATA[vault]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Jul 2026 22:08:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-12T22:08:51.404Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4iFH-kw6BYkbI1UrvIAdbA.png" /></figure><p>Merhabalar, bu yazımda sizlere Hashicorp’un bir tool’u olan Vault hakkında bildiklerimi paylaşacağım. Umarım meslektaşlarıma bu yazımla bir katkı sağlayabilirim…</p><p>Vault, şifrelerinizi, API keylerinizi, veritabanı auth bilgilerinizi, sertifikalarınız gibi hassas bilgilerin güvenli şekilde saklanmasını ve yönetilmesini sağlar. Sertifika konusu apayrı ve benim şahsi olarak çok güçlü bulduğum bir özelliğidir.</p><h4>1- Vault Kurulumu</h4><p>Aşağıdaki Docker Compose yaml dosyasını direkt olarak ayaklandırarak Local’inizde bir Vault ayaklandırabilirsiniz.</p><pre>version: &quot;3.9&quot;<br><br>services:<br>  vault:<br>    image: hashicorp/vault:1.19<br>    container_name: vault<br>    restart: unless-stopped<br>    ports:<br>      - &quot;8200:8200&quot;<br>    cap_add:<br>      - IPC_LOCK<br>    environment:<br>      VAULT_DEV_ROOT_TOKEN_ID: root<br>      VAULT_DEV_LISTEN_ADDRESS: &quot;0.0.0.0:8200&quot;<br>    command: vault server -dev</pre><p>Bu kısımda “VAULT_DEV_ROOT_TOKEN_ID” sizin Vault UI ve Vault CLI, backend bağlantılarınızda erişmek için kullanacağınız “key” değeriniz olacaktır. Artık bu işlemden sonra Vault local’iniz üzerinde ayaklanmış olacaktır.</p><p>Bu adımdan sonra 2 ayrı konu altında Secret yönetimi ve sertifika yönetimi konularını ele alacağız. İlk olarak Secret yönetimi hakkında konuşalım. Ek olarak Vaultta SSH için secret yönetimi, LDAP, Kubernetes, public cloud’ların bazıları gibi bir çok secret yönetimini de desteklemektedir. İlerleyen yazılarımda diğer secret’lar için daha detaylı bilgi sunabilirim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9v0OqlvtlwWsL79lkFUk6A.png" /></figure><h4>2- Vault İle Secret Yönetimi</h4><p>Database bilgileriniz, özel erişim bilgileriniz vs… bir çok açıkta bulunmasını istemediğiniz bilgileri Vault üzerinde depolayarak güvenli bir şekilde saklayıp, örneğin servislerinizin backend tarafında yml’lar veya cloud ortamlarında secret’lardan inject etmek yerine Vault üzerinden çekerek daha güvenli bir kullanım sağlayabilirsiniz. Aşağıda adım adım örneklerle anlatılmıştır. Bu kullanım için bizim Vault üzerinde kullanacağımız secret engine “KV (Key-Value)” türündeki engine’dir.</p><p>İlk olarak bir KV Secret Engine oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mGZJC82KsHIVYsSU0oUVLA.png" /></figure><p>Oluşturduktan sonra gelen sayfada “Create secret” diyerek ilgili saklı tutmak istediğiniz bilgilerin tanımını yapalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q2J478_FXz0t4S_8Cxd6kw.png" /></figure><p>Evet, artık “database-auth-secret” secret engine’miz üzerinde “ank-postgres” adında bir secret oluştu. Bu secret’in içinde sizin username ve password bilgileriniz bulunmaktadır.</p><p>Şimdi sırada bunu kod tarafında nasıl kullanacağımız. Aşağıdaki örnekte basit bir şekilde gösterilmiştir.</p><pre>package main<br><br>import (<br> &quot;context&quot;<br> &quot;log&quot;<br><br> vault &quot;github.com/hashicorp/vault/api&quot;<br>)<br><br>func main() {<br> config := vault.DefaultConfig()<br> config.Address = &quot;http://localhost:8200&quot;<br><br> client, err := vault.NewClient(config)<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br><br> client.SetToken(&quot;root&quot;)<br><br> secret, err := client.KVv2(&quot;database-auth-secret&quot;).Get(<br>  context.Background(),<br>  &quot;ank-postgres&quot;,<br> )<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br><br> log.Println(&quot;uname:&quot;, secret.Data[&quot;username&quot;])<br> log.Println(&quot;passwd:&quot;, secret.Data[&quot;password&quot;])<br>}</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/719/1*0TJUtqrAzNahmkWG3Cgx5Q.png" /></figure><p>Set Token olarak belirtilen kısımda Vault kurulumu esnasında erişim için tanımladığımız Vault auth bilgisidir. Client oluşturduğumuz yerde secret engine ismi, context kısmında ise ilgili bilgiyi taşıyan secret ismi girilmiştir. Daha sonrasında bu secret üzerinden kolayca ilgili alanlar alınmıştır. Hem kod seviyesinde bir gizli bilgi tutulmamış oldu. Hem de ilgili gizli verileriniz Vault tarafında şifreli bir şekilde korunmuş oldu.</p><h4>3- Vault ile Sertifika Yönetimi</h4><p>Bu kısımda da Vault ile sertifika oluşturma, rol oluşturma, sertifika imzalama gibi süreçler anlatılacaktır.</p><p>Vault’un sertifika engine’i ile Cert Manager entegrasyonu yapıldığı taktirde Kubernetes Cluster gibi ortamlarda sertifikalar expired olduğu, revoke olduğu gibi durumlarda otomatik bir şekilde yenileme bile yapabilme gücü mevcuttur. Bu konu bir sonraki Vault yazımızda anlatılacaktır.</p><p><strong>3.1- PKI Secret Engine Oluşturma</strong></p><p>Yukarıda bahsettiğim “Secret Engine” kısmında gözünüze çarparsa PKI Certificates kısmı bulunmaktadır. Vault bu engine sayesinde, Issuer’ları, Sertifikaların kendisini, Private Key’leri ve hatta PKI Roles olarak adlandırdığı kısım aracılığıyla sertifikaları belirli bir issuer ile bağlayarak, izin verilen SAN (Subject Alternative Name)’ları yani IP adresleri veya domainleri belirtilerek, sertifikanın expire olacak süresini vs… özelliklerini saklayarak tek tuşla hazır bir sertifikayı sunmayı ve depolamayı vaad ediyor.</p><p>Hadi pratikte inceleyelim…</p><p>İlk olarak bir PKI Secret oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WyL1Ig4S8RbqPK_l7KRxUw.png" /></figure><p>Bu kısım üzerinden direkt oluşturabiliriz. Default ayarlar makul seviyededir.</p><p>PKI engine’yi oluşturduktan sonra ilgili engine’a girerek Issuers kısmına tıklayarak bir Issuer oluşturalım. Issuer’de aynı zamanda kendi başına bir sertifikadır fakat kullanım amacı bir sertifikalamaktan ziyade bir proje için kullanılacak alt bir sertifikanın güvenilir imzalayıcısı olarak kullanılmasıdır. Örnek bir hiyerarşi aşağıdaki gibidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5lBJpMnSwiEoOzR7TPrarA.png" /></figure><p>Yukarıdaki görsele göre şimdi Vault üzerinde ayarlamalarımızı yapalım.</p><p><strong>3.1- Root CA Oluşturma</strong></p><p>Vault üzerinde oluşturduğumuz engine üzerinden “Issuers” sekmesine girerek “Genarate” kısmından “Root” seçelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3wredRIxtdBbB7XFSRQwjg.png" /></figure><p>Bunun ardından aşağıdaki gibi Root CA süresi, Root CA ismi ve Root CA Issuer ismi alanlarını dolduralım. Root CA’ler genellikle 10 senelik olur. Bu sebepten TTL kısmına 3650 gün ~ 10 yıl olarak tanımlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O5snA8m-hgvdepWA68zonA.png" /></figure><p>Bu işlemin ardından oluşan Issuer için şöyle bir ekran gelmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vZF1ABV-oYvRtsGacTo-oQ.png" /></figure><p>Bu kısımda yukarıda da uyarı kutusu olarak çıkan yerde belirttiği gibi, private key’i mutlaka indirip depolamanızı öneririm. Çünkü Vault üzerinde bu private key’ler depolanmaktadır fakat indirilebilir/görüntülenebilir halde olmadığından tekrar elde edemeyebilirsiniz.</p><p>Artık yazının üstlerinde paylaştığımız sertifika hiyerarşisindeki ilk adım olan Root CA kısmını hallettik. Oluşturulan Root CA’yı indirerek teyit edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/477/1*JYTQR6ZwCTdm1NR57N1RNQ.png" /></figure><p><strong>3.2- Intermediate CA Oluşturma</strong></p><p>Neden Intermediate CA ihtiyacı doğuyor? Normalde güvenilir sertifikalarda (yani bizim gibi self-signed olmayan sertifikalarda) Root CA, dünyada geçerliliği olan bir kuruluş tarafından alt sertifika dağıtıcılarının atasıdır. Mesela bu yazıyı okuduğunuz “Medium” sitesinin üzerinden göstermek gerekirse aşağıdaki görselden inceleyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qHK0Erc4yRwuHSyUrm3XFA.png" /></figure><p>Bu kısımda GTS Root denilen sertifika, Google’nin herkesin kişisel makinesinde de bulunan bir sertifika zinciri, dünyada kabul edilmiş ve güvenilir sayılan bir ana imzalayıcı diyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1imSeOtI_1z79kw8Ic-lRQ.png" /></figure><p>WE1 olarak adlandırılan ise “Intermediate CA” dediğimiz, alt sertifika dağıtıcı kuruluş olarak nitelendirilebilir. Mesela WE1&#39;e çoğumuzun bildiği Let’s Encrypt muadili diyebiliriz. Trusted Root CA (bizim yaptığmız gibi self-signed olmayan) almak için dünyaca kabul edilmiş olmak gerekmektedir. Çünkü herkesin makinesinde default olarak olması için sertifika depolarına girebilmek gereklidir. Bizim yaptığımız yöntemler kurum içi kullanım senaryolarına uygundur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ao_f7QH3uq0tvUnzwE5l1g.png" /></figure><p>Burada “medium.com” olarak nitelendirilen ise bir sertifika durumundadır. Aşağıda gördüğünüz üzere SAN (Subject Alt Names) kısmında *.medium.com olan yani medium.com üzerinde bir ndots üstünde olacak tüm subdomainler için bu sertifika kullanılabilir anlamına gelen tanım yapılmıştır. Daha önemlisi gördüğünüz gibi Issuer kısmında WE1 tarafından yani Intermediate CA tarafından imzalandığı görülmektedir.</p><p>Hadi şimdi Vault üzerinden kendimize Intermediate CA oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*idL2FtpPX0rKtxSqBeaN0w.png" /></figure><p>Intermediate CA oluştururken bize bir adet CSR (Certificate Signing Request) çıktısı verir. Bu CSR alınıp Root CA üzerinden imzalanmalıdır ki her isteyen belirli bir Root CA tarafından kafasına göre Intermediate CA çıkartamasın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*uZfa9O1zMizSzSuPv0TaMw.png" /></figure><p>Bu kısımda yine private key’i depolamanızı öneririm. Aksi taktirde tekrardan elde edemeyebilirsiniz.</p><p>PK’yı depoladıktan sonra CSR’i kopyalayarak, Issuers kısmından Root CA olarak yarattığımız Issuer’e tıklayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*eqxKj-rji6Y5AZFFyXuWmw.png" /></figure><p>Ardından oluşturulan CSR’ı “Sign Intermediate” kısmına koyarak, expire olacağı süreyi ve tekrardan Common Name alanları dolduralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*PaSaxEZzhYlVIh_bnG678Q.png" /></figure><p>Apply ettikten sonra karşımıza aşağıdaki gibi bir ekran gelecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*PYrH1Bs0yHvpHJlG6qQQpA.png" /></figure><p>Artık elimizde Root CA tarafından imzalanmış bir Intermediate CA mevcuttur. Bu kısımda CA Chain’i kopyalayarak Issuers menüsü üzerinden “import” kısmından CA Chain’i import etmeliyiz.</p><p>İmport işleminden sonra aşağıdaki gibi görünmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*hD-ZnDFoCDf77zZxg6JZoA.png" /></figure><p>Oluşturulan Intermediate CA’yı indirerek teyit edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/477/1*ws6_FuUP-7EQVLR2pNYKvg.png" /></figure><p>Göründüğü üzere Root CA tarafından imzalanmış bir Intemediate CA oluşturabildik.</p><p>Şimdi hiyerarşinin en altında olan asıl sertifikamızı yaratalım.</p><p><strong>3.3- Sertifika Oluşturma</strong></p><p>Root CA oluşturuldu. Intermediate CA oluşturuldu. Şimdi asıl kullanılacak ve Intermediate CA tarafından imzalanmış bir app sertifikası oluşturalım.</p><p>Bunun için yazının başlarında bahsettiğim şeye ihtiyaç duyacağız. “PKI Roles” dediğimiz kavramla sertifikanın taşıyacağı özellikleri tanımlayıp, ilgili issuer’i bu role bağlayacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/943/1*mrfX_Syp_LgeQwOEyUJgYw.png" /></figure><p>Bu ekranda aşağıdaki gibi kendi projenize göre konfigürasyonlarınızı yaptıktan sonra ilgili rolü oluşturalım. Role oluşturulduktan sonra ilgili rol’ün içine girerek “Generate Certificate” butonuna tıklayarak sertifika için gerekli bilgilerimizi girelim. Ben örneğimde sadece UI subdomaini için geçerli olacak bir sertifika yaratmak istiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/943/1*nk8H69pmSOsJ1Ivd_23V6A.png" /></figure><p>Bu işlemlerin ardından artık kurguladığımız hiyerarşinin en alt katındaki sertifika kısmını da başarıyla halletmiş olduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/943/1*RNxV1kJJu4t7qqTvIG4M8A.png" /></figure><p>Gördüğünüz gibi artık UI subdomaini için geçerli 1 senelik bir sertifikamız var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/478/1*CHviVdrnM-cz3v6T2x9tzA.png" /></figure><p>Göründüğü üzere bu sertifika Intermediate CA’mız tarafından imzalanmıştır. Artık bu sertifika ve private key’i kullanarak istediğimiz bir servisi TLS’leyebiliriz.</p><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım bildiklerimi sizlere anlaşılabilir ve doğru bir şekilde aktarabilmişimdir. Esenlikle kalın…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f210349767fe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kafka Nedir? Nasıl Kurulur? Gerçek Bir Senaryoda Nasıl Kullanılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/kafka-nedir-nas%C4%B1l-kurulur-ger%C3%A7ek-bir-senaryoda-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-2923dadd56e6?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2923dadd56e6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 May 2026 23:23:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-26T12:22:41.851Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ISq-p_5byUMxL5dr_aoOXw.png" /></figure><p>Merhabalar, bu yazımızda sizlerle nerdeyse bir çok projede en kritik yükleri sırtlayan bir kahramandan bahsediyor olacağım. Bu kahraman kimdir, ne yapar, necidir onu anlatıp sizlere ufak bir gerçek dünya senaryosuyla örnek göstererek bir pekiştirme yapacağız. Şimdiden iyi okumalar dilerim.</p><h4>Kafka Nedir?</h4><p>Bu gizli kahramanımızın net bir tanımını yaparsak, dağıtık sistemler arasında yüksek hacimli veri akışını güvenilir şekilde yönetmek için kullanılan bir event streaming platformudur. Servisler arası iletişimi asenkron hale getirerek sistemlerin ölçeklenebilir ve hatalara dayanıklı çalışmasını sağlar.</p><p>Daha anlaşılır ve örnekli anlatmak gerekirse;</p><p>Kafka’yı mahalledeki bakkalın veresiye defteri gibi düşünelim.</p><blockquote>Biz: Bakkaldan bir ürün alalım ve “Yarın maaşı alınca vericem.” diyelim.</blockquote><p>Bakkal bunu unutmamak için deftere yazar. Kafka da aynısını yapar. Servisler birbirine mesaj söyler, Kafka hepsini deftere yazar. Bir servis çökerse sorun olmaz. Geri geldiğinde, “Defterde ne vardı?” diye bakıp kaldığı yerden devam eder.</p><p>Yani Kafka’nın olayı:</p><blockquote>“Kimse online olmak zorunda değil, ben mesajı tutuyorum.”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ebq0uVaKKuHtqWuHXVM_OQ.png" /></figure><h4>Kafka’yı Klasik Mesaj Kuyruk Sistemlerinden Ayıran Şey Nedir?</h4><p>Kafka’yı klasik message queue sistemlerinden ayıran en büyük şey, aslında bir <strong>queue değil, distributed event streaming platformu</strong> olmasıdır.</p><p>RabbitMQ gibi sistemlerde mantık genelde şudur:</p><blockquote><em>“Mesajı kuyruğa koy → consumer alsın → işlesin → mesaj silinsin”</em></blockquote><p>Kafka’da ise mantık daha çok şöyledir:</p><blockquote><em>“Event’i log’a yaz → isteyen herkes istediği zaman okusun → event saklanmaya devam etsin”</em></blockquote><p>Bu da demek oluyor ki, ben bir kere bağırdım diyelim. Birisi bağırdığımı duydu ve duydum dedi. Diğerleri benim bağırıp bağırmadığımı bilmeyecek. Kafka kullansalardı herkesin kulakları çınlardı…</p><h4>Kafka’yı Nasıl Kurarız ?</h4><p>Kafka, Docker ile container olarak çok kolay bir şekilde kurulabilir. Aşağıda Kubernetes gibi ortamlar için nasıl kurulabileceğinden (opsiyonel) olarak bahsedilmiştir.</p><pre>version: &#39;3.8&#39;<br><br>services:<br>  kafka:<br>    image: apache/kafka:latest<br>    container_name: kafka<br><br>    ports:<br>      # Host makinedeki 9092 portunu container içindeki 9092&#39;ye bağlar.<br>      # Producer/consumer uygulamaları bu porttan Kafka&#39;ya bağlanır.<br>      - &quot;9092:9092&quot;<br>      # Kafka controller iletişimi için kullanılan port.<br>      # KRaft mode&#39;da brokerlar kendi aralarında bunu kullanır.<br>      - &quot;9093:9093&quot;<br>    environment:<br>      # Broker&#39;ın unique ID&#39;si.<br>      # Cluster içinde her broker farklı olmalıdır.<br>      KAFKA_NODE_ID: 1<br>      # Kafka&#39;nın hangi rollerde çalışacağını belirtir.<br>      # broker     -&gt; normal Kafka broker görevi<br>      # controller -&gt; cluster metadata yönetimi<br>      <br>      # Eskiden bunu ZooKeeper yapıyordu.<br>      # Artık KRaft mode ile Kafka kendi controller yapısını kullanıyor.<br>      KAFKA_PROCESS_ROLES: broker,controller<br>      # Kafka&#39;nın hangi adreslerde dinleme yapacağını belirtir.<br>      <br>      # PLAINTEXT://0.0.0.0:9092<br>      # -&gt; Client bağlantıları için<br>      <br>      # CONTROLLER://0.0.0.0:9093<br>      # -&gt; Controller iletişimi için<br>      <br>      # 0.0.0.0 = tüm network interface&#39;lerinden erişilebilir.<br>      KAFKA_LISTENERS: PLAINTEXT://0.0.0.0:9092,CONTROLLER://0.0.0.0:9093<br><br>      # Kafka&#39;nın client&#39;lara kendini hangi adresle tanıtacağını belirtir.<br>      <br>      # Consumer veya producer bağlandığında Kafka:<br>      # &quot;Bana localhost:9092 üzerinden ulaş&quot; der.<br>      <br>      # Docker dışından erişilecekse buraya sunucu IP&#39;si yazılır.<br>      <br>      # Örneğin:<br>      # PLAINTEXT://192.168.1.10:9092<br>      KAFKA_ADVERTISED_LISTENERS: PLAINTEXT://localhost:9092<br><br>      # Controller rolünün hangi listener&#39;ı kullanacağını belirtir.<br>      <br>      # Burada controller trafiği 9093 üzerinden akar.<br>      KAFKA_CONTROLLER_LISTENER_NAMES: CONTROLLER<br><br>      # Listener isimlerini protocol ile eşler.<br>      # CONTROLLER listener&#39;ı PLAINTEXT kullanıyor<br>      # PLAINTEXT listener&#39;ı da PLAINTEXT kullanıyor<br>      KAFKA_LISTENER_SECURITY_PROTOCOL_MAP: CONTROLLER:PLAINTEXT,PLAINTEXT:PLAINTEXT<br><br>      # Controller quorum üyelerini belirtir.<br>      # Format: nodeId@host:port<br>    <br>      # Burada:<br>      # 1 numaralı node controller olarak kafka:9093 adresinde çalışıyor.<br>      # Multi-node cluster&#39;da örnek: 1@kafka1:9093,2@kafka2:9093,3@kafka3:9093<br>      KAFKA_CONTROLLER_QUORUM_VOTERS: 1@kafka:9093<br><br>      # Consumer offset bilgilerinin tutulduğu internal replication factor değeri.<br>      # Tek broker olduğu için 1 olmak zorunda.<br>      KAFKA_OFFSETS_TOPIC_REPLICATION_FACTOR: 1<br><br>      KAFKA_TRANSACTION_STATE_LOG_REPLICATION_FACTOR: 1<br>      KAFKA_TRANSACTION_STATE_LOG_MIN_ISR: 1<br>      KAFKA_GROUP_INITIAL_REBALANCE_DELAY_MS: 0<br><br>      # Yeni oluşturulan topic&#39;lerde default partition <br>      # Burada otomatik oluşan topic&#39;ler 3 partition ile <br>      # Partition:<br>      # - paralel tüketim sağlar<br>      # - performans artırır<br>      # - ordering partition bazlıdır<br>      KAFKA_NUM_PARTITIONS: 3<br><br>    volumes:<br>      # Kafka verilerini persistent <br>      # Container silinse bile:<br>      # - topicler<br>      # - message&#39;lar<br>      # - offsetler kaybolmaz.<br>      - kafka-data:/var/lib/kafka/data<br><br>volumes:<br>  kafka-data:</pre><p>Bu yukardaki “docker-compose” yaml dosyasının direkt olarak çalıştırarak hazır ve nazır bir Kafka ayaklandırabilirsiniz. Hangi “env” parametresi ne işe yarar sizlere açıklamaya çalıştım.</p><p><strong>Not: </strong>Kafka 3.5 sürümünden sonra resmi olarak Zookeeper’i kaldırarak kendi Controller’ı ile çalışmaya başladı. <strong>Zookeeper</strong>, Apache’nin dağıtık sistemler için koordinasyon yapan bir tool’udur. Artık yeni sürümler ile Kafka, bu bağımlılıktan kurtulmuştur.</p><p>Artık Kafka kullanımıza hazır. Şimdi gerçek bir senaryo ile kullanımını aşağıda göreceğiz.</p><h4>(Opsiyonel) Strimzi Operatörü Nedir? Nasıl Kurulur ve Yönetilir?</h4><p><strong>Strimzi</strong>, Kafka’yı kolayca Kubernetes cluster üzerine dağıtmayı ve yönetmeyi sağlayan bir operatördür.</p><p>Kurulum ve yönetim adımları aşağıdaki gibidir.</p><pre>kubectl create namespace kafka<br><br>kubectl apply -f https://strimzi.io/install/latest?namespace=kafka -n kafka</pre><p>Bu kurulum sonrasında Strimzi operatör başarıyla ayaklandıysa artık Kafka, CRD’ler üzerinden yönetilecektir.</p><pre>apiVersion: kafka.strimzi.io/v1beta2<br>kind: Kafka<br>metadata:<br>  name: my-cluster<br>  namespace: kafka<br>spec:<br>  kafka:<br>    version: 4.0.0<br>    replicas: 3<br>    listeners:<br>      - name: plain<br>        port: 9092<br>        type: internal<br>        tls: false<br><br>    config:<br>      offsets.topic.replication.factor: 3<br>      transaction.state.log.replication.factor: 3<br>      transaction.state.log.min.isr: 2<br>      default.replication.factor: 3<br>      min.insync.replicas: 2<br>    storage:<br>      type: ephemeral<br>  kraft:<br>    enabled: true<br>  entityOperator:<br>    topicOperator: {}<br>    userOperator: {}</pre><p>Bu obje ilgili cluster üzerinde yaratıldığında kolay bir şekilde 3 adet StatefulSet olarak Kafka broker ayaklanacaktır.</p><p>Bir topic yaratmak istendiğinde aşağıdaki obje yaratılarak ilgili Kafka Cluster üzerinde o topic yaratılacaktır.</p><pre>apiVersion: kafka.strimzi.io/v1beta2<br>kind: KafkaTopic<br>metadata:<br>  name: orders<br>  namespace: kafka<br>  labels:<br>    strimzi.io/cluster: my-cluster<br>spec:<br>  partitions: 3<br>  replicas: 3</pre><h4>Gerçek Bir Senaryoda Nasıl Kullanılır?— (Sipariş Servisi ve Stok Servisi)</h4><p>Yapacağımız örnekte Bir e-ticaret platformu düşünelim. Bir ürün satın alındığında ilk olarak “order service” üzerinden sipariş oluşturulsun ve order topic’ine basılsın. Daha sonra stokları yöneten “stock service” üzerinden order topic’i okunarak DB’de stok güncellemesi yapılsın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v0csdp_7o8TIHgEjB8StRQ.png" /></figure><p><strong>Order Service</strong></p><p>Aşağıda python ile yazılmış order’ları request olarak bekleyip Kafka’da <strong>order topic </strong>isimli topic’e gönderen bir servis bulunmaktadır.</p><pre>from fastapi import FastAPI<br>from kafka import KafkaProducer<br>import json<br>import uuid<br><br>app = FastAPI()<br><br>producer = KafkaProducer(<br>    bootstrap_servers=&quot;localhost:9092&quot;,<br>    value_serializer=lambda v: json.dumps(v).encode(&quot;utf-8&quot;)<br>)<br><br>@app.post(&quot;/order&quot;)<br>def create_order(product_id: str, quantity: int):<br><br>    order = {<br>        &quot;order_id&quot;: str(uuid.uuid4()),<br>        &quot;product_id&quot;: product_id,<br>        &quot;quantity&quot;: quantity<br>    }<br><br>    producer.send(&quot;order-topic&quot;, order)<br>    producer.flush()<br><br>    print(f&quot;[ORDER SERVICE] Order created: {order}&quot;)<br><br>    return {<br>        &quot;message&quot;: &quot;Order created&quot;,<br>        &quot;order&quot;: order<br>    }</pre><p><strong>Stock Service</strong></p><p>Aşağıda Python ile yazılmış ve <strong>order topic</strong>’ini dinleyerek gelen siparişleri okuyup ilgili ürünün stoğunu siparişe göre veritabanından da azaltan bir servis bulunmaktadır.</p><pre>from kafka import KafkaConsumer<br>import psycopg2<br>import json<br>import time<br><br># PostgreSQL Connection<br>conn = psycopg2.connect(<br>    host=&quot;localhost&quot;,<br>    port=5432,<br>    database=&quot;postgres&quot;,<br>    user=&quot;admin&quot;,<br>    password=&quot;secret123&quot;<br>)<br><br>conn.autocommit = True<br><br>consumer = KafkaConsumer(<br>    &quot;order-topic&quot;,<br>    bootstrap_servers=&quot;localhost:9092&quot;,<br><br>    auto_offset_reset=&quot;earliest&quot;,<br><br>    enable_auto_commit=True,<br><br>    group_id=&quot;stock-group&quot;,<br><br>    value_deserializer=lambda x: json.loads(x.decode(&quot;utf-8&quot;))<br>)<br><br>print(&quot;[STOCK SERVICE] Waiting for orders...&quot;)<br><br>for message in consumer:<br><br>    order = message.value<br><br>    product_id = order[&quot;product_id&quot;]<br>    quantity = order[&quot;quantity&quot;]<br><br>    print(f&quot;\n[STOCK SERVICE] Order received: {order}&quot;)<br><br>    cursor = conn.cursor()<br><br>    # Product kontrol<br>    cursor.execute(<br>        &quot;&quot;&quot;<br>        SELECT stock<br>        FROM products<br>        WHERE product_id = %s<br>        &quot;&quot;&quot;,<br>        (product_id,)<br>    )<br><br>    result = cursor.fetchone()<br><br>    if not result:<br>        print(f&quot;[STOCK SERVICE] Product not found: {product_id}&quot;)<br>        cursor.close()<br>        continue<br><br>    current_stock = result[0]<br><br>    if current_stock &lt; quantity:<br>        print(f&quot;[STOCK SERVICE] Not enough stock for {product_id}&quot;)<br>        cursor.close()<br>        continue<br><br>    new_stock = current_stock - quantity<br><br>    # Stock update<br>    cursor.execute(<br>        &quot;&quot;&quot;<br>        UPDATE products<br>        SET stock = %s<br>        WHERE product_id = %s<br>        &quot;&quot;&quot;,<br>        (new_stock, product_id)<br>    )<br><br>    print(<br>        f&quot;[STOCK SERVICE] Stock updated =&gt; &quot;<br>        f&quot;{product_id}: {new_stock}&quot;<br>    )<br><br>    cursor.close()<br><br>    time.sleep(1)</pre><p>Şimdi aşağıdaki adımları tek tek uygulayarak Kafka’nın faydasını canlı bir simülasyonda test edelim.</p><p>Başlangıç Stoklarımız aşağıdaki gibidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/392/1*Bc0f6eIYavDaTlZtZhEnSg.png" /></figure><p><strong>1- Sipariş Verilmesi</strong></p><p>İlk olarak bir Iphone 15 siparişi için order service endpoint’ine istek atalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/969/1*rAasMdVGo8HMzgdBMbHFaA.png" /></figure><p>İstek başarılı bir şekilde döndü. Şimdi stock servisimiz üzerinden bu sipariş mesajı ilgili topic’ten okundu mu kontrol edelim.</p><p><strong>2- Sipariş Okunması ve Stok Güncellenmesi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/935/1*uMB0Xl2DSnB9tNl0TSIX9g.png" /></figure><p>Göründüğü üzere ilgili order topic’e basılan mesaj, stok servisi tarafından consume edilerek işlendi. Şimdi veritabanı üzerindeki stok durumumuzu kontrol edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/377/1*sKzQB-YsMN_dHfVcgU_wTg.png" /></figure><p>Gördüğünüz gibi Iphone 15 stoklarımızdan 1 adet sipariş verildiği ve mesaj stok servis tarafından başarıyla okunup veritabanında güncellendiği için stok 1 adet azalmış durumdadır.</p><p><strong>3- Stok Servisi Çöktüğü Esnada Yeniden Sipariş Verilmesi</strong></p><p>Aşağıda göründüğü gibi stok servis’i kapatalım ve sipariş oluşturduğumuzda neler oluyor görelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/967/1*Dz4A18aqlqliljz4ijti-w.png" /></figure><p>1 Adet Iphone 16 ve 2 adet Iphone 15 siparişi başarıyla oluşturduk. Bakalım veritabanında bir güncelleme olacak mı ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/348/1*8kRaNg4wqCEfdJxrTSDAng.png" /></figure><p>Göründüğü üzere stoklarda herhangi bir değişim olmadı. Çünkü stok servis herhangi bir sebepten kapalı bir durumdadır. Aslında işin anlatmak istediğim tam can alıcı noktası burada devreye giriyor. Şuan bu siparişler Order servis tarafından ilgili topic’e zaten iletildi. Stok servisi tekrardan sağlıklı bir şekilde ayaklandığında bu mesajları alacak ve kaldığı yerden stokları başarılı bir şekilde işleyerek güncel hale getirecektir.</p><p>Hadi tekrardan stok servisi başlatalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/942/1*dPX3CIWyIeSGPMgLdk496A.png" /></figure><p>Loglarda göründüğü gibi servis tekrardan başlatıldığında ilgili topic üzerinde kalan mesajları da okuyarak işlemiştir. Şimdi stok durumunu veritabanı üzerinden tekrar kontrol edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/377/1*vDAsxUVFL9JzpxClWK6xNQ.png" /></figure><p>Göründüğü gibi veritabanı üzerinden de stoğun güncellendiğini görebilmekteyiz.</p><p>Bu mantıkta aslında belli bir servis çöktüğünde bu servisin topic üzerinde en son hangi verinin okunduğunu bilip kaldığı yeri görebilmekteyiz. Eğer öyle olmasaydı ilgili topicteki tüm siparişleri işler ve tekrardan fazladan stok düşmesi yaşanırdı.</p><p><strong>Neden Veritabanında direkt stok güncellemek yerine Kafka kullandık?</strong></p><p>Verilerimizi veritabanına yollarken sadece veritabanına güvenerek yola çıkarsak olası veritabanı kesintilerinde, servisler arası haberleşme kesintilerinde vs… gibi bir sürü senaryoda işlenilmeye çalışan veri, veritabanına doğru bir şekilde ulaşmazsa data consistency (veri tutarlılığı) sağlanamama durumu yaşanabilir. Fakat Kafka gibi güçlü bir tool kullandığımızda her şey kötü gittiğinde mesaj ordaysa, her şey iyi gittiğinde o mesajı mutlaka alarak veritabanı veya başka nereye gerekiyorsa sağ salim teslim etmeyi bize garanti etmiş olur.</p><p>Umarım sizlere bilgim kadarıyla bir şeyler katarak biraz da olsa fayda sağlayabilmişimdir. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Herhangi bir sorunuz olursa bilgim dahilince sizlere her zaman yardımcı olmaktan şeref duyarım. Teknolojiyle kalın…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2923dadd56e6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OpenShift Nedir? OKD Nasıl Kurulur?]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/openshift-nedir-okd-nas%C4%B1l-kurulur-fb7ca63c4409?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fb7ca63c4409</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 06 May 2026 18:59:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-06T18:59:34.670Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QvwExH8clBqZFQUWoePdyg.png" /></figure><p>Merhabalar, bu yazımda sizlere OpenShift Nedir? OKD aracılığıyla OpenShift bir cluster nasıl dağıtılır onu anlatacağım. İyi okumalar…</p><h4><strong>OpenShift Nedir?</strong></h4><p>OpenShift, uygulamaları <strong>container (Docker/Containerd gibi)</strong> içinde çalıştırmanı, yönetmeni ve ölçeklemeni sağlayan bir platformdur. Kubernetes alt yapısı kullanır.</p><blockquote>O zaman neden Kubernetes yerine OpenShift ?</blockquote><p>Çünkü Kubernetes tek başına sadece bir alt yapı sunarken, OpenShift bu alt yapı ile beraberinde varsayılan olarak bazı araçlar da getirir. (Monitör toolları, varsayılan sıkı güvenlik politikaları, otomatik ölçeklendirme mekanizmaları, CI/CD süreçleri…) gibi bazı araçları dağıtımıyla beraber varsayılan olarak sunar. Yardımcı biraz daha cluster managementi minimum tutarak geliştiricinin, geliştir ve canlıya al mantığını kolaylaştırmaya yöneliktir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nkSA8Qhh0W5p6-XX4oeAUA.png" /></figure><h4><strong>OpenShift Kurulumu Nasıl Yapılır ?</strong></h4><p>Normalde “Kubeadm” toolu ile basit bir kurulum kadar basit bir kurulumu yoktur. Fakat kurulumu olabildiğince kolaylaştırmak için anlatımımızda OKD tool’undan bahsedeceğim ve kurulumu bu tool ile gerçekleştireceğiz.</p><h4><strong>OKD Nedir ?</strong></h4><p>OpenShift’in açık kaynaklı ve ücretsiz sunmuş olduğu bir OpenShift kurulum tooludur.</p><h4><strong>OKD ile OpenShift Kurulumu</strong></h4><p>İlk olarak kendi master node ve worker node sayınıza göre Bare Metal/Sanal Makine oluşturmalısınız. Bir de kurulum için geçici olarak kullanılacak bir “bootstrap” makinesine ihtiyacımız vardır. Bootstrap makinesi kurulum sonrasında otomatik olarak devre dışı kalacaktır. Kurulumun başarılı gerçekleşmesi taktirinde bu makineyi silebilirsiniz. Makinelerin kaynaklarını clusterınızda dağıtacağınız uygulamalara göre sizin karar vermeniz gerekmektedir. Fakat ana kurulum için minimum önerim aşağıdaki özellikler gibidir.</p><p><strong>RAM: </strong>8 GB</p><p><strong>CPU: </strong>4 Core</p><p><strong>Disk: </strong>80 GB</p><p>Tüm makineler kuruluma hazırlandığı noktada aşağıdaki adımları sıra sıra takip etmeliyiz.</p><h4>Pre-Requirements</h4><ul><li>Bir DNS Sunucunuzun olmasını öneririm. Clusterların birbirinin ip adreslerini çözebilmesi için tek tek /etc/hosts’a tanımlamaktansa DNS server üzerinden yönetmeniz faydalı olacaktır.</li><li>RedHat Accountunuz olması gerekmektedir. Çünkü kurulum esnasında kullanıcağımız yaml dosyasında “pull secret” alanı beklenmektedir. Bu da RedHat Account paneli üzerinden alınmaktadır. Aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz. <br>“<a href="https://cloud.redhat.com/openshift/install/pull-secret">https://cloud.redhat.com/openshift/install/pull-secret</a>”</li></ul><h4>Kurulum — Hazırlıklar</h4><p>İlk olarak kurmak istediğiniz OKD versiyonunuzu belirleyiniz. Biz bu anlatımımızda aşağıda environment’larda tanımlanmış versiyonu kullanacağız.</p><p>Localimizde aşağıdaki adımlar gerçekleştirilmelidir.</p><p><strong>Kurulum Environment</strong> <strong>Tanımlama</strong></p><pre>export OKD_VERSION=4.15.0-0.okd-2024-03-10-010116<br>export ARCH=x86_64</pre><p>Bu adımda env olarak kullanıcağımız OKD binarysinin işlemcinize göre architecturesi ve versiyonları tanımlanır.</p><p><strong>OKD Client Binary’lerinin İndirilmesi</strong></p><pre>curl -L https://github.com/okd-project/okd/releases/download/$OKD_VERSION/openshift-client-linux-$OKD_VERSION.tar.gz -o oc.tar.gz<br>curl -L https://github.com/okd-project/okd/releases/download/$OKD_VERSION/openshift-install-linux-$OKD_VERSION.tar.gz -o openshift-install-linux.tar.gz</pre><p><strong>İndirilen Binary’lerin Çıkartılması</strong></p><pre> tar xvf oc.tar.gz<br> sudo mv oc kubectl /usr/local/bin/<br> tar xvf openshift-install-linux.tar.gz<br> sudo mv openshift-install /usr/local/bin/</pre><h4><strong>Kurulum — Yükleme Aşamaları</strong></h4><p>Bootstrap ve Master, Worker makineleri üzerinde Fedore CoreOS kullanılacaktır. Bunun için aşağıdaki komut ile ilgili OS’un ISO dosyası indirilmelidir.</p><pre>ISO_URL=$(openshift-install coreos print-stream-json | grep location | grep $ARCH | grep iso | cut -d\&quot; -f4)<br>curl -L $ISO_URL -o fcos-live.iso</pre><h4>Kurulum — Konfigürasyonların ve Tanımlanmaların Hazırlanması</h4><p>Bu adımda pre-requirement’larda bahsedilen pull secret’i almalıyız. Ardından aşağıdaki paylaştığım YAML dosyasını kendi ayarlarınıza göre konfigüre ederek ilgili secret’ı eklemelisiniz.</p><p>install-config.yaml</p><pre>apiVersion: v1<br>baseDomain: dc.company.sc<br>metadata:<br>  name: cluster-ismi    <br>compute:<br>- name: worker<br>  replicas: 5    <br>controlPlane:<br>  name: master<br>  replicas: 3    <br>networking:<br>  networkType: OVNKubernetes<br>  clusterNetwork:<br>  - cidr: 10.222.0.0/14<br>    hostPrefix: 23<br>  machineNetwork:<br>  - cidr: 192.168.23.0/24<br>  serviceNetwork:<br>  - 172.10.0.0/16<br>platform:<br>  none: {} <br>bootstrapInPlace:<br>  installationDisk: /dev/sda<br>pullSecret: &#39;&lt;redhat pull secret gelecek&gt;&#39;<br>sshKey: |<br>  public-key gelecek.</pre><p>Bu yaml’ı kendi ayarlarınıza göre düzenledikten sonra aşağıdaki komut çalıştırılmalıdır.</p><pre>openshift-install create ignition-configs</pre><blockquote><strong>NOT</strong>: Bu komut çalıştırılmadan önce YAML dosyanızın yedeğini almanız önerilir. Yukarıdaki komut çalıştırıldıktan sonra yaml dosyası kaybolacaktır.</blockquote><p>Bu işlemin başarılı tamamlanmasının ardından 4 adet kritik dosya ve bir klasör oluşacaktır.</p><p>“bootstrap.ign, master.ign, worker.ign ve “auth/” klasörü oluşacaktır.”</p><p>Auth klasörünün altında kurulacak olan cluster’ın <strong>kubeconfig</strong> dosyası bulunmaktadır. Ayrıca Openshift Web Console için de password bulunmaktadır.</p><p>Yukarıda belirtilen .ign dosyaları da Fedora CoreOS ile kurulacak olan makinelerin cloud-init’inin Fedora CoreOS’ta olan muadili gibi düşünülebilir. Kurulum esnasında implement edilmesi şarttır.</p><p><strong>Ardından DNS Serverınıza aşağıdaki tanımları yapmanız gerekmektedir.</strong></p><pre>&quot;api-int.&lt;cluster-ismi&gt;.&lt;cluster-domain&gt; -&gt; Bootstrap Makinesine atanan IP Adresi&quot;<br>&quot;api.&lt;cluster-ismi&gt;.&lt;cluster-domain&gt; -&gt; Master Makinelere atanan IP Adresleri için birer A kaydı.&quot;</pre><p>Artık kuruluma başlamak için tüm gereksinimlerimiz hazır durumdadır.</p><h4>Kurulum — Yükleme Adımları</h4><p>Bu etapta sıra çok önemlidir. Sırayla aşağıdaki gibi kurulmalıdır ve kurulumlar tamamen bitmeden diğerine geçilmemelidir.</p><ul><li>Bootstrap makinesi kurulmalıdır.</li><li>Master-1 makinesi kurulmalıdır.</li><li>Diğer master makineleri Master-1 kurulduktan sonra paralel olarak kurulabilir.</li><li>Tüm masterlar başarıyla Ready olduktan sonra paralel olarak tüm worker node’lar kurulabilir.</li></ul><p><strong>Kurulum — Bootstrap Makinesi</strong></p><p>Bootstrap için hazırlanmış makinede yukarıda fcos-core.iso dosyamızı inject ederek CD/DVD türünde ISO dosyamız ile boot edilme işlemi yapılmalıdır. Makine default ayarlarıyla ISO üzerinden boot edildikten sonra aşağıdaki komut çalıştırılmalıdır.</p><pre>sudo coreos-installer install &lt;disk örn:(/dev/sda)&gt; --ignition-url=&lt;bu kısma bu makine ile aynı networkteki bir yerden erişebileceği ignition file linki&gt;</pre><p>Bu işlem sonrasında hedef diske ilgili Fedora Core OS kurulumu gerçekleşmiş olacaktır. Hazırlanmış olan “bootstrap.ign” file kurulum için gerekli tüm adımların otomasyonunu zaten içermektedir. Artık bu kurulum başarılı olduktan sonra master ve worker makinelerin kurulumuna başlanılabilir. Kurulum esnasında bootstrap makinesinin olması OKD için zorunludur. Çünkü geçici API Server, Config Server gibi bileşenler üzerinden ilgili node’lara dağıtımlar yapılmaktadır. Tüm kurulumun başarılı yapılmasının ardından bootstrap makinesi devre dışı bırakılarak silinebilir bir hale gelmektedir.</p><p><strong>Kurulum — Master Makineleri</strong></p><p>Masterlar için hazırlanmış makinede yukarıda fcos-core.iso dosyamızı inject ederek CD/DVD türünde ISO dosyamız ile boot edilme işlemi yapılmalıdır. Makine default ayarlarıyla ISO üzerinden boot edildikten sonra aşağıdaki komut çalıştırılmalıdır.</p><pre>sudo coreos-installer install &lt;disk örn:(/dev/sda)&gt; --ignition-url=&lt;bu kısma bu makine ile aynı networkteki bir yerden erişebileceği ignition file linki&gt;</pre><p>Master makinelerinin de başarılı kurulumunun ardından artık clusterın üzerinde neredeyse tüm ana bileşen podlar ayaklanmaya başlayacaktır. İlgili node’ların ready olup olmadığını da “install-config” komutunu çalıştırdığımız dizindeki “auth” klasörü altındaki “kubeconfig” file ile aşağıdaki komutla kontrol edebiliriz.</p><pre>oc get node --kubeconfig ./auth/kubeconfig -o wide</pre><p>Bu komut ile tüm master node’ların IP bilgilerini, statuslarını, isimlerini listeyebilirsiniz.</p><p><strong>Kurulum — Worker Makineleri</strong></p><p>Workerlar için hazırlanmış makinede yukarıda fcos-core.iso dosyamızı inject ederek CD/DVD türünde ISO dosyamız ile boot edilme işlemi yapılmalıdır. Makine default ayarlarıyla ISO üzerinden boot edildikten sonra aşağıdaki komut çalıştırılmalıdır. Tek tek tüm worker makinelerinde bu işlemleri yaptıktan sonra ilgili worker node’lar cluster’a otomatik dahil edilecektir.</p><h4>Kurulum Sonrası Konfigürasyonu</h4><p>Kurulumdaki tüm adımları eksiksiz yaptıktan sonra aşağıdaki adımı uygulayarak cluster üzerinde kurulum esnasından kalmış geçici sertifikalar yerine cluster tarafından yönetilen sertifika manager’ı ile bekleyen CSR’ları “approve” ederek cluster üzerindeki sertifikaların dağıtılması sağlanmalıdır. Aksi taktirde kurulumdan 24 saat sonra sertifikalar expire olacaktır. Bu da “kube api server” gibi bir çok bileşene erişimde valid olmayan sertifika problemine sebep olacaktır.</p><p>İlk olarak tüm CSR’ları listelemek için aşağıdaki komutu çalıştırın.</p><pre>oc get csr</pre><p>Eğer bu listelenen CSR’lar arasında approved olmayan sertifikalar varsa aşağıdaki komut çalıştırılarak tüm sertifikaları approve edebilirsiniz.</p><pre>oc get csr -o name | xargs oc adm certificate approve</pre><p>Bu etaptan sonra tüm adımlar başarıyla tamamlandıysa OpenShift cluster’ımız üzerindeki pod’ların tamamının ayaklanması ardından başarılı bir cluster kurulumu gerçekleştirilmiş olacaktır.</p><p>Herhangi bir sorunuz olursa benimle iletişime geçerseniz sizlere bilgim dahilinde yardımcı olmak için elimden geleni yaparım… Teknolojiyle kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fb7ca63c4409" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Karmada a.k.a Felaket Önleyici ve Tek Noktadan Yönetim]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/karmada-a-k-a-felaket-%C3%B6nleyici-ve-tek-noktadan-y%C3%B6netim-0362a5415dba?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0362a5415dba</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 May 2026 19:14:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-05T19:14:12.914Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4nulJTJzWPNycIFovAw-Eg.png" /></figure><p>Günümüzde şirketlerin, ekiplerin Kubernetes Cluster’lara geçmesiyle beraber projeler, hali hazırda çalışır ürünler vb… için resmen yeni bir çağ başladı. Tabi ki bu gelişimin kendisiyle beraber getirdiği bazı soru işaretleri, ortamların yönetiminde yaşanan zorluklar, felaket senaryolarında alınacak aksiyonların karmaşıklaşması gibi durumlar da beraber gelmiş bulundu. Bu yazıda bahsedeceğim CNCF projesi sayesinde bu olası durumların önüne ciddiye alınacak ölçüde geçilebilmesi günümüzde mümkün olabilmiştir.</p><h4><strong>Karmada Nedir?</strong></h4><p><strong>Karmada</strong>, birden fazla Kubernetes Cluster’ının merkezi bir noktadan yönetmek için geliştirilmiş <strong>çoklu küme (multi-cluster)</strong> yönetim sistemidir. Yani bu araç sayesinde bir adet <strong>controller </strong>cluster’ı üzerinden controller’a bağlanmış olan tüm kümeler tek bir noktadan yönetilebilmektedir. Aşağıdaki kısımlarda kurulumu, kullanımı ve çoklu dağıtım örneklerle daha net anlaşılacaktır.</p><h4><strong>Karmada’ya Neden İhtiyaç Duyalım?</strong></h4><p>İki ayrı kullanım senaryosuna ayrılarak Aktif-Aktif veya Aktif-Pasif durumlarına özel spesifik kullanım senaryoları için resmen biçilmiş bir kaftandır. Örneğin Aktif-Aktif kullanım senaryosunda iki farklı lokasyonda bulunan ve birbirinin aynısı olan, Karmada’nın sunduğu policy’ler aracılığıyla ilgili cluster’ın özelliklerine göre konfigüre edilmiş ve Controller Cluster’ı aracılığıyla Karmada tarafından yönetilen 2 adet cluster bulunduğunu varsayalım. Bu kullanım senaryosunda gelen trafiğin yükünü dengelemek için trafiği ikisi arasında dağıtabilirsiniz. Bu sayede yük tek bir noktaya binmeden tasarlanılan şekilde trafik yönlendirmesi olacaktır. Diğer kullanım senaryosu yani Aktif-Pasif durumu için bir örnek vericek olursak, yine Karmada tarafından yönetilen ve birbirinin konfigürasyonları hariç aynısı olan 2 cluster’ın aktif olarak hizmet veren cluster’ına bir sebepten erişilemez hale gelmesi durumunda trafiğin direkt olarak diğer yedek cluster’a aktarılmasıyla hizmet kesintisi minimum olacak şekilde erişime devam edilmesine olanak tanır.</p><p>Asıl can alıcı nokta yukarıda da bahsedildiği gibi Karmada ile bu yönetimlerin hepsi tek bir controller üzerinden yapılarak yönetimi yüksek ölçüde kolaylaştırmış oluyoruz ve hizmet kesintilerimizi, yük dengelemelerimizi ve daha bir çok senaryonun yaşanması durumlarının da büyük ölçüde önüne geçmiş oluyoruz.</p><h4><strong>Karmada’yı Nasıl Kurarım ve Cluster’larımı Bağlarım?</strong></h4><p>Karmada’nın birkaç kurulum yöntemi mevcuttur. Bu yazıda Karmada’nın kendi exe’si üzerinden kurulumu ile ilerleyeceğiz.</p><p>İlk olarak Karmadactl’i resmi sitesi üzerinden indiriyoruz. İlgili link’e aşağıdan ulaşabilirsiniz.</p><pre>curl -s https://raw.githubusercontent.com/karmada-io/karmada/master/hack/install-cli.sh | sudo bash</pre><p>Bu komutu çalıştırdıktan sonra ilgili exe, kütüphanelere taşınacaktır. Direkt olarak aşağıdaki komut ile kurulup kurulmadığını teyit edebilirsiniz.</p><pre>karmadactl --help</pre><p>Bu adımdan sonra ilk olarak controller olarak kullanıcağımız cluster’ımızın kubeconfig dosyasını kendimiz için seçtiğimiz bir workspace klasörüne ekliyoruz. Aşağıda örnek bir kubeconfig dosyası görebilirsiniz.</p><pre>apiVersion: v1<br>clusters:<br>- cluster:<br>    insecure-skip-tls-verify: true<br>    server: https://x.x.x.x:6443<br>  name: ctrl<br>contexts:<br>- context:<br>    cluster: ctrl<br>    user: kubernetes-admin<br>  name: kubernetes-admin@ctrl<br>current-context: kubernetes-admin@ctrl<br>kind: Config<br>preferences: {}<br>users:<br>- name: kubernetes-admin<br>  user:<br>    client-certificate-data: ***<br>    client-key-data: ***</pre><p>Ardından aynı şekilde yönetmek istediğimiz diğer 2 cluster’ın da kubeconfig dosyalarını ilgili dizine eklemeliyiz.</p><p>Cluster-1</p><pre>apiVersion: v1<br>clusters:<br>- cluster:<br>    insecure-skip-tls-verify: true<br>    server: https://x.x.x.x:6443<br>  name: cls1<br>contexts:<br>- context:<br>    cluster: cls1<br>    user: kubernetes-admin<br>  name: kubernetes-admin@cls1<br>current-context: kubernetes-admin@cls1<br>kind: Config<br>preferences: {}<br>users:<br>- name: kubernetes-admin<br>  user:<br>    client-certificate-data: ***<br>    client-key-data: ***</pre><p>Cluster-2</p><pre>apiVersion: v1<br>clusters:<br>- cluster:<br>    insecure-skip-tls-verify: true<br>    server: https://x.x.x.x:6443<br>  name: ctrl<br>contexts:<br>- context:<br>    cluster: cls2<br>    user: kubernetes-admin<br>  name: kubernetes-admin@cls2<br>current-context: kubernetes-admin@cls2<br>kind: Config<br>preferences: {}<br>users:<br>- name: kubernetes-admin<br>  user:<br>    client-certificate-data: ***<br>    client-key-data: ***</pre><p>Artık kurulum için gerekli olan şeyler hazır. Şimdi artık controller üzerinden Karmada’nın bileşenlerinin kurulumuna başlayabiliriz. Aşağıdaki komutu çalıştırarak bu işlemi gerçekleştirebilirsiniz.</p><pre>karmadactl init  --kubeconfig=./kubeconfigs/ctrl.yaml</pre><p>Bu işlem biraz zaman alabilir. Kurulumun başarılı tamamlanmasının ardından yönetilmesini istediğimiz cluster’larımızı Karmada’ya join etmemiz gerekmektedir. Bu işlem için de aşağıdaki komutları çalıştırmalıyız.</p><pre>karmadactl --kubeconfig /etc/karmada/karmada-apiserver.config join cls1 --cluster-kubeconfig=./kubeconfigs/w1.yaml<br>karmadactl --kubeconfig /etc/karmada/karmada-apiserver.config join cls2 --cluster-kubeconfig=./kubeconfigs/w2.yaml</pre><p>Bu komutları çalıştırdıktan sonra durumlarını öğrenmek için aşağıdaki komutu çalıştırabilirsiniz. Status’unun True olması gerekmektedir.</p><pre>kubectl — kubeconfig /etc/karmada/karmada-apiserver.config get cluster -o wide</pre><p><strong>Not: </strong>Karmadactl exe’si aracılığıyla init işlemi yaptıktan sonra /etc/karmada klasörü altında bir adet karmada-apiserver.config adında kubeconfig dosyası oluşmaktadır. Tüm cluster’ların yönetimi, dağıtımları bu kubeconfig dosyası kullanılarak yapılmalıdır. Aksi taktirde yapılan işlemler diğer cluster’lara etki etmeyecektir ve controller sınırlarında kalacaktır.</p><p>Durumu True olarak teyit ettikten sonra artık kurulumun başarılı tamamlandığına emin olabiliriz.</p><h4>Bir Uygulamayı Karmada ile Tüm Cluster’larıma Nasıl Dağıtırım?</h4><p>Karmada, aslında temelde Kubernetes Federation projesini alt yapı olarak kullanmaktadır. Bu yüzden Karmada tarafından tasarlanmış Policy tiplerine uygun policy’ler hazırlamalıyız. Bu policy’ler hangi objelerin dağıtılacağı, hangi cluster’lara dağıtılacağı, hangi etikete sahip node’lara dağıtılacağı vb… kullanılması opsiyonel ve çok kapsamlı tanımlar içermektedir. Örneğin bir policy tanımlayarak içerisinde sadece Deployment objesi ve ilgili deployment objesi içerisinde “app=test-karmada” etiketi içeren deployment’lar sadece cls1 ve cls2&#39;ye dağıtılsın şeklinde bir policy tanımladığımızda, Karmada üzerinde bağlı olan 100 cluster olsa bile bu koşulları sağlamadığı için diğer 98 cluster’a dağıtılan uygulama gitmeyecektir. Bu şekilde aslında bir izolasyon da sağlanabilmektedir. Daha basit bir örnek yaparsak, bir adet Nginx Web Pod’umuz ve Servis nesnemiz olsun. Bu nesneler Cluster1 ve Cluster2&#39;ye dağıtılsın.</p><p>İlk olarak aşağıdaki gibi bir policy tanımlayarak bu isteğimizi Karmada’ya belirtiyoruz.</p><pre>apiVersion: policy.karmada.io/v1alpha1<br>kind: ClusterPropagationPolicy<br>metadata:<br>  name: policy<br>spec:<br>  placement:<br>    clusterAffinity:<br>      labelSelector:<br>        matchLabels:<br>          app: test-karmada<br>      clusterNames:<br>      - cls1<br>      - cls2<br>  resourceSelectors:<br>  - apiVersion: v1<br>    kind: Pod<br>  - apiVersion: v1<br>    kind: Service</pre><p>Ardından bunu Karmada’nın API Server kubeconfig’ini kullanarak oluşturuyoruz.</p><pre>kubectl --kubeconfig /etc/karmada/karmada-apiserver.config create -f policy.yaml</pre><p>Artık bu nesneyi Karmada üzerinde oluşturmamızın ardından Karmada, yukarıda bahsettiğimiz koşulların sağlanması durumunda tanımlanmış 2 cluster’a da ilgili objeleri dağıtacak ve dağıtıldığı versiyonuna her zaman aynı olacak şekilde senkronize tutacaktır.</p><p>Şimdi Karmada API Server kubeconfig’ini kullnarak bir adet Nginx Web Servis ayaklandıralım.</p><pre>apiVersion: v1<br>kind: Pod<br>metadata:<br>  name: nginx-web<br>  labels:<br>    app: test-karmada<br>spec:<br>  containers:<br>  - name: nginx<br>    image: nginx:latest<br>    ports:<br>    - containerPort: 80<br>---<br>apiVersion: v1<br>kind: Service<br>metadata:<br>  name: nginx-service<br>spec:<br>  selector:<br>    app: test-karmada<br>  ports:<br>  - protocol: TCP<br>    port: 80<br>    targetPort: 80<br>  type: ClusterIP</pre><p>Karmada API Server ile bu objeyi oluşturuduğumuz anda cls1 ve cls2 cluster’larına giderek kubectl ile podları ve servisleri listelediğimizde iki cluster’ın da koşulları sağlanan bir dağıtım yapıldığı için üzerinde bu objelerin dağıtıldığı görülebilir.</p><p>Bir sonraki yazıda, Karmada ile dağıtılan objelerin cluster’a göre override edilerek konfigürasyonların customize edilmesi ve failover mekanizmaları, yedekleme mekanizmaları için ne yapılmalıdır gibi konular ele alınacaktır. Teknolojiyle kalın…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0362a5415dba" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Keycloak ile OAuth2 Proxy Entegrasyonu]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/keycloak-ile-oauth2-proxy-entegrasyonu-adaf9962bde8?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/adaf9962bde8</guid>
            <category><![CDATA[oauth2]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[keycloak]]></category>
            <category><![CDATA[security]]></category>
            <category><![CDATA[oauth2-proxy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Feb 2025 10:20:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-13T10:20:51.097Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, bu yazıda OAuth2 mekanizması kullanarak istenilen bir uç noktaya istek atılırken veya erişilirken, Keycloak tarafından yetkili olup olmadığı valide edilerek ona göre isteğin başarılı bir şekilde ulaştırılıp ulaştırılmamasını sağlayacak bir yapının kurulum ve entegrasyon aşamalarını anlatacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DuoXHiePYU5OIOQsg9yucw.png" /></figure><h3><strong>Keycloak Kurulumu</strong></h3><p>Keycloak’ı kurmak için aşağıdaki docker compose dosyası kullanılarak kurulum gerçekleştirilebilir.</p><pre>version: &#39;3&#39;<br>volumes:<br>  postgres_data:<br>    driver: local<br>services:<br>  postgres:<br>    image: postgres<br>    volumes:<br>      - postgres_data:/var/lib/postgresql/data<br><br>    environment:<br>      POSTGRES_DB: keycloak<br>      POSTGRES_USER: keycloak<br>      POSTGRES_PASSWORD: ***<br>  keycloak:<br>    image: quay.io/keycloak/keycloak:legacy<br>    environment:<br>      DB_VENDOR: POSTGRES<br>      DB_ADDR: postgres<br>      DB_DATABASE: keycloak<br>      DB_USER: keycloak<br>      DB_SCHEMA: public<br>      DB_PASSWORD: ***<br>      KEYCLOAK_USER: admin<br>      KEYCLOAK_PASSWORD: ***<br>    ports:<br>      - 8180:8080<br>    depends_on:<br>      - postgres</pre><p>Bu Docker Compose’u kullanarak aşağıdaki komut aracılığıyla Keycloak’ı sorunsuzca hızlı bir şekilde ayaklandırabilirsiniz.</p><pre>docker compose -f keycloak.yaml up -d</pre><h3><strong>Keycloak Konfigürasyonu</strong></h3><h4><strong>Realm Oluşturulması</strong></h4><p>Keycloak ayaklandırıldıktan sonra OAuth2 Proxy üzerinden geçmeden önce bazı ayarlar yapılmalıdır.</p><p><strong>Realm Nedir</strong></p><p>Bir tanım yapılacak olursa, kullanıcıların kimlik bilgileri, rolleri ve gruplarıyla birlikte yönetilen bir çatıyı ifade eder. Yani müşteri bazlı düşündüğümüzde organizasyonu realm gibi düşünebiliriz.</p><p>Aşağıdaki ekranda soldaki kutuya tıklayarak “Create Realm” seçilerek realm oluşturulabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fDzVNIUvi-LkgO3Azyuk5A.png" /></figure><h4><strong>Oluşturulan Realm üzerinde Client Oluşturulması</strong></h4><p>Realm oluşturulduktan sonra realm’ın sayfasında bulunan menü üzerinden Client sekmesine girilmelidir. Ardından Create Client butonuna tıklayarak Client yaratılmalıdır.</p><p>Client oluşturulurken ilk etapta aşağıdaki seçeneklere göre ilerlenilmesi önerilir.</p><ul><li>Client Type: OpenID Connect</li><li>Client ID: &lt;Opsiyonel&gt; (Erişim esnasında kullanılacak client ismi bu olacaktır.)</li><li>Name: &lt;Opsiyonel&gt;</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1fdmr6p6XN7AeHAr5td10Q.png" /><figcaption>Client Oluşturma İlk Etap</figcaption></figure><p>Ardından ikinci etapta aşağıdaki seçenekler seçilmelidir.</p><ul><li>Client Authentication: On</li><li>Authentication Flow: Standart Flow, Direct Access Grant, Service Account Roles</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JI1cGy4m7th16HlOebUWEw.png" /><figcaption>Client Oluşturma İkinci Etap</figcaption></figure><p>Bu seçeneklerin seçilmesinin ardından Client’imiz başarılı bir şekilde oluşturulmuş olacaktır. Bu işlemin ardından önünüze gelen Client’in ayarları sayfasında “Credential” sekmesi üzerinden “Client Secret” bilgisini alabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*98XKw3YdHVVU-LZdv9mjEA.png" /></figure><p>Fakat bir servis üzerinden erişmek için bu iki ayar yeterli olmayabilir. Grafana,Prometheus, Loki, Promtail gibi servisler ekstra bazı ayarları beklemektedir. Fakat servis account olmayan (frontend üzerinden vb…) üzerinden erişim yetkilendirmesi için yukarıdaki kadar konfigürasyon yapılması OAuth2 Proxy üzerinden yetkilendirilmesi için yeterlidir. Fakat bunun için ilgili realm üzerinden User sekmesine gidilerek erişim için yeni bir user oluşturulmalıdır.</p><h4>Ekstra Alan Ayarları (Client Scope ve Mappers) (Opsiyonel)</h4><p>Oluşturduğumuz client’in servisler tarafından erişilmesi için erişim esnasında audience kapsamının eklenmesi gerektiğine dair bir durumla karşı karşıya kaldım. Bu ayarlar aşağıdaki gibi yapılmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LEV88tidK3lkEk3yd79RhQ.png" /></figure><p>Bu sayfa üzerinden Client Scopes sekmesine gelerek Client oluşturulduğunda otomatik olarak oluşmuş olan &lt;client-ismi&gt;-dedicated olan setup’a giderek açılan Mapper kısmından Add Mapper seçerek “By configuration” seçilmelidir.</p><p>Açılan yeni pop-up üzerinden Audience seçilmelidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pGSb2je5UwJ4ZtEDveHSZQ.png" /></figure><p>Ardından aşağıdaki gibi seçimler yapılmalıdır. Client kısmında bağlamak istediğiniz başka bir client varsa opsiyon olarak onu seçebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3hvf_zBbFySy4W6gZf7XDA.png" /></figure><p>Bu işlemlerin tamamlanmasıyla beraber Keycloak’la ilgili yapacağımız konfigürasyonları da tamamlamış olduk.</p><h3>OAuth2 Proxy’nin Helm Üzerinden Yapılması Gereken Konfigürasyonları</h3><p>Aşağıdaki başlıkta bahsedilen kurulum komutunda verilmiş olan -f oauth.yaml dosyasında aşağıdaki yapılandırmalardan sonra kurulum yapılması önerilmektedir.</p><p>İlk olarak defaultta boşta gelen values.yaml dosyasını aşağıdaki link üzerinden indirebilirsiniz.</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/oauth2-proxy/manifests/refs/heads/main/helm/oauth2-proxy/values.yaml"><em>https://raw.githubusercontent.com/oauth2-proxy/manifests/refs/heads/main/helm/oauth2-proxy/values.yaml</em></a></p><p><strong>Dikkat! : </strong>Konfigürasyonlar OAuth2 Proxy üzerinde ikiye ayrılmaktadır.</p><p>AlphaConfig ve Config olarak iki tür konfigürasyon bulunmaktadır. Bu konudan bahsetme sebebim çalışmalar esnasında Config üzerinden birden fazla upstream tanımını istediğim biçimde yapamamış olmamdır. Fakat AlphaConfig kullanılarak istenilen kadar upstream kolayca eklenebilmektedir ve bu sayede tek bir proxy üzerinden birden çok servise authorization ve tünelleme yapılabilir.</p><p>Eğer normal bir konfigürasyonunuz hazırda var ise OAuth2 Proxy bize alphaconfig’e çevirmek için bir özellik sunmuş. Aşağıdaki flag’i halihazırda olan ve normal config ile konfigüre edilmiş OAuth Proxy’nizde açarsanız konfigürasyonlarınızın alphaConfig’e çevirilmiş halini çıktı olarak loglar üzerinde görebilirsiniz. Fakat asıl kurulumu yaparken bu flag’i mutlaka kaldırınız. Aksi taktirde proxy ayaklanmayacaktır. Bu flag tek seferlik config convert işlemi için sizlere önerimdir.</p><pre>extraArgs:<br>  --convert-config-to-alpha</pre><p><strong>OAuth2 Proxy için Konfigürasyon Ayarları</strong></p><p>Öncelikle yukarıdaki ön bilgilendirmede bahsettiğim konudan dolayı AlphaConfig üzerinden anlatım yapacağım.</p><p>Link’ini paylaştığım values.yaml dosyası üzerinde aşağıdaki alanlar düzenlenmelidir. Yapılan adımları tek tek göstermek adına parça parça göstererek ilerleyeceğiz. Konfigürasyonun son hali aşağıda paylaşılmıştır.</p><p><strong>AlphaConfig Etkileştirme</strong></p><pre>alphaConfig:<br>  enabled: true</pre><p>Bu flag’i true olarak değiştirerek alphaConfig’leri açmış oluyoruz.</p><p><strong>OAuth2 Proxy’in HTTPS Konfigürasyonu ve Dinlenecek Port’un Tanımlanması</strong></p><pre>  serverConfigData:<br>    SecureBindAddress: 0.0.0.0:4443<br>    TLS:<br>      Cert:<br>        fromFile: /etc/ssl/certs/tls.crt<br>      CipherSuites: null<br>      Key:<br>        fromFile: /etc/ssl/certs/tls.key<br>      MinVersion: &quot;&quot;</pre><p>Bu kısımda belirtilen tls.key ve tls.crt sertifika ve private key’in tarafınızda ConfigMap veya Secret olarak ilgili pod’a mount edilmesi için konfigürasyon yapmanız gerekmektedir. (TLS Min Versiyon varsayılan olarak TLS 1.2 gelmektedir.)</p><p><strong>OAuth2 Proxy’in ConfigData Konfigürasyonları</strong></p><pre>  configData:<br>    injectResponseHeaders:<br>    - name: X-Auth-Request-User<br>      values:<br>      - claim: user<br>    - name: X-Auth-Request-Email<br>      values:<br>      - claim: email<br>    - name: X-Auth-Request-Preferred-Username<br>      values:<br>      - claim: preferred_username<br>    - name: X-Auth-Request-Groups<br>      values:<br>      - claim: groups<br>    - name: Authorization<br>      values:<br>      - claim: id_token<br>        prefix: &#39;Bearer &#39;<br><br></pre><p>Bu kısımda bazı Header ayarları yapılmaktadır. Bu kısım için ekstra bir değiştirme yapmanıza gerek yoktur. Direkt olarak kullanabilirsiniz.</p><pre> configData:   <br>  providers:<br>    - ADFSConfig: {}<br>      azureConfig:<br>        tenant: common<br>      bitbucketConfig: {}<br>      clientID: example-client<br>      clientSecret: ***<br>      githubConfig: {}<br>      gitlabConfig: {}<br>      googleConfig: {}<br>      id: keycloak-oidc=example-client<br>      keycloakConfig: {}<br>      loginGovConfig: {}<br>      loginURL: http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/auth<br>      loginURLParameters:<br>      - default:<br>        - force<br>        name: approval_prompt<br>      oidcConfig:<br>        audienceClaims:<br>        - aud<br>        emailClaim: email<br>        groupsClaim: groups<br>        insecureAllowUnverifiedEmail: true<br>        insecureSkipNonce: true<br>        issuerURL: http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm<br>        userIDClaim: email<br>      profileURL: http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/userinfo<br>      provider: keycloak-oidc<br>      redeemURL: http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/token<br>      validateURL: http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/userinfo</pre><p>Bu kısımda ayarların kendinize göre ayarlanması kritiktir. Aksi taktirde client -&gt; oauth proxy -&gt; keycloak -&gt; servis arasındaki validasyon başarılı olmaması durumunda istekleriniz ilgili servisinize başarılı olarak ulaşmayacaktır.</p><p>Not: Keycloak üzerinde oluşturduğunuz realm’a ait tüm bilgileri aşağıdaki link üzerinden kendi realm’inize göre düzenleyerek görebilirsiniz.</p><p><a href="https://oauth.cldadm.pod13.intra.argela.link:8180/auth/realms/example-realm/.well-known/openid-configuration">http://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/.well-known/openid-configuration</a></p><p>Aşağıda bazı kritik alanların bilgilendirilmesi anlatılmıştır.</p><ul><li>clientID: Keycloak üzerinde oluşturduğumuz client’in id’sidir.</li><li>clientSecret: Keycloak üzerinde oluşturduğumuz client’in secret’ıdır.</li><li>id: Keycloak sağlayıcısı olarak kullanacağımız sağlayıcımız ve = den sonra gelen kısım ise oluşturduğumuz realm’in ismidir. (keycloak-oidc=&lt;keycloak realm ismi&gt;)</li><li>loginURL: Realm bilgileri üzerinden getirilen login bağlantı adresi.</li><li>issuerURL: Realm bilgileri üzerinden getirilen bağlantının kendi adresi.</li><li>profileURL: Realm bilgileri üzerinden getirilen kullanıcı adresi.</li><li>provider: keycloak-oidc (keycloak için kullanacağımız sağlayıcı)</li><li>reedemURL: Realm bilgileri üzerinden token almak için istek atılacak adres.</li><li>validateURL: Realm bilgileri üzerinden getirilen kullanıcı adresi.</li></ul><p>Bunlar hariç diğer konfigürasyonlar aynı bırakılabilir.</p><pre>    upstreamConfig:<br>      upstreams:<br>      - flushInterval: 1s<br>        id: /logging<br>        passHostHeader: true<br>        path: /logging<br>        proxyWebSockets: true<br>        timeout: 30s<br>        uri: https://loki-logging.loki.svc.cluster.local:3100<br>        rewriteTarget: /loki/api/v1/push<br>      - flushInterval: 1s<br>        id: /metric-push<br>        passHostHeader: true<br>        path: /metric-push<br>        proxyWebSockets: true<br>        timeout: 30s<br>        uri: https://prometheus-reader-kube-pro-prometheus.default.svc.cluster.local:9090<br>        rewriteTarget: /api/v1/write</pre><p>Bu kısımda upstream konfigürasyonları yapılabilir. Bu kısımda upstream tanımlarını OAuth2 Proxy üzerinden geçerek gidecek servislerinize göre tanımlamalısınız. Tanımlanan field’ların anlamları aşağıdaki gibidir.</p><ul><li>Path: Dışarıdan istek atılırken kullanılacak yol.</li><li>URI: İstek atılması istenen servisin URL’i</li><li>rewriteTarget: İstek atılması istenen servis’in uçnoktası.</li></ul><p>Bu işlemlerden sonra konfigürasyonlarımız artık hazır durumdadır.</p><p>AlphaConfig’in tam hali aşağıdaki gibidir.</p><pre>alphaConfig:<br>  enabled: true<br>  annotations: {}<br>  serverConfigData:<br>    SecureBindAddress: 0.0.0.0:4443<br>    TLS:<br>      Cert:<br>        fromFile: /etc/ssl/certs/tls.crt<br>      CipherSuites: null<br>      Key:<br>        fromFile: /etc/ssl/certs/tls.key<br>      MinVersion: &quot;&quot;<br>  metricsConfigData: {}<br>  configData:<br>    injectResponseHeaders:<br>    - name: X-Auth-Request-User<br>      values:<br>      - claim: user<br>    - name: X-Auth-Request-Email<br>      values:<br>      - claim: email<br>    - name: X-Auth-Request-Preferred-Username<br>      values:<br>      - claim: preferred_username<br>    - name: X-Auth-Request-Groups<br>      values:<br>      - claim: groups<br>    - name: Authorization<br>      values:<br>      - claim: id_token<br>        prefix: &#39;Bearer &#39;<br><br>    providers:<br>    - ADFSConfig: {}<br>      azureConfig:<br>        tenant: common<br>      bitbucketConfig: {}<br>      clientID: example-client<br>      clientSecret: ***<br>      githubConfig: {}<br>      gitlabConfig: {}<br>      googleConfig: {}<br>      id: keycloak-oidc=example-client<br>      keycloakConfig: {}<br>      loginGovConfig: {}<br>      loginURL: https://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/auth<br>      loginURLParameters:<br>      - default:<br>        - force<br>        name: approval_prompt<br>      oidcConfig:<br>        audienceClaims:<br>        - aud<br>        emailClaim: email<br>        groupsClaim: groups<br>        insecureAllowUnverifiedEmail: true<br>        insecureSkipNonce: true<br>        issuerURL: https://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm<br>        userIDClaim: email<br>      profileURL: https://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/userinfo<br>      provider: keycloak-oidc<br>      redeemURL: https://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/token<br>      validateURL: https://oauth.local:8180/auth/realms/example-realm/protocol/openid-connect/userinfo<br>    upstreamConfig:<br>      upstreams:<br>      - flushInterval: 1s<br>        id: /logging<br>        passHostHeader: true<br>        path: /logging<br>        proxyWebSockets: true<br>        timeout: 30s<br>        uri: https://loki-logging.loki.svc.cluster.local:3100<br>        rewriteTarget: /loki/api/v1/push<br>      - flushInterval: 1s<br>        id: /metric-push<br>        passHostHeader: true<br>        path: /metric-push<br>        proxyWebSockets: true<br>        timeout: 30s<br>        uri: https://prometheus-reader-kube-pro-prometheus.default.svc.cluster.local:9090<br>        rewriteTarget: /api/v1/write</pre><h3>OAuth2 Proxy Kurulumu</h3><p>OAuth2 Proxy’i Helm ile bir cluster’a dağıtılması aşağıdaki gibi gerçekleştirilebilir.</p><p>İlk olarak aşağıdaki komut ile OAuth2 Proxy’in repository’si Helm’e eklenmelidir.</p><pre>helm repo add oauth2-proxy https://oauth2-proxy.github.io/manifests</pre><p>Ardından aşağıdaki komutla kolayca kurulum sağlanılabilir.</p><pre>helm install oauth-proxy oauth2-proxy/oauth2-proxy -f oauth.yaml</pre><p>Tüm adımlar başarıyla tamamlandıktan sonra artık istek atacağınız herhangi bir servis veya client üzerinden ilgili oauth client id ve secret’i tanımlayarak authorization sağlandıktan sonra başarılı şekilde iletişim kurabilirsiniz.</p><p>Bir sonraki yazımda Prometheus Remote Writer, Promtail aracılığıyla Loki ve Prometheus’a OAuth Proxy üzerinden geçerek nasıl metrik ve log gönderebileceğimizi anlatan bir yazı olacaktır. Takipte kalmanız dileğiyle…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=adaf9962bde8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kyverno Nedir? Gerçek Anlamda Nasıl Kullanılır?— Tek Yazıda Clusterinizi Denetleyebileceksiniz]]></title>
            <link>https://medium.com/@meteccinar/kyverno-nedir-ger%C3%A7ek-anlamda-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-tek-yaz%C4%B1da-clusterinizi-denetleyebileceksiniz-b4118d0ffced?source=rss-93575f793a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b4118d0ffced</guid>
            <category><![CDATA[kyverno]]></category>
            <category><![CDATA[security]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-cluster]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-security]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Metehan Çınar]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 19 Nov 2024 11:33:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-19T11:33:02.835Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*fsYEf3-D5Zs_O9jnbsx91A.png" /></figure><h3>Kyverno Nedir ?</h3><p>Kyverno, Kubernetes için geliştirilmiş açık kaynaklı bir politika(policy) yönetim aracıdır. İlgili küme(ler) üzerinde politika nesne(ler)i oluşturarak yaratılmış veya yaratılacak olan diğer Kubernetes bileşenlerini ilgili politika(lar)’ın üzerine tanımlanmış kurallara uygun olup olmadığının kontrolünü yapar. Politika üzerinde tanımlanmış olan kural tipine göre aksiyon da alabilecek kabiliyete sahiptir.</p><p>Kyverno, küme(cluster) güvenliğini sağlamak, kümenin yönetimini kolaylaştırmak, insan hatasını minimuma indirmek için en uygun araçlardan birisidir.</p><h3>Kyverno’nun Çalışma Prensibi Nasıldır ?</h3><p>Daha derine indiğimizde Kyverno, dağıtıldığı küme üzerinde <a href="https://kubernetes.io/docs/reference/access-authn-authz/extensible-admission-controllers/">Admission Controller Webhook</a> olarak çalışır. Kullanıcı tarafından kümeye gönderilen her bir CRUD(Create/Update/Delete) işlemleri gibi API istekleri ilk olarak Kyverno üzerinden geçerek tanımlı politika ve politikaların içinde bulunan kurallara göre denetlenir. Bu denetlemenin sonucunda ihlal varsa ihlal yaratan kural tipine göre yaratılma, güncelleme vb… isteği reddedilebilir, uyarı verilebilir veya mutasyon yapılarak uygun bir hale getirilebilir. Aşağıdaki görselde çalışma prensibi daha net bir biçimde anlaşılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DJwLs_Hg-CE2ghUBAq_dDw.jpeg" /></figure><h3>Policy ve Kural Nedir ?</h3><p>Politikalar(Policies), içinde bir veya birden fazla kural barındıran bir nesnedir. Küme genelinde tanımlanırsa <strong>ClusterPolicy</strong> nesnesi olarak oluşturulur. Namespace genelinde tanımlanırsa <strong>Policy</strong> nesnesi olarak oluşturulur. Politika tanımlarken hangi tip Kubernetes nesneleri için geçerli olacağını belirterek denetlenmesi istenmeyen nesneleri ilgili politika dışında tutulabilir. Oluşturulması kolaydır.</p><p>Kurallar, politika nesnesi içinde bir veya birden fazla yapılan denetim tanımlamalarıdır. Kubernetes üzerinde nesne oluşturulurken/güncellenirken vb… eşleşen politika üzerindeki kurallar ile denetim yapılır. İstek bu kuralların sağlanıp sağlanmamasına göre cevaplanır.</p><p>Kurallar aşağıda anlatıldığı gibi bazı farklı türler olarak ayrılır.</p><p>Aşağıdaki görsel hiyerarşiyi açık bir şekilde açıklamaktadır. Aşağıdaki başlıklarda kuralların bileşenleri ve detayları anlatılmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DhDnkiX5od5C7unaOUBnKQ.png" /></figure><h3>Kurallara Ait Bileşenler Nelerdir ?</h3><p>Bir politika üzerinde belirtilen tüm kuralların yukarıdaki görselde gösterildiği gibi belirli kural tiplerinden farklı bazı bileşenleri vardır. Bunlar genellikle koşullandırmak için vardır. Aşağıdaki maddelerde en çok kullanılanlardan bahsedilmiştir.</p><p><strong>Match</strong>: Bir politikanın, sadece belirtilen özelliklere sahip kaynaklar için denetim yapmasını sağlar. Aşağıdaki örnekte adım adım anlatılmıştır.</p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: validate<br>spec:<br>  rules:<br>    - name: validate-replica-count<br>      match:<br>        any:<br>        - resources:<br>            kinds:<br>            - Deployment<br>      ...</pre><ul><li>Kurallar (rules) bileşeni altında bir veya birden fazla kural tanımlaması yapılabilir. Bu kuralın hangi tür kaynaklara denetim yapacağı bilgisi göründüğü üzere “match” bileşeni altında belirtilmiştir.</li><li>“Any” bileşeni ise eğer birden fazla tür kaynak belirtilmiş olsaydı herhangi bir tanesinin koşulu karşılaması yeterli olacaktı. Ekstra bilgi olarak any bileşeni “OR”, all bileşeni “AND” anlamına gelir.</li><li>Match edilmesi istenen kaynak, sadece tür olmak zorunda değildir. Ek olarak herhangi bir namespace, label üzerinde bulunan bir etiket kontrolü gibi kontroller de yapılabilir.</li></ul><p><strong>Exclude</strong>: Bu bileşen, bu kısımda tanımlanmış olan kaynakları ilgili kuraldan hariç tutar. Aşağıdaki örnekte detaylı bir biçimde anlatılmıştır.</p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: create-default-pdb<br>spec:<br>  rules:<br>  - name: create-default-pdb<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Deployment<br>    exclude:<br>      resources:<br>        namespaces:<br>        - local-path-storage<br>     ...</pre><ul><li>Bu örnekte, Deployment olan tüm kaynaklarla ilgili işlemler bu kural üzerinden denetlenecektir. Birisi hariç, “local-path-storage” olan namespace üzerinde ayaklandırılan Deployment kaynakları hariç olacaktır. Çünkü Exclude bileşeninin altında “local-path-storage” olan namespace bu kuraldan hariç tutulmuştur.</li></ul><p><strong>Precondition</strong>: Kural uygulanmadan önce, yapılmak istenen operasyon ilgili kuraldan geçmeden önce bu kısımda tanımlanan koşula uyum sağlamıyorsa, istek otomatik olarak reddedilir. Aşağıdaki örnekte detaylı bir biçimde anlatılmıştır.</p><pre>apiVersion : kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: check-images<br>spec:<br>  background: false<br>  rules:<br>  - name: check-registry<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Pod<br>    preconditions:<br>      any:<br>      - key: &quot;{{request.operation}}&quot;<br>        operator: NotEquals<br>        value: DELETE<br>    ...</pre><ul><li>Bu örnekte Pod türünde olan bir kaynağı silme isteği gönderildiğinde ilgili kural ile denetlenmeden devam edecektir. Çünkü preconditions bileşeninin altında atılan istek silme işlemi değilse kural uygulanacak bir biçimde tanımlama yapılmıştır. Fakat herhangi bir Pod’u oluşturma/güncelleme gibi işlemler bu koşulun dışında kalacağı için işlem, politika tarafından bu kural ile de denetlenecektir.</li></ul><h3>Kural Tipleri Nelerdir ?</h3><p>Aşağıda listelendiği gibi 4 kural bulunmaktadır. Bu kurallar için tanımlamalar ve basit örnekler aşağıda belirtilmiştir. “Nasıl Kullanılır?” başlığı altında uygulamalı ve adım adım örneklerle daha detaylı anlatım yaplmıştır.</p><ul><li><strong>Validate Rules (Doğrulama Kuralları)</strong></li><li><strong>Mutate Rules (Mutasyon Kuralları)</strong></li><li><strong>Generate Rules (Oluşturma Kuralları)</strong></li><li><strong>Verify Images Rules (Görüntü Doğrulama Kuralları)</strong></li></ul><h4>Validate Rules (Doğrulama Kuralları)</h4><p>Doğrulama Kuralları, oluşturulacak/güncellenecek vb… nesnelerin denetlenmesi için tanımlanan kural tipidir. Daha net anlatılırsa doğrulama kuralı olarak tanımlanan bir kural üzerinden geçen istek, tanımlanan bu kurala uygun değilse ilgili işlem bu kurala uyum sağlamadığı için engellenir ya da raporu oluşturulur. Bu aksiyon kuralın içinde tanımlanması gereken validationFailureAction değişkenine verilen parametreye göre belirlenmektedir.</p><ul><li><strong>Enforce</strong>: Kaynak oluşturma/güncelleme vb… operasyonunu reddeder.</li><li><strong>Audit</strong>: Herhangi bir reddetme işlemi gerçekleşmez. Uyum sağlamasa bile kaynak oluşturma/güncelleme vb… operasyonunu gerçekleştirir. Fakat bu durumu raporlar. Bu değer genellikle test için kullanılmaktadır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/680/1*Tf109cyMsx3h1pHKIqx3qg.png" /></figure><p>Aşağıda Validate Rule içeren bir politika örneği bulunmaktadır ve her bir parametrenin anlamı açıklanmaktadır.</p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: require-ns-app-label<br>spec:<br>  rules:<br>  - name: require-ns-app-label<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Namespace<br>    validate:<br>      failureAction: Enforce<br>      message: &quot;You must have label `app` with value `production` set on all new namespaces.&quot;<br>      pattern:<br>        metadata:<br>          labels:<br>            app: production</pre><p>Örnek olarak verilmiş kural, namespace tipinde oluşturulacak/güncellenecek kaynakların tanımlamalarında metadatası içinde bulunan label alanında app: production parametresi olmayan namespace’lerin aksiyon almasını engelleyecek bir Kyverno politika nesnesidir.</p><ul><li><strong>Kind</strong>: ClusterPolicy tipindedir. Tanımlanan politika, tüm küme için geçerli olacaktır. Policy olarak işaretlenseydi, sadece işaretlendiği namespace üzerinde geçerli olacaktı.</li><li><strong>Match</strong>: Altında belirtilen tür’e sahip kaynaklar için yapılacak operasyonlardan sorumlu olan bir kuraldır.Match kısmında belirtilen any parametresi, resources kısmında eğer daha fazla Kinds olsaydı herhangi birinin match olması yeterli olacaktır.</li><li><strong>Validate/FailureAction: </strong>İlgili kaynak, bu kural denetiminden geçemediği taktirde “Enforce” olarak işaretlendiği için kaynak için yapılan operasyon reddedilecektir.</li><li><strong>Validate/Pattern</strong>: Altında belirtilen label’i, oluşturulacak olan herhangi bir namespace nesnesinin içinde aramaktadır. Bulamadığı taktirde failureAction: Enforce olarak tanımlandığı için ilgili namespace aksiyonu reddedilecektir.</li></ul><p>Sonuç olarak politikayı tanımladıktan sonra aşağıdaki komutu çalıştırdığımızda dönen çıktı şu şekildedir.</p><pre>kubectl create ns test-namespace</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/855/1*ass7KdggwkOKeulphPfG4w.png" /></figure><h4>Mutate Rules (Mutasyon Kuralları)</h4><p>Mutasyon Kuralları, oluşturulacak/güncellenecek vb… kaynakların kurala uymaması durumunda ilgili nesnenin tanımlamalarında aksiyon alarak kaynakların mutasyon kısmında tanımlar ile değiştiren bir kural tipidir.</p><ul><li>Bir kaynağın özelliklerinin otomatik olarak <strong>düzeltilmesi</strong> veya <strong>eklenmesi </strong>operasyonunu sağlar.</li><li>Eksik veya yanlış yapılandırılmış parametrelerin <strong>otomatik olarak tamamlanması </strong>sağlar.</li><li>Kaynaklar oluşturulmadan önce, kaynakların içeriğinin <strong>standartlara uyacak şekilde değiştirilmesini</strong> sağlar.</li></ul><p>İlgili kural tipinde bazı parametreler ve değişkenler bulunmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*grxDdvFPa6QnuLGN5wPk-w.jpeg" /></figure><p><strong>MutateExistingOnPolicyUpdate</strong>: Bu değer true ise politika tanımlandığı andan itibaren var olan kaynaklar da dahil olacak biçimde bir denetim yapar. False olması durumunda sadece yeni kaynaklar için denetim yapar. Eskilerine dokunmaz.</p><p>Aşağıda anlatılmış olan PatchesJson6902 ve MergeStrategicMerge kavramları, hizmet amacı olarak aynıdır. Amaçları ilgili kaynağı mutasyona uğratmaktır. Yazım olarak bazı farklılıkları vardır. Fakat amaç aynıdır. Kullanım kullanıcı tercihidir.</p><p><strong>PatchesJson6902</strong>: İlgili kuralı mutasyona uğratırken Json Patch standartı ile tanımlanarak değişiklikleri uygular. Aşağıda örneklerde gösterilmiştir.</p><pre># patchesJson6902 Örneği<br>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: mutate-configmap-on-undefined-deployment-operation<br>spec:<br>  background: false<br>  rules:<br>    - name: mutate-configmap-on-undefined-deployment-operation<br>      match:<br>        all:<br>          - resources:<br>              kinds:<br>                - Deployment<br>      mutate:<br>        targets:<br>          - apiVersion: v1<br>            kind: ConfigMap<br>            name: example<br>            namespace: example<br>        patchesJson6902: |-<br>          - path: &quot;/metadata/labels/modified-by-kyverno&quot;<br>            op: add<br>            value: &quot;true&quot;</pre><ul><li><strong>Match</strong>: Denetlenecek olan kaynak tipi bu kural için Deployment olacak şekilde işaretlenmiştir.</li><li><strong>Mutate/targets:</strong> “Example” namespacesi üzerinde barınan “example” configmap nesnesi üzerinde işlem yapılacaktır. (Bu politika üzerinde yukarıda bahsettiğimiz <strong>MutateExistingOnPolicyUpdate: </strong>true olarak işaretlenmediği için configmap nesnesinde değişiklilik/yeniden oluşturma gibi bir işlem yapılmadıkça bu değişiklik gerçekleşmeyecektir.)</li><li><strong>PatchesJson6902</strong>: Configmap üzerinde hangi bileşenin altına ne ekleyeceği bilgisi “path” kısmında, yapılacak operasyon yani ekleme işlemi “op: add” ile belirtilmiştir. En son “value:true” işaretlenmiştir ve şöyle bir sonuç çıkmıştır.</li></ul><pre>metadata:<br>  labels:<br>    modified-by-kyverno: true</pre><p><strong>PatchStrategicMerge</strong>: Kaynakların belirli alanlarını stratejik birleştirme yöntemiyle değiştirmek için kullanılır. Kubernetes’in yerel birleştirme mantığını kullanır ve yalnızca belirtilen alanları değiştirir. Aşağıda örneklerde gösterilmiştir.</p><pre># Patch Strategic Merge Örnegi<br>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: add-safe-to-evict<br>  annotations:<br>    pod-policies.kyverno.io/autogen-controllers: none<br>spec:<br>  rules:<br>  - name: annotate-empty-dir<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Pod<br>    mutate:<br>      patchStrategicMerge:<br>        metadata:<br>          annotations:<br>            +(cluster-autoscaler.kubernetes.io/safe-to-evict): true<br>        spec:<br>          volumes:<br>          - &lt;(emptyDir): {}</pre><ul><li>Bu örnekte türü <strong>Pod</strong> olan oluşturulurken/güncellenirken, eğer ilgili pod’un <strong>volumes alanındaki emptyDir parametresi </strong>boş ise metadatasındaki <strong>annotation alanına cluster-autoscaler.kubernetes.io/safe-to-evict): true eklenecek</strong> bir kural tanımlanmıştır.</li><li><strong>Match</strong>: Denetlenecek olan kaynak tipi bu kural için Pod olacak şekilde işaretlenmiştir.</li><li><strong>PatchStrategicMerge/metadata/annotations:</strong> Bu kısımda görüldüğü üzere +() artı parantez içine bir anahtar eklenmiştir. Bu +() aslında bir operatördür. Eğer ilgili alanda bu +() operatörünün içinde belirtilen anahtar yoksa ekle anlamına gelmektedir. Yani ilgili kural koşulu sağlanırsa, oluşturulacak/güncellenecek Pod kaynağının “metadata/annotations” yolunun altına <strong>cluster-autoscaler.kubernetes.io/safe-to-evict: true </strong>eklenecektir<strong>.</strong></li><li><strong>PatchStrategicMerge/spec/volumes: </strong>Bu kısımda görüldüğü üzere &lt;() küçüktür parantez içinde bir anahtar vardır. İlgili alanda &lt;() operatörünün içinde bulunan anahtarın karşılığı olan değer boş ise bir üst maddedeki mutasyon uygulanacaktır anlamı gelmektedir.</li></ul><p>Operatörleri daha detaylı öğrenmek için <a href="https://kyverno.io/docs/writing-policies"><strong><em>Kyverno Dokümantasyonuna</em></strong></a> başvurabilirsiniz.</p><h4>Generate Rules (Oluşturma Kuralları)</h4><p>Bu kural tipi, belirtilen durumlarda kaynakların otomatik yaratılması veya kopyalanması gibi işlevleri yerine getiren bir kural tipidir. Daha açıklayıcı olmak gerekirse bazı standartları korumak ve insan hatasını minimuma indirmek için mükemmel bir kural tipidir. Örneğin bir namespace oluştuğunda otomatik olarak içine sertifika configmaplerinin ve bazı envorinment dosyalarının configmaplerinin otomatik oluşması gibi hayat kolaylaştırıcı işlevler sunar. Silme ve Modifiye etme konusunda da bazı aksiyonlar alan işlevleri de mevcuttur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tPhpZ4BYkTVzYOZ2xT7E2w.jpeg" /></figure><p><strong>Senkronizasyon</strong>: Kyverno, oluşturduğu tüm kaynakları bu bileşen açık işaretlendiyse sürekli izler ve diğer aksiyonlara göre otomatik olarak günceller. Eğer kapalı ise bir kez oluşturduktan sonra bir daha müdahale etmez.</p><p><strong>Downstream Kaynak:</strong> Kyverno Generate Rules ile otomatik olarak oluşturulmuş kaynağa verilen addır.</p><p>Eğer tanımlanan bir politikanın içindeki kurallarda senkronizasyon açık bir kural varsa çeşitli ayarlar yapılarak Downstream Kaynağın akıbeti senaryolara göre değişebilmektedir.</p><p><strong>Senkronizasyon Açık Durumdayken</strong></p><ul><li><strong>Downstream Kaynak Silinirse;</strong> Kyverno ilgili kaynağı yeniden oluşturur</li><li><strong>Kuralı veya Politikayı Silmek;</strong> Eğer Orphan bileşeni açık işaretlendiyse Downstream kaynak kalır. Kapalı işaretlendiyse politikayla beraber oluşturulan kaynakta silinir.</li><li><strong>Downstream Kaynak Değiştirilirse;</strong> Kyverno politikada tanımlanmış haline geri alır.</li><li><strong>Kural veya Politika Değiştirilirse;</strong> Tüm Downstream Kaynaklar güncellenir.</li></ul><p><strong>Senkronizasyon Kapalı Durumdayken</strong></p><ul><li><strong>Downstream Kaynak Silinirse;</strong> Silindiğiyle kalır. Bir daha geri gelmez.</li><li><strong>Kuralı veya Politikayı Silmek; </strong>Oluşturulan Downstream Kaynak olduğu gibi kalır.</li><li><strong>Downstream Kaynak Değiştirilirse;</strong> Değişiklikler aktif olur.</li><li><strong>Kural veya Politika Değiştirilirse;</strong> Mevcutta çalışan Downstream Kaynaklar etkilenmez. Yeni eklenecek olan kaynaklar değişikliğin olduğu halde oluşturulur.</li></ul><p><strong>Clone</strong>: Politika oluşturulurken kuralın tanımlamasında kopya edilecek kaynak tanımlanırsa, oluşturma kısmında belirtilen kaynak ilgili yere kopyalanır. Daha net anlaşılması için aşağıdaki örnekte adım adım takip edebiliriz.</p><pre>rules:<br>  - name: sync-image-pull-secret<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Namespace<br>    generate:<br>      apiVersion: v1<br>      kind: Secret<br>      name: regcred<br>      namespace: &quot;{{request.object.metadata.name}}&quot;<br>      synchronize: true<br>      clone:<br>        namespace: default<br>        name: regcred</pre><p>Bu örnekte, namespace türünde kaynak oluşturma vb… işlemleri yapıldığında oluşturulan namespace üzerinde, defaultta bulunan “regcred” isimli “secret nesnesini” oluşturulan yeni namespacenin içine kopyalar.</p><ul><li><strong>generate/kind:</strong> Oluşturulacak olan Downstream Kaynağın tipidir.</li><li><strong>generate/synchronize</strong>: Arkaplanda değişiklik olduğu anda senkronize edicek bileşendir.</li><li><strong>generate/clone</strong>: Oluşturulacak olan Downstream kaynağın hangi kaynağın kopyası olacağının belirtildiği yerdir.</li></ul><p><strong>Data</strong>: Generate Rule türü ile bir Downstream kaynak oluşturulurken kopyalamak yerine sabit bir data üzerinden de yapılabilir.</p><pre>rules:<br>  - name: k-kafka-address<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Namespace<br>    generate:<br>      synchronize: true<br>      apiVersion: v1<br>      kind: ConfigMap<br>      name: zk-kafka-address<br>      namespace: &quot;{{request.object.metadata.name}}&quot;<br>      data:<br>        kind: ConfigMap<br>        metadata:<br>          labels:<br>            somekey: somevalue<br>        data:<br>          ZK_ADDRESS: &quot;192.168.10.10:2181,192.168.10.11:2181,192.168.10.12:2181&quot;<br>          KAFKA_ADDRESS: &quot;192.168.10.13:9092,192.168.10.14:9092,192.168.10.15:9092&quot;</pre><p>Bu örnek aslında üstte örnekle aynı denilebilir. Çünkü birinde kopyalama işlemi yapıyoruz. Bu örnekte ise kopyalamak yerine veriyi sabit olarak yazıyoruz. Oluşturulucak olan tüm namespace nesnelerinin oluşmasıyla beraber politikada bulunan oluşturma kuralı ile “zk-kafka-address” configmap’i de oluşacaktır.</p><ul><li><strong>generate/kind:</strong> Oluşturulacak olan Downstream Kaynağın tipidir.</li><li><strong>generate/synchronize</strong>: Arkaplanda değişiklik olduğu anda senkronize edicek bileşendir.</li><li><strong>generate/data</strong>: Oluşturulacak olan Downstream kaynağın hangi veri ile oluşacağı bilgisidir.</li></ul><h4>Verify Image Rules (Görüntü Doğrulama Kuralları)</h4><p>Görüntü doğrulama kuralları, ilgili küme üzerine kurulum yaparken getirilen imajların, kuralda tanımlanan anahtar veya anahtarlar ile imzalanmış olan, yani güvenilir sayılan imajların üzerinden yeni bir kaynak yaratmaya zorunlu tutan bir kural türüdür.</p><p>İmajların güvenilir olanlarının getirilmesi güvenlik açısından çok önemlidir. Kyverno üzerinde desteklenen 2 tür imza denetleyici türü vardır.</p><ul><li><a href="https://docs.sigstore.dev/cosign/signing/overview/">Cosign</a></li><li><a href="https://www.cncf.io/projects/notary-project/">Notary</a></li></ul><p>İkisine de dokümantasyonlarından ulaşabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B506PqNHqIFIocNULoRG7w.png" /></figure><p>Bu imza denetleyici türleri ile bir imaj için bir adet private key ve bir adet public key oluşturup bu anahtarlar ile imzalayabilirsiniz. Daha sonra bu kural türünü kullanarak getirilen imajların açık anahtar ile uygun imzaya sahip olup olmadığına dair bir kural tanımlı politika yaratarak sisteminizin güvenilirliğini arttırabilirsiniz.</p><p>2 tür bileşen taşımaktadır. Bu bileşenler konteynırların güvenilirliğini doğrulamak için kullanılırlar.</p><ul><li><strong>Assettors: </strong>Getirilmek istenen imajın güvenilir olduğunu onaylayan bileşendir. Getirilen imajın Cosign veya Notary ile imzalanmış olmasını bekler. Güvenilir olarak belirtilen sistemler tarafından imzalanmış olması gerekmektedir. (Güvenlik Politika Sunucusu, Firewall etc…)</li><li><strong>Attestations: </strong>Getirilen imajın belirli kriterlere uygun olup olmadığının belirtildiği bileşendir.</li></ul><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: check-image<br>spec:<br>  webhookConfiguration:<br>    failurePolicy: Fail<br>    timeoutSeconds: 30<br>  background: false<br>  rules:<br>    - name: check-image<br>      match:<br>        any:<br>        - resources:<br>            kinds:<br>              - Pod<br>      verifyImages:<br>      - imageReferences:<br>        - &quot;ghcr.io/kyverno/test-verify-image*&quot;<br>        failureAction: Enforce<br>        attestors:<br>        - count: 1<br>          entries:<br>          - keys:<br>              publicKeys: |-<br>                -----BEGIN PUBLIC KEY-----<br>                MFkwEwYHKoZIzj0CAQYIKoZIzj0DAQcDQgAE8nXRh950IZbRj8Ra/N9sbqOPZrfM<br>                5/KAQN0/KjHcorm/J5yctVd7iEcnessRQjU917hmKO6JWVGHpDguIyakZA==<br>                -----END PUBLIC KEY-----                <br>              rekor:<br>                ignoreTlog: true<br>                url: https://rekor.sigstore.dev</pre><p>Bu örnekte “<strong>ghcr.io/kyverno/test-verify-image*</strong>” tarafından getirilen imajın aşağıda tanımlanmış olan anahtar ile imzalanıp imzalanmadığı kontrol edilir. Uyuşmaması durumunda “<strong>Enforce</strong>” olarak belirtilen değer sebebiyle politika tarafından işlem isteği reddedilir.</p><h3>Nasıl Kurulur ?</h3><p>Kyverno kurulumu çok kolay yapılabilecek bir politika yönetim aracıdır. Kyverno’yu kurmadan önce aşağıdaki ön gereksinimler sağlanmalıdır.</p><p><strong>Ön Gereksinimler</strong></p><ul><li>Kubernetes ≥ 1.25.0–0 olan bir küme ortamı</li><li>Helm</li></ul><p>Eğer 1.25.0–0 üstü bir Kubernetes ortamınız yoksa <a href="https://kind.sigs.k8s.io/"><strong>Kind</strong></a> ile kolayca ayaklandırabilirsiniz.</p><p><strong>Kurulum Aşamaları</strong></p><p>Yukarıdaki gereksinimler sağlandıktan sonra aşağıdaki adımlar takip edilebilir.</p><p>1- İlk olarak repoyu Helm’e eklemeliyiz.</p><pre>helm repo add kyverno https://kyverno.github.io/kyverno/</pre><p>2- Eklenen repoların getirilmesi için güncellemeliyiz.</p><pre>helm repo update</pre><p>3- Kyverno’yu Helm aracılığıyla aşağıdaki komut ile kümemize dağıtmalıyız.</p><pre>helm install kyverno kyverno/kyverno -n kyverno --create-namespace</pre><p>İşlemlerin başarılı tamamlanması taktiriyle Kyverno kümemize başarıyla dağıtılmış olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*rnpGLI5OUjIFRV0StXOB6w.png" /></figure><p><strong>Kyverno’yu online kullanmak isterseniz aşağıdaki link’ten ulaşabilirsiniz.</strong></p><p><a href="https://playground.kyverno.io/">Kyverno Playground</a></p><h3>Nasıl Kullanılır ?</h3><p>Yukarıda kural tipleri ve diğer bileşenler anlatılırken aslında bir parça kullanım biçimi de gösterilmişti. Bu kısımda daha detaylı örnekler olacaktır.</p><p><strong>Validate Rule Örneği</strong></p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: deny-deletes<br>spec:<br>  background: false<br>  rules:<br>  - name: block-deletes-for-kyverno-resources<br>    match:<br>      all:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>            - Deployment<br>          selector:<br>            matchLabels:<br>              app.kubernetes.io/managed-by: kyverno<br>    exclude:<br>      any:<br>      - clusterRoles:<br>        - cluster-admin<br>    validate:<br>      failureAction: Enforce<br>      message: &quot;Deleting {{request.oldObject.kind}}/{{request.oldObject.metadata.name}} is not allowed&quot;<br>      deny:<br>        conditions:<br>          any:<br>          - key: &quot;{{request.operation}}&quot;<br>            operator: Equals<br>            value: DELETE</pre><p>Bu örnek politikanın anlamı, oluşturulacak Deployment türünde bir kaynağın selector/matchLabels bileşeninin altında “app.kubernetes.io/managed-by: kyverno” etiketi varsa, o kaynak “admin hariç” kimse tarafından silinemeyecektir. Silme isteği reddedilecektir.</p><ul><li>Kurallar hangi kaynaklar için geçerli bilgisi, “<strong>match</strong>” bileşeninin sorumluluğundadır.</li><li>Admin hariç diye tabir edilen kısımın tanımlaması ise “<strong>exclude</strong>” bileşeninin sorumluluğundadır.</li><li>Kuralın denetimine takıldığı bir senaryoda isteğin admin hariç bir kullanıcı tarafından atıldığını varsayarsak isteği reddetmekten sorumlu bileşen ise “<strong>failureAction: false” </strong>bileşenidir<strong>.</strong></li><li>Silinmeyeceğine dair kontrol koyan kural kısmı ise “<strong>deny/condition</strong>” kısmının sorumluluğundadır.</li></ul><p>Bu politika bu şekilde tanımlandıktan sonra aşağıdaki gibi Kubernetes’e dağıtılır.</p><pre>kubectl create -f  validate.yaml</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*SKMcEYTiYLZ7D3h-Uezr9g.png" /></figure><p>Şimdi, Deployment türünde ve “app.kubernetes.io/managed-by: kyverno” olan bir etiket içeren bir nginx dağıtalım.</p><pre>apiVersion: apps/v1<br>kind: Deployment<br>metadata:<br>  name: nginx-deployment<br>  labels:<br>    app.kubernetes.io/managed-by: kyverno<br>spec:<br>  replicas: 3 <br>  selector:<br>    matchLabels:  <br>      app.kubernetes.io/managed-by: kyverno<br>  template:<br>    metadata:<br>      labels:<br>        app.kubernetes.io/managed-by: kyverno<br>    spec:<br>      containers:<br>      - name: nginx<br>        image: nginx:1.18  # Nginx&#39;in en son sürümünü kullanır<br>        ports:<br>        - containerPort: 80  # Nginx varsayılan portuapiVersion: apps/v1<br>kind: Deployment<br>metadata:<br>  name: nginx-deployment<br>  labels:<br>    app: nginx<br>spec:<br>  replicas: 3<br>  selector:<br>#    matchLabels:<br>#      app.kubernetes.io/managed-by: kyverno<br>  template:<br>    metadata:<br>      labels:<br>        app: nginx<br>    spec:<br>      containers:<br>      - name: nginx<br>        image: nginx:1.18  # Nginx&#39;in en son sürümünü kullanır<br>        ports:<br>        - containerPort: 80  # Nginx varsayılan portu</pre><pre>kubectl create -f nginx-deployment-replicas.yaml</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*ymRfgl918wSFcUSp9C3YQw.png" /></figure><p>Bu işlemlerin ardından admin olmayan bir kullanıcıyla silme işlemi yaptığımızda bize izin vermemesini bekliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RaLJbw8fQyoBZtebvdB6mQ.png" /></figure><p>Burada göründüğü gibi politika tarafından ilgili deployment’in “<strong>John kullanıcısı tarafından</strong>” silinmesine engel olundu. John kullanıcı, pods ve deployments’ler için tüm yetkilere sahip olsa bile, politikamızda kural tanımlarken “<strong>admin</strong>” hariç dediğimiz için yetkisi de olsa işlemi engelleyecektir.</p><p><strong>Mutate Rule Örneği</strong></p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: add-default-securitycontext<br>spec:<br>  rules:<br>  - name: add-default-securitycontext<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Deployment<br>    mutate:<br>      patchStrategicMerge:<br>        spec:<br>          template:<br>            spec:<br>              securityContext:<br>                +(runAsNonRoot): true<br>                +(runAsUser): 1000<br>                +(runAsGroup): 3000</pre><p>Bu örnek politika, oluşturulacak Pod türünde bir kaynağın, eğer barındırmıyorsa spec/securityContext bileşenine +() operatörüyle (yani eğer bu anahtar-değer yoksa) ilgili yetki anahtar-değerlerini ekle kuralını taşır.</p><ul><li><strong>runAsNonRoot</strong>: Root yetkisine çalıştırmayı engeller.</li><li><strong>runAsUser</strong>: 1000 id’li user olarak çalıştırmaya yarar.</li><li><strong>runAsGroup</strong>: 3000 id’li grup üzerinde çalıştırmaya yarar.</li></ul><p>Ardından bir nginx deployment ayaklandırmaya çalışacağız. Üst örnekte verilen nginx dosyasının aynısı kullanarak yapacağız. İlk olarak kuralı eklemeden önce nginx deployment’imizin içeriği nasıl kontrol edelim ki aradaki farkı görebilelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/533/1*gcs0gnm4X8X6LYn4wxpjIQ.png" /></figure><p>Ardından ilgili politikamızı bir dosyaya yazarak aşağıdaki gibi oluşturuyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*6JtfoqMrTaSVoQk5EaBEHg.png" /></figure><p>Oluşturduktan sonra önceden oluşturduğumuz Nginx’in farklı isimde yenisini deploy edelim ve bakalım ilgili alanlarımız yeni oluşturduğumuz deployment’a eklenmiş olacak mı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/536/1*VdaWI8TJCigcBvzCsTDrAQ.png" /></figure><p>Göründüğü üzere politikamızın içindeki kuralda tanımlamış olduğumuz securityContext kurallarımız mutasyon kuralımız tarafından deployment’a eklenmiştir. Bundan sonra bu politika tanımlı olduğu sürece yeni eklenecek veya güncellenecek olan deployment nesneleri bu securityContext ayarları ile ayaklanacaktır.</p><p><em>Bu örnek dahilinde olmasa da Mutate Rules başlığı altında bahsettiğimiz </em><strong>MutateExistingOnPolicyUpdate </strong><em>parametresi de koysaydık sadece yeni ayaklandırılan ve güncellenenler için değil ayakta olanlara da ilgili securityContext bilgisi eklenecekti. Fakat bu ilgili deployment’ların pod’larının yeniden başlatılmasına sebep olur. Kullanım senaryonuza göre bu duruma dikkat etmeniz tavsiye edilir.</em></p><p><strong>Generate Rule Örneği</strong></p><pre>apiVersion: kyverno.io/v1<br>kind: ClusterPolicy<br>metadata:<br>  name: sync-secret-with-multi-clone<br>spec:<br>  rules:<br>  - name: sync-secret<br>    match:<br>      any:<br>      - resources:<br>          kinds:<br>          - Namespace<br>    exclude:<br>      any:<br>      - resources:<br>          namespaces:<br>          - kube-system<br>          - kube-public<br>          - kyverno<br>    generate:<br>      namespace: &quot;{{request.object.metadata.name}}&quot;<br>      synchronize: true<br>      cloneList:<br>        namespace: default<br>        kinds:<br>          - v1/Secret<br>          - v1/ConfigMap</pre><p>Bu örnekte politika eklendikten itibaren yeni bir namespace oluşturulduğunda (kube-system,kube-public,kyverno namespaceleri hariç) default namespace’inde bulunan Secret ve ConfigMap dosyaları, oluşturulacak olan tüm namespaceler üzerinde birebir kopya halinde kendiliğinden oluşacaklardır.</p><ul><li><strong>Exclude</strong>: Yeni oluşturulsa veya üzerinde güncelleme yapılsa bile değişiklik olmayacağı namespaceleri içermektedir.</li><li><strong>Synchronize</strong>: Kopyalarla oluşturulan Secret ve Configmap dosyalarında herhangi bir değişiklik yapıldığında bu işlev açık olduğu için yukarıdaki Generate Rule başlığında yapılan anlatımdaki işlevlere göre aksiyon almasını sağlar.</li><li><strong>CloneList</strong>: Hangi namespace üzerinde bulunan hangi objelerin kopyasının yaratılacağını tanımladığımız bileşendir.</li></ul><p>Şimdi öncelikle bir adet Secret ve bir adet ConfigMap oluşturalım.</p><pre>apiVersion: v1<br>kind: Secret<br>metadata:<br>  name: my-secret<br>  namespace: default<br>type: Opaque<br>data:<br>  username: dXNlcm5hbWU=  # base64 encoded &quot;username&quot;<br>  password: cGFzc3dvcmQ=  # base64 encoded &quot;password&quot;</pre><pre>apiVersion: v1<br>kind: ConfigMap<br>metadata:<br>  name: demo-config<br>data:<br>  database_host: &quot;192.168.0.1&quot;<br>  debug_mode: &quot;1&quot;<br>  log_level: &quot;verbose&quot;</pre><pre>kubectl create -f configmap.yaml &amp;&amp; kubectl create -f secret.yaml</pre><p>İki nesnemizi de başarıyla oluşturduktan sonra artık politikamızı da tanımlayabiliriz.</p><pre>kubectl create -f generate.yaml</pre><p>Politikamızı tanımladıktan sonra yeni bir namespace oluşturalım.</p><pre>kubectl create ns testing</pre><p>Namespace’i oluşturmamızla beraber aşağıda gördüğünüz gibi default üzerinde bulunan secret ve configmap nesnelerimiz de otomatik olarak kopyalanmış oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/547/1*LHLThdkg8BmcB970STOYzA.png" /></figure><p>Şimdi sekronizasyon parametremiz açık olduğu için demo-config üzerinde bir veri değiştirelim. Bakalım verimiz orjinal haline geri dönecek mi kontrol edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/685/1*HvtVbeq9hEGAuk4ty0ugKw.png" /></figure><p>Bu kısımda database_host verisini 192.168.100.100 olarak değiştirip güncelleme işlemi yapıyoruz. Ardından tekrar baktığımızda orjinal haline dönmüş mü görmüş olacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/685/1*dl6r5ocCFhMQBHhyqb1H0g.png" /></figure><p>Göründüğü üzere veri orjinal haline otomatik olarak döndürüldü.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b4118d0ffced" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>