<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Natalya A. Dmytriyeva on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Natalya A. Dmytriyeva on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@natalyadmytriyeva?source=rss-750b1bded285------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*mwpOrXdo6NJ_R8v7.</url>
            <title>Stories by Natalya A. Dmytriyeva on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@natalyadmytriyeva?source=rss-750b1bded285------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 16:45:11 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@natalyadmytriyeva/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ПІСНЯ ПРО ЗАЙЦІВ]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/zayats-krolik-tavshan-hare-rabbit-6181d877be1d?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6181d877be1d</guid>
            <category><![CDATA[tavşan]]></category>
            <category><![CDATA[history]]></category>
            <category><![CDATA[symbolism]]></category>
            <category><![CDATA[кролики]]></category>
            <category><![CDATA[rabbits]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 06 Jun 2026 13:18:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-06T13:18:35.482Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Tavşanım Tavşanım Minik Tavşanım</h4><blockquote>Кролики і зайці живуть практично на кожному континенті Землі. Вони швидко бігають, дуже плідні, здаються беззахисними, мають привабливу зовнішність. Образ цих тварин міфологізувався. Ставлення людей до зайця/кролика полярно змінювалося: від тотемного оберігу, назару, християнського символа до перевертня помічника відьом і секс символу… Хто залишив перші сліди на Місяці? Чи можна їсти емблему Великодня? Чому турки люблять “заячу кров”? У чому користь асани зайця?</blockquote><p>Давним-давно люди, що мешкали в Азії, помітили, що на місяці живе заєць (кролик), який у макитрі товче порошок безсмертя. Цього зайця роздивилися всі. За тисячі кілометрів через океан ацтеки бачили на місяці точно таку ж фігуру. У своїй столиці, Теночтітлані, вони вирізали його гліфи глибокими лініями на поверхні коронаційного каменю, виготовленого з вулканічної породи. Що робить заєць, точно розглянути на такій відстані людям було важко. Тому у деяких народів заєць — писар. Він тримає пензель і збирається писати. У давньому китайському тваринному календарі четвертий рік 12-річного циклу — це рік зайця.</p><p>У Сирії протягом VI тисячоліття до н.е. ремісники вручну замішували глину, щоб створювати посудини у формі кролика. Месопотамські майстри різьбили камінь і робили з нього маленькі амулети. Єгиптяни додавали довгі вуха до своїх амулетів-сфінксів. На Алтаї і у Сибіру заєць — тварина-помічник шамана. Зображення зайця, його хутро використовували як оберег для захисту немовлят від злих духів. Середземноморський регіон — кроляча лапка чи хвіст — це назар — захисник від пристріту. Іранські ремісники малювали кроликів, що озираються назад, всередині глазурованих керамічних чаш. На мозаїках підлоги Антіохії майстри зображували зайців посеред геометричних візерунків. На срібних карбованих монетах греки вкладали зайців у кігті мисливських орлів. Римські ремісники кріпили коміри одягу бронзовими емальованими брошками-кроликами. Профілі цих істот є на чашах срібних обідніх ложок.</p><p>У Середньовіччі ставлення до цих звірят було двояким. Це пов’язано з тим, що образ зайця/кролика використовувався в язичників ще до появи християнства та ісламу. Крім того, біологічна плутанина між зайцем і кроликом теж зробила свій внесок у поляризацію символу.</p><p>Хоча кролики та зайці належать до однієї сім’ї (Leporidae), вони є генетично різними видами. Зайці більші за розміром, мають довші вуха і живуть поодинці. Вони не риють нір, мешкають на поверхні землі, покладаючись виключно на свою швидкість і чуйність, щоб урятуватися від хижаків. Диких зайців ніколи не вдавалося успішно приручити. Кролики — тварини, що риють нори і роблять гнізда. Вони тримаються великими колоніями.</p><p>Через свою неймовірну плідність кролик часто ставав символом хтивості (Luxuria) і боягузтва. Кролик — помічник відьми, як чорний кіт. (До речі, в китайському календарі рік кролика — це ж і рік кота.) Кролик — улюблена личина, яку приймають відьми, щоб непомітно проникати в чужі двори і псувати худобу. (Порівняйте, «Йди за білим кроликом!» з повісті «Аліса у Дивокраї» та науково-фантастичного трилера «Матриця»). Існувало повір’я, що якщо поранити такого кролика, то наступного дня місцева відьма виявиться з такою ж раною на тілі. Якщо заєць перебігав дорогу подорожньому або мисливцю, це вважалося поганим знаком. Полювання могли скасувати, а мандрівники вірили, що справа, заради якої вони йдуть, закінчиться невдачею. Існувало повір’я, якщо жінка при надії подивиться на зайця або з’їсть заяче м’ясо, дитина може народитися з «заячою губою». Але у народній медицині вважалося, що певні частини зайця (наприклад, жир) мають цілющі властивості при лікуванні суглобів або дитячих хвороб.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uZqZqTf_yc7JY-itXoWHpQ.jpeg" /></figure><p>У цей час зимова зміна хутра біляка сприймалася як символ чистоти і таїнства непорочного зачаття. Через те, що у зайця довгі задні ноги, йому легше бігти вгору, ніж спускатися. Середньовічні богослови трактували це алегорично: праведник повинен легко «бігти нагору» — до Бога і духовного спасіння, і уникати «спуску» до земних гріхів. Беззахисність зайця перед хижаками символізувала віруючого, який покладається не так на свої сили, як на захист Христа. Заєць — це слабка людська душа, яка тікає від хижаків (гріхів, демонів, диявола) і знаходить єдиний надійний притулок у скелі. А скеля в християнстві — це Христос.</p><p>На полях серйозних богословських праць можна зустріти намальованих зайців, що скачуть верхи на собаках, які штурмують замки, беруть у полон лицарів. Зайці вершать суд над людьми (наприклад, обезголовлюють мисливців). Таким чином, найслабші, яких гнали на землі, у Царстві Небесному стануть сильними і першими. Приблизно з ІХ по XVII ст. заєць є стійким символом паломників. Як заєць не має постійної нори і завжди перебуває в дорозі, покладаючись на Божий захист, так і християнин-пілігрим мандрує землею, не маючи тут постійного граду, але шукаючи майбутнього в Царстві Небесному.</p><p><strong>Їсти чи не їсти?</strong></p><p>Згідно із Законом Мойсея, вживання у їжу кролячого м’яса заборонено. У Торі та Старому Заповіті кролик визначається як тварина з нерозділеними копитами (лапами), що жує жуйку: «…не їжте їх; нечисті вони для вас» (Левіт 11:6; Повторення закону 14:7). У тексті Корану заєць прямо не згадується. Це породило різночитання щодо вживання м’яса цих тварин. Згідно з Шафіїтським, Малікітським, Ханбалітським та Ханафітським мазгабами (школами думки): вживання кролячого м’яса дозволено (халяль). М’ясо кроля — халяль, тому що пророк Мухаммад (ﷺ) нічого про нього не казав. Алевіти слідують суворій забороні їсти кролятину.</p><p><strong>«Привіт від зайчика»</strong></p><p>Традиція Великоднього кролика зародилася серед німецьких лютеран наприкінці XVI — початку XVII століття. Перша письмова згадка про зайця з яйцями датується 1682 роком у медичному трактаті Георга Франка фон Франкенау «Про крашанки» (De ovis paschalibus). Лікар описував кумедну традицію з Ельзасу: дорослі ховали у саду яйця, а дітям казали, що їх приніс «Великодній кролик» (Osterhase). Заєць нібито застерігав від надмірного поїдання великої кількості цих яєць. Ми також маємо щось подібне без релігійного підтексту — «привіт від зайчика». Дорослі передають дітям щось невелике та смачне, говорячи, що це заєць передав. Католики під час Великого посту відмовлялися від яєць, а на Великдень урочисто їх освячували та їли. Протестанти, відкинувши суворі католицькі пости, хотіли зберегти радісне дитяче свято на Великдень, але при цьому відмежуватися від католицьких ритуалів висвячення. Так з’явився казковий персонаж (подібний до Санта-Клауса або Зубної феї), який заохочував слухняних дітей яйцями та солодощами. Пізніше німецькі іммігранти привезли цю традицію до США, де Osterhase перетворився на всім відомого Easter Bunny.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/1*idZNBfeCD-cHgrsFwSej5g.jpeg" /></figure><p><strong>«Заяча кров»</strong></p><p>Tavşan kanı (кров зайця) — так у Туреччині описують ідеально заварений, міцний, прозорий чай рубінового кольору. (Пам’ятаю, як шестирічна я малювала гранатовим соком зайця, що ширяє над землею, як різдвяний олень…) Це найвищий комплімент для турецького чаю. Порівняння проводиться тому, що кров вполюваних кроликів також має дуже насичений і чистий червоний колір. Є повірʼя: як тільки кров кролика починає текти, вона не зупиняється. Тому чай tavşan kanı символізує достаток та його безперервний потік від чайника до чашки. Щоб напій досяг цього кольору, його потрібно варити за правильної температури у спеціальному чайнику та протягом ідеального часу. Використання якісного чайного листя (бажано з регіону Різе) та чистої води — найважливіший секрет досягнення цього кольору. Традиційно чай «кроляча кров» завжди подається у грушоподібний склянці, щоб оцінити його унікальний колір.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tWPSp1DU_jj1s5hLHPrc8A.jpeg" /></figure><p><strong>Шашанкасана (поза зайця) </strong>— це класична асана в хатха-йозі. Вчитель говорив, що ця асана є особливо корисною для жінок. Вона знімає напругу в попереку, шиї та плечах. Стимулює роботу органів травлення. Нормалізує сон та заспокоює розум.</p><p><strong>TAVŞANIM TAVŞANIM MİNİK TAVŞANIM</strong></p><blockquote>Tavşanlar ve yabani tavşanlar Dünya üzerindeki hemen her kıtada yaşar. Hızlı koşarlar, çok doğurgandırlar, savunmasız görünürler ve çekici bir görünüme sahiptirler. Bu hayvanların imajı efsaneleştirilmiştir. İnsanların tavşana karşı tutumu dramatik bir şekilde değişmiştir: Totem tılsımı, nazar boncuğu ve Hristiyanlık sembolünden; kurt adama, cadı yardımcısına ve bir seks sembolüne kadar… Ay’a ilk ayak izlerini kim bıraktı? Paskalya sembolünü yemek mümkün mü? Türkler neden “tavşan kanını” sever? Tavşan asana faydaları nelerdir?</blockquote><p>Uzun zaman önce, Asya’da yaşayan insanlar ayda yaşayan ve havan içinde ölümsüzlük tozu döven bir tavşan fark ettiler. Herkes bu tavşanı gördü. Okyanusun binlerce kilometre ötesinde, Aztekler ayda aynı figürü gördüler. Başkentleri Tenochtitlan’da, volkanik kayadan yapılmış bir taç giyme taşının yüzeyine derin çizgilerle sembollerini kazıdılar. Ancak insanların bu kadar uzaktan tavşanın tam olarak ne yaptığını görmeleri zordu. Bu yüzden bazı insanlar ona yazıcı tavşan diyor. Orada, tavşanı elinde fırça tutan bir kâtip olarak tasvir ettiler. Eski Çin hayvan takviminde, döngünün dördüncü yılı Tavşan Yılı’dır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/338/1*5YyAmAizv4nM6O1_kTrO7A.jpeg" /><figcaption>Корнуел, Англія. XVII ст.</figcaption></figure><p>MÖ altıncı binyılda Suriye’de zanaatkarlar, tavşan şeklinde kaplar yapmak için kili elle yoğurdular. Mezopotamyalı zanaatkarlar, bunlardan küçük muskalar yapmak için taşı oydular. Mısırlılar, sfenks muskalarına uzun kulaklar eklediler. Altay ve Sibirya’da tavşan, şamanın hayvan yoldaşıdır. Tavşanın görüntüsü ve kürkü, bebekleri kötü ruhlardan korumak için tılsım olarak kullanılmıştır. Akdeniz bölgesinde ise tavşanın ayağı veya kuyruğu, nazardan koruyucu olan nazardır. İranlı zanaatkârlar, sırlı seramik kaselerin içine geriye doğru bakan tavşanlar resmettiler. Pompeii’de mozaik ustaları, renkli taşları düzenleyerek tavşanları araba çeken figürler haline getirdiler. Antakya’nın yer mozaiklerinde, onları geometrik desenlerin ortasında tasvir ettiler. Romalı zanaatkârlar, emaye ile kapladıkları bronz broşlarla giysi yakalarını tutturdular. Bu yaratıkların profillerini gümüş yemek kaşıklarının kaselerine kazıdılar. Yunanlılar, bastıkları gümüş paralarda onları avcı kartalların pençelerine yerleştirdiler.</p><p>Orta Çağ’da bu hayvanlara karşı tutumlar çelişkiliydi. Bunun nedeni, tavşan/yabani tavşan imgesinin Hristiyanlık ve İslam’ın ortaya çıkışından önce bile paganlar tarafından kullanılmış olmasıdır. Ayrıca, tavşan ve yabani tavşan arasındaki biyolojik karışıklık da sembolün kutuplaşmasına katkıda bulunmuştur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/564/1*F7OxM7kqtN_KPT4AdnsG_A.jpeg" /></figure><p>Tavşanlar ve yabani tavşanlar aynı aileye (Leporidae) ait olsalar da, genetik olarak farklı türlerdir. Yabani tavşanlar daha büyüktür, daha uzun kulaklara sahiptir ve yalnız yaşarlar. Yuva kazmazlar, yer üstünde yaşarlar. Yabani tavşanlar, avcılardan kaçmak için yalnızca hızlarına ve çevikliklerine güvenirler. Yabani tavşanlar hiçbir zaman başarılı bir şekilde evcilleştirilememiştir. Tavşanlar ise büyük koloniler halinde yaşayan, yuva kazarak yaşayan hayvanlardır.</p><p>İnanılmaz doğurganlığı nedeniyle tavşan, sıklıkla şehvet (Luxuria) ve korkaklığın sembolü haline geldi. Tavşan, kara kedi gibi bir cadının yardımcısıdır. (Bu arada, Çin takviminde tavşan yılı aynı zamanda kedi yılıdır.) Tavşan, cadıların başkalarının bahçelerine sızmak ve çiftlik hayvanları mahvetmek için kullandığı favori bir kılık değiştirme aracıdır. (“Alice Harikalar Diyarında” romanındaki “Beyaz tavşanı takip et!” cümlesini, bilim kurgu gerilim filmi “Matrix”teki aynı cümle ile karşılaştırın.) Böyle bir tavşanı yaralarsanız, yerel cadının ertesi gün benzer bir yarayla karşılaşacağına inanılırdı. Bir tavşanın bir yolcunun veya avcının yolunu kesmesi uğursuzluk olarak kabul edilirdi. Av iptal edilebilirdi. Günlük yolculuklarda ise tavşanın soldan sağa veya tam olarak yola çıkıp yolu kesmesi, yolculuğun kötü bir olayla veya engellerle karşılaşacağına dair uyarıcı bir alamet sayılırdı. Hamile bir kadının tavşana bakması veya tavşan eti yemesi durumunda çocuğun “tavşan dudağı” ile doğabileceğine dair bir inanış vardı. Ancak halk tıbbında, tavşanın bazı kısımlarının (örneğin, yağ) eklem veya çocuk hastalıklarının tedavisinde iyileştirici özelliklere sahip olduğuna inanılırdı.</p><p>Aynı zamanda, beyaz yaban tavşanının kışın tüy değiştirmesi, saflığın ve Bakire Meryem’in Lekesiz Gebeliği gizeminin sembolü olarak algılanıyordu. Yaban tavşanın uzun arka bacakları olduğu için yokuş yukarı koşması yokuş aşağı koşmasından daha kolaydır. Orta Çağ teologları bunu alegorik olarak yorumladılar: erdemli kişi “yukarı doğru” (Tanrı’ya ve ruhsal kurtuluşa) koşmalı ve dünyevi günahlara “aşağı inmekten” kaçınmalıdır. Yaban tavşanının yırtıcılara karşı savunmasızlığı, kendi gücüne değil, Mesih’in korumasına güvenen inananı sembolize ediyordu. Yaban tavşanı, yırtıcılardan (günahlar, iblisler, şeytan) kaçan ve tek güvenli sığınağını bir kayada bulan zayıf insan ruhunu temsil eder. Hristiyanlıkta kaya, Mesih’i temsil eder.</p><p>Ciddi ilahiyat eserlerinin sayfa kenarı resimlerinde; köpeklerin üzerinde uçan, kaleleri ele geçiren, şövalyeleri yakalayan veya insanları yargılayan (örneğin, avcıların kafasını kesen) tavşan tasvirlerine rastlamak mümkündür. Böylece, yeryüzünde zulüm gören bu en zayıf yaratıklar, Göklerin Egemenliği’nde güçlü ve en başta olacaklardır. Yaklaşık 9. yüzyıldan 17. yüzyıla kadar tavşan, hacıların kalıcı bir sembolü olmuştur. Tavşanın sabit bir yuvası olmadığı ve her zaman Tanrı’nın korumasına güvenerek hareket ettiği gibi, Hristiyan hacı da yeryüzünde dolaşır; burada kalıcı bir şehir bulamaz, ancak Göklerin Egemenliği’nde bir gelecek arar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*q_PLQplvjL0Z0Bv0UMVD0w.jpeg" /></figure><p><strong>Yemeli mi yememeli mi?</strong></p><p>Musa’nın Kanununa göre tavşan etinin yenmesi yasaktır. Tevrat ve Eski Ahit’te tavşan, toynaksız ve geviş getiren bir hayvan olarak tanımlanmaktadır: “…onları yemeyeceksiniz; onlar sizin için haramdır.” Kur’an’da tavşandan açıkça bahsedilmez. Bu durum, bu hayvanların etinin tüketimi konusunda farklı yorumlara yol açmıştır. Şafii, Maliki, Hanbeli ve Hanefi Mezhepleri: Tavşan eti yemek helaldir. Tavşan eti helaldir çünkü Peygamber Muhammed (ﷺ) tüketimini yasaklamamıştır. Aleviler ise tavşan eti yemeyi kesinlikle yasaklarlar.</p><p><strong>Tavşan’ın selamı var</strong></p><p>Bu gelenek, 16. yüzyılın sonları ve 17. yüzyılın başlarında Alman Lutherciler arasında ortaya çıkmıştır. Yumurta taşıyan bir tavşandan ilk yazılı bahseden kaynak, 1682 yılında Georg Franck von Franckenau’nun “Paskalya Yumurtaları Üzerine” (De ovis paschalibus) adlı tıp incelemesidir. Doktor, Alsas’tan gelen komik bir geleneği anlatmıştır. Yetişkinler bahçeye yumurta saklar ve çocuklara bunları “Paskalya Tavşanı”nın (Osterhase) getirdiği söylenirdi. Ayrıca tavşanın, çocukları bu yumurtalardan çok fazla yememeleri konusunda uyardığı anlatılırdı. Bizde de dini bir çağrışım olmaksızın benzer bir şey var: “Tavşan’ın selamı var.” Yetişkinler, tavşanın getirdiğini iddia ederek çocuklara küçük ve lezzetli bir hediye verirdi. Katolikler, Büyük Perhiz boyunca yumurtadan uzak dururlardı, ancak Paskalya’da bu yumurtaları törenle kutsayıp yerlerdi. Katı Katolik oruçlarını reddeden Protestanlar, Paskalya’nın neşeli çocuk bayramı havasını korumak istediler. Ancak, Katolik kutsama ritüellerinden de uzaklaşmayı amaçladılar. Bu nedenle, iyi çocukları yumurta ve şekerlemelerle ödüllendiren bir masal karakteri (Noel Baba veya Diş Perisi’ne benzer) yaratıldı. Daha sonra, Alman göçmenler bu geleneği Amerika Birleşik Devletleri’ne getirdi ve Osterhase burada bugün bilinen Paskalya Tavşanı’na (Easter Bunny) dönüştü.</p><p><strong>«Tavşan kanı»</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Us0yl3n8cEC2hnYaTQTbQw.jpeg" /></figure><p>Tavşan kanı,Türkiye’de mükemmel demlenmiş, koyu, berrak ve parlak kırmızı (yakut) renkteki çayı tanımlamak için kullanılan geleneksel bir ifadedir. (Altı yaşındayken nar suyu kullanarak, tıpkı Noel geyiği gibi yerden havada süzülen bir tavşan çizdiğimi hatırlıyorum…) Bu, bir Türk çayına yapılabilecek en büyük övgüdür. Benzetme, avlanan tavşanların kanının çok canlı, temiz ve parlak bir kırmızı renge sahip olmasından gelir. Türk mutfağında tavşan eti yaygın olarak tüketilmese de bu yaratığın kanının rengi herkes tarafından çok iyi bilinir. Türkiye’de bir inanış vardır; “Tavşanların kanının akmaya başlayınca durmadığına”. Bu nedenle, tavşan kanı çayı bolluğu ve demlikten bardağa sürekli akışını simgeler. Çayın bu ideal renge ulaşması için, özel ikili demlikte, doğru sıcaklıkta ve yeterli sürede demlenmesi gerekir. Rize bölgesinden gelen yüksek kaliteli çay yaprakları ve kireçsiz temiz su kullanmak, bu rengi yakalamanın en önemli sırrıdır. Geleneksel olarak tavşan kanı çay, o eşsiz yakut rengini tam anlamıyla gözler önüne sermesi için her zaman ince belli bardakta servis edilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HkAqw-JlKMxFBmmZibG1PA.jpeg" /></figure><p><strong>Şaşankasana</strong> (tavşan pozu), hatha yoganın klasik bir asanasıdır. Akıl hocam, bu asananın özellikle kadınlar için faydalı olduğunu söyledi. Bel, boyun ve omuzlardaki gerginliği azaltır. Sindirim sistemini uyarır. Uykuyu düzenler ve zihni sakinleştirir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6181d877be1d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Легенда про динозаврів]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/legenda-pro-dinozavriv-cock-tavuk-kurka-chicken-24417c132392?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/24417c132392</guid>
            <category><![CDATA[dinosaurs]]></category>
            <category><![CDATA[курка]]></category>
            <category><![CDATA[mythology]]></category>
            <category><![CDATA[tavuk]]></category>
            <category><![CDATA[chicken]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Apr 2026 16:12:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-23T17:00:01.267Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Dinozorların Efsanesi</h4><blockquote>У вас є алекторофобія, ви боїтеся курей, півнів та курчат? Даремно, бо курей на землі більше, ніж людей. Їх 25 мільярдів. Кури були першими птахами, у геномі яких з’ясували порядок розташування ДНК. Це підтвердило здогади, що курка — найближчий живий родич тиранозавра Рекса. Кури були одомашнені у Південному Китаї близько 8000 років тому. Динозаври приматам знадобилися для використання у півнячих боях.</blockquote><blockquote>Вважається, що кури — дурні. («Курячі мізки». «Курам на сміх». «Курка не птах, а баба не людина»). Насправді динозаври мали два мозку в головному і в хвостовому відсіку…</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YHBlheAj2J2mrgjneqS2Qg.jpeg" /></figure><p>Кури формують складні соціальні структури та ієрархії всередині зграї. У них є лідери та підлеглі. Тому, природно, що для спілкування у курей існує своя унікальна мова, що складається приблизно з 30 звуків. Це не гірше, ніж у приматів. Для порівняння в англійській мові 44 основні звуки; в українській — 38; у турецький — 29. Загалом кури можуть розпізнавати понад 100 різних звуків. А прослуховування класичної музики навіть дозволяє їм нести більші яйця. Квочка перевертає яйця 50 разів на день. Зі своїми дітьми вона починає розмовляти до їх народження, коли курчата ще перебувають у яйці. Причому пуцьвірінки можуть щебетати у відповідь, перебуваючи в шкаралупі. Курки навчають курчат розбиратися в їжі. Одомашнені динозаври бачать кольорові сни і можуть відчувати емоції, такі як страх, радість, тривога. Вони виражають емоції через поведінку та звуки. Кури можуть запам’ятати більше 100 осіб людей та тварин.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3bYsyOteEf7Of2eiaS53Kg.jpeg" /></figure><p>Організаторські здібності півня <em>«Сінь-цзі»</em> та його вміння спілкуватися були помічені ще у Стародавньому Китаї. Коли Небесний імператор оголосив, що перші дванадцять тварин, що перепливуть широку річку, стануть символами років, півень опинився у складному становищі. Він не вмів плавати, як тигр чи бик, і не вмів літати, як дракон. Але півень знайшов союзників — мавпу та козу (вівцю). Саме він організував процес роботи зі створення плоту та підбадьорював інших. Небесний імператор оцінив його пильність, вміння організувати процес та чесність.</p><p>У курей унікальне почуття часу. Півень символізує у Китаї пунктуальність. Вважається, що його крик розганяє злих духів пітьми. Кури справді можуть точно передбачати час доби. Я за китайським календарем — півень. Турки сміються, що, як тільки сонце сідає, Наталя хоче спати, а на світанку вона вже встає як курка.</p><p>У японській міфології саме півні <em>«Торі»</em> своїм криком допомогли виманити богиню сонця Аматерасу з небесного грота, повернувши світові світло. Включення півня до календаря було визнанням його ролі як будильника Всесвіту. Кур часто тримають при храмах.</p><p>У давньоіндійській культурі півень <em>«Куккута» </em>— атрибут бога війни Муругана (Сканди). Півень на його прапорі символізує пильність, бойовий дух та перемогу. Півень пов’язаний з світанком та духовним світлом. Його крик вдосвіта знаменує перемогу світла духовного знання над невіглаством. Звісно, ​​є асана півня у йозі куккутасана. Сядьте у падмасану («лотос»). Помістіть руки в простір між стегнами та гомілками та опустіть долоні на підлогу. Просувайте руки глибше, поки лікті не приєднаються до колінних згинів. На видиху відірвіть таз від підлоги та балансуйте на долонях, з’єднавши великі пальці рук. Дихайте у нормальному ритмі. Потім опуститеся на підлогу, звільніть руки, переплетіть ноги по-іншому та виконайте позу ще раз. Кукутасана значно зміцнює м’язи рук, плечей і живота, а також зап’ястя. Ця поза покращує баланс, тонізує органи черевної порожнини і, згідно з традиційними текстами, сприяє пробудженню енергії кундаліні.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oyCvt3Nuee2HcoPiFePM2A.jpeg" /></figure><p>У турецькій культурі півень <em>«Horoz»</em> — символ часу, сакральний захисник від пристріту (назар), сполучна ланка між світами. У домусульманський період у тюркських народів півень асоціювався з культом Сонця та вогню. Так само, як і в українській культурі півень — це полум’я. Водночас він — захист від пожежі. У старих кварталах Анкари досі можна зустріти флюгери або декоративні елементи на дахах будинків у вигляді півнів. Це відлуння давньої віри в те, що «пильний птах» охороняє будинок від пожеж та нещасть, поки господарі сплять. Стилізовані птахи-півні на турецьких коврах символізують добрі звістки та плодючість. У традиційному мереживі <em>«oya»</em> існує мотив «півнячий гребінь» — символ рішучості та сили. У фольклорі згадка цього птаха означає хоробрість і надмірну гордість.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t_DJTyX9Zq9CEd4ml2lkbw.jpeg" /></figure><p>Згідно з ісламськими переказами, на небесах живе гігантський білий півень, чий крик чують земні півні та відгукуються у відповідь. Якщо півень кричить уночі, то він побачив ангела. Півень шанується як «муедзін серед тварин», оскільки він першим нагадує людям про їхній духовний обов’язок на світанку. Найзнаменитіші півні Туреччини живуть у Денізлі. У центрі міста встановлено ​​найбільший у світі пам’ятник півню. Є навіть турецька народна балада “Denizli’nin Horozları” (Півні Денізлі). Місцева порода знаменита своїм надзвичайно довгим та мелодійним співом. Деякі птиці можуть кукурікати більше 20–30 секунд на одному диханні. Фраза “Horozlar ötmeden” (поки півні не проспівали) означає останній момент близькості або таємниці. З першим криком півня ніч (час закоханих та парфумів) закінчується, і настає сувора реальність робочого дня. Образ півня зустрічається у жанрі «<em>ağıt»</em> (туга, плач). Крик півня вдосвіта у такій пісні може символізувати ранок після трагедії, коли світ продовжує жити своїм життям, незважаючи на чиєсь горе. Для мешканців Анатолії голос півня — це звук рідного села. У піснях у вигнанні <em>«gurbet türküleri»</em> (сум за рідним домом) крик півня часто викликає сльози, нагадуючи про матір, що пече хліб на світанку.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oyHaO-Yq3EmUEngeL6YOgg.jpeg" /></figure><p>Українські «веснянки» та весільні пісні також часто використовують образ півня як вісника нового етапу у житті (весна чи створення сім’ї). Курка з курчатами, що символізує багатодітну родину, — популярний образ в українському народному мистецтві. Півні — відомий мотив у вишивці рушників, особливо на Поділлі та Полтавщині. Птахів вишивали один проти одного, що символізувало кохання та злагоду між подружжям.</p><p>Півень — вісник часу. Доба в українському селі ділилася за криками півнів. Перші півні (близько опівночі) відлякували нечисту силу. Після їхнього крику відьми і чорти втрачають свою міць.</p><p>Півень — оберіг. Існувало повір’я, що червоний півень оберігає будинок від удару блискавки, але водночас «червоний півень» — метафора пожежі. Зображення півнячого гребеня або «лапок» на великодніх яйцях було оберегом, який закликав сонце і захищав від хвороб.</p><p>Косівська та Опішнянська кераміка глиняні глеки та тарілки часто прикрашалися гордими півнями. Після початку повномасштабних військових подій в Україні у 2022 році, в зруйнованому місті Бородянка на вцілілій стіні будинку залишилася висіти кухонна шафа, на якій стояв непошкоджений керамічний півень (виробництва Васильківського заводу). Цей півень став світовим символом української стійкості.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/299/1*F8UP6U-IGLL0lbJgS3s9Cw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jPqoHSbnlbjTNP0opoB2ug.jpeg" /></figure><p><strong>Dinozorların Efsanesi</strong></p><blockquote>Alektofobiden muzdarip misiniz? Tavuklardan, horozlardan ve civcivlerden korkuyor musunuz? Bu arada, dünyada insanlardan daha fazla tavuk var. 25 milyar tane. Tavuklar, bilim insanlarının genomlarını dizilediği ilk kuşlardı. Bu, bilimsel şüpheleri doğruladı: tavuk, Tyrannosaurus Rex’in yaşayan en yakın akrabasıdır. Tavuklar yaklaşık 8.000 yıl önce Güney Çin’de evcilleştirildi. Primatlar, horoz dövüşü için dinozorları kullanıyordu.</blockquote><blockquote>Tavuklar aptal ve açgözlü olarak kabul edilir. (“Gölgesi yörük, aklı tavuk”). Aslında, dinozorların iki beyni vardı, biri kafada, diğeri kuyrukta.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xua4rt7irL5T1SxGAVsLWQ.jpeg" /></figure><p>Tavuklar, sürü içinde karmaşık sosyal yapılar ve hiyerarşiler oluştururlar. Liderleri ve astları vardır. Bu nedenle, tavukların yaklaşık 30 sesten oluşan kendi benzersiz iletişim dillerine sahip olmaları doğaldır. Bu, primatlarınkinden daha kötü değildir. Karşılaştırma için, İngilizce’de 44 temel ses; Ukraynaca’da 38 temel ses; Türkçede ise 29 ses tanınmaktadır. Genel olarak, tavuklar 100&#39;den fazla farklı sesi tanıyabilir. Klasik müzik dinlemek, daha büyük yumurtalar yumurtlamalarına bile yardımcı olur. Kuluçkaya yatan bir tavuk, yumurtalarını günde 50 kez çevirir. Yavruları doğmadan önce, daha yumurtadayken onlarla konuşmaya başlar. Dahası, yavrular henüz yumurtadayken bile cıvıldayabilirler. Kuluçkaya yatan tavuklar, yavrularına yiyecek hakkında bilgi verir. Evcil dinozorlar renkli rüyalar görür ve korku, sevinç ve kaygı gibi duyguları deneyimleyebilirler. Duygularını davranış ve seslerle ifade ederler. Tavuklar 100&#39;den fazla insan ve hayvan yüzünü hatırlayabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oDnmVxhOtah5kImG3_FNgg.jpeg" /></figure><p>Sin-Zan Horozun organizasyon becerileri ve iletişim yetenekleri, eski Çin’e kadar uzanan bir geçmişe sahiptir. Göksel İmparator, geniş bir nehri yüzerek geçen ilk on iki hayvanın takvimdeki yılları sembolize edeceğini ilan ettiğinde horoz zor bir durumda kaldı. Kaplan veya öküz gibi yüzemezdi, ejderha gibi uçamazdı. Ama horoz müttefikler buldu: bir maymun ve bir keçi (koyun). Sal yapım sürecini organize eden ve diğerlerini cesaretlendiren horozdu. Göksel İmparator onun keskin gözünü, organizasyon becerilerini ve dürüstlüğünü takdir etti.</p><p>Tavukların benzersiz bir zaman algısı vardır. Çin’de horoz, dakikliği sembolize eder. Ötmesinin karanlığın kötü ruhlarını kovduğuna inanılır. Tavuklar gerçekten de günün saatini doğru bir şekilde tahmin edebilirler. Çin takvimine göre ben bir horozum. Türkler, güneş batar batmaz Natalya’nın uyumak istediğini, ancak şafakta bir tavuk gibi kalktığını şaka yollu söylerler.</p><p>Japon mitolojisinde, horozların (Tori) ötüşü, güneş tanrıçası Amaterasu’yu cennet mağarasından çıkarmaya ve dünyaya ışığı geri getirmeye yardımcı olmuştur. Horozun takvime dahil edilmesi, onun “evrenin alarm saati” rolünü kabul etmek anlamına gelir. Tapınaklarda genellikle tavuk beslenir.</p><p>Eski Hint kültüründe, “Kukkuta” horozu savaş tanrısı Murugan’ın (Skanda) bir simgesidir. Sancağındaki horoz, uyanıklığı, savaşçı ruhu ve zaferi sembolize eder. Horoz, şafak ve manevi ışıkla ilişkilendirilir. Horozun şafakta ötmesi, manevi bilginin ışığının cehalet üzerindeki zaferini simgeler. Elbette, yogada da bir horoz pozu vardır: Kukkutasana. Padmasana (lotus pozu) pozisyonunda oturun. Ellerinizi uyluklarınız ve kaval kemikleriniz arasındaki boşluğa yerleştirin ve avuç içlerinizi yere koyun. Dirsekleriniz dizlerinize değene kadar ellerinizi daha derine indirin. Nefes verirken, pelvisinizi yerden kaldırın ve başparmaklarınız birbirine değecek şekilde avuç içleriniz üzerinde dengede durun. Normal nefes alın. Ardından kendinizi yere indirin, kollarınızı serbest bırakın, bacaklarınızı tekrar birbirine geçirin ve pozu tekrarlayın. Kukutasana, kol, omuz ve karın kaslarının yanı sıra bilek kaslarını da önemli ölçüde güçlendirir. Bu poz dengeyi geliştirir, karın organlarını güçlendirir ve geleneksel metinlere göre kundalini enerjisinin uyanışını destekler.</p><p>Türk kültüründe horoz, zamanın sembolü, nazardan koruyucu kutsal bir varlık ve dünyalar arasındaki bir bağlantıdır. İslam öncesi dönemde horoz, Türk halkları arasında güneş ve ateş kültüyle ilişkilendirilmiştir. Tıpkı Ukrayna kültüründe olduğu gibi, horoz alevi temsil eder. Ayrıca ateşten korunmayı da temsil eder. Ankara’nın eski mahallelerinde, evlerin çatılarında hala horoz şeklinde rüzgar gülü veya dekoratif unsurlar görebilirsiniz. Bu, “uyanık kuşun” sahipleri uyurken evi yangından ve felaketten koruduğuna dair eski inancın bir yankısıdır. Türk kilimlerindeki stilize horozlar iyi haber ve doğurganlığı simgeler. Geleneksel “oya” dantelinde, azim ve gücün sembolü olan “horoz ibiği” motifi bulunur. Halk inanışlarında bu kuş cesareti ve aşırı gururu simgeler.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z0Xpzimopoyt1QaI5SVYYg.jpeg" /></figure><p>İslam inanışına göre, cennette devasa beyaz bir horoz yaşar ve ötüşü yeryüzündeki horozlar tarafından duyulur ve onlar da aynı şekilde karşılık verir. Bir horozun gece ötmesi, bir meleği gördüğü anlamına gelir. Horoz, “hayvanlar arasında müezzin” olarak saygı görür, çünkü insanlara şafak vakti namaz kılmayı hatırlatan ilk hayvandır. Türkiye’nin en ünlü horozları Denizli’de yaşar. Dünyanın en büyük horoz anıtı şehir merkezinde bulunur. Hatta “Denizli’nin Horozları” adında bir Türk halk şarkısı bile vardır. Yerel cins, alışılmadık derecede uzun ve melodik ötüşüyle ​​ünlüdür. Bazı bireyler tek nefeste 20–30 saniyeden fazla ötebilir. “Horozlar ötmeden” ifadesi, yakınlığın veya sırrın son anını ifade eder. Horozun ilk ötüşüyle ​​gece (aşıkların ve ruhların zamanı) sona erer ve iş gününün sert gerçekliği başlar. Ağırt türünde horoz imgesi yaygındır. Böyle bir şarkıda horozun şafak vakti ötmesi, dünyanın birilerinin acısına rağmen hayatını yaşamaya devam ettiği bir trajedinin ertesi sabahını simgeleyebilir. Anadolu’daki insanlar için horozun ötüşü, doğduğu köyün sesidir. Gurbet türküleri gibi nostaljik şarkılarda horozun ötüşü çoğu zaman gözleri yaşartarak, şafak vakti ekmek pişiren bir anneyi anımsatır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sLi_nXazjWj2g2Ze44Oyvg.jpeg" /></figure><p>Ukrayna “vesnyankaları” ve düğün şarkılarında da horoz imgesi, hayatta yeni bir dönemin (bahar veya aile kurma) habercisi olarak sıklıkla kullanılır. Büyük ve müreffeh bir aileyi simgeleyen civcivli tavuk, Ukrayna halk sanatında popüler bir imgedir. Horozlar, özellikle Podolya ve Poltava bölgelerinde havlu nakışlarında tanınabilir bir motiftir. Kuşlar birbirine bakacak şekilde işlenmiş olup, eşler arasındaki sevgi ve uyumu simgeler.</p><p>Horoz, zamanın habercisidir. Ukrayna köylerinde günler, horozların ötmesiyle ayrılırdı. Horozların ilk ötüşü (gece yarısı civarında) kötü ruhları uzaklaştırırdı. Ötmelerinden sonra cadılar ve şeytanlar güçlerini kaybederdi.</p><p>Horoz bir tılsımdır. Kırmızı bir horozun evi yıldırım çarpmalarından koruduğuna inanılırdı. Ancak “kırmızı horoz” aynı zamanda ateşin bir metaforudur. Paskalya yumurtalarındaki horoz ibiği veya “kuş ayakları” imgesi, güneşi çağıran ve hastalıklara karşı koruma sağlayan bir tılsımdı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/226/1*GXGW218S5bsIA1UTTqvMxw.jpeg" /></figure><p>Kosiv ve Oposhnya seramiklerinde, kil sürahiler ve tabaklar genellikle gururlu horozlarla süslenirdi. 2022&#39;de Ukrayna’da tam ölçekli askeri çatışmanın patlak vermesinin ardından, harap olmuş Borodyanka kasabasındaki bir evin ayakta kalan duvarında bir mutfak dolabı asılı kalmıştı. Rafta, sağlam bir seramik horoz (Vasylkiv fabrikası tarafından üretilmiş) duruyordu. Bu horoz, Ukrayna’nın direncinin küresel bir sembolü haline geldi.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FLVRc8fvTcgI%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DLVRc8fvTcgI&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FLVRc8fvTcgI%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ac128c20c34cc6b012de7f581b9da8f0/href">https://medium.com/media/ac128c20c34cc6b012de7f581b9da8f0/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=24417c132392" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ПУПОК ЯГНЯТИ]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/pupok-yagnyati-grib-mushroom-46a4d0c94ea8?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/46a4d0c94ea8</guid>
            <category><![CDATA[food]]></category>
            <category><![CDATA[гриб]]></category>
            <category><![CDATA[medicinal-plants]]></category>
            <category><![CDATA[turkish-food]]></category>
            <category><![CDATA[morel-mushroom-hunting]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 17 Apr 2026 17:28:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-17T17:28:16.270Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Kuzu göbeği</h4><blockquote>«Можна зрізати всі квіти,<br>але весну не зупинити»<br>(Пабло Неруда)</blockquote><blockquote>Цього року весна дивна: один день у майці, один день у куфайці. Але все ж таки весни не зупинити. І вже не лише весняні трави, а й гриби з’явилися. Перший весняний гриб — <strong>зморшок</strong>. Турки дуже влучно назвали цей гриб <em>kuzu göbeği mantarı </em>«живот/пупок ягняти». Капелюшок гриба справді схожий на покручену вовну каракульового хутра.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RnmTquu_DmPgkH2U7ue8Lg.jpeg" /></figure><p>Так сталося, що я затятий грибник із 55-річним стажем, ніколи не збирала і не пробувала зморшки. Складно мені було потрапити до лісу у березні-квітні. Тому коли в селі Mescitli (Nazilli) мені запропонували спробувати конічні зморшки, я з радістю погодилася. Гриби — це проблема вибору, довіри та знання. У мене хороша теоретична та практична підготовка з цього питання. Грибами мене не вб’єш.</p><p>Існує кілька різновидів зморшок, всі вони їстівні. Також є два види зморшкових шапочок — конічна та богемська. На смак різновиди не дуже відрізняються.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*s2SBiPsE4x9Cf2tBfh4mTQ.jpeg" /></figure><p><strong>Користь та застосування в лікуванні</strong></p><p>Зморшки ще має назву «гриб попелища». Кажуть, вони з’являються лише там, де нещодавно пройшла лісова пожежа, бо харчуються золою. Справді, ці гриби люблять багатий на мінерали грунт. Зморшки містять вітаміни B1, B2, B5, D, залізо, калій, кальцій, натрій, магній, фосфор. У народній медицині зморшки застосовують у вигляді настоянок та відварів для підтримки судин, обмінних процесів, зору, лактації та інших систем. Ці гриби можуть: зміцнювати серцево-судинну систему; підвищувати рівень гемоглобіну; надавати противірусну та протипаразитарну дію; допомогти при порушеннях у роботі кишеівника; відновити та підвищити імунітет після хвороби.</p><p>Мої турецькі друзі з Mescitli добре промили зморшки від піску. Замочили їх, щоби знешкодити токсини. Порізали на невеликі шматки і додали до омлету із зеленню. Цей гриб добре поєднується зі спаржею, смаженим камамбером та м’ясом. У нашій традиції зморшки спочатку відварюють. Воду зливають. А потім гриби смажать у сметані з торішньою картоплею.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w1muWDNVMoPM3cbfAybpzw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oczQugQpdk54Tq_oemkiNg.jpeg" /></figure><p><strong>Техніка безпеки</strong></p><p>У зморшках у невеликій кількості міститься гельвелова кислота. Це небезпечна отрута, що руйнує еритроцити, печінку, нирки, шлунково-кишковий тракт, центральну нервову систему. Тому фахівці рекомендують піддавати ці гриби багаторазовій термічній обробці, щоразу використовуючи свіжу воду. Ну, є така своя “риба фугу” в Туреччині. Всі знають, що вона отруйна. Але все одно ризикують та їдять. Бо смачно. А ризик лише посилює тяжіння.</p><p>Зазвичай я їм ті гриби, які сама збирала. Але цього разу зморшки вже було зібрано. Я просто перевірила їхній зовнішній вигляд. Справа в тому, що є дуже схожий отруйний побратим у зморшка — строчок (гиромітра). Строчки належать до сімейства дисцинових, а не зморшкових. Хибні зморшки містять гельвелову кислоту у дуже великій кількості. Свіжі строчки викликають сильне отруєння, у тому числі зі смертельними наслідками. Отруту не можна повністю нейтралізувати відварюванням цих грибів.</p><p><strong>Основні відмінності зморшків від гиромітри</strong></p><p>Форма капелюшка. У зморшка вона правильної форми, а у хибніх зморшків — безформна, малюнок не чіткий, як у зморшка, а більше схожий структурою на волоський горіх або навіть мізки. Ніжка гиромітри коротка, сидить глибоко в землі і майже не видна, у змошка ніжка тонша, довга і помітна. Зморшки порожні всередині.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*bDMpC7axIoOuZar5xXsfNw.jpeg" /><figcaption>Строчок</figcaption></figure><p>Новини останнього тижня сповнені розповідей про смерть львівського лікаря, який отруївся рослиною колхікум, що потрапила до пучка черемхи. Лікар — це людина. Отруїтися має право. У всіх людей — своя доза допустимого вживання токсичних речовин. Хтось стійкіший і тренованіший на прийняття отрути всередину. А для іншого, як для будди Гаутами Шакʼямуні, гриби можуть стати останньою їжею на виході до паринірвани. На цілющість або токсичність впливає ситуація, в якій ви вживаєте їжу, і люди, з якими ви їсте. Я їла зморшки в компанії своїх дуже добрих друзів. Гречно дякую!</p><blockquote>«Bütün çiçekleri kesebilirsiniz,<br>ama baharın gelmesini engelleyemezsiniz.»<br>(Pablo Neruda)</blockquote><blockquote>Bu yılın baharı tuhaf geçti: bir gün tişörtle, bir gün kapitone ceketle. Ama bahar durdurulamaz. Ve sadece bahar otları değil, mantarlar da ortaya çıktı. İlk bahar mantarı kuzu göbeği mantarıdır.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7s304Fv0RZqBEyvXBUdPvQ.jpeg" /><figcaption>Зморшки</figcaption></figure><p>Tesadüfen, 55 yıllık tecrübeye sahip hevesli bir mantar toplayıcısıyım, ancak daha önce hiç kuzu göbeği mantarı toplamamış veya tatmamıştım. Mart ve Nisan aylarında ormana girmek benim için zordu. Bu yüzden, Mescitli (Nazilli) köyünde konik kuzu göbeği mantarı deneme teklifi aldığımda, memnuniyetle kabul ettim. Mantarlar bir tercih, güven ve bilgi meselesidir. Bu alanda iyi bir teorik ve pratik altyapım var. Mantarlar beni öldürmez.</p><p>Hepsi yenilebilir olan çeşitli kuzu göbeği mantarı türleri vardır. Ayrıca iki tür kuzu göbeği mantarı şapkası vardır: Konik ve Bohemya. Tatları birbirine çok benzer.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CQLe03bocuUUpfrI-SQwqg.jpeg" /></figure><p><strong>Faydaları ve şifa amaçlı kullanımları</strong></p><p>İnsanlar, bu mantarların yalnızca yakın zamanda orman yangını olmuş yerlerde ortaya çıktığını söyler. Kuzu göbeği mantarları külle beslenir. Gerçekten de, bu mantarlar mineral bakımından zengin toprağı sever. Kuzu göbeği mantarı B1, B2, B5, D vitaminleri, demir, potasyum, kalsiyum, sodyum, magnezyum ve fosfor içerir. Halk tıbbında kuzu göbeği mantarı, kan damarlarını, metabolizmayı, görmeyi, emzirmeyi ve diğer sistemleri desteklemek için tentür ve dekoksiyon şeklinde kullanılır. Bu mantarlar şunları yapabilir: kardiyovasküler sistemi güçlendirmek; hemoglobin seviyelerini artırmak; antiviral ve antiparaziter etkilere sahip olmak; bağırsak rahatsızlıklarına yardımcı olmak; ve hastalıktan sonra bağışıklığı geri kazandırmak ve güçlendirmek.</p><p>Mescitli’den Türk arkadaşlarım, mantarları kumdan arındırmak için iyice yıkadılar. Zehirlerini nötrleştirmek için suda beklettiler. Küçük parçalara ayırıp otlarla birlikte omletin içine koydular. Kuzugöbeği, kuşkonmaz, kızarmış Camembert peyniri ve etle iyi gider. Bizim geleneğimizde bu mantarları önce haşlamak, suyunu süzmek ve ardından geçen yılın patatesleriyle birlikte ekşi kremada kızartmak var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fcgubvZRwrUDdUAUlV1XKA.jpeg" /></figure><p><strong>Güvenlik önlemleri</strong></p><p>Kuzu göbeği mantarı az miktarda helvelik asit içerir. Helvelik asit, bulunan bir hemolizindir kırmızı kan hücrelerini parçalayan madde ve karaciğer, böbrekler, sindirim sistemi ve merkezi sinir sistemini etkileyen tehlikeli bir zehirdir. Bu nedenle uzmanlar, bu mantarları her seferinde taze su kullanarak tekrar tekrar pişirmeyi önermektedir. Bu kural tüm yabani mantarlar için geçerlidir. Ancak bu, Türkiye’de bir çeşit “fugu balığı” (balon balığı). Herkes balığın zehirli olduğunu biliyor. Ama yine de risk alıp yiyorlar, çünkü lezzetli. Ve risk sadece çekiciliği artırıyor.</p><p>Genellikle sadece kendim topladığım mantarları yerim. Ama bu sefer kuzu göbeği mantarları zaten toplanmıştı. Sadece görünüşlerini kontrol ettim. Kuzu göbeği mantarının çok benzer zehirli bir akrabası var, o da Gyromitra. Yalancı kuzugöbeği, Morchella ailesine değil, Discinaceae ailesine aittir. Gyromitra mantarı (özellikle Gyromitra esculenta türü), halk arasında kuzugöbeği ebesi, yalancı kuzugöbeği veya ekşi memet olarak bilinen, ölümcül derecede zehirli bir mantar türüdür. Bu mantarlar çok yüksek miktarda helvelik asit içerir. Taze Gyromitra, ölüm de dahil olmak üzere ciddi zehirlenmelere neden olur. Bu mantarları kaynatmak bile zehri tamamen nötralize edemez.</p><p><strong>Kuzugöbeğinden Farkı</strong></p><p>Şapkası beyin kıvrımlarına yada ceviz benzer, düzensiz, loblu ve buruşuk bir yapıdadır. Rengi kırmızı-kahverengi veya koyu kızıl kahve tonlarındadır. Gerçek kuzugöbeğinin içi boştur, ancak Gyromitra’nın içi dolu veya odacıklı yapıdadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c1shOUpuvMQhlczR1whXIg.jpeg" /><figcaption>Gyromitra</figcaption></figure><p>Geçen haftaki haberler, zehirli kolşikum bitkisinden zehirlenerek ölen bir Lvivli doktorun ölüm haberleriyle doluydu. Doktor, zehirli bitkiyi yabani sarımsakla birlikte yemişti. Bir doktor da insandır. Zehirlenme hakkına sahiptir. Herkesin zehirli maddelere karşı kendi kabul edilebilir tolerans seviyesi vardır. Bazıları daha dayanıklıdır ve zehri içsel olarak tolere etmek için eğitilmiştir. Ve bazıları için, tıpkı Buda Gautama Şakyamuni gibi, mantarlar parinirvanaya girmeden önceki son yiyecek olabilir. Bir yemeğin iyileştirici veya zehirli etkisi, yediğiniz ortama ve birlikte yediğiniz insanlara bağlıdır. Çok iyi arkadaşlarımla birlikte kuzu göbeği mantarı yedim. Çok teşekkür ederim!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=46a4d0c94ea8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ЧАС ЧЕРВОНОГО ЛИСТЯ]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/chas-chervonogo-lista-momijigari-80ee1a2b6fa0?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/80ee1a2b6fa0</guid>
            <category><![CDATA[japanese-cuisine]]></category>
            <category><![CDATA[momiji]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[sonbahar]]></category>
            <category><![CDATA[cuisine]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Oct 2025 15:09:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-18T15:10:20.232Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Kırmızı yaprakların zamanı</h4><p>«Осінь — це друга весна, де кожен листок — квітка» (Альбер Камю). Турецькою мовою осінь має назву — «остання весна» <strong>sonbahar</strong>. Є й інший поетичний варіант назви осені — <strong>güz</strong>. Він походить від давньотюркського кореня «чекати». Після спекотного літа турки чекають на прохолодну осінь, що настає приблизно в жовтні. Це <strong>gazel ayda</strong> — час сухого листя, що падає з дерев; прекрасних газелей, віршів про кохання; посівів насіння, яке проросте навесні.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8j42wc7DDrt7tM-IQqU1ww.jpeg" /></figure><p>Є ще одна культура, в якій прийнято чекати осінь і насолоджуватися червоним листям, — японська. Японці виходять із дому не лише, щоб помилуватися цвітінням сакури навесні. Вони йдуть на «полювання за червоним листям» (<strong>момідзігарі</strong>) у жовтні. <strong>Момідзі</strong> (<strong>紅葉</strong>) — термін, що означає червоне (зазвичай кленове) листя. Це найвідоміше сезонне слово восені. Воно використовується в традиційній японській поезії хокку для позначення пори року, швидкоплинності життя та краси природи.</p><p>Милування листям, газелі та хайку — це чудово. Але їсти хочеться завжди. Коли турецька людина виїжджає на природу, вона сподівається на мангал. Японці — теж дуже практичний народ. Полювання за червоним листям передбачає не лише споглядання яскравих яворів. Червоне листя можна і потрібно їсти. Особливо люблять “момідзі темпура” у регіоні Кансай. Існує легенда: більше тисячі років тому один чернець так сильно перейнявся красою клена біля водоспаду в Міно, що насмажив у лампадній олії листя і з’їв їх. Якщо ти хочеш осягнути сенс чогось, ти маєш стати цим. Темпура — ​​це щось у клярі. Момідзі стали символом містечка Міно, як і всієї префектури Хіросіма.</p><p>Рецепт японського листя дуже нагадує те, як турки готують виноградний япрак для сарми. Листя червоного клена збирають та солять. Іноді їх залишають просочуватися у діжках на рік, щоб вони стали м’якішими, ніжнішими, і отримали ферментований смак. Самі собою листя майже не мають смаку. Солоний лист занурюють у солодкувате рідке тісто (борошно, вода, яйце, цукор і кунжут) і відправляють смажитися у киплячу олію. Момідзі темпура, незвичайна, солонувато-солодка страва, яку можна поливати як соєвим соусом, так і солодкими сиропами</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zJETjBMUHSB7vlNxEY7yYw.jpeg" /></figure><p>“Sonbahar, her yaprağın bir çiçek olduğu ikinci bir bahardır.” (Albert Camus). Türkçede sonbahar, “ilkbaharın sonu” anlamına gelir. Sonbaharın bir diğer şiirsel versiyonu da güz’dür. Kelime, kadim Türkçe “beklemek” kökünden gelir. Sıcak bir yazdan sonra insanlar, Ekim ayı civarında başlayan serin sonbaharı dört gözle beklerler. Bu, gazel ayda; ağaçlardan kuru yaprakların döküldüğü ay; güzel aşk şiirlerinin ayı; baharda filizlenecek tohumların ekildiği ay.</p><p>Sonbaharı ve kırmızı yaprakları kutlayan bir diğer kültür de Japonya’dır. Japonlar ilkbaharda sadece kiraz çiçeklerini seyretmek için dışarı çıkmazlar. Ekim ayında “kırmızı yaprak avına” (momijigari) çıkarlar. Momiji (紅葉), kırmızı (genellikle akçaağaç) yaprakları için kullanılan bir terimdir. Sonbahar için en bilinen mevsimsel kelimedir. Geleneksel Japon haiku şiirinde mevsimi, hayatın geçiciliğini ve doğanın güzelliğini sembolize etmek için kullanılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pqKv7t63ITg7Uvm7CMH1ZA.jpeg" /></figure><p>Yapraklara, gazellere ve haiku olmak harika. Ama insanlar her zaman yemek ister. Bir Türk doğaya çıktığında, mangal yapmayı umar. Japonlar da oldukça pratik insanlardır. Kırmızı yaprak avlamak, sadece canlı çınar ağaçlarına hayran olmaktan daha fazlasını içerir. Kırmızı yaprakları yiyebilirsiniz. “Momiji tempura” özellikle Kansai bölgesinde popülerdir. Efsaneye göre, bin yıldan uzun bir süre önce bir keşiş, Mino’daki bir şelalenin yakınındaki bir akçaağaç ağacının güzelliğinden çok etkilenmiş. Yaprakları lamba yağında kızartıp yemiş. Bir şeyin anlamını kavramak istiyorsanız, ona dönüşmeniz gerekir. Tempura, hamura bulanmış çiçekler, yapraklar ve sebze parçalarıdır. Momiji, Mino kasabasının ve tüm Hiroşima Eyaleti’nin sembolü haline gelmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6zDZE81ZhoogiGdhwC2M9Q.jpeg" /></figure><p>Japon akçaağaç yapraklarının tarifi, Türk asma yapraklarının sarma için hazırlanma şekline çok benzer. Kırmızı akçaağaç yaprakları toplanıp tuzlanır. Bazen yapraklar fıçılarda uzun süre marine edilir. Bu, onları yumuşatır ve fermente bir tat verir. Akçaağaç yapraklarının neredeyse hiç kendine has bir tadı yoktur. Tuzlandıktan sonra yapraklar tatlı bir hamura batırılır ve sıcak sıvı yağda kızartılır. Hamur, un, su, yumurta, şeker ve susamdan yapılır. Momiji tempura, soya sosu veya tatlı şuruplarla süslenebilen sıra dışı, tuzlu-tatlı bir yemektir</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nlSM8kE5dsIa7VfBUttY9A.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=80ee1a2b6fa0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ЛИСТ СВІТЛА]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/photography-2018a2019eb6?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2018a2019eb6</guid>
            <category><![CDATA[igor-kozlovskyy]]></category>
            <category><![CDATA[фотография]]></category>
            <category><![CDATA[photos]]></category>
            <category><![CDATA[фото]]></category>
            <category><![CDATA[photography]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Jul 2025 18:00:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-03T07:02:31.331Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>IŞIK MEKTUBU</p><p>Ben Vitka’yla birinci sınıftan beri arkadaştık. Bir kış günü, Genç Teknisyenler kulübüne koşuyorduk. Terk edilmiş bir yerdi: bir atık tepesi ve 9 numaralı tramvayın son durağı. Ancak bu, dokuz yaşındaki maceraperestleri durdurmadı. Üstelik annem ve babam beni maden atık yığınına tırmanmamam konusunda kesin bir dille uyarmıştı. Dolayısıyla diğer tüm maceralar yasak değildi. Kahverengi paltolu ve şapkalı bu yaşlı adamın bizi nasıl rahatsız ettiğini bile fark etmemiştik. Belki de büyükbaba değildi. Çocuklar için 20 yaş üstü herkes ölmek üzere olan yaşlı bir adam gibi görünür. <em>Jurgen Thorwald’ın «Adli Bilimlerin Yüz Yılı»</em> kitabını okumuş olsam da, «manyak» kelimesi henüz kelime dağarcığıma girmemişti. «Yaşlı adam» bir şey soruyordu. Kibarca kıpırdanıyorduk. Sonra bir hata yaptı. «Benimle gel, yakınlarda oturuyorum, sana bir şey göstereceğim.» Bunu söylememeliydi! Tepkim gecikmedi oldu: «Fotoğrafçılık dersine geç kaldık! Zamanımız yok.»</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0S6WJsCAN6V_why9mYAZPg.jpeg" /></figure><p>Saf sapık, fotoğraf çekmenin ne kadar heyecan verici olduğunu bilmiyordu! Geliştiriciyi doğru sıcaklığa ısıttığınızda; film tankına döktüğünüzde; «tamburu» çevirdiğinizde; filmi fazla pozlandırdığınızdan, filmin pozlandığından veya ucu kelepçeden çıkıp tüm karelerin birbirine yapıştığından endişelenirsiniz. Banyo filmi kurur. Ve son olarak, fotoğraf baskısı. Fotoğrafları karanlıkta bir fotoğraf agrandizöründe kesersiniz. Fotoğrafı pozlarsınız. Fotoğrafı basarsınız. Fotoğrafı düzeltirsiniz. Parlak veya mat kağıdı yıkarsınız. Kuruyan ıslak siyah beyaz fotoğraflardan kalan keskin reaktif kokusu hâlâ üzerimde…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N6oYnjPFrhqUG8PoHo4m3w.jpeg" /></figure><p>13 yaşıma kadar profesyonel fotoğrafçılıkla uğraştım ve dünyanın en popüler küçük formatlı fotoğraf makinesi “Smena — 8M”yi kullandım. Uluslararası sergilerim oldu. Ama çoğu zaman her şey rutin sıradandı. «İlk 10.000 fotoğrafınız en kötüsüdür.» (Henri Cartier-Bresson). 360 kare (=10 film rulosu) çektiğinizde ve bunlardan biri iyi çıktığında, bunun gerçek bir başarı olduğuna inanılırdı! En çok insanları ve köpekleri fotoğraflamayı severdim. Sonra fotoğrafçılık kulübünde bir SLR fotoğraf makinesi belirdi Zenit TTL. Kameranın dahili ışık ölçeri ışığı yarı otomatik olarak ölçüyordu. Ve hiçbir şey göremediğimi fark ettim. Görüşüm değişmeye başladı. Bakışlarım artık makinenin gördüğüyle eşleşmiyordu. Sonra, sonucun daha tahmin edilebilir olduğu grafik alanına yöneldim. Ama amatör fotoğrafçılık hala benimleydi.</p><p>Akıl hocam Igor Kozlovskyy, bir sanatçının fotoğrafladığı nesneye sevgiyle bakmasının her zaman fark edilir olduğunu söylerdi. <em>«Fotoğraf çekerken baktığınız şeyi hissetmezseniz, başkaları da fotoğraflarınıza baktığında bir şey hissetmeyecektir.» (Don McCullin)</em> Ellerimizle fotoğraf çekip çizmeyiz. Tüm süreç içimizde gerçekleşir. Fotoğraf «ışıkla resim yapmaktır». Geleceğin resmini içsel vizyonumuzla görmemiz önemlidir. Genellikle aydınlanma saniyeler sürer. Hazır olmamız gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xt2cmJV5aCz1UwBgNhCHtg.jpeg" /></figure><p>Bir gün «Ejderha»da (Merkezi Discovery; Dini Çalışmalar ve Uluslararası Manevi İlişkiler Merkezi) bir dersin ardından Lera, Lilia ve Lesya yan yana oturuyorlardı. Bir kitaba eğilmişlerdi. Igor Anatolyeviç pencere kenarındaki yerindeydi; ben de sağındaki yerimde oturuyordum. Güneş, üç eğik baş şeklinde oynuyordu. Saçları farklı tonlarda boyanmıştı. Onlara baktım ve yüksek sesle «Ne kadar güzel, yaaa!» dedim. «Ben de onlara hayranım», diye cevapladı akıl hocam. Birbirimizi duymak en önemli şey. Fotoğrafçılık, bu dünyada kendinizi ve başkalarını hissetmektir…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mxc8Nmi0f1RlVDvwwZfE6g.jpeg" /></figure><p>Igor Anatolyeviç her zaman fotoğraf çekerdi. «Üçüncü binyıl ordusu» eğitimlerimiz, arkadaş buluşmaları, dünya seyahatleri, şehir sokakları, çiçekler. «Gülümse, gizli kamera tarafından filme alınıyorsun», 14 No’lu Okul’daki eğitim sırasında ve yoga seminerlerinde duyulurdu. Fotoğraf çekmenin yasak, tehlikeli olduğu ve işgal altındaki Donetsk’te sistematik baskılar başladığında bile, akıl hocam bu fotoğrafları çekerdi… Niçin?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yvaRAa51ReR2T9yHynmf8Q.jpeg" /></figure><p><em>«…Biz dünyanın bilgisinin bir aracı olmalıyız ve bu araç doğru olmalıdır. İçsel doğanız eylemlerinize, sözlerinize uygun olmalı ve iç gözlemcinizi sürekli olarak dahil etmelisiniz. Evanjelist Luka’nın 17. bölüm 3. ayetini hatırlıyor musunuz? Orada şöyle diyor: «Yaşantınıza dikkat edin!» Kendinize dikkat edin. Bu, her manevi sistemde önemli bir uygulamadır; Herhangi bir manevi uygulamaya, genel olarak manevi yaşama başlama anıdır — kişinin bu gerçeğe ihanet etmemek için kendini gözlemlemesi. Öyle ya da böyle, doğamız gereği, içgüdüsel olarak, kendimize değil, koşullara, kitle kültürüne, toplumun taleplerine yanıt vermeye çalışırız. Ve çoğu zaman kendimizi, içsel gerçeğimizi, bu dünyadaki rastlantısal olmayışımızı, bu rastlantısal olmama misyonumuzu gerçekleştirme yolundaki hareketimizi unutabiliriz. Başka bir deyişle, burada tam olarak anlamlarla, bize anlam veren anlamlarla bağlantı kurarız.» (Igor Kozlovskyy «Haysiyet Dürüstlüktür»)</em></p><p>Fotoğrafçılık, diğer tüm görsel sanatlar gibi, anlamlı bir gözlemdir. Bilinciniz ve bilinçaltınızla çalışmanın bir yoludur. Konsantrasyon ve farkındalık eğitimidir. Kendinizi başkalarında aynadaymış gibi görürsünüz. <em>«Başardıklarınızı yitirmemek ve ödülünüzü eksiksiz almak için kendinize dikkat edin.» [2 John 1:8]</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YH4qWGDpBObZfCa-clyi1Q.jpeg" /></figure><p>Hafızamız geçmişin olaylarını yeniden yazma ve geleceği mitolojikleştirme eğilimindedir. Hangi mitte yaşayacağımızı seçeriz. Ve fotoğraf bize yaptığımız seçimi hatırlatır. <em>Vadim Şefner’ın «Mütevazı Bir Deha»</em> adlı bir hikayesi vardır; kahraman kameraya bir eklenti icat eder. Bu cihaz geleceği fotoğraflamanızı sağlar. Gelecekte nasıl olacağını bilmek istediğiniz kare şeklindeki araziye objektifi doğrultur ve fotoğrafı çekersiniz. Aslında bu tam olarak bilim kurgu değildir. Bir kişi eski, gülümseyen «savaş öncesi» fotoğrafına bakar ve şöyle der: «Artık bunların hiçbiri yok. Evde yaşamıyorum, ailemi ve arkadaşlarımı savaşta kaybettim, yorgunum, kırık bir yalağım, klinik bir teşhisim var, travma sonrası stres bozukluğum var, vb.» Ama bu sizin fotoğrafınız! Bu genç yaratık yok olmadı, içinizde yaşıyor. Fotoğraf bize kendimiz hakkındaki gerçeği hatırlatır. Benim akıl hocam bir tanık tarihçisiydi. Bize geleceğin fotoğraflarını çekmeyi öğretti. Kendinizle çalışmanız için bir başka araç olarak size bir «ışık mektubu» veriyorum.</p><p>ЛИСТ СВІТЛА</p><p>Я та Вітка товаришували з першого класу. Того зимового дня ми бігли на Станцію юних техніків. Там місце безлюдне: терикон та кінцева трамвая дев’ятки. Однак дев’ятирічних шукачок пригод це не зупиняло. Тим більше, що батьки мене суворо попереджали не лазити на терикон. Отже, решта усе можна. Як до нас причепився цей дідуган у коричневому пальті та капелюсі, ми навіть не помітили. Можливо, дідом він не був. Дітям у цьому віці всі, кому за 20, здаються старими, що ось-ось помруть. Слово «маніяк» ще не увійшло до мого лексикону, хоча <em>«Сто років криміналістики» Юргена Торвальда</em> я читала. «Дід» щось питав. Ми чемно м’ялися. І тут він проколовся: «Ходімо зі мною, я поряд живу, я вам дещо покажу». Даремно він це сказав! Моя реакція була миттєвою: «Ми запізнюємося на заняття фотокружка! В нас часу нема».</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mArDbgvE-wRsni7k4jA6mA.jpeg" /></figure><p>Наївний збоченець і не здогадувався, який це кайф — робити фотографії! Коли ти грієш проявляючий розчин до потрібної температури, заливаєш його в бачок із плівкою, крутиш «барабан», переживаєш, що перетримала, або плівка засвітилася, або вирвався із затиску кінець і всі кадри злиплися. Проявлена плівка сохне. А потім нарешті фотодрук: кадрувати світлини на фотозбільшувачі у темряві, експонувати фото, зафіксувати, промити глянсовий або матовий папір… Їдкий запах реактивів від мокрих чорно-білих світлин зі мною досі…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bsR7vy-JqsZkM1MVMit6NA.jpeg" /></figure><p>Я займалася професійною фотографією до 13 років, використовуючи наймасовішу малоформатну камеру в світі «Смена — 8М». Були міжнародні виставки. Але найчастіше — просто звичайна рутина. <em>“Ваші перші 10 000 світлин — найгірші”</em> (Анрі Картьє-Брессон). Вважалося, якщо ти зняв 360 кадрів (=10 плівок) і один з них вийшов добрим, це справжній успіх! Найбільше мені подобалося фотографувати людей та собак. А потім у фотоклубі з’явилася дзеркалка — Zenit TTL. Вбудований експонометр камери напівавтоматично вимірював світло. І я зрозуміла, що нічого не бачу. Зір почав змінюватися. Мій погляд більше не збігався з баченням машини. Тоді я пішла у графіку, де результат більш передбачуваний. Але аматорська фотографія все одно залишилася зі мною.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/638/1*ipUmRO0XLF50rIhnzswjmg.jpeg" /></figure><p>Ігор Анатолійович Козловський, мій Вчитель казав, що завжди видно, коли митець дивиться на об’єкт із любовію. «<em>Якщо ви не відчуваєте, на що дивитеся під час фотографування, інші нічого не відчують, дивлячись на ваші фотографії</em>» <em>(Дон МакКаллін).</em> Фотографуємо та малюємо ми не руками, весь процес відбувається всередині нас. Фотографія — «світлопис». Важливо побачити внутрішнім зором майбутню картину. Зазвичай осяяння (просвітлення?) займає частки секунди. Треба бути готовим.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4myC3iLaAbY7KKbMB8KobA.jpeg" /></figure><p>Якось після лекції на «Драконі» (у штаб-квартирі Донецького культурологічного Центру Дискавері, Центру релігієзнавчих досліджень та міжнародних духовних відносин) сиділи поруч голова до голови Лера, Ліля та Леся. Вони схилилися над книгою. Ігор Анатолійович був на своєму місці біля вікна, а я — праворуч. Сонце грало у трьох схилених головах дівчат. Колорування різних відтінків. Я задивилася і сказала вголос: «Як гарно!» «Я теж любуюся», — відповів Вчитель. Чути одне одного — це найголовніше. Фотографування — це про відчуття себе та іншого в цьому світі…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g47vo2DiPLQkZG9a1vdVoQ.jpeg" /></figure><p>Ігор Анатолійович завжди фотографував. Наші тренування «армії третього тисячоліття», зустрічі друзів, подорожі світом, вулиці міста, квіти…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/304/1*udZo0EDpxxYNdIWC0AFgBA@2x.jpeg" /></figure><p>«Усміхніться, вас знімає прихована камера. Бровки будиночком — це діагноз», — звучало під час тренування у 14 школі та на семінарах з йоги. Навіть тоді, коли фотографувати було не можна, небезпечно, коли почалися системні репресії у вже окупованому Донецьку, Вчитель робив ці світлини… Навіщо?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*10FIJBcvB4tTyfVA4dNmKQ.jpeg" /></figure><p><em>«…Ми повинні стати інструментом пізнання світу, і цей інструмент має бути правдивим. Твоя внутрішня природа має відповідати твоїм вчинкам, твоїм словам, і ти повинен постійно включати свого внутрішнього спостерігача. Пам’ятаєте, у євангеліста Луки 17-та глава, 3-й вірш? Там він так і каже: «Спостерігайте за собою!». Спостерігайте за собою. Це важлива практика у будь-якій духовній системі, момент початку будь-якої духовної практики, духовного життя взагалі — спостерігати за собою, щоб не зрадити цій правдивості. Так чи інакше, через нашу природу, інстинктивно, ми намагаємося відповідати не собі, а обставинам, масовій культурі, вимогам соціуму. І дуже часто можемо забувати про себе, про свою внутрішню правду, про свою невипадковість у цьому світі, про свій рух до реалізації своєї місії цієї невипадковості. Інакше кажучи, тут ми пов’язуємося саме із сенсами, сенсами, які дають нам той горизонт, до якого ми рухаємося» (Ігор Козловський. Гідність — це правдивість).</em></p><p>Фотографія, як і будь-яке візуальне мистецтво, — це осмислене спостереження. Це спосіб роботи зі своєю свідомістю та несвідомим. Це тренування концентрації уваги та усвідомленості. Ти в інших, як у дзеркалі, бачиш себе збоку.<em> «Пильнуйте себе, щоб ви не згубили того, над чим працювали, але щоб прийняли повну нагороду» [2 Івана 1:8].</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fTxgyfMZmMrRYEnJJU_khQ.jpeg" /></figure><p>Наша пам’ять схильна переписувати події минулого та міфологізувати майбутнє. Ми обираємо, у якому міфі жити. А світлина нагадує, який вибір ми зробили. <em>Вадим Шефнер</em> має оповідання <em>«Скромний геній»</em>, в якому герой винаходить приставку до харківського аналогу Leica фотоапарата ФЕД. Завдяки цьому пристрою можна фотографувати майбутнє. Наводиш об’єктив на той квадрат місцевості, про який ти хочеш знати, яким він буде в майбутньому — і знімаєш. Насправді, це не зовсім фантастика. Людина дивиться на свою стару «довоєнну» світлину, яка посміхається. Людина каже: «Зараз нічого цього вже немає. Я живу не вдома, я втратив рідних та друзів на війні, я втомлене розбите корито, маю клінічний діагноз, ПТСР тощо». Але ж це твоя світлина! Ця молода істота не зникла, вона живе всередині тебе. Фотографія нагадує нам правду про нас. Вчитель був свідком літописцем і вчив нас робити фотографії майбутнього. Передаю вам «лист світла» як ще один інструмент роботи з собою</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2018a2019eb6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сирний дуріан]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/sirniy-durian-gogermish-peyniri-857b7adaa603?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/857b7adaa603</guid>
            <category><![CDATA[turkish-food]]></category>
            <category><![CDATA[blue-cheese]]></category>
            <category><![CDATA[peynir]]></category>
            <category><![CDATA[turkish-culture]]></category>
            <category><![CDATA[cheese]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Apr 2025 08:40:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-23T08:40:55.405Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Erzurum Küflü Civil Peyniri (Göğermiş Peynir)</h4><blockquote>Türkiye Cumhuriyeti çocuklarının 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutluyorum. Bağımsızlık ve çocukluk yaratıcı bir bileşimdir. Çocuklar en bağımlı varlıklardır. Onların kendilerine ait hiçbir şeyleri yok. Öte yandan çocukluk cesarettir, meraktır, şaşkınlıktır. İçinizde bu nitelikler ne kadar çok varsa, siz o kadar iyi bir çocuksunuz demektir. <strong>Mustafa Kemal Atatürk,</strong> <strong>“Sizler, yani yeni Türkiye’nin genç evlatları, yorulsanız bile beni takip edeceksiniz. Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler, asla ve asla yorulmazlar”</strong> dediği. Sürekli hareket halinde olan, bu dünyayı doğrudan algılayarak öğrenmekle ilgilenen kim? Bunlar çocuklar ve gerçek gezginler.</blockquote><p>Türkiye seyahatlerim sırasında kendim için yeni bir ürünle karşılaştım. Göğermiş Peyniri Erzurum’a özgü lifli mavi bir peynirdir.</p><p>Türkiye’de kaç çeşit peynir olduğunu söylemek zor. Peynir Türk kahvaltısının olmazsa olmazıdır. En genel bölünme peynir ve kaşardır. Beyaz, lor, labne, ögrü, dil peyniri, top peyniri… Tulum peyniri, kabuklarıyla bekletilerek olgunlaştırılmış peynirlerin bir grubudur. Onlarla ilgili ayrı bir hikâye anlatmıştım zaten. Pek çok “karizmatik” peynirin coğrafi köken pasaportu vardır. Bulundukları yöreye göre isimlendirilirler: Van peyniri, Erzincan peyniri, Erzurum peyniri…</p><p>Mehmet kasap’ın dükkânına girdiğimizde yeni peynirler dikkatimi çekti. Göğermiş Peynir, yöreye özgü bir tatlı olan pişmaniyeye görünüş olarak çok benziyordu; gri, açık renkli, kuru “saçmelek”. Erzurum’dan peyniri kutu 450g. “Belki daha küçüğünüz vardır? “Koklayabilir miyim?” Mühürlü ambalajın kokusu yoktu. Sonra bana açık bir kutu uzattılar: “Merhaba, Durian bey!” “Hayır, hiçbir koşulda o çorapları istemiyorum!” dedim. Hemen elime hediye olarak bir kutu verdiler. <strong><em>“Yiyeceği reddederseniz, gelenekleri görmezden gelirseniz, dinden korkar ve insanlardan kaçınırsanız, evde kalmanız daha iyi olabilir.”</em></strong> (James Michener). Bu peynirli durianı keşfetmeye karar verdim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Po7zJiTta9UN4t_d6pdE5g.jpeg" /></figure><p><strong>Erzurum Küflü Civil Peyniri (Göğermiş Peynir) </strong>Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır. Türkiye’nin Doğu illerine özellikle de Erzurum’a özgü olan Göğermiş Peyniri. Adı Eski Türkçe <em>kȫk</em> “gök, mavi, yeşil” sözcüğünden Eski Türkçe <em>+(g)Ar-</em> ekiyle türetilmiştir. Anadolu ağızlarında <em>göğeri/göveri</em> “taze dal, filiz”, <em>göver </em>“yeşil soğan”, <em>gövel</em> “yeşil” biçimleri görülür.</p><p>Tam yağlı inek sütünden elde edilen Göğermiş Peyniri, tuzlu bir peynir çeşididir. Seperatörden geçen süt mayalanır, limon suyu veya maya sonucunda taze civil oluşmuş oluyor ardından ditme işlemi yapılır. Peynir tulumlarına alınarak suyu süzülür. Tuzla suya batırılır. Sonra bidonlara yada çuvallara sıkıca basılır bu şekil 6,7 ay bekletilir bu süre zarfında tadı demini almış olur zararsız ve faydalı küf üremesi ile satışa hazır hale gelir. 6–7 ay soğuk hava deposunda bekletilir olarak da olabilir. Erzurum’un Göğermiş Peyniri hava almayan bir kapta veya streç filme sarılmış olarak saklanabilir. 2–4 derece arası peyniri saklamak için idealdir. Peyniri sadece tüketileceği zaman buzdolabından çıkarmak gereklidir. Durian’ın kokusunu bir kere duyduğunuzda, bir daha asla unutamazsınız!</p><p>Göğermiş Peyniri Faydaları<br>• Kemik ve diş sağlığı için gerekli kalsiyumum barındırır. <br>• Ayrıca romatizmaya da iyi gelir. <br>• Göğermiş Peyniri bağışıklık sistemini güçlendirir. <br>• Antiseptik özelliği vardır. Peynir fosfor ve penisilin salgılar. Yeşil küf, vücuda gerekli antibiyotikleri sağlar. <br>• Hafızayı kuvvetlendirir ve hafıza problemlerine karşı beyni korur. <br>• Bağırsaklardaki rahatsızlıklara karşı birebirdir.</p><p>Göğermiş peynir, Türk mutfağında oldukça sevilen ve tüketimi fazla olan bir besindir. Keskin lezzeti ile damakta farklı bir tat bırakan peynir geniş kullanım alanına sahiptir. Göğermiş peynir kahvaltılarda sıklıkla tüketilen Göğermiş Peyniri makarna, omlet, hamur işleri ve böreklerde de kullanılabilir. Bazı kaynaklarda bu “durian”ın tatlılarda da kullanıldığı yazmaktadır. Özellikle, peynir içeren tatlılar olmak üzere künefe gibi lezzetli tatlılarda da bu peynir türü kullanılmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/554/1*nhQWz3yffzJQRTdfBRBV4g.jpeg" /><figcaption>Durian “cennet ve cehennem meyvesi” denir. Kültüre alındığı ülkelerde “meyvelerin kralı” olarak nitelenir. Cehennem denmesinin nedeni, dikenlerle dolu kabuğunun kötü kokmasıdır. Uzakdoğu’daki bazı ülkelerde bu meyvenin otellere sokulması yasaktır</figcaption></figure><blockquote>Вітаю друзів Турецької Республіки з 23 квітня Днем національного суверенітету та дітей. Незалежність та дитинство — креативне поєднання. Діти — найзалежніші істоти. Нічого вони не мають свого. З іншого боку, дитинство — це сміливість, цікавість, здивування. Наскільки у вас всередині є ці якості, настільки ви дитина. Як казав Мустафа Кемаль Ататюрк, <strong>«Ви, юні спадкоємці нової Туреччини, йдіть за мною, навіть якщо виснажилися. Ті, хто вирішить іти, не відпочиваючи, ніколи, ніколи не втомляться». </strong>Хто завжди в дорозі, кому цікаво пізнавати цей світ через безпосереднє його сприйняття, — це діти та справжні мандрівники.</blockquote><p>Так ось, у своїх походах Туреччиною я зустріла новий для себе продукт. <strong>Göğermiş Peynir</strong> — волокнистий сир із блакитною пліснявою з Ерзуруму.</p><p>Взагалі важко сказати, скільки у Туреччині видів сирів. Сир — обов’язково присутній у турецькому сніданку, де всі компоненти чітко визначені та зрозумілі для кожної місцевої людини. Найзагальніший поділ на <strong>peynir</strong> «молодий м’який та напівм’який сир» та <strong>kaşar</strong> «напівзрілий і зрілий твердий сир».</p><p><strong>Beyaz peynir</strong> — це жанр молодих сирів типу бринза різного ступеня солоності. <strong>Lor peynir </strong>— це сири типу рікоти. Найчастіше цей жанр використовують для начинки. <strong>Labne </strong>— крем-сири для бутербродів, чизкейків, кремів. <strong>Ögrü peyniri </strong>— сири типу сулугуні. <strong>Dil peyniri</strong> — волокнисті “язикові” сири. <strong>Top peyniri </strong>— сирні кульки, що нагадують моцарелу. Групу зрілих витриманих у шкірі «кожуху» сирів називають <strong>Tulum peyniri</strong>. Про них я вже розповідала окрему історію (Дів. “Сирна бубка” <a href="https://natalyadmytriyeva.medium.com/tulum-sirnaya-bubka-turkish-cheese-6b645883d722">https://natalyadmytriyeva.medium.com/tulum-sirnaya-bubka-turkish-cheese-6b645883d722</a>). Багато «харизматичних» сирів мають паспорт з географічного походження. Їх називають за місцевістю: Ванський сир, сир із Ерзінджана, сир із Ерзурума.</p><p>Коли ми зайшли до лави Мехмета-касапа я помітила нові сири. Göğermiş Peynir зовні дуже сильно нагадував пішманію — місцеві солодощі — сиві легкі сухі «волосся ангела». Упаковка з Ерзуруму 450 г. «Можливо, у вас менше є? А чи понюхати його можна?» У герметичної упаковки запах був відсутній. І тут мені подали відкриту коробку: «Ну, бувай здоровий, пане дуріане!» Я сказала: «Ні, ні в якому разі я не хочу ці шкарпетки!». І мені відразу поклали коробку сиру в подарунок. <strong><em>«Якщо ви відкидаєте їжу, ігноруєте звичаї, не визнаєте релігію та уникаєте людей, то й правильно робите, що сидите вдома»</em> </strong>(Джеймс Маченер). Я вирішила дослідити цей турецький подарунок.</p><p><strong>Erzurum Küflü Civil Peyniri (Göğermiş Peynir)</strong> — ерзурумський пліснявий сир зареєстрований Турецьким відомством за патентами та товарними знаками та отримав географічну вказівку. Цей сир, характерний для східних провінцій Туреччини, особливо Ерзурума, отримав свою назву від давньотурецького слова <em>kȫk/gök</em> «небо, блакитне, зелене» з давньотурецьким суфіксом <em>+(g)Ar-</em>. В анатолійських діалектах зустрічаються форми <em>göğeri/göveri</em> «свіжа гілка, паросток», <em>göver</em> «зелена цибуля» та <em>gövel </em>«зелений».</p><p>Сир Гьоерміш, який виготовляється з жирного коров’ячого молока, відноситься до солоних сирів. Молоко, що проходить через сепаратор, згортають лимонним соком або дріжджами. Потім проводиться процес проціджування. Масу щільно пресують у каністри чи мішки, у такому вигляді вона зберігається 6–7 місяців. За цей період сир набуває свого смаку завдяки зростанню корисної плісняви. Його також можна зберігати у холодильнику протягом 6–7 місяців.</p><p>Göğermiş Peyniri можна зберігати у герметичному контейнері або загорнутим у стрейч-плівку. Ідеальна температура для зберігання сиру — від 2 до 4 градусів. Діставати сир із холодильника необхідно лише тоді, коли його планується вживати в їжу. Почувши запах дуріану, ти його вже не забудеш!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EIprIHzpym-LnKUs2vuqIw.jpeg" /></figure><p><strong>Склад та лікувальні властивості сиру Göğermiş Peyniri</strong></p><p>• Містить кальцій, необхідний здоров’ю кісток і зубів.<br>• Корисний при ревматизмі.<br>• Сприяє чіткій роботі імунної системи. Зелена пліснява, забезпечує надходження в організм необхідних антибіотиків.<br>• Має антисептичні властивості. Виділяє фосфор та пеніцилін.<br>• Він зміцнює пам’ять та захищає мозок.<br>• Ідеально підходить при кишкових розладах.</p><p>Сир Гьоерміш, який при плавленні в олії залишає неповторний смак на верхньому небі, можна із задоволенням вживати як у первозданному вигляді, так і розплавленому. Цей сир широко застосовується в турецькій кухні особливо на сніданок. Його додають у пасту, омлет, пиріжки тощо. Деякі джерела пишуть, що цей «дуріан» і в десертах добрий. Панове, хто знає? Ні, не так. Панове, хто знає… хто знає …</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=857b7adaa603" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Розмови у морфогенному полі]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/morphogenetic-field-ginger-6b2ebbd79d20?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6b2ebbd79d20</guid>
            <category><![CDATA[ginger]]></category>
            <category><![CDATA[guru]]></category>
            <category><![CDATA[rupert-sheldrake]]></category>
            <category><![CDATA[morphogenetic-field]]></category>
            <category><![CDATA[zencefilin-faydaları]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Apr 2025 11:41:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-05T10:32:15.344Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Розмова із Вчителем. Сакральне коріння</h4><blockquote>«Про свого наставника думати не переставай. Кожного ранку і вечора серце своє до нього прив’язуй, благодать отримати щоб» (Шейх Хасан ібн Мухаммад Хільмі)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*T_ytspNJbZLZ8EVcEgvHZg.jpeg" /></figure><p>Метелики монархи, що живуть у Північній Америці, мігрують на відстань 3–4 тисячі кілометрів. Вони зимують та повертаються назад. Але тривалість перельоту набагато більша за час їхнього життя. На батьківщину повертаються праправнуки метеликів, що відлетіли восени. Звідки вони знають, куди летіти? Коли зграя птахів відбуває на зимівлю в далеку країну, зграя рухається одним і тим самим маршрутом. Але ведуть її молоді птахи, які проходять цей шлях уперше. Чому саме так, хто вказує їм дорогу? Є речі, які вам даються легко з першого разу, начебто ви це робили вже неодноразово.</p><p>Альфред Руперт Шелдрейк, британський письменник і вчений, автор теорії морфогенетичного резонансу припустив, що мозок людини або тварини сам по собі не містить ні пам’яті, ні знань, але все це надміру є в морфогенних полях (що впливають на структуру чи форму речей). Існує якесь поле образів, загальне всім. Мозок у разі потреби налаштовується на певне морфогенне поле так само, як радіоприймач на радіохвилю. Людина тим легше засвоює знання, чим більшій кількості людей вони відомі. З цієї причини англійську, наприклад, вчити легше, ніж суахілі чи турецьку.</p><p>Ви чуєте незнайомою мовою серед інших незнайомих рядків:</p><p><em>Фуру іке я<br>Кавадзу тобікому<br>Мідзу но ото</em></p><p>古池や蛙飛びこむ水の音<br>(ふるいけやかはずとびこむみずのおと）</p><p>І вже десь у несвідомому народжується відгук: Я це знаю! Це знайомий код. Ще б пак! Це славетне хайку Мацуо Басьо десятки разів перекладалося різними мовами.</p><p><em>Старий ставок.<br>Пірнуло жабенятко<br>Вода сплеснула</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*akMDFAkc2qp1X7Wl7wW8CQ.jpeg" /></figure><p>Цей експеримент Шелдрейк провів багато разів на англійських студентах. Класика навіть незнайомою мовою запам’ятовується найкраще. У морфогенному полі, поряд з безліччю інших, міститься і образ старовинного японського хайку. Воно відомо багатьом, тому його образ міцно «вкоренився» у полі й доступніший, ніж образ щойно написаного вірша. Образами такого поля можуть стати інформація, почуття чи модель поведінки.</p><p>Польова структура пов’язує все у світі. Коли ми дізнаємося щось нове, це потенційно дізнаються всі люди у Всесвіті, наше знання стає загальним. Як тут не згадати про те, що просвітлення одного стосується всіх живих істот. Людина, складаючи той чи інший прогноз, посилає в морфогенне поле певну інформацію, яка потім повертається у вигляді події, що реально відбулася. <em>«Хліб свій пускай по воді, бо по багатьох днях знов знайдеш його» [Екклезіяст 11:1].</em></p><p>У Донецьку на початку 90-х років ХХ століття ще не було свіжого коріння імбиру у продажу. А Ігор Анатолійович Козловський розповідав нам, який він корисний. В аюрведичних рецептах скрізь був цей імбир. Ми ходили і питали у різних магазинах і на ринку цей сирий імбир. “У нас немає, а що це?” — розгублено відповіли продавці. І тоді ми вигукували: «Як?! Ви не знаєте? Та ви що!» І це спрацювало. Корінь таки з’явився у Донецьку. Ми про імбир ще поговоримо. А зараз — повернемося до морфогенних полів та нашої сьогоднішньої практики.</p><p>Багато хто з нас часто запитує себе: як у тій чи іншій ситуації вчинив би Вчитель? Що б він сказав чи зробив? Одні постійно дзвонять наставникові. Інші роблять це в крайніх випадках, щоб не відволікати, але намагаються потрапити на ті заходи, де Вчитель виступає. В Індійській традиції є поняття «даршан» (дослівно «погляд»). Учні просто споглядають на свого наставника. Можливо, здалеку. Цього достатньо. Якщо добре слухати, завжди можна почути відповідь на своє запитання. <em>«Ви — там, де питання. Я — там, де відповіді»</em>, — говорив Ігор Анатолійович Козловський.</p><p>Якщо вам реально потрібна відповідь на ваше запитання, зверніться до Вчителя через морфогенне поле. Прислухайтеся (<em>«Віра від слухання»</em> <em>[До Римлян 10:17]),</em> сконцентруйте увагу лише на одному найважливішому. Не питайте про інших людей. Ставте свої питання про себе. Інші самі про себе подбають. Наставник завжди відповість. Якщо вам потрібен матеріальний носій відповіді, то він є. Це перш за все книги.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UfXh9mlV3BMFTeKEN2B1kA.jpeg" /></figure><p>Ось вам практика. На світлині перед вами низка пронумерованих книг Учителя. Тут, звісно, ​​не всі книги Ігоря Анатолійовича Козловського. Але й цього досить багато. Для тих, хто чув Ігоря Анатолійовича наживо та знає ці книги «в обличчя», я закрила назви, щоб ваш вибір був спонтанним. Ви концентруєтеся на своєму питанні, обираєте номер книги, номер сторінки та номер рядка. Пишіть мені у дописах (на YouTube, в Instagram, на Facebook, на Medium) ці цифри. Наприклад, книга №8, сторінка 71, рядок 26. Я напишу вам повну фразу, закодовану в цих координатах. Це і є відповідь Вчителя на ваше запитання. Як бачите на фото, книги різного об’єму. Найбільша — 440 сторінок. Найменша — 65 сторінок. Вибирайте номер сторінки, виходячи з обсягу. В середньому на сторінці 28 рядків. Є видання не формату А5, там їх тільки 21. Також є книжки поезій, де на аркуші 3–5 рядків. У цьому випадку я передам вам не тільки ціле речення на рядку, а й вірш на сторінці. Іноді у цих книгах будуть практики: фотографія, небагато слів, але багато справ. Практики слід практикувати.</p><p>Тому повернемося до «коріння трави». Обіцяна історія про <strong>імбир.</strong> Індія любить насіння та квіточки. А китайцям коріння подавай. На кухнях багатьох турецьких та українських господинь є корінь імбиру. Це тропічний корінь, форма якого нагадує оленячі роги (на санскриті <em>шрингавера</em>), звідси і його назва: <em>Zancabil</em> (арабська), <em>Zingiber</em> (латина), <em>Ginger</em> (англійська), <em>Zencefil</em> (турецька), имбирь (російська). До сімейства імбирних належать близько 1580 видів рослин, зокрема куркума та галанга (калган). Нині у дикому вигляді імбир не зустрічається. Батьківщина його — Південно-Східна Азія. Але імбир вже дуже давно почав подорожувати і є однією з найуживаніших лікарських рослин у світі. Найкращий імбир нині вирощують на о. Ямайка. А найбільший світовий постачальник імбиру — Індія. Свіжий корінь, сухий порошок, зацукровані слайси, мариновані імбирні пелюстки продаються як у супермаркеті, так і на базарі. Імбир кладуть у печиво, у пряники, у льодяники, у суміш карі, до м’яса, до риби, в суп і узвар… Кулінарний спектр імбиру — від варення до елю.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DdLh-YyHQ7JQYVGJn_cPNA.jpeg" /></figure><p><em>Лікарські властивості імбиру</em> помітили давно. Імбир згаданий в індійському епосі Рамаяна, а «Чарака самхіта» говорить конкретно: <em>«Все, що є в імбирі, — добре».</em> У китайських похованнях династії Хань (2 ст. до н.е.) мішечки із сухим імбиром супроводжували покійного. А у 76 сурі Корану Аль Інсан прямо сказано, що в райському саду гурії подаватимуть напої з Zancabil [76:17]. Авіценна у «Каноні лікарської науки» сформулював основні властивості прянощі, повністю підтверджені сучасними вченими. Ця рослина гаряча в межах третього ступеня, суха в другому; і у неї є надмірна вологість.</p><p>Чорний і білий імбир — це той самий корінь. Але методи обробки в нього різні. Чорний — найкорисніший. Імбир дуже багатий на вітаміни С, В1, В2, А, макроелементи (калій, кальці, магній) і мікроелементи (цинк, мідь, нікель, кобальт, селен). Його антисептичні, антибактеріальні, противірусні та протигрибкові властивості допомагали людям лікувати епідемії чуми та прокази. Щоб знизити Пітта-дошу, треба їсти імбир із цукром або льодяником; Вата-дошу — з кам’яною сіллю, Капху — з медом.</p><p>• Імбир прочищає дихальні шляхи (застуда, грип, бронхіт), припиняє кашель. Авіценна наголошував, що імбир зміцнює пам’ять і видаляє слиз з горла та голови.</p><p>• Цей корінь — вітрогінна рослина (виводить гази), а також ефективна проти болю в шлунку та нудоти (морська хвороба, інтоксикація при вагітності тощо). Імбир рятує від похмільного синдрому.</p><p>• Ця рослина нормалізує роботу ШКТ, усуває гострий біль. З одного боку, він запобігає діареї, а з іншого — корінь розслаблює гладкі м’язи кишківника, дозволяючи їжі вільно переміщатися і запобігаючи запору.</p><p>• Імбир сприяє виведенню токсинів, які є в організмі. Природно, це улюблена рослина всіх, хто худне.</p><p>• При регулярному вживанні імбиру спостерігається ефект зниження частоти інсультів та серцевих нападів; він має властивість зниження рівня холестерину і розрідження крові.</p><p>• Відомо, що вдихання парів імбирної олії позитивно впливає на задишку.</p><p>• Корінь імбиру має знеболювальну властивість (при артритах, м’язовому перевтомі).</p><p>• Імбирові полоскання корисні при захворюваннях ясен.</p><p>• Імбир збуджує та посилює сексуальне бажання у чоловіків та жінок.</p><p>Імбир допомагає прискорити реакцію на інфекції, зміцнюючи імунітет. Можна приготувати суміш тертого свіжого імбиру, лимона без кісточок та меду. Зберігайте у холодильнику і приймайте по чайній ложці щодня.</p><p>Сухий імбир-добрий відхаркувальний засіб. Імбирний чай (<em>адрак-чай</em>) покращує травлення та відхаркування. Є багато його варіантів. Наприклад, корінь імбиру настоюють у гарячій воді, потім додають гострий перець чилі, лимонний сік, сіль та мед. У теплому вигляді цей чай гарний для підвищення настрою і як засіб від застуди.</p><p>Швидка допомога при головному болю — це маска. Змішати 0,5 чайної ложки імбиру із теплою водою до утворення пасти. Пасту накласти на лоб або до носових пазух — залежно від локалізації болю. Відчуття печії, що виникає при цьому, для шкіри безпечне. Імбирна маска робить гарним обличчя.</p><p>Запах імбирної олії корисний при респіраторних захворюваннях. Олію можна вдихати з ароматичної лампи або робити аромаванну (2–3 ст. ложки порошку кип’ятити в 1 л води протягом 10 хвилин, потім вилити у ванну). Ванна з настоєм імбиру або імбирною олією після сильних фізичних навантажень розслаблює м’язи, знімає біль при артриті і добре зігріває.</p><p>Імбир не є ліками від вірусу. Але це засіб допомогти вашому імунітету. Передозування імбиру небезпечне. Надмірне споживання імбиру призведе до алергії та викиду жовчі. Це порушить роботу вашого ШКТ (особливо, якщо ваш жовчний міхур видалено). Імбир небажаний перед хірургічною операцією. Він розріджує кров і перешкоджатиме її згортанню. Його не слід вживати разом із препаратами, що розріджують кров. Слід звернути увагу до кількісті споживання імбиру під час вагітності. Надмірне використання імбиру може спричинити втрату дитини. Імбир у великих кількостях протипоказаний при виразковій хворобі, при кровотечах та запальних шкірних захворюваннях.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F38VNB_sP5gg%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D38VNB_sP5gg&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F38VNB_sP5gg%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3322039517d4502e9de1150fec4cbed8/href">https://medium.com/media/3322039517d4502e9de1150fec4cbed8/href</a></iframe><h3>Morfogenetik Alanında bir Sohbet</h3><blockquote>“Akıl hocanızı düşünmeyi bırakmayın ve lütuf almak için her sabah ve akşam kalbinizi ona bağlayın.” (Şeyh Hasan ibn Muhammed Hilmi)</blockquote><p>Kuzey Amerika’da yaşayan Kral kelebekleri 3–4 bin kilometrelik mesafeleri kat ederek göç ederler. Kışı geçirip geri dönüyorlar. Ancak uçuş süreleri ömürlerinden çok daha uzundur. Sonbaharda uçup giden kelebeklerin torunlarının torunları memleketlerine dönüyor. Nereye uçacaklarını nasıl biliyorlar? Bir kuş sürüsü kışlamak üzere uzak bir ülkeye göç ettiğinde, bu sürü hep aynı bilindik rotayı izler. Ancak sürünün başında bu yoldan ilk kez geçen genç kuşlar var. İlk seferde kolay gelen şeyler vardır, sanki daha önce defalarca yapmışsınız gibi.</p><p>Bilgi alanı kuramının (<strong>morfogenetik alan</strong>) kurucusu Rupert Sheldrake, insan ve hayvan beyninin kendisinde bellek ve bilgi bulunmadığını ileri sürmüştür. Ama bellek ve bilgi morfogenetik alanlarda bol miktarda bulunur. Herkesin ortak olduğu belli bir imge alanı vardır. Beyin, gerektiğinde, tıpkı bir radyo alıcısının kendisini bir radyo dalgasına ayarlaması gibi, kendini belirli bir morfogenetik alana ayarlar. Bu bilgiler ne kadar çok kişi tarafından bilinirse, kişinin bilgiyi özümsemesi de o kadar kolaylaşır. Bu nedenle örneğin İngilizce, Swahili dil veya Ukraynaca’dan daha kolay öğrenilir.</p><p>Bilmediğiniz kelimelerin arasında, bilmediğiniz bir dilde şunu duyarsınız:</p><p><em>Furui ke ya<br>Kavazu tobikomu<br>Mizu no oto</em></p><p>Bilinçaltının bir yerinde bir tepki doğar: “Biliyorum! Bu tanıdık bir kod.” Elbette! Matsuo Başo’nun bu ünlü şiiri dünyanın yüzlerce farklı diline onlarca kez çevrilmiştir.</p><p><em>«Eski bir gölet<br>Kurbağa içine atlıyor<br>Su sesi»</em></p><p>Sheldrake bu deneyi İngilizce öğrencileri üzerinde birçok kez yaptı. Klasikler, yabancı bir dilde bile olsa, hatırlanması en iyi olanlardır. Morfogenetik alan, pek çok başka alanın yanı sıra, Başo’nun antik Japon haikusunun imgesini de içeriyor. Üç mısralık beyit pek çok kişi tarafından bilindiği için, onun imgesi bilgi alanında sağlam bir şekilde «kök salmıştır». Bu görüntü, bilinmeyen bir yazar tarafından yeni yazılmış bir şiirin görüntüsünden daha erişilebilirdir. Böyle bir alanın imgeleri bilgi, duygu veya bir davranış modeli olabilir.</p><p>Alan bilgi yapısı dünyadaki her şeyi birbirine bağlar. Yeni bir şey öğrendiğimizde evrendeki herkes potansiyel olarak bunu öğrenir. Bilgimiz ortaklaşıyor. Bir kişinin aydınlanmasının tüm canlıları etkilediği hemen akla geliyor. Kişi geleceğe dair bir veya birden fazla öngörüde bulunur. Morfogenetik alana belirli bilgiler gönderir. Daha sonra bu bilgi, gerçekleşmiş bir olay olarak geri döndürülür. <em>«Ekmeğini suya at çünkü günler sonra onu bulursun.» [Ecclesiastes 11:1]. </em>20. yüzyılın 90&#39;lı yıllarının başlarında Donetsk’te hala taze zencefil kökü satışı yapılmıyordu. Fakat İgor Anatolyeviç Kozlovskyy bize onun ne kadar yararlı olduğunu anlattı. Ayurvedik tariflerde her zaman taze zencefile ihtiyaç duyulur. Çeşitli dükkânlara ve pazarlara gidip bu çiğ zencefili sorduk. «Bizde yok. Nedir o?» Satıcılar şaşkınlıkla tepki gösterdi. O zaman haykırdık: «Bilmiyor musunuz?! Allah Allah!» İşe yaradı. Donetsk’te taze zencefil kökü ortaya çıktı. Bugün zencefilden daha sonra detaylı bahsedeceğiz. Şimdi morfogenetik alanlara ve bugünkü manevi uygulamamıza geri döneceğiz.</p><p>Birçoğumuz kendimize sıklıkla şu soruyu sorarız: akıl hocam belirli bir durumda ne yapardı, ne söylerdi? Bazı öğrenciler sürekli olarak mentorlerini ararlar. Diğerleri ise bunu son çare olarak görür. Bunu hocanın dikkatini dağıtmamak için yaparlar. Ama manevi hocanın ders verdiği etkinliklere katılmaya çalışıyorlar. Hint geleneğinde «darşan» (kelime anlamıyla «bakış») kavramı vardır. Çıraklar sadece öğretmenlerini izliyorlar. “Hocama uzaktan bakmak bile yeterlidir, inşallah”. Eğer iyi dinlerseniz, sorunuzun cevabını her zaman duyabilirsiniz. Igor Anatolyeviç genellikle, “Soruların, olduğu yerde siz varsınız. Ben ise cevapların, olduğu yerdeyim,” derdi.</p><p>Eğer sorunuza gerçekten cevap arıyorsanız, morfogenetik alan aracılığıyla Öğretmene ulaşın. Dinleyiniz <em>(“Demek ki iman, haberi duymakla…” [Romalılar 10:17])</em>. Sadece en önemli olan şeye odaklanın. Başkaları hakkında soru sorma. Kendinizle ilgili sorularınızı sorun. Başkaları kendi işlerine bakacaklardır. Akıl hocası her zaman sana cevap verecektir. Cevabın maddi taşıyıcısına ihtiyacınız varsa, o orada. Bunlar her şeyden önce kitaplardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZWgvqD0EB7hifk0nz84CKw.jpeg" /></figure><p>İşte sizin için biraz pratik. Fotoğrafta hocamın numaralandırılmış kitaplarından oluşan bir sıra görüyorsunuz. Elbette İgor Anatoliyeviç Kozlovskyy’in daha birçok kitabı var. Ama bu da yeterli. İgor Anatolyeviç’i bizzat dinleyen ve bu kitapları “görerek” bilenler için, seçiminizin kendiliğinden olması için başlıkları gizledim. Siz sorunuza yoğunlaşın. Kitap numarasını, sayfa ve satır numarasını siz seçersiniz. Bu sayıları bana yorumlara yazınız (YouTube, Instagram, Facebook, Medium’de). Mesela 8. kitap, 71. sayfa, 26. satır. Bu koordinatlarda kodlanmış tam cümleyi size yazacağım. İşte maneviyat hocanızın sorunuza cevabı.</p><p>Fotoğrafta da gördüğünüz gibi kitapların boyutları farklı. En büyük kitap 440 sayfadır. En küçük kitap 65 sayfadır. Sayfa numarasını yayının hacmine göre seçersiniz. Ortalama olarak her sayfada 28 satır bulunmaktadır. Sayfa başına 22 satıra kadar olan standart dışı formatta üç kitap bulunmaktadır. Son olarak, bir kâğıt parçası üzerinde 3–5 dizenin yer aldığı şiir kitapları vardır. Bu durumda şiirin tamamını vereceğim. Bazen bu kitaplar fiziksel uygulamalara sahip olacak: bir fotoğrafçılık, az kelime ama çok fazla eylem. Uygulamanız gereken uygulamalar.</p><p>O halde “çimlerin köklerine” dönelim. Söz verdiğim <strong>zencefil</strong> hikayesinin zamanı geldi. Hindistan tohumları ve çiçekleri sever. Çinliler ise kök bitkileri tercih ediyor. Birçok Türk ve Ukraynalı mutfaklarında baharatlı bitkisi <strong>zencefil </strong>var. Zencefil tropikal bir bitkinin köküdür. Kökün şekli, Sanskritçe <em>şringaverada</em>, geyik boynuzlarını andırıyor. Diğer isimleri: Zancabil (Arapça), Zingiber (Latince), Ginger (İngilizce), Імбир (Ukraynaca). Zencefil ailesi zerdeçal ve galanga da dahil olmak üzere yaklaşık 1.580 türü içerir. Şimdi vahşi zencefil oluşmaz. Yetiştirildiği yerler: Anayurdunun Güneydoğu Asya olduğu sanılmakta, günümüzde Hindistan ve Malezya ile diğer bazı tropikal bölgelerde yetiştirilmektedir. En iyi zencefil bugün Jamaika adasında yetişiyor. Dünyanın en büyük zencefil tedarikçisi Hindistan’dır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p7D1_TswRQlxrHs23P4reA.jpeg" /></figure><p>Taze zencefil kökü ve kuru kök tozu hem süpermarkette hem de pazarda satılmaktadır. Şekerlenmiş, turşu kök olabilir. Zencefil reçeli de pişirilir.</p><p>Zencefil dünyadaki en çok kullanılan şifalı bitkilerden biri. <em>Kuran’da zencefil, cennette bir içecek olarak anılır [76:17]. Peygamber Muhammed</em> ﷺ, zencefilin üçüncü derecede sıcak olduğunu ve balgamı yumuşattığını söyledi. Buna ek olarak, sindirimi uyarır ve cinsel gücü arttırır. Kuran’da rastgele kelimeler yoktur.</p><p>Zencefilin tıbbi özellikleri uzun zamandır bilinmektedir. Zencefil, Hint destanı Ramayana’da da geçmektedir. Charaka Samhita, “Zencefilli her şey güzeldir.” diyor. Han Hanedanlığı döneminde (M.Ö. 2. yüzyıl) yapılan Çin cenaze törenlerinde, ölülere kurutulmuş zencefil torbaları eşlik ederdi.</p><p>Siyah ve beyaz zencefil var. Kök aynı ama işleme yöntemleri farklı. Siyah en kullanışlı olanıdır. Zencefil, С, B1, B2, А vitaminleri bakımından zengindir. Zencefil kökü makro elementler (potasyum, kalsiyum, magnezyum) ve mikro elementler (çinko, bakır, nikel, kobalt, selenyum) açısından çok zengindir. Bu nedenle, antik çağlardan beri veba, cüzzam onun sayedinde tedavi oldu.</p><p>Pitta doşasını azaltmak için zencefil şeker veya şekerlemelerle birlikte alınır; Vata doşasını azaltmak için zencefili kaya tuzuyla yiyin; Kapha doşasını azaltmak için balla zencefil iyi bir çözümdür.</p><p>Zencefil diş eti hastalıkları çok iyi; solunum yollarını açar (soğuk algınlığı, grip, bronşit), öksürüğü keser. <em>Hekim İbn-i Sina</em> <em>“El-Kanun fi’t-Tıb”</em> zencefilin etkisini araştırdı. Müslüman şifacı şunları söyledi: zencefil çok sıcak, hafızayı güçlendirmek ve Boğaz ve başın balgamını çıkarmak için bir özelliği var.</p><p>O, mide ağrısına ve mide bulantısına karşı etkili olmasının yanı sıra, gazı söktürür. Hamilelikte mide bulantısına, hareket (taşıt tutması, deniz tutması vb.) sorunlara iyi gelir. İshali önler ve bağırsak bozukluklarını giderir. Bağırsaklardaki düz kasları rahatlatıp, yiyeceklerin bağırsaklar boyunca hareket etmesini sağlayarak kabızlığı önlemektedir. Vücut ısısını arttırarak vücutta bulunan toksinlerin atılmasına yardımcı olmaktadır. Bu bitki aynı zamanda iyi bir kilo verme dostudur. Zencefil kökü kas ağrılarını hafifletir. Düzenli zencefil kullanımı ile inme ve kalp krizi oranını azaltıcı etkisi görülmektedir; kolesterol düşürücü özelliği vardır. Zencefil yağının nefes darlığına da olumlu etkileri olduğu bilinmektedir. Zencefilin kökü ağrı kesici özelliği var. Zencefil erkekli cinsel istek uyandırıcı ve artırır. Zencefil Bağışıklık sistemini güçlendirerek enfeksiyonlara karşı tepkileri hızlandırmaya yardımcı olur. Zencefilin mide, bağırsak, mantar enfeksiyonlarına karşı en etkili bitki olduğunu kanıtlanmıştır. Zencefil ve zerdeçal güçlü antiviral etkilere sahip. Kanı hücresel düzeyde temizlerler.</p><p>Zencefil yardımıyla bağışıklığı güçlendirmenin diğer yolları: Rendelenmiş taze zencefil, çekirdeksiz limon ve bal karışımı yapabilirsiniz. Buzdolabında saklayın ve her gün bir çay kaşığı alın. Bağışıklık sistemini güçlendirdiği bilinen zencefilin, enfeksiyonlara karşı vücudun verdiği tepkileri hızlandırır. Araştırmalara göre içinde bulunan antioksidanlar ve bileşenler sayesinde solunum yollarını korumaya yardımcı olur.</p><p>Kuru zencefil iyi bir balgam söktürücüdür. Sindirimi ve balgam söktürmeyi arttırmak için zencefil çayı önerilir. Bir sürü seçenek var. Örneğin, zencefil kökü kaynamış suda bekletilir, acı biber, limon suyu, tuz ve bal sonra eklenir. Sıcak formda, bu çay ruh halini yükseltmek ve soğuk algınlığı için bir çare olarak iyidir.</p><p>Zencefil yağı kokusu solunum yolu hastalıklarında faydalıdır. Yağ koku lambasından nefes alabilir veya koku küvet yapabilir. Şiddetli fiziksel efordan sonra zencefil veya zencefil yağı infüzyonu olan bir küvet kasları gevşetir ve artrit ağrısını hafifletir.</p><p>Zencefil virüs için bir tedavi değildir. Ama bağışıklığına yardım etmenin bir yolu. Aşırı doz, herhangi bir güçlü çare ile olduğu gibi tehlikelidir. Aşırı zencefil tüketimi alerjilere ve safra salınımına yol açacaktır. Bu gastrointestinal sisteminizi bozacaktır. Zencefilin kan sulandırma özelliğinden dolayı cerrahi operasyon öncesi tüketimi durdurulmalıdır. Kan sulandırıcı ilaçlarla birlikte tüketilmemelidir. Hamilelikte tüketim miktarına dikkat edilmelidir. Fazla kullanılan zencefil hamilelikte düşüğe sebep olabilir. Hamile ve emziren kadınlarda hekim önerisi ve kontrol altında tüketilmesi önerilmektedir</p><p><em>Natalya A. Dmytriyeva Ukrayna’dan, sizin için sevgi ile</em></p><blockquote><strong>Литература:</strong></blockquote><blockquote>1. Авиценна (Абу Али ибн Сина). Книга знания: Сочинения. — М.: ЗАО Изд-во ЭКСМО-Пресс, 1999.</blockquote><blockquote>2. Библия. Книги Священного Писания Ветхого и Нового Завета. Каноническое издание. М.: Всесоюзный совет евангельских христиан-баптистов, 1989.</blockquote><blockquote>3. Дмитриева Н.А. Кулинарный «Круг Рэйки»: полная версия-2.– Донецк: ДООО «Центр Дискавери»; ООО «Цифровая типография», 2010.</blockquote><blockquote>4. Козловский И.А. Садханы детоксикации и тонификации в свастха-йоге. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери»; «Донбасс», 2011.</blockquote><blockquote>5. Козловский И.А. Свара-йога и нети-садхана. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери» Школа Аюрведы-Йоги-Тантры; Норд-Пресс, 2010.</blockquote><blockquote>6. Священний Коран з українським перекладом смислів М.М. Якубовича. — Анкара: Управління релігійними справами, 2016.</blockquote><blockquote>7. Лад Васант, Фроули Давид. Травы и специи. — М.: Саттва, Институт трансперсональной психологии, 2004.</blockquote><blockquote>8. Хасин К.М., Мидлер А.П. Пряности. Лечебные и кулинарные свойства. — СПб.: Изд-во «Общества САТТВА», 2001.</blockquote><blockquote>9. Шелдрейк Р. Семь экспериментов, которые изменят мир. — София, 2004.</blockquote><blockquote><strong>Книги Вчителя:</strong></blockquote><blockquote>1. Козловский И.А. Йога — путь к себе. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», 2007.</blockquote><blockquote>2. Целостность, грация и осознанная гармонизация: Избранные рекомендации по психосоматике и осознаванию из курса лекций И.А. Козловского «Искусство жить». — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», 2007.</blockquote><blockquote>3. Козловский И.А. Введение в янтра-йогу. — Донецк: Норд-Пресс, ДООО «Центр Дискавери», 2009.</blockquote><blockquote>4. Козловский И.А. Йога Лотосовых Стоп (введение в индийскую телесную культуру стоп). — Донецк: Норд-Пресс, ДООО «Центр Дискавери», 2009.</blockquote><blockquote>5. Козловский И.А. Нада-йога и священный звук «Ом». — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», Норд-Пресс, 2010.</blockquote><blockquote>6. Козловский И.А. Основы лайя-йоги. — Донецк: Норд-Пресс, ДООО «Центр Дискавери», 2009.</blockquote><blockquote>7. Козловский И.А. Древо йоги. — Донецк: Норд-Пресс, ДООО «Центр Дискавери», 2010.</blockquote><blockquote>8. Козловский И.А. Буддхи-йога: ментальный и эмоциональный баланс. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», Государственное издательство «Донбасс», 2011.</blockquote><blockquote>9. Козловский И.А. Традиционное искусство хакимов — мусульманских целителей Индии. — Донецк: «Донбасс», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2014.</blockquote><blockquote>10. Козловский И.А. Кулинарно-диетологическое искусство в йоге и аюрведе. — Донецк: «Світ книги», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2013.</blockquote><blockquote>11.Козловский И.А. Бхакти-йога — мистический путь Божественной Любви. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2013.</blockquote><blockquote>12. Козловский И.А. Кундалини-йога: введение в теорию и практику. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», Норд-Пресс, 2010.</blockquote><blockquote>13.Козловский И.А. Тайны целительной силы мантра-йоги. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», «Світ книги», 2012.</blockquote><blockquote>14. Козловский И.А. Сурья Тантра и Сурья Виджняна: древние садханы реализации солнечной энергии. — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», «Донбасс», 2012.</blockquote><blockquote>15.Козловский И.А. Кайя-кальпа — легендарная практика омоложения и долголетия. — Донецк: «Світ книги», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2013.</blockquote><blockquote>16. Козловский И.А. Мудры и бандхи как регуляторы праны. — Изд-во «Ноулидж» (донецкое отделение), 2014.</blockquote><blockquote>17.Козловский И.А. Сатья-йога как духовное приключение психонавта. — Донецк: «Світ книги», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2013.</blockquote><blockquote>18. Козловский И.А. Кто Ты… — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», 2008.</blockquote><blockquote>19. Козловский И.А. Лабиринт моих снов… (Книга звездных гаданий). — Донецк: ДООО «Центр Дискавери», 2011.</blockquote><blockquote>20. Козловський І.А. Коптська православна церква Олександрії. Том 3. — Донецьк: — Донецьк: Норд-Пресс, ДОГО «Центр Діскавері», 2009.</blockquote><blockquote>21. Козловський І.А. Єсидизм. Том 2. — Донецьк: — Донецьк: Норд-Пресс, ДОГО «Центр Діскавері», 2009.</blockquote><blockquote>22. Козловський І.А. Ассирійська Церква Сходу. Том 1. — Донецьк: Норд-Пресс, ДОГО «Центр Діскавері», 2009.</blockquote><blockquote>23. Козловский И.А. «Вот я, пошли меня» (Исаия 6:8): сборник выступлений в христианских церквах, сентябрь-декабрь 2007. Том 2. — Донецьк: Норд-Пресс, ДООО «Центр Дискавери», 2010.</blockquote><blockquote>24. Козловский И.А. «Вот я, пошли меня» (Исаия 6:8): сборник выступлений в христианских церквах, 2005–2007. Том 1. ДООО «Центр Дискавери». — Донецк: «Вебер» (донецкое отделение), 2008.</blockquote><blockquote>25. Козловський І.А. Людіна на перехресті. Роздуми про екзистанційний інтелект. — К.: «Колесо Життя», 2023.</blockquote><blockquote>26. Козловський І.А. Гідність — це правдивість. — К.: ДУХ І ЛІТЕРА, 2024.</blockquote><blockquote>27. Козловський І.А. Стратегія людини: від думок до дії. За матеріалами публічних лекцій. — К.: «Колесо Життя», 2024</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6b2ebbd79d20" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Весняне сяйво]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/vesnyane-syayvo-trataka-chawanprash-manisa-mesir-macunu-4745d0ce569e?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4745d0ce569e</guid>
            <category><![CDATA[manisa]]></category>
            <category><![CDATA[chyawanprash]]></category>
            <category><![CDATA[ayurveda]]></category>
            <category><![CDATA[trataka]]></category>
            <category><![CDATA[turkish-culture]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 Mar 2025 18:04:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-23T17:50:11.866Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Чаванпраш. Маніса месір маджуну. Тратака</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JXMpXfAw4j4rNC74DdfiRw.jpeg" /></figure><p>Весна вже прийшла офіційно. Весняне рівнодення. Для багатьох народів у цей час розпочинався новий рік. Навруз, Nevruz…</p><p>Якщо не очистити місце для нового, то де йому бути? У різних культурних традиціях із цим періодом пов’язані практики оновлення та наповнення себе чистим. У православних продовжується Великий піст. Мусульмани перебувають у пості місяця Рамадан. У йозі зараз період весняної Панчакарми та Расаяни.</p><p>Чиста корисна їжа; Слово священного тексту; думки, що тебе розвивають; зв’язки із зрілими людьми зараз особливо важливі. Після періоду очищення їжте правильно. Навесні нам так бракує вітамінів! Не навалюйтесь знову на консервовані та рафіновані продукти та дріжджові хлібобулочні вироби. Баланс усіх смаків важливий. Хоч би як важко нам було, а вибір все одно є.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*ZoQCCXby5smUTP-RS6IbJg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/312/1*XUyd5cI54nlg69YGC2mNJQ.jpeg" /></figure><p>Аюрведичний <strong>чаванпраш</strong> — джем, у складі якого від 40 до 80 компонентів рослинного та мінерального походження. У тому числі золото, амла (індійський аґрус), мед, масло гхі, масло кунжуту, бамбукова манна, кориця, лавровий лист, дика спаржа, довгий перець, білий сандал, кардамон, базилік, брахми (бакопа Моньє), нард, нім, касія, шафран та багато інших. Передають, що вперше чаванпраш приготував ріші (мудрець) Чавана. Про якого ще в Ріґведі йдеться. Він розумівся на омолоджуючих процедурах і зі старого перетворився на молодого чоловіка, сильного настільки, що міг протистояти ваджрі Індри. Одна з легенд розповідає, що в давнину була в раджі неслухняна донька, яка не хотіла виходити заміж за пристойних принців. Тоді цар-батько сказав: “Вийдеш за першого зустрічного, до кого торкнешся”. Принцесі зав’язали очі і виштовхали на двір. У цей час до палацу прийшов святий старець із цілющими травами. До нього і торкнулася принцеса. Старець одружуватися не хотів і просив звільнити його від цієї принцеси, посилаючись на віковий ценз та дані обітниці. Але слово царя — закон. Довелося проходити 90 денний курс очищення, омолодження, спецйоги, ванни з травами, умащування маслами і т.ін. Після такої панчакарми і расаяни у колишнього старця відросло нове волосся, зуби і повернулася гнучкість. Він одружився на принцесі і мав багато спадкоємців.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FXO79ZOAAMRc%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DXO79ZOAAMRc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FXO79ZOAAMRc%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e5cbf329b497aa24fd43df0da666590d/href">https://medium.com/media/e5cbf329b497aa24fd43df0da666590d/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ADNDkxISonVL7YT1UmTvDA.png" /></figure><p>У Туреччині є свій варіант суперпасти з ефектом, що омолоджує і підтримує — <strong>Manisa mesir</strong> <strong>macunu</strong>. В 1522 р. мати султана Сулеймана Пишного Айше Хафса-султан захворіла, перебуваючи у місті Маніса. Для її лікування придворний лікар Муса бін Мусліхідін бін Килич створив солодку лікувальну пасту з 41 виду рослин. Коріння, насіння та трави на меді: різновиди перцю, обліпиха, фенхель, кокос, кмин чорний, аніс, коріандр, флердоранж, просо, кардамон, женьшень, імбир, гвоздика, кориця, мира, екстракт і корінь локриці, корінь женьшеню, шафран, алича, куркума, сить довга, касія, ваніль, розмарин, мальва, мак… Точна пропорція компонентів та технологія їх виготовлення досі зберігається у таємниці. Ця лікувальна паста “Маніса месір маджуну” існує і досі. Паста зміцнює імунітет. Вона корисна при грипі, ангіні. Месір маджуну допомагає при проблемах кишківника, виразці шлунка, імпотенції. У період весняного рівнодення у Манісі влаштовують міжнародний фестиваль на честь створення чудового та смачного джему. Перед церемонією змішування пасти процесія проходить від будівлі губернатора до комплексу мечеті Sultan Camiі. Карнавальна вулична хода, публічне виготовлення месір маджуну завершується роздачею пасти безкоштовно. Маніса месір маджуну існує у вигляді джему, цукерок з непередбачуваним смаком і навіть чаю.</p><p><a href="https://www.instagram.com/reel/DHbV7lxodfW/?utm_source=ig_web_copy_link&amp;igsh=MzRlODBiNWFlZA==">https://www.instagram.com/reel/DHbV7lxodfW/?utm_source=ig_web_copy_link&amp;igsh=MzRlODBiNWFlZA==</a></p><p>Видих важливіший за вдиху. Правильний вихід із практики очищення дуже важливий. Бо святе місце порожнім не буває. Якщо ти не наповниш простір, що звільнився, корисним, то його поневолить те, чого ти намагався позбутися. <em>«Пильнуйте себе, щоб ви не згубили того, над чим працювали, але щоб прийняли повну нагороду» (2 Івана 1:8). «О ви, які увірували! Бережіть душі ваші, щоб не звів вас той, хто сам збився зі шляху, коли йдете ви прямим шляхом!» (Коран. 5:105).</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2B1_k-SqHjDCZHqCaFzkMg.jpeg" /></figure><p>«Спостерігайте за собою» і «бережіть себе». Для цього потрібна практика концентрації уваги. Розвиток концентрації уваги можна розпочинати з Т<strong>ратаки</strong>. Є різні варіанти спостереження. Найдавніший: Тратака на Сонці та Місяць; слідкування за водою, що біжить; тратака на вогонь і полум’я свічки.</p><p>У давньокитайських і давньоіндійських трактатах є перші згадки про зосередження погляду на Сонці чи Місяці. Традиція каже, що для цього потрібне особливе благословення Вчителя. Тратака на небесних світилах дуже потужний енергетичний вплив. Тратаку на Сонці ніколи не роблять просто серед дня. Сонячне проміння може пошкодити сітківку і викликати катаракту. Тільки на сході або заході сонця це можна робити. Об’єкти, що спостерігаються, повинні бути під кутом зору 45 градусів або менше. Але зосередження не повинно перевищувати час ранкової чи вечірньої зорі. Практикувати тратаку на Місяці також можна не всім. У страждаючих депресією або іншим розумовим розладом це може призвести до погіршення стану та лунатизму.</p><p>Людині завжди було цікаво спостерігати за світлом. У нас у всіх — його природа. <em>«Коли ти ходиш, спиш, мрієш, усвідомлюй себе як світло» («Віджняна Бхайрава Тантра»). </em>Первобитні дивилися на багаття. І це також була медитативна практика. Ви можете практикувати концентрацію уваги на вогонь свічки.</p><p>1. Виберіть час перед сходом або заходом Сонця. Свічку запаліть так, щоб полум’я знаходилося на рівні ваших очей. Важливо, щоб спина не згиналася. Від очей до світла відстань 30–60 см. Це залежить від того, наскільки добрий у вас зір.</p><p>2. Ви сідаєте зручно із прямою спиною на підлогу в падмасану (в лотос), в аджрасану (на коліна) або на стілець.</p><p>3. Повна нерухомість тіла. Це дуже важливе для концентрації уваги.</p><p>4. Дихаємо, чергуючи ніздрі. Через ліву ніздрю вдихаємо. Потім через праву ніздрю видихаємо. Потім через праву ніздрю вдихаємо. Потім через ліву ніздрю видихаємо. Нарешті, одночасно дихаємо двома ніздрями. Тільки через ніс дихаємо. Якщо дихати ротом, нічого не вийде.</p><p>5. Дихання у легенях затримали. Усміхнулися. Дивимося на полум’я свічки. Без напруги. Не блимаємо. Якщо це складно, поблимайте очима заздалегідь.</p><p>6. Сльози з’явилися. Відслідкуйте права чи ліва сторона раніше. Ліве око — емоції вирують. Праве — думки. Повітря з легенів випустіть. Закрийте очі.</p><p>7. Закриті очі звели в область «третього ока» (над бровами у перенісся). На сітківці зображення свічки залишилося. Дивимося на зображення крізь закриті очі доти, доки зникне.</p><p>8. Якщо думки, образи з’являються, нічого страшного. До полум’я свічки повертайтеся без напруги.</p><p>9. Є тільки полум’я та свідомість. Зрештою, вони зіллються.</p><p>Цю практику виконують, дивлячись як на зовнішні об’єкти, так і на внутрішній образ. Замість свічки може бути посудина з гхі та ґнотом. Про те, як зробити масло гхі, я вже розповідала у відео «Тому що спочатку була корова». Тратака на масло гхі лікує не тільки зір, а й прояснює розум. Загалом об’єкт зосередження може бути будь-яким. Головне, щоб він був максимально привабливим для вас. <em>“Коли дивуєшся навколо, якщо скрізь темно, подивись ще раз, може ти і є світло…” (Румі)</em></p><blockquote><em>Література</em></blockquote><blockquote>Козловский И.А. Сурья Тантра и Сурья Виджняна: древние садханы реализации солнечной энергии. – Донецк: ДООО « Центр Дискавери»; «Донбасс», 2012.</blockquote><blockquote>Козловский И.А. Траиака садхана (тантрические тайны тратака садханы). – Донецк: Норд-Пресс, ДООО « Центр Дискавери», 2009.</blockquote><blockquote>Козловский И.А. Кайя-кальпа – легендарная практика омоложения и долголетия. – Донецк: «Світ книги», ДООО « Центр Дискавери», ЦРИМДО 2013.</blockquote><h3>Bahar Parıltısı</h3><p>Resmen bahar geldi. İlkbahar ekinoksu. Pek çok insan için bu, yeni yılın başlangıcıydı. Nevruz…</p><p>Yeniye yer açmazsanız, yeni nerede yaşayacak? Çeşitli kültürel geleneklerde yılın bu dönemi arınma, perhiz ve sonra kendini saf olanla doldurma uygulamalarıyla ilişkilendirilir. Ortodoks Hıristiyanlar için Büyük Oruç devam ediyor. Müslümanlar Ramazan ayında oruç tutarlar. Yogada gelenekte bu, Panchakarma ve Rasayana dönemidir.</p><p>Temiz sağlıklı gıda; Kutsal metin sözü; Sizi geliştiren düşünceler; Olgun insanlarla kurulan bağlar özellikle günümüzde çok önemli. Arınma döneminden sonra doğru düzgün beslenebilir miyiz? İlkbaharda vitamin eksikliğimiz çok oluyor! Konserve ve rafine gıdalara, mayalı ekmeklere geri dönmeyin. Bütün tatların dengesi önemlidir. Bizim için ne kadar zor olursa olsun, hâlâ bir seçeneğimiz var.</p><p>Ayurvedik <strong>chyavanprash</strong>, bitkisel ve mineral kökenli 40 ila 80 bileşen içeren bir reçeldir. İçeriğinde altın, amla (Hint bektaşi üzümü), bal, ghi, susam yağı, bambu kudret helvası, tarçın, defne yaprağı, yabani kuşkonmaz, uzun biber, beyaz sandal ağacı, kakule, fesleğen, brahmi (bacopa Monnieri), nard, neem, cassia, safran vb. bulunmaktadır. Chyawanprash’ın ilk olarak Rig Veda’da adı geçen bilge Chyawana tarafından hazırlandığı söylenir. Gençleştirme işlemleri hakkında bir iki şey biliyordu. Yaşlı bir adamdan genç bir kocaya dönüştü. Chyawana o kadar güçlüydü ki Indra’nın silahlarına karşı koyabiliyordu. Efsanelerden birinde, eski zamanlarda bir racanın, iyi bir prensle evlenmek istemeyen asi bir kızının olduğu anlatılır. Bunun üzerine padişah baba, “İlk dokunduğun kişiyle evleneceksin” dedi. Prenses gözleri bağlanarak avluya itildi. Bu sırada saraya şifalı otlarla bir din büyüğü geldi. Prenses ona dokundu. Yaşlı adam evlenmek istemiyordu. Yaş sınırını ve ettiği yeminleri öne sürerek bu prensesten kurtulmak istedi. Fakat kralın sözü kanundur. 90 günlük bir arınma, gençleşme ve özel yoga seansından geçmesi gerekiyordu. Bitkisel banyolar yaptırdı, yaşlı bedenine yağ sürdü, vb. Bu panchakarma ve rasayanadan sonra yaşlı adamın yeni saçları ve dişleri çıktı. Esnekliği geri geldi. Bunun sonucunda adam prensesle evlenmiş ve çok sayıda mirasçıları olmuş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fxlM_tPw7hV2plit5rDN5Q.jpeg" /></figure><p>Türkiye’de gençleştirici ve destekleyici etkiye sahip kendine özgü bir süper macun var — <strong>Mesir Macunu</strong>. 1522 yılında Kanuni Sultan Süleyman’ın annesi, Ayşe Hafsa Sultanı, Manisa’da iken hastalandı. İyileşmesi için şifacı Musa bin Muslihiddin bin Kılıç, şifalı bir macun yarattı. 41 çeşit baharatın karışımıyla yapılan, macun kıvamında tatlı bir üründür. İçindekiler: Tarçın, Karabiber, Yeni Bahar, Karanfil, Çörek Otu, Hardal Tohumu, Anason, Kişniş, Zencefil, Zerdeçal, Hindistan Cevizi, Rezene, Kebabiye, Sinameki, Sarı Halile, Vanilya, Darı Fülfül, Kakule, Havlıcan, Hıyarşembe, Safran, Kimyon, Mürsafi, Meyan Kökü, Zulumba, Limon Kabuğu, Portakal Kabuğu, Deve Dikeni Tohumu, Keten Tohumu, Keçiboynuzu, Isırgan Otu, Akbiber, Üzüm Çekirdeği, Hayıt Tohumu, Kurutulmuş Biberiye, Funda Yaprağı, Melisa Otu, Kara Halile, Hibiskus, Kuşburnu, Haşhaş. Bileşenlerin tam oranları ve üretim teknolojisi ise hala gizli tutuluyor. Devrin ünlü hekimi Merkez Efendi’nin elde ettiği macundan Hafsa Sultan’ın şifa bulması üzerine halkın da faydalanabilmesi amacı ile Sultan Camii kubbelerinden saçılması emredilmiştir. Bu şifalı macun “Manisa Mesir Macunu” günümüzde de varlığını sürdürmektedir. Manisa’nın en önemli değeri olan mesir macunu 5 asırdır şifa dağıtmaya devam ediyor, bağışıklığı güçlendirir. Bağırsak, mide ülseri, grip, boğaz ağrılarına faydası var. Manisa’da, ilkbahar ekinoksunda muhteşem ve lezzetli reçellerin yapımını kutlamak için uluslararası bir festivale ev sahipliği yapıyor. Tonlarca macunun karıştırılması töreninden önce, valilik binasından Sultan Camii külliyesine doğru bir alay yürüyüşü gerçekleştirilir. Mesir Macunu halka açık olarak yapıldığı karnaval sokak alayı, macunun ücretsiz dağıtılmasıyla son buluyor. Manisa mesir macunu reçel, şekerleme ve hatta çay olarak tüketilmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bEYfMHtEN2OBRE7UBtbnJg.jpeg" /></figure><p>Nefes vermek, almaktan daha önemlidir. Oruç gibi temizleyici uygulamalardan doğru şekilde çıkmak çok önemlidir. Çünkü mukaddes bir yer asla boş kalmaz. Boşalan alanı yararlı bir şeyle doldurmazsanız, bu alan kurtulmaya çalıştığınız şeylerin kölesi haline gelecektir. <em>“Başardıklarımızı yitirmemek ve ödülünüzü eksiksiz almak için kendinize dikkat edin. (2 John 1:8). «Ey iman edenler! Siz kendinizi düzeltin. Siz doğru yolda olursanız, yoldan sapan kimse size zarar veremez.» (Türkçe Kur’an Meali. 5/Mâide -105).</em></p><p>“Kendinize dikkat edin” ifadesi, “kendinize iyi bakın” ifadesiyle aynı şeydir. Bunu başarmak için konsantrasyonunuzu geliştirmeniz gerekir. Konsantrasyonu geliştirmek <strong>Trataka</strong> ile başlayabilir. Tefekkür için farklı seçenekler var. Gözlemin en eski yöntemi Güneş ve Ay’da Trataka’dır. Bir diğer yol ise akan suyu izlemektir. Sonunda Trataka ateş ve mum alevinde…</p><p>Güneş’e veya Ay’a bakışı odaklamanın ilk kez antik Çin ve antik Hint bilimsel incelemelerinde yer aldığını görüyoruz. Gelenek, bunun için manevi bir akıl hocasından özel bir onay alınması gerektiğini söylüyor. Gök cisimleri üzerindeki Trataka’nın çok güçlü bir enerjik etkisi vardır. Güneş’te Trataka gündüz yapılmamalıdır. Güneş ışınları gözün retinasına zarar vererek katarakta neden olabilir. Bu, gün doğumunda veya gün batımında yapılabilir. Gözlemlenen nesnelerin insan görüş açısının yaklaşık 45 derece olması gerekir. Ancak konsantrasyonun sabah veya akşam şafak vaktini geçmemesi gerekir. Trataka’yı Ay’da da herkes uygulayamaz. Depresyon veya başka bir ruhsal bozukluk yaşayan kişilerde bu durum kötüleşmeye ve uyurgezerliğe yol açabilir.</p><p>İnsanlar her zaman ışığı gözlemlemeye ilgi duymuştur. Hepimiz göksel Nûrun doğasına sahibiz. <em>“Yürüdüğünüzde, uyuduğunuzda, rüya gördüğünüzde kendinizi Nûr olarak fark etmelisiniz” (Vijnana Bhairava Tantra).</em> İlkel insanlar ateşe bakıyorlardı. Ve bu aynı zamanda bir meditasyon uygulamasıydı. Dikkatinizi mum alevine yoğunlaştırma uygulamasını yapabilirsiniz.</p><p>• Konsantrasyon çalışması zamanı: Gün doğmadan önce veya gün batımında. Bir mum yakıyorsunuz. Alev göz hizasınızda olmalı. Sırtınızın dik olması önemlidir. Gözünüz ile mum alevi arasındaki mesafe 30–60 cm’dir. Bu, görme yeteneğinizin ne kadar iyi olduğuna bağlıdır.</p><p>• Padmasana (lotus), ajrasana (diz çökme) pozlarında veya bir sandalyede sırtınız dik bir şekilde rahatça yere oturursunuz.</p><p>• Vücudunuz tamamen hareketsizdir. Konsantrasyon açısından bu çok önemlidir.</p><p>• Burun deliklerinizden dönüşümlü olarak nefes alın. Sol burun deliğinden nefes alın. Daha sonra sağ burun deliğinizden nefes verin. Daha sonra sağ burun deliğinden nefes alıp sol burun deliğinden nefes verin. Son olarak her iki burun deliğinizden aynı anda nefes alın. Sadece burnunuzdan nefes alıyorsunuz. Ağzınızdan nefes alırsanız hiçbir işe yaramaz.</p><p>• Nefesinizi tutun, gülümseyin ve kendinizi zorlamadan mum alevine bakmaya devam edin. Başlangıçta gözlerinizi birkaç kez kırpmanız daha iyi olacaktır. O zaman tamamen hareketsiz kalacaksınız.</p><p>• Gözyaşlarınız olduğunda akciğerlerinizdeki havayı boşaltırsınız. Gözlerini kapat.</p><p>• Gözleriniz kapalıyken üçüncü göz bölgesine yoğunlaştınız. Retinanızda bir mum görüntüsü kaldı. Bu görüntüye kaybolana kadar bakıyorsunuz.</p><p>• Eğer aklınıza düşünceler ve imgeler geliyorsa endişelenecek bir şey yoktur. Kendinizi zorlamadan dikkatinizi mum alevine geri veriyorsunuz.</p><p>• Sadece alev ve bilinç vardır. Sonunda birleşip tek bir bütün haline gelecekler.</p><p>Bu uygulama hem dış nesneye hem de iç görüntüye bakılarak yapılır. Mum yerine eritilmiş tereyağı (ghi) ve fitil bulunan bir kap kullanabilirsiniz. Ghi’nin nasıl yapıldığını <em>“Çünkü başlangıçta bir inek vardı”</em> videosunda anlatmıştım. Ghi’nin yağda yapılan Trataka görme yeteneğini iyileştirir ve zihni temizler. Genel olarak Tratakanın nesnesi her şey olabilir. Önemli olan sizin için olabildiğince çekici olmasıdır. «Etrafına baktığında her yer karanlıksa bir kez daha bak, belki de ışık sensin..» (Hz. Mevlana)</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F_aKqUk779CQ%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D_aKqUk779CQ&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F_aKqUk779CQ%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d683e2d1a7022eeea92f4abdc8840aeb/href">https://medium.com/media/d683e2d1a7022eeea92f4abdc8840aeb/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4745d0ce569e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Світло Рейкі Вчителя]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/svitlo-reiki-fb0d9004817c?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fb0d9004817c</guid>
            <category><![CDATA[igor-kozlovskyy]]></category>
            <category><![CDATA[healing]]></category>
            <category><![CDATA[spiritual-mentoring]]></category>
            <category><![CDATA[reiki]]></category>
            <category><![CDATA[yoga]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Feb 2025 17:39:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-20T16:36:15.249Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Світло Рейки Вчителя</h3><h4>До дня народження Ігоря Козловського</h4><blockquote>Я помню…</blockquote><blockquote>Я помню,<br>Как заскрипело колесо Учения,<br>Когда поворачивал его Будда,<br>Ещё вчера бывший просто Гаутамой.<br>Оно покачнулось и покатилось<br>По пыльным дорогам человеческих судеб,<br>И четыре Благородные Истины<br>Застучали по ступенькам Марги,<br>Оседая под культурным слоем<br>Невспаханного поля<br>Испуганных сеятелей риса и гороха.<br>Дхармачакраправартанасутра<br>Всё нанизывается как бесконечные чётки<br>Из слов, снов, молчания, пустоты…</blockquote><blockquote>Я помню…</blockquote><blockquote>(И.А. Козловский)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0hzp8SYheSwY2g9El7kUbw.jpeg" /><figcaption>2013</figcaption></figure><p>Якщо ви маєте посвяту в японську систему зцілення Рейкі або вам давали рейки, це означає, що колись ви вже були майстром у цій системі. Випадковості немає. Так казав Вчитель…</p><p>Вперше у цьому житті про Рейкі я почула 1991 році й одразу побігла з запитанням до Ігоря Анатолійовича Козловського: «Що це таке?». Я постійно радилася з ним з приводу книг. Після розпаду Радянського Союзу 1991 з’явилося багато видань з філософії, культурології, духовних практик. Але вони були різної якості. Коли я знаходила якусь книгу, я несла її до Вчителя: чи це варто читати? А він у відповідь говорив, наприклад, «Подивися, як написано ‘свадхістхана чакра’. Ти ж філолог. Хіба ти можеш довіряти такому виданню?» <strong>Вчитель завжди розмовляє з людиною її мовою.</strong></p><p>Тоді у 1991 я не була готова до Рейкі. Посвяту у перший щабель Рейкі (Шоден) я отримала, коли Ігор Анатолійович прочитав для нас теоретичний курс з Рейкі на початку 2000-х років. У той момент ми вже знали Кодзікі, Ніхонги («Записи про діяння стародавніх», «Японські літописи») та японських класиків, відрізняли категорію Сабі від Вабі, практикували ікебана, складали ренга, йшли шляхом бусідо, стрибали на недільних тренуваннях. І.А. Козловський мав III дан по карате-до (Академія будо Ніппон Сейбукан (Японія)).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9UvaKfGLjEQBtZ7DVSIPPw.jpeg" /></figure><p>Рейки і потребує навчання, і не потребує. Але в будь-якому випадку має бути духовна передача енергії. У Стародавній Греції були ‘містес’, які розуміли, що відбувається, і ‘ідіотес’, які стояли поза кола, непосвячені в цю містерію. У православному чернецтві існує постриг, у йозі — дікша, у рейки — ініціація. Можливо, потім ти не користуватимешся цим ключем. <strong>Але передача енергії по парампарі від Вчителя є обов’язковою. Ці двоє назавжди пов’язані разом: були, є, будуть. </strong><em>«З кожним, чий шлях проходить через любов, одного разу ми десь зустрінемося»</em> <em>(Каяхан Ачар).</em></p><p>Рейки — і просто, і складно, це все те, що може бути методом. Ти довіряєш собі, але є й прописи, які треба знати. Наприклад, як класти руки, де розташовані основні чакри, як сконцентрувати увагу. Не потрібно винаходити велосипед. <strong>Рейки — система відкрита, тому приймає будь-яку практику, спрямовану на відновлення цілісності людини (зцілення), саме: класичну йогу, аюрведу, юмейхо, масаж тощо.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R2EDBxp-qAecJf3qKT38fQ.jpeg" /></figure><p>З грудня 2003 року, коли я отримала від І.А. Козловського посвяту вже в третій учительський ступінь Рейкі (Шинпіден Шихан), починається історія «Кола Рейки» Центру релігієзнавчих досліджень та міжнародних духовних стосунків. Першими прийшли студенти-лікарі, психологи і журналісти… Рейкі — це насамперед практика. Японці — практичний народ. Є безліч різних прийомів у Рейкі, але база в тому, що все є енергія (у тому числі і людина), і цю енергію можна гармонізувати дотиком. Правильний дотик — цілющий. Про це знали стародавні, про це знає і кожна дитина, яка розбила коліно й інстинктивно схопилася за нього руками. У Рейкі багато шкіл, але суть одна. <strong>Вчитель завжди шукає учня. Важливо людині бути готовою.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*epBaVa4TxVYMQ0cGjduZpQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U9vDi9_8iKVCxurATlxL4A.jpeg" /><figcaption>2007, 2009</figcaption></figure><p><strong>Справжня природа Рейкі — чисте світло. </strong><em>«Коли ти ходиш, спиш, мрієш, усвідомлюй себе як світло» («Віджняна Бхайрава Тантра»).</em><strong>У світла немає віку… </strong>Ось моя <strong>мама</strong>. Їй зараз майже 84 роки. Майстер Рейкі 1-го ступеня. Вона почала займатися йогою та Рейкі у 2005. А до цього була «співчуваючою», спостерігала за мною збоку. <em>«Приєднуйтесь до своїх дітей у їхніх іграх, тому що їхні товариші з ігор — ангели…», — казав пророк Мухаммед</em> (ﷺ). Працювати із близькими — це дуже складна практика. Щоранку мама, керуючись книгами І.А. Козловського, робить комплекс хатха-йоги протягом двох годин. А якщо рано потрібно кудись йти, тоді вона просто робить шванасану (асану собаки) 108 разів. Щовечора мама приєднується до Кола Рейкі, яке я проводжу вже 22 роки. <em>«Йога — це частина мого життя»</em>, — мама каже.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V05Q6i3d00BEq08JZvVW9w.jpeg" /><figcaption>2019</figcaption></figure><p><strong>У світла немає національності, релігійних та мовних обмежень…</strong> <strong>Kadir Aydoğan</strong> — 57 років. Майстер Рейкі 1-го ступеня. У 2013 році ця людина написала мені з Анкари. Він попросився у друзі та приїхав до нас. Я привела його до нашого Центру, познайомила з Ігорем Анатолійовичем. А потім я поїхала до Туреччини з візитом у відповідь. Так розпочався і продовжується мій турецький марш уже 12-й рік. Кадир завжди називав Вчителя <em>«Başkanım»</em> («Мій Президент»). Кадир не багатослівна людина справи. Він підтримував нас у той період, коли Ігор Анатолійович був у полоні й активно допомагає досі. Kadir Aydoğan просив передати, що дуже любить своїх друзів.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*i2uV6nzVeYitVbHMpcQlnQ.jpeg" /><figcaption>2024</figcaption></figure><p><strong>Для світла немає перешкод, воно проникає всюди… </strong>На початку березня 2022 року мені в чат написав якийсь турецький моряк <strong>İsmail Mercan</strong>. Він був у плаванні та турбувався, що з його подругою з Маріуполя зник зв’язок. Він просив допомогти йому знайти її. Це була незнайома мені людина, але якщо його повідомлення пробилося до мене і в спам не потрапило, то, напевно, це — знак. Йога — це зв’язок. Я пояснила ситуацію щодо Маріуполя на той момент. Жінку ми знайшли. Ізмаїл, якому зараз 67 років, почав займатися йогою і отримав посвяту в Рейкі 1-го ступеня. <em>«Якщо стисло, Йога, Рейкі просвітлює мою душу і робить мене сильним, я знаю це, мій дорогий Вчителю».</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OVrSkgJZJK2luMZMbf2usg.jpeg" /><figcaption>2022</figcaption></figure><p><strong><em>«Світло любові ніколи не перестає! </em></strong><em>Хоч пророцтва й існують, та припиняться, хоч мові існуюсь, замовкнуть, хоч існує знання, та скасується»</em><strong> </strong>[1 до коринтян 13:8].<strong> Elif Pamuksuz</strong> — 16 років; майстер Рейки 1-го ступеня. Мешкає в Анкарі. Це той випадок, коли важко відповісти на запитання, скільки років людина займається йогою та рейками. Вперше я з Еліф зустрілася у 2013 році, коли їй було 4 роки. Саме час для йоги. Дивлячись на мої фотографії цієї дівчинки з батьками, Ігор Анатолійович сказав: «Одразу видно, коли світлини зроблено з любов’ю». Еліф малювала картини-передбачення, як я заберу її в йогу і дам посвяту в Рейкі.<em> «Коли я займаюся йогою, я почуваюся дитиною. Дуже розслабленою і водночас новою. Рейкі дає мені відчуття, що я майстер і можу зцілити себе сама. Це схоже на чаклунство: енергія рейки завжди вибирає найкращий варіант вирішення ситуації. Зустріч із моїм духовним наставником — найкраще, що сталося зі мною у житті. У мене таке почуття, що я вклала у цю зустріч увесь свій успіх».</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OmxcqPq8MREI42bpu31_SA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rN7rlixtGuaMIa-GfEnkqg.jpeg" /><figcaption>2013, 2024</figcaption></figure><p>У Києві, Харкові, Анкарі, Ізмірі, Манісі, Марселі, Лондоні, Боготі, на Гоа, у Техасі… по всьому світу є майстри Рейки, лінія передачі посвяти яких сходить по парампарі до Ігоря Анатолійовича Козловського.</p><p>У якій саме традиції, в якій точці земної кулі і коли людина вийде в дорогу до себе, не має значення. Все може змінитися, доки несеш ложку до рота. Моя справа — відчинити двері. Як мій Вчитель відкрив їх для мене. Намасте, Ігоре Анатолійовичу!</p><h3>Igor Kozlovskyy’nin Doğum Günü İçin Reiki</h3><blockquote>Ben hatırlıyorum…</blockquote><blockquote>Dün sadece Gautama olan Buda’nın,<br>Öğreti tekerleğini çevirdiğinde çıkan gıcırtıyla gelen sesi hatırlıyorum.<br>Tekerlek, insan kaderlerinin tozlu yollarında sallanıp yuvarlanıyordu ve<br>Dört Yüce Gerçek, Marga’nın basamaklarını çalmaya başladı, korkmuş pirinç ve bezelye ekicilerinin sürülmemiş tarlasının kültürel katmanının altına yerleşti.<br>Dharmacakrapravartanasutra<br>Her şey kelimelerden, hayallerden, sessizlikten ve boşluktan oluşan sonsuz<br>bir tespih gibi birbirine bağlanmış…</blockquote><blockquote>Ben hatırlıyorum…</blockquote><blockquote>(İ.A. Kozlovskyy)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qtplcKF-_eD-4-49B8YsuQ.jpeg" /><figcaption>2003</figcaption></figure><p>Eğer Japon şifa sistemi Reiki’ye inisiye olduysanız veya size Reiki uygulandıysa, bu bir zamanlar bu sistemde usta olduğunuz anlamına gelir. Tesadüf diye bir şey yoktur. Akıl Hocam şöyle derdi…</p><p>Bu hayatta ilk defa 1991 yılında Reiki’yi duydum ve hemen Igor Anatolyeviç Kozlovskyy’e şu soruyla koştum: “Reiki nedir?” Kitaplar konusunda sürekli Akıl Hocama danışıyordum. 1991&#39;de Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından felsefe, kültürel çalışmalar ve manevi pratikler alanında çok sayıda yayın ortaya çıktı. Ama bunların kaliteleri farklıydı. Bir kitap bulduğumda hemen İgor Anatolyeviç’e gidip şu soruyu sorardım: Bu kitap okunmaya değer mi? Ve örneğin şöyle cevap verirdi: “Bakın, bu baskıda ‘svadhisthana çakra’ kelimesi hatalı yazılmıştır. Sen bir filologsun. Gerçekten böyle bir yayına güvenebilir misin?” <strong>Öğretmen her zaman insanlara anladıkları dilde konuşur.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/815/1*G5whIA0_oBac1JmwCsZomA.jpeg" /><figcaption>2020</figcaption></figure><p>1991 yılında Reiki’ye hazır değildim. 2000 yılında I.A.Kozlovskyy’nin bize verdiği kursla Reiki’nin (Shoden) 1.seviyesine başlatma aldım. O zamanlar Kojiki’yi, Nihongi’yi (Antik Eylem Kayıtları, Japon Yıllıkları) ve Japon klasiklerini okumuştuk. Sabi’nin Wabi’den estetik kategorisini ayırt edebiliyorduk. İkebana sanatını daha önce de yapmıştık. Biz zaten rengayı besteledik. Bushido’yu biliyorduk. Pazar antrenmanında atladık. I.A.Kozlovskyy karate-do’da 3.dan’a sahipti (Nippon Seibukan Budo Akademisi (Japonya)).</p><p>Bu şifa sistemi hem eğitim gerektiriyor hem de gerektirmiyor. Ama her halükarda manevi bir enerji aktarımının olması gerekir. Antik Yunan’da olup biteni anlayan ‘mistikler’ ve bu gizemin içine girmemiş, çemberin dışında duran ‘idiot’ insanlar vardı. Ortodokslukta keşiş olma ritüeli vardır. Yogada diksha vardır. Reiki’de bir inisiyasyon vardır. Belki kişi daha sonra bu anahtarı kullanmayacaktır. <strong>Fakat ruhsal rehberden gelen enerjinin parampara boyunca iletilmesi şarttır. Bu ikisi sonsuza dek birbirine bağlıdır: geçmişte, şimdide, gelecekte. </strong><em>“Yolu sevgiden geçen herkesle bir gün bir yerde buluşuruz” (Kayahan Açar).</em></p><p>Reiki hem basit hem de karmaşıktır. Reiki, yöntem olabilecek her şeydir. Kendinize güveniyorsunuz ancak bilmeniz gereken standartlar da var. Mesela ellerinizi nasıl yerleştireceğiniz, ana çakraların nerede olduğu, dikkatinizi nasıl yoğunlaştıracağınız. Tekerleği yeniden icat etmeye gerek yok. <strong>Reiki açık bir sistemdir, bu nedenle insan bütünlüğünü (şifasını) yeniden sağlamayı amaçlayan her türlü uygulamayı kabul eder: Klasik Yoga, Ayurveda, Yumeiho, masaj vb.</strong></p><p>Aralık 2003&#39;te I.A.Kozlovskyy’den Reiki’nin 3.öğretmen seviyesine (Shinpiden Shihan) inisiyasyon aldım. Bu andan itibaren Dini Araştırmalar ve Uluslararası Manevi İlişkiler Merkezi’nin “Reiki Çemberi”nin tarihi başlar. İlk gelenler arasında öğrenci doktorlar, psikologlar ve gazeteciler vardı. Reiki her şeyden önce bir uygulamadır. Japonlar pratik bir millettir. Reiki’de pek çok farklı teknik bulunmaktadır. Temel düşünce, her şeyin enerji olduğu ve bu enerjinin dokunma yoluyla uyumlaştırılabileceğidir. Doğru dokunuş şifadır. Eskiden insanlar bunu bilirdi ve dizini kıran ve içgüdüsel olarak elleriyle tutan her çocuk bunu bilirdi. Reiki’nin birçok okulu var ama özü aynı.<strong> Bir Akıl Hoca her zaman bir çırak arar. Kişinin hazırlıklı olması önemlidir.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-Xt1fjMJhWHw2oUzdkVpKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SeoSohXSfz-wC3mvAw606A.jpeg" /><figcaption>2009, 2013</figcaption></figure><p><strong>Reiki’nin gerçek doğası saf ışıktır. </strong><em>“Yürüdüğünüzde, uyuduğunuzda, rüya gördüğünüzde kendinizi Nûr olarak fark etmelisiniz” (Vijnana Bhairava Tantra).</em> <strong>İlahi nurun yaşı yoktur.</strong> İşte annem. Şu anda neredeyse 84 yaşında. Annem Reiki 1.Seviye ustadır. 2005 yılında yoga ve reiki yapmaya başladı. Ondan önce annem kenardan beni izliyordu. <em>“Çocuklarınızın oyunlarına katılın, zira onların oyun arkadaşları meleklerdir…” Hz.Muhammed (</em>ﷺ)<em>.</em> Yakın insanlarla çalışmak çok zor bir uygulamadır. Annem her sabah İ.A.Kozlovskyy’in kitaplarını rehberliğinde iki saat boyunca hatha yoga egzersizleri yapıyor. Eğer şafak vakti bir yere gitmesi gerekiyorsa, o zaman 108 kez svanasana (köpek asanası) yapar. Annem her akşam 22 yıldır yürüttüğüm Reiki Çemberi’ne katılıyor. Annem, <em>“Yoga hayatımın bir parçası”</em> diyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Uhceq6xzXi2yP8G55SpvZA.jpeg" /><figcaption>2018</figcaption></figure><p><strong>Işığın milliyeti, dili veya dini kısıtlaması yoktur. </strong>Kadir Aydoğan — 57 yaşında. Reiki 1.Seviye ustadır. 2013 yılında Ankara’dan bir adam bana mektup yazdı. Facebook arkadaşım olmak istedi ve yanımıza geldi. Onu merkezimize getirdim ve İgor Anatolyeviç’le tanıştırdım. Daha sonra ben, Türkiye’ye iade-i ziyarette bulundum. İşte benim Türk Marşım böyle başladı ve 12 yıldır devam ediyor. Kadir, Öğretmene her zaman <em>“Başkanım”</em> diye seslenirdi. Kadir çok konuşan değil, icraat yapan bir adamdır. Hocamızın esaret altında olduğu dönemde bize destek oldu ve bugün de aktif olarak bize yardım etmeye devam ediyor. Kadir Aydoğan, arkadaşlarını çok sevdiğini iletmemi istedi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UbJxUeD1Z2GUgzo2SQuEag.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DC5EvloBJ1HI4o-IUMNCzw.jpeg" /><figcaption>2013</figcaption></figure><p><strong>İlahi nurun önünde hiçbir engel yoktur, o her yere nüfuz eder… </strong>Mart 2022&#39;nin başlarında İsmail Mercan isimli bir Türk denizci bana sohbet üzerinden yazdı. Bir gemide yolculuk yapıyordu ve Mariupol’daki kız arkadaşıyla iletişimini kaybettiğinden endişeleniyordu. Bu kadını bulmak için yardım istedi. Tanımadığım bir adamdı. Ama eğer mesajı bana ulaşabildiyse, belki de bu bir işarettir diye düşündüm. Yoga İlahi Olan ile bir bağlantıdır. O dönemde Mariupol’daki durumu anlattım. Kadını bulduk. Şu anda 67 yaşında olan İsmail, yoga yapmaya başladı ve Reiki 1.Seviye inisiyasyonunu aldı. <em>“Yoga Reiki benim ruhumu aydınlatıyor ve güçlü olmamı sağlıyor kısaca bunu biliyorum, Hocam”</em></p><p><strong><em>“Sevgi ışığı asla son bulmaz</em></strong><em>. Ama peygamberlikler ortadan kalkacak, diller sona erecek, bilgi ortadan kalkacaktır.” (1 Corinthians 13:8)</em>. Elif Pamuksuz — 16 yaşında; Reiki 1.Seviye ustadır. Ankara’da yaşıyor. Bu durum, bir kişinin kaç yıldır yoga ve reiki uyguladığı sorusuna cevap vermenin zor olduğu bir durumdur. Elif’le ilk tanışmam 2013 yılında oldu. O zamanlar 4 yaşındaydı. Yoga yapmaya başlamak için en iyi zamandır. İgor Anatolyeviç bu kızın anne ve babasıyla birlikte çekilmiş fotoğraflarımı gördü. Hocam, “Fotoğrafların sevgiyle çekildiğini anlarsın.” demişti. Elif resim yaptı. Bu bir önseziydi. Bu resimlerde onu yogaya götürüyorum ve ona Reiki’ye inisiyasyon veriyorum. <em>“Yoga bunu yaptığım zaman kendimi bebek gibi hissediyorum. Çok rahat çok yeni. Reiki bu benim için şöyle hissettiriyor ben ustayım kendimi iyileştirebilirim. Sihir gibi geliyor. Reiki her zaman en doğru varyant olanı seçti. Akıl hocam yani bu sensin yani hayatımda ki yeri başıma gelen en güzel şey. Tüm şansımı senin için kullanmış gibi hissediyorum.”</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ituV2YW2706B_fefjFCe-A.jpeg" /><figcaption>2024</figcaption></figure><p>Kiev’de, Harkov’da, Ankara’da, İzmir’de, Manisa’da, Marsilya’da, Londra’da, Bogota’da, Goa’da, Teksas’ta ve dünyanın her yerinde inisiyasyonu İ.А.Kozlovskyy’e dayanan Reiki ustaları bulunmaktadır.</p><p>Kişinin kendine giden yola hangi gelenekte, dünyanın hangi noktasında, ne zaman çıktığı önemli değildir. Kaşığı ağzınıza götürürken bile her şey değişebilir. Benim görevim kapıyı açmak, tıpkı Hocamın bana kapıyı açtığı gibi. Namaste, İgor Anatolyeviç!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fb0d9004817c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Тому що першою була КОРОВА]]></title>
            <link>https://natalyadmytriyeva.medium.com/korova-cow-inek-moloko-milk-sut-ghee-94ce4db1b782?source=rss-750b1bded285------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/94ce4db1b782</guid>
            <category><![CDATA[milk]]></category>
            <category><![CDATA[culture]]></category>
            <category><![CDATA[ghee]]></category>
            <category><![CDATA[cows]]></category>
            <category><![CDATA[yoga]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Natalya A. Dmytriyeva]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 Feb 2025 16:23:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-05T18:24:32.907Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Тому що першою була Корова</h3><h4>Çünkü inek ilkti</h4><blockquote>Про створення Світу сказано у «Бріхадараньяка упанішад» (VIII ст. до н.е.):</blockquote><blockquote>“1. Спочатку це було лише Атманом у вигляді пуруші. Він озирнувся навколо — і не побачив нічого іншого, крім себе самого. Тоді він для початку вигукнув: “Я є!” Так виникло ім’я “Я”. Тому й досі той, кого запитали, відповідає спочатку: “Я є”, а потім називає інше ім’я, яке він носить.<br>2. Він злякався. Тому [і досі] той, хто самотній, боїться. І він подумав: “Адже немає нічого крім мене, — чого ж я лякаюсь?” І тоді страх його пройшов, бо чого йому було боятися? Воістину, [лише] від другого приходить страх.<br>3. Воістину він не знав радості. Тому той, хто самотній, не знає радості. Він забажав другого. Він став таким, як жінка та чоловік, з’єднані в обіймах. Він поділив сам себе на дві частини. Тоді з’явилися чоловік і дружина. “Тому самі по собі ми подібні до половинок одного цілого”, — так сказав Яджнявалкья. Тому простір заповнений жінкою. Він пізнав її. Тоді народились люди.<br>4. І вона подумала: “Як може він пізнати мене після того, як зробив мене з самого себе? Що ж — я сховаюся”. Вона стала коровою, він — биком і пізнав її; тоді народилися корови. Вона стала кобилою, він жеребцем; вона ослицею, він — ослом і пізнав її; тоді народилися однокопитні. Вона стала козою, він — козлом; вона — вівцею, він — бараном і пізнав її; тоді народилися кози та вівці. І так те, що існує в парах, — все це він зробив на світ, аж до мурах.” (Бріхадараньяка упанішад. Розділ Мадху. Глава 1. 4:1–5).</blockquote><blockquote>Але ж корова була першою… Моя розповідь сьогодні про корів.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4H-dfK0DpCCRUxn8VodfiQ.jpeg" /></figure><p>Кожен з нас має свою корову. Онтогенез повторює філогенез і в духовному сенсі також. У нас корів доїли о 4-й ранку і гнали в поле. Бабуся завжди тримала корів, але я застала лише двох: руду Мільоху з прямими рогами та Чайку з великими чорно-білими плямами. Я зредку підходила до норовистої буцливої Мільохи і майже її не пам’ятаю, а ось зі спокійної Чайки все й почалося.</p><p>У нас «ганялися у поле» (тобто пасли корів) далеко від дому. Треба було проводити Чайку через болото за річку на Плавну, де вже закінчувалася вулиця та починалися пагорби, а далі ліс. Десь у цих курганів чекав пастух. І корову можна було залишити зі стадом і там же зустріти її ввечері. Одного разу ми з бабусею гнали Чайку з поля додому. Треба було перейти мостом. Тому бабуся пішла вперед, попередивши мене, корову не обганяти, бо міст вузький, а я поплелась у хвості. Чайка старим дерев’яним настилом йшла повільно і обережно, здається, вона тоді ще й тільна була. Мені було нудно і хотілося до бабусі якнайшвидше вперед. Я знала, що обганяти корову не можна, і буквально бачила, як упаду з мосту, але все одно пішла. Ритмічно хитався перед очима коров’ячий хвіст. Час встав. Корова м’яко штовхнула мене великим важким животом, і я полетіла в річку. Той рік був повноводним. На палі старого мосту я не потрапила. Пам’ятаю повільні зелені бульбашки над головою. Мені було близько п’яти років, тому плавати я ще не навчилася. Моря ніколи не бачила, а у північних річках холодно купатися. Але раптом десь взялися рибалки на човні і витягли дівча за куртку. Мені, звісно, ​​влетіло.</p><p>Можливо, я б не злякалася, якби не побачила реакцію дорослих. Як результат — життя змінилося: змінилася моя зовнішність, я почала хворіти та малювати. Пухка світла дівчинка потемніла, схудла, від нападів печінкової кольки лізла на стіну, і в нирках з’явився пісок. Тож 6 років я зустріла у лікарні. За три тижні у дитячій обласній краще мені не стало, лікарі розвели руки. Це зараз усі знають про психосоматику і про те, як із пост стресової ситуації виходити. А тоді у 75-му батьки просто забрали мене з лікарні та знайшли «бабку». Жила на 2-й Олександрівці жінка, яка лікувала травами. Смак цих гірких трав — зі мною і зараз, через півстоліття. Я зцілилася, а малювати так і не припинила. І трави завжди зі мною. А ви зустріли корову свого життя?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ag691pMimKoxqRHOg8Eyjw.jpeg" /></figure><p>Корова та інші парнокопитні в Первісному та Стародавньому світі вважалися священними тваринами та уособлювали божества. В індоєвропейській прамови <em>*Goh, *vrushabhah, *vats, *gomansah</em>. <em>Корова, бык, теленок, телка, нетель, говядина, телятина</em> в русском языке. <em>Корова, бичок, теля, телиця, ялівка, яловичина, телятина</em> українською мовою. <em>İnek, boğa, buzağı, düve, tosun, sığır ve dana eti</em> (Türkçe). <em>Сow, bull, calf, heifer, beef, veal</em> (English). Для того, що важливо, у мовах багато різних позначень.</p><p>Корова не тільки помічник, як кінь або пес. Вона — мати-годувальниця, їжа, небо, сила, родючість, бог. Слово <em>«говорити»</em> є парне слово апелятив до того самого санскритського <em>*goh</em> корова (порівн., російське «говядина») і <em>*rta</em> порядок, мова (порівн., російське <em>«ректи, изрёк»</em>). А до чого «говорити» до корови? Го — це об’єкт поклоніння у вигляді гучних заклинань. Говорити — це волати до богів.</p><p>Всі продукти життєдіяльності корів: м’ясо, молоко, масло, коров’ячий гній, сеча використовується людиною. А корова жертовно все віддає. Немовлячий вік людства — це епоха Тельця. Тому від печери Ласко 18–15 тисяч років тому до вбивства Мінотавра, від Сяну до Дону скрізь ці корови.</p><p>Корова — центральна постать у Давньоєгипетському царстві. Богиня Нут — космічна корова, захисний купол Землі. Тоді зрозуміло, чому в деяких народів Чумацький Шлях, галактика, в якій знаходиться Земля та Сонячна система називається Молочний Шлях.</p><p>Корова Аудумла в германо-скандинавській міфології з’явилася на початку часів з льоду й інею. За 3 дні Аудумла вилизала із солоного каміння всіх старших богів і асів. З її вимені текли 4 молочні річки, з яких вона всіх вигодувала.</p><p>Це той період, коли мозок немовляти — одні великі губи. Він пізнає світ через рота. Він відчуває тепло та захищеність. І все йому дають просто так задарма. Символ цього — корова-годівниця.</p><p>На Близькому сході божественність корови зв’язалася з духом та індивідуальною душею. Шеду в шумеро-аккадській міфології — особисті духи-охоронці людини, з головою людини, тілом бика та п’ятьма ногами, щоб скрізь встигати.</p><p>Постійні спроби єврейського народу створити золотого боввана тільця — це спогади про дитинство людства. Ти вже знаєш, що новий рік настав, а все одно пишеш за звичкою стару дату. Повернення назад до тільця поки Моше спілкується з Всевишнім, призводить до таємничої ірраціональної заповіді про червону корову. Навіть попіл «корови Моше-рабейну» існуватиме вічно. Важко знайти таку корову. Телиця повинна мати вік три роки або старше; природне народження; наявність хоча б двох чорних або білих волосків поруч робить її непридатною для жертвопринесення. Вона ніколи не носила ярма. Як зазначено в Трактаті <em>“Мішна Пара”</em> (Мішна — головна збірка усного закону, Пара — “телиця”) в період від Мойсея до руйнування другого храму було лише вісім жертвоприношень. Моше забив першу корову. 8 — число повноти.</p><p>Ця руда корова з’являється в другій найбільшій сурі Корану Аль-Бакара (Корова). Аллаг докладно пояснює, яка має бути корова в жертву.</p><p><em>«67. І коли сказав Муса народу своєму: «Воістину, Аллаг наказує вам забити корову!» Вони запитали: «Ти що глузуєш із нас?» Той відповів: «Шукаю захисту в Аллага, щоб не бути невігласом!»</em></p><p><em>68. Вони сказали: «Попроси свого Господа, щоб Він пояснив нам, якою вона повинна бути». Муса відповів: «Він говорить: корова повинна бути і не старою, і не телицею, а чимось середнім між цим. Тож робіть, що наказано вам!»<br> 69. Вони сказали: «Попроси свого Господа, щоб Він пояснив нам, якої вона повинна бути масті!» Муса відповів: «Він говорить: корова повинна бути рудою, світлого відтінку. Колір її тішить того, хто погляне на неї!»</em></p><p><em>70. Вони сказали: «Попроси свого Господа, щоб Він пояснив нам, якою повинна вона бути, бо всі корови для нас однакові. Тоді, якщо побажає Аллаг, ми неодмінно підемо правильним шляхом!»</em></p><p><em>71. Муса відповів: «Він говорить, що це корова, яка не оре та не ходить перед колесом для зрошування, вільна від будь-яких вад чи плям». Вони відповіли: «Тепер ти прийшов до нас з істиною!» І вони забили її, хоч думали вже цього не робити!»</em> [Коран. Сура 2. Аль-Бакара 67–71].</p><p>Християнство проводить паралель рудої телиці з Христом. Він — спокутна остання жертва, що своєю червоною кров’ю викупила всіх, хто увірував. Число Христа 888. Він — Людина восьмого дня. Все восьме — Божественне.</p><p>В індійській духовній традиції особливе місце завжди було відведено корові. Веди та упанішади розповідають про те, як корова прийшла в цей світ першою. Вішну — покровитель оселі та великої рогатої худоби. Його головна аватара Крішна — Говінда, пастух, що збирає навколо себе гопі — корів чи віддані душі. Шива їздить на волі Нанді.</p><p>Серед 15 асан у трактаті “Хатха-Йога Прадіпіка” згадана «поза голови корови» — <strong>гомукхасана</strong>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g6o-7z1QLBkp_bjUmWj1Og.jpeg" /></figure><p><em>Техніка виконання:</em></p><p>Сядьте на підлогу, зігніть ліву ногу та покладіть її п’яту збоку від правої сідниці. Зігніть праву ногу і покладіть її поверх лівої ноги так, щоб права п’ята виявилася збоку від лівого стегна на підлозі. Коліна повинні розташовуватися одне над одним. Стопи на одному рівні.</p><p>Заведіть ліву руку за спину знизу та зігніть її, а праву — через праве плече назустріч лівій, зімкніть пальці рук у замок. Випряміть тулуб, голову відхиліть трохи назад, і заплющить очі.</p><p>Повторіть асану, змінивши положення рук та ніг.</p><p>Про руки у стародавніх текстах нічого не сказано. Можуть бути інші варіанти. Один із них — на світлині.</p><p><em>Зосередження уваги:</em></p><ul><li>Для духовного вдосконалення — на аджна чакрі.</li><li>При фізичному та психічному тренінгу — на диханні та на прямій спині.</li></ul><p><em>Користь практики:</em></p><ul><li>ця асана допомагає при діабеті;</li><li>болях у спині;</li><li>закріпленості плечей та шиї;</li><li>при сексуальних розладах;</li><li>дає рухливість тазостегновим суглобам;</li><li>покращує струм крові та лімфи у малому тазу;</li><li>стимулює нирки;</li><li>усуває попереково-крижовий радикуліт та ревматизм;</li><li>розкриває грудну клітину.</li></ul><p><em>Протипоказання: </em>свіжі травми коліна, плеча</p><p>Під час церемонії пуджі богам приносять у жертву квінтесенцію — молоко та масло гхі. Підношення гуру також називається Корова.</p><p>І.А. Козловський на семінарі з кулінарно-дієтологічного мистецтво в йозі та аюрведе говорив, що молоко надзвичайно важливе для будь-яких медитацій.</p><p><em>«Молоко — це форма енергії, прани, це згущена прана. У йозі вважається, що — тільки за допомогою вживання молока можна осягнути Велику Істину. Молоко наповнює людину розумом, який відрізняє добре від поганого, корисне від шкідливого. Правильне вживання молока розвиває розум людини і є найкращою профілактикою та лікуванням алкоголізму, куріння, наркоманії, нескінченної множини неврозів».</em></p><p>Пророк Мухаммад (ﷺ) дуже любив молоко (лабан). Найкращим молоком він вважав коров’яче. Він говорив: <em>«Пийте молоко, бо воно знімає жар із серця, як палець скидає піт із чола. Більше того, воно дає силу спині, живить мозок, збільшує розум, оновлює зір і позбавляє від забудькуватості»</em> (повідомляється в книзі «Тіб Ан-Набаві» («Пророча медицина») імама Ібн Аль-Каїма رحمه الله )</p><p>Молоко має сечогінний ефект, чудово виводить мікроби з кишечника, полегшує болі при виразці шлунка, сприяє травленню, заспокоює нерви, допомагає при нервових напруженнях та розладах, корисно для шкіри, при атеросклерозі, зміцнює імунітет, корисно при лікуванні пародонтозу.</p><p>Від регулярного вживання молока, стверджує аюрведа, проходять практично всі хвороби (оскільки це пранаяма), відновлюється пам’ять, приходить повне заспокоєння, збільшується тривалість життя.</p><p>З погляду індійської культури, основна користь молока полягає, у зв’язку з початковим молоком первинного Океану, що проявляється в біологічній силі цієї субстанції.</p><p>Невелика кількість молока, випита на ніч, довго знаходиться в організмі людини, що дуже сприятливо, оскільки дозволяє повністю наситити організм біологічною силою спокою та самозцілення.</p><p>Молоко активно працює з пам’яттю, взагалі із центральною нервовою системою в цілому. В Індії, через те, що корова — священна тварина, давно і ґрунтовно працювали з правилами вживання молока. Весь секрет у знанні принципів, як вживати молоко. Дехто стверджує, що не може засвоювати молоко, не розщеплює його. Насправді вони не знають, як його правильно вживати.</p><p><strong><em>Секрети від Вчителя, як правильно вживати молоко</em></strong></p><p>Молоко пов’язане з Місяцем. Найкращий ефект приносить молоко, яке ви купили та випили у понеділок. Тому що Monday — це місячний день (Moon місяць). Молоко охолоджує, взимку воно може спричинити застудні захворювання. Тому в зимове молоко вам необхідно додати енергію Сонця у вигляді ложки масла гхі. Якщо ви регулярно додаєте гхі в молоко, то не застудіться. Звісно, ​​бажано пити молоко теплим.</p><p>Сон із 21 години посилює дію молока, особливо у жінок. Вони стають красивими та умиротвореними.</p><p>Індійська традиція рекомендує пити молоко лише ввечері чи рано-вранці. Найкращий час для вживання молока — з 19 до 21 години. Після цього не можна вживати будь-яку іншу їжу. Молоко завершує день. В решту доби молоко тільки заважає травленню.</p><p>Кількість молока визначається вранці за кількістю слизу та за легкістю підйому людини. Якщо вам важко вставати, а слизу багато, необхідно зменшити дозу молока. Щоб пробудження було легким і радісним, потрібно підібрати свою індивідуальну норму. Ознакою того, що молока було мало, є зайва нервозність після пробудження. Це можна легко зняти додатковим прийомом гарячого молока із шафраном.</p><p>Звичайна норма вечірнього молока може змінюватись від чайної ложки до півтори склянки, хоча загалом, засвоюваність поступово зростає. Якщо ваш організм не засвоює молоко, починайте з чайної ложки, поступово збільшуючи його кількість. Молоко потрібно вживати гарячим. В Індії рекомендують молоко довести до кипіння три рази (не кип’ятити, але довести до кипіння!). Додати фенхель, кардамон, корицю. Іноді рекомендують додати цукор або ложку меду (відповідно до індивідуальної конституції). Завжди вранці, а іноді ввечері додають шафран або куркуму.</p><p>Молоко потрібно пити маленькими ковтками та гарячим, наскільки ви можете витримати. Тоді воно сприятиме розвитку свідомості, що вкрай необхідно для набуття духовного знання. Якщо молоко стало теплим, тоді воно просто переробляється в сечу.</p><p>Гнів, злість, заздрість, образа, прагнення злого призведуть до повної нездатності засвоювати молоко. Якщо людина п’є молоко і не може переварити, значить у неї проблеми з її внутрішнім простором. А доброта, правдивість, милосердя дають змогу засвоїти навіть підвищену дозу молока.</p><p>Сухе молоко не втрачає своєї сили. Це концентрат енергії. Енергія нікуди не дівається.</p><p>Для насичення праною зазвичай рекомендують переливати молоко зі склянки в склянку.</p><p>Молоко ніколи не кип’ятять вдруге. Якщо залишилося вчорашнє молоко, його треба підігріти, але не кип’ятити.</p><blockquote>Для підвищення потенції</blockquote><blockquote>Склянку фініків залити двома склянками свіжого молока, всипати туди 1 чайну ложку порошку кориці. Добре перемішати. Поставити на добу у прохолодне місце. З’їсти фініки протягом дня, запиваючи цим молоком. Щоденне вживання суміші фініків, молока та кориці не тільки посилює статевий потяг, але зробить рясним та якісним сім’я. Особливо корисно в осінньо-зимовий період.</blockquote><blockquote>Для гарної роботи кишківника</blockquote><blockquote>Змішайте 5 нарізаних свіжих фініків, 1 чайну ложку гхі і 2 щіпки чорного перцю. Цю суміш слід з’їдати рано-вранці з 5.30 до 6.00 ранку, після чого їсти і пити протягом двох годин не слід. Така суміш сприяє посиленню всмоктувальної та асимілюючої функцій кишківника, а також покращує харчування кісткової тканини, функціонування кишківника, м’язовий тонус.</blockquote><p>Масло гхі — топлене вершкове масло. Але перш, ніж я про нього розповім, я зроблю невеликий відступ у дусі «тепло та волого», як Ігор Анатолійович говорив. У турецькій мові вершкове масло називається <em>tereyağı</em>. <em>Yağ</em> — це “жир, олія”. Що таке <em>Tere</em>? Слово прийшло з фарсі. <em>Tare</em> (تَره) означає “свіжий, вологий”. З цим коренем є чудова рослина <strong>Tereotu</strong>. Ви її точно знаєте. Є понад 90 видів Tereotu. Але ніхто її у нас практично ніколи не бачив, бо немає традиції вирощування. Це крес-салат. Латиною — Lepidium sativum. Одного разу Пророк Мухаммад(ﷺ) сказав: <em>“Запорука здоров’я у двох: алое та крес”.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*1Q7mJX1q-R4sLUcfRfDYHw.jpeg" /></figure><p>Що містить ця цілюща та поживна рослина? Крес має: вітаміни А, С, К і Е, фолієву кислоту (вітамін В9), білок, кальцій, залізо, магній, калій, фосфат, харчові волокна, вуглеводи, бета-каротин, лінолеву жирну кислоту. Тере має сечогінну, відхаркувальну, стимулюючу дію. Доші Капху та Вату знижує. Пітта-дошу підвищує.</p><p>Листя і коріння крес-салату використовуються при цинзі, зубному болю, захворюваннях ротової порожнини, при нервових хворобах. Це ранозагоювальний засіб та антиоксидант при лікуванні пухлин. Траву та насіння крес-салу у вигляді настоянки та відвару застосовують при хворобах серця та при гіпертонії. Тере прискорює метаболізм і дає відчуття ситості, тому є рослиною, яка допомагає при схудненні. Крес відіграє активну роль у лікуванні діабету завдяки своїй здатності знижувати рівень цукру в крові. Рослина очищає легені. У зв’язку з цим курцям особливо рекомендується вживати крес-салат. Завдяки ефекту афродизіаку тере може підвищити сексуальну силу та бажання. Крім усього цього, вживання крес-салату також відкриває шлях для утворення мінералів і вітамінів, необхідних для грудного молока.</p><p>Деякі групи ризику, для яких не рекомендується вживання кресу. Людям з низьким артеріальним тиском; тим, хто страждає захворюваннями шлунку (особливо виразкою, гастритом у гострій фазі); тим, у кого гіпертиреоз; жінки при надії або жінки, які годують груддю (все залежить від того, чи їла мама цю рослину до і під час вагітності). Крім того, оскільки крес-салат знижує рівень цукру в крові, споживання його з ліками від діабету може бути ризикованим.</p><p>Турки tere otu подають разом із рибою. Я вам пропоную солодку страву з насінням крес-салату. <strong>Хаб аль хамра. </strong>Це рецепт, який ми вивезли із емірату Al Fujairah (ОАЕ). Там — це національний смаколик. Хамра — це насіння крес-салату.</p><p>Чудовий напій, родич пакистанської фалуди та індійського кхіра. На основі насіння крес-салату.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2SUd3Kyja0_bPnTp7fkB_w.jpeg" /></figure><blockquote>Інгредієнти: 1/4 чашки насіння хамри; 1/2 чашки води; 4 чашки молока; 2 столові ложки цукру; 2 столові ложки порошку заварного крему (не обов’язково); 3 коробочки зеленого кардамону; 1 щіпка шафрану; 1 чайна ложка олії гхі; щіпка солі; 4 краплі харчової рожевої води</blockquote><blockquote>Насіння хамри замочити на півгодини. За цей час вони вп’ятеро збільшаться у розмірі, стануть слизькими і клейкими, як ікра риб. Шафран для розкриття смаку спочатку треба розвести в ложці олії гхі. Всі інгредієнти, крім насіння хамри, шафрану та рожевої води, змішати та поставити на малий вогонь. Постійно помішуючи, довести молоко до кипіння. У цей момент додати шафран та насіння хамри. Розмішувати, щоб не було грудочок. Кипить все 1 хв. Потім знімаємо, додаємо рожеву воду і п’ємо гарячим чи холодним.</blockquote><p>Коли боги і демони збовтували світовий океан при мощі змія Васукі як мотузки, води перетворилися на молоко, а потім на масло. Кулінарна традиція бхакті-йоги немислима без <strong>гхі.</strong></p><p>Для приготування гхі необхідне справжнє несолене свіже вершкове масло. Від щасливої ​​корови, яка бродила луками і яку ви особисто знали. Масло пряжать у великій товстостінній каструлі або казані на середньому вогні. Розтопіть і доведіть до кипіння. Коли на поверхні масла з’явиться біла піна, зменшіть вогонь і залиште каструлю у відкритому вигляді. Іноді знімайте тверді частинки, що піднімаються на поверхню. Слідкуйте, щоб масло не підгоріло. Якщо масло топити на сильному вогні або занадто довго, воно потемніє.</p><p>Час приготування гхі залежить від кількості вершкового масла. Якщо 1 кг — то 1 година (на виході 800 г гхі), якщо 2,5 кг — то 3 години (на виході 2,2 кг гхі), якщо 5 кг — то 5 годин (на виході 4,6 кг гхі) . Іноді гхі отримують перетопленням не на відкритій плиті, а в духовці (тоді час пряження збільшується на 1/3).</p><p>Хороше готове пряжене масло має золотистий колір і прозоре настільки, що крізь нього можна побачити дно каструлі. Акуратно перелийте гхі в банку або глиняний горщик і дайте охолонути до кімнатної температури, не закриваючи кришкою.</p><p>Тверді білі частинки, зняті з поверхні олії, і осад, що залишився на дні каструлі, можна додати в овочі, супи, рис тощо.</p><p>В Індії гхі називають «рідким золотом». Про багатство господаря споконвіку судили з того, який у нього був запас гхі. Масло гхі називають «їжею для мозку». Гхі не тільки не поступається рослинним оліям, але навіть перевершує їх.</p><blockquote>При анемії, статевій слабкості та синдромі хронічної втоми:</blockquote><blockquote>Покладіть 10 свіжих фініків у банку з гхі (близько 1 л), додайте 1 чайну ложку імбиру, 1/8 чайної ложки кардамону та дрібку шафрану. Закрийте кришкою та залиште у закритому теплому місці на тиждень. Через тиждень з’їдайте по 1 фініку рано вранці. Це хороший засіб при анемії, статевій слабкості, синдромі хронічної втоми та ранкових нездужаннях під час вагітності.</blockquote><p>Промивання очей лікувальним маслом гхі називається <strong>Нетра басті</strong>. Неприємні спогади, емоційні проблеми, вигоряння фіксуються у нашому тілі. Біль у спині, плечах, шиї, щелепах, очах — нагадує нам про травму, що застигла. Процедура нетра басті допомагає нам розслабитися.</p><p>Всім масляним процедурам передує аюрведичний масаж обличчя, який заспокоює, налаштовує та готує. Маска з романом та вдихання аромату трав.</p><p>Я роблю з борошна та води кільце. Це буде запруда, щоб олія залишалася на очах. Гхі розігрівається до температури тіла. Після цього масло обережно почергово заливається у кожне око.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MP2ts9dTgxHnZJ-clp5qzw.jpeg" /></figure><p>Показання:</p><ul><li>напруга в очах</li><li>поганий зір</li><li>біль та втома в очах</li><li>одутле обличчя</li><li>землистий колір шкіри</li><li>проблеми з пам’яттю</li><li>напруга в тілі</li><li>депресивні стани</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mKdEZDn_KMT9RWfh1byAOQ.jpeg" /></figure><p>Вплив:</p><ul><li>живить очі</li><li>усуває напругу в очних яблуках, покращує зір</li><li>зміцнює нервову систему через очне яблуко, яке безпосередньо з’єднується з мозком</li><li>надає блиску очам</li><li>розгладжує зморшки</li><li>посилює глибину сприйняття кольору</li><li>створює почуття легкості та прийняття</li><li>розвиває глибоке почуття задоволеності</li><li>поліпшує пам’ять</li><li>поліпшує здатність говорити іноземними мовами</li><li>дає м’яке згадування неприємних моментів життя</li><li>знімає напругу в тілі</li><li>дає граціозність у зовнішності</li></ul><blockquote><strong>Література</strong></blockquote><blockquote>Козловский И.А., Андросова В.В., Андросова В.И., Скубко Е.В. Йога — путь к себе. –Донецк: ДООО «Центр Дискавери», 2007. — 97 с. — С. 82</blockquote><blockquote>Козловский И.А. Бхакти-йога — мистический путь Божественной Любви /И.А. Козловский; ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО. — Донецк: Изд-во «Ноулидж» (донецкое отделение), 2013. — 209 с. — С. 110–111</blockquote><blockquote>Козловский И.А. «…Вот я, пошли меня» (Исаия 6:8): сборник выступлений в христианских церквах 2005–2007 гг./ ДООО «Центр Дискавери» . — Донецк: «Вебер» (Донецкое отделение), 2008. Том 1: 442 с. — С.412</blockquote><blockquote>Козловский И.А. Кулинарно-диетологическое искусство в йоге и аюрведе. — Донецк: «Світ книги», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2013. — 386 с. — С.328–332</blockquote><blockquote>Козловский И.А. Традиционное искусство хакимов — мусульманских целителей Индии. — Донецк: «Донбасс», ДООО «Центр Дискавери», ЦРИМДО, 2014. — 166 с. — С.63–65</blockquote><blockquote>Маковский М.М. Сравнительный словарь мифологической символики в индоевропейских языках: Образ мира и миры образов. — Москва: Гуманит. изд. центр ВЛАДОС, 1996. — 416 с. — С. 295–298</blockquote><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F8zacT7Y9Avo%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D8zacT7Y9Avo&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F8zacT7Y9Avo%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d7369104a73c7ced0aa9f47347b523bc/href">https://medium.com/media/d7369104a73c7ced0aa9f47347b523bc/href</a></iframe><h4>Çünkü inek ilkti</h4><blockquote>Brihadaranyaka Upanishad’da (MÖ 8. yüzyıl) şöyle denmektedir:</blockquote><blockquote>1. Başlangıçta bütün bunlar sadece puruşa biçimindeki Atman’dı. Etrafına bakındı, kendisinden başka kimseyi göremedi. Ve ilk önce dedi ki: “Ben’im.” İşte “Ben” ismi böyle ortaya çıktı. Bu nedenle bugün bile, kendisine soru sorulan kişi önce “Benim” diyor, sonra da taşıdığı başka bir ismi söylüyor…</blockquote><blockquote>2. Korkmuştu. Bu yüzden insanlar (hâlâ) yalnız kalmaktan korkuyorlar. “Benden başka hiçbir şey yoksa, neden korkuyorum?” diye düşündü. Tek başına bundan korkusu gitti, çünkü korkacak ne vardı? Hakikaten, korku ikinci bir varlıktan gelir.</blockquote><blockquote>3. Aslında o, sevinç nedir bilmiyordu. Bu nedenle yalnız olan sevinci bilmez. İkincisini istiyordu. Birbirlerine sarılan kadın ve erkek gibi oldu. Kendini iki parçaya böldü. Ondan karı koca doğdu. “Bu (beden) bir bezelyenin iki yarısından biri gibi, kişinin yarısıdır” dedi Yajnavalkya. Bu yüzden bu boşluk gerçekten de dişil prensiple tarafından doldurulur. Onunla birleşti. Sonra insanlar doğdu.</blockquote><blockquote>4. O, “Beni kendisinden ürettikten sonra benimle nasıl birleşebilir? Peki, kendimi saklayayım.” diye düşündü. Kendisi inek oldu, diğeri boğa oldu ve onunla birleşti; bundan inekler doğdu. Biri kısrak oldu, diğeri aygır; biri dişi eşek oldu, diğeri erkek eşek oldu ve onunla birleşti; bundan tek toynaklı hayvanlar doğdu. Biri dişi keçi oldu, diğeri erkek keçi; biri koyun oldu, diğeri koç oldu ve onunla birleşti; bundan keçiler ve koyunlar doğdu. Böylece çiftler halinde var olan her şeyi karıncalara kadar yansıttı.” (Brihadaranyaka Upanişad. Madhu Bölümü. Bölüm 1. 4:1–5)</blockquote><p>Her birimizin kendi ineği var. Ontogenez, filogenezi ruhsal anlamda da tekrarlar. Sabah saat 4&#39;te inekleri sağıp tarlaya çıkardık. Babaannem her zaman inek beslerdi. Ama ben sadece son ikisini yakalayabildim: Düz boynuzlu kızıl saçlı Milöha ve büyük siyah beyaz benekli Çayka. Ben nadiren inek Milöha’ya yaklaşıyordum. Saldırgan bir yapısı vardı ve tos vuruyordu. Onu neredeyse hiç hatırlamıyorum. Bütün bu hikâye sakin inek Çayka’nın başına geldi.</p><p>İneklerimizi evimizden uzakta otlatıyorduk. Sabahleyin genelde Çayka’yı nehrin ötesine götürürdük. Orada, höyüklerin arkasında onu bir çoban bekliyordu. İnek sürüye bırakılabilirdi. Akşamları ineği karşılayıp eve götürürdük. Bir akşam, babaannem, Çayka ve ben tarladan dönüyorduk. Köprüyü geçmemiz gerekiyordu. Büyükanne öne doğru yürüdü. İnek onu takip etti. Ben de arkalarından gittim. Çayka eski ahşap güvertede yavaş ve dikkatli bir şekilde yürüyordu. O sırada ineğin hamile olduğu anlaşılıyor. Sıkılmıştım ve bir an önce babaannemin yanına gitmek istiyordum. Bir ineği geçemeyeceğimi biliyordum. Kendimin köprüden düşeceğini biliyordum. Gözlerimin önünde bir ineğin kuyruğu ritmik bir şekilde sallanıyordu. Zaman durmuş. İnek kocaman ve ağır karnıyla beni hafifçe itti ve ben nehre doğru uçtum. O yıl çok yağmur yağdı. Eski köprünün yığınlarına ulaşamadım. Başımın üstünde yavaş yavaş yükselen yeşil baloncukları hatırlıyorum. Yaklaşık beş yaşındaydım, henüz yüzmeyi öğrenmemiştim. Hiç deniz görmedim, kuzey nehirlerinde yüzmek çok soğuk. Ama balıkçı teknesinin içinden biri belirdi ve beni ceketimden tutup çekip çıkardılar. Elbette çok azarlandım.</p><p>Yetişkinlerin tepkisini görmeseydim belki de korkmayacaktım. Sonuç olarak hayatım değişti: Dış görünüşüm farklılaştı, hastalanmaya başladım, hemen yetişkin gibi çizmeye başladım. Tombul, sarı saçlı bebek giderek esmerleşti ve zayıfladı. Karaciğer sancısı atakları nedeniyle ağrıdan duvarlara tırmanıyordum. Böbreklerimde kum var. İşte bu yüzden altıncı yaş günümü hastanede kutladım. Hastanede 3 hafta geçirdim ama hiçbir gelişme olmadı. Doktorlar pes ettiler. Artık herkes psikosomatik hakkında bilgi sahibi ve stres sonrası durumlardan nasıl çıkılacağını biliyor. 1975&#39;te annemle babam beni hastaneden çıkarıp bir şifacı buldular. 2.Aleksandrovka’da şifalı bitkilerle tedavi yapan bir kadın yaşıyordu. Bu acı otların tadı, aradan yarım asır geçmesine rağmen hâlâ damağımda. İyileştim ve çizmeyi hiç bırakmadım. Ve otlar her zaman yanımda.</p><p>Hayatınızın ineğiyle tanıştınız mı?</p><p>İlkel ve antik dünyada inekler ve diğer çift toynaklı hayvanlar kutsal hayvanlar ve kişileştirilmiş tanrılar olarak kabul edilirdi. <em>*Goh, *vrushabhah, *vats, *gomansah, *bhugo-s</em> (Hintavrupa Anadili). <em>İnek, boğa, buzağı, düve, tosun, sığır ve dana eti</em> (Türkçe). <em>Корова, бык, теленок, телка, нетель, говядина, телятина</em> (Rusça). <em>Корова, бик, теля, телиця, ялівка, яловичина, телятина</em> (Ukraynaca). <em>Сow, bull, calf, heifer, beef, veal</em> (İngilizce). Dillerde önemli gerçekleri ifade eden pek çok kelime vardır.</p><p>İnek, at veya köpek gibi sadece bir yardımcı değildir. O, emziren annedir, yiyecektir, gökyüzüdür, kuvvettir, doğurganlıktır, tanrıdır. Slavcadaki <em>говорити</em> “konuşmak” kelimesi, aynı Sanskritçedeki <em>*goh</em> “inek” ve <em>*rta</em> “sırası, satır, konuşma” kelimelerinin eşleştirilmiş bir adlandırma kelimesidir. <em>Говорити</em> ve <em>корова</em> kelimeleri arasında nasıl bir ilişki vardır? İnek yüksek sesle yapılan büyülerle bir tapınma nesnesidir. <em>Говорити “konuşmak” aslen “tanrılara seslenme / kyalvarmak” anlamına geliyordu.</em></p><p>İneklerin tüm atık ürünleri; et, süt, tereyağı, gübre, idrar insanlar tarafından kullanılır. İnek her şeyini fedakarca veriyor. İnsanlığın bebeklik dönemi Boğa burcu çağıdır. Dolayısıyla Lascaux Mağarası’ndan (18–15 bin yıl önce) Minotaur’un öldürülmesine, “<em>San Nehri’nden Don Nehri’ne”</em> (Ukrayna Marşı’nda söylendiği gibi) kadar her yerde bu inekler var.</p><p>İnek, Eski Mısır krallığında merkezi bir figürdür. Tanrıça Nuit (veya Nut), Dünya’nın koruyucu kubbesi olan kozmik nektir. Bu durumda, bazılarının Samanyolu’na (galaksimize) neden “sütlü yolu” dedikleri ortaya çıkıyor. Samanyolu’nun Yunanca ismi “<em>Glaxias Kyklos</em>” Sütlü Halka anlamına gelir. Latince’ye benzer şekilde “<em>Via Lactea</em>” Sütlü Yol olarak geçmiştir.</p><p>İskandinav mitolojisi’nde Audhumbla’ ilkel bir inektir, zamanın başlangıcında buz ve kırağıyla birlikte ortaya çıkmıştır. Üç gün boyunca tuz bloklarını yaladı ve ilk tanrıları ve asları vâr etti. Memesinden dört ırmak süt akıyordu ve herkesi onlarla besliyordu.</p><p>Bu dönemde bebeğin beyni büyük dudaklar gibidir. Dünyayı ağzından öğreniyor. Kendini sıcak ve korunaklı hissediyor. Ve ona her şeyi bedava veriyorlar. Bu dönemin sembolü bir Besleyen inektir.</p><p>Mezopotamya’da ineğin tanrısallığı ruh ve bireysel canla ilişkilendirilmiştir. Sümer mitolojisinde Şedu, bir kişinin kişisel koruyucu ruhlarıdır. Şedu tapınak ve sarayları koruyan insan başı taşıyan kanatlı bir boğanın, beş bacaklıdırlar adıdır.</p><p>Yahudi halkının sürekli olarak altın buzağı heykeli yapma çabaları, insanlığın çocukluğuna dair anılardır. Yeni yılın geldi biliyorsunuz ama yine de alışkanlıktan eski tarihi yazıyorsunuz. Buzağıya dönüş, halkın yalnız bırakıldığı ve Hz. Musa (as)’nın Yüce Tanrı ile iletişim kurduğu her defasında gerçekleşir. Bu durum en onunda Rabbin ‘kızıl düve’ hakkında gizemli ve mantıksız bir emir göndermesine yol açar. Hatta, Hz. Musa’nın düvesinin külleri bile sonsuza kadar var olacaktır. Böyle bir inek bulmak zordur. Düvenin üç yaş ve üzeri olması gerekiyor. Hiçbir zaman boyunduruk takmadı. Eğer saçında en az iki tane siyah veya beyaz kıl varsa kurban edilmeye uygun değildir. Mişna Para Risalesi’nde (Mişna, Yahudilik’in sözlü hukukun başlıca derlemesidir, Para “düve” anlamına gelir) belirtildiği gibi, Musa’dan ikinci mabedinde yıkılışına kadar geçen dönemde sadece sekiz kurban sunulmuştu. Musa ilk ineği kesti. 8, bütünlüğün sayısıdır.</p><p>Bu kırmızı inekten bahseden Kur’an-ı Kerim’in en uzun en eski suresi olan Bakara Suresi (Arapça: سورة البقرة(. Allah, kurbanlık olarak hangi tür ineğin kullanılacağını detaylı olarak açıklamıştır.</p><p><em>«Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla</em></p><p><em>67.</em> <em>Hani Mûsâ kavmine, “Allah, size bir sığır kesmenizi emrediyor” demişti. Onlar da, “Sen bizimle eğleniyor musun?” demişlerdi. Mûsâ, “Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım” demişti.</em></p><p><em>68.</em> <em>“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı, ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.”</em></p><p><em>69.</em> <em>Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de, rengi neymiş? açıklasın” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki, o, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır” dedi.</em></p><p><em>70.</em> <em>“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce, birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz” dediler.</em></p><p><em>71.</em> <em>Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki; o, çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan bir sığırdır.” Onlar, “İşte, şimdi tam doğrusunu bildirdin” dediler. Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu yapmayacaklardı.» [Kur’an-ı Kerim. Bakara Suresi 67–71]</em></p><p>Hıristiyanlık, kızıl düve ile Hz. İsa (as) arasında paralellik kurar. O, kefaret ödeyen son kurbandır. O, bütün imanlıların günahlarını kırmızı kanıyla kefaret etti. Mesih’in sayısı 888&#39;dir. O, sekizinci günün Adamı’dır. Sekizincisi de İlahidir.</p><p>Hint manevi geleneğinde ineğe her zaman özel bir yer verilmiştir. Vedalar ve Upanişadlar, ineğin dünyaya ilk gelen canlı olduğunu anlatır. Vişnu ocağın ve sığırların koruyucusudur. Onun başlıca avatarı Krişna’dır. Çoban Tanrı Krishna Govinda, etrafında gopileri, yani inekleri veya adanmış ruhları toplar. Tanrı Şiva, öküz Nandi’nin sırtındadır.</p><p><em>“Hatha Yoga Pradipika”</em> adlı eserde 15 asana arasında inek başı pozu — <strong>gomukhasana</strong>’dan da bahsedilmektedir.</p><p><em>Asana tekniği: </em>Yere oturuyorsunuz. Sol bacağınızı bükecek ve topuğu sağ kalçanızın yanına yerleştireceksiniz. Sağ bacağınızı bükecek ve sağ topuğunuz yerde sol uyluğunuzun yanında olacak şekilde sol bacağınızın üzerine yerleştireceksiniz. Dizler birbirinin üstünde olmalıdır. Ayaklar aynı seviyede.</p><p>Sol elinizi aşağıdan arkanıza koyun ve bükün. Sağ elinizi sağ omzunuzun üzerinden solunuza doğru getirin ve parmaklarınızı kilide kapatın. Gövdenizi düzeltin, başınızı biraz geriye doğru eğin ve gözlerinizi kapatın.</p><p>Kolların ve bacakların pozisyonunu değiştirerek bu asanayı tekrar edeceksiniz.</p><p>Eski metinlerde eller hakkında hiçbir şey söylenmez. Diğer seçenekler mümkündür.</p><p><em>Dikkat konsantrasyonu:</em></p><ul><li>Ajna çakrada ruhsal gelişim için dikkatinizi yoğunlaştırırsınız.</li><li>Fiziksel ve zihinsel eğitimde, nefes almaya ve düz bir sırta odaklanacaksınız.</li></ul><p><em>Gomukhasana Uygulamasının Faydaları:</em></p><ul><li>Şeker hastalığına yardımcı olur.</li><li>Sırt ağrısı için faydalıdır.</li><li>Bu uygulama omuzları ve boynu gevşetir.</li><li>Asana cinsel bozukluklarda iyidir.</li><li>Gomukhasana kalça eklemlerine hareketlilik verir.</li><li>Pelvisteki kan ve lenf akışını iyileştirir.</li><li>Böbrekleri uyarır, siyatik ve romatizmayı ortadan kaldırır, göğsü açar.</li></ul><p><em>Kontrendikasyonlar. </em>Dizde, omuzda taze yaralanmalar</p><p>Puja töreni sırasında tanrılara en önemli şey olan süt ve tereyağı sunulur. Guruya (akıl hocaya) sunulan adaklara da inek denir.</p><p>Yoga ve Ayurveda’da mutfak ve diyet sanatı üzerine düzenlenen bir seminerde konuşan İ.A. Kozlovski, <strong>süt</strong>ün her türlü meditasyon için son derece önemli olduğunu söyledi.</p><p><em>“Süt bir enerji biçimidir, pranadır, yoğunlaştırılmış pranadır. Yogada, ancak süt içerek Büyük Hakikat’in kavranabileceğine inanılır. Süt insana iyiyi kötüden, yararlıyı zararlıdan ayıran bir zekâ kazandırır. Sütün doğru tüketimi insanın zihnini geliştirir ve alkolizm, sigara, uyuşturucu bağımlılığı ve birçok nevrozun en iyi önlenmesi ve tedavisidir.”</em></p><p>Hz. Muhammed (ﷺ) sütü çok severdi. İnek sütünün en iyisi olduğunu düşünüyordu. Dedi ki: <em>“Sütü kullanın, çünkü o, alından teri silen parmak gibi, kalpten harareti siler. Sırtı kuvvetlendirir, aklı artırır, zihni keskinleştirir, görüşü berraklaştırır ve unutkanlığı giderir.”</em> (İmam İbn-i Kâim’in “Tıbb-ı Nebevi” adlı kitabında rivayet edilmiştir).</p><p>Süt idrar söktürücü etkiye sahiptir, bağırsaklardaki mikropları mükemmel bir şekilde temizler, mide ülseri ağrısını hafifletir, sindirimi destekler, sinirleri yatıştırır, sinir gerginliği ve rahatsızlıklarına yardımcı olur, cilt için iyidir, ateroskleroza iyi gelir, bağışıklık sistemini güçlendirir, faydalıdır periodontal hastalığın tedavisi.</p><p>Ayurveda, sütün düzenli tüketilmesinin hemen hemen tüm hastalıkları iyileştirdiğini (çünkü bir pranayamadır), hafızayı onardığını, tam bir dinginlik sağladığını ve yaşam süresini uzattığını iddia ediyor.</p><p>Hint kültürel bakış açısından sütün en önemli faydası, kadim Okyanus’un orijinal sütüyle olan bağlantısında yatmaktadır. Bu durum, maddenin biyolojik gücüne de yansıyor.</p><p>Gece içilen az miktardaki süt, insan vücudunda uzun süre kalır. Bu, bedenin barışın ve kendi kendini iyileştirmenin biyolojik gücüyle tamamen doymasını sağlar.</p><p>Süt, genel olarak hafıza ve merkezi sinir sisteminin tamamı ile aktif olarak çalışır. İnek kutsal bir hayvan olduğundan, Hindistan’da süt içmenin kuralları üzerinde uzun ve titizlikle çalışılmıştır. Bazı insanlar sütü sindiremediklerini iddia ediyorlar. Aslında onu nasıl doğru kullanacaklarını bilmiyorlar.</p><p><em>Akıl hocamdan süt içmenin doğru yolları</em></p><p>Süt Ay ile ilişkilendirilir. En iyi etkiyi pazartesi günü satın alıp içtiğiniz sütten alırsınız. Çünkü pazartesi bir Ay günüdür. Süt vücudu serinletir. Kışın soğuk algınlığına sebep olabilir. Bu nedenle kış sütünüze bir kaşık ghi tereyağı formunda güneş enerjisi eklemeniz gerekiyor. Süte düzenli olarak ghi tereyağı eklerseniz soğuk algınlığına yakalanmazsınız. Elbette sütü ılık içmek tavsiye edilir.</p><p>Özellikle kadınlarda saat 21:00&#39;den itibaren uyumak sütün etkisini artırıyor. Güzel ve huzurlu oluyorlar.</p><p>Hint geleneğinde sütün yalnızca akşam veya sabah erken saatlerde içilmesi tavsiye ediliyor. Süt içmek için en iyi zaman akşam 19:00 ile 21:00 arasıdır. Bundan sonra başka hiçbir yiyecek yememelisiniz. Süt günü sonlandırır. Günün geri kalanında ise süt sadece sindirime müdahale eder.</p><p>Sabahleyin süt miktarı, kişinin uyanma kolaylığına ve mukus miktarına göre belirlenir. Eğer ayağa kalkmakta zorluk çekiyorsanız ve vücudunuzda çok fazla mukus varsa süt dozunu azaltmanız gerekir. Uyanmayı kolay ve keyifli hale getirmek için, kendinize özgü normları seçmeniz gerekir. Sütün az olduğunun bir işareti de uyandıktan sonra aşırı sinirlilik halidir. Bu durum safranlı sıcak süt ilavesiyle kolaylıkla telafi edilebilir.</p><p>Akşam sütünün normal miktarı bir tatlı kaşığından bir buçuk su bardağına kadar değişebilir. Genel olarak sindirilebilirlik giderek artar. Eğer vücudunuz sütü sindiremiyorsa, bir tatlı kaşığıyla başlayıp miktarı giderek artırın. Süt sıcak tüketilmelidir. Hindistan’da sütün üç kez kaynama noktasına getirmek önerilir (kaynatmak değil). Rezene, kakule ve tarçını ekleyin. Bazen şeker veya bir kaşık bal (kişinin bünyesine göre) eklenmesi tavsiye edilir. Mutlaka sabahleyin, bazen de akşamları safran veya zerdeçal ekleyin.</p><p>Sütü küçük yudumlarla ve dayanabileceğiniz kadar sıcakta içmelisiniz. O zaman manevi bilginin edinilmesi için son derece gerekli olan şuurun gelişmesine katkıda bulunacaktır. Süt soğutulursa, idrar haline dönüşür.</p><p>Hiddet, öfke, kıskançlık, kin ve kötülük arzusu, sütün tam hazmedilemez hale gelmesine yol açacaktır. Eğer bir kişi süt içiyorsa ve bunu sindiremiyorsa, bu onun iç mekanında sorun olduğu anlamına gelir. İyilik, doğruluk ve merhamet, bir miktar sütün bile daha iyi sindirilmesini sağlar.</p><p>Kuru süt gücünü kaybetmez. Yoğunlaşmış enerjidir. Enerji asla yok olmaz.</p><p>Prana ile doyurulmak için genellikle sütü bardaktan bardağa dökmek tavsiye edilir.</p><p>Süt hiçbir zaman ikinci kez kaynatılmaz. Eğer dünden kalan sütünüz varsa onu ısıtmanız gerekiyor ancak kaynatmayın.</p><p>Cinsel gücü arttırmak için</p><p>Bir bardak hurmanın üzerine iki bardak taze süt dökün ve içine 1 tatlı kaşığı tarçın tozu ekleyin. İyi karıştırın. Serin bir yerde 24 saat bekletin. Bu sütün yanında gün boyunca hurma tüketin. Hurma, süt ve tarçın karışımının günlük olarak tüketilmesi, cinsel isteği artırmanın yanı sıra erkek sperminin bol ve kaliteli olmasını da sağlayacaktır. Özellikle sonbahar-kış döneminde çok kullanışlıdır.</p><blockquote>Bağırsakların iyi çalışması için</blockquote><blockquote>5 adet doğranmış taze hurmayı, 1 tatlı kaşığı ghi tereyağı ve 2 tutam karabiberle karıştırın. Bu karışımı sabahın erken saatlerinde, saat 05.30–06.00 arasında tüketmelisiniz. Daha sonra iki saat boyunca bir şey yiyip içmemelisiniz. Bu karışım bağırsakların emilim ve sindirim fonksiyonlarını güçlendirmeye yardımcı olur, ayrıca kemik dokusunun beslenmesini, bağırsak fonksiyonlarını ve kas tonusunu iyileştirir.</blockquote><p>Ghi, saflaştırılmış tereyağıdır. Sizlere bundan bahsetmeden önce, İgor Anatolyeviç’in dediği gibi, “sıcak ve yaş” ruhuna uygun olarak küçük bir sapma yapacağım. Tereyağı kelimesinin oluşturulmuş bir birleşik sözcüktür iki kökü vardır. Persçe “taze, yaş” anlamına gelen tare (تَره) sözcüğü ile Eski Türkçe yāġ “hayvansal yağ veya süt yağı” sözcükleriyle oluşturulmuş bir birleşik sözcüktür. Aynı kökten <strong>Tere otu</strong> adında muhteşem bir bitki de vardır. Onu kesinlikle tanıyorsun. Tere otu’nun 90&#39;dan fazla türü bulunmaktadır. Ama bizde bunu yetiştirme geleneği yok. Latınca adı Lepidium sativum olan tere otu; yeşil yapraklı, sağlıklı ve besleyici bir bitki olarak bilinir. Hz. Muhammed (ﷺ) bir keresinde şöyle buyurmuştur: <em>“Sağlığın anahtarı iki şeydedir: Sarısabır ve tere.”</em></p><p>Tere otunun içerdiği bileşenleri şu şekilde sıralayabiliriz: A, C, K ve E vitamini, folik asit (B9 vitamini), protein, kalsiyum, demir, magnezyum, potasyum, fosfat, diyet lifi, karbonhidrat, beta-karoten, omega-6 ve omega-3 yağ, linoleik yağ asidi. Tere otunun idrar söktürücü, balgam söktürücü ve uyarıcı etkisi vardır. Kapha ve Vata doşalarını azaltır. Pitta doşasını arttırır.</p><p><em>Tere Otunun Faydaları Nelerdir?</em></p><p>Tere otunun yaprakları ve kökleri iskorbüt, diş ağrısı, ağız boşluğu hastalıkları ve sinir hastalıklarına karşı kullanılır. Tere otu, tümör tedavisinde yara iyileştirici ve antioksidan olarak kullanılır. Tere otu ve tohumları infüzyon ve kaynatma şeklinde kalp hastalıkları ve hipertansiyonda kullanılır. Metabolizmayı hızlandıran ve tokluk hissi veren tere otu, kilo vermeye yardımcı bir bitkidir. Kan şekerini düşürme özelliği nedeniyle diyabetin tedavisinde etkin bir rol oynar. Akciğerleri temizler. Bu yönüyle özellikle sigara içenlerin tere otu tüketmesi tavsiye edilir. Afrodizyak etkisi sayesinde cinsel gücü ve isteği artırabilir. Tüm bunların dışında tere otu kullanımı anne sütü için gereksinim duyulan mineral ve vitaminlerin oluşmasına da zemin hazırlar.</p><p>Tere otunun kullanımının sakıncalı olduğu bazı risk grupları şu şekildedir: Düşük tansiyona sahip bireyler; Mide hastalıklarından (özellikle ülser, gastrit) muzdarip olanlar; Hipertiroidi hastası olanlar; Hamile olan ya da emziren kadınlar (her şey annenin hamilelik öncesinde ve sırasında bu bitkiyi yiyip yemediğine bağlıdır). Ayrıca tere otu kan şekerini düşürdüğünden diyabet ilaçlarıyla beraber tüketilmesi riskli olabilir.</p><p>Türkler tere otu balıkla birlikte servis ederler. Sizlere tere tohumuyla yapılmış tatlı bir tarif öneriyorum. <em>Hab al hamra.</em> Bu tarifi Al Fujairah Emirliği’nden (BAE) getirdik. Orada ulusal bir tatlı var. Hamra, tere bitkisinin tohumudur. Pakistan faludası ve Hindistan khir’ine yakın, harika bir içecek. Ama tere tohumuna dayalı.</p><blockquote>İçindekiler: 1/4 su bardağı hamra tohumu; 1/2 su bardağı su; 4 su bardağı süt; 2 yemek kaşığı şeker; 2 yemek kaşığı muhallebi tozu; 3 adet yeşil kakule baklası; 1 tutam safran; 1 çay kaşığı ghi yağı; bir tutam tuz; 4 damla gül suyu</blockquote><blockquote>Hamra çekirdeklerini yarım saat suda bekletin. Bu süre içerisinde boyutları 5 katına çıkacak, balık yumurtası gibi kaygan ve yapışkan hale gelecektir. Safranın aromasını ortaya çıkarmak için öncelikle bir kaşık tereyağında eritmeniz gerekiyor. Hamra tohumları, safran ve gül suyu hariç tüm malzemeleri karıştırıp kısık ateşte pişirin. Sütü sürekli karıştırarak kaynatın. Bu aşamada safran ve hamra tohumlarını ekleyin. Topak kalmayacak şekilde karıştırmanız gerekiyor. Hepsi 1 dakika kadar kaynatılır. Daha sonra ocaktan alıp kaselere boşaltıp üzerine gül suyu ekleyip sıcak sıcak içebilirsiniz.</blockquote><p>Tanrılar ve iblisler, yılan Vasuki’nin ip gibi kullandığı güçle dünya okyanusunu çalkalayınca, sular önce süte, sonra da tereyağına dönüştü. Bhakti yoganın mutfak geleneği ghi olmadan düşünülemez.</p><p><strong>Ghi </strong>yapmak için gerçek tuzsuz taze tereyağına ihtiyacınız var. Çayırlarda dolaşan ve bizzat tanıdığınız mutlu bir ineğin sütünden. Tereyağını büyük ve kalın duvarlı bir tencere veya kazanda orta ateşte eritin. Tereyağını eritip kaynatın. Yağın yüzeyinde beyaz köpükler oluşmaya başlayınca ateşi kısın ve tencerenin ağzını açın. Zaman zaman yüzeye çıkan pulları alın. Tereyağının yanmamasına dikkat edin. Tereyağını yüksek ateşte veya uzun süre eritirseniz rengi koyulaşır.</p><p>Ghi’nin pişme süresi tereyağının miktarına göre değişir. 1 kg tereyağı ise 1 saat (çıktı 800 gr ghi olacaktır); 2,5 kg ise 3 saat (çıktı 2,2 kg ghi olacaktır); 5 kg ise 5 saat (çıktı 4, 6 kg ghi olacaktır). Bazen ghi tekrar fırında eritilerek elde edilir. O zaman tereyağının erime süresi 1/3 oranında artar.</p><p>İyi bir ghi altın sarısı renkte ve o kadar şeffaftır ki, tavanın tabanını görebilirsiniz. Yağı dikkatlice bir kavanoza veya çömleğe dökün ve üzerini kapatmadan oda sıcaklığına kadar soğumasını bekleyin.</p><p>Yağın yüzeyinden sıyrılıp çıkan katı beyaz parçacıklar ve tencerenin dibinde kalan tortuyu sebzelere, çorbalara, pilavlara vb. katabilirsiniz.</p><p>Hindistan’da ghi’ye “sıvı altın” denir. Çok eski zamanlardan beri bir ustanın serveti, elindeki ghi miktarına göre ölçülmüştür. Ghi’ye “beyin gıdası” denir. Ghee, bitkisel yağlardan aşağı kalmaz, hatta onları aşar.</p><blockquote>Kansızlık, cinsel güçsüzlük ve kronik yorgunluk sendromu için</blockquote><blockquote>Bir kavanoz ghi yağına (yaklaşık 1 litre) 10 adet taze Arap hurmayı koyup üzerine 1 tatlı kaşığı zencefil, 1/8 tatlı kaşığı kakule ve bir tutam safran ekleyin. Üzerini kapatıp ılık bir yerde bir hafta kadar bekletin. Bir hafta sonra sabah erken saatlerde 1 adet hurma yiyin. Hamilelikte görülen kansızlık, cinsel güçsüzlük, kronik yorgunluk sendromu ve sabah bulantılarına iyi gelir.</blockquote><p>Gözlerin tıbbi ghi yağla yıkanmasına <strong>netra-basti</strong> denir. Hoş olmayan anılar, duygusal sorunlar, iş yerindeki tükenmişlik hissi bedenimize kaydediliyor. Sırt, omuz, boyun, çene, göz ağrıları travmayı anımsatır. Netra-basti işlemi rahatlamamıza yardımcı olur.</p><p>Tüm yağ bakımlarından önce sakinleştirici, canlandırıcı ve hazırlık niteliğindeki Ayurvedik yüz masajı uygulanır. Papatya maskesi ve bitkisel aromaların solunması.</p><p>Un ve sudan bir halka yapıyorum. Bu, yağın gözlerde kalmasını sağlayacak bir baraj görevi görecektir. Ghi vücut sıcaklığına kadar ısıtılır. Daha sonra yağ dönüşümlü olarak her bir göze dikkatlice dökülür.</p><p><em>Kullanım endikasyonları:</em></p><ul><li>gözlerde gerginlik</li><li>zayıf görme yeteneği</li><li>gözlerde ağrı ve yorgunluk</li><li>şiş yüz</li><li>topraksı cilt tonu</li><li>hafıza sorunları</li><li>vücutta gerginlik</li><li>depresif durumlar</li></ul><p><em>Netra-basti prosedürünün vücut üzerindeki etkileri:</em></p><ul><li>gözleri besler</li><li>gözbebeklerindeki gerginliği ortadan kaldırır, görüşü iyileştirir</li><li>göz küresi aracılığıyla doğrudan beyne bağlanan sinir sistemini güçlendirir</li><li>gözlere parlaklık katar</li><li>kırışıklıkları giderir</li><li>renk algısının derinliğini artırır</li><li>hafiflik ve kabullenme hissi yaratır</li><li>derin bir memnuniyet duygusu geliştirir</li><li>hafızayı geliştirir</li><li>yabancı dil konuşma yeteneğini geliştirir</li><li>hayattaki tatsız anların yumuşak bir anısını verir</li><li>vücuttaki gerginliği giderir</li><li>görünümde zarafet verir</li></ul><p>Devamı Videomuzda…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=94ce4db1b782" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>