<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mustafa Kerim Yılmaz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mustafa Kerim Yılmaz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mkysoft?source=rss-c4908d2cdd38------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*4i4sozz4My0Ighb6pDcO_g.jpeg</url>
            <title>Stories by Mustafa Kerim Yılmaz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mkysoft?source=rss-c4908d2cdd38------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 19:17:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mkysoft/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Birlesememe hikayesi]]></title>
            <link>https://mkysoft.medium.com/birlesememe-hikayesi-bb5f771f3a0f?source=rss-c4908d2cdd38------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb5f771f3a0f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa Kerim Yılmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 06 May 2021 13:25:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-11T11:00:24.961Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir <a href="https://medium.com/@mkysoft/web-masa%C3%BCst%C3%BC-uygulamas%C4%B1ndan-saasa-4041c6d85e6d">onceki yazimi </a>calistigim sirketin en buyuk rakibine satildigi bilgisi ile bitirmistim. Bu yazida iki sirketin birlesmesi surecinde bir calisan olarak yasadiklarimi ve hissetiklerimi paylasmaya calisacagim.</p><p><em>Not: Bu yazi o donemki calisma arkadaslarimdan gelebilecek bilgilerle guncellebilir, degisiklige ugrayabilir.</em></p><p>Sirketimiz 2017 yilina kadar kendi oz kaynaklariyla gelisimini surdurmustu. Arkamizda biriktirdigimiz teknik ve operasyonel borclanmalar buyumeye devam etmekteydi. Rakiplerin artmasiyla birlikte sektorun karliligi da giderek azalmaktaydi. Urunun yeniden yazilip yazilamayacagi konusuluyordu. Tum bunlar icin daha fazla insan kaynagina, zamana, ozetle paraya ihtiyac vardi. Kazanilan paranin nereye harcandigini ve bana gore hatali diger alinan kararlari baska bir yazimda anlatacagim.</p><p>Sirketi satmak icin iyi bir zaman oldugunu dusumdugum bu donemde dedikodu seklinde sirket sahiplerinin satis icin gorusmeler yaptigi bilgisi dolasmaya basladi. Sirket sahipleri bir sure sonra bunu yalanlayan aciklamalar yapti, bir kismiyla sifaen gorustuklerini ama satmak gibi bir dusunceleri olmadiklarini soylediler.</p><p>Aradan gecen bir yil icinde ara ara butur satis haberleri dedikodu seklinde gelmeye devam etti. Bir yilin sonunda bulundugumuz binanin bodrum katinda, karanlik bir toplanti salonunda sirketin satis gorusmelerinin devam ettigi henuz net birsey olmadigi bilgisi paylasildi. Bu bilgi oyle ya da boyle satisin tamamlanacagi anlamina geliyordu.</p><p>Satin almak isteyen sirket en buyuk rakibimizdi. Ayni alanda faaliyet gosteren, benzer urunleri olan iki sirket nasil bir araya gelecekti? Urunlerden biri bu surecte oldurulecekti, bu kacinilmazdi. Bunu bildigim icin ilk andan itibaren ben satis sonrasi devam etmeyecegimi, varsa haklarimi alarak ayrilmak istedigimi acikca ifade ettim. Ortaya koydugumuz urunun olusunu izlemek istemiyordum.</p><p>Urun gelistiren ekip olarak bizler yenilmis gibi hisettik. Genc arkadaslar daha duygusal davraniyordu, kizgindilar. Bir kismi benimle birlikte kendini atese atmakda pek heyecanliydilar. Mevcut tecrubemle ben yeni firsatlar bulabilirdim ama onlar icin endiseliydim. Onlari daha buyuk bir sirkette calismaya devam etmeleri icin motive etmeye, urunun olecegi fikrini acikca belirtmemeye calistim.</p><p>Sirketimiz satis sonrasinda calisanlar icin hic bir ek fayda saglanmayacagini, mevcut oldugu gibi calisilmaya devam edilecegini hatta sirket sahiplerinin de calismaya devam edecegini belirtiyordu.</p><p>Satin almayi dusunen sirket ayni donemde yeni marka adi altinda devam eden hazirliklar icindeydi. Sirketimiz ve satin almak isteyen sirket bunu kullanarak surecin bir satinalma degil birlesme oldugu yonunda bilgi veriyordu.</p><p>Iki sirketin calisanlarinin kaynasmasi icin profesyonel destek alindigi soylendi. Sadece yoneticilerin ve sirket calisanlarinin ayri ayri katildi bilgilendirme toplantilari yapildi. Sonrasinda tum calisanlarin bir arada olacagi bir haftasonu kampi gerceklestirildi. Bu kamp da bir kamplasma seklinde gerceklesti. Kamp surecinde bizim endiseli olgudumuz kadar satin alacak sirket calisanlarinin da endiseli olgudu gozlerden okunuyordu. Satin alacak sirketin yoneticleri rahat gorunurken bizimkiler geleceklerinde endiseli gibi hisettim. Ekibimize yeni katilan arkadaslar kismen olayin daha az farkinda olarak anin tadini cikardi. Tum satis surecinde calisanlarin haklarina yonelik yazili bir bilgilendirme yapilmadi.</p><p>Satis tamamlanana kadar daha iyi firsatlar bulan arkadaslar teker teker ayrilmaya basladi. Bu ayrilislar kalanlar uzerinde olumsuz duygular olusturdu.</p><p>Burada bir bilgi olarak, 8 Eylül 1999 tarihi oncesi sigorta baslangici olup 3.600 gunu dolduranlar kendi istegi ile ayrildiginda tazminatlarini alarak isten ayrilabileceklerini eklemek isterim.</p><p>Satis tamamlanmadan 2–3 ay once sirket sahipleri satisin iptal oldugunu, vazgecildigini satin almak isteyen firmaya hic bir belge ya da bilgi saglanmamasini talep ettiler. Satisi bir sekilde icsellestirmeyi basaran arkadaslar tekrar yeni bir surece girdi. Calisanlar isi gucu birakti satilsa mi iyiydi yoksa satilmasa mi iyiydi tartismasina girdi. Bir sure sonra satis gorusmelerine devam edildigi soylendi ancak artik sirket sahiplerinin yeni olusumda yer almayacagi netlesti.</p><p>Satis sureci tekrar baslayinca yeni bir sirket kuruldu, tum musteri sozlesmeleri, calisanlar ve demirlaslar bu yeni sirkete deverildi. Sirketlerin sahipleri ayni oldugu icin calisanlarin istifa ederek tazminatlarini alma sanslari kalmadi. Ben ve bir kac arkasdas kagit ustunde bir musterisi ya da varligi olmayan sirkette kaldik. Diger arkaslar ofis calisanlariydi ve neden kaldilar, satin alacak firmami istemedi bilemiyorum. Onlar da zaman icinden isten cikarildi.</p><p>Burada yine bir bilgi olarak eklemek isterim, sirket sahipleri ya da cogunluk hisesesi degistiginde taminatinizi alarak ayrilmak hakkiniz dogacaktir.</p><p>Satin alacak sirketle birlikte herkes kendi etegindeki taslari dokebilsin diye kendi urunlerini tanittigi ve en cok sikinti cektigi noktalari paylastigi bir dizi toplanti yapildi. Sonrasinda urunlerin nasil birlestirilebilecegi ya da nasil kapatilabilecegi uzerine cok fazla teknik detay icermeyen bir kac toplanti yaptik. Ben bu surecte durustce urunumuzun nasil kapatilabilecegine yonelik onerilerimi paylastim. Ancak satin alanacak firmanin ekibinde bu cesareti goremedim. Cunku parasal olarak hic bir faydasi olmayan bir surec gibi goruluyordu. Sanirim onlarda urunlerinin iyi oldugu, iyi olmasa birinci olmayacaklari dusuncesi hakimdi. Ust duzey yoneticiler kullanici aliskanliklarini, mevcut fonksiyonilite ve entegrasyonlari cok dusunmeden mevcut musterileri kendi urunleriyle degistirebileceklerini dusunuyorlardi. Cunku daha once bunu yapmislardi; eski urunlerinin desteginin sona erdigini aciklayip bastan yeniden yazdiklarini soyledikleri urunu mevcut musterilerine tekrar satmayi basarmislardi. O donemde yeni urune gecmek yerine bizim urumuze gecen musterilerden ogrenmistik bu durumu. Ancak bu isi gerceklestiren urun ve destek ekipleri icin bu surec imkansiz gorunuyordu.</p><p>Satis tamalandiktan 7–8 ay sonra aslinda calisanlarin sozlesmede bazi haklari oldugu duyumlari geldi. Satis sonrasinda ilk 6 ay icinde ayrilmak isteyenler tum haklarini alabileceklermis. Bu 6 aylik sure sonunda ayrilan bazi arkadaslar dava acarak haklarini aramaya calisti, davalar nasil sonuclandi bilemiyorum.</p><p><em>Bir arkadasimdan davayi kazandigini ve tazminatini alabildigini ogredim.</em></p><p>Satistan sanirim 1 yil sonra, ust duzey biri ile tekrar calisma sansimiz olup olmayacagini anlamak icin bir dizi gorusmeler yaptim. Ben acikca eski urunumuzle ilgili birsey yapmak istemedigimi, bunun sozlesmeme eklenmesi sartiyla baska bir pozisyonda calisabilecegimizi ilettim. Sonuc olarak boyle bir maddeyi eklemek istemediler ben de verilen sozlu vaadlere guvenmek istemedim ve tekliflerini kabul etmedim.</p><p>Mevcut durumda bildigim kadariyla halen pek istenmesede iki farkli urun satilmaya ve destek verilmeye devam ediyor. Gunun birinde cesaretini toplayan bir ekibin urunu kapatacagina inaniyorum. Cunku surdurulebilir bir yapi degil.</p><p>Sonuc olarak; iyi planlanip yonetilememis bir surec yasadigimi dusunuyorum. Satinalmayi yapan firmanin muhtemel amaci isleri daha iyi yapmaktan ziyade, pazardaki payini buyuturek hakim konuma gecmekti. Bir yildan kisa bir sure sonra da satin alan firmanin ortaklarinin, iki sirketi birden yabancilara satmasi bunun bir isareti olsa gerek. Neyseki bu sefer calisanlara bir miktar pirim dagitildigini eski is arkadaslarimdan duydum, onlar adina sevindim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bb5f771f3a0f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Web-masaüstü uygulamasından SaaS’a]]></title>
            <link>https://mkysoft.medium.com/web-masa%C3%BCst%C3%BC-uygulamas%C4%B1ndan-saasa-4041c6d85e6d?source=rss-c4908d2cdd38------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4041c6d85e6d</guid>
            <category><![CDATA[regulation]]></category>
            <category><![CDATA[saas]]></category>
            <category><![CDATA[c-sharp-programming]]></category>
            <category><![CDATA[fintech]]></category>
            <category><![CDATA[transformation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa Kerim Yılmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 13 Oct 2019 21:13:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-10T12:11:49.419Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir tebliğ ile 2010 yılında geliştirilmeye başlanılan uygulamaya 2 yıl sonra 2012&#39;de dahil oldum. 2010 yılına kadar uygulama isteğe bağlı iki müşteri tarafından kullanıldığı için talepler doğrultusunda şekilden şekle girmiş durumdaydı. Kullanılmayan bir çok fonksiyonelite ve kodlar mevcuttu. Uygulama aslında bir web uygulamasıydı ancak işlem süresi uzun olduğu için bazı istekleri masaüstü bir uygulamaya TCP/IP protokolüyle iletiyordu.</p><p>2012 yılında yayınlanan bir tebliğ ile bazı şirketlere zorunluluk geldi, müşteri sayısı hızla artacaktı. Çözümün o zamanki belli başlı sorunları:</p><ul><li>Web uygulaması masaüstü uygulamaya erişmediğinde veri kaybediyordu.</li><li>Masaüstü uygulama hata aldığında veri kaybediyordu.</li><li>Tek bir masaüstü uygulamaya bağlandığından yatayda büyütülemiyordu.</li><li>Hata yönetimi liste kutusuna yazılan metinlerden ibaretti.</li><li>Kurumsal yapılarda çalışabilmesi için AD, LDAP desteği yoktu.</li><li>Kurumsal müşteriler güncel olmayan tarayıcı ve işletim sistemleri kullanıyordu, birçoğu sadece IE’ye izin vermekteydi. Bu nedenle arayüzde sıkıntılar vardı.</li><li>Yetkilendirme bir çok kısımda eksikti.</li><li>Dokümantasyon eksikti (Kullanıcı, kurulum, uyarlama ve entegrasyon).</li><li>Versiyon yönetimi yoktu ancak kodlar TFS’deydi.</li><li>Tüm kritik ve kritik olmayan süreçler aynı uygulama içinde çalışıyordu.</li><li>Web ya da masaüstü uygulama hata aldığında tüm sistem duruyordu.</li><li>Şirket şimdiye kadar sağlam bir framework üzerinde (SAP NW) geliştirme yaptığından genel yazılım geliştirme tecrübesi zayıftı.</li></ul><p>Bazılarınızın tahmin edebileceği gibi iş, e-fatura ile başlayan elektronik dönüşüm projesiydi. Konuya uzak olanlar için özetlemek gerekirse;</p><ul><li>Kuralları bir devlet kurumu tarafından koyulmakta ve haber vermeksizin değişiklik yapılabilmekteydi.</li><li>Müşteri sistemlerinden çeşitli formatlarda veri almak/göndermek gerekliydi.</li><li>Müşteriden sisteme, sistemden devlete, devletten sisteme, sistemden de müşteriye doğru giden ve gelen bir entegrasyon projesiydi.</li><li>Asenkron şekilde yürüyen bir entegrasyondu.</li><li>Geriye dönük verilerde güncelleme ihtiyacı vardı.</li><li>Konu fatura-muhasebe-finans olduğu için kritik görülüyordu, sistemin 7/24 ayakta ve işler olması beklenmekteydi.</li><li>Veriler elektronik olarak imzalı olduğundan tekrar üretilmesi imkansızdı, bu nedenle veri kaybının 0&#39;a yakın olması gerekiyordu.</li></ul><p>Çalışmaya başlarken yazılı olmasa da 2 temel kuralımız vardı;</p><ul><li>Müşteriye özgü versiyon oluşturulmayacak tek bir ürün olacaktı.</li><li>Web uygulamasında 30 saniyeden uzun süren hiç bir süreç çalıştırılmayacaktı.</li></ul><p>Halihazırdaki uygulama yeterince karışık olduğundan teknik borçlanmayı göze alarak uygulamanın önüne müşteri ve devlet kurumu ile iletişimi sağlayacak, gerekli veri dönüşümlerini yapacak bir uygulama yazmaya karar verdik. Bu uygulamayı yazmadan önce Biztalk gibi hazır alternatiflerini de değerlendirdik. Uygulama aşağıdaki görevleri yerine getiriyordu;</p><ul><li>Devletten gelen SOAP isteklerini karşılamak.</li><li>Müşteriden gelen SOAP ve Http Post isteklerini karşılamak.</li><li>Windows ortamındaki klasörleri takip ederek sürece dahil etmek.</li><li>Txt, Csv, Excel, PDF, Xml gibi formatlarda gelen veriyi işlemek ve ortak bir formata dönüştürmek. Gerekliyse eksik verilerini tamamlamak.</li><li>Ortak bir formatla sistemlerimizden gelen veriyi müşterinin isteğine göre Txt, Csv, Excel, PDF, Xml gibi formatlara dönüştürerek isteyen müşteriye Http Post veya SOAP ile iletmek ya da FTP üzerinden alabilmeleri için ilgili klasöre bırakmak.</li></ul><p>Konektör olarak isimlendirdiğimiz bu uygulama, gerek devlet gerekse müşteriler hisetmeden asıl süreçleri yöneten diğer uygulamaları güncellememize, yeniden başlatmamıza imkan sağlamıştı. Konektör yatayda büyüyebilecek şekilde tasarlanmıştı.</p><p>İlerleyen dönemlerde Apache Camel gibi ek araçlar kullanarak müşteriye özgü farklı özel entegrasyonlara da destek verme imkanımz oldu.</p><p>Konektör geliştirilirken bir taraftanda masaüstü uygulama Windows servise çevrildi, web uygulaması ile windows servis veri tabanı üzerinden asenkron çalışacak hale getirildi. Hata yönetimi geliştirildi ve günlüklerin önce veri tabanına olmazsa sabit diske o da olmazsa Olay Görüntüleyici’ye yazılması sağlandı. Süreç bazlı da olsa test sınıfları yazılmaya başlandı. Test sınıfları yeni başlayan arkadaşların süreç bilmeden hata ayıklamasında büyük kolaylık sağladı.</p><p>Bu süreçte şirket büyük bir holdingin işlerini aldı ve onların IT şirketi ile beraber çalışılma kararı alındı. Holding IT şirketi yazılım geliştirme metodolojilerine hakim olduğundan bizlere çok şey kattı. Uygulamanın ilk dokümantasyonları oluşturuldu, yol haritaları çıkarıldı, müşterilerden gelen isteklerin değerlendirilip uygulamaya dahil edilip edilmeyeceğine karar verilen toplantılar yapılmaya başlandı.</p><p>6–8 aylık süreçte geliştirmeler devam ederken, Türkiye’nin en büyük ilk 500 şirketi arasında yer alan 70–80 firma canlıya alındı. Aynı süreçte e-defter zorunluğu da başlamıştı. Aynı uygulama içine bu çözümde birleştirilerek tek versiyon hedefi korundu.</p><p>Yıl 2015 olduğunda devlet özel entegratörlük kavramını çıkardı. Bu kavram, şirketlerin tek tek devlete entegre olması yerine ortak bir platforma entegre olması, oradan devlete entegre olması şeklindeydi. özetle SaaS uygulamasıydı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Uw06yvCwKdBqjio-izny2Q.png" /><figcaption>Kaynak: <a href="https://www.computenext.com/blog/when-to-use-saas-paas-and-iaas/">https://www.computenext.com/blog/when-to-use-saas-paas-and-iaas/</a></figcaption></figure><p>Uygulamamız canlı kullanıma başlanıldığından beri multi tenant bir yapıya sahipti. Her bir tenant için ayrı veri tabanı oluşturuluyordu. Diğer ortak veriler için farklı veri tabanları da mevcuttu. Operasyonel borçlanma (teknik borçlanma gibi operasyonel insan kaynağına borçlanma) yapılarak bu işler manuel yürütülüyordu.</p><p>Aynı veritabanından birden fazla olması güncelleme sürecinde zorluk çıkarıyordu çünkü işlem manuel yapılmaktaydı. Ancak aşağıdaki avantajları nedeniyle kullanılmaya devam edildi:</p><ul><li>Farklı veri tabanı sunucularına taşınabilmesi.</li><li>Yoğun veri trafiği olan şirketlerin, diğer şirketleri daha az etkilemesi.</li><li>Şirketlerden sadece bir kaçının devreden çıkarılabilmesi.</li><li>Paas modelinden Saas’a sadece veri tabanı taşınarak minumum kesinti ile çalışmaya devam edilebilmesi.</li><li>Yedek alma sürecinin tüm sistemi etkilememesi.</li><li>İsteyen müşterinin veri tabanı şifreleme özelliklerinden yararlanabilmesi.</li></ul><p>SaaS modeliyle hizmet verilmeye başlanması ile birlikte yeni ihtiyaçlar doğdu;</p><ul><li>Entegrasyon yapacak yazılım firmalarına farklı dillerde <a href="https://github.com/isisedonusum">örnek projeler</a> hazırlama</li><li>Destek sistemi oluşturma</li><li>Uzaktan eğitim ve destek</li><li>Borç çıkarma(charging)</li><li>Faturalama (billing)</li><li>Hizmet durdurma</li><li>Ödeyene göre fatura birleştirme</li><li>Çeşitli tarayıcılarla çalışma</li></ul><p>SaaS uygulaması ile birlikte daha önce müşteri sistemlerinde ve özel bulut (private cloud) ortamında çalıştırdığımız uygulamalarımızı daha geniş ölçekli olarak veri merkezinde sanal sunucular üzerinde çalıştırmaya başladık. Daha öncesinde pek ilgilenmediğimiz veri merkezi tarafı yoğun yük altında her tökezlediğinde yeni şeyler öğrendik, geliştirmeler yaptık. Sanal sunucular ile ilgili önemsiz görünen ama can sıkıcı bazı başlıklar şöyle;</p><ul><li>RAM erişim hızları fiziksel bir makinaya göre çok düşük.</li><li>İşlemcilerin saat hızları genelde düşük.</li><li>Dikey olarak büyüme imkanı sınırlı.</li><li>Diskler sanal, hatalı bir silme yaptığınızda ya da teknik olarak sanal diskler silindiğinde fiziksel verinin nerede olduğunu bulup kurtarmak imkansıza yakın.</li></ul><p>Sanal disk olayı için detay vermek gerekirse; Uygulama içinde verdiğiniz kaydet komutu ya da veri tabanındaki commit ile bir veri fiziksel diske yazılmadan önce aşağıdaki önbelleklerde bekliyor:</p><ul><li>İşletim sisteminin ön belleği.</li><li>Sanallaştırma yazılımın ön belleği.</li><li>Sanallaştırma yazılımının çalıştığı işletim sisteminin ön belleği.</li><li>Disk ünitesinin işletim sisteminin ön belleği.</li><li>Disk ünitesinin kontrol kartının ön belleği.</li><li>Fiziksel diskin ön belleği.</li></ul><p>Veri kaybedebileceğiniz bir çok nokta olmasına rağmen bu bilgiyi veri merkezlerinden genelde alamazsınız. Verimiz kritik olduğu için aynı veri 3 farklı noktada farklı geçici sürelerle saklanıyordu:</p><ul><li>Başarılı olsun olmasın tüm gelen ve giden veri, dosya sistemine kaydediliyordu.</li><li>Konektör uygulamasının veri tabanında bir kopyası bulunyordu.</li><li>Müşterilerin her birinin veri tabanında kalıcı olarak bulunuyordu.</li></ul><p>TFS içinde branch almak ve eski versiyonlarda hata gidermek zor olduğu için 2017 yılında kodlar git ortamına taşındı.</p><p>Bulutta ve müşeri tarafında koşan uygulamaların sağlığını kontrol etmek en büyük sorunlardan biriydi. Bulut tarafı tamamen bizim kontrolümüzde olduğu için bir nebze kolay olsada, müşteri tarafındaki sunuculara erişmek pek kolay olmuyordu. Bu amaçla logların merkezi bir sistemde toplanmasının uygun olacağını düşündük. O yıllarda uygulama loglama konusunda Graylog daha yeni yeni gelişyordu. Sistem seviyesinde yaygın olarak Zabbix kullanılmaktaydı. Müşteri sistemlerinden günlükleri anlık olarak çıkmak da pek kolay görünmüyordu. Çözüm olarak SNMP kullanmayı düşündük. Müşteri tarafından da firewall cihazlarında kolay ayırt edilebilmesi için şirketin adına 1.3.6.1.4.1.47009 numaralı OID’i kayıt ettirdik. Böylece güncel firewallardan bakıldığında giden paketin kime ait olduğu kolayca anlaşılabiliyordu. Görünebilir olması müşterilere güven vermişti. Her ne kadar günlükleri merkezi bir sistemde toplayabilsekte yeterince işleyip otomatik aksiyon alabilir hale gelemedik.</p><p>Uygulamayı yatayda daha kolay büyütebilmek ve süreçlerden kaynaklı hataların bir birini etkisini azaltmak için micro servis tabanlı mimariye geçmeye başladık. Bağımsız süreçleri ayırarak REST servisler olarak yayınlamaya başladık. Bu konuda bizi en çok geliştirici kalitesi zorladı. Ekibe yeni katılan ya da junior arkadaşların sistemi anlamları, debug etmeleri ya da test kodlarını çalıştırmaları zorlaştı.</p><p>2018 yılına gelindiğinde SaaS uygulamasını 650 şirket 5.000 kullanıcı ile kullanmaktaydı. Sadece SaaS uygulamasında aylık 8 milyon fatura işlenmekteydi. Saas ve Paas uygulaması tek versiyon olarak kalmaya devam etti. 8. kişi olarak işe başladığım şirket 70 kişiye kadar büyümüş, bilişim 500 sıralamasında 246. sıraya kadar yükselmişti .</p><p>Şirket, 2018 yılında en büyük rakibine satıldı ve ürünler çalışmaya devam ediyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4041c6d85e6d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>