<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by egulen. on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by egulen. on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@myouthisyours?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*7Am4KgC9VV9jMgpsM4DhZA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by egulen. on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@myouthisyours?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 22:00:17 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@myouthisyours/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Их даарч байна.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D0%B8%D1%85-%D0%B4%D0%B0%D0%B0%D1%80%D1%87-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-451a8252a0cc?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/451a8252a0cc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 08 Jun 2026 00:04:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-08T00:04:47.886Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*ZOsLHF7BSi0L_9LzDMG06w.jpeg" /></figure><p>Их даарч байна. Сэтгэл зүрхээрээ ч тэр, бие махбодиороо ч тэр. Үнэхээр их даарч байна. Голдоо ортол. Зуны эхэн сар гарчихсан хэрнэ даарсаар байгаа нь хачин юм. Ямар нэг халуун дулаан оромж, халуун дулаан үгс, дулаахан хүн. Одоо надад аль нь ч алга. Хийсвэр төсөөллүүдээ итгээд өөрийгөө халууцаж байна даа хэмээн бодох авч ганц л хором ирэх бодит байдал хамаг биеийг минь дагжин чичрүүлж, зүрхийг минь хөлдөөхөөр тийм хүйтнээр үлээнэ.</p><p>Хэзээ халуун дулааныг мэдрэх бол. Ахиад даарна гэж айлгүйгээр тухтай унтаж чадах үе хэзээ ирэх бол.</p><p>Магадгүй, хэзээ ч ирэхгүй байж болох учраас энэ хүйтэнд чадах ядахаараа дасах хэрэгтэй ч байж магадгүй юм. Гэхдээ дасахад их өвтгөх юм аа. Нэг л удаа халуун дулааныг мэдэрчихвэл буцаад энэ хүйтнийг тэсэж чадахгүй болох байх, тийм үү.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=451a8252a0cc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хайр гэдэг хүний амьсгал татрах хүртэл зүүд мөрөөдөл, амьдрах утга учир нь байсаар л дуусна гэдэг…]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D1%81%D0%B3%D0%B0%D0%BB-%D1%82%D0%B0%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%85-%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%82%D1%8D%D0%BB-%D0%B7%D2%AF%D2%AF%D0%B4-%D0%BC%D3%A9%D1%80%D3%A9%D3%A9%D0%B4%D3%A9%D0%BB-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D1%85-%D1%83%D1%82%D0%B3%D0%B0-%D1%83%D1%87%D0%B8%D1%80-%D0%BD%D1%8C-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%81%D0%B0%D0%B0%D1%80-%D0%BB-%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D0%BD%D0%B0-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-b1e30fbd22c2?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b1e30fbd22c2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Dec 2025 14:38:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-26T18:03:45.978Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oPy6qu6_-401TXcuRPHX1Q.jpeg" /><figcaption>2024 оны 12 сарын зураг. эл үед тух жаргалтайгаар аж төрж чаджээ. сатаарж чаддаг байж.</figcaption></figure><p>Хайр гэдэг хүний амьсгал татрах хүртэл зүүд мөрөөдөл, амьдрах утга учир нь байсаар л дуусна гэдэг их хөөрхийлөлтэй шүү. Зарим хүн жинхэнэ хайраа олсон ч төсөөллийн хайраа хайсаар нас бардаг бол, зарим хүн жинхэнэ хайраа олсон ч алдаж, насаар тэр алдсан шаналал мэдрэмжээсээ салахгүй гацаж орхино. Харин цөөхөн тохиолдолд хүн хайр гэдэг угтаа амьдралын хэсэг бүрт оршин байдаг болохыг, хайрыг хайгаад ч, мөрөөдөж төсөөлөөд ч бүр, бий болгох гэж хичээх ч шаардлагагүй болохыг ухаарч ойлгох биз дээ. Тийм хүмүүс л эрх дураар амьдарч болох эрхтэй мэт надад санагддаг юм.</p><p>Гэлээ ч бидэнд тийм эрх байхгүй ээ. Одоо ч шанална. Дурсамжиндах түүнийг нэхэн бодсоор, санагалзсаар. Амьдралаа эгээтэй л монологи болгочихгүйг хичээн амь дарна.</p><p>Хүмүүстэй ярилцахаа больжээ. Яриаг нь л сонсон сууна. Чимээгүйхнээр. Алгуурхнаар би тэдний амьдралаас холдсоор л. Хэн ч үүнийг анзаарахгүй. Нэг л мэдэхэд 7 хоног, гурван сар цаашлаад жил болсон байх болно. Мартахдах хэчнээн амар юм бэ дээ. Мартах л их хэцүү байлаа. Эл дурсамжуудыг тархин дотроо шатааж болохгүй юм.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p5J4ZT5ZXFm68O3KUCtVMw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3TX6cZUXUn0rUwIrEMPcBA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YWc0SWfatly6gHtjBrArMA.jpeg" /><figcaption>Их олон хүмүүс таньдаг. Уулзаж, тэнэж, хамт байдаг байжээ.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kB1ftvOwUiCKNBc6JEPqxg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9CXRHF71n4pkg1izESC7Wg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bWNemJh-PMgVqLWLILJLcQ.jpeg" /><figcaption>Бидний хайрт Green-zone.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1N6vLy0q-mImj8jHLpHWeg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UbrA80uWHeewtGdpB8Lm5w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5n-gggbWDNEEfcwaWE8JJg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fAXqghG6D88ofCaeQg7DbA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wR14BnID2jld7s33tjQkyg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zLcGACBsjdLhJ0ky8o8xPA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q0bU2ztwi8vJHlu70UuNcA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6Od3j5NtnIWTXlFfUU5D_A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IjXJdfwnIKGVwoEzLY31-A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XhNahb0jr1TXgQ5Mjth26A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OM2JcVWS9xhG_fOTVPnkSQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fvY9737K12MUB5EULlw9uQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u25mTT4tq6j5-aRCx3BGCg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X9JR-Yk02-0cFIk25ScU9w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0rtOcG_zomNbs_BEdLpfdA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VBNfZ04z-3IceXD7o733xQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HSqUtx5Mem_IAUF_gC6CTw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TRKJLyUiW4nNVxyP5a-vUA.jpeg" /></figure><p>Ингээд энэ бүхнийг, 2025 онд болсон бүхнийг уг камер дээрх зургуудтай хамт үлдээе дээ. Хайрлаж, хайрлуулж-хүртсэн, мэдэрсэн бүхнээ одоо нэгэнт санагалзахаа байжээ. Анхны бүхэн ингээд дуусаж байна. Их олон зүйлсийг эрэлхийлсээр энэ хүртэл ирсэн ч, тэр хайсан бүгдээ хаяхаас өөр шийдгүй үлдэж дээ. Ойлгосон зүйл үгүй, улам төөрөлдөж орхисон. Бат нот суусан бүхэн минь нэгэнт нурж унахын цагт хүн нүдээ нээдэг юм шиг. Сонин юм шүү. Үзэн ядалт бус хүмүүсээс жийрхэх дөлөх, улам л дотогш, өөрийн гүн рүү өнгийж байгаа нь. Хэзээ ч дуусдаггүй ёроолгүй ангал руу гөлийж байгаагаа мэдэж буй хэрнэ л хүмүүсийн доторхоос илүү өөрийн минь дотор буй уг араатантай ярилцсан нь илүү дээр санагдана.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kXdaKccDg3ImdLH37BLHnA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UWaWM9lwon2iSY8OSeiQAw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K7oEbXoDuH0dlFT_9tOYvQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kEtLYuc2F3idtAulHuqYJA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mr-1hOTbpyJoCLSr6xXOJw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JVK4GPQt4EMPUvxdPzMGYA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8GISy0tc2KEnsH0RvuAmdg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2gOVT1e-UhvtvNLVOwOCDw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_KXJdW-F2NTDi49_zaEg6Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nhWTHjHGd81cwNtx7FiYKg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8TNrYo9fdfnokbtkfpgMZQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WCGaTzLlU_cfUMir5huJYA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BfRTHh3r8puuPOzTgoJbqw.jpeg" /><figcaption>Эдгээр өрдүүдийг үнэхээр их хайрласан юм шүү. Тэдгээр хүмүүстэй хамт.</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b1e30fbd22c2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Мэдрэмжүүдийн тухай би юу ч мэдэхгүй.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%BC%D0%B6%D2%AF%D2%AF%D0%B4%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%82%D1%83%D1%85%D0%B0%D0%B9-%D0%B1%D0%B8-%D1%8E%D1%83-%D1%87-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D1%85%D0%B3%D2%AF%D0%B9-016ea9ce475c?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/016ea9ce475c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 19 May 2024 09:19:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-19T09:25:46.150Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lVg5H7_ucmtTVq8n2ugm8Q@2x.jpeg" /></figure><p>Ахиад л өнөөх бодлууд тархинд харшилдана. Чихэнд чийртэй юм. Сонсохыг хүсээгүй ч толгойд байнга л тоглогдож эхлэхүйд хамаг бие салгалдаг. Чихээ дараад ч, орилж хашгираад ч, ойр хавийн хэн нэгнээс тусламж хүсэх ч надад надаас өөр хэн ч алга. Надад ядаж л би байгаа нь сайн хэрэг гэж боддог байсан ч одоо бол надад би байгаа нь хамгийн гутмаар зүйл шиг санагдах болж.</p><p>“<em>Хог новш, хэрэгцээгүй амьтан. Ганцаар оршвол таарна. Хэн нэгний найз, хайр болох гэж оролдохоо больж үз. Чи хэний ч хувьд үнэ цэнтэй нэгэн байж дөнгөхгүй. Чам шиг ийм амьтныг хэн хүлээж авна гэж. Чиний хайрыг, чиний сэтгэлийг хүлээж авах биш нохойд хаяж өгвөл таарна. Ийм новшийн амьдрал туулсан болохоор чи хэнийг ч хүртэх эрхгүй. Хэн ч чам шиг новшийн оршихуйг хүртэх гэж төрөөгүй. Эрээ цээргүй, хүйтэн сэтгэлтэй биеэ үнэлэгч. Үнэндээ ийм нэр ч чамд гоёдох биз. Халуун дулаан, хайр сэтгэл гэх? Үнэндээ-энэ бүгд чамд ер зохихгүй</em>. <em>Хамгийн хар бараан, муу муухай л чамд тохирно</em>” гэх. Шөнө бүр эргэлддэг үгс. Аль багаас л, одоо хүртэл. Заримдаа энэ дэлхийд бий болсондоо харамсах ч хангалттай биш санагдана. Би ердөө амьдрахыг л хүссэн шүү дээ гээд орилмоор байдаг ч энэ хэнд ч хамаагүй. Өрөвдөлтэй байгаа биз. Бүхэл бүтэн оршихуй минь үнэ цэнгүй гэхээр. Ердөө ийм л байдаг юм. Гэхдээ муу муухайтай таарч явсан гээд муу муухайг хүсээгүй шүү дээ. Хэчнээн новшийн байсан ч аль сайнаар нь харах гэж оролдсоор ирсэн. Уйлж байсан ч, дотроос минь харуусал, шаналал, зовлон идэж байсан ч “Үзэсгэлэнтэй юмаа, амьдрал” гэж хэлдэг байтал, новшийн хүмүүсийн сүүдэр намайг чиглэсээр байдаг гээд бод доо. Юу ч хэлэлгүйгээр, өвдөж байсан ч шүдээ зуугаад өнгөрч чадахыг минь мэддэг болохоор ингэж хэмлэдэг юм болов уу, мэдэхгүй нь. Хамгийн сул дорой төрхөө үзүүлсэн ч бусад ердөө бусад л байдаг нь, эдгэрэл минь болохоор тэмүүлээгүй нь, зүгээр л зовлон шаналалаасаа өөрөө гарч дөнгөх байлгүй гээд орхидог нь үнэндээ их хэцүү санагдуулдаг. Хатуу, хүйтэн дээрээс нь хөгжилтэйгөөр үргэлж инээхийг хүссэн. Сүүлдээ энэ инээмсэглэл минь худал болчихсон юм. Хэчнээн хэцүү байлаа ч, хэд хоног унтаагүй ядралттай байлаа ч, сэтгэл хуваагдаж зүрх рүүгээ зүүгээр шивуулж буй мэт байлаа ч бусадтай инээгээд л, тун хөгжилтэйгөөр ярилцаж чаддаг болчихсон. Юу ч болоогүй мэт.</p><p>Энэ хэвээр ахин хэдэн намрыг хороох бол. Ахиад хэдэн зуныг бүрхэг тэнгэртэй нь үзэх бол. Цас хаялаж, яргуй дэлбээлэхийг ийм л хөгийн байдалтай ахин хэдэн жил тэсэж чадах бол.. мэдэхгүй юм.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=016ea9ce475c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хэнд ч хэрэггүй тэмдэглэл.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D1%85%D1%8D%D0%BD%D0%B4-%D1%87-%D1%85%D1%8D%D1%80%D1%8D%D0%B3%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-1b1815c3d4fb?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1b1815c3d4fb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 Apr 2024 19:02:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-27T19:02:31.993Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/563/1*quyZ6SAGYlfPRukXo5x8tA.jpeg" /></figure><p>Хайрын тухай бичих утгагүй санагддаг болоод их удаж. Бичсэн хайрын шүлэгнүүд минь утасны тэмдэглэл хэсгээр, янз бүрийн хаягууд дээр минь болоод хэд хэдэн дэвтэр дээр хог шиг л зурайж харагдана. Утгагүй болж дээ. Хайрыг хайр гэх утгаар нь хүлээж авахаа болиод бодит байдалтай илүү ойр байхаар шийдсэн учраас яагаад ч юм сэтгэл их хөнгөхөн санагдана.</p><p>Амар тайвныг олох шиг боллоо ч гагц өөртөө л гэх нь хэчнээн гунигламаар мэдрэмж гээч. Амьдралаас одоо хайрыг бус арай өөр зүйлийг хайх тийм нас маань ирсэн бололтой. Зугаа цэнгэл, тэнүүчлэлийн араас хөөцөлдөхөө зогсоож, уух зүйлс, тамхитай ч найзлахаа больж, аль болох холуур зөрөхийг хичээх болж. Нэгэн цагт амьд гэдгийг минь мэдрүүлж байсан зүйлс одоо хэрэгцээгүй болж орхиж.</p><p>Амьдралаас одоо эрч хүчийг, хүсэл тэмүүлэл гэх зүйлстэй хайх болсон нь хачин юм. Амьдралд хүсэл тэмүүлэл, зориг зүрх ч хэрэггүй гэж бичиж байсан минь саяхан юм шиг санагдах ч, одоо амьдралд минь зориг зүрх шиг хэрэгтэй юм алга. Айдсаас айхаа болихыг хичээж, өнгөрсөнтэйгөө эвлэрч, бүхий л зүйлсийг хүлээн авч, бага багаар урагшилна. Уул хадаар хэрэн хэсч, байгалийг, моддыг, салхины чимээг ажиглах хэчнээн үзэсгэлэнтэй гэж санана. Ийм үзэсгэлэнтэй зүйлс хажууханд минь байсаар байтал хэдэн ч зуныг би өнөөх тамхины утаа, бөглөрсөн хотоор тэнүүчлэх өдөр хоногуудад үрээ вэ. Магад ахиад хэдэн сар өнгөрөхөд одоод новшийн хэмээн бодсон зүйлсээ би ахин хийгээд явж ч мэдэх юм. Гэхдээ, мэдэхгүй юм даа. Түрхэн зуурын аз жаргалуудаас биш зовлон, цөхрөлөөс, тамирдаж ядрах тэр мөчүүдэд л би амьдралыг илүүтэй таньж мэдэж байна. Тэднээс л амьдралын амтлаг талыг олж эхлээд байна шүү дээ.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1b1815c3d4fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Т үсэг түүнийх.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D1%82-%D2%AF%D1%81%D1%8D%D0%B3-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9%D1%85-f6ea55ed284e?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f6ea55ed284e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 08 Apr 2024 12:02:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-08T12:03:35.449Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zdCt9yENtxlavqv-itC19A@2x.jpeg" /></figure><blockquote>Улайсан нүд, дүнсгэр харцаараа зовлон гуниг, цөхрөл, уй гашуу бүрээ далдлаад над руу ширтэхэд нь би түүний сэтгэлийн сиймхий бүрээр шагайгаад зүсэгдсэн шарх бүрийг нь бие махбод хийгээд сэтгэлийн чинаддаа мэдрэх шиг болж билээ.</blockquote><p>Түүнд нэр байхгүй. Гэлээ ч түүнд энэ хамаагүй байдаг байлаа. Тэгээд л хүмүүс түүнийг янз бүрээр дуудна, янз бүрийн нэр онооно. Од, Эрхэс, Санчир,Салхи… Ямар ч утга үгүй нэрс ч түүнд бий. Харин тэр миний хувьд үргэлж Тэмүдэр байх билээ.</p><p>Их сургуулийн нэгдүгээр дамжаанд байхдаа түүнтэй танилцсан санагдана. Дурсамжууд маань холилдож, би аль эрт цаг хугацааны баримжаагаа амьдралд гээсэн учир энэ нэг их хамаарахгүй биз. Магад өмнө жил, эсвэл ахлах анги, дунд анги, бүр багадаа түүнтэй хөрш ч байсан байж магадгүй. Гэхдээ эд хамаагүй ээ, хамгийн чухал нь бид учирсан гэдэг л… Хаана, хэрхэн, яаж гэдэг асуултыг харин гээж байна.</p><blockquote>Тэр дэндүү гунигтай нэгэн. Энэхүү уй гуниг зөвхөн түүнд л зориулагдаж бүтээгдсэн юм шиг Тэмүдэрт тэгж ихээр зохидог юм. Хамгийн анх түүнтэй танилцчихаад би сэтгэлийн чинад дахь зовиурыг нь өөрийн бие дээрээ мэдрэх шиг тийм хачин уур амьсгалд орж билээ. Харц нь гүн хэрнэ дөлгөөн, тогтуун. Тийм залуухан байж амьдралд олон удаа бүдэрч, тэгээд босож ирсэн юм шиг хатуу чанга. Дуу хоолой нь цэгцтэй. Харин тэр бүгдээс би түүний инээдэнд л хамгаас дуртай байж дээ. Инээхдээ хамаг гунигаа алга хийчихдэг байлаа. Яг л хэзээ ч өвдөж, зовж, үхэх гэж оролдож байгаагүй мэт.. Тэр ховорхон үзэгдэх инээдийг нь харахын төлөө би түүнийг ичтэл нь тэнэг зүйлс ярина. Ингээд харахад, түүний хажууд би үнэхээр л том болох гэсэн хүсэлээ гээгээд яг л жаахан хүүхэд мэт эрээ цээргүй, зоргоороо байж чаддаг байжээ. Хийсэн тэнэг үйлдэл бүрийн минь тэр тэвчээд л өнгөрнө. Хааяа толгой илдэг, түүнийг нь би үнэхээр сайн санаж байна. Хэчнээн тухтай гээч.</blockquote><p>Ахиад бичиж чадахгүй нь. Түүний тухай бичих бүрт үгс үнэгүйтэж орхидог. Тэр үгээр илэрхийлж болохгүй тийм хүн байх. Дурсамжинд минь орших гэж л бид учирсан байх. Тэгээд үгүйрсэн.</p><p>Цэнхэр өнгө түүнийг сануулдаг. Яг одоо тэнгэр гүн цэнхэр өнгөтэй байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f6ea55ed284e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2023.04.07]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/2023-04-07-d5707e1b5c1f?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d5707e1b5c1f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Apr 2024 00:39:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-05T00:39:29.858Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2023.04.07</p><p><em>“Чамтай байвал амьд байгаагаа мэдрэх юм шиг санагдаад байна” гэдэг үгийг сонсоод амьдрал хөгжилтэй санагдсан. Худал үгс гэдгийг нь мэдэж байгаа хэрнэ хаанаас ч юм эрсдэлээр дүүрэн зүйлсэд татагддаг зан чанар минь намайг бүрхэв. Тэгээд л би ёс суртахууныг уландаа гишгэхээр оролдож эхэлсэн юм.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d5707e1b5c1f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хайрын тухай төөрөгдөл.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%83%D1%85%D0%B0%D0%B9-%D1%82%D3%A9%D3%A9%D1%80%D3%A9%D0%B3%D0%B4%D3%A9%D0%BB-9f62a91af677?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9f62a91af677</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Apr 2024 00:24:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-05T00:24:29.794Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SyQzjQ5xwvG0Q3daX23mQQ.jpeg" /></figure><p>Асуудал их байх тусам хайраас зугтаж эхэлдэг юм шиг. Мэдэхгүй ээ, сүүлийн хагас сарын хугацааанд амьдралд минь орж ирэх гэсэн хүмүүсээс бүгдээс нь зугтаж, тэднийг үл тоож, гүнзгий харилцаанд орохгүй байхыг хичээсээр одоо ганцаар үлдэж. Амьдралд маань олон төвөгтэй зүйлс бий, хүлээн зөвшөөрөхөд ч хэцүү тийм асуудлууд байгаа юм шиг санагддаг учраас хэн нэгнийг амьралдаа оруулах зориггүй болчихож.</p><p>Хайр, итгэл гэх бүрт харанхуйд төөрсөн хүн шиг айна, хулчийна. Надад зохицох, тохирох хүн одоогоор байхгүй гэж итгэнэ, бодно. Бодолдоо хөтлөгдөнө. Төөрөлдөнө.</p><p>Гэлээ ч бага ахуйд төсөөлдөг байсан тийм хайр минь энэ нийгэмд хэзээ ч хөлөө олохгүйг мэддэгтээ л одоо ч хайраас зугтдаг байж болох юм. Хэн нэгнийг хайрлавал зөвхөн тэр хүнийг өөрийнхөө цор ганц байлгаж, түүнийг ч миний хувьд цор ганц нь гэж мэдрүүлэхийг хүсдэг мань мэт хүмүүст дийлэнхийн хайр гэж тодорхойлоод буй нэрийдэл хэт хүнддэх байх. Олон хүмүүстэй уулзаж учирлаа ч, тохирохгүйгээ мэдвэл үг дуугүй холдох хэрэгтэй байтал, хүмүүс хэчнээн тохирохгүй байсан ч зууралдсаар эцэст нь аль нэгэнтэй нь хамт байна гэж найддаг юм юм байх даа.</p><p>Угаас одоогийн, магад миний хүрээллийн хүмүүсийн хайр дурлал гэдэг хүүхдийн тоглоом. Хэрэгцээ гэж нэгнээ харж, хэрэглээд л дуусдаг тамхи шиг тиймэрхүү зүйл. Энэ завхралаасаа гарч чадалгүй живээд л, улам бүр доошлоод л. Үнэ цэн, үнэнч шударга зан, цэвэр нандин байдал, ч юмуу миний хувьд л зоримог гэж тодорхойлж болохоор зүйлс үнэгүйтэж хоцоржээ. Төөрөгдөлдөө л мөнхрөх тавилантай байж дээ. Гэлээ гээд яах вэ дээ. Юу ч өөрчлөх, гэсэнгүй. Хэнээс юу ч хүлээгээгүй хэрнэ найдвар төрөөд л, дараа нь даан ч түүндээ би өөрөө живж орхидог юм. Цэвэр нандин хайрын зовлон шаналалаас л бага ч гэсэн амсаж үзэх юм сан.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9f62a91af677" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[К.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D0%BA-54872b914013?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/54872b914013</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 Mar 2024 13:58:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-29T14:59:08.190Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/414/1*Ckv7eXejaVtfA8hPPlEpCw@2x.jpeg" /><figcaption>Түүнтэй хамгийн анх танилцсан өдөр авсан зураг.</figcaption></figure><blockquote>Өнөөдөр дундын маялд татсан юм. Тэгээд гэнэт л аль эрт мартчихсан байсан зүйлс сэдэрчихлээ. Гэрээ янзалж байгаад олон жил үзээгүй зургийн цомогоо гаргаж үздэг шиг л. Зургуудыг нь харж байгаад танихгүй хамаатнуудынхаа тухай эмээгээсээ сонсдог шиг… Сэтгэлд тиймэрхүү зүйлс болсон. Танил хэрнэ ер танихгүй хачин мэдрэмж тархинд зурс хийгээд..</blockquote><p>Тэр дундын маялд татдаг байсан юм. Дандаа инээдэг. Гэхдээ гунигтай. Түүнийг гэх сэтгэл минь яав ч хайр байгаагүй. Одоо бодохнээ гунигаа надад хуваалцдаг байсанд нь л би ямар нэг ач холбогдол өгчихсөн байх.</p><p>Дурлал байсан байж магад гэх ч дур хүсэл, сэрэл мэдрэмж ч байсангүй. Хармаар, хүрмээр, хамт баймаар ч санагдаж үзээгүй. Одоо ч түүнийг гэх сэтгэл маань юу байсан эсэх тухай яг таг хариулт алга. Гэхдээ л сэтгэлдээ түүнийг түгжээд удаж. Их үзэсгэлэнтэй оршихуй байсан болохоор л тэр шүү дээ.</p><p>Анх удаа эрэгтэй хүний үзэсгэлэн гоог анзаарсан нь түүнтэй уулзахад байсан юм. Сүүмгэр нүд, хүзүү хүртэл нь татах долгионтой хар үс, шанааны яс, тэгээд инээд нь, дуу хоолойны өнгө нь… Хэчнээн сайхан инээдэг байсан гээч. Хэзээ ч гуниглаж үзээгүй мэт тийм л инээмсэглэл. Таарах бүртээ инээнэ, мөрөөр тэврээд тамхилах эсэхийг асууна. Хэзээ бид ингэж ярилцдаг болсоноо мэдэхгүй ч нэг л мэдэхэд би түүний найз охин тэр хоёрын асуудлыг, найзуудыг нь хүртэл мэддэг болчихсон байлаа.</p><p>Тэр надад яг л жаахан хүүхэд шиг санагддаг байв. Анх надад насаа 3-р нэмж худлаа хэлсэн ч, хүүхдэрхүү гэмээр зан чанарыг нь би өлхөн анзаарч дөнгөнө. Түүнийг К гэцгээе. Харин түүний найз охины тухайд… Тэр яг л Forrest Gump дээр гардаг Жэнни шиг нэгэн. К түүнд их хайртай, “Яаж ч худлаа ярьсан түүний үгэнд л итгэнэ” гэж дандаа ярьна. Магад түүний тэр их агуу хайр л намайг түүнээс уясан байж болох. Түүн шиг тэнэг болтолоо, ухаанаа алдаж самуурталаа хүнд дурлахгүйгээ мэддэг учраас л түүний “өөрийн охиноо” хайрлах тэр их хайраас авахыг хүссэн шуналаар дүүрсэн бололтой…</p><blockquote>К бид 2 түрхэн хугацаанд л их дотно байсан. Хэзээ харьцахаа больсон гэдгээ мэдэхгүй ч нэг л мэдэхэд надад түүнтэй ярих хүсэл төрөхөө больчихсон юм. Тэр ч бас надтай ярилцах гэж оролдоогүй. Тэр нь ч бидэнд дээр байж. Бид найзууд, нэгнийхээ хайр, бүр танилууд ч байгаагүй.</blockquote><blockquote>Үүнээс хойш ахиад түүнийг дурсахгүй байх гэж бодсон учраас ямартай ч ингээд энд үлдээхээр шийдлээ. Тийм үзэсгэлэнтэй оошихуйг мартана гэхэд хайран шүү дээ.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=54872b914013" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Миний өмнө бий болдог тэр…]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D3%A9%D0%BC%D0%BD%D3%A9-%D0%B1%D0%B8%D0%B9-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B4%D0%BE%D0%B3-%D1%82%D1%8D%D1%80-bfacfd82b73b?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bfacfd82b73b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 Mar 2024 06:03:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-14T06:13:23.534Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/414/1*1CR-XCf0P2Vl0vvQLEfMRQ@2x.jpeg" /><figcaption>Гэрэл зургийг @injinaash_bor</figcaption></figure><p>Дотор минь тавих бус</p><p>Дотрох хүнийг минь таниасай гэсэндээ</p><p>Өөрийгөө би нүцгэлэв</p><p>Нүүгэлтсэн утаан дунд дүрийг чинь харахдаа амьсгаагаа ч авч чадалгүй</p><p>Бууж өгч,</p><p>Буцах зам байхгүйг мэдэх ч энгэрт чинь</p><p>Ингээд байж чадвал юу ч хамаагүй гэж бодсон</p><p>Бодол минь бодит байдалд биеллээ олоогүй</p><p>Гэлээ ч,</p><p>Сэтгэл чинь хаа тэр холын холд хэрнээ</p><p>Харин бие чинь энд л байсан</p><p>Хажууд.</p><p>Биес минь хүрэлцэж,</p><p>Заримдаа бид секс хийж дууссаны дараа</p><p>Би үсийг нь илээд, нүдийг нь хааж, духан дээр нь зөөлөн үнсэхэд тэр их дуртай байж билээ</p><p>Тамхилахаар босох гэхэд араас чангаар тэврэн</p><p>“Ахиад илээд өгөөч, яг ингээд өмнөх шигээ</p><p>Дараа нь… дараад нь хэзээ ч тамхилж болно шүү дээ” гэж ядрангуй хоолойгоор шивнэчихээд</p><p>Гарыг минь баруун шанаан дээрээ тавьж орхино.</p><p>Би түүний тайтгарал байсан ч</p><p>Доторх хүнийг минь тэр танихаас урьтаж</p><p>Дотор минь тавихыг л илүүд үзсэн юм.</p><p>2024.03.13</p><p>egulen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bfacfd82b73b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өнөөдөр их хэцүү шөнө байна.]]></title>
            <link>https://myouthisyours.medium.com/%D3%A9%D0%BD%D3%A9%D3%A9%D0%B4%D3%A9%D1%80-%D0%B8%D1%85-%D1%85%D1%8D%D1%86%D2%AF%D2%AF-%D1%88%D3%A9%D0%BD%D3%A9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-544e879ed66b?source=rss-8ff4bfb3f3a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/544e879ed66b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[egulen.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Mar 2024 16:13:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-09T16:13:11.664Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VnF41fnH4NNJ9jQ4QvYw5g.jpeg" /></figure><p>Өнөөдөр их хэцүү шөнө байна. Давж гарч ч чадахгүй юм шиг, чадахгүйдээ хуучны найз болох тамхитай найзлах хэрэгтэй ч юм шиг. Тамхи татаагүй бараг л хоёр сар болж байна. Бие махбод, сэтгэл санааны аль нь ч дээрдсэн юм алга. Хорхой идсэн шүд шиг л байнга л зовиурлана гээч. Сүүлдээ уйлж ч чадахаа больсон нь хэчнээн гансармаар санагдана гээч, тийм хатуу болсон сэтгэлээ нулимсаараа л дэвтээдэг байсан юм.</p><p>Юмс ингэж эргэлээ ч гараа зүсэхээ, амиа хорлох гэж тэнэгтэхээ больсоноо дээрдэж байгаа гэж хэлж болох болов уу. Хах. Инээд хүрмээр юм. Сэтгэлийн чинад дахь зовиуруудаа ярилцах ч хүнгүй, дээр нь хүнд ч итгэж чадахгүй ийм л новшийн оршихуй энд нэг байгаа юм даа.</p><p>Хэзээ сүүлд амьд гэдгээ мэдэрлээ. Санахгүй юм. Нэг тийм жижиг зүйлсээс аз жаргалыг олоод, түүндээ баясаж… яаж тэгж амьдардаг юм бол оо. Тэврүүлэх юм сан. Хэнд ч хамаагүй. Нэг тийм халуун дулаан, чин сэтгэлийн тэврэлт л хэрэгтэй байна. Энгэрт нь тэврүүлээд үхсэн ч болохоор тийм л… Хамгийн сүүлд тийм дулаан тэврэлт мэдэрсэн нь өмнө жилийн 7 сард л байсан юм байна. Их тухтай. Тэр хүнийг сайн танихгүй байсан ч, бидний дунд юу ч болоогүй хэдий ч тэр тэврэлт чин сэтгэлийнх юм шиг л санагдсан. Ахиад тийм хүнтэй учрах болов уу даа.</p><p>Үхтэлээ л амьдрах юм шиг байна. Ингэж амьдарч уг нь болохгүй юм сан. Түр зуурын харилцаанууд яасан ч их юм бэ дээ, энэ хорвоод. Чин сэтгэлийг нь танихаар дотор руу нь өнгийх тусам, эцэст нь тэсэх аргагүй урам хугаралттай л үлдэх юм. Ер нь бүгд л.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=544e879ed66b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>