<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Writer MJ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Writer MJ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@munkhjinb?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*pFywQEZLp6speAc52cam7A.jpeg</url>
            <title>Stories by Writer MJ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@munkhjinb?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 10:59:16 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@munkhjinb/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[What do you want?]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/what-do-you-want-de91990157ff?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/de91990157ff</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Nov 2026 10:41:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-01T10:41:37.084Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4><strong>Яг юу хүсээд байна бэ?</strong></h4><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FLBlj1vg6wKo%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fshorts%2FLBlj1vg6wKo&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FLBlj1vg6wKo%2Fhq2.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b22dae9b6c35b08bf121edada68cdf2b/href">https://medium.com/media/b22dae9b6c35b08bf121edada68cdf2b/href</a></iframe><p>The notebook” буюу “Тэмдэглэлийн дэвтэр” кинон дээр гол дүрийн залуу бүсгүйгээсээ “<strong>What do you want?” </strong>буюу “<strong>Чи яг юу хүсээд байгаа юм бэ?”</strong> гэж ахин дахин асуудаг.</p><blockquote>Тэгвэл бүсгүй яг юу хүсээд байгаа юм бол?</blockquote><p>Бүсгүйн хувьд нэг талд нь баталгаатай ирээдүй, нөгөө талд нь түүний үнэхээрийн хүссэн амьдрал. Эцэг эхийн хүлээлтийг дагах уу, өөрийгөө сонсох уу?</p><p>Бүсгүйн аав, ээж түүнийг баян, амжилттай залуутай суулгахыг хүсдэг. Товчхондоо охиноо зовлонгүй, амар тайван амьдраасай гэж хүссэн. Харин ядуу залуу охиных нь ирээдүйг баллана гэж бодсон. Тэднийг шууд буруутгахад хэцүү.</p><p>Гэхдээ охины аз жаргалд эцэг эх нь хариуцлага хүлээх үү?</p><blockquote>Эцсийн эцэст үгүй.</blockquote><p>Киноны төгсгөлд ээж нь өөрийн нууцаа дэлгэснээр бүсгүй сонголт хийхэд дөхөм болсон. Ээж нь өөрийнхөөрөө явсан бол тансаг биш ч жаргалтай байж болох байснаа дурсана.</p><p>Төгсгөлд нь<strong> </strong>гол дүрийн хоёр маань гэрлэсэн байдаг. Бүсгүй яг юу хүсэж байгаагаа мэдсэн бололтой.</p><h4>Харин бид</h4><ul><li>Би эрх чөлөөтэйгөөр сонголтоо хийж чадаж байна уу?</li><li>Миний жинхэнэ хүсэл юу билээ?</li></ul><p>гэх мэтээр өөрсдөөсөө асууж байх нь чухал байх.</p><p><strong>Эцэст нь</strong></p><blockquote>Та яг юу хүсэж байгаагаа мэдэж байна уу?</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=de91990157ff" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/what-do-you-want-de91990157ff">What do you want?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Ёгт өгүүллэгүүд” А.П.Чехов]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%91%D0%B3%D1%82-%D3%A9%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D0%BB%D0%BB%D1%8D%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D0%B4-%D0%B0-%D0%BF-%D1%87%D0%B5%D1%85%D0%BE%D0%B2-81f0272a4c00?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/81f0272a4c00</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Oct 2026 02:39:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-11T02:39:55.051Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Богино мөртөө гүн. Сүртэй, чанга биш харин үнэн, бас хүнлэг.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/655/1*ZG_Dp1i8iV36_-MWa-GlAw.jpeg" /></figure><p>Хүмүүс чамайг мундаг гэж бодож болно. Үнэндээ тийм биш байж болох. Эсрэгээрээ хөнгөн, хуумгай гэж бодож болох ч чамд алсын бодол байх. Бусдын бодлыг намжаахад жинхэнэ өөртэйгөө үлдэнэ.</p><p>Уран зохиол уншдаг хүн бусдыг ойлгож сурдаг байх. Хүний үйлдлийг шүүхээсээ урьтаж, цаад хүнийхээ оронд өөрийгөө тавьж үзнэ.</p><p>Богино өгүүллэгийн мастер Антон Чехов-ийн ёгт өгүүллэгүүд богино мөртөө гүн. Сүртэй, чанга биш харин үнэн, бас хүнлэг.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=81f0272a4c00" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%91%D0%B3%D1%82-%D3%A9%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D0%BB%D0%BB%D1%8D%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D0%B4-%D0%B0-%D0%BF-%D1%87%D0%B5%D1%85%D0%BE%D0%B2-81f0272a4c00">“Ёгт өгүүллэгүүд” А.П.Чехов</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Чайковский 6-р симфони]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%87%D0%B0%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9-6-%D1%80-%D1%81%D0%B8%D0%BC%D1%84%D0%BE%D0%BD%D0%B8-2362e89456ca?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2362e89456ca</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 12:37:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-07T12:37:07.080Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FqVA1ieo9Js4%3Fstart%3D440%26feature%3Doembed%26start%3D440&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DqVA1ieo9Js4&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FqVA1ieo9Js4%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/81c3359514e1cc386ab31ea7d1e978a5/href">https://medium.com/media/81c3359514e1cc386ab31ea7d1e978a5/href</a></iframe><p>Чайковский тус симфонийг нас барахаасаа 9 өдрийн өмнө олон нийтэд танилцуулжээ.</p><p>Түүний сүүлийн бүтээл яг л БАЯРТАЙ гэж хэлж байгаа мэт.</p><p>Гаднаасаа нэр алдартай, хөрөнгө мөнгөтэй Чайковский дотоод зөрчилт ихтэй. Хэт мэдрэг байдал нь түүнийг үргэлж эмзэглүүлнэ. Эцэст өөрийгөө байгаагаар нь хүлээн зөвшөөрнө.</p><blockquote>Гадаад ертөнцөд АМЖИЛТТАЙ байх тийм сонин биш, харин дотроо АЗ ЖАРГАЛ, АМАР АМГАЛАН-гаа олох нь илүү чухал.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2362e89456ca" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%87%D0%B0%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9-6-%D1%80-%D1%81%D0%B8%D0%BC%D1%84%D0%BE%D0%BD%D0%B8-2362e89456ca">Чайковский 6-р симфони</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ДАЛАЙН ДАВЛАГАА — “The Wave” (William-Adolphe Bouguereau, 1896)]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B9%D0%BD-%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0-the-wave-william-adolphe-bouguereau-1896-7a1f38568a96?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7a1f38568a96</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 12:28:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-07T12:28:59.320Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*riTUr95UNh5Kwh8wXekfzg.jpeg" /></figure><p>Урлагт нүцгэн эмэгтэйгээр ГОО САЙХАН, ЦЭВЭР АРИУН байдлыг илэрхийлнэ. Цаашлаад юу ч нууж хаасан зүйлгүй НҮЦГЭНЭЭРЭЭ, ҮНЭНЭЭРЭЭ байгааг харуулна.</p><p>Арын давлагаа хатуу ширүүн, түгшүүртэй харин бүсгүй тайван тогтуун, гоо үзэсгэлэнтэй. Амьдралын хатуу ширүүнд тайван, дөлгөөн, үзэсгэлэнтэй байдлаа хадгалж үнэнээрээ, зоригтойгоор тулан зогсож байх хэрэгтэйг сануулна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7a1f38568a96" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B9%D0%BD-%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0-the-wave-william-adolphe-bouguereau-1896-7a1f38568a96">ДАЛАЙН ДАВЛАГАА — “The Wave” (William-Adolphe Bouguereau, 1896)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ном уншиж буй залуу бүсгүй]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%BD%D0%BE%D0%BC-%D1%83%D0%BD%D1%88%D0%B8%D0%B6-%D0%B1%D1%83%D0%B9-%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D1%83%D1%83-%D0%B1%D2%AF%D1%81%D0%B3%D2%AF%D0%B9-9c8a4903c308?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9c8a4903c308</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 03 Oct 2026 10:08:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-03T10:08:26.496Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/556/1*PBhZNxXHbOHtfdYrm_cMbw.jpeg" /><figcaption>“Woman Reading” 1895, Pierre-Auguste Renoir</figcaption></figure><p>Ном уншиж буй, мөрөө ил гаргасан залуухан бүсгүй эмэгтэйчүүдийн эрх чөлөө, тэгш эрхийн тухай бодогдуулна.</p><p>Эмэгтэй хүн сурч боловсрох, ном унших, өөрийгөө хөгжүүлэх цаг, орон зайтай байхын төлөө тэмцэх хэрэгтэйг сануулна.</p><p>Тэгж байж л эрчүүдтэй тэгш эрхтэйгээр нийгэмд оролцож, эрх чөлөөтэй амьдрах боломжтой юм.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9c8a4903c308" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%BD%D0%BE%D0%BC-%D1%83%D0%BD%D1%88%D0%B8%D0%B6-%D0%B1%D1%83%D0%B9-%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D1%83%D1%83-%D0%B1%D2%AF%D1%81%D0%B3%D2%AF%D0%B9-9c8a4903c308">Ном уншиж буй залуу бүсгүй</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Лев Толстой “Иван Ильичийн үхэл” тууж]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%BB%D0%B5%D0%B2-%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B9-%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD-%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%B8%D1%87%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D2%AF%D1%85%D1%8D%D0%BB-%D1%82%D1%83%D1%83%D0%B6-334ec5b1aeec?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/334ec5b1aeec</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 03 Oct 2026 09:58:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-03T10:03:45.630Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1nIXGLXEOQcywmMVDfID1w.jpeg" /></figure><p>Бүлэг бүрийг нь шимтэн, зохиолдоо орж, хөөрч, догдолж уншиж дуусгалаа. Уран зохиолын гайхамшгийг харуулсан, гайхалтай бүтээл юм байна.</p><p>Ихэнх хүмүүс ҮНЭН-ийг шууд сонсоход хэцүү байдаг. Нэг бол зугтана, үгүй бол эсэргүүцнэ. Харин уран зохиол бол бусад урлагийн төрлүүдийн адил үнэнийг хүнд эвтэйхэн ойлгуулчихдаг.</p><h4>Зохиолчийн тухай</h4><p>Агуу зохиолч Л.Н.Толстойг сонсоогүй хүн ховор биз. Харин яагаад агуу гэдгийг нь ахин мэдрэх мөч сэтгэл дүүргэлээ. Реалист зохиолч маань энэ зохиолд хүний өөрийгөө хуурч буй байдлыг маш энгийн, өдөр тутмын үйлдлүүдээр нь ил гаргана. Тайлбарлах биш, харуулах.</p><p>Хүнийг хэт дөвийлгөдөггүй, бас хэт доош нь хийдэггүй. Тиймээс дүрүүд нь амьдралд ойр. Зохиолыг хэт гүнзгийрүүлж төвөгтэй болгохгүй, хэт ерөнхийлж өнгөц бичихгүй тэнцвэртэй өгүүлдэг нь уншигчдад ойр санагдана.</p><h4>Зохиолын тухай</h4><p>Өнгөц харахад энгийн нэгэн шүүгчийн үхлийн тухай мэт мөртөө анхааралтай уншвал нийгэм, хүний амьдралын том сэдвүүдийг хөндсөн, юм бодогдуулсан, түр азнаад амьдралаа эргэцүүлэх боломж олгосон, илүү дутуу юмгүй, уншууртай зохиол юм.</p><p>Бид бүхнийг хуурч болох ч үхлийг хуурч болохгүй нь харамсалтай. Хүн үхэлтэй нүүр тулахад ҮНЭНЭЭРЭЭ байхаас өөр аргагүй. Ингээд бодоход хүн зовлон, үхэлтэй нүүр тулж байж л өмнө нь өөрөөсөө асуугаагүй асуултуудаа асуудаг юм шиг.</p><p>Бид үхэхгүй юм шиг амьдарна. Үнэнээс зугтаж, мэдэхгүй юм шиг царайлж, өөрсдийгөө хуурч амьдардаг нь хөөрхийлөлтэй.</p><blockquote>Би бусдад тусалж, бусдыг хайрлаж, ойлгож, тухайн мөчөө мэдэрч амьдарч чадсан уу? Эсвэл эд хөрөнгө, ажил төрөлдөө хэт донтож утга учиргүй, худал, хуурмагаар амьдарсан уу?</blockquote><blockquote>Би нийгмийн юмуу бусдын зөвөөр амьдарсан уу? Эсвэл өөрийнхөө зөвөөр амьдарсан уу?</blockquote><blockquote>Би бусдад таалагдах гэж амьдарсан уу? Эсвэл өөртөө таалагдах гэж амьдарсан уу?</blockquote><blockquote>Эцсийн мөчид би ер нь амьдарсан шиг амьдарсан уу?</blockquote><p>Энэ мэт асуултуудыг зохиолын гол дүр маань эцсийн мөчид өөрөөсөө асууна.</p><blockquote>Ер нь бид амьдарсан шиг амьдарч чадаж байна уу?</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=334ec5b1aeec" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D0%BB%D0%B5%D0%B2-%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B9-%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD-%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%B8%D1%87%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D2%AF%D1%85%D1%8D%D0%BB-%D1%82%D1%83%D1%83%D0%B6-334ec5b1aeec">Лев Толстой “Иван Ильичийн үхэл” тууж</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ҮНЭН]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D0%BD-2e86a727ccb2?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2e86a727ccb2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Sep 2026 09:40:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-12T09:45:15.900Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хайр бол үнэн. Үнэн бол хайр.<br> — С. Молор-Эрдэнэ</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pVocOTiPFPb3o3G3x5XIMg.jpeg" /></figure><p>Хайр байхгүй бол үнэн байхгүй.<br>Үнэн байхгүй бол хайр байхгүй.</p><p>Үнэн заримдаа хатуу, бас гашуун. Гэхдээ л үнэн бол үнэн.</p><p>Үнэнээ мэдэх мөчид уур хүрнэ, гомдоно бас сэтгэлээр унана.<br>Гэхдээ үнэнээ хүлээн зөвшөөрөх мөчөөс жинхэнэ өсөлт ирдэг.</p><p>Худлаагаараа амьдарч болно. Гэхдээ тэр амьдрал үргэлж гэмшил, гомдол, айдас, бас хуурамч байдал дагуулна.</p><p>Хэчнээн их өвдсөн ч үнэнтэйгээ нүүр тулаад, хүлээн зөвшөөрөөд, урагшаа хараад амьдрахаас өөр аргагүй.</p><p>Үгүй гэвэл ХАЙР байхгүй.</p><p>Зүгээр л өөрийгөө ч, бусдыг ч хуурсан, хуурамч амьдрал.</p><blockquote>Энэ хорвоод зөвхөн ҮНЭН л бий, худал харин зохиогддог.<br> — С. Молор-Эрдэнэ</blockquote><p>Мөнгөгүй бол мөнгөгүй.<br>Чадахгүй бол чадахгүй.<br>Мэдэхгүй бол мэдэхгүй.<br>Байхгүй бол байхгүй.</p><p>Үнэнээ хэлэх, үнэнээ хүлээн зөвшөөрөх ямар сайхан бэ?</p><p>Хэний төлөө, юуны төлөө ХУДАЛ байна вэ?</p><p>Үнэнээрээ байхад хөнгөхөн, өөрийнхөөрөө бас өөртөө итгэлтэй.</p><p>Жинхэнэ ЭРХ ЧӨЛӨӨ гэгч нь энэ биз.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2e86a727ccb2" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D0%BD-2e86a727ccb2">ҮНЭН</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Цаг хугацаа өнгөрөхөд]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%86%D0%B0%D0%B3-%D1%85%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%86%D0%B0%D0%B0-%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D1%80%D3%A9%D1%85%D3%A9%D0%B4-ddd25554d7b0?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ddd25554d7b0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 14 Aug 2026 01:30:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-14T01:30:16.864Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Аливаа хөгжмийг хүн бүр өөр өөрийнхөөрөө мэдэрч, ойлгож, ухаарч сонсоно л доо.</p><p>Хайртай хөгжмийн зохиолч Yurimа-гийнхаа “Time Forgets” хэмээх аялгууг сонсох бүртээ “Цаг хугацаа бүхнийг анагаадаг даа” гэсэн бодол орж ирдэг юм.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F4PJ-dgnK-Ok%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D4PJ-dgnK-Ok&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F4PJ-dgnK-Ok%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b27f5879935a283222a57338960ea7ee/href">https://medium.com/media/b27f5879935a283222a57338960ea7ee/href</a></iframe><h4><strong>Зохиолын тухайд</strong></h4><p>Эхэндээ амьдралыг өөдрөгөөр бодож гэнэн цайлган сэтгэлээр хандана. Тэгсэн ч амьдрал үлгэрт гардаг шиг бүх юм нь бүтдэг, сайн сайхан хүмүүсээр дүүрэн аз жаргалын орон биш нь даанч харамсалтай. Асуудал ар араасаа хөвөрсөөр.</p><p>Гэхдээ асуудалдаа бууж өгч, гомдоллох бус харин ч хүлээн зөвшөөрсөн тайван, зөөлөн мэдрэмж. Өөртөө боломж олгож, өөрийгөө хайрлан, яарахгүй байгаа ч хүсэл тэмүүллээ алдалгүйгээр урагшилна.</p><p>Хийлийн аялгуу нь гацаад үлдэлгүй цаашаагаа яв, урагшил, тэмүүл, өөдрөг бай гэдгийг сануулах мэт.</p><p>Эцэст нь асуудлаа давж, өөрийгөө эдгээж чадсан хүний намуухан баяр жаргал.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ddd25554d7b0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D1%86%D0%B0%D0%B3-%D1%85%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%86%D0%B0%D0%B0-%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D1%80%D3%A9%D1%85%D3%A9%D0%B4-ddd25554d7b0">Цаг хугацаа өнгөрөхөд</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Нөгөө хүн]]></title>
            <link>https://medium.com/@munkhjinb/%D0%BD%D3%A9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D1%85%D2%AF%D0%BD-5fb9f3f24646?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5fb9f3f24646</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jul 2026 05:48:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-27T05:48:42.052Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Түүнийг таньдаг болоод аль хэдийн 13 жил өнгөрчээ. Анхны бүхэнтэй холбогддог түүнтэй холбоотой сайн бас саар дурсамжуудтай.</p><p>Гэсэн ч шийдвэрээ гаргаад аль хэдийн нэг жил өнгөрчээ. Нэгэнт шийдвэл буцаахгүйгээ мэдэж байсан ч мэдрэх мэдрэмж, туулах зам бүхэн анхных. Урлаг, Бүбү хоёр байгаагүй бол давахгүй ч байсан байж магадгүй.</p><p>Өөрийгөө эсвэл бусдыг буруутгах хоёрын дунд савласан, мэдрэмжээ бодлоор, бодлоо мэдрэмжээр хаах хоёрын хооронд тээнэгэлзсэн өдрүүд эцэстээ эгоны үхэл, амар амгалангийн зүг хэмээн итгэсээр.</p><p>Уур, хилэн, харуусал, гомдол бүхэн бидний доторх эдгэрээгүй шархыг хөндөж, бодохыг хүсдэггүй дурсамжийг сануулж байдаг. Тогтоод түүнтэйгээ ажиллах уу, сэтгэл хөдлөл, мэдрэмжээ үл тоон, өөрийгөө сатааруулах уу? Бидний сонголт.</p><p>Саяхан нэг найз маань миний Эго руу аймшиггүйгээр довтолсон. Өнөөдрийг хүртэл өөрийгөө тууштай хамгаалж байсан ч өглөөнөөс хойш их тайван байна. Одоо бол нөгөө хүний талаар элдэв юм ярих хүсэл алга. Үзээд өнгөрсөн кино, уншаад дууссан ном шиг л санагдаж байна.</p><p>Шийдвэрээ гаргаад нэг жилийн ойн дээрээ бүхнийг тавьж явуулах гараан дээрээ ирсэндээ баяртай байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5fb9f3f24646" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өөрийгөө өөрчлөх нь]]></title>
            <link>https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D3%A9%D3%A9%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D3%A9%D3%A9%D1%80%D1%87%D0%BB%D3%A9%D1%85-%D0%BD%D1%8C-9a97a01465ab?source=rss-58a9f857ea69------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9a97a01465ab</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Writer MJ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jul 2026 05:52:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-23T05:58:25.666Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хэдийгээр бид өөрчлөлтөд хойрго ханддаг ч бидний хүслээс үл хамааран хорвоо, ертөнц жамаараа өөрчлөгдөж байдаг. Тэгвэл бид зөвхөн дуртай, чаддаг зүйлсээ хийсээр л байвал энэ амьдрал дэндүү нэгэн хэвийн, хангалтгүй биш гэж үү? Би энд мэдлэг, мэргэжил, санхүүгийн талаар биш харин оюун санаа/mind/, дотоод ертөнцийн/soul/ өсөлтийн талаар та бүхэнтэй хуваалцъя.</p><blockquote>Өөрчлөгдөж чадвал бид ЭРХ ЧӨЛӨӨ-тэй болдог. Яагаад гэвэл бид эцэст нь өөрийн бодолтой, өөрийн сонголттой нэгэн болдог.</blockquote><p>Өөрчлөлтийг дотоод ба гадаад гэж ерөнхийд нь хоёр хуваая.</p><h4><strong>Дотоод өөрчлөлт</strong></h4><p><strong>Дуртай ба дургүй</strong></p><p>Би юунд дуртай бас дургүй вэ? Дуртай юмандаа үүрд дуртай байгаад, дургүй юмандаа үргэлж дургүй байх уу? Ер нь яагаад дуртай болчихсон юм бол? Мах идэх дуртай ч хонины гэдэс дотор идэх дургүй. Яагаад? Хэзээнээс дургүй болчхов? Мэдэхгүй. Мартчихсан байх. Тэгвэл яагаад ахиад нэг удаа оролдоод үзэж болохгүй гэж! Амт муутай хийснийг нь идчихсэн эсвэл зүгээр л таны дургүй хүн хийж өгсөн болохоор дургүй болчихсон юм биш биз?!</p><p><strong>Чадах ба чадахгүй</strong></p><p>Би бүжиг бүжиглэхээс цааргалдаг байсан юм. Уул нь дунд ангид ортлоо урлагийн наадамдаа бүжгийн төрлөөр ордог байснаа тод санадаг юм. Гэтэл нэг л өдөр ангийн багш маань солигдоод бүжгийн хамтлагаас бүх эрчүүдийг хасчихсан. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй ч тэр үеэс хойш бүжгээс бага багаар холдсоор сүүлдээ бүр чадахгүй гэдэгтэйгээ эвлэрчихсэн байснаа анзаарсан юм.</p><p><strong>Нээлттэй, сониуч байдал</strong></p><p>Өөрчлөлтөд нээлттэй, сониуч сэтгэлгээтэй байх маш чухал. Дуртай ч бай, дургүй ч бай, чаддаг ч бай, чаддаггүй ч бай сонирхож, оролдож үзэхэд тодорхой хэмжээнд мэдрэмж авдаг. Заримдаа бүр би яагаад одоо болтол энийг оролдож үзээгүй юм бэ гэж хүртэл гайхдаг бол эсрэгээрээ хэцүү, дургүй мэдрэмжүүдийг тань ч өдөөж болох. Энэ нь өөртэйгөө танилцах, өөрийгөө илүү сайн ойлгох боломжийг олгодог. Хэцүү мэдрэмжүүдээ хайрлах хэрэгтэй.</p><p>Цаашлаад сайн номыг унших, сайн киног үзэхэд бидний харах өнцөг, оюуны цараа дагаад тэлдэг. Уншсан, харсан зүйлсээ бодох, эргэцүүлэх, бичиж, туршиж үзэхэд энгийн мэдлэг, туршлага, мэргэн ухаан болж хувирдаг.</p><p><strong>Одоодоо байх</strong></p><p>Өөрчлөлтөнд төвлөрөл хэрэгтэй. Харин төвлөрөхийн тулд өнгөрснийг өнгөрсөнд нь үлдээж, хараахан ирээгүй ирээдүйд санаа зовохгүй байх нь чухал.</p><p>Цаашлаад бусдын бодол санаа, санаатай ч бай санамсаргүй ч бай хэлсэн үгсийг түр хойш нь тавьж өөрийн дотоод дуу хоолойгоо сонсож сурах хэрэгтэй. Мэдээж энэ бүхэн тийм ч амар биш. Одоодоо байж сурах нь дадлагаар, хичээл чармайлтаар, дотоод ярилцлага, бясалгалаар бага багаар ахидаг ур чадвар.</p><p>Одоогоо алдсан хүн өнгөрсөндөө харамсаж, ирээдүйгээс эмээдэг. Харин одоодоо байж сурсан хүн л өөрчлөлтөө зоригтой эхлүүлж чаддаг.</p><p><strong>Тэгвэл үнэхээр хүсэж байна уу?</strong></p><p>Үнэхээр өөрийгөө өөрчилмөөр байна уу эсвэл үгүй юу? Өөрчлөлт маань бусдад таалагдахын төдий юу эсвэл өөрийнхөө төлөө юу? Сайн сайхан ирээдүйн төлөө юу? Амар амгалан, аз жаргалын төлөө юу?</p><p>Өөрийгөө өөрчлөхөөр ШИЙДЭХ нь хамгийн чухал. Зоригтой, хүсэл эрмэлзэлтэйгээр шийдэх хэрэгтэй. Тэгж байж л жинхэнэ өөрчлөлт ирдэг.</p><h4><strong>Гадаад өөрчлөлт</strong></h4><p>Өөрийгөө өөрчилчихлөө. Харин нийгэм, хүмүүс, найз нөхөд, гэр орныхон хүлээж авах уу? Хүлээж авахгүй болохоор нь бууж өгөөд өөрчлөлтөөсөө ухрах уу? Эсвэл гөжүүдлээд би ийм л хүн гээд байгаад байх уу?</p><p>Аль аль нь хэцүү. Тэгэхээр олны дунд эвтэйхэн байхаас өөр аргагүй. Би өөрчлөгдсөн гээд бусдаас онцгойроод байх хэрэггүй. Гэхдээ өмнөх шигээ санаа нийлж, итгэдэггүй зүйлдээ санаа нийлж, өөрийнхөөрөө байхгүй байж бүр болохгүй. Ухралтаас ялгаагүй юм болно.</p><p>Тэглээ гээд сөргөлдөөнөөс зугтаад байх уу? Шаардлагатай л биш бол зугтахад асуудалгүй ч яах аргагүй тохиолдолд өөрийгөө аваад гарахаас өөр сонголтгүй.</p><p>Бусдын бодлыг хүндэтгэснээр, өөрийн бодлыг ч хамгаалдаг. Нэг нэгэндээ хүндэтгэлтэй хандахад харилцаа тэнцвэржиж эхэлдэг. Харин бүдүүлэг хүмүүсээс зугтсан нь өлзийтэй байдаг.</p><p>Мөн энэ үед бусдыг өөрчлөх боломжгүйг санахад илүүдэхгүй. Үлгэрлэх, дэмжих, нөлөөлөх хамгийн гол нь хайрлах. Заримдаа онч мэргэн үг хэлж, сургаал айлдахаас илүүтэйгээр зүгээр л чимээгүй сонсоход хангалттай байдаг.</p><p>Харилцагч хүнийхээ талаас харна гэдэг том эрдэм. Өөрийгөө бусдын оронд тавьж, нинжин сэтгэл гаргаснаар харилцааг дулаан, эерэг зөөлөн болгодог.</p><blockquote>Эцэст нь ХАЙР, ХАЙР бас дахин ХАЙР.</blockquote><p>Тэгвэл хайр гэж юу вэ? Жинхэнэ хайр ҮНЭН байдаг. Үнэн заримдаа хатуу ч бид үнэнээс зугтаад хаа ч холдохгүй. Үнэн байх нь хайрлаж буй хэрэг.</p><blockquote>Ойлгох нэгэнд нь үнэнийг нь хэл.<br>Ойлгохгүй нэгнийг нь чимээгүй хайрла.</blockquote><p>Учир нь өөрчлөлтийн эцсийн зорилго нь хайр юм.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9a97a01465ab" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt/%D3%A9%D3%A9%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D3%A9%D3%A9%D1%80%D1%87%D0%BB%D3%A9%D1%85-%D0%BD%D1%8C-9a97a01465ab">Өөрийгөө өөрчлөх нь</a> was originally published in <a href="https://medium.com/life-artists-wer-dffrnt">LiFE ARTistS-We’r Dffrnt</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>