<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Michał Sienicki on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Michał Sienicki on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@michasienicki?source=rss-dbfcca380e64------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*otTAEpuAa7zpK4BH.</url>
            <title>Stories by Michał Sienicki on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@michasienicki?source=rss-dbfcca380e64------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 08:22:55 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@michasienicki/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Rumunia z TUversity]]></title>
            <link>https://medium.com/@michasienicki/rumunia-z-tuversity-cbd09b53dde7?source=rss-dbfcca380e64------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cbd09b53dde7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Michał Sienicki]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Nov 2017 11:22:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-16T11:37:28.345Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Przed wyjazdem do Rumunii od dłuższego czasu nękało mnie złe samopoczucie, oraz tak bardzo mi obce, wrażenie niemocy. Był to skutek wycieńczającego trybu życia, który narzuciłem sobie w poprzednim roku. Kolejny raz przekonałem się, że przekraczanie swoich granic na dłuższy dystans nie opłaca się w żaden sposób.</p><p>Jadąc do Rumunii liczyłem na odcięcie się od przytłaczających mnie życiowych dylematów. Miałem nadzieję, że magia, jaką czynią podróże, odmieni mnie i moje podejście do rzeczywistości, dzięki czemu poczuję stabilny grunt pod nogami przed postawieniem następnych życiowych kroków.</p><p>Teoretycznie byłem częścią grona organizacyjnego, ale tak naprawdę etykietka organizatora przylgnęła do mnie raczej ze względu na dawne zaangażowanie, które już od dłuższego czasu było symboliczne. W praktyce byłem oddzielnym typem uczestnika, który podjął się robienia zakupów spożywczych, a w programie wyjazdu uczestniczył wybiórczo. Unikałem elementów coachingowych, ponieważ nie chciałem by moje głośne rozterki zabrały innym przestrzeń do skorzystania dla siebie. Mój niejasny status jako uczestnika wyjazdu i ogólnie słabe samopoczucie sprawiały, że również luźne rozmowy z nowo poznanymi ludźmi były dla mnie stresujące.</p><p>Trzeciego dnia wyjazdu doszło do spięcia w gronie organizacyjnym. W pewnym momencie skumulowały się nieporozumienia i jeden z organizatorów poczuł się źle i odmówił dalszej współpracy. Wywołało to panikę i paraliż reszty. Wobec tej sytuacji, która zagrażała sukcesowi całego przedsięwzięcia, poczułem w sobie przypływ energii. Czułem, że MUSZĘ coś zrobić, bo inaczej wszystko się posypie. To było dla mnie bardzo ciekawe doświadczenie, ponieważ spodziewałbym się po sobie odwrotnej reakcji. Okazało się, że miałem w sobie jednak ukryte pokłady energii, do których miałem dostęp w sytuacji zagrożenia. Ostatecznie udało się nam równolegle załagodzić konflikt i doprowadzić wyjazd do końca w miarę zgodnie z programem.</p><p>Pod koniec naszego pobytu w Bukareszcie zrobiliśmy sobie sesję feedbackową, podczas której każdy miał czas przekazać każdemu z osobna swój feedback odnośnie jego/jej osoby. Usłyszałem wtedy wiele miłych słów o moim uśmiechu i zdolnościach tanecznych.</p><p>Cały wyjazd był dla mnie wyjątkowym doświadczeniem. Ale nie ze względu na wydarzenia, jakie miały miejsce, lecz raczej ze względu na mój odbiór tych wydarzeń. To, w czym zazwyczaj czułbym się jak ryba w wodzie, tym razem wywoływało we mnie wiele stresu i niepokoju.I chociaż moje złe samopoczucie nie ustąpiło, to zobaczyłem, że nadal mam jakiś dostęp do tej energetycznej części mnie, za którą tęsknię.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cbd09b53dde7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>