<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mustafa Onur Taşdemir on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mustafa Onur Taşdemir on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mustafaonurtasdemirr?source=rss-f2bbda434a65------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LxkjYXmTFqltBZbQhPjXQA.png</url>
            <title>Stories by Mustafa Onur Taşdemir on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mustafaonurtasdemirr?source=rss-f2bbda434a65------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 01:32:58 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mustafaonurtasdemirr/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Dapper Nedir, Nasıl ve Ne Amaç ile Kullanılır?]]></title>
            <link>https://mustafaonurtasdemirr.medium.com/dapper-nedir-nas%C4%B1l-ve-ne-ama%C3%A7-ile-kullan%C4%B1l%C4%B1r-d0884f1c920e?source=rss-f2bbda434a65------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d0884f1c920e</guid>
            <category><![CDATA[dapper]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa Onur Taşdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Jun 2021 23:08:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-19T23:08:56.374Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, bugün sizlere Stackoverflow tarafından geliştirilen mikro ORM olan Dapper’ın nasıl kullanılacağı hakkında bilgiler vermiş olacağım.</p><p><strong>Dapper</strong>, .NET dünyası için basit bir Mikro ORM’dir. Veritabanı işlemleri için herhangi bir .NET projesine eklenebilen bir NuGet kitaplığıdır. ORM (Object Relational Mapping), Nesne İlişkisel Eşleme anlamına gelir. Yani tüm veritabanı, class’lar, interface’ler vb. açısından çalıştırılabilir. ORM, sınıflar açısından bir “sanal veritabanı” oluşturur ve bu sınıflarla çalışmak için yöntemler sağlar. Dapper ise veritabanı şeması oluşturmak, veritabanı şemasını değiştirmek, değişikleri izlemek gibi işlemler yerine veritabanı tablolarıyla çalışmak gibi önemli görevlere odaklanmak üzere tasarlanmış bir Mikro ORM’dir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/812/1*8lYRqd_jrDa_-Y-OhLpYVg.png" /></figure><p>Yukarıdaki tablo, ORM’ye kıyasla Mikro ORM’de bulmayı bekleyebileceğiniz yetenekler hakkında genel bir fikir vermektedir. Dapper, ORM’nin <strong>O</strong> ve <strong>M</strong>’si yani <strong>Object Mapping</strong> üzerine yoğunlaşıyor.</p><h3>Neden Dapper Kullanmalıyız?</h3><ul><li>Dapper bir NuGet kitaplığıdır. Oldukça hafif ve yüksek performanslıdır.</li><li>Veritabanı erişim kodunu büyük ölçüde azaltır.</li><li>ORM’nin tüm görevleri yerine veritabanı görevlerine odaklanır.</li><li>Herhangi bir veritabanı ile çalışabilir. SQL Server, Oracle, SQLite, MySQL, PoestgreSQL vb.</li></ul><h3>Dapper’ı Ne Zaman Kullanmalısınız?</h3><p>Dapper’ı kullanıp kullanmamaya karar verirken, birincil neden olarak performans akılda tutulmalıdır. Dapper’ın orjinal geliştiricileri, Entity Framework Core’un kısa ömürlü Linq to SQL’i kullanıyorlardı. Sorgu performansının, Stackoverflow sitesi üzerinde artan trafik akışından dolayı yeterince iyi olmadığını gördüler ve kendi Mikro ORM’lerini yazdılar.</p><p>Bu nedenle Dapper, verilerin sık sık değiştiği ve istendiği senaryolarda iyi bir seçimdir. Karmaşık nesne grafiklerini herhangi bir süre boyunca bellekte tutmanın gerekmediği senaryolarda daha iyidir.</p><h3>Dapper Nasıl Kullanılır?</h3><p>Daha öncesinde oluşturmuş olduğum veritabanını kullanacağım. Bu veritabanına bağlantısı için appsettings.json içerisine “ConnectionStrings” ekliyoruz ve daha sonrasında Startup.cs içerisinden “ConnectionStrings” çağırıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/767/1*3spL-X3mg0mIrk9HBCTeaw.png" /><figcaption>appsettings.json</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/874/1*DWl3w6mQY3Sjfsnx1MbwBA.png" /><figcaption>Startup.cs</figcaption></figure><p>Daha sonrasında aşağıda görüldüğü gibi modelimizi oluşturan Book adında bir class oluşturuyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/437/1*kpqgoHCg6cHAcgYzi0xLgg.png" /><figcaption>Book.cs</figcaption></figure><p>Dapper ile ekleme işlemi yapabilmek için BookService’i yazıyoruz. Aşağıda görüldüğü gibi Sql Server ile bağlantı bağlantımızı kuruyoruz. Daha sonrasında ekleme işlemi için Dapper’daki Query() uzantı yöntemi kullanılıyor. Bu yöntem veritabanından veri almamızı ve nesne modelimizdeki verileri doldurmamızı sağlar. Ekleme işlemi yaparken sql sorgumuzu parametreli olarak yazmalıyız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lz9WasD_ra2qndFjLUj9Ng.png" /><figcaption>Adding Process</figcaption></figure><p>Veritabanına veri ekleme işlemi için BooksController’a ise [HttpPost] attribute ile istemcinin request gönderebileceği kod parçacığı yazılmalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/453/1*Vj1n3L8gnnoeMCWHOa9Yxw.png" /><figcaption>BooksController.cs</figcaption></figure><p>Projemizi çalıştırıp Postman ile veri eklemek işlemi yaptığımızda aşağıdaki bir istekte bulunuyoruz ve bize başarılı bir şekilde eklendiği sonucu dönüyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/885/1*7DJm8b9xIFldA-P93KpSyA.png" /><figcaption>Ürün başarı ile eklendi.</figcaption></figure><p>Bu yaptığımız CRUD işlemleri olarak geçiyor. Biz burada sadece Create, yani ekleme,oluşturma işlemini yaptık. Projenin kaynak kodlarına <a href="https://github.com/tasdemirmustafaonur/DapperDemo/tree/master/BookDemoDapper">buradan</a> ulaşarak diğer işlemlerin de nasıl yapıldığına bakabilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d0884f1c920e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Middleware Nedir?]]></title>
            <link>https://mustafaonurtasdemirr.medium.com/middleware-nedir-ecdef1409fa?source=rss-f2bbda434a65------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ecdef1409fa</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa Onur Taşdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Jun 2021 23:08:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-19T23:08:08.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba arkadaşlar bu yazımda, Middleware yapısı hakkında dilim döndüğünce bilgiler vereceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*_DMAUqUzSweBvJBY5C_q0Q.png" /><figcaption>Middleware Cycle</figcaption></figure><p>Öncelikle tanımından başlamak gerekirse, basit haliyle Middleware ara yazılım demektir. Basit bir web uygulamasında, istemciden gelen request’e karşılık olarak response gönderilmektedir. Gelişmiş web uygulamalarında ise, istemci bir request isteğinde bulunduğunda gelecek olan response’un arasına girerek bir işlem yaptırmak isteniliyorsa bu işlemlere Middleware denir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/614/1*Cd1pj5NUN-3pz56nMzpNCQ.png" /><figcaption>Middleware Cycle</figcaption></figure><p>Birden fazla middleware’in çalışma mantığına bakacak olursak, yukarıdaki görselde görüldüğü gibi sarmal bir şekilde tetiklenirler. Bir Middleware işleme girdiği zaman sona ermeden başka bir middleware’i tetikleyebilir. Tetiklediği middleware işlemini sonlandırdıktan sonra kendi işlemini sonlandırır. Bu şekilde sarmal bir yapı ortaya çıkmış olur.</p><h4>Peki Middleware Nerelerde Kullanılabilir?</h4><ul><li><strong>Yönlendirme:</strong> Yönlendirme uygulanmak isteniliyorsa,</li><li><strong>Kimlik Doğrulama:</strong> Kullanıcının kimliği doğrulanmak isteniliyorsa,</li><li><strong>Yetkilendirme:</strong> Belirli bir kaynağa erişim sağlamak için yetkilendirme isteniliyorsa,</li><li><strong>Log:</strong> İşlem sırasında istek ve yanıt günlüğe kaydetme isteniliyorsa,</li></ul><p>Yukarıda ki işlemler yapılmak isteniliyorsa, uygulamalarda Middleware kullanılabilir.</p><h4>Middleware Metotları</h4><ul><li><strong>Run():</strong> Request bu metoda düştükten sonra pipeline üzerindeki işlemler devam etmez, bir nevi kısa devre oluşturur. Dolayısıyla kullanıldığı yeden sonraki middleware tetiklenmeyeceğinden dolayı akış kesilecektir.</li><li><strong>Use():</strong> Bu metot ile bir sonraki sırada olan middleware üyesine erişim sağlayabiliriz. Run metodunun aksine iki parametre almaktadır. Bunlar context ve task parametresidir. Task parametresi kendisinden sonra çalışacak olan middleware’in çalışmasını bekler ve o bittikten sonra kendini tamamlar.</li><li><strong>Map():</strong> Map metodu, Middleware’i belirli URL’ye eşlemek için kullanılır.</li></ul><h4>Middleware Kullanımı</h4><p>Middleware’i gösterebilmek için basit bir loglama işlemi yapalım. Bir Web API projesi açalım. Proje içerisine “LoggingMiddleware” adında bir class oluşturuyoruz. Class içerisinde RequestDelegate nesnesini parametre olarak alan bir constructor oluşturduk. Bu nesne gelen request’i handle etmemizi sağlayacak ve gerekli işlemler yapıldıktan sonra HttpContext ile birlikte Request/Response Pipeline’ı üzerinde request’in hayatına devam etmesini sağlayacaktır.</p><p>Aşağıda görüldüğü gibi InvokeAsync metodu, middleware’lar çağrıldığında execute edilecek olan metotdur. Bu metot, uygulamaya gelen request’e ve oluşturulan response’a müdahale edebilmemizi sağlar. Biz de burada senaryo gereği Request ve Response üzerinden gerekli bilgileri alıp bir log kaydı oluşturduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nebD6QwqPVhTupC7Bk4x3g.png" /><figcaption>LoggingMiddleware</figcaption></figure><p>Sonrasında LoggingMiddlewareExtension adında bir class daha oluşturup, IApplicationBuilder tipinde yeni Extension metotudu tamamlamış olduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/586/1*cYpQdd556qDBHXn9baz9Lg.png" /><figcaption>LoggingMiddlewareExtension</figcaption></figure><p>Daha sonrasında Startup içerisinde Register ederek, senaryoyu tamamlamış oluyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/262/1*2xx0ecYhcM97lZEJwALEgw.png" /><figcaption>Startup</figcaption></figure><p>Web API projesi oluşturulduğunda, default olarak WeatherForecastController class’ı gelmektedir. Testlerimiz için bu endpoint’i kullanacağız. Loglara baktığımız zaman “/WeatherForecast” endpoint’ine başarılı bir istekte bulunulduğu görmekteyiz. Sonrasında ise “/WeatherForecast/2” endpoint’ine bir istekte bulunulduğunda böyle bir endpoint’in olmadığı için 404 değerini dönmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/238/1*VBU7o47Y-pg9W_d4iqVwxA.png" /><figcaption>log.txt</figcaption></figure><p>Bu şekilde bu senaryoyu başarılı bir şekilde tamamlamış bulunmaktayız. Projenin kaynak kodlarına <a href="https://github.com/tasdemirmustafaonur/LoggingMiddleware"><strong>buradan</strong></a> ulaşarak diğer işlemlerin de nasıl yapıldığına bakabilirsiniz.</p><p>Başka bir örnek verecek olursak, bu Exception Handling olabilir. Örneği açıklayacak olursak, projemizin herhangi bir bölümünde oluşmuş bütün exception’ları sadece tek bir metot üzerinden yakalamaya çalışarak yönetmeye çalışacağız.</p><p>Bir Web API projesi açıyoruz ve default olarak gelen WeatherForecastController’ı içerisinde bir hata olduğu zaman aşağıda görüldüğü gibi hata detayını göremiyoruz ya da bu hatayı handle edemedik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/747/1*5KJPfR8_smuWgVj-wY-0lQ.png" /></figure><p>Bu hatayı handle edebilmek için aşağıda görüldüğü gibi bir try catch koyabiliriz. Hata olarak basit bir exception fırlatıyoruz, o hatayı başka bir şey olarak düşünebilirsiniz. Mesela başka bir class içerisinde bir metodu çağırdınız orada hata oldu veya veritabanına bağlanmaya çalıştığınız zaman bir hata oldu, herhangi bir hata olarak düşünebilirsiniz. Burada ki hatayı try catch sayesinde yakalamış olduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/402/1*aKXwmuclBB01esw5oGpqyw.png" /></figure><p>Peki Controller’ımızda birden fazla metodumuz olduğu zaman ne olacak? Bu metotlar içerisinden başka metotlar çağrılabilir. O zaman bu her metot için try catch yazmak zorunda olmamalıyız. Yazarsak eğer kendimizi tekrar etmiş oluruz ve SOLID prensiplerine bağlı kalmamış oluruz. Yazılım konusunda önemli kısaslardan biri olan <strong>Don’t Repeat Yourself(DRY)!</strong> Kendini tekrar etme. Bu yüzden bunların tamamını yönetebilmek için Middleware kullanabiliriz.</p><p>Parametre olarak yine RequestDelegatei alıyoruz. RequestDelegate, request oluştuğu zaman o request’in bütün verilerine,objelerine gibi ulaşabileceğimiz .NET Core tarafından yönetebileceğimiz objedir. Şimdi asenkron olarak geriye Task dönen bir metot yazıyoruz. Bu arada asenkron olarak kullanmayadabilirsiniz ama .Net Core’da ki asenkron yapısını kullanmanız lazım çünkü aynı anda gelen isteklerin handle edilmesinde oldukça başarılıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/457/1*YSCbChGrFyqAb8cqTkY1Lg.png" /></figure><p>Bu Middleware’in çalışabilmesi için Startup içerisinde Dependency Injection yardımı ile eklemek gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*FqMOguanQzQx97hKgx_mBw.png" /></figure><p>Artık bir istek geldiğinde başta Controller’da yazdığımı try catch düşmek yerine yazdığımız Middleware’e gelecek Invoke metodu tetiklenecek. Dolayısıyla bu Invoke işlemi içerisinde bir exception oluşursa bunu yakalamak için burada try catch yazmamız yeterli olacaktır. Bu Invoke içerisinde bulunan try catch bloğu uygulama içerisindeki tüm try catch’leri yakalayacak anlamına gelmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/419/1*lFCKo6dq-_Ch00_B1Bz0iQ.png" /></figure><p>Yukarıda ki görselde görüldüğü gibi Middleware içerisinde exception hatasını yakalamış olduk. Dolayısıyla uygulamada herhangi bir Controller içerisinde hata oluştuğu zaman burada yakalayabiliyoruz anlamına geliyor.</p><p>Bir Middleware’in içerisin Invoke metodu ekleyerek Web API içerisinde ki handle edilmemiş tüm exception’ları bir try catch kullanarak handle etmiş olduk. Middleware’in güzel yanlarından biri de budur.Projenin kaynak kodlarına <a href="https://github.com/tasdemirmustafaonur/ExceptionHandlerMiddleware"><strong>buradan</strong></a> ulaşabilirsiniz.</p><p>Bu makalede Middleware hakkında bilgiler vermeye ve basit birkaç Middleware örneği gerçekleştirmeye çalıştım. Bir sonraki makalede görüşmek üzere arkadaşlar :).</p><p><a href="https://www.mshowto.org/asp-net-core-middleware-bolum-1.html">https://www.mshowto.org/asp-net-core-middleware-bolum-1.html</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ecdef1409fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Single Responsibilty Prensibi (SRP) Nedir ?]]></title>
            <link>https://mustafaonurtasdemirr.medium.com/single-responsibilty-prensibi-srp-nedir-cc3a58a3aaae?source=rss-f2bbda434a65------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cc3a58a3aaae</guid>
            <category><![CDATA[solid]]></category>
            <category><![CDATA[single-responsibility]]></category>
            <category><![CDATA[rp]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa Onur Taşdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Jun 2021 22:02:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-04T13:01:55.420Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Single Responsibilty Prensibi (SRP) Nedir ?</h3><p>Merhaba, bugün medium yazarlığına SOLID Prensiplerinden, Single Responsibility Prensibi ile giriş yapmaktayım. Tabi öncesinde SOLID nedir, ne amaç ile kullanılır ona bir bakalım.</p><p>SOLID prensipleri kısaca nesne yönelimli programlama (OOP) yapılırken daha esnek, gelişime açık, temiz kod mantığına uygun geliştirme yapılmasına olanak sağlayan evrenselleşmiş kurallardan oluşan prensiplerdir.</p><p>Bu evrenselleşmiş 5 tasarım ilkesi, <strong><em>Robert C. Martin</em></strong> (Bob Amca) tarafından <a href="https://web.archive.org/web/20150906155800/http://www.objectmentor.com/resources/articles/Principles_and_Patterns.pdf">Design Principles and Design Patterns</a> kitabında tanıtılmıştır. Kısaltması <strong><em>Michael Feathers</em></strong> tarafından tanımlanan bu prensiplerin amacı;</p><ul><li>Geliştirilen yazılımın gelecekteki isterler kolayca adapte olması,</li><li>Yeni özellikleri kodda bir değişikliğe gerek kalmadan kolayca ekleyebileceğimiz</li><li>Yeni gereksinimlere karşın kodun üzerinde en az değişimi sağlaması,</li><li>Kod üzerinde sürekli düzeltme yaparak ortaya çıkan zaman kaybını da minimuma indirmektir.</li></ul><h4>Single Responsibility Principle(SRP)</h4><p>Bir class’ın değişmesi için yalnızca bir neden olmalıdır. Her class tek bir göreve odaklanmalıdır. Yani bir class isviçre çakısı gibi gereğinden fazla görevi ve özelliği olmamalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/701/1*E51on9qlx-VnHH-wMbpnPQ.png" /><figcaption>Single Responsibility Principle(SRP)</figcaption></figure><p>Class’ların tek bir sorumluluğu olmasının nedeni, geliştirmenin daha modüler olması, değişikliğin daha kolay yapılabilmesi, daha yönetilebilir bir kod ortaya çıkarmasıdır.Mümkün olduğunca isterler analiz edilerek parçalara ayrılmalı ve öyle bir tasarım yapılmalı ki, her class veya metodun tek bir sorumluluğu olmalıdır.</p><p>Bunları bir örnekle anlatacak olursak, aşağıda bulunan örnekte “Order” adlı class bulunmaktadır. Bu class içerisinde class’a ait bilgiler ve bir restoranda sipariş ile ilgili yapılan işlemler bulunmaktadır. “Order” class’ı birden fazla sorumluluk alıyor. Bunlar müşterinin sipariş vermesi ve ödeme yapması, diğeri ise garsonun siparişi almasıdır. Burada “Order” class’ı bunları üstlenmemelidir. Kendi propertylerini tutmalıdır. Siparişin alınmasını “Waiter” class’ı, siparişin verilmesini ve hesabın ödenmesini “Customer” class’ı tutmalıdır. Yapılacak işleri “Order” class’ının içinde yapmak SRP’ye uygun olmadığını gösterir. Bu tasarımı SRP’ye uygun bir şekilde yapmak için class içerisindeki işleri parçalara ayırmamız gerekmektedir.</p><pre>public class Order<br>{<br>   public string Meal{get; set;}<br>   public string Beverage{get; set;}<br>   public int Amount{get; set;}<br>   public int Price(get; set;} <br>   <br>   public void TakingOrder(){<br>        //Garson tarafından alınan sipariş işlemi<br>   }<br>   public void CustomerOrder(){<br>        //Müşteri tarafından sipariş verme işlemi<br>   }<br>   public void Payment(){<br>        //Müşteri tarafında yapılan ödeme işlemi<br>   }<br>}</pre><p>Yukarıda bulunan örnekte tek bir class içinde birbirinden farklı işlemler yapıldı. Bunu SRP’e uygun hale getirmek için aşağıdaki gibi işlemlere parçalamamız gerekiyor. Özetle garsonun yaptığı işler garsona ait, müşterinin yaptığı işler müşteriye ait olmalıdır. Böylece her class kendi işini yapacak ve görev değişikliği olursa sadece onun üzerinde bir değişiklik yaparak kodumuzun dayanıklılığına zarar gelmeyecektir.</p><pre>public class Order<br>{<br>   public string Meal{get; set;}<br>   public string Beverage{get; set;}<br>   public int Amount{get; set;}<br>   public int Price {get; set;}<br>}</pre><pre>public class Waiter{<br>   public void TakingOrder(){<br>        //Garson tarafından alınan sipariş işlemi<br>   }<br>}</pre><pre>public class Customer{<br>   public void CustomerOrder(){<br>        //Müşteri tarafından sipariş verme işlemi<br>   }<br>   public void Payment(){<br>        //Müşteri tarafında yapılan ödeme işlemi<br>   }<br>}</pre><p>Bu makalede, SOLID ilkelerinden Single Responsibility Principle’a değinmiş olduk. Bir diğer prensip olan, Open Closed Principle’da görüşmek üzere…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/576/1*qNeD8LE9mKo1lcW4uBCYwA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cc3a58a3aaae" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>