<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by mp3wizard on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by mp3wizard on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mp3wizard?source=rss-79c2015337fe------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*MS_A6DV_DoFaWqOvDu8P8w.jpeg</url>
            <title>Stories by mp3wizard on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mp3wizard?source=rss-79c2015337fe------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 02:54:14 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mp3wizard/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Monitor สำคัญกับงานออกแบบของ UI Designer มากเพียงใด]]></title>
            <link>https://medium.com/kbtg-life/review-monitor-%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-ui-designer-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94-369ed388aae4?source=rss-79c2015337fe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/369ed388aae4</guid>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[monitor]]></category>
            <category><![CDATA[macos]]></category>
            <category><![CDATA[ui-designer]]></category>
            <category><![CDATA[tips]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[mp3wizard]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Apr 2020 02:15:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-29T02:18:11.807Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f6mp-4AtAfyx7JphN1d5lg.jpeg" /><figcaption>Apple Pro Display XDR จอ Monitor ตัวล่าสุดที่ Apple ออกแบบและผลิตด้วยตัวเอง หลังจากที่วางขาย Thunderbolt Display ตั้งแต่ปี 2011</figcaption></figure><blockquote>คุณเคยสงสัยกันไหมว่า… ทำไมนักออกแบบ หรือ Designer ถึงเลือกใช้เครื่อง Mac ในการทำงาน ?!?</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/557/1*EvuT4E1n9t1Uu7HwneAtwQ.png" /><figcaption>ผล Survey ที่เก็บจากนักออกแบบกว่า 3,000 คนทั่วโลกในปี 2019 จาก UXTools (<a href="https://uxtools.co/survey-2019/">source</a>)</figcaption></figure><p>จากผลสำรวจข้างต้นทำให้เราเห็นว่า นักออกแบบทั้งสาย UX และ UI Designer มากกว่า 80% ยังคงเลือกทำงานอยู่บน Platform ของ macOS (ผมเองก็อยู่บน Platform นี้มาเกือบ 15 ปีแล้วเช่นกัน) ซึ่ง 2 เหตุผลสำคัญที่ทำให้เรายังอยู่กับ Mac คือ OS (Operating System) ที่มาพร้อม Tools หลากหลายสำหรับสายงาน Designer และ Hardware ที่ผ่านการออกแบบและคัดเลือกมาอย่างละเอียด ทั้งยังรักษามาตรฐานและความเชื่อมั่นของผู้ใช้ได้อย่างดีตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา</p><p>ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน Monitor หรือ Display ของอุปกรณ์ภายใต้แบรนด์ Apple จะถูกนำเสนอด้วยเทคโนโลยีที่ดีที่สุด ณ ช่วงเวลานั้นเสมอ และโดดเด่นกว่าคู่แข่งไปอีกหลายไตรมาสหลังเปิดตัว ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผลค่าสี (Color Profile) ความคมชัด (Contrast) หรือการ Calibrate หน้าจอที่แม่นยำจากโรงงาน ทำให้นักออกแบบมั่นใจได้ว่า เมื่อถือเครื่องออกมาจาก Apple Store ก็พร้อมเริ่มงานออกแบบได้ทันที</p><p>บทความนี้เลยอยากเรียบเรียงจากประสบการณ์ผู้เขียน เพื่อให้ผู้อ่านได้เข้าใจเทคโนโลยีของ Monitor ที่ใช้ในการทำงาน (โดยเฉพาะสายงาน ​Designer) รวมถึงถ้าอยากจะซื้อ External Monitor สักตัวมาช่วยให้ทำงานได้เร็วขึ้น ควรจะต้องใส่ใจกับรายละเอียดหรือปัจจัยสำคัญๆใดบ้าง</p><h4><strong>ปัจจัยที่ 1 Display Panel</strong></h4><p>หลังจากผ่านโลกของจอกระจกโค้ง (CRT) ก็มาสู่ยุคจอแบน(ราบ) โดยเทคโนโลยีของ LCD (Liqid-Crystal Displays) ในยุคแรกนั้นมีการแบ่ง Panel ของ Display ออกเป็น 3 ประเภท คือ TN (Twisted Nematic), IPS (In-Plane Switching) และ VA (Vertical Alignment)</p><p><strong>TN Panels</strong> เป็น Panel ตัวแรกที่เกิดมาพร้อมกับจอ LCD และถูกพัฒนาให้โดดเด่นในเรื่อง Response Time (ความเร็วในการเปลี่ยนสีของ 1 Pixel บนหน้าจอ หน่วยเป็น ms) และ Refresh Rate ที่สูง (เช่น 120 Hz หมายถึงรองรับได้สูงสุดถึง 120 fps แต่จะทำความเร็วได้ถึงหรือไม่ขึ้นกับตัวประมวลภาพหรือ GPU ด้วย) ซึ่งเหมาะกับการใช้เล่นเกมส์เพราะเป็นการแสดงผลที่เมื่อการเคลื่อนไหวยิ่งเร็วก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าภาพดู Smooth สมจริง แต่สิ่งที่ต้องแลกมาคือการแสดงขอบเขตของสี (Color Gamut) ที่น้อยกว่า Panel ประเภทอื่น และมุมมองของสีที่แคบกว่า (ดังภาพตัวอย่างด้านล่าง)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/850/1*fKlclnE7BCKAoI8LqMuaJQ.jpeg" /><figcaption>ภาพจาก <a href="https://www.gamersnexus.net/guides/1890-panel-comparison-tn-ips-pls-va-crt">https://www.gamersnexus.net/guides/1890-panel-comparison-tn-ips-pls-va-crt</a></figcaption></figure><p><strong>IPS Panels</strong> เป็น Panel ที่ถูกพัฒนาขึ้นโดย LG เพื่อลบข้อด้อยเรื่องการแสดงผลของขอบเขตของสีและมุมมองที่แคบของ TN Panel ซึ่งจอ IPS จะมีมุมมองที่กว้างได้ถึง 178° (ขาดไปด้านละ 1° ทั้งแนวนอนและแนวตั้ง อ้างอิงข้อมูลจากจอ <a href="https://www.apple.com/pro-display-xdr/specs/">Apple Pro Display XDR</a> ที่น่าจะเป็นจอคุณภาพสูงที่สุดที่ผู้ใช้งานทั่วไปสามารถเข้าถึงได้) ในยุคแรกๆ อุปกรณ์ที่ใช้ IPS Panel มีราคาสูงมาก แต่ Apple ก็เลือกนำมาใช้กับเครื่อง Macbook Pro และ iMac เพื่อตอบโจทย์กลุ่มลูกค้า Professional ไม่ว่าจะเป็นช่างภาพ สายงาน VDO หรือสายงานสิ่งพิมพ์ ที่ต้องการความถูกต้องของสีแม่นยำใกล้เคียงกับเครื่องพิมพ์ขนาดใหญ่ IPS Panel จึงกลายเป็นมาตรฐานที่ Apple เลือกใช้กับ Display ทุกรุ่นของสินค้า Apple มาจนถึงปัจจุบัน</p><p><em>จุดด้อย</em><strong><em> </em></strong>ของ IPS ก็คือ Response Time และ Refresh Rate ที่ต่ำราวๆ 60 Hz จึงไม่เหมาะแก่การเอาไปเล่นเกมส์ที่ต้องใช้ความเร็วสูงในการแสดงผลภาพ (อย่างไรก็ดี ปัจจุบันเริ่มมีหน้าจอ Gaming ที่ใช้ IPS แล้ว เช่น ASUS 27&quot; ที่สามารถแสดงผลเกมส์ความละเอียด 1080p ได้ที่ 280 Hz หรือ 280 fps และเมื่อกลางปี 2019 LG เพิ่งเปิดตัวเทคโนโลยี <a href="https://www.pcgamer.com/au/ips-monitors-have-finally-reached-the-coveted-1ms-response-time/">Nano IPS</a> ที่มี Response Time ที่ 1ms และ Refresh Rate ที่ 144 Hz)</p><blockquote>ความเห็นส่วนตัว: การทำงานด้วยการมองหน้าจอทั้งวัน จอ IPS ช่วยลดความล้าของดวงตาได้ดีมาก และตัวหนังสือจะคมกว่าจอ TN ที่ความละเอียดเดียวกัน ลงทุนกับจอดีๆ สักตัว​ จอ IPS หลายยี่ห้อในปัจจุบันมีราคาถูกลงมากแบบจับต้องได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็น Dell หรือ BenQ ที่สำคัญคุ้มกว่าค่าซ่อมแซมดวงตาในอนาคตเยอะ เชื่อสิ 😎</blockquote><p><strong>VA Panels</strong> เป็นเทคโนโลยีที่ผลิตโดย Samsung เพื่อแก้ปัญหาทั้ง IPS และ TN แต่สุดท้ายผลออกมาไม่ดีนัก กลุ่มเกมเมอร์ยังรู้สึกว่ามีภาพเคลื่อนไหวที่ติดเงา (Ghosting) มากจนน่ารำคาญ เทคโนโลยีเลยค่อยๆ หายไป ในขณะที่ Samsung ก็หันไป Focus ที่เทคโนโลยีใหม่ๆ บน จอ TV และ Mobile ต่อไปในชื่อ QLED</p><h4><strong>ปัจจัยที่ 2 Color Gamut หรือ Color Space</strong></h4><p>สำหรับ UI Designer หรือคนที่ทำงานออกแบบที่เกี่ยวกับ Platform บน Desktop และ Mobile ในยุคนี้ ควรทำความรู้จัก Color Profile 2 ตัว คือ Display P3 (DCI-P3) และ sRGB</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LH7Tkcy05LlLjl3IcP7djA.png" /><figcaption><em>Comparison of Display P3 and sRGB color space. Image via </em><a href="https://developer.apple.com/design/human-interface-guidelines/ios/images/colorGraphic_wideColor.svg"><em>Apple</em></a><em>.</em></figcaption></figure><p>ในยุคสมัยที่เว็บไซต์ยังถูกพัฒนาและแสดงผลบนหน้าจอ Desktop เป็นหลัก มาตรฐาน Color Profile ที่นักออกแบบตั้งค่าในเครื่องมือที่ใช้ออกแบบ คือ sRGB เพื่อให้ภาพที่ถูก Export ออกไปบนเว็บไซต์มีการแสดงผลของสีบนหน้าจอเครื่องต่างๆได้ใกล้เคียงกับที่ออกแบบไว้บนหน้าจอของตัวเองมากที่สุด แต่แล้วในปี 2010–2011 ได้มีการกำหนดมาตรฐานใหม่ขึ้นมาที่ชื่อ DCI-P3 (เพื่อใช้อ้างอิงกับภาพยนตร์ความละเอียดสูงที่รองรับเทคโนโลยี HDR หรือ High Dynamic Range) ทำให้บริษัทพัฒนาอุปกรณ์มือถือพยายามนำมาตรฐานนี้มาเพิ่มลงในหน้าจอมือถือด้วย ประกอบกับการเติบโตของผู้ใช้มือถือในโลกที่สูงมากขึ้นจนแซง Desktop ส่งผลให้ DCI-P3 เริ่มกลายเป็นมาตรฐานที่มีคนใช้มากขึ้น ไม่ได้เจาะจงอยู่แค่กลุ่มอุตสาหกรรมภาพยนตร์อีกต่อไป และผู้เขียนเชื่อว่าการพัฒนาเว็บไซต์หรือ Mobile Application ในอนาคต Color Profile แบบ DCI-P3 จะมาแทนที่ sRGB อย่างแน่นอน</p><p>ดังนั้นการเลือก Monitor สำหรับ UI Designer ยุคนี้ควรใส่ใจเรื่องการรองรับ DCI-P3 ที่มากกว่า 95% (ซึ่งจะรองรับเทคโนโลยี HDR รุ่นใหม่ไปด้วย) เพื่อให้งานที่เราออกแบบแสดงผลได้ใกล้เคียงบนหน้าจอของอุปกรณ์ใหม่ในอนาคต Tools ที่ใช้ในการออกแบบในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็น Photoshop, Sketch และ Adobe XD ต่างก็รองรับการตั้งค่า Color Profile เป็น DCI-P3 ได้แล้ว เพียงแต่ไม่ได้ถูกตั้งเป็นค่าเริ่มต้นมาเท่านั้นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/520/1*wfQOPRQgS0FCBqgZ3pGIIg.png" /><figcaption>การตั้งค่า Color Profile ในโปรแกรม Sketch ก่อนเริ่มงานออกแบบ</figcaption></figure><blockquote>ณ วันที่เขียนบทความ Monitor ที่วางขายในเมืองไทยที่รองรับ DCI-P3 มากกว่า 99% น่าจะมีแค่ iMac 5K, LG Ultrafine 27&quot; และ Apple Pro Display XDR (เท่าที่ผู้เขียนค้นเจอ)</blockquote><h4>ปัจจัยที่ 3 ความละเอียดหน้าจอ 4K, 5K, 6K และ Retina Display</h4><p>หลังจาก Apple เปิดตัวหน้าจอ Retina Display ใน iPhone และเริ่มนำมาใส่ในเครื่อง MacBook Pro ตั้งแต่ปี 2012 ทำให้ UI Designer หลายคนเริ่มเปลี่ยนมาใช้ Macbook Pro มากขึ้นกว่า Desktop อย่าง iMac เพราะจะได้เห็นรายละเอียดที่คมชัดมากขึ้นและแสดงผลใกล้เคียงกับหน้าจอของเครื่อง iPhone</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n0oX3joAF4VzFC2gtDtIBg.jpeg" /><figcaption>Credit: <a href="https://help.empressthemes.com/article/110-what-is-retina-display-and-why-does-it-matter-for-bloggers">https://help.empressthemes.com/article/110-what-is-retina-display-and-why-does-it-matter-for-bloggers</a></figcaption></figure><p>หลังจากนั้นในปี 2014 Apple ได้เปิดตัว iMac 5K ตัวใหม่ที่ใส่หน้าจอ Retina มาพร้อมกับความละเอียด ความละเอียดหน้าจอขึ้นไปถึง 5120 x 2880 ซึ่งเมื่อเปิดมา Default Resolution ของ iMac 5K จะอยู่ที่ 2560 x 1440 ทำให้หน้าจอแสดงผลความคมชัดได้เทียบเท่ากับจอ Retina บน iPhone</p><p>ในปี 2019 หลังจาก Apple ให้ LG ผลิตและจัดจำหน่ายจอให้ Apple อยู่ช่วงหนึ่ง (LG รุ่น Ultrafine) Apple ก็เปิดตัว Pro Display XDR ที่รองรับความละเอียด 6K (6016 x 3384) ที่ขนาดหน้าจอ 32&quot; และแน่นอนว่า<a href="https://www.apple.com/th/shop/buy-mac/pro-display-xdr">ราคารุนแรง!!!</a> ตามสไตล์ Apple และน่าจะเน้นไปที่กลุ่มคนทำสายงาน VDO Production เป็นหลัก</p><blockquote>ตอนนี้ทีม Designer ที่ KBTG ใช้ Monitor 4K ของ Dell รุ่น U2718Qในการทำงาน ซึ่งจากที่ลองใช้มาประมาณ 2 ปี พบว่าให้คุณภาพของสีและความละเอียดที่คมชัดได้ดีระดับหนึ่งในราคาที่จับต้องได้ (ประมาณหนึ่งหมื่นปลายๆ) โดยปรับ Resolution ลงมาที่ 2560 x 1440 ทำให้ได้ความคมชัดของภาพประมาณ @1.5x ก็ถือว่ามีความคมชัดใกล้เคียงกับจอ Retina ของ MacBook Pro (@2x) ระดับหนึ่ง แต่ถ้าใครกำลังสนใจอยากเปลี่ยนตาม แนะนำให้ดูรุ่นใหม่ที่เชื่อมต่อผ่าน USB-C แทนไปเลย เช่น <a href="https://www.dell.com/lt/business/p/dell-u2720q-monitor/pd">Dell รุ่น U2720Q</a> ราคาแพงกว่าเล็กน้อยแต่ความสะดวกที่ได้มาต่างกันเยอะ เพราะเสียบสายเส้น ได้ทั้งการส่งข้อมูลภาพ เสียงและการชาร์จไฟเข้า Laptop ในเวลาเดียวกัน</blockquote><h4>สิ่งที่ควรรู้เพิ่มเติม เมื่อต้องเพิ่ม External Monitor มาเพื่อช่วยในการทำงาน</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IHYd36CH7-kqHyiOy9uw0w.png" /><figcaption>ช่องเชื่อมต่อที่ใช้ส่งข้อมูลภาพและเสียงที่มีอยู่ในปัจจุบัน</figcaption></figure><p>ช่องเชื่อมต่อหรือ Ports ที่ใช้ในการส่งข้อมูลรูปภาพและเสียงจาก PCs/Laptops ไปสู่ External Monitor นั้น ในปัจจุบันจะมีอยู่ 5 รูปแบบ (ตามรูปตัวอย่างด้านบน) หาก Laptop ที่ผู้อ่านใช้อยู่มี Port แบบไหนอยู่บ้างควรเลือกหรือเตรียมสายที่ถูกต้องไว้ด้วย เนื่องจาก Monitor หลายตัวที่วางขายในปัจจุบัน ยังมี Port ที่รองรับ DisplayPort และ HDMI ติดตั้งมาให้เป็นหลัก ดังนั้นจึงควรตรวจสอบปลายทางและต้นทางให้ดีว่ามี Port ไหนที่เชื่อมต่อกันได้บ้าง ส่วนสาย Cable ตอนนี้มีให้เลือกต้นทาง/ปลายทาง Cross Over กันเกือบทุกชนิดหาซื้อได้ตาม Online Marketplace ทั่วไป</p><p><strong>แต่</strong>ถ้าเป็น Laptop รุ่นใหม่ (ปลายปี 2016 เป็นต้นมา) จะมาพร้อมกับ USB Type C (USB-C) ซึ่งมีความสามารถเหนือกว่า Ports อื่นๆ ทั้ง 4 ตัวก่อนหน้าคือ USB Type C สามารถส่งข้อมูลภาพ เสียง และ กระแสไฟ ได้พร้อมกันในเส้นเดียว รวมถึงมี ​Monitor บางรุ่นที่มี USB Hub เพิ่มมาใน Monitor ให้ด้วย สามารถส่งข้อมูลจาก Hub มาที่ Laptop เราได้เลยผ่านสายเส้นเดียว นี่คือความสามารถที่แลกมาด้วยราคาที่สูงขึ้นของ External Monitor รุ่นใหม่ๆ ที่มาพร้อม USB Type C ก็ต้องชั่งน้ำหนักดูว่าคุ้มค่าพอหรือไม่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GJ2NzPoaMbZH7oHKd9ny_A.gif" /><figcaption>External Monitor หลายๆ ตัวสามารถปรับความสูงและหมุนเปลี่ยนการแสดงผลเป็นแนวตั้งได้</figcaption></figure><p>นอกจากนี้ External Monitor หลายตัวก็สามารถหมุนเปลี่ยนแกนเป็นแนวตั้งได้ ทำให้ Developer หลายคนโดยเฉพาะสายเว็บไซต์ ชอบเพิ่ม External Monitor อีกตัวไว้ Preview งานเวลาเขียน Code เพราะสะดวกไม่ต้องมา Scroll ดูทีละ Section หลังแก้โค้ดเสร็จ</p><p><strong>สุดท้าย</strong> ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้มากๆครับ หากข้อมูลตรงไหนอธิบายได้ไม่ชัดเจนพอ สามารถมา Comment เพิ่มเติมได้ ผมจะรีบมาตอบคำถามและอธิบายให้ชัดเจนยิ่งขึ้นครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=369ed388aae4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/kbtg-life/review-monitor-%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-ui-designer-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94-369ed388aae4">Monitor สำคัญกับงานออกแบบของ UI Designer มากเพียงใด</a> was originally published in <a href="https://medium.com/kbtg-life">KBTG Life</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สรุปแนวคิดที่ได้จาก FB Live “When Data Science meet Design Thinking”]]></title>
            <link>https://medium.com/@mp3wizard/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-fb-live-when-data-science-meet-design-thinking-17ee9eec7610?source=rss-79c2015337fe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/17ee9eec7610</guid>
            <category><![CDATA[design-thinking]]></category>
            <category><![CDATA[data-science]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[mp3wizard]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Jan 2018 17:26:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-16T17:26:46.755Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/371/1*jTzYkKp-W9ezqL0WqIKu2g@2x.jpeg" /></figure><p>วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่เลิกงานแล้วรีบตรงกลับห้องทันที เพื่อมารอชม FB Live เรื่องนี้ (แต่สุดท้ายก็กลับไม่ทัน เปิดฟังในรถก่อนอยู่ดี) ใครที่สนใจสามารถดูย้อนหลังได้ที่ <a href="https://www.facebook.com/eightandahalfsentences/">FB Fanpage “8 บรรทัดครึ่ง”</a> หรือกดดูด้านล่างได้เลย แต่อยากให้เข้าไปอ่านที่ comment ใต้ VDO ด้วยหลายๆ comment ตั้งคำถามไว้ดีมากเลย รวมถึงใน Clip มีการแนะนำหนังสือดีๆ ไว้หลายเล่ม ถ้าจดไม่ทันเด๋วคงมีแนะนำไว้ใน Page นี้แหละ</p><p>เนื้อหาส่วนใหญ่จะเน้นไปทาง Data Science สัก 70% ทาง Design Thinking 30% ดังนั้นถ้าใครคาดหวังเรื่องเกี่ยวกับ Design Thinking อาจจะได้เนื้อหาไม่เยอะนัก</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=facebook&amp;url=https%3A//www.facebook.com/eightandahalfsentences/videos/2184569094902569/&amp;image=https%3A//scontent-iad3-1.xx.fbcdn.net/v/t15.0-10/s640x640/24595650_2184651111561034_7892060590321958912_n.jpg%3Foh%3D945d4d1915c22a08745f3d176df9b799%26oe%3D5ADDE70C" width="600" height="600" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2eb42a958d2682fe1750f7c92b64242b/href">https://medium.com/media/2eb42a958d2682fe1750f7c92b64242b/href</a></iframe><p>เนื่องจาก ดร. ต้า เป็นแขกรับเชิญที่มีเรื่องน่าสนใจเยอะโดยเฉพาะประสบการณ์ที่ได้จากการทำงานที่ Facebook ในตำแหน่ง Data Science กว่า 3 ปี ทำให้มีอะไรหลายๆ อย่างที่น่าสนใจสำหรับผมมาก โดยเฉพาะรูปแบบการทำงานของทีม Data Sciences ที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดูสำเร็จในองค์กรขนาดใหญ่อย่าง Facebook ซึ่งผมพอสรุปสิ่งที่ผมสนใจมาได้ดังนี้</p><blockquote>หลายองค์กรในไทยมักบอกคนอื่นเสมอว่าเรามีการเก็บ Data ของลูกค้าไว้มากมาย แต่ไม่มีคนในองค์กรนำไปใช้</blockquote><p>ซึ่งจริงๆ แล้ว องค์กรในสายงาน Digital ขนาดใหญ่ให้ความสำคัญกับ Data ที่เรียกว่า Data Behavior คือข้อมูลที่สามารถนำไป Predict ต่อได้ว่าลูกค้ามีการใช้งานสินค้าหลักขององค์กรอย่างไรบ้าง เช่น กลุ่มธุรกิจ E-commerce จะสนใจ Data ที่บอกได้ว่าทำไมลูกค้าถึงไม่กดจ่ายเงิน มากกว่ายอดขายที่ทำได้ในแต่ละวัน รวมไปถึงการดึงเวลาว่างทุกวินาทีของลูกค้ามาอยู่บน Product ของตน (เหมือนที่ Netflix บอกเสมอว่าคู่แข่งของบริษัทคือ เวลาที่ใช้ในการนอนของ User นั่นเอง) ซึ่ง Data Behavior นี้คือสิ่งที่ Data Scientist ต้องการ</p><blockquote>แล้ว… บริษัทที่มี Data แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็น Data Behavior ได้หรือไม่ควรทำอย่างไร</blockquote><p>ดร. ต้า เล่าว่าช่วงหลังๆ มีความต้องการคนในสายงานจิตวิทยาเพิ่มมากขึ้น เพื่อมาช่วยในการทำความเข้าใจ Data ที่มีอีกมากในองค์กรและยังไม่สามารถจับมาเป็น Data Behavior ได้ ดังนั้น Data Scientist ที่ Facebook จึงทำงานร่วมกับ UX Researcher และมีนักจิตวิทยา ที่จะเข้ามาช่วยวิเคราะห์ Data ที่มีอยู่ว่าสามารถนำมาเปลี่ยนใช้เป็น Data Behavior ได้หรือไม่ ดังนั้น Process ที่ผมจินตนาการตามได้คือ Data Scientist ดึง Data ที่มีอยู่มาจัดกลุ่มและวิเคราะห์ร่วมกับนักจิตวิทยา จากนั้นวิเคราะห์ว่า Data Behavior ที่ได้มานั้นเพียงพอหรือไม่ในการแก้ปัญหาหรือเพิ่ม feature ให้ Product ขององค์กร ถ้ายังไม่พอก็ดึง UX Researcher ลงมาช่วยลงพื้นที่เก็บข้อมูลเพิ่มเติม (UX Researcher เก่งๆ สามารถทำให้ User ร้องไห้ออกมา หลังจากได้คุยกันเพียง 3 นาที อ๊ะ!!)</p><p>จากประโยคในวงเล็บทำให้เกิดความคิดนึงแว๊บขึ้นมาในหัวว่า… หลายๆ วิชาที่ผมเคยเรียนป. ตรี ด้านจิตวิทยา มันคือพื้นฐานที่ UX Researcher ต้องทำเป็นนี่หว่า ไม่ว่าจะเป็นการสัมภาษณ์, การตั้งสมมุติฐานการวิจัย, การวิเคราะห์ข้อมูลที่เก็บ มาทำการสรุปและแปลผลให้ผู้อื่น(ทีมงาน)เข้าใจ รวมไปถึงความต้องการของตลาดในสายงาน UX Research ที่เพิ่มสูงขึ้นทุกวัน ดังนั้นน้องๆ หัวกระทิจากสายจิตวิทยาน่าจะขึ้นมาเพิ่มคนทำงานในสายงาน UX Research ได้อีกพอควร (สายงาน UX Research รายได้ดีนะจ๊ะ) แต่ก็ต้องเป็นคนที่สนุกกับการเรียนรู้และติดตามเทคโนโลยีด้วย ดังนั้นน้องๆ ที่จบจิตวิทยามาและอยากสนุกกับลูกค้า กลุ่ม e-commerce ส่ง CV มาได้ที่ sappawish@jd.co.th ตอนนี้เปิดรับ UX Researcher 2 ตำแหน่งครับ ✌🏻</p><p>และระหว่าง Live มีคำถามนึงจากทางผู้ชม ถามประมาณว่า</p><blockquote>คนที่ทำตำแหน่ง BI ที่ต้องอยู่กับ Data เหมือนกับ Data Science สองตำแหน่งนี้จะต่างกันอย่างไร</blockquote><p>ดร. ต้าให้คำอธิบายว่า BI เป็นคนที่เอา Data มาเป็นทำ Report ตามที่ได้รับมอบหมายจากทีม Business นำไปใช้ในการนำเสนอหรือวิเคราห์ต่อ แต่ Data Science คือคนที่เริ่มต้นจากตั้งสมมุติฐานทางความคิดเพื่อ improve Product ขององค์กรและพยายามเอา Data มาช่วยในการหาคำตอบที่ถูกต้องของสมมุติฐานที่ตั้งไว้</p><p>ส่วนข้อคิดสุดท้ายที่ได้คือ การทำงานในองค์กรที่มี Data และทีม Data Science แล้วนั้น ไม่ควรมีการใช้ Gut Feeling ของทีมงาน โดยเฉพาะผู้บริหารในการตัดสินแนวทางการปรับปรุง Product แต่ควรเถียงกันด้วย Data ที่มีอยู่ ถ้ายังไม่มี Data ที่ต้องการ ควรเปลี่ยนไปเถียงกันเรื่องวิธีการหา Data ก้อนนั้นมาให้ได้ก่อนจะดีกว่า ส่วนถ้ามี Data แล้วแต่ยังได้ทางเลือกมากกว่า 1 ทาง ก็ให้ทำ A/B Testing กันไปแล้วค่อยเอา Data ที่ได้ภายหลังมาสรุปกันใหม่ในการประชุมรอบถัดไป ดังนั้นควรรีบสร้าง Prototype ออกไป Test ให้เร็วที่สุด</p><p>เขียนมายืดยาวมาก ถ้าขี้เกียจอ่านก็เปิดฟังย้อนหลังเอาเถอะ เพราะรู้สึกเลยว่าเป็น Live ที่ทำให้ได้ไอเดียใหม่ๆ เยอะจริง ซึ่งถ้าเป็นคุณเอง อาจจะได้ไอเดียที่มากกว่าที่ผมเขียนไว้ก็เป็นได้</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=17ee9eec7610" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รีวิวหนังสือ “เห็นได้ ก่อนใคร ใน 1 ย่อหน้า”]]></title>
            <link>https://medium.com/@mp3wizard/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD-%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%84%E0%B8%A3-%E0%B9%83%E0%B8%99-1-%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2-e945b333aadb?source=rss-79c2015337fe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e945b333aadb</guid>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[review]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[mp3wizard]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Jan 2018 17:57:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-02T17:57:44.141Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sohHkWLzlCpvq_RLJkmG_A@2x.jpeg" /></figure><p>หนังสือเล่มนี้เขียนโดยคุณต้อง กวีวุฒิ เต็มภูวภัทร เจ้าของ <a href="https://www.facebook.com/eightandahalfsentences/">FB Fanpage “8 บรรทัดครึ่ง”</a> โดยหนังสือเล่มนี้และเนื้อหาใน Fanpage มาจากสถิติที่ว่า</p><blockquote>ใน 1 ปีคนไทยอ่านหนังสือไม่เกิน 8 บรรทัด</blockquote><p>ดังนั้นถ้าอ่านอย่างน้อย 1 หน้าในหนังสือเล่มนี้จบ มั่นใจได้เลยว่าคุณอ่านหนังสือได้มากกว่าค่าเฉลี่ยแน่นอน</p><p>ผมเคยได้ผ่านตากับประวัติของคุณต้อง ครั้งแรกจากรายการ <a href="https://youtu.be/U-ukq6dx-Nw">Fast Food ธุรกิจ</a> โดยได้ดูย้อนหลังตั้งแต่ปี 2016 ซึ่งสิ่งที่จำได้คร่าวๆ เกี่ยวกับคุณต้อง คือ เพจ 8 บรรทัดครึ่ง และ Design Thinking แต่ในตอนนั้นยังไม่ได้สนใจมากนักในเรื่อง Design Thinking เนื่องจากส่วนตัวสนใจเรื่องใน UX มากกว่าในช่วงเวลานั้น</p><p>จนมีโอกาสได้ไปเยี่ยมชม Standford University และได้เข้าไปใน d.school ที่เป็นที่สอนเรื่อง Design Thinking ให้กับนักศึกษาและอาจารย์ทุกคณะ เพื่อใช้เป็นแนวทางที่ช่วยพัฒนาความคิดในการเริ่มสร้าง Product ต่างๆ ขึ้นมาให้มีโอกาสเกิดความสำเร็จและมีประโยชน์ต่อผู้ใช้มากที่สุด ทำให้ผมกลับมาคิดถึงคุณต้องอีกครั้ง และได้เห็นคุณต้องโปรโมตหนังสือเล่มล่าสุดเล่มนี้ โดยวางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือครั้งล่าสุดที่ผ่านมา โดยสำนักพิมพ์ WE LEARN</p><p>แน่นอน… ผมพลาดหนังสือเล่มนี้จากงานสัปดาห์หนังสือที่จัดช่วงปลายเดือนตุลาคม และจากการตามหาซื้อหนังสือเล่มนี้อยู่หลาย week หลังจบงานหนังสือ กว่าผมจะได้มาก็ประมาณ week ที่ 2 ของเดือนธันวาคม โดยการสั่งผ่าน ecommerce site ของ naiin.com ซึ่งคิดว่าน่าจะเร็วที่สุดแล้วในบรรดาร้านหนังสือทั้งหมดที่ผมรู้จักในไทย (ปัจจุบันมีวางขายเรียบร้อยในร้านหนังสือชั้นนำทุกร้านในไทยแล้วครับ)</p><p>เวลาที่ใช้อ่านหนังสือเล่มนี้ไม่นานอย่างที่คิด (สำหรับผมใช้ช่วงวันหยุด เสาร์-อาทิตย์ แค่ 2 วันก็จบแบบไม่รบกวนกิจกรรมอื่นๆ ที่ต้องทำ) แต่สิ่งที่ได้กลับมา เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจมากมาย และน่าจะมีประโยชน์กับเราอีกมากในอนาคต (ถ้าเราจำได้และแว๊บขึ้นมา)</p><p>หนังสือเล่มนี้แบ่งเป็น 5 หัวข้อหลักคือ</p><ol><li>Leadership</li><li>Culture</li><li>Creativity</li><li>Marketing</li><li>Mindset</li></ol><p>และเนื้อหาในแต่ละหัวข้อหลักคือ ข้อความที่สรุปมาจากหนังสือต่างประเทศหลายๆ เล่มที่คุณต้องได้เคยอ่านไว้ โดยมาจัดลง 1 ข้อความ (ยาว 8 บรรทัดครึ่ง) ต่อ 1 หน้า ซึ่งผมคิดว่าเป็นความยาวของเนื้อหาที่พอเหมาะ แม้สำหรับเด็กยุคใหม่ที่มักจะมีสมาธิสั้นก็ตาม</p><p>95% ของเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งที่ผ่านการกลั่นกลองมาจากเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นจริงมาแล้ว ไม่ใช่เป็นทฤษฏีหรือแนวทางที่คิดว่าใช่ และด้านท้ายของหน้ามีระบุ reference มาไว้ด้วยว่าข้อความเรื่องนี้ถูกหยิบยกมาจากหนังสือเล่มใด</p><p>Trick เล็กๆ น้อยสำหรับการอ่านหนังสือเล่มนี้คือ post-it flag แบบคั่นหนังสือ ที่มีหลายๆ สี มาไว้คั่นสำหรับเนื้อหาที่เราชอบ แล้วหลังจากที่เราอ่านหนังสือเล่มนี้จบ เราอาจจะรู้ได้ต่อไปเลยว่าหนังสือเล่มต่อไปที่เราควรหามาอ่านคือ เรื่องอะไร 😊</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/450/1*lFNw8fxau3h0ZUZ80QR0MQ@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e945b333aadb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รีวิวหนังสือ “ความลับเศรษฐี คนแบบนี้แหละ ดึงดูดเงิน”]]></title>
            <link>https://medium.com/@mp3wizard/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD-%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B8%B5-%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B0-%E0%B8%94%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99-8ce2ad777366?source=rss-79c2015337fe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ce2ad777366</guid>
            <category><![CDATA[time-management]]></category>
            <category><![CDATA[book-review]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[mp3wizard]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Jan 2017 20:57:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-03T11:41:11.540Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wNRSxGSYwUETwyweG_85LQ.jpeg" /></figure><p>เหตุผลแรกที่หยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่าน ไม่ใช่เพราะอยากหาทางรวย(เร็ว) แต่ด้วยตนเองกำลังทำ Product ให้กับกลุ่มลูกค้ามีกำลังจ่ายสูง จึงพยายามที่เข้าใจลูกค้ากลุ่มนี้มีแนวคิดหรือรูปแบบการดำรงชีวิตอย่างไร และอะไรที่จะทำให้ลูกค้ากลุ่มนี้สนใจได้เป็นพิเศษ</p><p>หลังจากอ่านจบแล้วก็คิดว่าเราเข้าใจคนกลุ่มนี้มากขึ้นอีกขั้นนึง</p><p>หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นโดย โทนี่ โนะนากะ ผู้ที่ผ่านประสบการณ์การได้เจอกับมหาเศรษฐีมาหลายระดับ แว๊บแรกที่หยิบหนังสือเล่มนี้มาเปิดดูประวัติผู้เขียน ก็แอบสงสัยเหมือนกันว่า ผู้เขียนทำอาชีพอะไร ถึงได้มีโอกาสเจอมหาเศรษฐีได้ถึงระดับ 2,000 คนตามที่โปรยไว้บนหน้าปก… (คุณสงสัยเหมือนผม มั้ย?)</p><p>คำตอบคือ โทนี่เป็นวิศวกรที่เคยทำงานในบริษัทโรสรอยด์มาก่อน ซึ่งธุรกิจของโรสรอยด์ไม่ใช่รถเพียงอย่างเดียว ยังมีธุรกิจผลิตเครื่องยนต์ของเครื่องบินอีกด้วย แล้วด้วยรูปแบบของธุรกิจนี้สามารถใช้งบประมาณและเทคโนโลยีการแข่งขันที่สูง ทำให้โทนี่ (ในสมัยเมื่อ 20 กว่าปีก่อน) ได้เรียนรู้และสัมผัสเทคโนโลยีและวัตถุดิบใหม่ๆ อย่างไทเทเนียม ซึ่งสมัยนั้นยังราคาแพงและหายาก จนเป็นผู้เชี่ยวชาญ หลังจากนั้นไม่นานโทนี่เลือกที่จะทำงานในสายงานใหม่ที่ตัวเองชอบและมีความสุข นั่นคือสายงานที่เกี่ยวกับกอล์ฟ และด้วยความรู้และเทคนิคเกี่ยวกับไทเทเนี่ยมที่มีอยู่ จึงเปลี่ยนงานไปยังบริษัทผลิตอุปกรณ์กีฬากอล์ฟได้ไม่ยากนัก และได้เริ่มเอาไทเทเนียมมาใช้ร่วมกับไม้กอล์ฟมากยิ่งขึ้น เพื่อความเบาและทนทาน</p><p>และด้วยความความเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬาที่คนรวยนิยมเล่นกันนี้ ทำให้ตัวโทนี่เองมี “ข้อมูลเชิงลึก” ที่สามารถดึงดูดให้มหาเศรษฐีสนใจในการคุยและแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้ และถ้าใครได้ออกรอบบ่อย จะรู้ได้ว่าหลาย deal ในธุรกิจสามารถจบได้บนกรีนนี่เอง… เพราะมันเป็นสถานที่เปิดโล่งที่ยากแก่การแอบฟัง และความปลอดภัยสูง</p><p>เนื้อหาในเล่มนี้กล่าวถึงปัจจัยหลักที่จะช่วยให้เราเป็น… หรือเลือกที่จะรู้จักมหาเศรษฐีที่มีความสุข เพราะคนกลุ่มนี้มักไม่ใช่คนที่จะออกงานสังคมหรือจัด Party ที่พวกเราเข้าถึงได้บ่อยนัก เพราะมหาเศรษฐีกลุ่มนี้เลือกที่จะคบเพื่อนมากกว่าปรกติ</p><p>ปัจจัย 4 ประเภทของเศรษฐีที่มีความสุขคือ เวลา สุขภาพ เงิน และปฏิสัมพันธ์ ซึ่งพวกเขาเหล่านั้นสามารถ balance มันได้อย่างดีเยี่ยม ส่วนรายละเอียดเชิงลึกที่ว่าพวกเขาจัดการปัจจัยทั้ง 4 นี้อย่างไรบ้างแนะนำให้ซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่านครับ</p><p>เนื้อหากว่า 80% ของเล่มนี้มุ่งเน้นไปที่การบริหารจัดการเวลา เพราะมันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนได้รับมาเท่ากัน ไม่มีมนุษย์ธรรมดาที่เกิดมาแล้วได้รับเวลามากกว่า 24 ชั่วโมงต่อวัน (อาจจะมีคนที่หยุดเวลาได้ แต่ยังไม่เคยเปิดเผยตัวตนให้รู้จักในโลกนี้) ดังนั้นมหาเศรษฐีทั้งหลาย จึงเลือกใช้เวลาให้คุ้มค่าทีสุด ไม่จำเป็นต้องทำงานเองทุกอย่าง แต่เลือกที่จะใช้คนเก่งเฉพาะด้านมาช่วยจัดการ (ถ้าคุณอยากรู้จักมหาเศรษฐีกลุ่มนี้… คุณควรเก่งเป็นอันดับต้นๆ ของงานที่คุณรัก เพราะเมื่อไหร่ที่มหาเศรษฐีกลุ่มนี้เห็นว่าควรลงทุนในเรื่องนึง connection ของพวกเขาจะวิ่งมาหาคุณด้วยความรวดเร็วถ้าคุณเก่งพอ)</p><p>ส่วนปัจจัยที่น่าสนใจอีกอย่างคือ การปฏิสัมพันธ์ ทั้งกับครอบครัว คนรักและเพื่อน มหาเศรษฐีกลุ่มนี้มีสถิติการหย่าร้างที่ต่ำมาก ผมชอบประโยคนึงในหนังสือที่กล่าวว่า “ความเสียหายทางเศรษฐกิจที่หนักที่สุดคือ การหย่า” ดังนั้นมหาเศรษฐีกลุ่มนี้จึงหลีกเลี่ยงการนอกใจ หรือคบชู้อย่างเด็ดขาด และคู่ชีวิตของพวกเขาก็เป็นคนที่มีความไว้ใจให้กันและกันสูงมาก (มีสอนวิธีการเลือกคู่ชีวิตด้วยนะเออ) รวมถึงการให้คนกลุ่มนี้จะเป็นคนที่ให้ความเคารพบุพการีรวมไปถึงบรรพบุรุษอย่างมาก</p><p>ส่วนตัวคิดว่าหนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับคนที่มีอายุพอสมควรและเห็นคุณค่าของเวลา หลายตัวอย่างช่วยในการบริหารจัดการเวลาได้ดีมาก และช่วยตัดปัจจัยที่คอยถ่วงเราให้ไม่มีความสุขไปได้อีกเยอะ</p><p>รูปแบบการเขียนเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆ ไม่ยืดจนน่าเบื่อ แม้แต่คนสมาธิสั้น (แบบผม) ก็น่าจะอ่านจบได้ใน 2 วันแบบไม่รีบเร่งนัก (ประมาณ 200 หน้า) มีการ highlight ข้อความที่น่าสนใจไว้ 2 ระดับในแต่ละเรื่องที่เขียน น่าจะช่วยให้ผู้อ่านจำเนื้อหาสำคัญได้ดีขึ้น</p><p><em>มุมมองส่วนตัว</em> หลายคนอาจคิดว่าในเมืองไทยจะมีมหาเศรษฐีแบบนี้สักกี่คน ผมเชื่อว่าลึกๆ แล้วคงมีอยู่อีกหลายท่าน แต่ไม่ได้เปิดเผยตัวให้เราได้เห็นตามสื่อต่างๆ และด้วยรูปแบบการบริหารประเทศที่ยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เงินก็ยิ่งถ่ายเทมาที่คนกลุ่มนี้มากขึ้นตามๆ ไป และจากนั้นก็กระจายไปสู่ connection ของพวกเขา</p><p>และผมคิดว่ารูปแบบแนวคิดในหนังสือเล่มนี้ไม่จำเป็นต้องเจาะจงกับมหาเศรษฐีที่มีความสุขได้เพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น เชื่อว่ายังสามารถนำไปใช้สังเกตผู้บริหารรุ่นใหม่ที่มีวิสัยทัศน์ก็ยังดูไม่ไกลเกินไปนัก และทำให้เราคาดการณ์ได้ว่าบริษัทที่เราทำงานอยู่จะมั่นคงต่อไปได้อีกนานหรือไม่</p><blockquote>ถ้าคุณอ่านมาถึงตรงจุดนี้ ขอแสดงความยินดีด้วยกับการอ่าน article แรกของผมใน medium และของปี 2017 นี้ ตรงตาม Year’s Solution 2017 ที่ตั้งใจไว้</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ce2ad777366" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>