<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by 외로움이 나를 부를 때. on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by 외로움이 나를 부를 때. on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@miyukiata?source=rss-1661597b367c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Uf5adfQmIxj4MaQ0jqOlng.jpeg</url>
            <title>Stories by 외로움이 나를 부를 때. on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@miyukiata?source=rss-1661597b367c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 14:47:15 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@miyukiata/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Жак’с кофе, баар-ын галзуу ганц хамтрагчтайгаа]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D0%B6%D0%B0%D0%BA%D1%81-%D0%BA%D0%BE%D1%84%D0%B5-%D0%B1%D0%B0%D0%B0%D1%80-%D1%8B%D0%BD-%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B7%D1%83%D1%83-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%86-%D1%85%D0%B0%D0%BC%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B3%D1%87%D1%82%D0%B0%D0%B9%D0%B3%D0%B0%D0%B0-92e8e9cc10c9?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/92e8e9cc10c9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Apr 2024 05:53:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-16T05:53:18.011Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uIh09zfAFoMaZ-8tSEf6lA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=92e8e9cc10c9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дууссан бол дууссан.]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%BB-%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D1%81%D0%B0%D0%BD-bfa6a847a585?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bfa6a847a585</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 21 Mar 2024 10:02:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-21T10:02:00.266Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Дууссан бол дууссан. Дахиж эхлүүлэх шаардлага огтоос байхгүй. Хүсэл байвч, хайр байвч нэгэнт дуусчихсан харилцааны ардаас чаргууцалдах нь байж болох хамгийн тэнэг хүний үйлдэл мөнөөсөө мөн. Чи түүнд хайртай байлаа гээд юу гэж? Чи түүнийг санасан байлаа гээд яана гэж? Ганцхан амин хувиа хичээхгүйгээр нөгөө хүнийхээ байр суурийг хүндэтгэх л хэрэгтэй. Мянга би өөрчлөгдсөн, хоёулаа ингэнэ тэгнэ гэх мэтийн тэнэг юм хэлэх нь ичгэвтэр л байна. Дууссан л бол дууссан. 1, 2 жилийн үерхэл байна уу? 2, 3 удаагийн болзооны дараа ч байна уу? Аль эсвэл ганц шөнийн явдал байсан ч чи нэгэнт дууссан бол дууссан. Чиний магад таны хайртай байсан хүнээ санахын зовлонг өөрөөс чинь өөр хэн ч мэдрэхгүй л болов уу? Насанд хүрсэнээ батлаж, уушийн газар хатуу зүйлсийг ном журмын дагуу захиалдаг л бол шүү дээ.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bfa6a847a585" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сэтгэлийн угт байдаг нууцхан хүсэл гэх юм уу?]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%BB%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%83%D0%B3%D1%82-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D0%BD%D1%83%D1%83%D1%86%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D1%85%D2%AF%D1%81%D1%8D%D0%BB-%D0%B3%D1%8D%D1%85-%D1%8E%D0%BC-%D1%83%D1%83-66bcf0b8ed7e?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/66bcf0b8ed7e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 13 Mar 2024 05:24:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-13T05:24:44.960Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Сэтгэлийн угт байдаг нууцхан хүсэл гэх юм уу?</strong></p><p>Яаж бусдад шигээ хэн нэгнээр дутаж, хэн нэгнийг санагалзаж, түүнийгээ үе үехэн дурсаад өөрийгөө тайтгаруулж, түүндээ зориулж үг, үзэг холбодог болох вэ? Олны дунд итгэл дүүрэн гарнаас нь хөтлөөд явж чадах болов уу? Өглөөд түүний тухай бодож сэрээд, үдэш орой бас л тэр хүнээ бодсоор унтах яагаад ийм хэцүү юм бол? Амралтын өдрөө хоног тоолон хүлээж, уулзах цагаа байн байн харна. Тэр хүнгүйгээр бол хорвоо дэлхий зогсчих юм шиг аашилана. Амтлаг дарс балган согтоод хэл ам нь эдрээд намайг ирээд аваач аль эсвэл нус нулимстайгаа холилдоод өөрийн ухаангүй залгасаар, дахин залгасаар хариу өгөхгүй тэр л мөчид цурхирталаа уйлахсан. Хайрлаж буйгаа, хайрласан хүндээ хайрлагдаж байгаагаа харцандаа ил тод гаргамаар байна. 1 жил улиран одсон ч, 5 жилийг ардаа үлдээсэн ч хайрлах хайраа зогсоомооргүй байна. Салалтын дараах шаналалыг ахин нэг мэдрэх юмсан. Заавал болж, бүтээд салсан гэхгүйгээр ядаж л хариу хүлээдэг, хоолойг нь сонсоод нялхарч, харах төдийд аз жаргалтай болохсон гэх чин хүсэл. Намайг тойрч гараад бусдад энэ бүхнийг өгөөд байна уу? гэлтэй. Тархиараа биш зүрхээрээ л амьдарчихвал…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=66bcf0b8ed7e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Минжээ бид хоёрын ээлжит нэгэн болзоо♡]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B6%D1%8D%D1%8D-%D0%B1%D0%B8%D0%B4-%D1%85%D0%BE%D1%91%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D1%8D%D1%8D%D0%BB%D0%B6%D0%B8%D1%82-%D0%BD%D1%8D%D0%B3%D1%8D%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B7%D0%BE%D0%BE-39988dce5e9f?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/39988dce5e9f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 10 Jul 2023 19:08:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-10T19:08:26.026Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MFidYQCiHC-ZVCKkVKqiAg.jpeg" /></figure><p>Минжээ бид хоёрын ээлжит нэгэн болзоо♡</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=39988dce5e9f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Би мэднээ!]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D0%B1%D0%B8-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D0%BD%D1%8D%D1%8D-67f4336bcf20?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/67f4336bcf20</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 May 2023 15:37:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-27T15:37:06.198Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Би мэднээ! Бид өөр өөрсдийн сонголтоор хэн нэгнийг хайрлаж, хайраа бүрэн мэдрүүлж амжилгүй хаягдаж хоцорсон хүмүүс. Гэвч! Хот тэр чигтээ чимээ аниргүй байхад, нэг гэрт, нэг өрөөнд тус тусын оронд нойргүйдэн хэвтэж байхдаа бие биенийхээ хөрвөөж хэвтэхийг чагнасаар л… Би эхэлж үг унагаахгүй бол тэр хэзээ ч унагаахгүй. Тэр ийм л хүн. Амандаа ус балгачихсан мэт. Олны дунд надад найрсаг хандаж буй мэт жүжиглэдэг хэрнээ, надтай нүүр тулж, харц мөргөлдөхөөрөө огтоос өөр. Өөр дундаа хамгийн хүйтэн нь болчихдог нь аймшигтай.</p><p>2023/05/27</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=67f4336bcf20" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дуусдаггүй бас миний нүүрнээс том чихэр]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D1%81-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BD%D2%AF%D2%AF%D1%80%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D1%81-%D1%82%D0%BE%D0%BC-%D1%87%D0%B8%D1%85%D1%8D%D1%80-8609a0d77d75?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8609a0d77d75</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 May 2023 15:34:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-27T15:34:08.542Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*Btov-g7OmM0Jg_FQJTQ1ew.jpeg" /><figcaption>Дуусдаггүй чихэр🍭</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8609a0d77d75" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[오늘 하루 수고했다고
너는 잘 해내고 있다고
말해주던 니가 없어서
혼자 도시락을 사 와서
혼자 휴대폰을 보면서
아마 난 슬픈 것 같아]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%EC%98%A4%EB%8A%98-%ED%95%98%EB%A3%A8-%EC%88%98%EA%B3%A0%ED%96%88%EB%8B%A4%EA%B3%A0-%EB%84%88%EB%8A%94-%EC%9E%98-%ED%95%B4%EB%82%B4%EA%B3%A0-%EC%9E%88%EB%8B%A4%EA%B3%A0-%EB%A7%90%ED%95%B4%EC%A3%BC%EB%8D%98-%EB%8B%88%EA%B0%80-%EC%97%86%EC%96%B4%EC%84%9C-%ED%98%BC%EC%9E%90-%EB%8F%84%EC%8B%9C%EB%9D%BD%EC%9D%84-%EC%82%AC-%EC%99%80%EC%84%9C-%ED%98%BC%EC%9E%90-%ED%9C%B4%EB%8C%80%ED%8F%B0%EC%9D%84-%EB%B3%B4%EB%A9%B4%EC%84%9C-%EC%95%84%EB%A7%88-%EB%82%9C-%EC%8A%AC%ED%94%88-%EA%B2%83-%EA%B0%99%EC%95%84-171ec974070d?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/171ec974070d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 May 2023 16:19:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-01T16:19:54.669Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>오늘 하루 수고했다고<br>너는 잘 해내고 있다고<br>말해주던 니가 없어서<br>혼자 도시락을 사 와서<br>혼자 휴대폰을 보면서<br>아마 난 슬픈 것 같아</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/744/1*SQAmw8Ougs1ploum_O2bfQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=171ec974070d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[(:]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/-7e20529dc93d?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7e20529dc93d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 20 Apr 2023 15:49:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-04-20T15:49:43.064Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ddCe7jBlngohQYXBYUTvzg.jpeg" /><figcaption>(:</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7e20529dc93d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kamille!]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/kamille-7f62a68e0b40?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7f62a68e0b40</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Mar 2023 13:41:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-26T13:41:54.279Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://miyukiata.medium.com/?source=post_page-----50e1f78d8a9--------------------------------">외로움이 나를 부를 때.</a></p><p>Магад энэ хэдэн мөр үгс очих үед тэнгэр ямар харагдахыг мэдэхгүй ч миний харж буй тэнгэр бүрхэг байна. Цонхоо цэлийтэл нь онгойлгосон тул шинэхэн угаасан хөшиг үе үе хөдлөн угаалгын нунтаг үнэртэх байтал яагаад ч юм үнэртэй ус үнэрлээ. Замаар давхих машинууд алга болжээ. Харин хаврын хувцастай хүмүүс ногоон гэрэл хүлээн зогсох нь юутай уйтай. Удахгүй хүйтрэхийн хооронд хүрмээ нимгэлэх шаардлага юув? Хэсэг цонхон дээр суухад зуны аадар бороотой өдөр чамтай саравчинд тамхилаж байсан маань бодогдоод. Гэрээсээ гарахад чи грашны доор борооноос хорогдон зогсох чинь ямар үзэсгэлэнтэй харагдсан гэж бодноо. Ямар нэгэн хайрын төлөө хийж буй хүлээлт шиг. Яг үнэндээ би тэр төрхийг чинь хараад анхны харцаар дуралсан. Дуралсан атал юунд ч юм амьсгалахад хэцүүдээд шүхрээ хаяад цурхирталаа уйлмаар санагдаж билээ. Намайг хүлээн зогсож буйд чинь, бороонд норон хүлээж зогсохдоо ганц үг гав хийн гомдлох ёстой байтал инээсээр тамхи асаах гэж байсан нь яалтачгүй шунал хөдөлгөн өөрийн мэдэлгүй хайрт нэгнээс чинь булаамаар, үргэлжид энэ дүр төрхийг хардаг бол гэсэн адын ч бодолд автсан байж дээ. Дахин харж чадахгүй эл дүр миний ой дурьтатгалд хэзээд мөнх шүү Күн минь. Ингэхэд бүр яалт ч үгүй чиний нэр доор хаягалан бичсэн захидал төрсөн өдрийн баярын мэндчилгээгээр хязгаарлагджээ.</p><p>Ану ба түүний ноосон цамц бичвэртээ би их хайртай. Чи уншсан байхаа. Тухайн үед мэдрэгдсэн бүхнийг яг тэр бичвэрт оршуулсан юм. Хайртай бичвэрээ унших бүртээ чиний тайрсан үс, цантсан цонхны тусгалд гараа занган ярих дүрс, хайр дурлал нь шинэхэн мөн тэгш сайхан нарийн хуруунд чинь төгс гэж хэлэхэд багадмаар кафен аяга, бидний гэмгүй сайхан харц тулгаралт, баяртай гэж хэлэхдээ гунигийг минь хамт авч одсон чиний инээмсэглэл, өдөржин хоосон байж чамайг орж ирэхтэй зэрэгцээд л кафе амь орж ганцаардаж буй намайг дулаацуулсан аураг чинь бодолдоо ахин дахин дурсдаг. Байнга дурсаж чаддаггүй л дээ. Байнга дурсаад байваас дурсамжинд гажуудал үүсээд огтоос өөр бүхнийг болсон мэтээр бодчих болно шүү дээ. Би чамд хэлж чадаагүй нэг нууцыг энд задлах гэж байна… Яахав миний л бодол л байсан л даа. Зурс хийгээд өнгөрсөн бодол. Тэр нь юу байсан бэ гэвэл Э та хоёрын хагацлыг төсөөлөх гэж оролдсон маань. Учирсан ч хагацах өдөр бий учир мөн би ч бас тухайн үед болзоот нэгнээс хагацсан байсан болохоор тэгж бодогдоход хүргэсэнийг үгүйсгэхгүй. Гэвч төсөөлөл маань удаан үргэлжлээгүй харин чамайг хагацсан ч хөнгөн байгаасай л гэж ихэд хүссэн. Муухай уран төсөөлөлтэй болохоор чамайг тийм гэхийн аргагүй шаналалаар ганцаар шаналаад үлдэх байхдаа, Э-д хэрхэн уурлаж, хэрхэн доторх цөхрөлөө гаргахыг чинь төсөөлсөн. Одоо хэцүү байхад чинь гал дээр тос нэмэх гэсэн мэт юунд ингэж бичиж байгаад гайхаж байна уу? Хэцүү байхад чинь хэлэхгүй бол энэ бүхэн өнгөрсөний дараа чамд хэл дуулгаваас чи түүнийг дурсан ихээр шаналахыг мэдэж байгаа учраас. Хагацлыг чинь төсөөлсөн гэсэндээ… Гэхдээ би чадаагүй ээ. Би чиний ууртай, шаналалтай байхыг чинь харж байгаагүй. Магад харсан ч анзаараагүй биз дээ. Байнга инээмсэглэж явдаг хөөрхөн Күн цөхрөлөө гаргаасай, нийгмийн хүсэмжит бүсгүй байхаа больж хүссэнээрээ цурхирталаа уйлаасай, болохгүй бүхнээ нэгд нэгэнгүй хоолойныхоо чангаар бүх хүмүүсийг сонстол хашхираасай гэж хүсдэг. Миний чамд хайртайг мэднэ биз дээ? Би ч бас чамайг надад ямар их хайртайг мэднээ. Шуудхан хэлэхэд намайг хөөрхөн гээд л, миний гунигийг хувааж нууцыг минь сонсоод янжуурдаж суун, намайг тамхилах уу гэвэл за л гэнэ, намайг завгүй болчихлоо уулзаж чадахгүй нь гэвэл бас ойлголоо гэнэ. Гэрт хүргэж өгөөд л, гэрийн үүднээс намайг авч яваад л… Энэ бүхнийг өнгөрсөнд надад хийсэн, хэлсэн, над руу хараад инээсэн бүхнийг чинь би, зүгээр л хажууд чинь амьсгалаад явахад дотор ертөнцдөө оршиж байгаатай ялгаагүй тав тухыг мэдрүүлдэгт чинь төөрч будилж орхижээ. Зовох зовлонгоо өөрөө олдог шиг нэг л өдөр хэзээ гэдгийг хэлж мэдэхгүй ч надад л, зөвхөн намайг ийм сайхнаар хайрладаг мэт бодож явсныг нүдний шилээ зүүгээд тодоор эргэн тойрныг ажваас чи хүн бүхэнтэй ийм нандинаар харилцаа үүсгэдэг болохыг мэдсэн. Би үүнд чинь гомдол мэдүүлэх гэсэнгүй. Миний хайрладаг нууцхан хайр минь. Хэн бүхнээс нандигдан ганцаар хайрласан хайр минь. Ло Ли Та хэмээн гурван үеэнд багтах агуу их хайр шиг Күн гэх нэрний гуравхан үсгэнд энэ бүхэн нуугдаж байсан юм шүү! Өнгөрсөн учрал бүр хагацал байсан ч чамд, бидний хачин гэмээр харилцаанд хагацал үгүй бололтой. Хэн хэнээсээ нуугдсаар хэрэгтэй үедээ гарч ирсээр л… Тэгээд ахин нуугдан цаг нь боллоо гэвэл амар мэндээ асуудаг энэ харилцаанд хагацал орших арга байхгүй байгаа биз дээ? Одоо жинхэнэ нууцыг задлах гэж байна. Би өнгөрсөн өдрүүдэд үнэхээр удаан бодсоны эцэст үнэнийг дэлгэхээр шийдлээ. Магад чи намайг үзэн ядаж болох юм. Аль эсвэл гайхан учрыг нь ойлгохгүйгээр барах уу? Нүүр тулах мөчид надаас холдохын түүс болж ч мэднэ. Уг нууцыг дэлгэж байгаа нь миний дээр дурьдсан хагацлын эхлэл ч болж магадгүй. Гэхдээ надад хагацсан ч гомдож, харамсах зүйл алга. Би хангалттай холоос хайрласан учраас одоо энэ бүхнийг чамд мэдүүлэн ойртуулахыг хүсэж байна. Эсвэл бүр холдож болох ч. Тэгсэн ч хамаагүйгээр үргэлжлүүлэн хайрлах болноо…</p><p>Miyuki.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7f62a68e0b40" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүнд ер нь хайртай, дуртайгаа эсвэл крашладаг, хөөрхөн санагддаг гэж хэлж болдоггүй.]]></title>
            <link>https://miyukiata.medium.com/%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B4-%D0%B5%D1%80-%D0%BD%D1%8C-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B9%D0%B3%D0%B0%D0%B0-%D1%8D%D1%81%D0%B2%D1%8D%D0%BB-%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%88%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D1%85%D3%A9%D3%A9%D1%80%D1%85%D3%A9%D0%BD-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B3%D0%B4%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D0%B3%D1%8D%D0%B6-%D1%85%D1%8D%D0%BB%D0%B6-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B4%D0%BE%D0%B3%D0%B3%D2%AF%D0%B9-3bbf9cecdcca?source=rss-1661597b367c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3bbf9cecdcca</guid>
            <dc:creator><![CDATA[외로움이 나를 부를 때.]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 14 Feb 2023 05:39:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-02-14T05:39:57.601Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүнд ер нь хайртай, дуртайгаа эсвэл крашладаг, хөөрхөн санагддаг гэж хэлж болдоггүй. Хэлчихвэл өнөөх хайр, харц 2-ыг зэрэг булаасан эзэн хамраа сөхөөд өмнөх жирийн харилцаа нь 2, 3 алхамаар хэмжигддэх болдог. Эхэн үедээ намайг хөөрхөн гэсэн, энэ хүнд би таалагддаг юм чинь гээд хорвоо алган дээр нь байгаа мэт санагдуулна. Гэхдээ нэгэнт л хайрын сэтгэлийг мэдчихсэн бол магад өнөөх хүн танд сэтгэлтэй байвал хамаа алга, болж бүтээх гэж ганц хоёр оройн зоог, кофе уух зэрэг байж болох ч, эсрэгээрээ нөгөө хүн танд сэтгэлийн талгүй, булан ч үгүй байвал өөрөө л шархалж үлдэхийн нэмэр. Би ингэж л боддог. Тиймдээ ч Валентинаар өгсөн шоколадаа хамт идээд сууж байх жишээний. Хамт ажилладаг хөөрхөн сувилагч дүү гэдгээрээ л үлдсэн нь дээр бололтой.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3bbf9cecdcca" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>