<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Nevreste on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Nevreste on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@muhayyelomur?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*N107RVYk6dWHIWzdUS-DDg.png</url>
            <title>Stories by Nevreste on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@muhayyelomur?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 21:20:00 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@muhayyelomur/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Düşeyazdım]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/d%C3%BC%C5%9Feyazd%C4%B1m-760405917e35?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/760405917e35</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Nov 2024 07:43:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-12T07:43:46.380Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çok bunaldığım bir andı. Kendime bir düş kurdum. Büyümüştük. Kırgınlıkları kenara bırakıp ortak noktada buluşmuştuk. İkimizin de artık yüzünde çizgiler vardı. Çok konuşmak yada bahaneler bulmak zorunda değildik. Vereceğimiz tek bir karar vardı oradan hayatımıza devam edecektik. Hatıralarımızı anlatırken kıyaslamayacak yalnızca daha güzellerini oluşturmaya çalışacaktık.</p><p>Bir düş kurdum. Ama yine o dünki çocuktuk. Yarım kalan hikayeyi tamamlayacaktık. Başka bir dünyada olsun diye değil, bu dünya da hak ediyordu bu hikayeyi. Herkesin başka bir dünyaya sığma çabasını bırakıp çabasızca aynı dünyaya sığacaktık ikimiz de. Ve oh be diyecektik. Geçen yıllara çok üzülür müyüz sahi?</p><p>Bir düş kurdum. Yalnızca kırıldığım yerden koptuğum 1 an oldu. Tamir etmeye niyetim yok diyeceğim özgürce. Beni anlarsın çünkü biliyorum. Ve sana haklıydın diyeceğim. Biliyorum belki yıllarca belki yalnızca bir kaç ay düşünü kurdun sende bunun. Merak etme sana bu hazzı en ayrıntılarına kadar yaşatacağım. Çünkü sen bunu hak ettin.</p><p>Bir düş kurdum. Sessizce, yalnızca gözlerimle, biraz dudaklarım da aralandı zaman zaman ama derin nefes aldım. Bu düş artık benim artık kaçabileceğim bir sığınak, kendim olarak yaşayabileceğim bir hayat olacak.</p><p>08.07.2024</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=760405917e35" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Taslaklarda yaşayan kelimeler]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/taslaklarda-ya%C5%9Fayan-kelimeler-95dd811e9cca?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/95dd811e9cca</guid>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Mar 2021 21:39:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-30T21:39:04.843Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>3 sene önce yazdığım, kimisini üşenmekten kimisini de unuttuğumdan tamamlamamış olduğum yazıları yayınladım az önce. Tabii ki okurken bunları ben mi yazmışım, neden bitirmemişim, aslında o kadar da kötü değilmiş dedim hemen. Ancak tamamlamaya uğraşmadım, yazmayınca insan gerçekten yazamıyormuş bunu çok iyi anladım çünkü. Bozmak istemedim ruhlarını. Birileri okuyacaksa böyle okusun.</p><p>Son bir aydır bulduğu her sertifikalı online eğitime katılan tip oldum ama benimki sadece unuttuklarımı hatırlamak için. Çünkü 20 küsür senedir asla terk etmediğim “yazmak” tutkumun son 2 senedir yok oluşuna an be an tanıklık ederken, daha fazla dayanamadım. Beni tetikleyecek bir şeylere, hatırlamaya ihtiyacım vardı. Bu yüzden siz deyin yaratıcı yazar, senaryo yazarı, roman yazma uzmanı falan ama benim istediğim eskisi gibi yazmak. Çünkü hoca ısrarla bir derdiniz olmalı, yazmalısınız dediğinden beri düşünüyorum, bir derdim yok anlaşılan ki hiçbir şey bulamıyorum. Ödev için bile olsa bir kahraman oluştursam, ne yapmalı, nasıl bir mesaj vermeli bilmiyorum. Yazmak konusunda hiç bu kadar içimi boş hissetmemiştim. Buraya ayda bir kaç kez girip bir şeyler karalamak değildi yazmak benim için. Dediğim gibi taslaklarıma kısa bir göz gezdirdiğimde de bunu fark ettim. Anlatmak istediklerim, söylemek istediklerim vardı. Benimle aynı hisleri paylaşan insanlar olduğuna emindim ve onların hikayelerini anlatacaktım. Hiçbir şey yapamasam, yalnız değilsiniz diyecektim. Bozuk plak gibi sürekli aynı şeyleri çalmayacaktım.</p><p>23.38</p><p>30.03.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=95dd811e9cca" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Küsmek kelimesinin karşılığı]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/k%C3%BCsmek-kelimesinin-kar%C5%9F%C4%B1l%C4%B1%C4%9F%C4%B1-cee8eb3e8c96?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cee8eb3e8c96</guid>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[medium-türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Mar 2021 21:24:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-30T21:24:55.507Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Küsmek kelimesinin karşılığı</p><p>Son zamanlarda Nazım Hikmet’in küsmeye dair güzellemeleri geziniyordu ortalıkta. Uzun uzun yazılmış bir paragraf, özeti gerçekten değer verdiğimiz birine küsebilirmişiz. O duyguyu yalnızca bizde böyle bir sevgi uyandırırmış.</p><p>Katılamayacağım buna.</p><p>Son dönemde yapılan küsme, susma güzellemelerinden midem bulanıyor. Sorunlar böyle çözülmez. İki kişi konuşmadan oturuyorsa bu iyi anlaştıkları manasına gelmez. İyi bir şey değil bu. İletişimin olmaması, paylaşacak şeylerin birbirlerine katacak hiç bir şeyinin olmamasının güzellenecek bir tarafı yok. Bu moda nereden geldi anlamıyorum biz zaten yapı itibariyle kapalı bir toplumuz. Duygularımızı kolayca ifade edemeyiz, ettiğimizde alacağımız reaksiyondan korkarız, bize edildiğinde korktuğumuz reaksiyonu biz de gösteririz. Zaten iletişimi bozuk birbirlerinin hal ve hareketlerini okumaya çalışan bir millet olarak bir de susmak güzellemesi neyin nesi?</p><p>Açın bir yabancı filmi bir diziyi adam çatır çatır söyler sonra da dostum der. Sen bana şöyle böyle demiştin diye hesap soranını hatırlamıyorum hiç. Gün sonunda da gider paşa paşa özrünü diler. Küsmez ama mesafe koyar. Küsmek ne? Zaten İngilizce’de bu kelimenin bir karşılığı yok. Yokmuş. Hiç bir dilde bile olmayabilir yalnızca Türklere özgü bir kelime. Ve kesinlikle çözümün bir parçası olmayan ona ket vuran bir davranış. Olayları tamamen iletişimi kesecek kadar içinde biriktirmek doğru değil. Çözüm değil bir kere bu yalnızca kendini tatmin etme şekli.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cee8eb3e8c96" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[La Pazza Gioia (Like Crazy)]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/la-pazza-gioia-like-crazy-f431ae901c0d?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f431ae901c0d</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[medium-türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Mar 2021 21:21:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-30T21:21:59.457Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bilinçli bir şekilde izlediğim ilk İtalyan filmi. Tarzlarına, çoğunlukla abartılı hallerine çok aşina değilim bu yüzden. Fakat film İtalyan sinemasını sevmeyen bir insanı bile bağlayabilir nitelikte bence. Kesinlikle ilk izlenimlerinize güvenmemenizi izlemeye devam etmenizi öneririm.</p><p>2016 yapımı film, akıl hastanesinde yolları kesişen 2 kadının hikayesini anlatıyor. Aşk dediğimiz saplantıya değinmekle kalmıyor yer yer bizi akıl hastanesindeki birinin psikolojisine sokuyor, anlatımının yalınlığıyla filme yabancı gibi kalmıyorsunuz. Filmi adeta yükleyip taşıyan Beatrice rolündeki Valeria Bruni Tedeschi’yi müthiş oyunculuğuyla da seveceğinizden eminim. Başlarda filmin temposunu bir hayli düşük bulabilirsiniz ama çok sürmüyor macera ve komedi sizi içine çekerken özellikle sonlara doğru artan dramatik yönleri ile kendini sevdiriyor. Ve bütün bunları yaparken de gerçeklikten kopmaması takdire şayan. Komedi ve dramın dozunu tutturmak her zaman kolay olmuyor çünkü.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f431ae901c0d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sevgili balon,]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/sevgili-balon-2956333a9ea2?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2956333a9ea2</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Mar 2021 21:20:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-30T21:20:08.991Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sevgili balon,</p><p>Uçsan nereye giderdin mesela? Bilmediğin diyarlara mı? Mutlu olacağından emin olduğun yerlere mi? İnsanlar risk almak istemiyor şimdi biliyorsun. Daha yeni bir yazı okudum,z kuşağı devlet memurluğu tarzı işlerde çalışmak istiyormuş. Rutin ve net işler. Neden biliyor musun? Bence önlerine hazır gelen her teknolojik alet beyinlerini kullanmalarına geliştirmelerine engel oldu. Onlara verilen belli komutlardan başka bir bilinmezliğe düşmekten korkuyorlar. Oyunun belli tuşlarına basmak istiyorlar yalnızca, fazlası değil. Onun için bence onlar mutlu olacakları yerleri seçeceklerdir.</p><p>Ben mi? Ben korkağım zaten biliyorsun…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2956333a9ea2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mid90s]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/mid90s-739b5d7df903?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/739b5d7df903</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 06 Mar 2021 13:11:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-06T13:12:45.868Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Karşıma sürekli çıkan yazmalısın, yaz, yazmak iyi bir yoldur. Temalı uyarıları daha fazla görmezden gelemedim. Belli ki yazacak bir şeylerimiz varmış.</p><p>“Mid90s” filmini izlediniz mi, kendini tamamen nostaljiye yaslamış da olsa 90lara bir bakış atmak, biraz olsun bu çağın bunaltıcı bulduğunuz unsurlarından uzaklaşmak istiyorsanız kesinlikle 1.5 saate değeceğini düşünüyorum.</p><p>Filmi kardeşimle izledim, o teknolojinin bu kadar yaygın olmadığı çağı neredeyse hiç hatırlamıyor. Onun hatırlamamasından ziyade kendimin hatırlaması daha şaşırtıcıydı ama benim için. Bir an elimizdeki bu bütün teknolojiden uzak kalsaydık yeniden 90lardaki halimize mi dönerdik, yoksa artık varlığını bildiğimiz bir şeyden mahrum kaldığımız için, hiç uyum sağlayamaz mıydık diye düşündürdü. Çünkü bu yalnızca teknolojinden ayrı kalmak meselesi değil. Teknoloji bazı şeyleri DNAmıza işledi. Bizi yeniden programladı. Bu yolla para kazanan insanların, bu insanların davranışları, garip trendler, yüz yüze iletişim konusunda kendimizi geliştirme ihtiyacı hissetmeyişimiz. Ben yine de denemek isterdim ama bunu.</p><p>Aldığım bir başka not ise, şimdi ailenizden öğrenmeseniz bile pek çok uyarı var, uyarıcı var. İnternetten her şeyi öğrenebilir ve uzak durup durmayacağınıza kendiniz karar verebilirsiniz. Bu dönemde kötü de olsa hayatta kalmak, bir şekilde devam etmek daha kolay gibi. Ancak 90lara baktığımızda biraz daha kısıtlı imkanlar görüyoruz haliyle. Hiçbir şeyi gerçekten bilmemek ve bilmemize imkan olmaması. Bunu aklım almakta zorlanıyor misal, şimdi öğrenmek istediğiniz her şeyi, ama her şeyi internete yazdığınızda size az çok bilgi veriyor. Tüm ayrıntıları olmasa bile basic düzeyde bilgi sahibi oluyorsunuz. Milyonlarca insanın yaptığı yorumlar da yol gösteriyor. Ama o zamanlar çevrenizde kimse yoksa gerçekten yalnızsınız, bilmiyorsanız gerçekten yapamazsınız. Nostaljiden sonra hissettiğim şey çaresizlik oldu. Elimizdeki bu bilgi bolluğundan çıkmak zor geldi, gidip dağa yerleşmek, dünyanın fişini çekmek ilk defa bana bu kadar uzak göründü.</p><p>14.12</p><p>06.03.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=739b5d7df903" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Süzülüyorum]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/s%C3%BCz%C3%BCl%C3%BCyorum-f78e15edc1a9?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f78e15edc1a9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 11 Jan 2021 00:31:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-11T00:31:10.194Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Süzülüyorum</p><p>Hep bir sahteliğin içinde süzülüyorum. Her cümlede bir başkasından üstün olma arzusu var insanlarda. Onların cümleleri ile mi başa çıkayım kendi cümlelerimi düzgün kurmaya mı çalışayım karar veremiyorum. Düşünceler arasında boğulup gidiyorum ve ağzımdan hep yanlış cümleler çıkıyor. Hep yanlış kişiler. Eciş bücüş yollarda buluyorum kendimi. Cümlelerimi yitirmiş bir şekilde.</p><p>Merak ediyorum. Yüksek sesle konuşmayan insanların da karakteri var mıdır? Tane tane konuşamayan insanlar da bu hayata diş geçirebilirler mi? Çevresindekilerin çekiştirmeleri arasında bolarmış bir kazak gibi kendini dünyaya bırakanlar da başarılı olabilirler mi bu hayatta? Adından önce başka adlar anılan insanlar, önündeki adları mı silerler yoksa kendi adlarını onların önüne mi yazarlar.</p><p>Gerçek bir dost nasıl olur. Bulunur mu, kazanılır mı. İnsan ağzından çıkan her kelime daha havada dağılmamışken pişmanlık duymadan nasıl yaşar.</p><p>Merak ediyorum.</p><p>01.30</p><p>11.01.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f78e15edc1a9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Aldatılmak kaçınılmaz mı?]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/aldat%C4%B1lmak-ka%C3%A7%C4%B1n%C4%B1lmaz-m%C4%B1-2dee2bcf07fb?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2dee2bcf07fb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Jan 2021 00:33:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-07T00:33:14.390Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Aldatılmak kaçınılmaz mı?</p><p>Sevginin, emeğin ne bileyim hiçbir şeyin olmasa vefanın değeri yok mu hiç. Olmadı mı. Dizilerde filmlerde bunun propagandasını yapıyorlar biliyoruz zaten. Eskiden insanların sevgilisi varken bile geri dururlardı. Akıllar karışmasın derlerdi, kendini karşısındaki kadının/erkeğin yerine koyarlardı. Şimdi, evli olması bile hiçbirşeyi değiştirmiyor. Ve git gide sanki yanında duran eşin eskimiş, kullanım süresi dolmuş da atıyorsun kenara. Birden seni anlamayan, tanımayan bir huysuz adam olmuş oluyor. Çocukların varmış, yokmuş, yuva dağılırmış, aile kavramıymış… ne oluyoruz ya?</p><p>İzledim izledim şiştim heralde ben de. Bir yerde doldum taştım artık. Taştığım filme geleyim, ama heveslenmeyin sevmeme ihtimaliniz de yüksek. Böyle kepçeyle karıştırıyor kafanızın içini.</p><p>“Black Bear&quot;</p><p>Burada filmin reklamını yapmayacağım. Sadece bu film bendeki bardağı taşıran son damla oldu. Birikiyormuş demek. Yani biz biriyle evleniyoruz ama sürekli arkasını mı kollayacağız başkasına aşık olmasın diye. Sürekli peşinde mi dolaşacağız. Kimseye güvenemeyecek miyiz ya. Bu sadece eşinizle de alakalı değil ki çevredeki kadınları/erkekleri de durduran hiçbir şey yok. Sevgilim var de, nişanlıyım de, evliyim de.. farketmiyor gözüne kestirince.</p><p>Gerçekten bakın, NOLUYO YA?</p><p>01.33</p><p>07.01.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2dee2bcf07fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gürültü patırtı]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/g%C3%BCr%C3%BClt%C3%BC-pat%C4%B1rt%C4%B1-2fc60196bcf1?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2fc60196bcf1</guid>
            <category><![CDATA[medium-türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2021 01:37:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-06T08:02:03.704Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Gürültü patırtı</p><p>Seneler önceden haberci bir kuş geldi bugün. Kimdir nedir derken hafızamın silinmiş başka kısımları ile tanıştırdı beni. İnsan, rüyalarda hem olayın içinde, hem de dışındadır ya, o anlattıkça öyle oldum bende. En az yazdığım yazılar kadar yabancıladım yaşadıklarımı. Bazılarını izlediğim filmleri tahmin edercesine tahmin etmeye çalıştım. O bendim. Şimdi de benim. Geriye dönebilir miyim?</p><p>Kendini anlatmaktan yorulup uykusu gelen, ama eskisi gibi olabileceğimizi vaad eden hayalci bir başka posta güvercini daha takıldı mesaj ağlarına. Oysa ondan birkaç saat önce ben bu savaşı vermiş ve kaybetmiştim. Değiştik dedim, o benim, şimdi de benim. Geriye dönemem.</p><p>Hayatımı ilmek ilmek bağladığım anonimliğime baktım. Hayatlarına nasıl devam ettiklerini ve kendimi daha işe yaramaz hissetmek adına, düzenli olarak yaptığım profil gezme ritüellerine. Bunlar yerine yoga yapsaydım, belki kuş olurdum, balık olurdum, dedim kendime. Hesaba kilidi vurdum ve bu değersizlik ritüelinde kestiğim canlarımı da toplayıp gittim.</p><p>Ne diyorum ben? Uyuyamadım. Yüksek sesle uyandım ve bir o kadar da sessiz süzüldüm günün içine. Biraz daha kayboldum. Birkaç anım daha söndü. İnsanın anı şahitleri uzaklaşınca kararıyor yaşananlar. Siliniyor. Önce yaşananlar, sonra insanlar.</p><p>Uyumalıyım</p><p>Uyumalıyım ama</p><p>Umutlarımı bağladığım uçurumdan bir türlü çözemiyorum</p><p>02.36</p><p>05.01.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2fc60196bcf1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Merhaba yeni yıl]]></title>
            <link>https://muhayyelomur.medium.com/merhaba-yeni-y%C4%B1l-8e73d919a3bb?source=rss-a4b5dec54a59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8e73d919a3bb</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[medium-türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Nevreste]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Jan 2021 00:54:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-03T00:54:49.631Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba yeni yıl</p><p>10 ocak 2019da yazmış olduğum gönderiyi beğenen arkadaş sağolsun, bunu ben mi yazmışım demeyeli uzun zaman olmuştu. Yazımı ya acaba başkası mı yazdı, acaba başka bir yerden mi alıntı yaptım diye diye okudum. Kendime neden bu kadar yabancılaştığımı anlayamayacağım asla. Sanki benden çıkan herahangi bir şey bana hiç ait olmamış gibi oluyor birden. Tanımıyorum. Hatırlamıyorum. Ama teşekkür ederim bana bu yazımı hatırlattığın için yine de. Böyle şeylerin tesadüf olmadığına inanıyorum. Yazmayı bütün bütün bıraktığım özellikle 2020 senesinde belki de hatırlamam gereken bir şeyler vardır kelimelere ve büyülü cümlelere dair.</p><p>Buralara biraz daha sık uğrayıp her ayı her haftaya çevirmek ve biraz da özen göstermem gerekiyordur.</p><p>Bir şey daha itiraf etmeliyim ancak. 2020nin ne kadar kötü olduğuna dair gerek medya, gerek yaşananlardan beslendim yeterince ancak herkesten içtenlikle özür dileyerek söylemek istiyorum ki, benim için o kadar da kötü bir sene değildi. Daha çok içime döndüğüm ve büyüdüğüm, düşündüğüm, karar verdiğim bir seneydi. Elbette üzüldüğümüz şeyler oldu küresel olarak ancak kendi payıma önceki senelere nazaran çok iyi dersler çıkardığıma inanıyorum. Bu sefer not da almadım ayrıca, hayata kattım.</p><p>Geçireceğimiz her senenin bir öncekinden çok daha güzel olması dileklerimle…</p><p>01.52</p><p>03.01.2021</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8e73d919a3bb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>