<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Хувийн тэмдэглэл on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Хувийн тэмдэглэл on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@myagmardari?source=rss-c0bf56875644------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*ZEgRO45KZqAm4F426IbuqQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Хувийн тэмдэглэл on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@myagmardari?source=rss-c0bf56875644------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 07:30:44 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@myagmardari/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Ай намар]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://myagmardari.medium.com/%D0%B0%D0%B9-%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80-659ca54f290a?source=rss-c0bf56875644------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1080/1*CztljCZ4VeLxrwxxJyVxFg@2x.jpeg" width="1080"></a></p><p class="medium-feed-snippet">&#x41E;&#x43B;&#x43E;&#x43D; &#x4E9;&#x434;&#x440;&#x4AF;&#x4AF;&#x434;&#x438;&#x439;&#x43D; &#x434;&#x430;&#x440;&#x430;&#x430; &#x434;&#x430;&#x445;&#x438;&#x43D; &#x43D;&#x430;&#x43C;&#x430;&#x440; &#x438;&#x440;&#x43B;&#x44D;&#x44D;. &#x41D;&#x430;&#x43C;&#x440;&#x44B;&#x43D; &#x44D;&#x43C;&#x43E;&#x440;&#x43B;&#x43E;&#x43E; &#x44D;&#x43D;&#x434; &#x445;&#x443;&#x432;&#x430;&#x430;&#x43B;&#x446;&#x434;&#x430;&#x433; &#x44E;&#x43C;&#x443;&#x443;.</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://myagmardari.medium.com/%D0%B0%D0%B9-%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80-659ca54f290a?source=rss-c0bf56875644------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D0%B0%D0%B9-%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80-659ca54f290a?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/659ca54f290a</guid>
            <category><![CDATA[бодолоо-цэгцлэх]]></category>
            <category><![CDATA[намар]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Oct 2026 00:52:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-09T00:54:25.116Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Мяньмар улсын сонин сайхан]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D0%BC%D1%8F%D0%BD%D1%8C%D0%BC%D0%B0%D1%80-%D1%83%D0%BB%D1%81%D1%8B%D0%BD-%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D0%BD-%D1%81%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B0%D0%BD-35f0eefea7ce?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/35f0eefea7ce</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Jul 2026 11:31:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-08T11:31:26.429Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Мяньмар улсын сонин сайхан</p><p>Архиваас олов.</p><p>2026 он гарсанаас хойш надад тохиож буй зүйлс эсвэл болж өрнөж буй зүйлс гэх юм уу. Ойрд толгой дахь бодлоо цэгцлэн ингэж бичиж суусангүй. Хааяа ч бас энэ бүхнээ асган гаргадаг бичих үйлийг санах юм. Олон жилийн турш өөрт хань сэтгэлээ онгойлгох дотно найз болгон байгаадаа талархаж явдагаар эхлэн бичье.</p><p>Он гарснаас хойш 3 сар дундаа оржээ. Өнөөдөр 3 сарын 18ны баярын өдөр. Японд удаан амьдарч байгаа надад баяр ч наалдахаа байсандаа. Ёс төдий мэссэнжерээр мэндийн үгтэй чат илгээгээд дуусдаг л болж. Фэйсбүүк болон сошиалаар л монгол хүмүүс ямар их баярт ач холбогдол өгдөг болхыг харан гайхан суух юм. Заа тэр ч яахав.</p><p>1 сард Мяньмар улс руу томилолтоор яваад ирлээ. Шинэ улс шинэ соёлыг харж сонирхон явлаа. Их л сонирхолтой бас олон зүйл бодогдуулсан ажил аялал байлаа. Хамгийн түрүүнд халуун азийн орны аж амьдрал дотоодын зөрчилдөөнтэй байгаа орны нөхцөл байдал зэргийг харж өөрийн эрхгүй эх оронтойгоо, ажиллаж амьдарч буй Япон оронтой л харьцуулан боддог юм билээ. Одоо тэгээд гадаад орон, шинэ содон зүйлс ч сошиалын нөлөөгөөр сонин ч санагдахаа байж дээ. Юутай ч өөрийн нүдээр харж явах гэдэг тэнгэр газар шиг ялгаатай бөгөөд тэнд мэдэрч буй мэдрэмж бодит үнэн юу гэмээр юм бэ дээ…..</p><p>Хийд бурхан шашин шүтлэг ихтэй улс, хийдийн хаалгаар орохоос эхлээд хөл нүцгэн явах нь сонирхолтой. Ажлын хажуугаар шинэ улсын сонин хачинг сонирхов. Ихэнх үзвэр үйлчилгээ нь хийд байж таарав. Маш эртний, шинэ бүтээсэн жижиг том, чулуун болон модон гээд бүхий л хийдээр нь орж үзэж явлаа. Хөл нүцгэн Мяньмар гэж нэрлэх хэмжээний л сэтгэгдэл төрсөндөө. Бас хүмүүс нь үндэсний хувцасаа өмсөж алхах нь хэвийн үзэгдэл бөгөөд эсрэгээрээ өмд цамц европ хувцастай хүн бараг олж хараагүй санагдана. Мяньмар залуу хүмүүс ч тэр үндэсний хувцас, мөн уламжлал болсон чулуун дээр усаар модыг үрж гаргасан (THANAKA) гэж нэрлэх шаргал түрхлэг түрхэн явах нь уламжлал нь их хүчтэйг харуулж байгаа мэт санагдав. Залуусын болзооны газар нь ч хийд байгаа нь их сонирхолтой.</p><p>Мяньмарын 2 том хотоор нь орж явсан нэг хотод нь 3н хонгийг өнгөрүүлсэн. Япон хэлний сургалтын төвүүдээр орж Япон хэл соёлыг сонирхон суралцаж буй оюутнуудтай уулзах уулзалт их л утга учиртай санагдан өөрийн хийж буй ажлын үнэ цэнэ чухлыг дахин мэдрэх шиг болсон. Мяньмар хүмүүс их эелдэг, зөөлөн хүмүүс шиг санагдсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ECcYHdujMhsS_lHU3cYFVg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=35f0eefea7ce" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Фүжи ууланд авирсан нь]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://myagmardari.medium.com/%D1%84%D2%AF%D0%B6%D0%B8-%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%B4-%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%BD%D1%8C-b73f0bbe406d?source=rss-c0bf56875644------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/2600/1*bDiYwGMQaznEUvCndGEOtw@2x.jpeg" width="2688"></a></p><p class="medium-feed-snippet">&#x41D;&#x44D;&#x433; &#x442;&#x43E;&#x43C; &#x437;&#x43E;&#x440;&#x438;&#x43B;&#x433;&#x43E;&#x434;&#x43E;&#x43E; &#x445;&#x4AF;&#x440;&#x43B;&#x44D;&#x44D;.</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://myagmardari.medium.com/%D1%84%D2%AF%D0%B6%D0%B8-%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%B4-%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%BD%D1%8C-b73f0bbe406d?source=rss-c0bf56875644------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D1%84%D2%AF%D0%B6%D0%B8-%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%B4-%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%BD%D1%8C-b73f0bbe406d?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b73f0bbe406d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Jul 2026 07:24:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-08T08:11:01.132Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ганцаараа аяласан тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D0%BE%D0%BA%D0%B8%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D0%B0-%D0%B0%D1%8F%D0%BB%D0%B0%D0%BB-af82be4c5571?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/af82be4c5571</guid>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[аялал]]></category>
            <category><![CDATA[solo-trip]]></category>
            <category><![CDATA[okinawa]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Dec 2025 08:03:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-25T08:18:54.638Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Окинава аялал</h3><p>Анхны ганцаараа хийсэн аялал<br>Гайхалтай байгаа биз амьдрал үнэхээр тааварлашгүй зүйлс ихтэй шүү гэж дүгнэсэн аялал байлаа.</p><p>Үнэхээр л амьдралын тааварлашгүй олон зүйлст талархан амьдарч байнаа. 2024 оны 12 сард ганцаараа аялалд явах тухай бодож эхэлж байлаа. Тухайн үед найзуудтайгаа явах нь илүү хөгжилтэй зугаатай гэж үзэж 2 найзтайгаа аялалд явсан. Түүнээс хойш ч нэг тийм дурсамжтай бас өөрийгөө нээсэн шинэ зүйл туршихыг хүссээр 12 сартай золгосон нь энэ. Заа ингээд ганцаараа аяласан тухайгаа өөрийн дурсамж тэмдэглэлдээ үлдээх нь нэгэн насны сайн үйл болох гээд байна шүү кк.</p><p>Ажлын хувьд 12 сар бол миний тайвширч, нам жимхэн болдог сар юм. Гэнэтхэн их ажлын дараа завтай суухдаа юу эсийг бодох билээ. Бүтэн нэг жилээ эргүүлэн харж ирэх жил ямаршуу байх бол хэмээн төсөөлж сууна. Ингэхдээ өнгөрсөн жил явж чадаагүй ганцаараа хийх аялалаа хийхээр сэтгэл шулуудлаа. Өөр улс руу явах гэснээ олон зүйл судалсны эцэст Япон доторх аялал хамгийн сайн сонголт болохыг мэдээд Окинава руу явахаар шийдлээ.</p><p>Явахын өмнөх бэлтгэл. <br>Өмнө нь явж байсан найзаасаа хэд хэдэн зөвөлгөө авч бусдыг нь орчин үеийн сайн зөвлөх ЧатЖПТ найзаас асууж мэдээд бэлдлээ. AGODA гэх апп-р онгоцны тийз болон буудлаа хамтад нь захиалав.<br>Халуун газарт очих юм байнадаа далайн эрэг дээр өмсөх хэдэн нимгэн нойтон хувцас ч захиж амжлаа. Заа тэгээд бусад зүйлс бол тухайн үедээ л болгоно гээд догдлол дүүрэн хүлээв. Яг явахаас өмнөх өдөр цаг агаараа шалгав тэгсэн юу вээ намайг очсоны маргаашнаас явах хүртэл бороо….уйлалтай биш зорьсон л юм чинь хамаагүй ээ сайхан дурсамж бүтээе гэсэн ч цаанаа нэг сэтгэл гонсгор. Өмнөх шөнө нь, маргааш өглөө нь гээд сэмхэн нарлаг өдрүүд болоосой гэж залбиран явав.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*M9Gz_9m_oy2jkdikVx2JqA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dwDyN5Zz2aIu1sCgXoyGAw@2x.jpeg" /></figure><p>Нэг дэх өдөр Окинава НАХА:<br>Цэлгэр том далай дээрх жижигхээн арал онгоцны цонхоор цэлийн харагдана. Догдлол дүүрэн буулаа. Токиогийн 6 сар уу? тэр хавьцаа нэг ийм бүгчим биш ч халуун чийгтэй агаар угтав. Юун түрүүнд огт мэдэхгүй шинэ орчин харагдах ч аанаа нэг танил конбини, хаа сайгүй япон бичигтэй хаяг сурталчилгааны самбарыг харах нь тайвшируулна. Мөн нийтийн тээвэр ашиглах нь ч хэцүү санагдсангүй. Неттэй байхад бүгд болдог болсон хорвоо доо. Нисэхээс буудалтайгаа ойрхон бусаар ирэв. Буснаас буугаад такси барин буудалдаа ирлээ. <br>Өрөө нь цэлгэр сайхан 2 хүний том ор, балконоор шууд цэлийн харагдах далай…би зүүдлээгүй байгаа. Ямар сайхан газар вэ. Би бас ганцаараа ингээд гадаадад аялаад явж байх гэж итгэмээргүй юм. Талархал дүүрэн сэтгэл төрж догдлох мэдрэмжийг минь улам нэмэв. Оройн хоолны цаг хотын шөнийг үзэхээр гарав. Мэдэхгүй газар болхоор гүүглэ мапаа харсаар хотын захын хоолны гудамжинд ирлээ. Жаахан бишүүрхэн алхаж байгаад нүд татсан том солонгос хоолны газар оров. Өдөржингөө догдолж явсаар бараг юм идээгүйгээ анзааран халбага пивотой шарсан мах….үүний дараа нэгэнт ирсэнийх пабд орж коктэйл ууя гэж бодон алхсаар гаднаасаа л сэтгэл татах модон байшин буганы эвэртэй толгой хаалганы ойролцоо харагдана. Тэйкны чигтээ харвал дж ая нэг тийм Дээр үеийн Америк хэв маяг гэж хэлхээр газарт орж суулаа. Энэ ч бас миний анхны зориг гарган орсон газар юм. Пабд ганцаараа орно гэж төсөөлдөг ч үгүй бас ганцаараа ордог хүмүүсийг гайхдаг байж билээ. Бармен залуу Окинавагийн нэрийн могойтой архийг нь санал болгохоор нь ууж үзэв. Хүүхэд байхад аавын найзууд хятад могойтой архи гээд ууж байхыг нь хэд хэдэн удаа харж байсан ба тэд уухдаа их л чанга байгааг нь ярьж байсан санаанд оров. Ийм архи ууж үзээгүй би ярвайгаад л уусан чинь юу вэ зөөлөн, чавганы архи шиг л амттай байв.Тэгээд гайхаад хэлсэн ажилтан нь Монгол хүн өөр юмаа. Бүр чанга архи санал болгоё гээд өөр уух зүйл өгсөн кк. Заа нэг иймэрхүү оройг өнгөрүүлээд маргаашийн аялалдаа догдолсоор ирж амарлаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*26GzFTVrdVNrmIVYD4C2KA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gS6vJhpkfyLhiEF4DBQi6A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/590/1*5noS1nduGgGNl25rKe_q5g@2x.jpeg" /></figure><p>Аялалын эхний өдөр: American village Chitan<br>Американ виллаж гэх газарт автобусаар 50мин яваад ирэв. Буусан газраас хэсэг алхаад л далайн эрэг… Цагаан элс, цэнхэр далай ногоон модод……………тэр байгалийн үзэсгэлэнг бишрэхээс яахав. Мөн хүн багатай байсан тул далай дээр өмсөх гэж авсан хувцасаа ч сольж тайван тухтай гэгч нь зураг бичлэг хийж сэтгэл ханав.</p><p>Хэсэг алхаад л тэс өөр хотод ирсэн мэт мэдрэмж авлаа. Зул сарын чимэглэлтэй Америк маягийн байшин барилга. Ваав ямар өөр мэдрэмж вэ. .Хоол унд болон худалдааны газрын зүйлс нь бүгд Америк хэв маягтай юм гээч..Дулаан оронд зул сарын мэдрэмж ийм байдаг байсан байх нь…Халуун байгаа ч өвлийг санагдуулах чимэглэл надад үнэхээр сонирхолтой байлаа. Өдрийн кофе, амтат бүргер……Яг л цаг агаар намайг харж байгаа мэт далайн эрэг дээр халуун нарлаг, хотоор алхахад сэрүүн сэвэлзсэн салхи, хоол идэн сууж байхад гэнэтийн хүчтэй далайн шуурга нэг өдөрт хэдэн ч цаг уурын байдлыг үзэж болох..яаж харинаа гэж бодон цонхоор далайн сүрлэг байдлыг харан сууж байтал нүд ирмэх зуурт л нар гаран тэнгэр цэлмэв. Нутгийн хүмүүсийн яриагаар бол Окинавад цаг агаарыг урьдчилан мэдэх боломжгүй байдаг шүү гэв. Нээрээ л тийм бололтой. Санаа зовж байсан цаг агаар ашгүй сайхан болсонд баярлав.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Jt-ULZDm1JsNFak3624w0Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g2sxOeROhWMkhcqF54MO7A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vcmVzUl_9wJw7PC1asC4ew@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*d6gUlR1wIE9JxS12kcWQVA@2x.jpeg" /></figure><p>Хоёр дахь өдөр: Okinawa churaumi aquarium</p><p>Өглөө эртлэн босоод автобусаар цаг гучин минутын газар луу явлаа. Автобусны цонхоор цэлийх далай ширтээд бодлогоширон явах ч энэ оны бас нэгэн жаргал байлаа. Зун монголынхоо тэнгэрийг биширч машины цонхоор үүл ширтэн явсансан. Тэгээд явж байгаад өнөөдөр ахин цэлмэг өдөр болж байгааг анзаарав. Япон хэлэнд нэг ийм хэллэг байдаг юм. <strong>“晴れ女（харэ онна）”</strong> утга нь чухал <strong>аялал эсвэл чухал үйл явдлын үеэр ихэвчлэн цаг агаар сайхан, нартай болгодог эмэгтэй хүнийг</strong> хэлдэг. Эерэг, азтай, уур амьсгалыг сайхан болгодог хүн гэсэн утга давхар агуулдаг. Өөрийгөө харэ онна юм шиг бодсон сайхан санагдчихлаа.<br>Хүрэх газраа очоод дахин нэгэн шинэ ертөнцийг олж харав. Далайн гүнд байх ертөнцийн багахан хэсэг гэж байгаа ч надад бол томоос том өөр зүйл байлаа. Аварга том загасаас эхлээд бяцхан жижигхэн өвс гэж харагдахуйц загас хүртэл байв. Энэ дэлхий дээр ямар ч олон амьд биет оршин байдаг юм дээ гэх гайхширал төрөв. Зөвхөн нэг талын л үзвэрүүдийг үзэж байтал нэг өдөр дуусч байв. Энэ газрын нөгөө талыг нь дараа ирж заавал үзнээ. Ийм гайхалтай газрыг ганцаараа үзэхэд хайран байгаа болхоор гэр бүлтэйгээ ирж үзнээ гэж өөртөө амлав.</p><p>Орой нь харин буудал руугаа зүглэх гэснээ энэ аялалд зориулж байгаа өөрийн цаг хугацаа дурсамжаа бодон оройн хотыг үзэхээр үргэлжлүүлэв. Kokusai doori гэх худалдааны гудамж жуулчид нь энэ гудмаар явж худалдан авалт хийж, нутгийн хоол идэж, шөнийн амьдрал өрнөдөг газар байлаа. Нутгийн алдартай хоолонд стэйк 88 гэх газар байдаг юм билээ улаан дарстай стэйк сайхан оройн хоол идээд амархаар буудал руугаа зүглэв…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/590/1*oCIlMfPR-RFmyOId65q6fQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tJITZaW5Meqkamax2aFUuA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xftpPC4h5iKI1dytcdcM3Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*khfaRnsy4qnPFi6ZP8VFJg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1tG06v4uUNlqApN6YaLpHA@2x.jpeg" /></figure><p>Гурав дахь өдөр: Нар жаргалт далайн эрэг Chura sun beach</p><p>Хагассайны өглөө тул тухтай сайхан амрав. Энэ өдөр хол биш ойрхон үзэж сонирхох газарт чөлөөтэй явъя гэж гарлаа. Буудлын дэргэд 10мин алхаад л очих далайн эрэгт хүрсэн хот доторх эрэг учир жижигхэн байсан юм. Тэгээд ер нь нарлаг сайхан өдөр болж байнадаа томоохон далайн эрэг орхоор шийдэж автобусандаа суугаад 35мин яваад хүрлээ.</p><p>Завгүй өдөр тутмын амьдралд бид ер нь ямар гайхалтай үзэсгэлэнтэй дэлхийг үзэхгүй өнгөрүүлж байгаа юм бэ? гэсэн бодол төрсөн шүү. Яаж ийм сайхан газар байгаад байгаа юм бэ. Бас Япончууд яаж ингэж аялагчдыг бодсон зүйлсийг сэтгэл гарган хийдэг юм бэ гэж бодон бодон байлаа. Далайн эрэг дээрх нар жаргалтыг бол ярилтгүй бизээ. <br>Нээрээ тийн далайн эрэг дээр зогсоод бичлэг хийж байхдаа халтираад өвдөгөө гэмтээчихсэн. Эхэндээ нээх сүртэй зүйл гэж бодоогүй ч үнэхээр том шархдсан байна лээ кк. одоо бол сорвигүй эдгээсэй л гэж хүсч байна. Ажлынхан болон гэрийнхэндээ аялалын сониноо ярихад гэхдээ энэ л аягүй сонирхолтой зүйл болсон шиг санагдсан шүү. Ганцаараа явж байгаа болхоор утасаа утас тогтоогч хөл дээр тавьж байгаад л бичлэг зургаа авсан юм. Тэгсэн хөлнөөс цус урсаж байгааг ч анзаарахгүй бичлэг хийн зогсож байгаа өөрийгөө хараад инээд ч хүрэх шиг…..Ингэж будлин явсаар нэг сайхан хоол идэж хүч оров. Гарч ирэхэд яг л нар жаргалт таарч нар жаргалтыг зүгээр л сайхан нүдээрээ харж баясан өнгөрүүлэв. Далайн эрэг дэх нар жаргалт ямар жаргамаар сайхан, үзэсгэлэн төгөлдөр харагдаж байсан гээч. Би ч жаргалаа дүүрэн эдлэв. Ийнхүү оройн автобусаа хүлээн суугаад явав. <br>Нилээд явсаны дараа сүүлийн зогсоол гэх боловч том гэрлэн чимэглэлтэй гаднаасаа их л тансаг зэрэглэлийн харагдах буудлын гадаа ирэв. Тэгсэн би гэдэг хүн автобусаа андуурчээ хөөрхий. Бусны жолооч 10 минутын дараа буцаад хөдөлнө гэв. Ариун цэврийн өрөө ашиглах зорилготойгоор тухайн буудал руу оров. Хүлээх өрөөнөөс эхлээд л ямар ч уудам сайхан орон зайтай юм. Буудлын цонхоор нэвт хархад уртаас урт харагдах замыг гэрэлтүүлэн чимэглэсэн харагдана. Лавшруулан цааш харвал цэлийн мэлтийх далай…Бас л нэгэн өөр мэдрэмж төрөв. Ингэсээр буцах цаг маань нилээн оройтов. Буудалдаа буугаад маргааш явахдаа бэлдлээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*APUuXDhFrS7C2DzpNwYcvA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v-rZSf_phkUyttzkFWl-8Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/590/1*qibFkZNFM4uoBLwD16SMSg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vg-qeqb-Za94bujlBsDdGQ@2x.jpeg" /></figure><p>Буцах өдөр: Наха онгоцны буудал<br>Хугацааны хувьд ч яг л сайхан таарсан санагдсан. Бүх зүйлд сэтгэл хангалуун баяр жаргалтай, талархал дүүрэн байна. Ингээд миний ганцаараа хийсэн аялал өндөрлөв. Одоо ганцаараа гээд хойш суухгүйгээр энэ дэлхийд үзэж харах сайхан бүгдийг үзэж харж, тэмдэглэсээр л байх болно. <br>Том болж байгаад баярлалаа, намайг сайхан амьдруулж байгаад баярлалаа Дариа. Чи мундаг байгаа шүү, сайн байгаа шүү, их хичээнгүйлэн байгаа шүү ингэж өөрийгөө урамшуулж шагнаж байгаарай. Энэ тэмдэглэлээ эргэн харж дахин жаргаарай….</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mBFMNU_rxjaTzK1tH_L6sg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B-X-9o1SJy4qpEj_MEhp1Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J7hr1p6wqH8G3qNCYvaRFg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=af82be4c5571" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Монголоос бичсэн тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BE%D1%81-%D0%B1%D0%B8%D1%87%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-dc27bafc109f?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc27bafc109f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 21 Aug 2025 08:20:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-21T08:20:39.919Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Дурсамж, талархал</p><p><strong><em>Хэнтий аймаг, Хар зүрхний хөх нуур</em></strong></p><p>Монголдоо ирээд гэр бүл найз нөхөд ах дүүстэйгээ сайхан цагийг өнгөрүүлж байна. Жинхэнэ хөдөөгийн сайханг дүүрэн мэдэрч явна. Хэнтий аймгийн хар зүрхний хөх нуур буюу Чингис хааны цолоо авсан газар 2 эмээ Аав Ээжтэйгээ сайхан яваад ирсэн. 2 эмээгийн дээр үеийн хууч яриа сонсож явах ямар гоё байсан гээч…Тэмээгээр нүүлт хийгээд л аавыг арганд суулгаад явдаг байж билээ гэнэ. Нэг удаа арагнаасаа унаад эмээ өвөө 2-ыг ихэд сандаргасан гэж ирээд л Аав ээж 2н анх хүргэн бэр болон ирж байсан тухай гээд л их л олон дурсамжийг нүдэнд харагдтал эмээ минь ярив. Авга эмээ маань их яриасаг хүндээ 80 гарч яваа хүн гэхэд үнэхээр бүх дурсамжаа дурсамжин дахь хүмүүсийн хэлсэн үг бүрийг хэлнэ гээч…..Ийм сайхан яриаг сонсонгоо цонхоор харагдах том том үүлсийн нүүдлийг ажиглан бодлогошрон суух ч жаргал байлаа.</p><p>Хэнтий аймагт анх удаа ирж байнаа минь энэ л дээ байгалийн сайханг биширээд баршгүй байлаа. Монгол минь үнэхээр үзэсгэлэнтэй юм. Тэнгэр нь хөх үүлс нь том сүрдэм юм. Зах хязгааргүй тал нутаг ногоороод л мал сүрэг бэлчин байгааг харах үзэх нүдний баясал гээч нь байлаа. Гайхалтай сайхан дурсамж……</p><p><strong><em>Сэлэнгэ аймаг, Сайханы хөтөл</em></strong></p><p>Хэдэн өдөр Монголоо зорин ирсэн ажилаа амжуулав. Миний ажлын өдрүүд үргэлж л амралтын өдрүүдээр байгаад амралт маань ажлын өдрүүдээр таараад хэдэн найзуудтайгаа бараг л таарч амждаггүй юм. Гэхдээ үргэлж л намайг гэж цаг зав гаргадаг найз маань сайханы хөтөл явах санал гаргаж яваваа. Ямар сайхан газар вэ? үнэхээр л нэрэндээ тохирсон гэж жигтэйхэн. Ээж модонд очиж хүслээ шивнэлээ. 3 жил дараалан ирэх ёстой байдаг гэсэн ийм сайхан байгаль, сайхан энергитэй газар луу хэзээд явсан ч яахав гэж л бодон бодон ирлээ. Ахин дахин Монголын үзэсгэлэнтэй байгальд дурлачихав. <br>Сайхан газарт Сайхан хүмүүстэй дурсамж талархал дүүрэн өдрүүд байна. Ирсэн хугацааныхаа талд нь л байгаа болхоор дахин бүтээх дурсамж тэмдэглэлээ хуваалцанаа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc27bafc109f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Толгой дүүрэн бодол асгаруулмаар санагдав.]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/8-%D1%81%D0%B0%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-25e5ac270f4c?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/25e5ac270f4c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Aug 2025 02:26:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-18T00:25:40.507Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Цээж, толгой дүүрэн бодлоо асгаруулмаар санагдав.</p><p>Ойрд би чинь одоо хэнтэй дотроо уудалдаг хүн бэ гэж бодлоо. Өөрийгөө анзаараад байх нь ээ, олон нийтийн сүлжээнд ч нээх өөрийн үзэл бодлоо илэрхийлээд байдаггүй, коммент, шэйр бараг л хийдэггүй төрлийн хүн. Мөн найз нөхөдтэйгөө уулзах хугацаа уртсаж, цөөн болж байгаа болохоор үзэл бодлоо ч хуваалцах нь багассан байна. Тэмдэглэлдээ бичиж хуваалцах нь ч багасаж, нэлээд л дотогшоо хүн болж байгаа нь илт. Хуваалцахгүй байх тусмаа бодолдоо идэгдэн, ганцаардалд ууссаар… Хэнд ч хэрэггүй мэт санагдах, ганцаардах, гутрах зэрэг зүйлсийн гүн рүү нэвчин орж, ямар зовлонтой, түгшүүртэй, хэцүү байдгийг мэдэж, гадарлаж байгаа болохоор гүн рүү нь халтирчихгүйхэн шиг л алхаж байна.</p><p>Бодлоо л зөв байлгая. Би өөртөө хэрэгтэй хүн, би сайн байгаа болохоор дотны хүмүүсдээ ч төвөг болохгүй, санаа амар байлгаж байна, эрүүл байгаа минь л болно доо, энэ амьдралдаа ч дутагдаж, гачигдах зүйлгүй сайхан л байна. Ингэж хэнд ч хэрэггүй хүн байх нь өөрт ч, өрөөлд ч их том тус шүү гэх мэтээр сайхнаар бодохыг хичээнэ. Бүр өглөө бүр бататгал үгсүүдийг сонсдог болов. Өөртөө сайхан бодлуудад итгүүлэх гэж л тэр л дээ. Дажгүй сайн ажиллаж байгаа. Би чинь өөрийгөө л хайрлаж, тэтгэхгүй бол энэ муу сөрөг бодлууд дорхноо намайг барин иднэ.</p><p>Одоо ч барьж идэхэд ойрхон байна. Би үүнийг сарын тэмдгийн синдром л гэмээр байна. Уур хүрч, бухимдана, өөрийгөө харж гоочилно, бүх зүйл таалагдахгүй, бүх хүнд гомдол төрнө. Сар бүр л ирж байхад дасахгүй, байнга л энэ хэлбэлзэлд нь дарлуулаад сууж байх юм. Өнөөдөр өглөөнөөс эхлээд л энэ мэдрэмжүүд намайг яг бачимдуулж аллааа. Өчигдөр оройноос гэвэл таарна, эсвэл хэдэн өдрийн өмнөөс ч юм уу.</p><p>Гэв гэнэтхэн гэхгүй ч, 30 нас хүрэх гээд нэг тийм сонин мэдрэмжинд дарагдаад байгааг хэлэх үү, ойрд бас юм ирэх гээд, Монгол явах гээд, юм юм л давхцаад гээд сэтгэл мэдрэмжиндээ шалтаг хайна. Тойроод л байх юм, яг юу бичих гээ вэ?</p><p>30 хүрчихвэл л эрхэлж, туниж, хошуугаа унжуулан байж болохгүй мэт, том хүний амьдралд эргэлт буцалтгүй орчих мэт санагдаад айгаад байна. Үнэндээ хэнд ч хайр дэвсэн, эрхэлж үзээгүй би ингээд л тэгэх эрхгүй нэгэн болчих мэт санагдаад….. 20-иод насандаа сайн эрхэлж байх минь яав, ээж, аавдаа ч тэр, хайр дурлалд ч тэр…. Би энэ 3 тооноос үнэндээ сүрдээд байна. Би юу ч мэдэхгүй жаахан охин байж болох болов уу? Би мэдэхгүй байна гэж хэлж болох ажлын хүн байж болох болов уу? Ажлын байранд ч туршлагатай аниа болж, гэр бүл, хамаатан садандаа хүнтэй суугаагүй эмэгтэй болж, найзууд дундаа ч ганц бие нэгэн болж, мэдэхгүй ээ, би зүгээр л энэ 30 нас хүрчихвэл одоогийн байгаа минь бүгд оргүй хоосон зүйлс мэт санагдах вий гэхээс айж байна.</p><p>Мөнгө, ажил эмэгтэй хүнд нээх хэрэгтэй биш шүү дээ, одоо хүнтэй суу. Нас чинь явлаа, хүнтэй суу. Хүүхэд гарах чинь оройтлоо. Одоо үеийнхэн чинь байхгүй дээ. Ганцаараа л байгаад байх юм, үерхээч, гарч орооч гэх мэт бодлууд, үгс 30 насны дарамт байх.</p><p>Би ер нь үүнээс айж байна. Өөрөө ч тэр, өрөөлд ч тэр дарамт болгоод байгаа юм шиг….</p><p>Гэхдээ бас юу гээч, хэн нэгнээс болж зүрхээ шаналгахаас бас айж байна. Үнэхээр хүнд, хөндүүрлэж өвддөг тэр өвдөлтийг дахин дахин мэдрэмээргүй байна.</p><p>Одоо үүсгэж байгаа энэ айдас болон дарамт нь зөвхөн миний бодол гэдгийг сайн мэднэ ээ. Зүгээр л би хуваалцах хүнээ, хуваалцах аргаа олдоггүй ээ. Би хэнд юуг хуваалцаж амьдрах вэ? Хүмүүс ер нь хэнд ярьж, хуваалцдаг вэ? Нас ахих тусам бусдаас дөлж, ганцаар л байдаг болчихдог юм байх даа. Бусад яг над шиг байдаг бол бид яагаад учраа олж чаддаггүй юм бол оо? Ойлгохгүй юм.</p><p>Миний насан дээр хүмүүс хүүхдүүдээ эрхлүүлэн, хайрыг мэдэрч байхад би энд хайрлуулж, энхрийлүүлж, эрхэлж үзэхсэн гэсэн хүсэл бодолд автан сууна. Заримдаа ч энэ хорвоо сонирхолтой шүү. Харьцуулалтгүй ажилладаггүй.</p><p>Байгаа бүхэндээ талархан, өглөө бүр хичээнгүйлэн босож ажиллаж байгаадаа, эрүүл байгаадаа, би аз жаргалтай байна гэж боддог өдрүүдийн дундуур яааг ийм бүх зүйлд сөрөг ханддаг хэдэн өдрүүд ээлжилсээр би амьдарч байна даа.</p><p>Магадгүй долоо хоногийн дараа л би аз жаргалаар бялхаж, талархал дүүрнээр тэмдэглэлээ бичнэ. Хүн бүрт хайр хүрч, гэрэл гэгээг түгээнэ. Толинд өөрийгөө харж, чин сэтгэлээсээ амьдарч байгаадаа талархана.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=25e5ac270f4c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ажлын тэмдэглэл дээрх бичвэр]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D0%B0%D0%B6%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-%D0%B4%D1%8D%D1%8D%D1%80%D1%85-%D0%B1%D0%B8%D1%87%D0%B2%D1%8D%D1%80-23b4443f83f3?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23b4443f83f3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Jul 2025 08:30:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-23T08:30:30.317Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ажлын тэмдэглэл дээрх бичвэр</p><p>Өглөөний нарны гэрэл яг миний ширээн лүү тусч яагаад ч юм шуудхан үзэг дэвтэр аван үүнийг бичин сууна. Оффисын өрөөнд ганцаар “ Beautiful Relaxing Music” эгшиглэнэ.<br>Өчигдрөөс миний ажил багасан завтай гэх үү хөнгөн сууж байгаа минь энэ л дээ. Өөртөө ажил гарган суух гэсэн нэг л учираа олохгүй дэмий л бодолд дарагдан гөлийн өнгөрүүллээ.</p><p>Өнөөдөр удахгүй 5 давхарт сууж ажиллахаар болсныг мэдэв. 2 сараас эхлэх байх тиймээс өөрт олгогдож байгаа энэ боломжит цагийг өөрт хэрэгтэйгээр зориулая гэж бодлоо.</p><p><em>Ганцаардал</em></p><p>Яг үнэндээ хэнтэй ч цуг энэ хорвоог туулдаггүйг анзаараад байх шиг. Ганцаараа л өөрийн бодол үзэл санаа харах өнцөгтөө л насыг барах юм байна. Гэр бүл, найз нөхөд, хайртай дотны хүмүүс, ажлын хамт олон, танилууд танил бус хүмүүс ч тэр бүх хүмүүсийг харах өнцөг нь, хүлээж авах сэтгэл, бодол л эцэст нь хэн байх хэн болох бүгдийг шийддэг. Хэний үгийг сонсох, сонсохгүй байхаа ч тэр….</p><p>Би хэн байхаа би өөрөө л шийддэг. Үүнийг ухаарч ойлгох ялгаж таних ухаан бодол одоо л хүчтэй төрж байх шиг.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23b4443f83f3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[5 сарын дурсамж болон тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/5-%D1%81%D0%B0%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-1a68b3709325?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1a68b3709325</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Jun 2025 01:33:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-13T06:39:07.973Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хувийн тэмдэглэлээс</p><p>Ойрд тэмдэглэлээ буулгаагүй юм байна. Тиймээс өөрийн хамгийн жаргал дүүрэн, баяр хөөр дүүрэн өнгөрүүлсэн 5 сарынхаа дурсамжийг үлдээх санаатай сууна.</p><p>Японы алтан долоо хонгийн амралт: Хэдэн сарын өмнөөс л юу хийх тухайгаа бодон төлөвлөж байсан ч гэнэт л бага дүү болон найз маань Японд аялахаар ирэхээр болчив.</p><p>Би ч бөөн баяр хаагуур дагуулж явах, юу үзүүлэх вэ гэж их л догдлонгуй өдрүүдийг өнгөрөөсөөр тэдний ирэх цаг боллоо. Дүүгээ Японд ирж байгаад хамгаас их баярлав. Ёстой алтаар ч үнэлхээргүй алтан долоо хоног байсандаа.<br>7 жилийн дараах дүүтэйгээ хамт өнгөрүүлсэн энэ 7 хоног эгч дүүсийн холбоог минь илүү дотносуулсан санагдана. Олон жилийн насны зөрүүтэй болхоор түүнийг би бага балчираар нь байнга санадагсан. Харин энэ өдрүүдэд яасан мундаг хөөрхөн, зөв төлөвшил хүмүүжилтэй өсвөр насны охин болон өсч байгааг мэдэрлээ. Мөн түүнд энэ чухал насанд нь гадаад орныг өөр соёл нийгмийг харуулж таниулсандаа маш их баяртай байгаа минь энэ.</p><p>Тэднийг явсаны дараа хэсэгтээ эвгүй хоосон мэдрэмжээр дүүрэх байхдаа гэсэн харин ч эсрэгээрээ аз жаргал, цоглогоор дүүрэн өдрүүд өнгөрлөө. Дурсамжиндаа цадсан мэдрэмж гэх юм уу даа. Харин багахан сорилт нь хөөрч догдлон Японд идэж үзэх хэрэгтэй амттай шимтэй бүхнийг гэж идсээр нилээд жин нэмчихэж..кк бас нойр солигдож бие ядарсан байв. Түүнийгээ сэргээх гэж одоо ч хичээсээр нэг иймэрхүү 5 сараа дүүргэлээ.</p><p>Баярлалаа дурсамж дүүрэн сар минь ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5HYIFwe1uyh5MEBCajO4Gg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1a68b3709325" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2024 оны дурсамжинд үлдсэн тэмлэглэлүүд]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/2024-%D0%BE%D0%BD%D1%8B-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6%D0%B8%D0%BD%D0%B4-%D2%AF%D0%BB%D0%B4%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%BB%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB%D2%AF%D2%AF%D0%B4-c31b6d9af780?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c31b6d9af780</guid>
            <category><![CDATA[хувийн-тэмдэглэл]]></category>
            <category><![CDATA[сэтгэл-зүй]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Jan 2025 06:07:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-08T07:11:20.888Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хувийн тэмдэглэл EP:1</p><p>Зүгээр бариад үнсмээр тийм хайр дүүрэн жил байна. Мөрөөдлийн зурагт хуудасаас эхлэх тэмдэглэлээ эргэн харж сууна.</p><p>Мэдрэмж нь хайр дүүрэн гэх үг л орж ирж байна. Энэ хайр нь өөрийгөө хайрласан, уучилсан, тэвэрсэн, урам зориг өгсөн…..гайхалтай юм.</p><p>Заа ингээд хайр шингэсэн тэмдэглэлийн хэсгүүдээ энд дурсамж болгон хадгалая…</p><blockquote>Ганцаардлын тухайд ч мөн адил өөрийгөө хорих шаардлагагүй, нулимсаа урсга бүгдийг нь бүрэн гүйцэт мэдэр. Тэгж байж эцэст нь “за энэ миний ганцаардлын үе байлаа. Ганцаардлаас эмээх хэрэггүй юм байна. Харин одоо үүнийг түр хойш нь тавиад ертөнц дээрх өөр олон сэтгэл хөдлөлийг бас мэдэрье” гэж чаддаг болно. -<strong>Морритой өнгөрүүлсэн мягмар гаргууд-</strong></blockquote><p>Би үнэхээр ганцаардлын үетэйгээ нүүр тулан хүлээн зөвшөөрч одоо хойш нь тавьж буй үе юм. Өөр олон мэдрэмж сэтгэл хөдлөлийг мэдэрмээр байна. Гэр бүлтэйгээ угтсан шинэ оны үдэш (6 жилийн дараах) хамтдаа байсан цаг хугацаа, монголын нийгэм харах өнцөг өөрчлөлт бүгд гайхалтайгаар эерэгээр надад ирэв.</p><p>Заримдаа шулуухан үгс ч хэрэгтэй шүү. Жин нэмсэн өөрчлөгдсөн ер нь онцгүй байгааг маань нүдэн дээр минь хэлэх хүмүүс эхэндээ уур хүрч бухимдаж байсан ч бодоод байсан үнэн байсан тэдний үгс намайг сэрээсэн. Тэгээд би өөрчлөгдөнө гэх хүчийг өгсөн. Тиймээс би 2024 онд өөрийн дотоод гоо үзэсгэлэн эрч хүчээ улам гэрэлтүүлэн өөрчлөгдөх болно. Гайхалтай хайр дүүрэн, эрч хүч дүүрэн, итгэл дүүрэн он эхэлж байгаад талархаж байна. /1 сарын 20/</p><p>2024 оны тунхаглал гэнээ хөөрхөн.</p><p>№1 Сэтгэл санааны тогтвортой байдал: Ямарч мэдрэмжинд удаж, гацахгүй урагшилсаар байх. <br>№2 Зоригтой хүчтэй зан чанар: Биеэ даасан эмэгтэй байх үүнийг би зүгээр ч нэг хэлээгүй шүү. Бүх оюун ухаан, сэтгэл зүрх, бие бялдараар гээд бүх зүйлээрээ өөртөө таалагдаж байхыг хүсч байна.<br>№3 Яг одоо чи үлдсэн амьдралынхаа хамгийн залуу үе дээрээ байна. Хаанаас ч билээ олж уншаад нээрээ тийн шүү гэх бодол төрж билээ. Тиймээс энэ үе дээрээ юунаас ч эмээхгүй, хийж үзээгүй зүйлсээ хийж, туршиж шинэ зүйл олонг хийх.</p><p>“Эрүүл энх, аз жаргал, дурсамж, ухаарал дүүрэн он байхыг хүсэн ерөөе” Хүссэн бүхнээ биелүүлэн гарт баригдаж нүдэнд харагдах бүтээлч, хүсэл мөрөөдөлдөө заавал хүрэх зориг итгэлийг хурцлан өгье. Гэрэлтээд өг Дариа ❤</p><p>3 сарын 21 өнөөдөр гайхалтай өдөр байлаа. Талархалын хүч гэдэгт итгэж байна надад тохиолдсон бүхэнд утга учир бий. Утасаа олсон -шоудаж байгаад утасаа алга болгосон кк- Япон тулдаа л байхдаа олсон шүү. Тэмдэглэл талархлын дараа өглөөг эрч хүчтэй эхлүүлж цаанаасаа гэрэлтэж жаргасан өдөр байна. Гайхалтай энэ өдөрт талархаж байна. Утасны чухлыг мэдрүүлсэн ухаалаг хэрэглээг сануулсан өдрүүдэд баярлалаа. <br>3 сарын 22 Өнөөдрийн эрч хүч дүүрэн эрүүл хөгжилтэй Дариад талархаж байна. Дуртай ажилаа хийж байгаадаа талархаж байна. Амар тайвнаар дүүрэн энэ цагт талархаж байна. <br>3 сарын 23 Өглөөний гүйлтэндээ талархаж байна. Хамт кофе уусан Мянгаад талархаж байна. Өнөөдрийг сайханаар бүтээсэнд талархаж байна.<br>3 сарын 24 Сэтгэл санаа тайван амгалан байх л хамгийн сайхан юмдаа. Өглөөний дасгал, кофендоо талархаж байна. <br>3 сарын 27 Дасгал хөдөлгөөн хийсэн сэтгэл санаа биеийн жин маань хөнгөрөөд сайхан байна. 3 кг турсан байна еээе. Хөлийн улнаас толгой хүртэлх халуу дүүгэж хөлс урсан намжив. Сунгалтаар биеийн булчин чангарч сулрах тэр өвдөлт, нүдээ анин хөдөлгөөн бүрээ мэдрэх тэр агшин, эгшиглэх ая, амьсгаадах цээж, цохилох зүрх төвлөрөл эдгээрт би үнэхээр дуртай байна. Мөн тархи бие минь амарч байгаа мэдрэмж өнөөдрийн оршихуйдаа талархаж байна.</p><p>Энгийн өдөр тутмын зүйлсээсээ сайхан тайтгарсан мэдрэмж авч байна. Японд амьдраад 5 жил 7 сар болжээ. Анх ирж байсан тэр Дариа одоогийн Дариад ямар өөрчлөлтүүд гарсан бэ? Миний өөрийгөө сайжруулья, хөгжүүлье эрүүл сайхан байя гэх хүсэл тэмүүлэл минь хэвээр. Өөрчлөгдсөн зүйл нь миний үзэж туулсан туршлага, сэтгэлийн шарх бас эдгэрэл….<br>Анх ирж байсан Дариагийн зорилгод аль хэдийн хүрчихсэн энд байна. Надад одоо мэдрэгдэж байгаа зүйл дараагийн зорилго, хүсэл тэмүүлэл, минь юу байх вэ? Түүнийгээ ил болгох. Би үүнээс цааш юу хүсч байна вэ? юунд хүрч юуг бүтээж юуг өөрийн болгомоор байна вэ?Чи юу хүсч юуг бүтээхийг хүсч байна вэ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QnBiso0b3mnu5lSTXJOEeA@2x.jpeg" /><figcaption>Van Gogh museum in Japan 2024/2</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c31b6d9af780" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Шинэхэн долоо хоног]]></title>
            <link>https://myagmardari.medium.com/%D1%88%D0%B8%D0%BD%D1%8D%D1%85%D1%8D%D0%BD-%D0%B4%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BE-%D1%85%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%B3-a04f4143f84f?source=rss-c0bf56875644------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a04f4143f84f</guid>
            <category><![CDATA[амьдралын-туршлага]]></category>
            <category><![CDATA[хүлээн-зөвшөөрөх]]></category>
            <category><![CDATA[хувийн-тэмдэглэл]]></category>
            <category><![CDATA[өөрийгөө-хайрлах]]></category>
            <category><![CDATA[эдгэрэл]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Хувийн тэмдэглэл]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Oct 2024 03:16:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-22T03:23:35.081Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Энэ мэдрэмж их олон жилийн дараа ирж байна</p><p>Юу гэхээр эрч хүчтэй, хүсэл эрмэлзлэлтэй, шинийг хийх зоригтой….</p><p>Ундраад л ундраад л сайхан. Юу хийх вэ? Юу хүсч байна вэ? Ойрд сэтгэл санаагаа тайвшируулах гэх үү, үр бүтээлтэй байгаа гэх үү, жинхэнэ амьдралын мэдэрч өнгөрүүлж байна гэх үү…юутай ч сайхан тайван байна, жаргалтай эерэг байна. Амралтын өдрүүдийн их цэвэрлэгээ яг л сэтгэл доторхоо цэгцэлсэн мэт сайхан болов. Шалтгааныг нь ойлгоогүй ч цурхиртал уйлав. Гэнэт л асгарсан тэр нулимс яг яагаад юунаас болоод байгааг ойлгохгүй зүгээр л урсгав…хэсэг хугацааны дараа нэг л их хөнгөрсөн мэдрэмж аваад унтчихсан байсан.</p><p>Өөрийгөө хүлээн зөвшөөрөх, байгаагаар нь хайрлах мөн сайн сайханд тэмүүлэх, эерэг өөдрөг байх тухай олонтоо сонсож, уншиж мөн өөртөө сануулж байсан ч ингэж мэдрэгддэг гэдгийг одоо л мэдлээ..</p><p>Нээрээ шүү энэ бол эдгэрэл шиг санагдаж байна. Олон жилийн дотроо нууж хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байсан зүйл Энэ бол би ганцаараа чадахгүй гэх айдас, (номын товчлол сонсож байх үед нэг ийм юм байдгийг мэдлээ)холболтын донтолт. Бүх зүйлтэй өөрийгөө холбож түүнээсээ салж чаддаггүй. Жишээ нь найзуудтайгаа дандаа холбоотой байх ёстой мэт бүх зүйлд нь оролцох, байнга холбоотой байх гэж хичээх, уулзах, ярих, хөгжилдөх бүх зүйлд тэр хүмүүстэй байхгүй л бол тайван байж чаддаггүй, орхигдсон мэдрэмж мэдрэхээс эмээх гэх мэтээр илэрдэг гэнэ. Гол нь өөрөө түүнийгээ мэддэггүй юм гэнэ. Утасны донтолт шиг…</p><p>Хүлээн зөвшөөрөхөөс аргагүй үнэн бол би холболтын донтолттой байж. Түүнээсээ болоод нилээдгүй л хугацааг хэцүү байдалтай өнгөрүүлсэн. Жил гаруйн хугацаа өдөр бүр их бага хэмжээгээр мэдэрч байсан мэдрэмж би орхигдохоос айж байсан, бас хэн ч биш мэт мэдрэмж мэдрэхээс эмээж байсан, хүмүүст хэрэггүй хүн байх вий гэхээс айж байсан. Энд хэн ч буруугүй шүү зөвхөн миний л мэдрэмж гэх ч энэ мэдрэмжээсээ болоод олон хүнд ч сэтгэлийн зовлон өгсөн байх. Гэхдээ одоо зүгээр дээ…өөрийгөө ч тэр ойр тойрныхоо хүмүүсийг ч тэр дахин энэ мэдрэмжээс болж зовоомооргүй байна. Бас би аль хэдийн үүнийг хүлээн зөвшөөрч сайжруулж эдгээж байгаа.</p><p>Би ганцаараа байхдаа ч зүгээр. Амьдралын хором бүрийг мэдрэх гэдэг шиг нээрэнгээсээ би хором бүрээ мэдэрч жаргалтай байна. Амар тайван болж байгаа мэдрэмж байна. Халуун кофе, налгар намар, шаргалтсан навчис ч бас үүнд их нөлөөлж байгаа байх…. бүх зүйлийн мэдэрч байгаа бүхэндээ чин сэтгэлээсээ талархаж байна. Амьдрал сайхан амьдрах бүр сайхан……………………………………………</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0DfauNC8sOjjM0e6yL4xKA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a04f4143f84f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>