<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mısra Dinibütün Pişkin on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mısra Dinibütün Pişkin on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@misradp?source=rss-4002dd6252a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*8rRVp9QgnHXR87AxW868RA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Mısra Dinibütün Pişkin on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@misradp?source=rss-4002dd6252a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 13:27:58 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@misradp/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Yeniden Başlamaktan Korkma -]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/yeniden-ba%C5%9Flamaktan-korkma-f3874002c95a?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f3874002c95a</guid>
            <category><![CDATA[dönüşüm]]></category>
            <category><![CDATA[mindset-shift]]></category>
            <category><![CDATA[bakış-açısı]]></category>
            <category><![CDATA[personal-growth]]></category>
            <category><![CDATA[restart]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Oct 2025 10:16:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-24T10:16:42.029Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Yeni Hikayeni Daha çok Sevebilirsin!</h3><p><strong>Hayatın dönemeçleri bazen bizi beklenmedik bir kapı önüne getirir: iş değişir, ilişkiler farklı bir yöne savrulur, ya da içimizden “artık bu değil” diye bir ses yükselir.</strong></p><p>Bu anların hepsi birer başlangıç çağrısıdır — ancak tabii ki başlamak kolay değildir. Korku, endişe, şüphe ve yorgunluk hisleri insan olmamızın parçalarıdır.</p><p>Haydi gelin birlikte yeniden başlamanın neden ürkütücü göründüğünü, nasıl daha yumuşak ve bilinçli adımlarla ilerlenebileceğini ve küçük ama güçlü alışkanlıklarla nasıl kalıcı değişim yaratılabileceğini düşünelim.</p><blockquote><strong>Yeniden başlamak ya da değişmek korkutur, Neden?</strong></blockquote><p>Çünkü bu belirsizlik demektir. Konfor alanını terk etmek, kaybedebileceğin şeylerin ihtimalini düşünmek ve yapacakların “yeterli mi” diye sorgulanmak… zor! İnsan zihni değişime direnç gösterir — bu, bir eksiklik değil, evrimsel bir refleks. Yine de çoğu zaman en büyük gelişmeler, bu dirençle karşılaşıp ilerleyenlerin hikâyelerindedir.</p><p>Şunu fark ettiğimiz anda bile bir değişim başlar: “Yeniden başlamak bir şeylerin kaybı değil; yolumuzu yeniden şekillendirme şansıdır.</p><p>Kaybettiğinizi sandığınız şeylerin çoğu, genellikle eski alışkanlıklar, yanlış beklentiler veya size ait olmayan roller olur. Yeniden başlamak; bu yükleri bırakıp, deneyimlerinizden öğrendiklerinizi alıp yeniden inşa etmektir. Kaybın yerini, daha bilinçli ve size daha uygun bir yol alabilir.</p><p>Bu süreçte kazanacağınız en önemli şey, kendi sesinize daha yakın, daha oturmuş bir hayat ve iş pratiğidir.</p><blockquote><strong>Kendimde de denediğim adımlar …</strong></blockquote><p>Bir süre önce, yıllardır emek verdiğim bir projeyi bırakmanın arifesindeydim. Proje oldukça başarılı sayılırdı ancak sonlarına geldikçe bende sürece ait bir ağırlık hissi oluşmaya başladı, bana ait olmayan rollere bürünmüştüm. Başlarda heyeacnla uyanıp o işin başına geçen ben, artık bir ağırlık hissi ile uyanıyordu. Bırakmak korkutucuydu — “ya vazgeçmiş sayılırsam?” , ya “ben bırakınca herşey bozulursa?” ya “bu kadar iyi bir proje tekrar yapamazsam” …. tüm bu sorular zihnimde ve daima peşimdeydi.</p><p>Sonunda, küçük bir deney başlattım: günlük 15 dakikalık “ne hissettiğimi yazma” pratiği, projede birlikte çalıştığımız arkadaşımla birlikte yapmaya başladık — 30 dakikalık check-in’ler ve 30 günlük bir “yeni yaklaşım” deneyi. İlk başta yavaş ilerledim. Çünkü zihnim aktif ve düzenli tedirginlik mesajları yolluyordu …</p><p>Denemeyi bırakmadım (bunda birlikte yol aldığım arkadaşımın da etkisi büyüktür, o bırakmak istedi ben izin vermedim…ben bırakmak istedim o izin vermedi)</p><p>Ve, ikinci ayın sonunda, zihnimde netlik oluştu; enerjim geri geldi; yaptığım işi yeniden tanımladım, sınırların nerede ihlal edilebildiğini, nerelerde aslında bana iat olmayan rolleri üstelendiğimi ve bunları kolaylıkla nasıl bırakabileceğimi tanımladım — hem daha verimli hem daha anlamlı oldu. Bu süreç bana şunu öğretti: Yeniden başlamak, kendini dinlemek sadece geri dönüp aynı noktadan devam etmek değil; gördüklerinizle, öğrendiklerinizle ve daha fazla bilgelikle yeni bir bakışla başlamaktı. Evet, başlangıçta korktum, endişelendim ama sonu kayıp olmadı — kendime bir yol buldum.</p><h3>Karar aşamasında iseniz işte size kolaylık sağlayabilecek pratik adımlar — bugünden başlayabileceğiniz 7 kural:</h3><p>1) Küçük bir ilk adım belirleyin (10–15 dakika): Büyük kararlar küçük pratiklerle atılır. Bugün için 10 dakika ayırıp bir konuya odaklanmak, yarına kapı açar.</p><p>2) hata yoktur, deneyim vardır! Geçmişte “hata” olarak gördüğünüz durumları bu bakış açısı ile yeniden değerlendirin. Bunları tercih ederseniz not alın — kendiniz için bir öğrenme kaydı yapın: Her aksaklığı “başarısızlık” olarak görmek yerine, öğrenme maddeleri haline getirin. 3 kolon: Ne oldu? Ne öğrendim? Bir sonraki deneyimimde neyi daha farklı yapabilirim, neyi değiştirmeliyim?</p><p>3) 30 günlük mikro-deneyler başlatın: Bir fikri 30 gün deneyin; ölçün; öğrenin. Kısa süreli denemeler, uzun vadeli riskleri azaltır.</p><p>4) Hesap verebilirlik partneri bulun: Bir arkadaş, mentor veya ekip üyesiyle birlikte çalışın, haftalık kısa kontrol, ilerlemeyi hızlandırır ve cesaret verir.</p><p>5) Önceliklendirme yapın: “Hepsi önemli” tuzağından çıkın. Haftada en fazla 3 öncelik belirleyin ve o 3’e enerji verin.</p><p>6) Kendinize merhamet gösterin: İlerleme doğrusal değildir. Geri adım attığınızda kendinizi yargılamayın; nedenlerini inceleyin ve sakin ilerleyin.</p><p>7) Kendinizi ödüllendirin. Başarılı olduğunuzda kenidinizi kutlamayı unutmayın: Küçük kazanımları anın. Ödül mekanizmaları motivasyonu korur.</p><h3>Kısa refleksiyon soruları (yol haritası çıkarırken kullanın):</h3><ul><li>En çok neyi kaybetmekten korkuyorum?</li><li>Bu korku kime ait?</li><li>Bu korku ne kadar gerçekçi?</li><li>6 ay sonra hangi üç şeyi başarmış olmak isterim?</li><li>Bugün bunun için atacağım en küçük adım ne olabilir?</li></ul><p>Yeniden başlamak, değişim bunlar hep cesaret ister. Her küçük adım, hikâyenizi sizin için daha sevilesi kılar. Hikaye sizin olduğuna göre bunu sevmek en doğal hakkınız.</p><blockquote>Yeni hikâyeni daha çok sevebilirsin — başlamak için hazır mısın?</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SubL9RGBt2UiGXiFNY_-ow.jpeg" /></figure><p>Sevgi ile kalın…</p><p>Mısra</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f3874002c95a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Günümüzde özellikle de “patron şirketlerinde” ekipleri motive etmek amacı ile kullanılan bir cümle…]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/g%C3%BCn%C3%BCm%C3%BCzde-%C3%B6zellikle-de-patron-%C5%9Firketlerinde-ekipleri-motive-etmek-amac%C4%B1-ile-kullan%C4%B1lan-bir-c%C3%BCmle-5e4d59b250dc?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5e4d59b250dc</guid>
            <category><![CDATA[profesyonel-imaj]]></category>
            <category><![CDATA[ekip-yönetimi]]></category>
            <category><![CDATA[kurum-kültürü]]></category>
            <category><![CDATA[liderlik-yaklaşımları]]></category>
            <category><![CDATA[yönetim-becerileri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 03 Oct 2025 13:32:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-03T13:32:38.105Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="Resillience" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/810/1*ReSNjnD8ILVT8Lw4rrhK5A.jpeg" /></figure><p>Günümüzde özellikle de “patron şirketlerinde” ekipleri motive etmek amacı ile kullanılan bir cümle var “biz bir aileyiz”.</p><p>Başta bu cümle insanın içini ısıtan, aidiyeti güçlendiren bir anlam içerse de aslında profesyonel bir organizasyonda bir liderin kullanabileceği en “tehlikeli” cümledir. Aile kavramı, aidiyetin ötesinde koşulsuz sadakati çağrıştırır. Diğer yandan bu kavram her bir yetişkin bireyde farklı tanımlıdır. Bireyin bilinçaltına yerleşmiş olan “aile” kavramı, birey tarafından organizasyona yansıtılır ve bunu kişi farkında olmadan yapar.</p><p>Organizasyonda çalışanları “ailesi” gibi gören lider için işten ayrılmak “ihanet”, eleştirmek ya da zam istemek “nankörlük”, sınır koymak “soğukluk” olarak algılanır. aynı şekilde, çalıştığı organizasyonu “ailesi” olarak kabullenen çalışan, profesyonel bir iş anlaşması ile maaşlı çalıştığını unutarak, her hareketine bir takdir, ekip genelinde ayrıcalıklı olma arzusu, her istediğinin kabul edilmesi (zam, izin, prosedür dışı talepler vb.) gibi beklentilere girebilir. Tüm bu ve buna benzer durumlar kısaca, profesyonel sınırların belirsizleşmesi olarak tanımlanabilir.</p><p>Gerçek bir profesyonel kültürde güven, şeffaflık ve profesyonel sınırlar birlikte yürür. Taraflar bir “anlaşma” ile bir arada olduklarının bilinci ile karşılıklı sorumluluklarını organizasyonun başarılı olmasına yönelik sınırlar içerisinde yerine getirir. Aile söylemi ise, bu sınırları bulanıklaştırır; çalışanı organizasyona değil, tanımsız duygusal atmosferine bağımlı hale getirmeye yöneltir. Ve günün sonunda şu soru kaçınılmazdır: Bu bağ bir aidiyet mi, yoksa taraflar için içselleştirilmiş bir esaret mi?</p><p>Aile kavramı, sınırların iç içe geçebildiği, özveri ve duygusal teslimiyet üzerine kurulu bir kavramdır. Profesyonel bir organizasyonda bu söylem; hem bunu söyleyen lider hem de çalışanlar için aile içindeki gibi davranmaları, yani duygusal yük taşımaları anlamı taşır. Ancak burada kritik fark şudur: Bu bir aile değil, bir iş sözleşmesidir ve koşullara göre değişim kaçınılmazdır. Bir organizasyonda bağ, sadakat önemli değerlidir. Ancak sadakat, sorgusuz itaat değildir, bağlı olmak da bağımlı olmak değildir. Gerçek sadakat, karşılıklı güvene, adil ilişkilere ve iki taraflı sorumluluğa dayanır. Bağımlılık ise başka bir şeydir!</p><p><strong>Profesyonel Bağlılık: Sevgiyle Değil, Güvenle İnşa Edilir</strong></p><p>Gerçek bağlılık, sıcak ve tabiri caizse “gaza getiren” kelimelerle değil; soğukkanlı adil sistemlerle kurulur. “Biz bir aileyiz” demek yerine, “biz burada herkesin güvende olduğu bir yapı kurduk”, “ ortak hedefler için birlikte çalışıyoruz” demek daha değerlidir. Çünkü profesyonel çalışan, bir ailenin parçası olduğunda değil; adil, öngörülebilir ve sınırlarını bilen bir sistemin içinde olduğunda kuruma gerçekten bağlanır.</p><p>Peki durum bu ise, “Biz bir aileyiz” söyleminin taşıdığı riskler, olası zararları ve hem liderler hem çalışanlar için uygulanabilir öneriler neler olabilir, birlikte gözden geçirelim:</p><p>Liderler için öneriler</p><ul><li>“Aile” metaforunu kullanmak yerine “takım-ekip” “profesyonel iş ortağı” gibi ifadeleri tercih edin.</li><li>Roller, sorumluluklar ve beklentileri net yazılı hale getirin; mesai sınırlarını koruyun.</li><li>Katkıyı ücret, esneklik veya tanınma ile adil şekilde ödüllendirin; özveriyi normalleştirmeyin.</li><li>Şeffaf karar alma, geri bildirim ve şikâyet mekanizmaları kurun; bağımsız/anonim kanallar sağlayın.</li><li>Liderler sınır koymayı modelleyip, cevapsızlık ya da sürekli ulaşılabilirlik beklentisini ortadan kaldırmalı.</li></ul><p>Çalışanlar için pratik adımlar</p><ul><li>Görev tanımınızı, beklentileri ve çalışma saatlerinizi belgeleyin.</li><li>“Hayır” demeyi ve makul sınırlar koymayı öğrenin; alternatifler önerin (ör. acil değilse yarın cevap veririm).</li><li>Fazla iş yükü veya adaletsizlik durumlarında somut örnekleriyle birlikte İnsan Kaynakları yetkilisine veya yönetime başvurun.</li><li>Destek ağı oluşturun: meslektaşlar, sendika, iş hukuku danışmanlığı gerekirse.</li><li>Tükenmişlik işaretleri (uyku bozukluğu, kronik yorgunluk, sinirlilik) görünce müdahale edin.</li></ul><p>Kurumsal düzeyde çözümler / politika fikirleri (İnsan Kaynakları Bölümleri için uygulamalar)</p><ul><li>Yazılı iş sözleşmeleri, çalışma saatleri ve ücret politikaları ve takibi</li><li>Fazla mesai kayıt ve onay süreçleri; gönüllü görevleri netleştiren kurallar.</li><li>Eşitlikçi performans değerlendirme kriterleri; terfi/ödüllendirme süreçlerinin şeffaflığı.</li><li>Eğitim: yöneticilere sınır koyma, duygusal sömürüyle mücadele ve sağlıklı liderlik eğitimi.</li><li>Bağımsız şikâyet/inceleme mekanizmaları.</li></ul><h3>Aidiyet ve güven pozitif etki yapar; ancak “aile” metaforu profesyonel bir organizasyonda sınırları bulanıklaştırır. Kurum kültürü adalet, şeffaflık ve bireysel sınırları korumalıdır. Hem liderlerin hem çalışanların bilinçli adımlarıyla “sıcakkanlı ama profesyonel” bir kültür oluşturulabilir. Profesyonel ilişki, sınır tanıdığında güven verir.</h3><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5e4d59b250dc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İyi Hissetmenin Süreci]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/i%CC%87yi-hissetmenin-s%C3%BCreci-33d697181d1f?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/33d697181d1f</guid>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[süreç]]></category>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[i̇yileşme]]></category>
            <category><![CDATA[yolculuk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 19 Sep 2025 13:39:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-19T14:25:02.957Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>İyileşme Süreci: Düz Sanılan İlerleyişin Dairesel Döngüsü</strong></h3><p>İyileşmenin genellikle lineer ilerleyen bir süreç olduğunu düşünürdüm. Durumu fark edersin, kendi içinde çözümlersin, dersini alabildiysen şahane ve ilerlersin.. Ancak, kendi deneyimlerimden öğrendim ki gerçek iyileşme, daha çok daireler çizen, döngüsel bir yapıya sahip. Bizi yaralayan durumları geride kaldı sanmak, unuttuğumuzu düşünmek bir yanılgı… Gerçek iyileşme unutmak değil, üstesinden gelmek. Üstesinden gelmek de döngüsel bir süreç, eski deneyimleri yeni bakış ile, yargılamadan, yeniden değerlendirme fırsatı bulabilmek.</p><h3>Döngüsel İyileşme yani bir tür “Yeniden Değerlendirme”</h3><p>İyileşmenin dairesel yapısı, geçmişte yaşadığımız deneyimlere farklı bir gözle bakmamızdır. Başa dönüyoruz gibi hissedebiliriz ancak bu defa farklı değerlendirebilecek bir farkındalıkla yaklaşırız durumlara. Her seferinde, biraz daha güçlü oluruz, artan duygusal bir çeşit olgunlukla geçmiş deneyimler bize artık öfke ya da acıdan çok tatlı bir tebessüm bırakır. Benim kendi sürecimde, yaşadığım döngüsel durumların kendimi yargılamak yada etkilendiğim durumlara ait kişileri suçlamak, öfke duymak yerine zamanla kendimi daha iyi anlamaya ve “kim olmak istemediğime” karar vermeme yardımcı olduğunu fark ettim. Ve yine fark ettim ki, bende unutmak istediğim olay, kişi ve durumları tetikleyen ve beni tekrar o durumları hatırlamaya sebep veren her şey başa dönmemi değil, yeniden şekillenmemi destekliyor. Kısaca, üzerini örtmeden, yıkıp yok etmeden, anlamanı ve hoş görmeni teşvik ederek iyileştiriyor. Tabii sadece sen buna izin verir ve seçersen.</p><h3>Peki şu “Eski Deneyimlere Yeni Gözlerle Bakmak” ne demek?</h3><p>Çok sık denk geldiğiniz bir kaç kelimeyi ben de kullanarak açıklamak isterim:</p><p><strong>Farkındalık</strong>: Geçmişteki olayları fark etmek ve bunların üzerimde bıraktığı etkileri anlamak, benim için önemli bir adımdı.</p><p><strong>Öğrenme</strong>: Yaşadıklarımdan ders çıkarmak ve bu dersleri yaşamımda rehber olarak kullanmak, iyileşme — üstesinden gelme — sürecimde bana çok yardımcı oldu.</p><p><strong>Değişim</strong>: Eski alışkanlıklar ile yeni beklentilere girmek olmaz dedim ;) ve bakış açımı değiştirerek daha kendimce ve elimden geldiğince “yapıcı” olabilmek, beni daha iyi hissettirdi.</p><p><strong>Kapsayıcılık</strong>: Geçmişteki zorlandığım alanları, hataları, inişleri, direnişleri … beni aslında yıpratan ve devam ettiğim halleri o duruma ait olarak kabul etmek, kendimi yargılamamak, etrafta suçlu aramamak bunları daha geniş bir yaşam deneyiminin parçası olarak görmek, bana huzur verdi.</p><blockquote>Oysa yaşamın amacı kendi kendini geliştirmek, tekâmül etmektir. Dünyaya gelme sebebimiz özümüzün farkına varmaktır.<br> — Oscar Wilde</blockquote><h3>İyi Hissetmenin ve Şükür Diyebilmenin Gücü</h3><p>İyileşme sürecimde ki bu sürekliliği olan bir konu, kendi iç dünyamda bir yolculuktayım aslında. Bu yolculuk, zaman zaman zorlayıcı olsa da, sonunda daha iyi hissedebilmek güzel.</p><p>Özetle tüm bu döngüsel sürece “tekamül” diyebiliriz, diyelim!</p><p>Tüm yaşamı anlatan derin anlamı olan bir kelime, tekamül. Yerine geçebilecek başka bir kelime ben, bilmiyorum. Bilen varsa lütfen iletsin.</p><p>Benim tekamül sürecim bana kendimi yeniden keşfetmem ve potansiyelimi değerlendirebilmem için bana bir fırsat sundu. Her yeni döngü, başa dönüyorum sanmış olsam da, sonunda daha fazla öğrenme ve gelişme şansı verdi. Eski deneyimlerimi yeni bir ışık altında değerlendirmemi sağladı ve kendimi sürekli yenileme ve geliştirme fırsatı sundu.</p><p>Siz de bazen eski yaraya yeniden dönüp, ona farklı bir gözle baktığınızı fark ediyor musunuz?</p><p>Yorumlarda buluşalım :)</p><p>Görüşmek üzere,</p><p>Mısra</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=33d697181d1f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Motivasyon-(suz)-musunuz?]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/motivasyon-suz-musunuz-35f1d89a3a81?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/35f1d89a3a81</guid>
            <category><![CDATA[motivation]]></category>
            <category><![CDATA[tüketim]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[motivasyon]]></category>
            <category><![CDATA[huzur]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Nov 2023 10:12:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-07T10:12:01.503Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="Tantalos Efsanesi" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4Ns07Z5TRZeEcgb7GgM2-Q.png" /></figure><p>Yunan Mitolojisinde <strong>Tantalos, </strong><em>Lidya</em> ve <em>Frigya</em> arasında kalan bir ülke olan <strong>Sipylos</strong>‘un kralıdır. Babası <strong>Zeus, </strong>annesi ise <strong>Plüton</strong>‘dur. O da diğer efsanevi <strong>Anadolu Kralları</strong> (<em>Kroisos [Kârûn], Midas)</em> gibi zenginliği ve serveti ile nam salmıştır.</p><p><strong>Tantalos</strong> Tanrıların her şeyi bilip bilemediğini test etmek ister. Bunun için oğlu <em>Pelops</em> adına bir ziyafet düzenler ve tüm <em>Olimpos</em> tanrılarını davet eder. Fakat <strong>Tantalos </strong>bu ziyafet için oğlu <em>Pelops’u</em> öldürür, dilimler, pişirir ve ziyafette tanrılara servis eder. Fakat tüm tanrılar bunun insan eti olduğunu anlar, <em>Pelops’</em>u yeniden diriltirler. Suçunun cezası olarak <strong>Zeus</strong>, önce <strong>Tantalos’un</strong> krallığı yok ettirir ve ardından kendisi için bir ceza planlanır.</p><p><em>“Sonsuza kadar bir havuzun içinde duracak ama sudan asla içemeyecektir. Ne zaman sudan içmeye kalksa, su çekilecek fakat sonrasında geri yükselecektir. Islak parmakları ile dudaklarına dokunursa susuzluğu artacaktır. Tepesinde uzanan çeşit çeşit meyvelerin dalları o almaya çalıştığında göğe doğru yükselecek ve</em><strong><em> Tantalos</em></strong><em> içinde yüzdüğü nimetlere asla ulaşamayacaktır.”</em></p><figure><img alt="Tantalos" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/199/1*Y8jsDxuvchR7KxapUriurg.jpeg" /></figure><p><strong>Tantalos</strong> hiçbir zaman tatmin olamayacak, doyuma ulaşamayacaktır. <strong>Tantalos</strong> aldığı ceza sonucunda asla doyuma ulaşamaz, hiçbir zaman tatmin olamaz. Altında su birikintisi vardır ama ne zaman eğilse yer değiştirir; yanında meyve dalları vardır, ne zaman ellerini uzatsa kaybolur.</p><p>Günümüz toplumlarında yaşayan bizler şükredecek kadar güçlü olamadığımızda, Tantalos’un cezasını her gün çekeriz.</p><p>Etrafı fırsat ve olasılıklar ile çevrilen “insan” da, bunlara hızlı ulaşma arzusundadır. Birini elde edince, hazza ve doyuma ulaşacağını düşünür. Fakat bu isteklerinden birini elde ettiği anda, gözüne bir ötekininki ilişir. Karşısındakinin sahip oldukları onun elinde olandan güzeldir. Onun elinde olan değersizleşmiştir. Böylece cazibesini yitirir ve insan yeniden fazlasını arayışa, hazza ve doyuma ulaşma çabasına girişir. Mevcut halinden mutsuzdur. Tüketmek insan doğasının parçası haline gelmiştir. Bu çaba ile insanın içini dolduran şevk, heves ve ilham hiç kaybolmayacakmış gibi gelir. Egonun aklı yönetmesine o kadar izin verir ki, çünkü egosu ona kendisinin bir imparator olarak elindekileri kullanması gerektiğini söyler ne de olsa o hiçbir dirençle karşılaşmadan ilerleyeceğini düşünmektedir. Orda başlar insanın kendini cezalandırması… Daha fazlasına ulaşabilmek adına sahip olduklarını tüketmesi! Orada başlar tatminsizlik duyguları. Daha fazlasına ulaşmakta karşılaştığı direnci mağduriyet olarak görmesi!</p><p>Bu döngü içerisinde kaybeder aslında ruhunun huzurunu, esas yaşam amacını. Varoluşunu başkalarına kanıtlamak peşinde iken varoluşunu yaşayamaz. Uzanır ama alamaz, sürekli çabalar. Hırslanır, öfkelenir, sevmekten ve bağlanmaktan korkar. Kendisini sahip olduğu ürünler, statü ve ona direnç gösteremeyen çevresi ile tanımlar; insan olarak varoluş sebebini bu sanarak. H<strong>az sağlayan, eğlenceli bir </strong>yaşamın kendisine gözüken fakat ulaşamadığı için cazip gelen yaşamın peşinden gider.</p><p>İngilizce kullanılan “tantalize” kelimesi de Tantalos’un Mitinden gelmektedir: “Gösterip vermeyen, boşuna umutlandıran.”</p><p>Gerçekte yaşam yolculuğunda keyif ve huzurla seyahat edebileceği yerde gerçek olmayan ihtiyaçların doyuma kavuşturulması için sürekli tüketilir; dostluklar, aile, para, eşya … S E V G İ &amp; Y A Ş A M!</p><p>Ve her zaman “dahasına” uzanmak ister insan, susuzluğu ve açlığı hiçbir zaman dinmez. İnsan onu iten motivasyonu bilir fakat direnç ile karşılaştığında bu yönetebilmeyi bilmez. Elde etmeye ve tüketmeye programlı insan akılı karşılaşılan durumları anlamaya, sıkıntıya tahammülsüzdür. Kendisini “çevresine” ispatlama çabasında olan insan bu durumda içsel bir sıkıntı hisseder.</p><p>İşte bu iç sıkıntısı hissinden kaçmak yerine ona onu dinlemeyi öğrendiğimizde kendimizi cezalandırmaktan da vazgeçebileceğiz.</p><p>Aşırı yemekten şikayetçi bir insanın ifadesi bunu gayet net aktarır:</p><p>“Ben yemek yemiyorum ki… “</p><p>“Ben duygularımı yiyorum.”</p><p>Duyguları yemeyelim. Onları dinleyelim, anlayalım. Yaşam yolunda duru bir zihinle keyifle ilerleyelim. Hepimizin yolculuk sebebi farklı, yaşam bir yarış değil, bir arada sevgiyi bulma yolu. Motivasyonsuzluk değil kendimize verdiğimiz cezanın yorgunluğu hissettiğimiz.</p><p>Sevgi ile kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=35f1d89a3a81" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Human Factor is the Key]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/human-factor-is-the-key-939549eba8d5?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/939549eba8d5</guid>
            <category><![CDATA[strategic-design]]></category>
            <category><![CDATA[franchise]]></category>
            <category><![CDATA[branding-strategy]]></category>
            <category><![CDATA[business-development]]></category>
            <category><![CDATA[human-resources]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Apr 2023 10:47:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-04-24T11:15:46.307Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Strategic HR</h3><p>When it comes to running a successful business, the importance of human resources cannot be overstated. In fact, the human factor is often the key to achieving long-term success and profitability. In this blog post, we will explore the importance of strategic HR and how it can help you achieve your business goals.</p><p>The Importance of a Business Plan<br>A strong business plan is essential for any company looking to grow and succeed. A well-crafted business plan can help you identify your target audience, set achievable goals, and create a roadmap for success. It is also a crucial document for securing funding from investors or lenders.</p><p>Strategic Human Resources<br>Strategic HR is all about aligning your HR practices with the overall goals of your company. This means hiring, training, and retaining employees who are committed to your company vision and who have the skills and experience needed to help you achieve your goals. Strategic HR also involves creating a positive and inclusive workplace culture that fosters productivity and employee satisfaction.</p><p>Franchise Your Business<br>If you are looking to expand your business, franchising can be a smart and strategic move. Franchising allows you to leverage the success of your existing business model while allowing others to take on the risk and financial investment of opening new locations. However, franchising requires careful planning and execution to ensure that you maintain consistency across all locations and that your brand remains strong.</p><p>Profit and Achieving Goals<br>At the end of the day, the success of your business is ultimately measured in profits. To achieve profitability, you need to set realistic goals and create a plan to achieve them. This means identifying key performance indicators (KPIs) and tracking your progress towards meeting them. It also means constantly evaluating your strategies and making adjustments when necessary.</p><p>Related Topics<br>If you are interested in learning more about strategic HR and how it can benefit your business, there are several related topics you may want to explore:</p><p>Employee engagement and retention<br>Talent management and succession planning<br>Diversity and inclusion in the workplace<br>Performance management and goal setting<br>Developing a strong company culture</p><p>By focusing on these topics and incorporating them into your strategic HR plan, you can create a successful and profitable business that is built to last.</p><p><a href="http://www.hdtsco.com/">www.hdtsco.com</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=939549eba8d5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Toplumsal Algılar ve Farkındalık]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/toplumsal-alg%C4%B1lar-ve-fark%C4%B1ndal%C4%B1k-4bca2a1cc859?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4bca2a1cc859</guid>
            <category><![CDATA[diversity]]></category>
            <category><![CDATA[algı-yönetimi]]></category>
            <category><![CDATA[diversity-training]]></category>
            <category><![CDATA[toplumsal-cinsiyet]]></category>
            <category><![CDATA[toplumsalcinsiyeteşitliği]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Mar 2022 18:51:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-03T18:51:50.495Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sizlerle küçük bir hikaye paylaşmak istedim.</p><p>Hikayemiz bu hafta, tam da ben toplumsal cinsiyet eşitliği ve bu konudaki bireysel algılar üzerine araştırma yaptığım bir dönemde gerçekleşti. Paylaşmak isteme nedenim de bu tesadüf zaten.</p><p>Yer; dar ve günümüz araç yoğunluğunu kaldırmakta zorlanan Kuzguncuk.<br>Kahramanlar;<br>- aracı park edecek uygun bir yer bulmak için gideceğim adrese yakın-uzak tüm paralel sokakları dolaşan ben<br>ve<br>- taksi şoförü, adını sonradan bahşeden, Vahit kardeş.</p><p>Uzatmadan konuya gireyim…</p><blockquote>Sıkışık ve kimi tek yön olan sokaklarda biraz tur attıktan sonra, büyük şans eseri gideceğim adrese 2 dk’lık yürüme mesafesinde dar fakat uygun bir park yeri gözüme ilişti. Çok mutlu oldum, tahmin edersiniz tabii. Arabamın boyu belli, iyi de bir sürücüyüm mütevazi olamayacağım, biraz yanaştım baktım ön tampon arka tampon hafif dokunuşlarla rahatlıkla girer bu yere aracım. Tam gerekli manevrayı yaptım ki, arkamda bir taksi neredeyse benim araca yapışmış derecede yakın, şoförü (Vahit) camdan kafayı çıkartmış, “ablacım sen oraya giremezsin uğraşma boşuna, hayır gir ben de çıkıp horoz gibi öteceğim, yeminle bak” dedi.<br>Ben, kendisi orada yokmuş gibi davrandım, o an bana en uygun gelen şey bunu yapmak oldu ve iki ön iki arka hamle ile parkımı sağlıkla gerçekleştirdim!<br>Şoför genç, indi aracından, benim cama “tık tık” etti.</blockquote><blockquote>“Abla tebrik ederim, vallahi. Ben buraya bir kadının park edebileceğini hiç düşünemezdim” dedi ve horoz gibi de sesler çıkarttı. Yani sözünü tuttu.</blockquote><blockquote>Sonra ismini de bahşetti “ben Vahit, buraların şoförüyüz, bir sıkıntı olursa ablacım durağımız 3 sokak ötede” (Allah razı olsun Vahitcim).</blockquote><p>Kıssadan hisseler;<br>1. Bazı insanlar sözünün eridir. Vahit kardeş misal, horoz gibi öterim dedi, öttü. :))<br>2. ‘<strong>Toplumsal Cinsiyet Eşitliği’ </strong>bir moda değil bir kültürel farkındalıktır. Bireysel olarak ve kurumsal çalışmalar ile bu farkındalığı oluşturmak bizlerin elinde.<br>Yaşamda hem farklı hem eşit olmayı, diğer bir deyişle, var olan eşitsiz güç ilişkilerini dönüştürmeyi değil, bu ilişkileri olduğu gibi kabul edip, perçinlemeyi amaçlamak lazım. Toplumsal cinsiyet eşitliği kavramının yerleşmediği kültürlerde kadınların “yapabildikleri” geleneksel algılar ve rollerle kısıtlanır, farklı toplumsal cinsiyet kimlikleri yok sayılır. Farkında olmamız önemli.<br>3. Vahit’te bu vesile ile bir farkındalık oluştu ise, ne mutlu bana :)<br> <br><a href="http://www.hdtsco.com/">TeamHDTS</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4bca2a1cc859" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[HR transformation]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/hr-transformation-1cec83309e7d?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1cec83309e7d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 Nov 2021 18:22:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-11-27T18:22:50.918Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Words matter. They shape ideas that lead to action.</blockquote><blockquote>In the human resource (“HR”) field, ambiguous and sometimes unclear words and concepts reduce the impact of “HR”; says Dave Ulrich.</blockquote><h3>Let’s look at some examples:</h3><p>What is the name of the field “HR” ? While the terms industrial relations and personnel have been left behind some time ago, many ways exist to describe the work of “HR”:</p><p>- human capital management (Deloitte),</p><p>- people operations (Google and Uber),</p><p>- talent management, people (Facebook),</p><p>- employee experience (Airbnb),</p><p>- employee success (Salesforce),</p><p>- head of people, people resource center, employee relations, team member services, culture and talent management, and so forth…</p><p>So;</p><h3>What does “HR” work focus on, contribute, and deliver?</h3><p>Consistent with the mixed terms defining its work, “HR” often focuses on individuals and/or organizations with some of the following terms:</p><ul><li>Individuals: competence, people, employee, workforce, talent, labor</li><li>Organizations: capability, process, system, workplace, team, setting</li></ul><h3>What does strategic “HR” refer to?</h3><p>1- The “HR” implications of the business strategy.</p><p>2- The strategic direction of the HR department.</p><p>3- Both?</p><blockquote>Many organizations narrowly define “HR”’s role as exclusively focused on individuals: human capital, employee experience, talent manager, people operations.</blockquote><blockquote>Other companies have tried to broaden “HR” with “people and organization,” which reflects HR’s breadth of impact. “Human capability” captures this mix.(*)</blockquote><h3>To sum up, HR is all about…</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/621/1*PxF4PU0JKoDiJTH7lVkivA@2x.jpeg" /></figure><p>1. Foundational/Administrative: HR focuses on efficiency.</p><p>2. Functional: HR focuses on best practices.</p><p>3. Strategic: HR focuses on delivering strategy.</p><p>4. Outside-In: HR focuses on stakeholders outside the organization.</p><p>(*) Dave Ulrich (chart of)HR blueprint</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1cec83309e7d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[What I’ve learned from end of 40s…]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/what-ive-learned-from-my-40s-b37c0681b15b?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b37c0681b15b</guid>
            <category><![CDATA[age]]></category>
            <category><![CDATA[advice]]></category>
            <category><![CDATA[communication]]></category>
            <category><![CDATA[adventure]]></category>
            <category><![CDATA[creativity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Dec 2020 08:47:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-18T10:51:26.946Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<ol><li>Let it go! Don’t waste time worrying and moaning about stuff you have no control over.</li><li>Everything you see depends on how you look at it.</li><li>Listening to someone – really listening – is one of the most important, respectful and rewarding things you can do.</li><li>It’s awesome to collect people throughout life, but you’re truly blessed if you have a handful of besties who will always, always have your back. Even if you don’t speak to them all that often, you know they’re there. The rest is just for fun ;)</li><li>Be confident! Confidence is beautiful and powerful.</li><li>Don’t live your life by anyone else’s expectations, taste, hopes or dreams.</li><li>Don’t expect from people. If you rely on others for joy, you will never be joyful yourself.</li><li>“Please” and “thank you” are always appreciated and appropriate.</li><li>You can disagree with someone’s opinions and beliefs, but it doesn’t make them wrong. And it’s probably best just not to go there when it has to do with religion, politics or love.</li><li>Friendships change over time. Sometimes they have an expiration date. End it! Don’t worry that’s OK.</li><li>People will make time for you if you’re important to them. And they pretty much won’t if you’re not. That’s normal, don’t judge.</li><li>Everything happens for a reason. Sometimes it isn’t immediately apparent, but in time, and with reflection, the reason usually becomes clear. And often it’s so extraordinary and breathtaking, it’ll blow you away. Think positive.</li><li>Celebrate change.</li><li>Stop wasting energy on stuff that isn’t your business. You just do you.</li><li>That eye cream is important, use it :))</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/1*GvOKE94Tz8swo3yZBwu71Q@2x.jpeg" /></figure><p>Love from Mısra DP 28 Dec. 2020</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b37c0681b15b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kendi eserimizdir hayal kırıklıkları.]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/kendi-eserimizdir-hayal-k%C4%B1r%C4%B1kl%C4%B1klar%C4%B1-2b1f217a56bf?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2b1f217a56bf</guid>
            <category><![CDATA[i̇ş]]></category>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[hayaller]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Sep 2020 05:15:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-12T05:20:57.765Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çünkü beklentilerimiz vardır. Beklentilerimiz olmadığı zaman başlar hayal kırıklığımız. Kalbimizde bir acı hisseder çekip gitmek isteriz. Sanki gidersek acı bitecekmiş gibi…</p><p>Zordur hayal kırıklığı yaşamak. İçinde yüzlerce his aynı anda çarpışır. Bir suçlu arar insan. Sanki o suçlu bulunursa tüm acı bitecekmiş gibi…</p><p>Oysa ne kadar güzel söylemiş Can Yücel;</p><blockquote>Ne geçmişe saplanıp kalacaksın, ne geleceğin düşlerini kuracaksın. Ömür dediğin şu andır. Onu da hak ettiğin gibi yaşayacaksın.</blockquote><p>Fakat işte elimizde olmuyor iş, aşk, para her konuda hayaller ve hayal kırıklıkları yaşamadan bu ömür geçmiyor. Madem yaşayacağız ve bitmeyecek bu döngü dersler almak lazım, bize ne kattığına bakmak.</p><p>Bu yaşadığımızın mesajı ne idi bize ona odaklanmak. Mağduru, kırılmışı oynamayı bırakıp devam etmek gerekirse yine kırılmak, üzülmek ama pes etmemek! Mümkün mü? Neden olmasın? İstersen her şey mümkün!</p><p>Çünkü yaşam buna değer, bu yaşamın en değerli varlığı sensin, sen bu uğraşa değersin.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/621/1*OdCNm1j7v_wIUn2PjHfbmQ@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2b1f217a56bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hiç – lik]]></title>
            <link>https://medium.com/@misradp/hi%C3%A7-lik-834bfba2c146?source=rss-4002dd6252a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/834bfba2c146</guid>
            <category><![CDATA[advice]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <category><![CDATA[change-management]]></category>
            <category><![CDATA[career-advice]]></category>
            <category><![CDATA[business]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mısra Dinibütün Pişkin]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Sep 2020 21:56:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-02T22:09:45.900Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/539/1*1OmxWmt-fqBd3vzwlKRmBQ@2x.jpeg" /></figure><p>Bu gece tüm günün yorgunluğuna rağmen pek uyuyamadım. Kalkıp aklımdakileri yazarsam düşüncelerimi paylaşmış olur biraz hafiflerim dedim… işte yazıyorum.</p><p>Hayatları ve son zamanda olanları düşündüm, sonra da insanları! Nasıl sahte olabilmeyi başarıyorlar, nasıl bu kadar samimi gözüküp farklı çıkabiliyorlar buna hala şaşırdığım için kendime kızdım bir kez daha.</p><p>Öyle bir hayat yaşıyoruz ki, geneli sahte…Bu sahteliğin adı da “profesyonellik” ya da “algı yönetimi”. Bu şu mu demek ne kadar iyi rol yaparsan, ne kadar sahte isen o kadar profesyonelsin, algıyı doğru yönet de ne yaparsan yap!</p><p>Algılar için savaşan, başkasının ne düşündüğüne odaklanmış sahte profesyoneller hayatımızın parçası olmuş. Daha kötüsü onlar doğru olmuş. O kadar doğru olmuşlar ki senin söylediğin doğru yanlış kabul edilir hale gelmiş. İnsan değil statü önemli olmuş. Hayat değil getirileri değerli olmuş. İnsanlar isimleri, kişilikleri sayesinde değil ünvanları ile iş yaptırır olmuş… ne kadar da yazık olmuş!</p><p>Uçan kuşları imrenerek seyrediyorum, uzaklaşmak istediklerinde kanat çırpmaları yetiyor çünkü. Çünkü ben de uzaklaşmak istiyorum.</p><p>İstiyorum fakat yine de uzaklaşmıyorum, kanatlarım yok diye değil. Bir ümit değiştirmeye çalışıyorum, anlatmaya ve isteyen olursa öğretmeye… bu hayat senin, sensin değerli olan, peşinde olduğun şeyler hep araç amaç değil diyorum. Farketmez ki, bittiğinde bu hayat geldiğin hiçlikte gidiyorsun … diyorum. Sonra geri çekilip böyle gece vakti yazıyorum.</p><p>İçimde kalmasın diye.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=834bfba2c146" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>