<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mustafa İkbal Yaşar on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mustafa İkbal Yaşar on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar?source=rss-8f5358293782------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*M9VLKVt6B9tjIa1yFslMWA.jpeg</url>
            <title>Stories by Mustafa İkbal Yaşar on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar?source=rss-8f5358293782------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 19:41:47 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mustafaikbalyasar/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[VLAN ve Trunk Yapılandırması]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/vlan-ve-trunk-yap%C4%B1land%C4%B1rmas%C4%B1-b3cc48914a04?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b3cc48914a04</guid>
            <category><![CDATA[cisco]]></category>
            <category><![CDATA[vlan]]></category>
            <category><![CDATA[trunk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Nov 2024 23:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-07T23:01:01.141Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba, bu çalışmamda VLAN ve Trunk Yapılandırması üzerine duracağım.</p><h4><strong>Configuring VLAN Trunk Ports</strong></h4><p>VLAN trunking, iki <strong>switch</strong> veya cihaz arasındaki tek bir ağ bağlantısı üzerinden birden fazla <strong>VLAN</strong>’ı iletmek için kullanılan bir yöntemdir. Bir <strong>trunk port</strong>, aynı anda birden fazla <strong>VLAN</strong> için trafik taşıyabilir ve bu sayede ağ kaynaklarının daha verimli kullanılmasını sağlar. <strong>VLAN trunking</strong> kullanılarak, ağ yöneticileri fiziksel bağlantı sayısını azaltabilir, ağ tasarımını sadeleştirebilir ve maliyetleri düşürebilir.</p><p><strong>Definition and Function:</strong> Bir <strong>trunk port</strong>, tek bir ağ bağlantısı üzerinden birden fazla <strong>VLAN</strong> için trafik taşıyacak şekilde yapılandırılmış bir <strong>Fast Ethernet</strong> veya <strong>Gigabit Ethernet</strong> portudur. Bu, <strong>Ethernet</strong> çerçevelerine <strong>VLAN ID</strong>’lerinin etiketlenmesiyle sağlanır ve her bir çerçevenin hangi <strong>VLAN</strong>’a ait olduğunu ayırt eder.</p><p><strong>Importance in Network Design:</strong> <strong>Trunk ports</strong>, ölçeklenebilir ve verimli bir ağ ortamı oluşturmak için kritiktir. Ağın farklı bölümleri arasında veri hareketliliğini kolaylaştırır ve çok sayıda fiziksel bağlantıya gerek kalmadan bu işlemi sağlar.</p><h3>Step-by-Step Configuration Guide</h3><p>Bir <strong>VLAN trunk port</strong>’unu yapılandırmak, doğru veri akışı ve güvenliği sağlamak için çeşitli komutları ve adımları içerir. İşte bir <strong>Cisco switch</strong> üzerinde <strong>trunk port</strong> yapılandırma adımları:</p><p><strong>Entering Configuration Mode:</strong> <strong>Switch</strong>’in komut satırı arayüzüne erişin ve yapılandırma moduna geçin.</p><pre>Switch&gt; enable Switch# configure terminal</pre><p><strong>Setting the Interface:</strong> <strong>Trunk</strong> olarak yapılandırmak istediğiniz <strong>interface</strong>’i belirtin.</p><pre>Switch(config)# interface fastethernet0/24</pre><p><strong>Enabling Trunk Mode:</strong> Portu birden fazla <strong>VLAN</strong> için trafik taşıyacak <strong>trunk</strong> moduna yapılandırın.</p><pre>Switch(config-if)# switchport mode trunk</pre><p><strong>Specifying Encapsulation Type:</strong> <strong>Encapsulation</strong> tipini en yaygın kullanılan <strong>trunking protocol</strong> olan <strong>IEEE 802.1Q</strong> olarak ayarlayın.</p><pre>Switch(config-if)# switchport trunk encapsulation dot1q</pre><p><strong>Applying Changes:</strong> Oturumunuzu kapatın ve yapılandırmayı kaydedin.</p><pre>Switch(config-if)# end Switch# copy running-config startup-confi</pre><h3>Dynamic and Static Trunking</h3><ul><li><strong>Dynamic Trunking Protocol (DTP):</strong> Bu <strong>Cisco proprietary protocol</strong>, <strong>trunk links</strong> ayarlama sürecini otomatikleştirir. <strong>DTP</strong> otomatik olarak <strong>trunking</strong>’i <strong>interface</strong> üzerinde müzakere eder. Ancak, güvenlik ve ağ kontrolü için birçok ağ yöneticisi <strong>DTP</strong>’yi devre dışı bırakmayı ve <strong>trunking</strong>’i manuel olarak yapılandırmayı tercih eder.</li><li><strong>Comparison:</strong> <strong>Static trunk configuration</strong>, dinamik olarak oluşturulmuş <strong>trunk</strong> bağlantıları yoluyla yetkisiz ağ erişimi olasılığını ortadan kaldırarak ağ trafiği üzerinde daha fazla güvenlik ve kontrol sağlar.</li></ul><p>Bu yapılandırmalar, <strong>VLAN trunking</strong> içeren bir ağın yönetimi veya kurulumu için temel bilgilerdir.</p><h3>CISCO PACKET TRACER ÜZERİNDE GÖSTERİMİ</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5rybdID0_aprzPcv491fUw.png" /></figure><p>Bu şekilde ağımızı tasarlayıp iplerimizi dağıtıyoruz.</p><p>Bilgisayarlara ip adreslerini tanımlıyoruz ve bu adımdan sonra switch üzerinde vlan tanımlamaya geçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/965/1*YRpiNRmka_6gFSMd8GUYAQ.png" /></figure><p>Bu şekilde vlanlerimizi oluştururuz fakat henüz bir atama yapmadık.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/923/1*qY6QA3e9FVkzTJr0_At8SA.png" /></figure><p>show vlan id 100 diyerek <strong>vlan 100 ile ilgili bilgileri</strong> görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1016/0*L_ytIbMNQsfo9F2-" /></figure><ul><li><strong>interface fastEthernet 0/1</strong> komutuyla FastEthernet0/1 arayüzüne geçildi.</li><li><strong>switchport mode access</strong> komutuyla port “access mode”a ayarlandı. Bu ayar, portun yalnızca tek bir VLAN’a atanmasını sağlar.</li><li><strong>switchport access vlan 100</strong> komutuyla FastEthernet0/1 portu <strong>VLAN 100</strong> (HR) VLAN’ına atandı.</li><li>Aynı işlemler <strong>FastEthernet0/2</strong> portu için tekrarlandı:</li><li><strong>interface fastEthernet 0/2</strong> komutuyla arayüze geçildi.</li><li><strong>switchport mode access</strong> komutuyla port “access mode”a alındı.</li><li><strong>switchport access vlan 200</strong> komutuyla FastEthernet0/2 portu <strong>VLAN 200</strong> (IT) VLAN’ına atandı.</li><li><strong>show vlan brief</strong> komutuyla yapılandırmanın doğruluğu kontrol edildi ve her iki portun ilgili VLAN’lara atandığı görüldü.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/910/1*b2uZm0sVuNVTaDQg_Lrwsg.png" /></figure><p>show vlan name IT diyerek vlan ile ilgili detaylı bilgi görebiliriz.</p><p>Şimdi aynı işlemleri SW2 de yapalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/977/1*HtWM8jYdZw-J3CWH4kDpZA.png" /></figure><p>Aynı şekilde SW2 yapılandırmamızı da tamamladık.</p><p>Şimdi bizim yapmamız gereken şey VLAN 100 HR 10.10.100.78 den VLAN 100 HR 10.10.100.89&#39;a ping atabilmek.</p><p>Bu işlemi de trunk yapılandırması ile yapacağız.</p><p>G0/1 e gidelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/326/1*kbnD2qKcyqitvHGESjyEOw.png" /></figure><p>Herhangi bir trunkımızın olmadığını görüyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/741/0*SRqQLnWIVlpNORHG" /></figure><h4><strong>Administrative Mode: dynamic auto</strong></h4><p>Arayüz <strong>dynamic auto</strong> modunda, yani port gerektiğinde trunk olabiliyor. Dynamic auto, portun diğer ucundaki cihaz trunk modunda ise otomatik olarak trunk moda geçmesini sağlar. Bu ayar, daha esnek bir yapı sağlar.</p><h4><strong>Operational Mode: static access</strong></h4><p>Bu, portun şu anda <strong>access</strong> modunda olduğunu gösteriyor. Yani, yalnızca bir VLAN ile ilişkilendirilmiş durumda.</p><h4><strong>Administrative Trunking Encapsulation: dot1q</strong></h4><p>Arayüzün, trunk moduna geçerken <strong>802.1Q</strong> (dot1q) trunking protokolünü kullanacağı ayarlanmış. 802.1Q, VLAN bilgilerini taşıyan en yaygın kullanılan trunk protokolüdür.</p><h4>Negotiation of Trunking</h4><p><strong>Negotiation of Trunking</strong> özelliğini kapatmak, güvenlik ve stabilite açısından önemlidir. İşlem <strong>DTP (Dynamic Trunking Protocol)</strong> kullanarak otomatik olarak trunk portları oluşturur. Ancak, bu özelliği açık bırakmak güvenlik açıklarına neden olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/737/1*-A2FCW079Ua5-0ENF3Rp7g.png" /></figure><p>Diğer switche de bakarız ve orada da Adminitrative Mode: Dynamic auto görürüz.</p><p>Şimdi SW1 i trunk yapma adımına geçeceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*a8ZEonTunV2_WQII" /></figure><ul><li><strong>interface gigabitEthernet 0/1</strong> komutuyla GigabitEthernet0/1 arayüzüne geçildi.</li><li><strong>switchport mode trunk</strong> komutuyla bu arayüz <strong>trunk moda</strong> ayarlandı.</li><li>Bu ayar, GigabitEthernet0/1 arayüzünün birden fazla VLAN’ı taşımasına izin verir, yani arayüz üzerinden VLAN etiketleri ile birlikte trafik geçişi yapılabilir.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/728/1*9jtNfibRzyzLzU7LGACgBg.png" /></figure><h4><strong>Administrative Mode: trunk</strong></h4><p>Arayüzün yönetimsel (administrative) modu <strong>trunk</strong> olarak ayarlanmış durumda. Bu, bu portun trunk modda çalışması gerektiğini belirtir.</p><h4><strong>Operational Mode: trunk</strong></h4><p>Arayüzün operasyonel (operational) modu da <strong>trunk</strong> olarak gözüküyor. Bu, portun aktif olarak trunk modda çalıştığını doğrular.</p><h4><strong>Administrative Trunking Encapsulation: dot1q</strong></h4><p>Trunking için <strong>802.1Q</strong> (dot1q) kapsülleme protokolü kullanılıyor. Bu protokol, trunk bağlantılarında VLAN bilgilerini taşımak için en yaygın kullanılan protokoldür.</p><h4><strong>Negotiation of Trunking: On</strong></h4><p>Trunk müzakere protokolü (DTP) açık durumda. Yani port, otomatik olarak trunk bağlantı kurma yeteneğine sahip. Ancak, güvenlik nedeniyle <strong>DTP</strong>’yi kapatmanız önerilir.</p><p>SW2 de Opertational Mode otomatikmen trunk olur çünlü Administrative Mode: Dynamic auto olduğu için karşı taraftaki yapılandırılma direk çekilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/909/0*vDknXtIjTifLasfy" /></figure><h4><strong>switchport trunk ?</strong></h4><ul><li><strong>allowed</strong>: Trunk portu üzerinden hangi VLAN’ların geçmesine izin verileceğini ayarlamanızı sağlar.</li><li><strong>native</strong>: Trunk portun native VLAN’ını ayarlamanızı sağlar. Native VLAN, etiketlenmemiş trafiğin taşındığı VLAN’dır.</li></ul><h4><strong>switchport mode ?</strong></h4><ul><li><strong>access</strong>: Portu yalnızca tek bir VLAN ile ilişkilendirir (access modu).</li><li><strong>dynamic</strong>: Portun trunk veya access modu olup olmadığını otomatik olarak belirlemesini sağlar. Bu, <strong>DTP (Dynamic Trunking Protocol)</strong> ile yapılır.</li><li><strong>trunk</strong>: Portu trunk moduna ayarlar, böylece birden fazla VLAN taşınabilir.</li></ul><h4><strong>switchport mode dynamic ?</strong></h4><ul><li><strong>auto</strong>: Port, diğer cihazın trunk modda olup olmadığını bekler. Eğer karşıdaki cihaz trunk moddaysa, trunk bağlantı kurulur. Ancak, güvenlik nedeniyle önerilmez.</li><li><strong>desirable</strong>: Port, trunk bağlantıyı aktif olarak başlatmaya çalışır. Yine güvenlik açısından önerilmez.</li></ul><h4><strong>switchport nonegotiate</strong></h4><ul><li>Bu komut, <strong>DTP</strong>’yi devre dışı bırakır. Port artık trunk veya access modu için DTP müzakeresi yapmaz, sadece manuel olarak ayarlandığı modda çalışır. Bu, trunk bağlantılarında güvenlik için önerilir.</li></ul><blockquote><strong><em>Güvenlik (Hardening) Tavsiyeleri</em></strong></blockquote><ul><li><strong>Trunk Portu Manuel Ayarlayın</strong>: Trunk modunu elle ayarlayın, <strong>dynamic</strong> ayarını kullanmayın. Yani, <strong>switchport mode trunk</strong> komutunu kullanın.</li><li><strong>DTP’yi Devre Dışı Bırakın</strong>: DTP protokolünü devre dışı bırakmak için <strong>switchport nonegotiate</strong> komutunu kullanın. Bu, istem dışı trunk bağlantılarının önüne geçer.</li><li><strong>Native VLAN’i Değiştirin</strong>: Varsayılan <strong>VLAN 1</strong> yerine kullanılmayan bir VLAN’ı native VLAN olarak ayarlayın (örneğin VLAN 999).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/592/1*oUlxc2-ptGCP_JsMqxaPng.png" /></figure><p>İki switch üzerinde de <strong>switchport nonegotiate </strong>diyerek<strong> DTP</strong>’yi devre dışı bırakıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/808/0*vnDGcIKwf0q0MDHj" /></figure><p><strong>Port, Mode, Encapsulation, Status, Native VLAN</strong></p><ul><li><strong>Port</strong>: GigabitEthernet0/1 portu trunk olarak yapılandırılmış.</li><li><strong>Mode</strong>: Bu port <strong>trunk</strong> modunda çalışıyor.</li><li><strong>Encapsulation</strong>: <strong>802.1Q</strong> trunking protokolü kullanılıyor. Bu protokol, VLAN bilgilerini etiketleyerek taşıyan yaygın bir encapsulation (kapsülleme) yöntemidir.</li><li><strong>Status</strong>: Trunking aktif durumda.</li><li><strong>Native VLAN</strong>: Native VLAN olarak <strong>VLAN 1</strong> kullanılıyor. Bu, etiketlenmemiş (tag’siz) trafiğin VLAN 1 üzerinden taşınacağı anlamına gelir. Güvenlik için genellikle native VLAN’ı değiştireceğiz.</li></ul><p><strong>VLANs allowed and active in management domain</strong></p><ul><li>Bu port üzerinde <strong>1, 100, 200</strong> VLAN’ları etkin durumda ve yönetim domaininde aktif olarak çalışıyor. Yani, şu anda bu VLAN’lar kullanılıyor ve trafiği geçebiliyor.</li></ul><p>Şimdi tekrar ping atmayı deneyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YBTEeyWt4UCtnyXYg-r5Pg.png" /></figure><p>Böylelikle VLAN 100 HR 10.10.100.78 den VLAN 100 HR 10.10.100.89&#39;a ping atabildik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sUneW1JCYJc9c9enr4jRIw.png" /></figure><p>Aynı şekilde 10.10.200.34 den 10.10.200.134 e de ping atabildiğimizi gördük.</p><p>Şimdi trunk ile ilgili diğer yapılandırmaları yapacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/746/1*BeaHstImO0pqHk7xYUM4AA.png" /></figure><p>Burda native vlan’i güvenlik açısından değişiriz ve 80 yaparız. Aynı şekilde cdp den de gelecek olan uyarıyı da görerek SW2&#39;den de native vlan’i 80 yapmalıyız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dhYQvcarrOJffuqgt-RBug.png" /><figcaption>CDP’den gelen native vlan eşleşmeme bildirimi.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/813/1*KzG5hyNHqqe7ZPVCXaeVWQ.png" /></figure><p>SW2 üzerinde de yapılandırmamızı yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/759/0*Ky3OrvTwW8xtg4SK" /></figure><p><strong>switchport trunk allowed vlan 1,100</strong> komutuyla trunk üzerinden yalnızca <strong>VLAN 1</strong> ve <strong>VLAN 100</strong>&#39;ün geçişine izin verilmiş.</p><ul><li>Bu komut, gereksiz VLAN trafiğini engeller ve sadece ihtiyaç duyulan VLAN’ların bu port üzerinden geçmesine izin verir, bu da ağ güvenliğini artırır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/786/1*1rFBkAL925AqCKE3DtB4Aw.png" /></figure><p><strong>show interface trunk</strong> dediğimizde sadece vlan 1 ve 100&#39;e geçiş izni verileceği görülür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/861/1*999Y0Qls6k0YlEEO5z6Uvg.png" /></figure><p>Bu komut, bir trunk port üzerinden hangi VLAN’ların geçişine izin verileceğini belirlemek için kullanılır. İşte her bir seçeneğin açıklaması:</p><ol><li><strong>WORD</strong>: İzin verilecek belirli VLAN ID’lerini (örneğin, 1,100,200) girmenizi sağlar.</li><li><strong>add</strong>: Mevcut izin verilen VLAN listesine yeni VLAN’lar ekler. Örneğin, daha önce izin verilen VLAN’lara ek olarak başka VLAN’lar eklemek için kullanabilirsiniz.</li><li><strong>all</strong>: Tüm VLAN’ların trunk üzerinden geçişine izin verir. Bu, varsayılan ayardır ve tüm VLAN’ların trunk üzerinden iletilmesine olanak tanır.</li><li><strong>except</strong>: Belirli VLAN’lar hariç tüm VLAN’lara izin verir. Örneğin, <strong>all except 1</strong> komutuyla tüm VLAN’lar izinli olur ancak VLAN 1 hariç tutulur.</li><li><strong>none</strong>: Trunk üzerinden hiçbir VLAN’ın geçişine izin vermez. Bu, trunk portunu etkisiz hale getirir.</li><li><strong>remove</strong>: Mevcut izin verilen VLAN listesinden belirli VLAN’ları çıkarır. Örneğin, daha önce izin verilen VLAN’lardan bazılarını kaldırmak için kullanılır.</li></ol><h3>Örnek Kullanımlar</h3><p><strong>Belirli VLAN’ları izinli yapmak</strong>: Yalnızca VLAN 100 ve VLAN 200’nin trunk üzerinden geçmesini sağlamak için:</p><pre>switchport trunk allowed vlan 1,100</pre><p><strong>VLAN eklemek</strong>: Mevcut izin verilen VLAN listesine VLAN 30’u eklemek için:</p><pre>switchport trunk allowed vlan add 200</pre><p><strong>Belirli VLAN’ları hariç tutmak</strong>: Tüm VLAN’lara izin verip sadece VLAN 1&#39;i hariç bırakmak için:</p><pre>switchport trunk allowed vlan except 1</pre><p>Bu şekilde temel bir vlanlar arasında trunk yapılandırmasını yapmış olduk.</p><blockquote>Kaynak: <a href="https://www.udemy.com/course/adm-adm-packet-tracer-uygulamalar-35-gunde-35-uygulama/">https://www.udemy.com/course/adm-adm-packet-tracer-uygulamalar-35-gunde-35-uygulama/</a></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b3cc48914a04" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fortinet Fortigate Traffic Shaping]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/fortinet-fortigate-traffic-shaper-09e1eee8c56e?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/09e1eee8c56e</guid>
            <category><![CDATA[fortigate]]></category>
            <category><![CDATA[fortinet]]></category>
            <category><![CDATA[traffic-shaping]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Nov 2024 09:37:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-04T10:56:43.745Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba bu çalışmamda Fortigate cihazı üzerinde Traffic Shaper yapılandırması üzerine duracağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*4zDwbSNpyDJAnbPI.jpg" /></figure><p><strong>Traffic shaping with policing</strong> En temel seviyede, “policing”, trafik önceliklendirmesi ve bant genişliği sınırlarını içerir. <strong>Traffic prioritization</strong> (trafik önceliklendirmesi), trafiği düşük, orta, yüksek, kritik ve en üst seviye gibi farklı öncelik seviyelerine ayırmaya yardımcı olur. Bant genişliği sınırlı olduğunda, daha yüksek öncelik seviyesine sahip trafik, daha düşük öncelikli trafik üzerinde öncelik kazanır. Kullanılabilir bant genişliğini aşan daha düşük öncelikli trafik düşürülür. Bu seviyeler yalnızca <strong>traffic shaping profiles</strong> (trafik şekillendirme profilleri) bağlamında geçerlidir ve küresel trafik önceliklendirme seviyeleri ile karıştırılmamalıdır.</p><p><strong>Bandwidth limits</strong> (bant genişliği sınırları), her trafik sınıfına tahsis edilen garanti edilen ve maksimum bant genişliğini tanımlar. Bu sınırlar, bir arayüzde yapılandırılmış olan çıkış bant genişliğinin yüzdesi olarak yapılandırılır.</p><p><strong>Guaranteed bandwidth limits</strong> (garanti edilen bant genişliği sınırları), belirli bir trafik sınıfına tahsis edilen minimum bant genişliğini garanti eder. Bir trafik şekillendirme profili içindeki tüm sınıfların garanti edilen bant genişliklerinin toplamı %100&#39;ü geçemez. Ancak, toplam garanti edilen bant genişliklerinin %100&#39;e ulaşması gerekmez. Garanti edilen bant genişliği her zaman korunur, bir sınıfın önceliği diğerinden daha düşük olsa bile.</p><p><strong>Maximum bandwidth limits</strong> (maksimum bant genişliği sınırları), bir trafik sınıfının kullanabileceği çıkış bant genişliğinin maksimum yüzdesini tanımlar. Bu değer genellikle %100 olur; çünkü diğer sınıflar üzerinden başka trafik olmadığında, çıkış bağlantısının bant genişliğini tamamen kullanmak istersiniz. Maksimum bant genişliğini aşan trafik verimi düşürülür.</p><p>Aşağıdaki diyagram, <strong>ingress traffic</strong> (gelen trafik) ve FortiGate’in her sınıfa nasıl sınıflar ve bant genişliği atadığını göstermektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*o5BGuEWcYY3mSWEm.png" /></figure><h3>FORTIGATE ÜZERİNDE YAPILANDIRMA</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4NDiKBH5kgdznOmpwLp2Nw.png" /></figure><p><strong>Policy &amp; Objects &gt; Traffic Shaping</strong> sekmesine giriyoruz.</p><p>Bu sekmede kritiklik veya öncelik seviyesine göre bantwidth atayabiliyoruz. Bunlara bir örnek verebilirsek twitter, youtube, zoom, webex gibi uygulamalar bir trafiktir ve bunlara biz öncelik sırasına göre bandwitdh verebiliyoruz. Mesela webex üzerinde bir toplantı oldu ve biz webex trafiğine öncelik vermek istiyoruz. O yüzden youtube’a ve webex’e verdiğimiz bandwitdh değerleri farklı ayarlanmalıdır.</p><p><strong>Create New</strong> diyerek yeni bir Traffic Shaper oluşturabiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SzbcZBG_A6aYzqOx2ZVbeg.png" /></figure><p><strong>Create New</strong> dedikten önümüze bu sekme açılır.</p><h3><strong>Type;</strong></h3><p><strong>Shared:</strong> Burada oluşturduğumuz bant genişliğini oluşturduğumuz kuralda uygularsak, kuralda kullandığımız kişiler bu bant genişliğini ortak olarak kullanmaktadır.</p><h4><strong>Quality of Service;</strong></h4><p><strong>Traffic priority:</strong> High, Medium, Low olmak üzere 3&#39;e ayrılır. Bu kısım trafik önceliğimizi belirlememize yarıyor. High (Yüksek) seçildiğinde, bu trafik diğer öncelik seviyelerindeki trafiğe göre daha öncelikli olur.</p><p><strong>Bandwitdh unit: </strong>kbps, Mbps, Gbps olarak 3&#39;e ayrılır. Trafiğin kullanabileceği maksimum bant genişliğini belirlemenize olanak tanır.</p><p><strong>Guaranteed Bandwidth</strong>: Belirli bir trafik sınıfı için garanti edilen minimum bant genişliğini ayarlamanızı sağlar.</p><p><strong>DSCP</strong>: Trafik şekillendirmede farklı servis kodları atamak için kullanılır. QoS (Quality of Service) ayarları için kullanışlıdır</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/873/1*0_40oNSgjumhaYYxohEyBA.png" /></figure><p>Bu işlemde; bir isim tanımladık, öncelik seviyesini ‘High’ olarak seçtik. Bant genişliği birimini ‘Mbps’ olarak ayarladık ve maksimum bant genişliğini 30 Mbps, garanti edilen minimum bant genişliğini ise 15 Mbps olacak şekilde belirledik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/1*ovLHWzIvKXxdiDiHQ5wYWA.png" /></figure><p>Bu işlemde; bir isim tanımladık, öncelik seviyesini ‘High’ olarak seçtik. Bant genişliği birimini ‘Mbps’ olarak ayarladık ve maksimum bant genişliğini 20 Mbps, garanti edilen minimum bant genişliğini ise 10 Mbps olacak şekilde belirledik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9Fuva85D226vdY0Lj-qetA.png" /></figure><p>50Megabitlik bir hattımızın olduğunu varsayalım. Burada yaptığımız işlemde 30 megabit ve 20 megabitlik iki traffic shaper oluşturduk. Bunların ikisinden de aynı anda trafik geldiğini düşündüğümüzde bu noktada priortiy devreye giricek. Hangisinin priority’si yüksekse o öncelikli olarak trafiği kullanacak. Yani resimde gözüken HIGH prioritye sahip trafik öncelikli olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*s8PBEA3ttTrHcRHpA2tOrA.png" /></figure><p>Oluşturduğumuz <strong>shared tipinde</strong> traffic shaper’ları kuralda kullanmak için <strong>Traffic Shaping &gt; Traffic Shaping Policy</strong>’ye geliyoruz (versiyona göre bu yerler değişiklik gösterebiliyor).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/536/1*VfWADOzTFN4M65qyTufRCA.png" /></figure><h4><strong>If Traffic Matches;</strong></h4><p><strong>-Source (Kaynak)</strong>: Trafiğin kaynağı 172.22.10.50 (client1) IP adresi olarak tanımlanmış.</p><p><strong>-Destination (Hedef)</strong>: Tüm hedefler için “all” seçeneği belirlenmiş.</p><p><strong>-Schedule (Zamanlama)</strong>: Politika her zaman geçerli olacak şekilde “always” olarak ayarlanmış.</p><p><strong>-Service (Hizmet)</strong>: Tüm servisler için “ALL” seçeneği seçilmiş.</p><p><strong>-Application (Uygulama)</strong>: Teamspeak, WebEx ve Zoom uygulamalarını içeren trafik için bu politika uygulanacak. Yani şirket içinde bir toplantı veya bir konuşma düzenlenecekse client1 özelinde bu uygulamalara atanılan traffic shaperlar aktif olacaktır.</p><p><strong>-URL Category (URL Kategorisi)</strong>: URL kategorisi seçilmemiş.</p><h4><strong>Then;</strong></h4><ul><li><strong>Apply Shaper</strong>: FortiGate gibi güvenlik cihazlarında, belirli bir trafik şekillendirme politikasının tanımlanarak bu politikanın trafiğe uygulanması anlamına gelir. Bu özellik, ağ trafiğinin belirli bir hızda ve öncelikte yönetilmesini sağlar.</li><li><strong>Assign Shaping Class ID:</strong> Trafiği sınıflandırarak belirli şekillendirme kurallarını uygulamaya olanak tanır ve daha ince ayar yapılmış bir trafik kontrolü sağlar.</li></ul><p><strong>-Outgoing Interface (Giden Arayüz)</strong>: WAN (port1) arayüzü seçilmiş.</p><p><strong>Shared Shaper</strong>: LAN TO WAN yani upload hızını belirler</p><p><strong>Reverse Shaper </strong>: WAN TO LAN yani download hızını belirler.</p><p>Yani Shared Shaper ve Reverse Shaper ayrı olarak da verebiliriz.</p><p>Burada yaptığımız işleme atadığımız kullanıcılar 15megabiti içlerinde bölüşürler yani herkes 15megabit hız ile bir upload veya download yapamaz. Kullanıcı yoğunluğuna göre kişi başına düşen bandwitdh değişebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NlGBXkhoYHbLw6lzPG8yaA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/599/0*ccmSt5Vyo_V3uUKJ" /></figure><p><strong>Per IP Shaper: </strong>Burada oluşturduğumuz profilde bant genişlikleri her bir IP adresine ayrı ayrı uygulanacağı anlamına gelir.</p><p><strong>Bandwidth unit</strong>: Bant genişliği birimi olarak kbps, Mbps, Gbps gibi bir seçenekler belirlenir.</p><p><strong>Maximum bandwidth</strong>: Trafik için maksimum bant genişliğini sınırlandırmak amacıyla kullanılır. Etkinleştirilirse, belirli bir IP adresi için en fazla ne kadar bant genişliği kullanılabileceği ayarlanır.</p><p><strong>Max concurrent connections</strong>: Bir IP adresi başına izin verilen maksimum eşzamanlı bağlantı sayısını sınırlar.</p><p><strong>Max concurrent TCP connections</strong>: TCP protokolü için eşzamanlı bağlantıların maksimum sayısını sınırlar.</p><p><strong>Max concurrent UDP connections</strong>: UDP protokolü için eşzamanlı bağlantıların maksimum sayısını sınırlar.</p><p><strong>Forward DSCP</strong>: İleriye doğru DSCP (Differentiated Services Code Point) etiketlerini iletme seçeneğini etkinleştirir.</p><p><strong>Reverse DSCP</strong>: Geriye doğru DSCP etiketlerini iletme seçeneğini etkinleştirir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/1*hPi76hHPtBilujtqdIhbVw.png" /></figure><p>Burada bandwitdh 4Megabit olarak ayarlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/441/1*wsIbF8OEk1ShNBRoMCTthg.png" /></figure><p>Traffic Shaping Policy de Shared shaper ve Reverse shaper kısımlarını kapatıp Per-IP shaper kısmını açıp oluşturduğumuz shaper’ı ekliyoruz.</p><p>Yani burada kullanıcı başına 4Megabit bandwitdh atanır ve 4 megabitin altına düşmez. Per-IP shaper’ın kullanım alanları genellikle hata toleransı düşük olan yerlerde yani belli bandwitdh değerinin altına düşülmesi istenmeyen durumlarda kullanılır.</p><p>Şimdi oluşturduğumuz Traffic Shaper Policy çalışıp çalışmadığını kontrol edelim.</p><p>İlk olarak Traffic Shaper Policy de oluşturduğumuz profili disable edip bir hız testi yapalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rmImXeAB8xIp-b1Vls1osA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/686/1*HrwZb3hUo95F386HLNYxtA.png" /></figure><p>Bu herhangi bir traffik shaping uygulanmamış hız testimizdir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/486/1*eGV4w-mfQpAQyQaKokAmOw.png" /></figure><p>Bu Traffic Shaping Policy enable edip client1&#39;in internet hızını yeniden test ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ADLoH8WXAaFArWOFEmOQ0g.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/749/1*Gc38zqcV59reEMd4Ci6X8w.png" /></figure><p>İstediğimiz bandwitdh değerlerini almış oluyoruz.</p><p>Bu şekilde fortigate cihazımız üzerinde Traffic Shaping yapılandırmasını yapmış oluyoruz.</p><h4><strong><em>Note</em></strong></h4><p>Eğer iki farklı shared varsa yani client1 ve client2. Biz bunlara trafficshaper1 ve trafficshaper2 diye ayrı ayrı 15 upload 20 download veriyoruz. Burada iki farklı shared oluyor fakat tek bir shared mantığıyla çalışıyor.</p><p>Bizim bunu engellememiz için;</p><p>trafficshaper1 de<strong> edit in cli </strong>diyoruz ve oraya</p><pre>set per-policy enable<br>end</pre><p>yazıyoruz. Bu işlemi trafficshaper2 de de uyarlarız ve iki shaper da kendi içerisinde 15 upload ve 20 download değerlerini görür.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=09e1eee8c56e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fortinet Fortigate Addresses]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/fortinet-fortigate-addresses-bc90c33834b6?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bc90c33834b6</guid>
            <category><![CDATA[fortinet]]></category>
            <category><![CDATA[address]]></category>
            <category><![CDATA[fortigate]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 31 Oct 2024 19:45:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-01T07:21:07.662Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba, bu çalışmamda Fortigate üzerinde Addresses üzerine duracağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/0*qd4Cj55UUQmu1OP1.jpg" /></figure><p><strong>Address Objects (Adres Nesneleri)</strong><br>Address nesneleri, ağ trafiğinin kaynaklarını ve hedeflerini tanımlamak için kullanılır ve <strong>firewall policies (güvenlik duvarı politikaları)</strong>, <strong>ZTNA</strong> gibi birçok işlevde kullanılabilir.</p><p><strong>Policy&amp;Object &gt; Addresses</strong></p><p>Doğru şekilde yapılandırıldığında, bu address nesneleri farklı işlevlerin konfigürasyonunu daha basit ve sezgisel hale getirecek esneklikte kullanılabilir. Bir <strong>firewall policy (güvenlik duvarı politikası)</strong> içinde kullanıldığında, <strong>FortiGate</strong> paket başlıklarındaki IP adreslerini politikanın kaynak ve hedef adresleriyle karşılaştırarak politikanın trafiğe uyup uymadığını belirler. Bu IP adresi eşleştirme işlemi, <strong>FortiGate</strong> üzerinde address nesneleri ile yapılandırılan diğer işlevler için de gerçekleştirilir.</p><p><strong>Address Types (Adres Türleri)</strong><br>IPv4 adresi oluştururken birkaç farklı adres türü belirtilebilir. Hangi türün seçileceği, mevcut bilgileri kullanarak mümkün olduğunca az girişle adresleri en doğru şekilde nasıl tanımlayabileceğinize bağlıdır. Örneğin, belirli bir şirketin web sunucularının adreslerini tanımlamaya çalışıyorsanız, web sunucu havuzunun ne kadar geniş olduğunu bilmiyorsanız, belirli bir IP adresi yerine <strong>Fully Qualified Domain Name (FQDN)</strong> kullanmanız daha olasıdır. Diğer yandan, bazı bilgisayarlar FQDN’e sahip olmayabilir ve belirli bir IP adresinin kullanılması gerekebilir.</p><p>Aşağıdaki tablo, çeşitli address türleri hakkında kısa bir açıklama sunmaktadır:</p><p><strong>Address Types (Adres Türleri)</strong></p><ul><li><strong>Subnet</strong></li><li><strong>IP Range</strong></li><li><strong>FQDN</strong></li><li><strong>Geography</strong></li><li><strong>Dynamic</strong></li><li><strong>Device (MAC Address)</strong></li><li><strong>Wildcard (CLI Only)</strong></li><li><strong>Interface Subnet (CLI Only)</strong></li></ul><p><strong>Address Group (Adres Grubu)</strong><br>Address grupları, cihazın yönetimini kolaylaştırmak amacıyla tasarlanmıştır. Eğer aynı şekilde ele alınacak veya aynı güvenlik politikalarını gerektirecek birkaç adres veya adres aralığınız varsa, her politikaya ayrı adresler girmek yerine bunları address gruplarına koyabilirsiniz.</p><p><strong>Address Group Types (Adres Grup Türleri)</strong></p><ul><li><strong>Group</strong>:<br>Group türündeki address grupları, birden fazla address grubuna üye olabilir. Daha fazla bilgi için <strong>Address group</strong>, <strong>Allow empty address groups</strong> ve <strong>Address group exclusions</strong> sayfalarına bakın.</li><li><strong>Folder</strong>:<br>Folder türündeki address grupları yalnızca tek bir address folder’a üye olabilir. Daha fazla bilgi için <strong>Address folders</strong> sayfasına bakın.</li></ul><h3>FORTIGATE ÜZERİNDE YAPILANDIRMAYA GEÇELİM</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w2W6sk_5ODU7xwlX0dGchg.png" /></figure><p>Addresses oluşturabilmek için Policy&amp;Objects &gt; Addresses demeliyiz.</p><p>Bu sekmede firewall’un kendi oluşturduğu ve bizim oluşturduğumuz adresler vardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B0G2wN83OBHHXfSTmgaAoA.png" /></figure><p>Address veya Address group oluşturmak için Create New e basmalıyız.</p><p><strong>Address:</strong> Yeni bir address tanımlamamıza yarıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/865/1*5e_9xbwVKK4_soTD0eQ3qw.png" /><figcaption>Policy&amp;Object &gt; Addresses &gt; Create New &gt; Addresses</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/877/1*b3w19gvJGqIXwJjHfMWD8A.png" /></figure><ul><li><strong>Name (Ad)</strong>: Adres nesnesi için belirlenen isim alanıdır; bu ad güvenlik politikalarında referans olarak kullanılacaktır.</li><li><strong>Color (Renk)</strong>: Adres nesnesine belirli bir renk atayarak görsel organizasyonu ve tanımlamayı kolaylaştırır.</li><li><strong>Type (Tür)</strong>: Bu alanda adres türü seçilir.</li></ul><p><strong>-Subnet</strong>: Adresin tipini subnet olarak seçeriz.</p><p><strong>— IP/Netmask</strong>: Seçilen türün gerektirdiği IP adresi ve subnet mask (örneğin, 192.168.1.0/24)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/587/1*8aDpWXb1dAScPYPSI6jMNw.png" /><figcaption>Subnet Gösterimi</figcaption></figure><p><strong>-IP Range: </strong>Belirli bir ip aralığı seçebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/866/1*gj-5kC9EeF7n-l7eVa2Ngg.png" /></figure><p><strong>-FQDN:</strong> FQDN seçtiğimiz zaman bir host name yazıyoruz buraya. Mesela webtekno.com. Biz buraya webtekno.com yazdığımız zaman webtekno.com’un çalıştığı ip adresleri çözümleniyor. Bu çok önemli bir yapıdır. Kuralımızda webtekno.com’a izin vermek istemediğimizi varsayalım. Sadece bir ip adresi ile çalışmıyorsa o sitesine erişim devam eder.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lyUTINBy6C6HVDdQ4uKPrQ.png" /><figcaption>FQDN Addresses</figcaption></figure><p>Gördüldüğü gibi iki ip adresi resolve edildi yani arka planda iki ip den hizmet veriyor. Bu şekilde işimiz FQDN ile kolaylaşmış oluyor.</p><p><strong>-Geography: </strong>Ülke bazlı engellemelerimizi buradan yapabiliriz. Mesela bir sunucumuz var ve bunu sadece TURKİYE VE İTALYA seçebiliyoruz. Bu da sunucumuza sadece TÜRKİYE VE İTALYA üzerinden bir istek gelecektir. Geography’nin bir diğer iyi yanı ise güvenlik tarafıdır. APT gruplarının çok olduğu veya siber suçların çok yaşandığı ülkelere servislerimizi burada bir address oluşturarak engelleyebiliriz. Bu işlemi <strong>virtual ip</strong> de kullanabiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/865/1*gUpacYW9dE543C74zI5WKQ.png" /></figure><p><strong>-Dynamic:</strong> Harici kaynaklardan ya da <strong>FortiGate</strong> üzerindeki modüllerden alınan adresleri dinamik olarak toplar. <strong>ClearPass</strong>, <strong>Device &amp; OS Identification</strong>, <strong>Fortinet Single Sign-On (FSSO)</strong> gibi entegrasyonlarla adres koleksiyonlarını dinamik olarak yönetir.</p><p><strong>-Device(MAC Address): </strong>MAC adresine dayalı bir adres tanımıdır. <strong>Link layer-based</strong> bir adres türü olup IP segmentleri arasında iletilemez. Çok önerilmeyen bir şeydir. Çünkü mac adresi taklit edilebilir ve değiştirilebilir.</p><h4><strong>Interface (Arayüz)</strong>:</h4><p>Bu alanda, adres nesnesinin ilişkilendirileceği belirli bir ağ arayüzü seçilebilir. Arayüzü “any” olarak seçmek, bu adresin tüm arayüzlerde geçerli olmasını sağlar ve yapılandırmayı daha esnek hale getirir. Böylece adres nesnesini birden fazla arayüzde kullanmak gerektiğinde, her seferinde özel bir arayüz seçme zorunluluğu ortadan kalkar.</p><p>Örneğin, arayüzü “port3” olarak seçtiğimizde, bu adres yalnızca “port3” arayüzünde geçerli olur. Eğer aynı adresi başka bir arayüzde de kullanmak istiyorsak, her politikada veya kurulumda “port3” yerine ilgili yeni arayüzü belirtmemiz gerekir. Bu da yapılandırma yönetimini zorlaştırabilir ve güncellemelerde ek iş yükü yaratabilir. “any” seçimi, adres nesnesinin çoklu arayüzlerde kullanılmasını sağlayarak, bakım ve yapılandırma sürecini daha verimli hale getirir.</p><p><strong>-Static Route Configuration (Statik Yönlendirme Konfigürasyonu)</strong>: Bu ayar etkinleştirildiğinde, yeni adres nesnesi statik bir yönlendirme ile ilişkilendirilebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/1*XN5-21OXOC3pdPwqHfjYtQ.png" /></figure><p><strong>-Comments (Yorumlar)</strong>: Adres nesnesi hakkında ek açıklamalar veya notlar girilebilir.</p><p>Bu şekilde Create New &gt; Addresses bölümünü anlatmış oldum.</p><p><strong>Address Group: </strong>Daha önce oluşturduğumuz addressleri burada bir address group oluşturup içine dahil edebiliriz. Bu ne işe yarıyor dersek bir kural oluşturduğumuzu düşünelim. Oluşturduğumuz kuralda çok client veya çok seçenek varsa orada kötü bir görüntü ve daha fazla uğraş gerektiriyor. En başta kurulan plana göre bir Address Group oluşturulursa kural yazarken istenilen kapsamı(IT_DESTEK_CALİSANLARI) kolaylıkla seçip kurala işleyebiliyoruz.</p><p>Bir örnek ile daha iyi anlaşılmasını gösterelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/890/1*jhRErSEAwrCFJfWkpRcBQA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xVq00et3ccJkdSqhONTNNg.png" /></figure><p>Create New &gt; Address Group diyoruz ve bir group oluşturuyoruz. Bu oluşturduğumuz group kuralımızda uyguluyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*r4lMBIHmtSIXCYiS8NYWyw.png" /><figcaption>Policy&amp;Object &gt; Firewall&amp;Policy</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PQL2VSIwjI0sLtG6dRhQqA.png" /><figcaption>Policy&amp;Object &gt; Firewall&amp;Policy</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nfPnjfIwJyDUVL9lJq3fcQ.png" /><figcaption>Group oluşturmadan kullanıma örnek</figcaption></figure><p>Oluşturduğumuz grubu kuralımızda kullandığımız zaman alt alta gözükme sorunu da ortadan kaldırıp bir düzen oluşturuyoruz. Bazı durumlarda yüzlerce member olacağından dolayı Address Group oluşturmak bu sayede işimize yarıyor.</p><p>Bu şekilde Create New &gt; Addresses Group bölümünü anlatmış oldum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5-DyFBHlq4qSwXSUAh4sDA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xJ9Mh-FcgxlVcH7-QCgThA.png" /></figure><p>Bu şekilde basit bir kural oluşturarak adreslerimizi kullanıyoruz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bc90c33834b6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fortinet Fortigate SSL-VPN]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/fortinet-fortigate-ssl-vpn-0505e370c9a6?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0505e370c9a6</guid>
            <category><![CDATA[ssl]]></category>
            <category><![CDATA[vpn]]></category>
            <category><![CDATA[fortinet]]></category>
            <category><![CDATA[fortigate]]></category>
            <category><![CDATA[ssl-vpn]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Oct 2024 11:31:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-30T11:31:27.819Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba, bu çalışmamda SSL-VPN üzerine duracağım.</p><p><strong>Virtual Private Network (VPN)</strong>, <strong>kullanıcı</strong> ile <strong>kurumsal veya kuruma ait bir ağ</strong> arasında <strong>güvenli</strong> ve <strong>şifreli bir bağlantı</strong> oluşturmayı sağlayan bir servistir. <strong>VPN</strong>, kullanıcının internet trafiğini şifreleyerek <strong>public internet</strong> (genel internet) üzerinden <strong>güvenli bir bağlantı</strong> sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/953/0*TmBFCzny9HwlpMQe.png" /></figure><p><strong>Secure Sockets Layer VPN (SSL VPN)</strong> ise bireysel kullanıcıların <strong>kurumsal bir ağa</strong>, <strong>client-server applications</strong> (istemci-sunucu uygulamaları), <strong>internal network utilities</strong> (iç ağ araçları) ve dizinlere erişimini sağlar. Özel bir yazılıma ihtiyaç olmadan kullanılabilen SSL VPN, tüm cihaz türleri için güvenli bir iletişim sunar. Bu erişim, <strong>public internet</strong> veya başka bir <strong>secure network</strong> (güvenli ağ) üzerinden olsa dahi, <strong>encrypted connection</strong> (şifreli bağlantı) ile sağlanır.</p><p>SSL VPN kullanıcısı ile SSL VPN cihazı arasındaki tüm trafik, <strong>SSL</strong> veya <strong>Transport Layer Security (TLS)</strong> protokolü ile şifrelenir. Kullanıcıların hangi protokolü kullanacaklarını belirlemelerine gerek yoktur, çünkü SSL VPN <strong>otomatik olarak</strong> tarayıcıda bulunan en yeni kriptografik protokolü kullanır. Tarayıcı veya işletim sistemi (OS) güncellendiğinde, protokol de otomatik olarak en yeni sürüme güncellenir.</p><p>Bu bağlamda <strong>VPN</strong>, <strong>network security</strong> (ağ güvenliği) sağlamak için kullanılan temel bir çözümdür ve SSL VPN gibi yöntemlerle daha esnek, yazılım gereksinimi düşük ve güvenli bir yapı sunar.</p><h3>FORTIGATE ÜZERİNDE YAPILANDIRMA</h3><p>VPN &gt; SSL-VPN Portals</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_CreQNlnwNJqKjtrlk-j0Q.png" /></figure><p>Burda default da 3 tane portalımız vardır.</p><ul><li><strong>Full-access (Tam Erişim)</strong>: Bu seviyede kullanıcıya tüm sistem bileşenlerine sınırsız erişim sağlanmıştır. Tüm izinler açık olduğundan, kullanıcı tüm verilere ve kaynaklara erişebilir, tam yetkilidir. Bu, genellikle yüksek güvenilirlik gerektiren ve tam yetkiyle yönetim işlemleri yapacak olan kullanıcılara verilir.</li><li><strong>Tunnel-access (Tünel Erişimi)</strong>: Tünel erişimi, özellikle VPN veya güvenli tünelleme protokolleri üzerinden sağlanan erişim seviyesidir. Kullanıcılar, ağ içinde belirli bir erişime sahiptir ancak bazı kısıtlamalar bulunmaktadır. Bu erişim türü, uzaktan güvenli bağlantılar oluşturulmasını sağlarken, kullanıcıya yalnızca belirli veri ve kaynaklara erişim sunar.</li><li><strong>Web-access (Web Erişimi)</strong>: Bu seviyede, kullanıcıya sadece web tabanlı sistemlere erişim izni verilmektedir, ancak bu durumda erişim kapalıdır. Web erişimi olmayan kullanıcılar, yalnızca diğer yöntemlerle sisteme bağlanabilir veya hiç erişim sağlayamaz. Bu tür erişim, genellikle düşük güvenlik yetkisi gerektiren kullanıcılar veya yalnızca belirli işlevlere erişmesi gereken kişilere sağlanır.</li></ul><p>Tunnel mode daha önerilen bir portaldır. Bağlantı sağlamak için fortiguardı vpn uygulamasını indiriyoruz ve kuruyoruz. Sebebi de tarayıcı ile bağlanıldığı zaman tarayıcıdan dolayı çıkabilecek açıklardan sistemimiz etkilenebiliyor. Bu yüzden FortiClient VPN ile bağlanmak önerilen bir yoldur ve web mode da aynı şekilde kapatılması gereken bir moddur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/877/1*SR4MagBjcCl7MUMrF3VEAg.png" /></figure><p><a href="https://www.fortinet.com/support/product-downloads#vpn">FortiClient</a> bu adresten indirebilirsiniz.</p><p>Bir SSL-VPN Portalı oluşturma adımına geçelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JE6x3dSxvDoTzCRXvVEiTA.png" /><figcaption>1.Resim</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iB9JRkWf09N6wgPMAjvw7g.png" /><figcaption>2.Resim</figcaption></figure><h4>1 ve 2.Resim</h4><p><strong>1-Limit Users to One SSL-VPN Connection at a Time:</strong> Bu ayar aktif olduğu sürece ve kullanıcı bu portala atandıysa tek bilgisayardan tek bir bağlantı sağlanıyor yani aynı anda başka bir bilgisatardan bağlanılamaz. IP range veya güvenlik için bu seçenek aktif edilebilir.</p><p><strong>2-Tunnel Mode: </strong>Kullanıcılarımız FortiClient VPN ile bağlanacaksa yapılandırdığımız yerdir.</p><ul><li><strong>Disabled (Kapalı)</strong>: Tüm istemci trafiği SSL-VPN tüneli üzerinden yönlendirilir, yani tüm veri güvenli tünelden geçer.</li><li><strong>Enabled Based on Policy Destination (Politika Hedefine Göre Etkin)</strong>: Sadece belirlenen güvenlik politikalarına uyan hedeflere yönelik trafik SSL-VPN tünelinden geçer; diğer trafik doğrudan internete gider.</li><li><strong>Enabled for Trusted Destinations (Güvenilen Hedefler için Etkin)</strong>: Güvenilen hedefler doğrudan erişilirken, güvenilir olmayan hedeflere yönelik trafik SSL-VPN tüneline yönlendirilir.</li></ul><p><strong>— Routing Address Override</strong> ve <strong>Source IP Pools</strong> alanları, özel yönlendirme adresleri ve IP havuzlarını yapılandırmak için kullanılabilir.</p><p>Enable Split Tunnelling disable iken kullanıcı internete erişemez. Enable iken de hangi networke izin verdiysek ona erişebiliyor.</p><p>Şimdi <strong>Split Tunelling enable</strong> dedik ve <strong>Routing adrese</strong> bastık. Routing adreste hangi networklerin erişebileceğini dahil edebiliriz. Aynı zamanda burayı boş bırakıp policy yazarken destination kısmına da koyduğumuz networkler geçerli olacaktır.</p><p>Source IP Pools ise vpn ile bağlandıktan sonra hangi bloktan ip alacaklarına karar verilen yerdir.</p><p><strong>3-Tunnel Mode Client Options</strong>: Eğer <strong>allow client to save password</strong> dersek Forti Client ile bir kere bağlandıktan sonra parolasını kaydedebiliyor, bu önerilmeyen bir durumdur.</p><p><strong>Allow client to connect automatically</strong> dersek kullanıcı bilgisayarda oturum açtığı anda otomatik olarak bağlanıyor.</p><p><strong>Allow client to keep connections alive</strong> kullanıcı tekrar bağlan demeden otomatik olarak bağlanır.</p><p><strong>DNS Split Tunneling</strong>, yalnızca belirli DNS sorgularının VPN tünelinden geçmesini sağlar. Güvenlik gerektiren sorgular VPN üzerinden yönlendirilirken, diğerleri doğrudan internette çözülür, böylece hem güvenlik hem performans sağlanır.</p><p><strong>4-Host Check</strong>: Bir kullanıcı VPN ile bağlantı sağlamadan önce antivirüs, firewall veya ikisini kontrol ederek onları açmasını kontrol edebiliyor.</p><p>Host check kısmını CLI dan daha da yapılandırabiliyoruz.</p><p><strong>5-Restrict to Specific OS Versions: </strong>Bu kısımdan işletim sistemi kontrolü yaptırabiliyoruz. End Of Life gibi işletim sistemlerini buradan engelleyebiliyoruz.</p><p><strong>6-Enable Web Mode:</strong> Burada Web Mode aktif mi? değil mi? seçebiliyoruz. Web mode güvenlik amaçlı çoğunlukla portallarda disable edilen bir özelliktir.</p><p><strong>7-Enable FortiClient Download: Download Method kısmını Direct dersek Web Mode açıkken web mode ile gelip FortiClient indirebiliyor veya path belirtip kurdurabiliriz.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wmIFg7-bwxA82RCLxO6E_A.png" /></figure><p>SSLVPN_TUNNEL_ADDR1 yani 10.212.134.200–10.212.134.210 arasından ip alsın diyoruz. FortiClient Download kapatıp onaylıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Aj2ysGbqV5Ex2_DIGqu8Lg.png" /></figure><p>SSL-VPN Portals kısmına oluşturduğumuz portal ekleniyor.</p><p>SSL-VPN Settings sekmesine geçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/856/1*VbijdRUUYECv9Z4rA8qz3Q.png" /><figcaption>1.Resim</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/858/1*1_AnqsmIwtUnNZQeWankbA.png" /><figcaption>2.Resim</figcaption></figure><ul><li><strong>Listen on Interface(s)</strong>: Hangi interface den dinleme yapacak.</li><li><strong>Listen on Port</strong>: 443 portu kullanılıyor ancak bu port, sistemin yönetim HTTPS portuyla çakışma yapabilir. Genellikle 10443 seçilir.</li><li><strong>Redirect HTTP to SSL-VPN</strong>: Gelen istekleri HTTP portuna gelenleri HTTPS e yönlendirmeye yarıyor.</li><li><strong>Restrict Access</strong>: Herkese açık erişim veya belirli hostlara kısıtlama seçeneği.</li><li><strong>Idle Logout</strong>: Oturumun otomatik kapanması için 300 saniyelik bekleme süresi.</li><li><strong>Server Certificate</strong>: Varsayılan olarak kendi imzalı (self-sign) sertifika kullanılıyor; bu sertifika, güvenlik uyarılarına yol açabilir. Burada bir DNS kaydı yapıp orada kullanılan sertfikayı firewall’a yükleyip burada seçebiliyoruz bu şekilde gelecek uyarıları ortadan kaldırıyoruz.</li><li><strong>Require Client Certificate: </strong>İstemciler için sertifika zorunluluğu getirilebilir. Sertifikası olmayan kullanıcıların bağlantı kurması engellenebilir.</li><li><strong>Adress Range: </strong>Otomatik olarak bir adres aralığı seçebilir veya özel bir aralık tanımlayabilirsiniz. Örneğin, deneme portalında kullandığınız “SSLVPN_TUNNEL_ADDR1” IP aralığını burada belirleyebilirsiniz. Birden fazla IP aralığı ve portal yapılandırması yapılabilir; bunlar burada kategorize edilebilir.</li><li>DNS Server: FortiClient VPN bağlantısı kurduğunda Fortigate kendi DNS’lerini overwrite eder yani karşı clienta bunları baskın olarak gönderir. Burada genelde iç dns yazılır. İç dns yazıyorsak dns kuralını da yazmamız gereklidir.</li><li>Authentication/Portal Mapping:</li></ul><p>User/Groups dan DENEME Portalımızı seçebiliyoruz. Burada başka tanımlamalar da yapabiliyoruz. Mesela çalışanlar &gt; tunnel acces gibi bir tanım da yapabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/1*jSeL8_qZgoEazqMc_zivgg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/857/1*bOIYY7bN1GBHBoRsZCV7gg.png" /></figure><p>Bu şekilde yapılandırmasını yapıyoruz.</p><p>Şimdi kural yazmamız gerekiyor. Firewall Policy sekmesine gidiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/860/1*oollMLZvHDZ8i-qHzUszmg.png" /></figure><p>Burada kuralımızı oluşturuyoruz.</p><p>1-Incoming Interface olarak yeni eklenen SSL-VPN seçeneğini giriyoruz.</p><p>2-Outgoing Interface olarak hangi bloğa erişebileceğini seçiyoruz.</p><p>3-Source olarak ip range ve kullanıcımızı seçiyoruz.</p><blockquote><strong>Note: SSL-VPN kullanıcısız çalışmaz.</strong></blockquote><p>4-Destination olarak client1 mizi seçiyoruz.</p><p>5-Nat kapatıp onaylıyoruz.</p><p>SSL-VPN den gelen isteklerden genellikle antivirüs ve IPS eklenir onları da aktif ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e_CWpGdC-yCb203bDg6CuA.png" /></figure><p>Tüm bu işlemlerden sonra 192.168.1.132:10443 adresinden VPN bağlantısını WEB mode ile kurduğumuzu görüyoruz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0505e370c9a6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fortinet Fortigate SD-WAN Kurulumu]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/fortinet-fortigate-sd-wan-kurulumu-96e19566409e?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/96e19566409e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Oct 2024 16:03:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-28T16:03:29.833Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba bu çalışmamda SDWAN kurulumu üzerine duracağım.</p><p>SD-WAN(<strong>Software-Defined Wide-Area Network</strong>) Fortigate’e 5.6 versiyonundan sonra gelen bir özelliktir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/680/0*9uARYuXnVt3sfePY.png" /></figure><p>Bu özellik ile internet üzerinde hat yedekliliğini sağlarız. İki adet ISP’den hizmet alıyoruz. Bunları wan1 ve wan2 olarak fortigate üzerinde sonlandırıyoruz ve yedekliliğini sağlarız. SD-WAN ile beraber hat yedekliliğinin yanı sıra application bazlı, web sitesi bazlı hatlarıma yük dağıtabiliyorum veya hatların kalitesine göre ölçüm yapıp diğer hatlara yönlendirebiliyorum.</p><h4><strong>SD-WAN’in avantajları</strong>:</h4><ol><li><strong>Centralized Orchestration</strong>: SD-WAN, dağıtımları ve yapılandırmaları merkezi olarak yönetir ve güvenlik kurallarını gerçek zamanlı olarak güncelleyebilir. Bu, yönetim sürecini basitleştirir.</li><li><strong>Direct Cloud Access</strong>: <strong>Backhauling</strong>’e gerek kalmadan, tüm kullanıcılar için kritik bulut hizmetlerine doğrudan erişim sağlar.</li><li><strong>Better Application Performance</strong>: İş açısından kritik trafiği ve gerçek zamanlı hizmetleri önceliklendirir, gecikmeleri ve paket kaybını azaltır.</li><li><strong>Increased Business Agility</strong>: Tüm ağlar üzerindeki güncellemeler aynı anda uygulanabilir, iş ihtiyaçlarına hızlı yanıt verilir.</li><li><strong>Cost Savings</strong>: Mevcut <strong>MPLS</strong> devreleri ve geniş bant üzerinden verimli trafik yönlendirmesi sağlar, böylece pahalı bağlantılar üzerindeki bant genişliği ihtiyacı azalır.</li><li><strong>Improved Security</strong>: SD-WAN, entegre güvenlik özellikleri ile hem iç hem de dış tehditlere karşı daha etkili bir koruma sunar. <strong>NGFW</strong>, <strong>IPS</strong>, <strong>şifreleme</strong>, <strong>AV</strong> ve <strong>sandboxing</strong> gibi güvenlik özellikleri ile veri kaybı, kesinti ve düzenleyici ihlallerin önlenmesine yardımcı olur.</li></ol><h3>FORTIGATE ÜZERİNDE GÖSTERİMİ</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t2Ene1Mb0-61gHCbxqa1Lw.png" /></figure><p><strong>Network </strong>&gt; <strong>SDWan</strong> sekmesine geliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oqVvoVPmvPdQ_K8eHWF4WQ.png" /></figure><p><strong>Create New</strong> &gt; <strong>SD-WAN Zone’ a member ekleyeceğiz.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NYCWOlfRZfd2-2s4Y02NIg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KhP9xnRyDKsmfYllKTKO2Q.png" /></figure><p><strong>NOT</strong>: SD-WAN oluştururken referans değeri 0 olmak zorundadır yani üzerinde bir işlem yapılmaması gerekiyor. Bu açıdan dolayı işlerimizde kurulum yaparken bir portu başta SD-WAN’a dahil etmek işimize kolaylık sağlayacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iFzhcGJgEsXV5GpcFxjGXQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VBcBQOOp0bvBFBtNylBmmQ.png" /></figure><p>ISP1 ve ISP 2 yi ekliyoruz.</p><p>Şimdi bu hatlar üzerinde yapımızı kontrol edebilmek için up down durumlarını ayarlamamız gerekiyor. Aynı zamanda bu hatların kalitesini ölçmemiz gerekir. Bu ayarı yaptığımız yer <strong>Performance SLA</strong> sekmesidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OdPrnqyLLazQgKa_VjW08g.png" /></figure><p>Performance SLA sekmesinden yeni bir SLA oluşturacağız. Creat New diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eqaXKcRNLDrm4kkuTdQuEA.png" /></figure><p>Resimdeki ayarlar, iki internet servis sağlayıcısının (ISP1 ve ISP2) bağlantı kalitesini <strong>Google DNS (8.8.8.8)</strong> üzerinden <strong>ping</strong> ile izleyerek gecikme, jitter (dalgalanma) ve paket kaybı gibi performans kriterlerine göre bağlantıyı değerlendirmek için yapılandırılmış. Belirlenen sınırlar aşılırsa bağlantı inaktif sayılır ve otomatik olarak ISP1 den ISP2 ye aktarılır.</p><p>Burada önemli bir nokta, <strong>latency (gecikme) değerini varsayılan olarak bırakmamamız gerektiğidir</strong>. Türkiye’deki bazı internet sağlayıcıları bağlantıyı 15 ms civarında sunabiliyor. Bu durumda, latency değerini 20 ms olarak ayarlamak daha doğru olur. Böylece bağlantı dalgalanmaları veya performans düşüşleri olduğunda sorunu daha net bir şekilde gözlemleyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UnrBfjQxaqt7iu7uwn5HYA.png" /></figure><p>SLA çalışmaya başladı ve değerlerimiz anlık olarak değişiklik gösteriyor. Burada şunu anlamalıyız. Benim latency değerim düzenli olarak 33 gözüküyor o yüzden bizim latency değerini 35 yapmamız gerekir.</p><p>SD-WAN rule adımına geçiyoruz ve yeni bir rule oluşturuyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3egdnUunDI5M2xYLu4mkEA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MCAAsbpjEcjh0aKjIkvd8Q.png" /></figure><p>Bu ayarlarda, <strong>Priority Rule</strong> ile belirli internet hizmetleri veya uygulamalar için trafik önceliği tanımlanabilir. İlk görselde, bir SD-WAN kuralı oluşturuluyor ve Amazon servislerine (örneğin, Amazon Mobile, Amazon Login) öncelik veriliyor. Bu, uygulama ve internet servis adresleriyle kullanıcı trafiğinin yönlendirilmesi için yapılandırma sağlar. İkinci görselde ise <strong>Outgoing Interfaces</strong> seçeneklerinden trafik çıkışı için en uygun yol seçiliyor. <strong>Best Quality</strong> (En İyi Kalite) seçeneği ile, SLA gereksinimlerini karşılayan en iyi performans sunan ağ arayüzü tercih ediliyor. Bu arayüzü seçme aşamasında oluşturduğumuz SLA kuralına bakarak bir sonuç alacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9JDobIgN87TW8CseIy1mpA.png" /></figure><p>Bu kural hatların latency değerine bakarak amazon trafiğini iki hat arasında oluşturacaktır.</p><p><strong><em>NOTE</em></strong>: SD-WAN Rules kısmında örneğin youtube giderken<strong> sadece ISP2 çalışsın da diyebiliyoruz.</strong> Bu yaptığımız kuralda <strong>interface preference değerini ISP2 olarak seçeriz. </strong>Bu sayede ISP2 ayakta olduğu sürece trafik ISP2 üzerinden akar eğer down olursa defaultta olan kuraldan ötürü trafik up olan ISP1 e aktarılır.</p><p>Bu kuralın işleyebilmesi için static route ve firewall policy kurmamız gerek.</p><p>Static route oluşturuyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CgDypTrTUyBQy55oBq19SQ.png" /></figure><p>0.0.0.0/0 static route olarak SD-WAN a ekliyoruz.</p><p>Firewall Policy yazma adımına geçeceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7AIC0k2gBO3Mhv7KjGarKw.png" /></figure><p>Port2 den yani localimden virtual-wan-linke bir kural yazıyoruz. Bu kural olmasa hiçbir trafiğe geçiş olmayacaktır.</p><p>Son olarak SD-WAN’a gidip kuralımızı nasıl çalıştığına bakıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*I-FvqaW2OOvB-dTHDgea5Q.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HCe29aaQtb0MYBW3-kgHGA.png" /></figure><p>Bu şekilde SD-WAN yapılandırma işlemini gerçekleştiriyoruz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=96e19566409e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fortinet Fortigate Deep Packet Inspection]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/fortinet-fortigate-deep-packet-inspection-1f81285ff610?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1f81285ff610</guid>
            <category><![CDATA[fortinet]]></category>
            <category><![CDATA[fortigate]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Oct 2024 22:34:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-27T22:34:38.426Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba bu çalışmamda Fortigate üzerinde Deep Packet Inspection konfigürasyonunu göstereceğim.</p><h3>Deep inspection</h3><p>SSL derin denetimini atlamak için adres ve web kategorisi izin listelerini yapılandırabilirsiniz.</p><h3>Derin incelemeyi kullanma nedenleri</h3><p><strong>Hypertext Transfer Protocol Secure (HTTPS)</strong>, <strong>Secure Sockets Layer (SSL)</strong> şifrelemesi uygulayarak web trafiği üzerinde koruma sağlasa da, şifrelenmiş trafik ağınızın normal savunmalarını aşmak için kullanılabilir.</p><p>Örneğin, bir <strong>e-commerce session</strong> sırasında bir virüs içeren dosyayı indirebilir veya zararsız görünen bir indirme içeren bir <strong>phishing email</strong> alabilirsiniz. Bu indirme çalıştırıldığında, bir <strong>command and control (C&amp;C) server</strong> ile şifrelenmiş bir oturum oluşturur ve bilgisayarınıza kötü amaçlı yazılım indirir. Bu saldırılardaki oturumlar şifreli olduğu için, ağınızın güvenlik önlemlerinden geçebilirler.</p><p><strong>Deep inspection</strong> kullandığınızda, <strong>FortiGate</strong>, başlatılan <strong>SSL session</strong>’ın alıcısı gibi davranır, ardından içeriği tehditleri bulmak ve engellemek için şifrelerini çözer ve denetler. Daha sonra içeriği yeniden şifreler ve gerçek alıcıya gönderir.</p><p><strong>Deep inspection</strong>, sadece HTTPS kullanan saldırılardan korumakla kalmaz, aynı zamanda SMTPS, POP3S, IMAPS ve FTPS gibi yaygın olarak kullanılan diğer <strong>SSL-encrypted protocols</strong>’den de koruma sağlar.</p><p><strong><em>Note:</em></strong><em> </em>Kısaca Deep inspection Fortigate üzerinde bazı sertifikalar mevcuttur. Örneğin, kullanıcı n11.com veya Trendyol’a erişmeye çalıştığında, firewall üzerindeki sertifikalar devreye girer ve trafiği izler. Gelen paketleri açarak ayrıntılı bir analiz yapar ve kullanıcının n11.com veya Trendyol’da tam olarak hangi sayfaya gittiğini belirler. Bu bilgiler, daha sonra kayıt altına alınır. Bu işlemlerin gerçekleşebilmesi için firewall kurallarına uygun sertifikaların eklenmesi gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*e6DN76z7coLhJNdC.png" /></figure><p>FortiGate’in kaynaklarını optimize etmek için, aşağıdaki protokollerin eşleştirilmesi ve denetlenmesi etkinleştirilebilir veya devre dışı bırakılabilir:</p><ul><li><strong>HTTPS</strong></li><li><strong>SMTPS</strong></li><li><strong>POP3S</strong></li><li><strong>IMAPS</strong></li><li><strong>FTPS</strong></li><li><strong>DNS over TLS</strong></li></ul><p>Her protokolün varsayılan bir <strong>TCP port</strong>’u vardır. Trafiğin aktığı herhangi bir portu denetlemek için bu portlar değiştirilebilir. <strong>Packet headers</strong>, paketi hangi protokolün oluşturduğunu belirtir.</p><h4>Derin inceleme kullanılırken tarayıcı mesajları</h4><p>FortiGate içeriği yeniden şifrelediğinde, <strong>Fortinet_CA_SSL</strong>, <strong>Fortinet_CA_Untrusted</strong> veya yüklediğiniz kendi <strong>CA certificate</strong> gibi depolanan bir sertifika kullanır.</p><p>Tarayıcının güvenilir <strong>CA list</strong>’inde <strong>Fortinet_CA_SSL</strong> bulunmadığı için, tarayıcı, FortiGate tarafından yeniden imzalanmış bir sunucu sertifikası aldığında güvenilmeyen bir sertifika uyarısı görüntüler. Uyarı mesajlarını durdurmak için, <strong>FortiGate-trusted CA</strong> olan <strong>Fortinet_CA_SSL</strong>’i güvenilir olarak ayarlayın ve tarayıcınıza import edin.</p><p>Eğer <strong>Fortinet_CA_SSL</strong>’i tarayıcınıza import ettikten sonra hâlâ güvenilmeyen sertifikalar hakkında mesajlar alıyorsanız, bu durum <strong>Fortinet_CA_Untrusted</strong>’den kaynaklanır. <strong>Fortinet_CA_Untrusted</strong> sertifikasını asla tarayıcınıza import etmeyin.</p><p><strong>Fortinet_CA_SSL</strong>’i tarayıcınıza import etmek için:</p><ol><li>FortiGate üzerinde, <strong>Security Profiles</strong> &gt; <strong>SSL/SSH Inspection</strong> bölümüne gidin ve <strong>deep-inspection profile</strong>’ını düzenleyin.</li><li>Varsayılan <strong>CA Certificate</strong>’ı <strong>Fortinet_CA_SSL</strong>’dir.</li><li><strong>Download</strong>’a tıklayın ve sertifikayı yönetim bilgisayarına kaydedin.</li><li>İstemci bilgisayarında, <strong>Certificate Import Wizard</strong>’ı kullanarak sertifikayı <strong>Trusted Root Certificate Authorities store</strong>’a yükleyin.</li><li>Eğer bir güvenlik uyarısı çıkarsa, sertifikayı yüklemek için <strong>Yes</strong>’i seçin.</li></ol><h4>Fortigate üzerinden uygulamalı gösterime geçelim.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UOWjchaDhPFiKm33T04AKw.png" /></figure><p>Deep Inspection kısmına geçmeden önce web filter kısmından shopping bölümünü monitör moda alıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e309uwGz-eSs38rXhDX4zw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PgS51zSHA_j4RuWe22NZAg.png" /></figure><p>Shopping kategorisini monitör moda almıştık. Bu adımdan sonra trendyol.com adresine gidiyoruz ve loglarımıza bakıyoruz.</p><p>Loglara baktığımız zaman trendyol sitesinin https den sonrasını göremiyoruz.</p><p>Bu adımdan sonra clientlarda nasıl devreye alıcağımızı göreceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VOwX4L92RQGMQk6gEJua5g.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OBaTZDGV-kFc3m5ML00I4g.png" /></figure><p>İlk olarak trendyol.com adresinde sertifika kısmında trendyolun kendi sertifikası görünüyor. Biz custom-deep-inspection seçtiğimiz zaman Full SSL Inspection seçeneği seçili oluyor. Bu da trendyol.com adresine gittiğimiz zaman trendyol.com’un kendi sertifikası yerine fortigate sertifikası yer alacak. Yani client sertifika olarak trenyolu görmücek fortigate’i görecek, karşı taraftaki sunucu da istek atan olarak client değil fortigate’i görecek.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/860/1*UlkKkzZOe_7C0blA34dceA.png" /></figure><p>Burada aldığımız uyarıda bu sertifikanın clientların browserında yüklü olması gerekiyor. Yoksa hata alacaklardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/775/1*SKQv5kPOm9G60R4HVVF0Qw.png" /></figure><p>Exempt from SSL Inspection bu adreslere giderken SSL Inspection uygulama dediğimiz yerdir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/839/1*FcDgZPSwLEeuNobvAiF2qg.png" /></figure><p>Arka planda süresi biten sertifikaları engelleye diyebiliyoruz. O yüzden expired certificates kutusunu Keep Untrasted &amp; Allow diyoruz. Çünkü sertifkaların süresi bittiğinde yenilenmesi uzun sürebiliyor. Best Practice e göre de böyle olması gerekiyor.</p><p><strong>Şimdi sertifikayı download ediyoruz.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/904/1*GnOTPA5VuKBp3A6nRNusbQ.png" /></figure><p>Aç diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/568/1*_LHb_puQzMDiuswiZ2V0OA.png" /></figure><p>Sertifikayı yükle diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/725/1*U0qdBl8OO0DhY6Ty25kwYA.png" /></figure><p>Yerel makineyi seçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/763/1*2osCCWPBIaQUWhZvco8aKw.png" /></figure><p>Bu seçenekleri seçiyoruz, ileri diyoruz ve son dediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/556/1*WnPY0IDmvZmtGPabvgK-nQ.png" /></figure><p>Sertifika başarıyla yüklendi.</p><p>Firewall policy’e geliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*--HWILwXpPTjjnOmx9-aOQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/529/1*jruYrjaMTMqCG3Iw_8GkGw.png" /></figure><p>Clientımızın internete çıkan kuralından custom-deep-inspection seçiyoruz.</p><p>Bu adımdan sonra amacımıza ulaşıyoruz. Trendyol.com adresinde fortigate sertifikamız gözüküyor ve Log &amp; Report da web filter alanına gidiyoruz, detaylı bir url görüyoruz.</p><p>Başlangıçta, loglar sadece trenyol.com adresini gösterirken, daha sonra URL’lerin ayrıntılarına kadar bilgi sunmaya başladı. <strong>Deep Inspection</strong> sayesinde, paketlerin detaylarına erişebiliyoruz. Bu, paketin içeriğinin incelenip tüm URL’lerin belirlenmesi anlamına geliyor. Derinlemesine bir analiz görebiliyoruz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1f81285ff610" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Standart, Genişletilmiş, İsimli ACL Yapılandırması]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/standart-geni%C5%9Fletilmi%C5%9F-i%CC%87simli-acl-yap%C4%B1land%C4%B1rmas%C4%B1-bb0e69cfe7f8?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb0e69cfe7f8</guid>
            <category><![CDATA[cisco]]></category>
            <category><![CDATA[acl]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 20 Oct 2024 13:43:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-20T13:43:35.297Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba bu çalışmamda Standart, Genişletilmiş, İsimli ACL Yapılandırması üzerine duracağım.</p><h3>Standart ACL Yapılandırması</h3><p>Standart Access Control List (ACL), ağ trafiğini IP adreslerine göre filtrelemeye yarayan bir yöntemdir. Standart ACL’ler genellikle kaynak IP adresine göre izin veya engelleme yapar. Cisco cihazlarda Standart ACL yapılandırması aşağıdaki adımlarla gerçekleştiriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xazPY6XQVlWi-DlwCeacgQ.png" /></figure><p>Bu görselde bir ağ topolojisi gösteriliyor. <strong>Router 1</strong> ve <strong>Router 2</strong> iki yönlendirici olarak yer alıyor ve her iki yönlendiriciye bağlı çeşitli cihazlar var. Topolojinin her iki tarafında PC’ler ve Switch’ler bulunuyor.</p><ul><li><strong>Router 7</strong> sol tarafta yer almakta ve bu yönlendiriciye bağlı bir <strong>2960 Switch</strong> (Switch0) ile iki ağ görülmekte. Ayrıca Router 1, <strong>Serial 0/0/0</strong> portu aracılığıyla <strong>Router 2</strong> ile bağlantılı.</li><li><strong>Router 2</strong> sağ tarafta yer alıyor ve ona bağlı bir <strong>Server</strong> ve <strong>Switch</strong> (Switch2) bulunuyor. Router 2’in <strong>Serial 0/0/0</strong> portu Router 1 ile iletişim halinde.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/832/1*5ozG-tr0VPZXb9DtDIt1sw.png" /></figure><p>Bu adres, sunucunun ağdaki kimliğidir ve <strong>10.10.10.0/24</strong> ağına aittir. Default Gateway de 10.10.10.1 olarak ayarlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xds_UVYhn_llYgsJ7rok3w.png" /></figure><p>Burada yapacağımız ağ tasarımı belirliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-4o8zIW-jZJXqNmGoPM-DA.png" /></figure><p>Bu çıktı, resminizdeki gibi <strong>FastEthernet</strong> ve <strong>Serial</strong> arayüzlerinin IP atamalarını ve arayüzlerin aktif hale getirilmesini gösterir.</p><pre>Router&gt;en<br>Router#conf t<br>Enter configuration commands, one per line.  End with CNTL/Z.<br>Router(config)#hostname R1<br>R1(config)#int fa0/0<br>R1(config-if)#ip add 10.1.2.1 255.255.255.0<br>R1(config-if)#no sh<br>%LINK-5-CHANGED: Interface FastEthernet0/0, changed state to up<br>%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface FastEthernet0/0, changed state to up<br>R1(config-if)#int fa0/1<br>R1(config-if)#ip add 10.1.1.1 255.255.255.0<br>R1(config-if)#no sh<br>%LINK-5-CHANGED: Interface FastEthernet0/1, changed state to up<br>%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface FastEthernet0/1, changed state to up<br>R1(config-if)#int s0/0/0<br>R1(config-if)#ip add 209.165.202.1 255.255.255.0<br>R1(config-if)#no sh<br>%LINK-5-CHANGED: Interface Serial0/0/0, changed state to down<br>%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface Serial0/0/0, changed state to down<br>R1(config-if)#end<br>R1#<br>%SYS-5-CONFIG_I: Configured from console by console</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/928/1*zv6zTDkg4iAF01J0St1Iug.png" /></figure><p>Bu görüntüde <strong>show ip interface brief</strong> komutu ile yönlendiricinin arayüz durumu özetlenmiştir:</p><ul><li><strong>FastEthernet0/0</strong>: 10.1.2.1 IP adresine sahip, <strong>up/up</strong> (aktif).</li><li><strong>FastEthernet0/1</strong>: 10.1.1.1 IP adresine sahip, <strong>up/up</strong> (aktif).</li><li><strong>Serial0/0/0</strong>: 209.165.202.15 IP adresine sahip, <strong>down/down</strong> (kapalı).</li><li><strong>Serial0/0/1</strong>: IP adresi atanmadı, <strong>administratively down</strong> (yönetimsel olarak kapalı).</li><li><strong>Vlan1</strong>: IP adresi atanmadı, <strong>administratively down</strong> (yönetimsel olarak kapalı).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h6xH9GDj1vLhXWnx1-_QPw.png" /></figure><p>Bu görüntüde, <strong>R2</strong> yönlendiricisinin yapılandırması yer alıyor. Aşağıdaki komutlar ile <strong>FastEthernet 0/0</strong> ve <strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzlerine IP adresleri atanmış ve arayüzler aktif hale getirilmiştir.</p><h4><strong>Yönlendirici Adı Ayarlanıyor</strong>:</h4><ul><li>Router(config)#hostname R2</li></ul><h4><strong>FastEthernet 0/0 Arayüzü</strong>:</h4><p>R2(config)#int fa0/0 R2(config-if)#ip add 10.10.10.1 255.255.255.0 R2(config-if)#no sh</p><ul><li>IP adresi: <strong>10.10.10.1/24</strong></li><li>Arayüz aktif hale getirilmiştir (up).</li></ul><h4><strong>Serial 0/0/0 Arayüzü</strong>:</h4><p>R2(config)#int s0/0/0 R2(config-if)#ip add 209.165.202.15 255.255.255.0 R2(config-if)#no sh</p><ul><li>IP adresi: <strong>209.165.202.15/24</strong></li><li>Arayüz aktif hale getirilmiştir (up).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1019/1*VV08R1vNekAbeTjmIBK99A.png" /></figure><p>Bu çıktıda <strong>show ip interface brief</strong> komutunun sonuçları gösteriliyor:</p><ul><li><strong>FastEthernet0/0</strong>: 10.10.10.1, <strong>up/up</strong> (aktif).</li><li><strong>FastEthernet0/1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong> (kapalı).</li><li><strong>Serial0/0/0</strong>: 209.165.202.15, <strong>up/up</strong> (aktif).</li><li><strong>Serial0/0/1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong> (kapalı).</li><li><strong>Vlan1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong> (kapalı).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IwEozQ6pCeyf5J_WbI391Q.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/589/1*9UDYanxnEQlbqMcFwC-6Ew.png" /></figure><p>R1 ve R1 tanımlarken ikisine de 209.165.202.15 verdiğimiz için onu düzeltiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*PUbafHG9jLcPteeOIBcPjg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/642/1*GBQL9QMvxcTf4H4zRU7tRA.png" /></figure><p>Bu iki görüntüde, R1 ve R2 yönlendiricileri üzerinde varsayılan yönlendirmenin (default route) yapılandırılması gösterilmektedir. Her iki yönlendiricide de tüm ağlar için varsayılan yol <strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne yönlendirilmiştir.</p><h3>Yapılandırmalar:</h3><h4><strong>R2 Yönlendiricisi</strong>:</h4><p>R2(config)#ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 s0/0/0</p><p>Bu komut, R2 yönlendiricisinde varsayılan rotayı <strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne yönlendirir. Bu şekilde yönlendirici, ağda belirtilmeyen tüm trafik için bu yolu kullanacaktır.</p><h4><strong>R1 Yönlendiricisi</strong>:</h4><p>R1(config)#ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 ser0/0/0</p><p>Benzer şekilde, R1 yönlendiricisinde de varsayılan yol <strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne yönlendirilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uzapEoQQGx-HURI-l0haUA.png" /></figure><p>Tüm cihazlarımızın ağ tanımlarını yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/854/1*1EzyvVBTyFz8abWT_-6TmQ.png" /></figure><p>Burada PC2 den Server’a bir ping atıyoruz ve başarılı oluyoruz çünkü henüz bir ACL tanımlamadık. Senaryo da 10.1.2.0/24 ağı servera ulaşsın ama 10.1.1.0/24 ağından sadece 10.1.1.2 gitsin. Access listi router 2 ye yapıcaz ve serial 0/0/0 a in yönünde uygulayacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*908zV6iRwlqOFi6UR_f0Eg.png" /></figure><p>Bu görüntüde <strong>Access Control List (ACL)</strong> yapılandırması gösterilmektedir. ACL, ağ trafiğini kontrol etmek ve belirli IP adreslerinden gelen/verilen trafiği izin vermek veya engellemek için kullanılır. Yapılandırmada bir <strong>Standard Access List</strong> oluşturulmuş ve bir arayüze uygulanmıştır.</p><h3>ACL Yapılandırma Adımları:</h3><h4><strong>Access List (ACL) Oluşturma</strong>:</h4><ul><li>ACL numarası <strong>7</strong> olarak belirlenmiştir.</li><li>İki kural eklenmiştir:</li><li><strong>10.1.1.2</strong> IP adresine izin verilir.</li><li><strong>10.1.2.0/24</strong> ağına izin verilir.</li></ul><p>R2(config)#access-list 7 permit 10.1.1.2</p><p>R2(config)#access-list 7 permit 10.1.2.0 0.0.0.255</p><h4><strong>ACL’nin Bir Arayüze Uygulanması</strong>:</h4><ul><li><strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne ACL uygulanır.</li><li>ACL, bu arayüze gelen trafiğe (<strong>in</strong>) uygulanmıştır.</li></ul><p>R2(config-if)#ip access-group 7 in</p><h3>Sonuç:</h3><p>Bu yapılandırma, <strong>10.1.1.2</strong> IP’sinden ve <strong>10.1.2.0/24</strong> ağından gelen trafiğe <strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzünde izin verir. Diğer tüm trafiğe varsayılan olarak izin verilmez, bu da sadece belirlenen IP’lerin geçmesine izin verecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZGcgjFSSZ0UJx_QcwwM4Fg.png" /></figure><p><strong>10.1.1.2</strong> IP’sinden ve <strong>10.1.2.0/24 ağından cihazlara izin verilir ve diğer cihazların iletişimi kesilir.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/613/1*w4-8Dj7xdH2dkx4nOxcewg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/598/1*z1KccadOWd7hmRGHoXK11w.png" /></figure><h3>1. ACL Görüntüleme:</h3><ul><li><strong>show access-lists</strong> komutu kullanılarak ACL numarası <strong>7</strong> olan bir liste görüntülenmiş:</li><li><strong>10.1.1.2</strong> IP adresinden gelen trafiğe izin verilir.</li><li><strong>10.1.2.0/24</strong> ağına gelen trafiğe izin verilir ve 4 kez eşleşme olmuş.</li><li>R2#show access-lists Standard IP access list 7 10 permit host 10.1.1.2 20 permit 10.1.2.0 0.0.0.255 (4 match(es))</li></ul><h3>2. Serial 0/0/0 Arayüz Durumu:</h3><ul><li><strong>show ip interface serial 0/0/0</strong> komutuyla arayüzün durumu görüntülenmiş:</li><li>Arayüz <strong>up/up</strong> durumunda, yani aktif.</li><li>Giriş trafiği için <strong>Inbound Access List</strong> olarak <strong>ACL 7</strong> atanmış.</li></ul><p>R2#show ip interface serial 0/0/0 Serial0/0/0 is up, line protocol is up (connected) Inbound access list is 7</p><h3>Özet:</h3><ul><li><strong>ACL 7</strong> sadece <strong>10.1.1.2</strong> ve <strong>10.1.2.0/24</strong> ağından gelen trafiğe izin veriyor.</li><li><strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne bu ACL uygulanmış ve sadece izin verilen trafik kabul ediliyor.</li></ul><h3>Genişletilmiş ACL Yapılandırılması</h3><p><strong>Genişletilmiş Access Control List (ACL)</strong>, trafik filtrelemesini sadece kaynak ve hedef IP adreslerine göre değil, aynı zamanda protokol türü (TCP, UDP, ICMP vb.), port numaraları ve diğer parametrelere göre de yapabilir. Genişletilmiş ACL’ler, daha gelişmiş ve spesifik trafik kontrolü sağlar. Cisco cihazlarda genişletilmiş ACL’ler 100 ile 199 arasında numaralandırılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lZAkekES1Q0uZs2o2Z6gXg.png" /></figure><p>Ağımızı tasarlıyoruz ve ip vermeye başlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/689/1*GIk7bwbyTD_9JMFPmYGMZA.png" /></figure><p>Server’a ip tanımlıyoruz.</p><p><strong>SERVER</strong>: 192.168.100.100 / 255.255.255.0 / Gateway: 192.168.100.1</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mU8yrIwLbHucQASKl1Vr3Q.png" /></figure><p>Bu görüntüde bilgisayarların IP yapılandırmaları gösteriliyor:</p><ol><li><strong>PC1</strong>: 192.168.2.2 / 255.255.255.0 / Gateway: 192.168.2.1</li><li><strong>PC0</strong>: 192.168.2.3 / 255.255.255.0 / Gateway: 192.168.2.1</li><li><strong>PC2</strong>: 192.168.3.2 / 255.255.255.0 / Gateway: 192.168.3.1</li><li><strong>PC3</strong>: 192.168.3.3 / 255.255.255.0 / Gateway: 192.168.3.1</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/990/1*TOipt59TlZ8M8j0SEmLfSA.png" /></figure><p>Bu görüntüde, <strong>R1 yönlendiricisi</strong> için arayüz yapılandırmaları ve durumu gösterilmiştir.</p><h4>Yapılandırma Adımları:</h4><p><strong>R1 hostname</strong> belirlenmiştir.</p><ul><li><strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne <strong>1.1.1.2</strong> IP adresi atanmış ve arayüz etkinleştirilmiştir.</li><li><strong>FastEthernet 0/0</strong> arayüzüne <strong>192.168.2.1</strong> IP adresi atanmış ve etkinleştirilmiştir.</li><li><strong>FastEthernet 0/1</strong> arayüzüne <strong>192.168.3.1</strong> IP adresi atanmış ve etkinleştirilmiştir.</li></ul><p><strong>show ip interface brief</strong> komutu ile arayüzlerin durumu özetlenmiştir:</p><ul><li><strong>FastEthernet 0/0 ve 0/1</strong>: IP atanmış, <strong>up/up</strong> durumunda.</li><li><strong>Serial 0/0/0</strong>: <strong>1.1.1.2</strong> IP atanmış, <strong>down/down</strong>.</li><li><strong>Serial 0/0/1</strong> ve <strong>Vlan1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong> durumda.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*H8NpRHCKsxBjgb7Z1Mqjpg.png" /></figure><p>Bu görüntüde, <strong>R2 yönlendiricisi</strong> için arayüz yapılandırmaları ve durumu gösterilmektedir.</p><h4>Yapılandırma Adımları:</h4><p><strong>R2 hostname</strong> belirlenmiştir.</p><ul><li><strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzüne <strong>1.1.1.1</strong> IP adresi atanmış ve arayüz etkinleştirilmiştir.</li><li><strong>FastEthernet 0/0</strong> arayüzüne <strong>192.168.100.1</strong> IP adresi atanmış ve etkinleştirilmiştir.</li></ul><p><strong>show ip interface brief</strong> komutu ile arayüzlerin durumu özetlenmiştir:</p><ul><li><strong>FastEthernet 0/0</strong>: IP atanmış, <strong>up/up</strong> durumunda.</li><li><strong>FastEthernet 0/1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong>.</li><li><strong>Serial 0/0/0</strong>: <strong>1.1.1.1</strong> IP atanmış, <strong>up/up</strong>.</li><li><strong>Serial 0/0/1</strong> ve <strong>Vlan1</strong>: IP atanmamış, <strong>administratively down/down</strong> durumda.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IwfeNEy2Mm1PAohcKCxYkA.png" /></figure><p>Bu görüntüde iki yönlendirici için varsayılan rota (default route) yapılandırılmıştır. Her iki yönlendirici de seri bağlantı üzerinden varsayılan bir rotayı kullanacak şekilde ayarlanmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/644/1*mhBqCWHcLm7j_D_qpGvFNg.png" /></figure><p>Ping atarak bağlantımızı test ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/678/1*w3HbrS2vtuZ5VrwowVd5Hw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/684/1*v0KdjLbYJHVj6Y7a3IL3Qg.png" /></figure><p>DNS sunucumuzda, belirli ağlar için filtreleme yaparak hangi cihazların hangi hizmetlere erişebileceğini düzenleyeceğiz. Her cihazımız, DNS sunucusu üzerinden www.test.com.tr adresine erişiyor. Birazdan aşağıda ağlara göre uygulanacak kısıtlamalar yer alıyor:</p><ol><li><strong>192.168.2.0/24 ağı</strong>: Bu ağdaki cihazlar yalnızca FTP hizmetine erişim sağlayacak. Yani, bu cihazlar sadece FTP üzerinden sunucuya bağlanabilecekler, başka bir hizmete (web, DNS vb.) erişim sağlayamayacaklar.</li><li><strong>192.168.3.0/24 ağı</strong>: Bu ağdaki cihazlar ise sadece web (HTTP/HTTPS) ve DNS hizmetlerine erişim sağlayacak. Bu cihazlar başka bir hizmet (örneğin FTP veya SSH) kullanamayacak.</li></ol><p>Bu kısıtlamalar, genişletilmiş ACL kuralları kullanılarak yapılandırılacak ve cihazların sunucuya erişimi, belirlenen hizmetlerle sınırlandırılacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u9_Yh_WE_oKagC7rODVZ1g.png" /></figure><h3>Yapılandırma Adımları:</h3><ol><li><strong>ACL 101</strong> genişletilmiş olarak oluşturulmuştur. Üç kural eklenmiştir:</li></ol><ul><li><strong>192.168.2.0/24</strong> ağından gelen <strong>FTP</strong> trafiğine (port 21) izin veriliyor.</li><li><strong>192.168.3.0/24</strong> ağından gelen <strong>HTTP</strong> trafiğine (port 80) izin veriliyor.</li><li><strong>192.168.3.0/24</strong> ağından gelen <strong>DNS</strong> trafiğine (port 53) izin veriliyor.</li></ul><pre>R2(config)#access-list 101 permit tcp 192.168.2.0 0.0.0.255 host 192.168.100.100 eq 21 <br>R2(config)#access-list 101 permit tcp 192.168.3.0 0.0.0.255 host 192.168.100.100 eq 80 <br>R2(config)#access-list 101 permit udp 192.168.3.0 0.0.0.255 host 192.168.100.100 eq 53</pre><ol><li><strong>show access-lists</strong> komutu ile ACL 101 kuralları listelenmiştir.</li></ol><blockquote>NOTE: sh access-list 101 &gt; tanımlanan her kural silinir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/707/0*rZRxXr4SVhGKjGIZ" /></figure><h4>Yapılandırma Adımları:</h4><ol><li><strong>Serial 0/0/0</strong> arayüzü seçilmiştir ve <strong>ACL 101</strong>, <strong>inbound</strong> (gelen trafik) olarak uygulanmıştır.</li></ol><pre>R2(config)#int s0/0/0 <br>R2(config-if)#ip access-group 101 in</pre><p><strong>show ip interface s0/0/0</strong> komutu ile arayüzün durumu ve ACL&#39;in uygulandığı doğrulanmıştır. <strong>Inbound access list</strong> olarak <strong>ACL 101</strong> atanmış durumdadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/688/1*iiTj1ozA-fqOHhMoBQ3gqw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*rivklRSISt6xdyrXMui7KA.png" /></figure><p>PC0, 192.168.2.0/24 ağından fpt izni verilip ping izni yoktu. Görüldüğü gibi yazdığımız kural çalışmaktadır. Aynu zamanda diğer ağımızın kuralı da çalışmaktadır.</p><h3>İsimli ACL Yapılandırılması</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Tq3_3JKj1-Y7wbos86e9SQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/927/1*fu0oUSVvYOPGIIpSDAp1-w.png" /></figure><p>İlk olarak ağımızın yapılandırılmasını yapıyoruz. Herkes şuan birbiriyle iletişim kurabilir hale geldi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/974/1*nr1JiHSD360v3g2xSdkW6g.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/812/1*h7TY5O-MeTMmtna0TS-bUA.png" /></figure><h3>Yapılandırma Adımları:</h3><p><strong>SERVER_FARM</strong> adlı bir genişletilmiş <strong>ACL</strong> oluşturulmuştur. Bu ACL iki kural içermektedir:</p><p><strong>192.168.1.0/24</strong> ağından <strong>HTTP (port 80)</strong> trafiğine izin verilir.</p><p><strong>192.168.2.0/24</strong> ağından <strong>FTP (port 21)</strong> trafiğine izin verilir.</p><ul><li>Router(config)#ip access-list extended SERVER_FARM</li><li>Router(config-ext-nacl)#permit tcp 192.168.1.0 0.0.0.255 host 192.168.100.101 eq 80</li><li>Router(config-ext-nacl)#permit tcp 192.168.2.0 0.0.0.255 host 192.168.100.100 eq 21</li></ul><p><strong>FastEthernet 0/0</strong> arayüzüne <strong>SERVER_FARM</strong> adlı ACL çıkış yönünde (<strong>out</strong>) uygulanmıştır.</p><ul><li>Router(config)#interface fastEthernet 0/0 Router(config-if)#ip access-group SERVER_FARM out</li></ul><h3>Özet:</h3><p>Bu yapılandırma ile <strong>FastEthernet 0/0</strong> arayüzünden çıkan trafiğin <strong>SERVER_FARM</strong> ACL’sine göre filtrelenmesi sağlanmıştır. ACL kuralları, belirli IP adreslerinden gelen <strong>HTTP</strong> ve <strong>FTP</strong> trafiğine izin verir.</p><p>Eğer bir zaman sonra diğer ağlara izin vermek istersek onun yapılandırması da aşağıdaki gibidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/968/1*aEAHpV-u_UR4vr2RVS6FWQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/849/0*siIC-nHXIYYHEGzl" /></figure><h3>Yapılandırma Adımları:</h3><h4><strong>SERVER_FARM</strong> adlı <strong>ACL</strong> başlangıçta üç farklı kural içeriyor:</h4><ul><li><strong>192.168.1.0/24</strong> ağından gelen <strong>HTTP (port 80)</strong> trafiğine izin veriliyor.</li><li><strong>192.168.2.0/24</strong> ağından gelen <strong>FTP (port 21)</strong> trafiğine izin veriliyor.</li><li><strong>192.168.3.0/24</strong> ağından gelen <strong>HTTP (port 80)</strong> trafiğine izin veriliyor.</li></ul><h4>Daha sonra, <strong>SERVER_FARM</strong> adlı ACL’nin üçüncü kuralı olan <strong>192.168.3.0/24</strong> ağına ilişkin HTTP trafiği kuralı siliniyor:</h4><ul><li>Router(config)#ip access-list ext SERVER_FARM Router(config-ext-nacl)#no 30</li></ul><h4><strong>show access-lists</strong> komutu kullanılarak ACL’nin yeni hali görüntüleniyor. Şu anda sadece iki kural var:</h4><ul><li><strong>192.168.1.0/24</strong> ağından <strong>HTTP</strong> trafiğine izin verilmiş.</li><li><strong>192.168.2.0/24</strong> ağından <strong>FTP</strong> trafiğine izin verilmiş.</li></ul><h3>Özet:</h3><p>Bu yapılandırma ile, <strong>SERVER_FARM</strong> adlı ACL üzerinde yapılan değişiklikle üçüncü kural (192.168.3.0/24 HTTP) kaldırılmıştır. Geriye sadece <strong>192.168.1.0</strong> ve <strong>192.168.2.0</strong> ağları için tanımlanan <strong>HTTP</strong> ve <strong>FTP</strong> izinleri kalmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1019/1*oxHWaEovpzzXAxb3UgQsug.png" /></figure><p>Burada da iki kuralın arasına yazma işlemi yapılmıştır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bb0e69cfe7f8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Network Access Control List (ACL) Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/network-access-control-list-acl-nedir-d038697a578b?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d038697a578b</guid>
            <category><![CDATA[access-control-list]]></category>
            <category><![CDATA[acl]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Oct 2024 20:35:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-12T20:35:34.744Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba, bu çalışmamda Network Access Control List üzerine duracağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*h8yG18DE5zPJ-2y85Mv1qQ.jpeg" /></figure><h3>Ağ Erişim Kontrol Listesi (Network Access Control List — ACL)</h3><p>Bir <strong>Ağ Erişim Kontrol Listesi (ACL)</strong>, bir bilgisayar ortamına erişime izin veren veya bunu reddeden kurallardan oluşur. Bir anlamda, bir <strong>ACL</strong>, özel bir kulübün misafir listesi gibidir. Listeye yalnızca dahil olanlara giriş izni verilir. Bu sayede yöneticiler, cihazın uygun <strong>kimlik bilgilerini</strong> (<strong>credentials</strong>) sunmadıkça erişim kazanamayacağından emin olabilirler.</p><h3>İki Temel ACL Türü</h3><h4><strong>Dosya Sistemi ACL’leri (Filesystem ACLs)</strong>:</h4><ul><li>Bu <strong>filtreler</strong> (<strong>filters</strong>) gibi çalışarak dizinlere veya dosyalara erişimi yönetir. Bir <strong>dosya sistemi ACL</strong>’si, işletim sistemine hangi kullanıcıların sisteme erişmesine izin verildiğine ve içeri girdikten sonra hangi ayrıcalıklara sahip olduklarına dair talimatlar verir.</li></ul><h4><strong>Ağ ACL’leri (Networking ACLs)</strong>:</h4><ul><li><strong>Ağ ACL’leri</strong>, bir ağa erişimi yönetir. Bunu yapmak için, <strong>anahtarlar</strong> (<strong>switches</strong>) ve <strong>yönlendiricilere</strong> (<strong>routers</strong>) hangi tür trafiğin ağla etkileşime geçmesine izin verildiğine dair talimatlar sağlar. Ayrıca her kullanıcının veya cihazın ağa girdikten sonra ne yapabileceğini belirler.</li></ul><h3>ACL’lerin İlk Kullanımı</h3><p>ACL’ler ilk tasarlandıklarında, istenmeyen varlıklara erişimi engelleyen firewalls gibi çalışırlardı. Birçok firewalls ağ erişim kontrolü işlevlerine sahip olsa da, bazı kuruluşlar ACL’leri hala sanal özel ağlar (VPN’ler) gibi teknolojilerle birlikte kullanmaktadır. Bu şekilde, bir yönetici hangi tür trafiğin şifreleneceğini ve ardından VPN’in güvenli tüneli üzerinden gönderileceğini belirleyebilir.</p><h3>ACL Nasıl Çalışır? (How Does An ACL Work?)</h3><p>Bir <strong>dosya sistemi ACL’sinde</strong> (<strong>filesystem ACL</strong>), bir tablo bulunur ve bu tablo, bilgisayarın işletim sistemine hangi kullanıcıların hangi erişim ayrıcalıklarına sahip olduğunu söyler. Tablo, belirli nesnelere (dizinler veya dosyalar gibi) erişimine izin verilen kullanıcıları belirler. Bilgisayardaki her nesnenin, onu ilgili <strong>erişim kontrol listesine</strong> (<strong>access control list — ACL</strong>) bağlayan bir güvenlik özelliği vardır. Listede, sisteme erişim hakkı olan her kullanıcıya ait bilgiler bulunur.</p><p>Bilgisayarınızdaki bir dosyayı değiştirmeye veya açmaya çalıştığınızda bir <strong>ACL</strong> ile etkileşimde bulunmuş olabilirsiniz. Örneğin, yalnızca bir <strong>yönetici</strong>nin (<strong>administrator</strong>) erişebileceği bazı nesneler vardır. Eğer bilgisayarınıza sıradan bir kullanıcı olarak giriş yaparsanız, belirli dosyaları açamayabilirsiniz. Ancak yönetici olarak giriş yaparsanız, nesnenin güvenlik özelliği sizin yönetici olduğunuzu görür ve ardından erişiminize izin verir.</p><h3>Ağ ACL’i vs. Güvenlik Grubu (Network ACL vs. Security Group)</h3><p>Bir <strong>ağ ACL’i</strong> (<strong>network ACL</strong>) ile <strong>güvenlik grubu</strong> (<strong>security group</strong>) karşılaştırıldığında, ikisi arasında bir benzerlik vardır. Bir <strong>güvenlik grubu</strong>, erişim sağlayabilecek bir kişi listesi veya yöneticiler, misafirler ve normal kullanıcılar gibi kullanıcı kategorilerinden oluşabilir.</p><p>Bir kullanıcı bir nesneye erişim talebinde bulunduğunda, bilgisayarın <strong>işletim sistemi</strong>, kullanıcının istediği erişime sahip olup olmadığını görmek için <strong>ACL</strong>’yi kontrol eder. Listeye göre kullanıcıya o nesneyi açma, kullanma veya değiştirme izni verilmezse, erişim reddedilir.</p><h3>Ağ ACL’leri (Networking ACLs)</h3><p>Ağ <strong>ACL’leri</strong>, <strong>anahtarlar</strong> (<strong>switches</strong>) ve <strong>yönlendiricilere</strong> (<strong>routers</strong>) yüklenir. Burada <strong>trafik filtreleri</strong> (<strong>traffic filters</strong>) görevi görürler. Trafiği filtrelemek için, bir ağ <strong>ACL</strong>, yönetici veya üretici tarafından önceden tanımlanmış kuralları kullanır. Bu kurallar, paketlerin içeriğini, erişim parametrelerini yöneten tablolara karşı kontrol eder. Kullanıcı kurallara uyuyorsa, erişim izni verilir; aksi takdirde reddedilir.</p><p>Bu şekilde, <strong>ACL’lere sahip anahtarlar ve yönlendiriciler</strong>, <strong>paket filtreleri</strong> (<strong>packet filters</strong>) işlevini yerine getirir. <strong>Kaynak ve hedef IP adresleri</strong> (<strong>source and destination IP addresses</strong>), <strong>kaynak ve hedef portları</strong> (<strong>source and destination ports</strong>) ve paketin ağ içinde nasıl hareket edeceğini belirleyen resmi işlemi kontrol ederler.</p><h3>ACL Kullanmanın Faydaları (Benefits Of Using ACLs)</h3><p>Bir <strong>erişim listesi (ACL)</strong> kullanarak yerel kullanıcılar, uzak kullanıcılar ve uzak <strong>hostlar</strong>ın kimliklerini basitleştirebilirsiniz. Bu, yalnızca onaylanmış kullanıcıların cihaza erişmesine izin vermek için yapılandırılmış bir <strong>kimlik doğrulama veritabanı</strong> (<strong>authentication database</strong>) kullanılarak yapılır.</p><p>Bir <strong>ACL</strong> ayrıca istenmeyen kullanıcıları ve trafiği engellemenize olanak tanır. Hangi <strong>kaynak veya hedef adreslerin</strong> ve hangi kullanıcıların ağa erişimine izin verildiğini belirten parametreler ayarlarsanız, diğer tüm kişilerin içeri girmesini engelleyebilirsiniz. Ayrıca ağa erişmesine izin vermek istediğiniz <strong>trafik türlerini</strong> sınıflandırabilir ve bu kategorileri <strong>ACL’ye</strong> uygulayabilirsiniz. Örneğin, tüm <strong>e-posta trafiğine</strong> ağa geçiş izni veren bir kural oluşturabilir, ancak <strong>çalıştırılabilir dosyalar</strong> (<strong>executable files</strong>) içeren trafiği engelleyebilirsiniz.</p><h3>ACL Nereye Yerleştirilebilir? (Where Can You Place An ACL?)</h3><p>Birçok yönetici, <strong>ACL’leri</strong> ağın kenar yönlendiricilerine yerleştirmeyi tercih eder. Bu sayede trafiği sistemin geri kalanına ulaşmadan önce filtreleyebilirler. Bunu yapmak için, üzerinde <strong>ACL</strong> bulunan bir <strong>yönlendirme cihazını</strong> (<strong>routing device</strong>), <strong>DMZ</strong> (<strong>demilitarized zone</strong>) ile internet arasında konumlandırabilirsiniz. <strong>DMZ</strong> içinde <strong>uygulama sunucuları</strong> (<strong>application servers</strong>), <strong>web sunucuları</strong> (<strong>web servers</strong>), <strong>VPN’ler</strong> veya <strong>DNS sunucuları</strong> gibi cihazlar bulunabilir.</p><p>Ayrıca bir <strong>ACL’yi</strong>, <strong>DMZ</strong> ile ağınızın geri kalanı arasına da yerleştirebilirsiniz. Eğer internet ile <strong>DMZ</strong> arasında bir <strong>ACL</strong> ve <strong>DMZ</strong> ile ağın geri kalanı arasında başka bir <strong>ACL</strong> kullanırsanız, her birinin farklı yapılandırmaları olacaktır. Bu yapılandırmaların her biri, <strong>ACL</strong>’den sonra gelen cihazları ve kullanıcıları korumak için tasarlanmıştır.</p><h3>ACL Bileşenleri (Components Of An ACL)</h3><p>Bir <strong>ACL</strong>, işlevini yerine getiren birkaç önemli bileşenden oluşur:</p><ul><li><strong>Sıra numarası</strong> (<strong>Sequence number</strong>): ACL girişini belirli bir numara ile tanımlar.</li><li><strong>ACL adı</strong> (<strong>ACL name</strong>): ACL girişini, sayılar yerine atanmış bir ad kullanarak tanımlar. Bazı durumlarda, yönlendirici hem sayıları hem de harfleri kabul eder.</li><li><strong>Açıklama</strong> (<strong>Remark</strong>): Bazı yönlendiricilerde, daha ayrıntılı açıklamalar eklemek için yorumlar girebilirsiniz.</li><li><strong>İfade</strong> (<strong>Statement</strong>): Bir <strong>wildcard mask</strong> veya adres kullanarak bir kaynağa izin verir veya reddedersiniz. <strong>Wildcard mask</strong>, bir <strong>IP adresinin</strong> hangi bileşenlerinin sistem tarafından incelenebileceğini belirler.</li><li><strong>Ağ protokolü</strong> (<strong>Network protocol</strong>): Belirli <strong>ağ protokollerine</strong> (IP, <strong>TCP</strong>, <strong>UDP</strong>, <strong>ICMP</strong>, vb.) izin vermek veya bunları engellemek için kullanılır.</li><li><strong>Kaynak veya hedef</strong> (<strong>Source or destination</strong>): Kaynak veya hedef <strong>IP adresini</strong>, bir adres aralığı veya tek bir <strong>IP</strong> olarak tanımlar. Ayrıca tüm adreslere izin verebilir.</li><li><strong>Log</strong>: Bazı cihazlar, ACL eşleşmelerini bulduklarında bir <strong>log</strong> tutabilir.</li><li><strong>Gelişmiş ACL kriterleri (Other criteria of advanced ACLs)</strong>: Daha gelişmiş bazı <strong>ACL’ler</strong>, trafiği <strong>IP önceliğine</strong> (<strong>IP precedence</strong>), <strong>hizmet türüne</strong> (<strong>ToS</strong>) veya <strong>DSCP</strong>’den türetilen önceliğine göre kontrol etme seçeneği sunar. <strong>DSCP</strong> (Differentiated Services Code Point), ağdaki trafiğin sınıflandırılmasını ve yönetilmesini sağlayan bir ağ mimarisidir.</li></ul><h3>Switch veya Router Üzerinde ACL Nasıl Uygulanır? (How To Implement An ACL On Your Switch or Router)</h3><p><strong>Switch veya router</strong> üzerinde <strong>ACL’yi</strong> düzgün bir şekilde uygulamak için, trafiğin <strong>switch veya router</strong>’a nasıl girip çıktığını anlamanız gerekir. Kuralları, <strong>switch veya router</strong>’ın arayüzünün bakış açısına göre belirlersiniz. Bu, ağların bakış açısından farklıdır. Örneğin, trafik bir <strong>switch veya router</strong>’a akıyorsa, bir ağdan dışarı akmaktadır; bu nedenle perspektif, trafiğin hareketinin nasıl tanımlandığı konusunda büyük bir fark yaratır.</p><p>Bir <strong>ACL’nin</strong> amaçlanan işlevini yerine getirmesi için <strong>switch veya router</strong>’ın arayüzüne uygulanması gerekir. <strong>Yönlendirme ve yönlendirme kararları</strong> (<strong>forwarding and routing decisions</strong>) <strong>switch veya router</strong>’ın donanımı tarafından yürütülür, bu da daha hızlı bir süreç sağlar.</p><p>Bir <strong>ACL girişi</strong> oluştururken, önce <strong>kaynak adresini</strong> ve sonra <strong>hedef adresini</strong> koymalısınız. <strong>Switch veya router</strong>, bu formatta sunulduğunda girişi okumayı bilir. <strong>Kaynak</strong>, trafiğin geldiği yerdir ve bu <strong>switch veya router</strong>’ın “dışına” doğrudur. <strong>Hedef</strong>, veri paketlerinin <strong>switch veya router</strong>’ı geçerek ulaşacağı noktadır.</p><blockquote>Kaynak</blockquote><blockquote>fortinet.com</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d038697a578b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[DMZ ağı nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/dmz-a%C4%9F%C4%B1-nedir-1105c62c5228?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1105c62c5228</guid>
            <category><![CDATA[network-security]]></category>
            <category><![CDATA[dmz]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 09 Oct 2024 15:32:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-09T15:32:10.006Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu çalışmamda DMZ ağı üzerinde duracağım.</p><p>DMZ veya askerden arındırılmış bölge, bir kuruluşun dahili yerel alan ağını güvenilmeyen trafikten koruyan ve bu ağa ekstra bir güvenlik katmanı ekleyen bir çevre ağıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/713/1*t3f8mshz0DViD3qUZcclRA.png" /></figure><p>Askerden arındırılmış bölge ağının nihai amacı, bir kuruluşun özel ağının veya LAN’ının güvenli kalmasını sağlarken internet gibi güvenilmeyen ağlara erişmesine izin vermektir. Kuruluşlar genellikle dışa dönük hizmet ve kaynakların yanı sıra <strong>Etki Alanı Adı Sistemi (DNS)</strong>, <strong>Dosya Aktarım Protokolü (FTP)</strong>, posta, proxy, <strong>İnternet Protokolü Üzerinden Ses (VoIP)</strong> ve web sunucuları için sunucuları DMZ’de depolar.</p><p>Bu sunucular ve kaynaklar izole edilir ve internet üzerinden erişilebilmelerini ancak dahili LAN’ın erişememesini sağlamak için LAN’a sınırlı erişim verilir. Sonuç olarak DMZ yaklaşımı, bir bilgisayar korsanının internet üzerinden bir kuruluşun verilerine ve dahili sunucularına doğrudan erişim sağlamasını daha zor hale getirir.Bir şirket, Yerel Alan Ağının güvenlik açıklarını en aza indirerek tehditlere karşı güvenli bir ortam yaratabilir ve aynı zamanda çalışanların verimli bir şekilde iletişim kurmasını ve güvenli bir bağlantı aracılığıyla doğrudan bilgi paylaşmasını sağlayabilir.</p><h3>DMZ Ağı Nasıl Çalışır?</h3><ul><li><strong>Halka Açık Web Sunucusu:</strong> Müşteriler tarafından kullanılan bir web sitesi olan işletmeler, web sunucusunu internete erişilebilir hale getirmelidir. Kurumsal yerel ağı korumak için web sunucusu, iç kaynaklardan ayrı bir bilgisayarda barındırılır.</li><li><strong>DMZ’nin Rolü:</strong> DMZ (Demilitarized Zone — Askerden Arındırılmış Bölge), iç iş kaynakları (örneğin veritabanları) ile internetten gelen güvenilir trafiğin güvenli iletişimini sağlar.</li><li><strong>Tampon Bölge:</strong> DMZ, internet ile organizasyonun özel ağı arasında bir tampon görevi görür. DMZ ile yerel alan ağı (LAN) arasındaki trafiği filtreleyen bir güvenlik geçidi (örneğin, güvenlik duvarı) ile izole edilir.</li><li><strong>Çift Güvenlik Duvarı Yapısı:</strong> DMZ genellikle iki güvenlik duvarı arasında bulunur. Gelen ağ trafiği, DMZ’deki sunuculara ulaşmadan önce ilk güvenlik duvarı (veya diğer güvenlik araçları) tarafından incelenir. Eğer bir saldırgan dış güvenlik duvarını aşarsa, kurumsal verilere ulaşmadan önce iç güvenlik duvarını da geçmek zorundadır.</li><li><strong>Saldırı Önleme:</strong> DMZ’deki bir sistem ele geçirilse bile, iç güvenlik duvarları, doğrudan kurumsal ağa erişimi engeller ve ek bir güvenlik katmanı sağlar. DMZ aşıldığında, saldırıyı tespit eden alarmlar devreye girerek saldırıya karşı zamanında tepki verilmesini sağlar.</li><li><strong>Yasal Uyum:</strong> Sağlık Sigortası Taşınabilirlik ve Hesap Verebilirlik Yasası (HIPAA) gibi düzenlemelere uyan organizasyonlar, DMZ’ye bir proxy sunucusu kurabilir. Bu, kullanıcı faaliyetlerini izlemeyi, web içeriği filtrelemeyi merkezi hale getirir ve çalışanların internet erişimlerini güvenli bir sistem üzerinden yapmalarını sağlar.</li></ul><h3>DMZ Kullanmanın Faydaları</h3><p><strong>Ana Fayda:</strong> DMZ, hassas verilere ve sunuculara erişimi kısıtlayarak iç ağa gelişmiş bir güvenlik katmanı sağlar. Web sitesi ziyaretçilerinin belirli hizmetlere erişmesini sağlarken, özel ağ ile aralarına bir tampon koyar.</p><h4><strong>Erişim Kontrolü:</strong></h4><ul><li>DMZ, kullanıcıların halka açık internet üzerinden hizmetlere erişimini sağlar.</li><li>Ağ bölümlendirmesi ile yetkisiz kişilerin özel ağa ulaşmasını zorlaştırır.</li><li>Proxy sunucusu eklenerek iç trafik akışı merkezileştirilebilir ve izleme/kayıt işlemleri basitleştirilir.</li></ul><h4><strong>Ağ Keşif Saldırılarını Önleme:</strong></h4><ul><li>DMZ, saldırganların ağ keşfi yapmasını zorlaştırır.</li><li>DMZ’deki sunucular halka açık olsa da, güvenlik duvarı aracılığıyla korunur.</li><li>DMZ ele geçirilse bile iç güvenlik duvarı, özel ağı ayırarak keşfi zorlaştırır.</li></ul><h4><strong>IP Spoofing Engelleme:</strong></h4><ul><li>DMZ, IP taklit (spoofing) girişimlerini tespit edip durdurabilir.</li><li>IP adresinin doğruluğu başka bir servis tarafından doğrulanır.</li><li>Ağ bölümlendirmesi ile halka açık hizmetler, iç ağdan izole edilir.</li></ul><blockquote>DMZ hizmetleri şunları içerir:</blockquote><ol><li>DNS servers</li><li>FTP servers</li><li>Mail servers</li><li>Proxy servers</li><li>Web servers</li></ol><p><strong>DMZ Yapısı:</strong> DMZ, “açık bir ağ” olarak kabul edilir, ancak çeşitli tasarım ve mimari yaklaşımlar bu yapıyı korur. DMZ, tek güvenlik duvarı kullanmaktan çift ve çoklu güvenlik duvarlarına kadar farklı şekillerde tasarlanabilir. Modern DMZ mimarilerinin çoğu çift güvenlik duvarı kullanır ve daha karmaşık sistemler geliştirmek için genişletilebilir.</p><h4><strong>Tek Güvenlik Duvarı:</strong></h4><ul><li>Tek güvenlik duvarlı bir DMZ tasarımı, üç veya daha fazla ağ arayüzü gerektirir.</li><li>Birinci arayüz dış ağı (internet bağlantısı), ikinci arayüz iç ağı, üçüncü arayüz ise DMZ’yi bağlar.</li><li>Çeşitli kurallar, DMZ’ye erişime izin verilen trafiği izler ve iç ağa bağlantıyı sınırlar.</li></ul><h4><strong>Çift Güvenlik Duvarı:</strong></h4><ul><li>DMZ’nin iki güvenlik duvarı ile uygulanması genellikle daha güvenli bir seçenektir.</li><li>İlk güvenlik duvarı sadece DMZ’ye dış trafiği kabul eder, ikinci güvenlik duvarı ise DMZ’den iç ağa trafik geçişini kontrol eder.</li><li>Bir saldırganın, organizasyonun iç ağına ulaşmak için her iki güvenlik duvarını aşması gerekir.</li></ul><h4><strong>Ağ Segmentlerine İnce Ayar:</strong></h4><ul><li>Farklı ağ segmentleri için güvenlik kontrolleri daha hassas hale getirilebilir.</li><li>DMZ içindeki bir saldırı tespit sistemi (IDS) veya saldırı önleme sistemi (IPS), HTTPS talepleri dışında herhangi bir trafiği TCP portu 443&#39;e engelleyecek şekilde yapılandırılabilir.</li></ul><h3>DMZ Ağlarının Önemi: Nasıl Kullanılırlar?</h3><p>DMZ ağları, güvenlik duvarlarının devreye girmesinden bu yana küresel işletme ağlarını güvence altına almanın merkezinde yer almaktadır. DMZ, kurumların hassas verilerini, sistemlerini ve kaynaklarını korur, iç ağları saldırıya açık sistemlerden ayırır. Ayrıca DMZ, kuruluşların hassas sistemlere erişim seviyelerini kontrol etmelerine ve sınırlamalarına olanak tanır.</p><p>Kurumlar, ağlarını veya belirli uygulamalarını sistemlerinin geri kalanından izole etmek için giderek daha fazla kapsayıcılar (container) ve sanal makineler (VM) kullanıyor. Bulut bilişimin büyümesiyle birçok işletme artık iç web sunucularına ihtiyaç duymuyor. Ayrıca, altyapılarının büyük bir bölümünü Bulut hizmetleri ve SaaS (Software-as-a-Service) uygulamalarına taşıdılar.</p><p>Örneğin, Microsoft Azure gibi bir bulut hizmeti, hem şirket içi hem de sanal özel ağlarda (VPN) çalışan uygulamaları olan bir kuruluşun hibrit bir yaklaşım kullanmasına izin verir. Bu modelde DMZ, her iki ağ arasında yer alır. Bu yöntem, giden trafiğin denetlenmesi gerektiğinde ya da şirket içi veri merkezi ile sanal ağlar arasındaki trafiği kontrol etmek için kullanılabilir.</p><p>DMZ’ler, ayrıca IoT (Nesnelerin İnterneti) cihazları ve OT (Operasyonel Teknoloji) sistemleri gibi yeni teknolojilerin yarattığı güvenlik risklerine karşı da etkili hale gelmektedir. Bu yeni teknolojiler, üretim ve endüstriyel süreçleri daha akıllı hale getirirken, büyük bir tehdit alanı oluşturur. OT ekipmanları, IoT cihazları gibi siber saldırılara dayanacak veya bu saldırılardan kurtulacak şekilde tasarlanmamıştır, bu da kuruluşların kritik verileri ve kaynakları için önemli bir risk teşkil eder. DMZ, bu tür saldırılardan endüstriyel altyapıya zarar gelme riskini azaltmak için ağ bölümlendirmesi sağlar.</p><blockquote>Kaynak</blockquote><blockquote><em>fortinet.com</em></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1105c62c5228" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[TryHackMe: Net Sec Challenge]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustafaikbalyasar/tryhackme-net-sec-challenge-ce1ecb27d0c8?source=rss-8f5358293782------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ce1ecb27d0c8</guid>
            <category><![CDATA[ctf]]></category>
            <category><![CDATA[tryhackme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa İkbal Yaşar]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Oct 2024 21:58:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-07T21:58:37.688Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba bu odada Net Sec Challenge ctf çözümünü göstereceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*KfS29CeYHXrN9YIWQqE8ZQ.png" /></figure><p>Task 1: Introduction</p><p>Bu zorluğu, Network Security modülünde edindiğiniz becerilerinizi test etmek için kullanın. Bu meydan okumadaki tüm soruları yalnızca <strong>nmap</strong>, <strong>telnet</strong>, ve <strong>hydra</strong> kullanarak çözebilirsiniz.</p><p><strong>Task 2: Challenge Questions</strong></p><p>Makinemizi çalıştırıyoruz. Bu çalışmayı TryHackMe platformu üzerindeki AttackBox üzerinden gerçekleştireceğim.</p><blockquote><strong>Answer the questions below</strong></blockquote><p><strong>1- 10,000&#39;den daha az açık olan en yüksek bağlantı noktası numarası nedir?</strong></p><p>Bu soruyu cevaplamak için <strong>nmap </strong>aracını kullanıyoruz ve gelen portlardan cevabı görüyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*UbgtR3izvqd9SVRrxZ9cQw.png" /></figure><p>Answer: 8080</p><p><strong>2- Ortak 1000 bağlantı noktasının dışında açık bir bağlantı noktası var; 10.000&#39;in üzerinde. Nedir o?</strong></p><p>Bu portu kullanmak için <strong>nmap -sC -sV -p- -T4 -vv 10.10.63.176 </strong>parametresi ile tarama yaptım biraz uzun sürüyor fakat sonuca ulaşıyoruz.</p><p>NOT: “— min-rate= “parametresi vererek daha hızlı bira tarama yapabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/896/1*9e5y7mOZ8o4jajv9-baqMg.png" /></figure><p><strong>3-Kaç tane TCP portu açık?</strong></p><p>Kaç tane tcp portu açık olduğunu 2. soruda yaptığımız sorguda görüyoruz. Yani 6 adet tcp portu açıktır.</p><p><strong>4- HTTP sunucu başlığında gizlenen bayrak nedir?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/653/1*y-WSwwEfHZcolmligKyB0Q.png" /></figure><p>Bu sorunun cevabını almak için telnet bağlantısı yapmamız gerekiyor fakat bu bağlantıyı sağlarken http portunu belirtmeliyiz.</p><p>Bağlantıyı sağladıktan sonra GET girdisi ile cevabımızı buluyoruz.</p><p><strong>5- SSH sunucu başlığında gizlenen bayrak nedir?</strong></p><p>Bu sorunun cevabını da telnet kullanarak ulaşabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/462/1*FyiBtkugkqlR_qZJG0MsHA.png" /></figure><p><strong>6- Standart olmayan bir bağlantı noktasını dinleyen bir FTP sunucumuz var. FTP sunucusunun sürümü nedir?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/842/1*ctBdYxep31IWlzfUgebyTQ.png" /></figure><p>nmap -sV -p 10021 10.10.63.176 taraması ile sonucumuza ulaşırız.</p><p>Standart FTP portu <strong>21</strong> iken, burada <strong>10021</strong> numaralı port kullanılmış, bu da sunucunun FTP gibi bir hizmetin standart olmayan bir portta çalışıyor olabileceğini gösterir.</p><p><strong>-sV</strong>: Bu bayrak, servis ve sürüm bilgisi tespit etmek için kullanılır.</p><p><strong>7-Sosyal mühendislik kullanarak iki kullanıcı adı öğrendik: eddie ve quinn. Bu iki hesap dosyasından birinde gizli olan ve FTP yoluyla erişilebilen bayrak nedir?</strong></p><p>Bu sorumuzu hydra ile cevaplamayı deneyeceğiz. Şifreye ulaşmaya çalışırken bildiğim ftp portlarını denedim ve 10021 nolu portta bağlantı sağlayıp şifreleri kırdım.</p><p><strong>hydra -l quinn-P /usr/share/wordlists/rockyou.txt ftp://10.10.63.176:10021</strong></p><h4>İşleyiş:</h4><p>Bu komut çalıştırıldığında Hydra:</p><ol><li><strong>eddie</strong> kullanıcı adıyla,</li><li><strong>rockyou.txt</strong> dosyasındaki parolaları sırayla deneyerek,</li><li><strong>10.10.11.169</strong> adresindeki FTP sunucusuna bağlanmaya çalışır.</li></ol><p><strong>hydra -l quinn-P /usr/share/wordlists/rockyou.txt ftp://10.10.63.176:10021</strong></p><ol><li><strong>quinn</strong> kullanıcı adıyla,</li><li><strong>rockyou.txt</strong> dosyasındaki parolaları sırayla deneyerek,</li><li><strong>10.10.11.169</strong> adresindeki FTP sunucusuna bağlanmaya çalışır.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/946/1*MHfu72W9cWu_u8i-pxl_Ug.png" /></figure><p>eddie:jordan</p><p>quinn:andrea</p><p>Şifreleri öğrendikten sonra ftp bağlantısı sağlıyoruz ve dizinde bulunan flag dosyasını makinemize indiriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/930/1*wuFExJMT2Yjv7DlNpCyW-Q.png" /></figure><p>Bu şekilde sorumuzun cevabına ulaşıyoruz.</p><p><a href="http://10.10.63.176:8080/"><strong>8- http://10.10.63.176:8080</strong></a><strong> adresine göz attığınızda, çözdüğünüzde size bir bayrak verecek küçük bir görev görüntülenir. Bayrak nedir?</strong></p><p>nmap -sN 10.10.63.176 parametresini kullanarak bayrağa ulaşırız.</p><p>NOT: Browser da Reset Packet Count yapmayı unutmayınız.</p><p>Answer: THM{f7443f99}</p><h3>Task 3: Summary</h3><p>Tebrikler. Bu modülde pasif keşif, aktif keşif, Nmap, protokoller ve servisler ve Hydra ile girişlere saldırmayı öğrendik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ce1ecb27d0c8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>