<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Tuğba Asude Nacar on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Tuğba Asude Nacar on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@nacartugbaasude?source=rss-214b4e9a0ea5------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*rR_17su2n8lD580UG9QejA.jpeg</url>
            <title>Stories by Tuğba Asude Nacar on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@nacartugbaasude?source=rss-214b4e9a0ea5------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 12:31:30 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@nacartugbaasude/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[içimdeki yokuş, dışımdaki yol.]]></title>
            <link>https://medium.com/@nacartugbaasude/i%C3%A7imdeki-yoku%C5%9F-d%C4%B1%C5%9F%C4%B1mdaki-yol-f9b13467bf3a?source=rss-214b4e9a0ea5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f9b13467bf3a</guid>
            <category><![CDATA[medium]]></category>
            <category><![CDATA[yazı]]></category>
            <category><![CDATA[sohbet]]></category>
            <category><![CDATA[duygusal]]></category>
            <category><![CDATA[paylaşmak]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğba Asude Nacar]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 31 Jan 2025 19:55:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-31T19:55:35.228Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>O kadar uzun zamandır kendimi iki seçenek arasında kalıyormuş gibi hissediyorum ki. Sanki hep bir şeyleri seçmeye zorlanıyormuşum gibi. Biliyorum yalnız değilim. Kafam bir türlü susmadığında yazmak her zaman bana iyi gelen aktivitelerden biri olmuştur. Neyin yorgunluğunu yaşadığımı bilmediğimi düşündüğümde bile aslında hep biliyorum beni neyin yorduğunu ve üzdüğünü. Hayatımın başında mıyım sanmıyorum beni geç kalmışlık hissi o kadar yıpratıyor ki.</p><p>Bir şeylere başlamış olmam lazımken başlayamamışlık, belli bir yere ulaşmış olmam gerekirken hala yolun başında olmak. İçim içimi yiyip bitiriyor. Sanki bir yarışın içindeyim, sanki bir yerlere yetişmem lazım ama ben başlamam gereken yeri bile bilmiyorum. İşin içine duygularım da girmeye başladıkça bu his iyice karışıp düğümleniyormuş gibi.</p><p>İnsanları gözlemliyorum çoğu zaman. Sanki herkes yolunu bulmuş da bir ben yolumu bulamamışım gibi geliyor. Zaman herkese akıyorken sanki bir bana durmuş gibi geliyor. Hayatıma geç mi kaldım yoksa hala çok mu erken bilemiyorum kestiremedikçe daha da içine gömülüyorum bu düşüncelerin. Ya sorun seçimlerse ve ben seçmekten, seçim yapmaktan çok korkuyorsam? Sanki okunmamış bir mektubun içinde kalmışım da unutulup gitmişim. Bazen her şey o kadar ağır geliyor ki. Yapmam gerekenler, olmam gereken yerler, insanların beklentileri. Belki de ben bir şeyleri kaybetmekten değil de henüz kazanmamış olmaktan korkuyorum ve kaçıyorum. Bir gün, şu an yaşadığım hislerin sadece birer anı olacağını biliyorum. Ne kadar geç kalmış hissedersem hissedeyim durup bekleyerek hiçbir şey değişmiyor bunu da biliyorum.</p><p>Belki de hayatımın içinde kaybolmayı bırakıp su gibi akmalıyım, hayatımı olduğu gibi yaşamayı kabul etmeliyim. Her zaman bir seçim yapmak zorunda değilim. Akışına bırakmak da bir seçim. Hayatımın iplerini elime almak için uçurumların eşiklerinde dolaşmam gerekmiyor belki. İnsanlarla bağ kurabilmek için kendimi yakmam gerekmiyor belki.</p><p>Hayatım hızla akıyorken bir şeyleri yakalamak için çabalamıyor muyum? Kendimi bu kadar zorlamasam, bu kadar düşünmesem belki her şey çok daha kolay bile olabilirdi. Yorulduğum şey belirsizlik değil de belirsizliği kabullenememek sanırım. Hayat net değilken net sınırlar beklemekte hata ediyorum belki de. Bazen durmak iyi geliyor bazen de hareket etmek. Bazen çok güçlü hissediyorum bazense dünyadaki en kırılgan insan benim .Hiç beklenmediğim yerlere sürüklenmek de hayatımın bir parçası. Hala öğreniyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f9b13467bf3a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[YetGen : Kendi Potansiyelimi Keşfetme Yolculuğumun Başlangıcı]]></title>
            <link>https://medium.com/@nacartugbaasude/yetgen-kendi-potansiyelimi-ke%C5%9Ffetme-yolculu%C4%9Fumun-ba%C5%9Flang%C4%B1c%C4%B1-c5f0aead04f2?source=rss-214b4e9a0ea5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5f0aead04f2</guid>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[öğrenme]]></category>
            <category><![CDATA[medium]]></category>
            <category><![CDATA[yetkin-gençler]]></category>
            <category><![CDATA[keşfetmek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğba Asude Nacar]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 19 Sep 2024 11:18:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-19T11:18:44.181Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>YetGen : Kendi Potansiyelimi Keşfetme Yolculuğumun Başlangıcı</h3><p>YetGen ile tanışmadan önce, kendimi sadece derslerle ve akademik başarılarla geliştirebileceğimi düşünüyordum. Ancak eğitimde daha üçüncü haftamda olmama rağmen, başarıya giden yolun sadece notlarla ölçülmediğini anlamaya başladım. İlk haftalarda çoğu arkadaşım gibi fazla çekingen ve ne yapacağını bilmeyen biriydim. Yaptığımız takım çalışmaları ve izlediğim sunumlarla birlikte bu çekingenliğimi kırmaya başladığımı ve kendime güvenmeye başladığımı fark ettim. Bu noktada Yetgen’in bana sunduğu en büyük fırsatlardan biri ; kendimi daha iyi keşfetmem yolunda bana destek olması.</p><p>Takım çalışmaları daha başlarda olmama rağmen eğitim boyunca en çok zorlandığım ama bir o kadar da keyif almaya başladığım bölümler arasında yer almaya başladı. Farklı insanlarla bir araya gelmek, başlarda beni biraz korkutsa da, birlikte üretmenin ve birbirimizden öğrenmenin ne kadar değerli olduğunu fark ettim. Arkadaşlarımla çalışmak ve öğrendiklerim bana farklı bakış açıları kazandırıyor ve bu süreç beni sürekli geliştiriyor.</p><p>YetGen’in en sevdiğim taraflarından biri de burada hepimizin eşit olması ve öğrenme süreçlerimizi desteklemeleri. Hangi şehirde yaşadığımın, kaç yaşında olduğumun, hangi okulda okuduğumun ve buna benzer çoğu durumun hiç önemi yok, hepimiz buradayız ve varız. Samimi bir topluluğun içerisinde olmak beni çok motive ediyor.</p><p>Bununla birlikte YetGen sadece bir iş hayatı eğitiminden ibaret değil. Farkındalık, stres yönetimi gibi değindikleri konularla hayatımda daha farkında ve dengeli olmamı sağlıyorlar. Henüz eğitimim yeni başlamış olsa da, şimdiden kazandığım beceriler sadece mesleki gelişimime değil, kişisel hayatıma da bir farkındalık katmaya başladı bile.</p><p>Daha yolun başında olsam da, YetGen bana sadece bilgi değil, yeni bir bakış açısı kazandırmaya başladı. Eğitimim bittiğinde ise kendimi bambaşka bir konumda bulabileceğimin sinyallerini aldım. Eğer siz de kendinizi geliştirmek ve potansiyelinizi keşfetmek istiyorsanız, YetGen’in en doğru adres olduğunu düşünüyorum. Kapsayıcı, destekleyici ve dinamik yapısıyla kendinizden bir parça bulabileceğiniz bu topluluğun parçası olmak, gerçekten bir ayrıcalık! İyi ki YetGen!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5f0aead04f2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>