<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by நவின் on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by நவின் on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@navin_iv?source=rss-b089167c321d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*EnKQL5yD_Gi13kvb.jpeg</url>
            <title>Stories by நவின் on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv?source=rss-b089167c321d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 03:21:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@navin_iv/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[iPh]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/iph-7504a16c7cf0?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7504a16c7cf0</guid>
            <category><![CDATA[iphone-se]]></category>
            <category><![CDATA[iphone]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 May 2020 12:00:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-29T12:00:21.816Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>iPhone</p><p>காலேஜ் படிக்கிறப்போ இருந்தே ஐபோனா பார்த்தா ஆசையா இருக்கும், ஒரே ஒரு ஐபோன் வாங்கிடனும்குறது லட்சியமாவே வச்சிருந்தேன். அப்போ நம்ம வசதிக்கு நோக்கியா 1110 தான் வாங்க முடிஞ்சது.</p><p>வேலைக்கு போனப்புறமும் அந்த ஆசை குறையல, ஈஎமை போட்டு வாங்கிடலாம் தான், ஆனா ஐபோன் வாங்குறதுனா யோசிக்காம வாங்கிடனும் அந்த அளவு சம்பாதிச்சப்புறம் வாங்கலாம்னு, வாழ்க்கைல கவனம் செலுத்த ஆரம்பிச்சிட்டேன்.</p><p>ஒவ்வொரு ஐபோன் ரிலிஸ் அப்பவும் அந்த ஐபோன் ஆசை எட்டி பார்க்கும் , மறுநாள் டீல்ல விட்ருவேன்.<br>கொஞ்ச நாள் முன்னாடி நண்பன் ஒருத்தன் அவன் ஐபோன் SE கொடுத்துட்டு என்னோட ஆன்ட்ராயிட வாங்கிக்கிட்டான்.</p><p>சரி இப்போ தான் கொஞ்ச நல்ல வேலைல இருக்கமே இந்த ஐபோன் எப்படி இருக்குனு பார்த்துட்டு புதுசு வாங்கலாம்னு நானும் பயன்படுத்த ஆரம்பிச்சேன்.</p><p>போன மாசம் ஐபோன் SE2 , ரிலிசாச்சு. எப்பவுமே ச்ச இப்பவும் நம்மளால வாங்க முடியாதானு சோகமாகுற மனசு இப்போ இல்ல, வாங்க கூடிய விலை தான், வாங்கிடலாம். ஆனா என் மைன்ட் வாய்ச்ஸ் தலைநகரத்துல அந்த ரெளடிகள்லாம் சொல்ற டோன்ல ‘உன்னை யார்றா வாங்குவா’னு சொல்லுச்சி.</p><p>அவ்ளோ தான் மக்களே கதை முடிஞ்சிருச்சி, எந்த திருப்பமோ திடுக்கிடலோ இல்லாத இந்த கதை உங்களுக்கு போரடிக்கலாம், ஆனா 90% மக்களோட வாழ்க்கை இப்படி சாதரணமாத்தான் இருக்கு, சோகங்கள்….</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7504a16c7cf0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ஆப்பிளுக்கு முன்]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%86%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BF%E0%AE%B3%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81-%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%A9%E0%AF%8D-f5e286863790?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f5e286863790</guid>
            <category><![CDATA[tamil-nouvel]]></category>
            <category><![CDATA[reading]]></category>
            <category><![CDATA[literature-review]]></category>
            <category><![CDATA[tamil]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 27 Jun 2018 11:07:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-27T11:07:41.482Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ஆப்பிளுக்கு முன் எழுத்தாளர் சரவண கார்த்திகேயன் எழுதிய நாவல். சில மோசமான அனுபவங்கள் காரணமாக முகநூல் வழி அறிமுகமான எழுத்தாளர்களை தவிர்த்தே வந்தேன்.</p><p>இப்புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் ரமேஷ் வைத்யாவின் நாவல் பற்றிய அறிமுகம் மிக சுவாரசியம் என்றாலும் அது புத்தகம் வாங்கும் ஆவலை தூண்டவில்லை. நண்பனிடம் இது பற்றி நண்பனிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த போது அவன் சொன்னது “அதாண்டா தொழில் நேக்கு, உருட்டு அப்படி”.</p><p>முக நூலில் இப்படி ஒரு பதிவு பார்த்தேன் “உடல் நினைவில் காடுள்ள மிருகம் — ஆப்பிளுக்கு முன் நாவலிலிருந்து”, நாவலில் இது மட்டுமே இருக்கிறது, இதை தவிர இந்த வரிகளுக்கு வேறு எந்த விளக்கமும் இல்லையெனில் எழுத்தாளருக்கு ஒரு கைதட்டல்.</p><p>நக்கீரன் எழுதிய நாடோடிகள் நாவலில் வரும் வரிகள் “<strong>நினைவில் காடுள்ள மிருகம், எளிதில் அடங்குவதில்லை</strong>”, எழுத்தாளர் இவ்வாறு சொல்லவருகிறார் “,உடல் நினைவில் காடுள்ள மிருகம், அது எளிதில் அடங்குவதில்லை” , ஆக எழுத்தாளர் ஒரு குறிப்பை (அதுவும் மற்றொரு நாவலின் வரி) மட்டும் சொல்லிவிட்டு மீதத்தை வாசகனே பார்த்துக்கொள்ளட்டும் என நினைக்கிறார். பொதுவாய் நம் நாவல்கள் காட்சிகளின் விவரிப்பே, குறிப்பை மட்டும் சொல்லிவிட்டு வாசகன் பார்த்துக்கொள்ளட்டும் என நினைக்கும் நாவல்கள் மிகக்குறைவு.</p><p>ஆப்பிளுக்கு முன் அந்த வகை நாவல் என்றால் விரைவில் வாங்கிவிடுவேன்……</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f5e286863790" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[அப்பாவின் 18 வது நினைவு தினம் , 28 வயதில் அப்பாவின் 18வது நினைவு தினத்தை அனுசரிக்கும்…]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%85%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%8D-18-%E0%AE%B5%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%A8%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%88%E0%AE%B5%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-28-%E0%AE%B5%E0%AE%AF%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B2%E0%AF%8D-%E0%AE%85%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%8D-18%E0%AE%B5%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%A8%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%88%E0%AE%B5%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%88-%E0%AE%85%E0%AE%A9%E0%AF%81%E0%AE%9A%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%B7%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%9A-2de45c3b4ba5?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2de45c3b4ba5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 Feb 2017 13:51:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-10T13:51:17.729Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>அப்பாவின் 18 வது நினைவு தினம் , 28 வயதில் அப்பாவின் 18வது நினைவு தினத்தை அனுசரிக்கும் துரதிருஷ்டசாலிகளில் நானும் ஒருவன்.</p><p>இது போன்ற ஏதேனும் ஒரு நாளைத்தவிர பெரும்பாலும் அப்பாவின் நினைவு வருவதே இல்லை. அப்பாவின் நினைவாய் எனக்குள் என்ன எஞ்சியிருக்கிறது என நினைத்துப்பார்த்தேன் ம்ம்ஹிம் சூரியன் படத்துக்கு என்னை கூட்டி போனது, ஜியமெட்ரி பாக்ஸ் வாங்க 5 ரூபாய் தந்தது இப்படி மொத்தமே 5,6 நிகழ்வுகளோடு அடங்கி விடுகிறது அப்பாவின் நினைவு.</p><p>அப்பா இல்லாமல் எதை இழந்தேன், அப்படி எதுவும் இல்லை என்று தான் சொல்ல வேண்டும், பால்யத்தை இழந்தேனோ என இப்பொழுது யோசிக்கிறேன் 10 வயது சிறுவன் வாழ்ந்திருக்க கூடிய சராசரி வாழ்க்கை எனக்கு எட்டவே இல்லை தான், ஆனாலும் அப்பா இருந்திருந்தால் என்னை இந்தளவு படிக்க வைத்திருக்கமாட்டார் என்றே தோன்றுகிறது.</p><p>அப்பாவின் முகம் கூட சரியாக மனதில் பதியவில்லை, ஒரு வேளை இப்பொழுது என் எதிரில் வந்தால் நிச்சயம் என்னால் அடையாளம் காண முடியாது. ஏன் இப்படி அப்பா என்பவர் என்னில் இருந்து மறைந்து போனார் என யோசித்தால்…</p><p>இந்த 18 வருடமும் என் வாழ்க்கை முழுக்க முழுக்க பெண்களால் கட்டமைக்கப்பட்டது. என் மகிழ்ச்சியோ, அழுகையோ அது பெண்களை சார்ந்தே இருந்தது.</p><p>அம்மா, தோழி அம்மு, மனைவி மூவரும் என் வாழ்வை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.</p><p>அப்பா எனக்குள் இருந்த பால்யத்தை எப்படி அழித்து சென்றாரோ , அப்படி தான் அம்மாவின் இளமைக்காலத்தையும். அம்மா நாங்கள் படிக்க வேண்டுமென்பதில் உறுதியாய் இருந்தார். செய்துக்காட்டினார்.</p><p>பெரும்பாலும் எங்களுக்கு கூட்டத்தோடு கூட்டமாக கலந்துக்கொள்ளும் விழாக்களுக்கு தான் அழைப்பு வரும் மஞ்சள் நீராட்டு விழா, வளைக்காப்பு,நிச்சயதார்த்தம் போன்றவற்றிற்கு அழைப்பு வராது இதன் காரணம் புரிய எனக்கு சில வருடமானது. ஏதேனும் திருமணப்பத்திரிக்கை வந்தால் அதில் மணமக்கள் பெயர் பக்கத்தில் இருக்கும் படிப்பைக்காட்டி இது நீ படிக்கிற படிப்பை விட அதிகமாடா எனக்கேட்பது அம்மாவின் வழக்கம், என்னதிருஷ்டம் பெரும்பாலும் இல்லைமா கம்மி தான் என்றே சொல்லக்கூடிய நிலை தான். இப்போது பூரண திருப்தியுடன் என் திருமண பத்திரிக்கையிலும் படிப்பை பார்த்தாயிற்று அம்மா.</p><p>மொத்தமாய் மூன்று வருடம் வேறு எந்த நினைவுகளும் இல்லாமல் முழுக்க முழுக்க மகிழ்ச்சியால் நிரப்பினாள் தோழி, சில காரணங்களால் வேதனையில் கடந்திருக்க வேண்டிய ஆண்டுகள் அவை. அவள் இல்லையெனில் ஒரு வேளை என்னப்பாவின் நியாபகம் வந்திருக்கும் அவர் இருந்திருந்தால் நன்றாக இருக்குமே என நினைத்திருப்பேனோ என்னவோ.</p><p>பொறுப்புகள் பெருகிய நிலையில் பகிர்ந்துக்கொள்ள துணையாய் என் மனைவி. வீட்டின் நிர்வாகம் மெதுவாய் அவர் கையில், நானும் அம்மாவும் வீட்டின் எந்த நினைவும் இல்லாமல் அலுவலகத்தில் கழிக்க காரணமாய் இருக்கிறார்.</p><p>பால்யத்தை அம்மாவும், இளமையை தோழியும், திருமண வாழ்வை மனைவியும் மகிழ்வாய் மாற்றி வைத்திருக்கிறார்கள். வாழ்க்கை அதற்கே உண்டான ஏற்ற இறக்கங்களுடன் அழ்காய் செல்கிறது. பன்னிரெண்டு வயதில் வாங்கிய 75 ரூபாய் மாதச்சம்பளத்தில் இருந்து பொறியியல் முடித்ததும் மாதத்திற்கு வாங்கிய சம்பளத்தை ஒரு நாளைக்கு வாங்கும் அளவு வந்தாகிவிட்டது.</p><p>மீதமுள்ள நாளையும் இப்படியே தொடர வீட்டிற்கு வரப்போகும் குட்டிதேவதையை ( பெண் தேவதை தான் வர வேண்டுமென விருப்பம்), வரவேற்க குடும்பமே காத்திருக்கிறது.</p><p>அப்பாவின் நினைவு தினம் , அப்பாவின் நினைவு வராமல் காப்பாற்றியவர்களுக்கு நன்றி சொல்வதாய் மாறி இருக்கிறது.</p><p>மிகப்பிடித்த நாவலான மஞ்சள் வெயிலில் வரும் ஒரு வரி.</p><p>“பாடுகள் அத்தனையில் இருந்தும் விலக்கி வைத்த உங்கள் பேருன்னத ஏந்தலுக்கு, என்றென்றைக்குமான என் நன்றிகள்”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2de45c3b4ba5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[நீ எப்பவும் என் கூட இருப்பியா?]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%A8%E0%AF%80-%E0%AE%8E%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B5%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%8E%E0%AE%A9%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AF%82%E0%AE%9F-%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%BE-528e4442c27?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/528e4442c27</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[short-story]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 12 May 2016 13:50:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-05-12T13:50:41.345Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>நீ எப்பவும் என் கூட இருப்பியா?</p><p>மாட்டேன்</p><p>ஏன்?</p><p>ஆபிஸ் டைம்ல ஆபிஸ் போய்டுவேன்</p><p>டேய்</p><p>#ஊடல்_கதைகள்</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=528e4442c27" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ஒரு ஊழலின் கதை]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%8A%E0%AE%B4%E0%AE%B2%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AE%A4%E0%AF%88-423df6ecd63a?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/423df6ecd63a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 29 Oct 2015 09:47:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-29T09:47:47.886Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ஒரு ஊழலின் கதை</p><p>வெட்டியா உட்கார்ந்து யோசிக்கும்போது ஒரு மிகப்பெரிய ஊழல கண்டுபிடிச்சேன், மிகப்பெரிய ஊழல்னா மிகப்பெரிய இல்ல அப்படி வச்சிக்கலாம்.</p><p>நாம ஹோட்டல்ல போய் சாப்பிடுறோமா?,அதுக்கு தான் போவோம் சரி, நாம பருப்பு வடை சாப்பிடுறோம்னா அதோட அளவ பாருங்க பெருசா இருக்கா?</p><p>இப்போ பருப்பு விலை பயங்கரமா ஏறி இருந்திச்சி. அப்போ ஹோட்டல்ல என்ன செய்வாங்க? ஒன்னு விலை ஏத்துவாங்க ஆனா இப்படி செஞ்சா அந்த ஹோட்டலுக்கு நாம மறுபடி வராம போயிடலாம்.</p><p>அதனால அவங்க என்ன செய்வாங்க அளவ குறைப்பாங்க. (இங்க புகழ்பெற்ற த்ததுவ ஞானி நவினோட “விலையை ஏற்ற முடியவில்லையா, அளவை குறை” தத்துவத்த நினைவு கூறவும்).</p><p>ஆனா விஷயம் இங்க தானிருக்கு , மறுபடி விலை குறைஞ்சப்புறம் அளவ அதிகமாக்கினாங்களான்னா அதான் இல்ல. மறுபடி அதே குறைஞ்ச அளவுல தான் விப்பாங்க.</p><p>இதான் நான் கண்டுபிடிச்ச ஊழல். இதால மட்டும் விற்பனை வரி, வாட், கேளிக்கை வரி, சேவை வரி,வருமான வரின்னு மாசம் பல கோடிக்கு ஊழல் நடக்குறதா என் ஆழ் மனசு சொல்லுது.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=423df6ecd63a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[அன்று]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%85%E0%AE%A9%E0%AF%8D%E0%AE%B1%E0%AF%81-d0c1a6a3dcfc?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d0c1a6a3dcfc</guid>
            <category><![CDATA[blogging]]></category>
            <category><![CDATA[stories]]></category>
            <category><![CDATA[fantasy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 27 Oct 2015 08:32:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-27T08:32:11.268Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>அன்று</p><p>என்ன தம்பி ஆபிஸ்லருந்து சீக்கிரம் கிளம்பிட்ட போல?”,</p><p>“உள்ள ஏறி வாங்க, இல்லாட்டி இறங்கிக்கோங்க”,</p><p>“சார், இந்த பேக கொஞ்சம் வச்சிக்க முடியுமா?”,</p><p>”இடிக்காம நில்லுப்பா”,</p><p>“பெருங்குடிலருந்து பஸ்ல வந்தினுருக்கேன் இன்னும் பத்து நிமிசத்துல அங்க இருப்பேன்”</p><p>“பல்லாவரம் போகுமா?”</p><p>மேற்கண்ட உரையாடலைலாம் பாத்ததும் இது ஒரு பேருந்து பயணம் சம்பந்தமான கதைன்னு நினைச்சிருப்பிங்க. அப்படித்தான் நானும் நினைச்சினுருந்தேன் அவன் (இல்லை இல்லை இப்போதைக்கு அவர்), அவர் வந்து எம்பக்கத்துல உக்காரும் வரை. இது வரைக்கும் படிச்சதிலிருந்து உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்கும் நான் தேவையில்லாம எதையும் சொல்ல மாட்டேன்னு அதானால அவர் எப்படி இருந்தார்னுலாம் சொல்லுவேன்னு எதிர்பார்க்காதீங்க.</p><p>சிவராஜ் வைத்திய பரம்பரைல எப்படி வரிசையா ஆம்பள பசங்களாவே பொறக்குறாங்கன்னு பயங்கரமா யோசிச்ட்ருக்கும்போது தான். “எங்கருந்து தம்பி வர்றீங்க” அவர் குரல்,</p><p>“கந்தன் சாவடி சார்”,</p><p>சரி நாமளும் கேட்டு வைப்போம் “நீங்க எங்கிருந்து சார் வர்றீங்க?”,</p><p>“ஜெயில்ல இருந்து தம்பி”,</p><p>இங்க நான் அதிர்ச்சியடைஞ்சிருப்பேன்னு நீங்க நினைச்சிருப்பிங்க இல்ல எனக்கு இதெல்லாம் பழகிடிச்சி, சத்தியமா இந்த ஏரியாலா ஜெயிலே இல்ல, கண்டிப்பா இவரும் என்னை மாதிரி ஒரு ஐடி கம்பனிலருந்து தான் வந்திருக்கனும் அத தான் கிண்டலா சொல்றானாம்னு இதலாம இன்னும் சோக்குன்னு நினைச்சிட்ருக்காங்கன்னு நான் நினைச்சிக்கிட்டேன். சரி எதாவது கேட்டு வைப்போம்.</p><p>“ஏன் சார் ஜெயிலுக்கு போனிங்க?”</p><p>“ஒருத்தன கொல செஞ்சிட்டேன் அதான்”</p><p>(கொலகாரனா? ஒரு வேள நிஜமத்தான் ஜெயிலுக்கு போய்ட்டு வந்தேன்னு சொல்றாரோ?, இங்க இருந்து இனிமே அவர் இல்ல அவன் )</p><p>”எதுக்கு?””</p><p>கொடுத்த கடன திருப்பி கேட்டு ஒரே தொல்லை அதான்”.</p><p>“இப்போ யார சார் பாக்க போறீங்க?”</p><p>“தெரியலப்பா””ஏன் சார் வீட்லலாம் இல்லையா?”</p><p>”நான் ஜெயிலுக்கு போம்போது பொண்ட்டியும் ,பையனும் இருந்தாங்கப்பா”</p><p>என்னது இருந்தாங்களா , அவங்களையும் இவரே எதாச்சும் செஞ்சிட்டாரா என யோசிப்பதற்குள் நடத்துனர் வந்துட்டார் டிக்கெட் கேட்க.</p><p>இந்த நேரத்துல எனக்கும், நடத்துனருக்கும் நடந்த உரையாடல் தேவையற்றது -</p><p>10 ரூபாயை நீட்டி “பெருங்களத்தூர் ஓண்ணு”</p><p>“3 ரூவா தாப்பா” “சில்லறை இல்லண்ணா”</p><p>”தம்பி டிக்கெட் 13 ரூபா”.</p><p>அவனே பேச ஆரம்பிச்சான்</p><p>“ஒரு தரம் என் பையன் பஸ்ல வந்திட்ருந்தான், அவன் பக்கத்துல உக்காந்திட்ருந்தவர் முகம் வேர்த்து போயிருக்க இவன் ஏன் சார்னு கேட்ருக்கான் , உன்ன பாத்தா நல்லவனா தெரியுது நான் ஒரு திருடன் தம்பி, கொஞ்சம் காசு திருடி பையில வச்சிருக்கேன் ,போலிஸ் துரத்துதுன்னு சொல்லிருக்கார் , கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி தம்பி இந்த பணத்த கொஞ்ச நாள் வச்சிருக்க முடியுமா , நான் வந்து வாங்கிக்கிறேன் , கால்வாசி உனக்கு தர்றேன்னிருக்கார், இவனும் சரின்னு வாங்கிக்கிட்டான் , மறுநாளே வீட்ல ரத்தம் கக்கி செத்துட்டாம்ப்பா””</p><p>தாங்க முடியலடா சாமி இவன் பேசுறதுன்னு , பேருந்தோட சன்னல் வழியா எட்டி குதிச்சிடலாம் பார்த்தேன், பின்னாடி ஒருத்தன் அவன் பொண்டாட்டியோட ( இந்தாளு சொல்ற கதையே நம்புற நீங்க , அந்த வண்டிக்காரனோட வர்றது அவன் பொண்டாட்டி தான்னு நம்புவிங்கன்னு எனக்கு தெரியும் ) வண்டில வர்றத பாத்துட்டு முடிவ மாத்திக்கிட்டேன்.</p><p>அப்போ தான் அந்த சுவரொட்டியையும் பாத்தேன் ரேஷ்மாவின் “ரகசியம் ”, நேஷ்னல் திரையரங்குல போட்ருக்காங்க, போன தரம் ரேஷ்மா நடிச்ச “இளமைக்கன்னி” போட்ருந்தாங்க , தொடர்ந்து ரேஷ்மா நடிச்ச படமாவே போடுறதோட காரணத்த கண்டுபிடிக்கனும்.</p><p>அவங்கம்மாக்கு என்னாச்சின்னு நான் கேக்கலைனாலும், இது அவரோட மனைவி பத்தின விசயம்ங்குறதால திரும்பவும் அவரே தான் சொல்ல ஆரம்பிச்சார்.</p><p>”ஒரு நாள் என் பொண்டாட்டி பஸ்ல வந்திட்ருந்தா தம்பி, அவ பக்கத்துல ஒருத்தன் வந்து உட்கார்ந்தான், மாமண்டூர் ஓட்டல்ல பஸ் நிக்கும்போது அவன் ஒரு பைய என் பொண்டாட்டிக்கிட்ட கொடுத்து பாத்துக்கோங்க டீ சாப்பிட்டு வந்துடுறேன்னு சொன்னான், போனவன் திரும்ப வரவே இல்ல. என் பொண்டாட்டி பைய எடுத்துக்கிட்டு வந்துட்டா. அன்னைக்கு சாயந்தரமே அவ ரத்தம் கக்கி செத்துட்டாப்பா, அவன் யாருன்னு தெரியல ஆனா அந்த பஸ்ல கூட வந்தவனுங்க ரெண்டு பேருக்கும் கழுத்துல சின்னதா ஒரு தழும்பு இருந்தது அத வச்சித்தான் என் பையன்,பொண்டாட்டி கூட உக்காந்து வந்தது ஒரே ஆள் தான்னு கண்டுபிடிச்சேன், இதுல ஆச்சர்யம் என்னன்னா நான் ஒருத்தன கொன்னேன்ல அவனுக்கும் அதே மாதிரி கழுத்துல சின்னதா ஒரு தழும்பு இருந்ததுப்பா”</p><p>இன்னும் கொஞ்சம் நேரம், இவன் பேசினா நாம தான் ரத்தம் கக்கி சாகனும்னு நினைக்கும்போது ஒரு சந்தேகம்,</p><p>ஆமா நீங்க தான் ஜெயில்ல இருந்திங்களே, இதெல்லாம் உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்னு கேக்கலாம்னு வாயெடுக்குறேன்.</p><p>அவன் “தம்பி கீழ 100 ரூவா நோட்டு விழுந்து கிடக்குதே உங்களுதா பாருங்க”,</p><p>இந்திய பொருளாதாரத்த காப்பாத்துறதுக்காக 50 பைசா கீழ இருந்தாலே அத எடுத்து புழக்கத்துல விடுற எனக்கு அத என்னுதுன்னு சொல்லத்தான் வாய் வரும்னு தெரியாமலே கேக்குறான் லூசுப்பய, சரி அத மொதல்ல எடுத்துக்கிட்டு அப்புறம் நம்ம சந்தேகத்த கேப்போம்னு நினைச்சிக்கிட்டு குனிஞ்சி எடுத்துட்டு பாக்குறேன் அவன் பஸ்ஸ விட்டு இறங்கி போயிட்டே இருக்கான்.</p><p>இப்பத்தான் தோணுது. அவனுக்கும் கழுத்துல சின்னதா தழும்பு இருந்தா மாதிரித்தானிருக்கு ..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d0c1a6a3dcfc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[பேருந்து குறிப்புகள்]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%AA%E0%AF%87%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B1%E0%AE%BF%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%8D-b53e14717b2a?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b53e14717b2a</guid>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Oct 2015 13:17:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-26T13:17:59.587Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>பேருந்து குறிப்புகள்</p><p>நகர வாழ்க்கைக்குள் நுழைந்து பல வருடமாகியும் இன்னும் கிராமத்தான் மனது சற்றும் மாறவில்லை.</p><p>இந்த மாநகர் பேருந்து பயணத்தின் 965 சிரமங்களில், எனக்கு மிகச்சிரமம் பெண்கள்.</p><p>முதலில் இத்தனை பெண்களை பெண்களை அவர்களின் நகர் நாகரீக உடைகளை பார்க்க மனம் மகிழ்ந்தது, இப்போதும் தான்.</p><p>ஆனால் அவர்கள் என்னருகில் நின்றாலோ,இருக்கையில் அமர்ந்தாலோ அங்கே தான் பிரச்சினை ஆரம்பிக்கிறது.</p><p>அவர்கள் அருகில் வந்த முதல் நொடி கிராமத்தான் கண் விழிக்கிறான். அவர்கள் சகஜமாய்த்தான் இருக்கிறார்கள் நமக்கு தான் கை நடுங்க ஆரம்பிக்கிறது.</p><p>கொஞ்சம் கூட இடிக்காமல் உட்கார வேண்டும் என்பதே நான் மொத்தமாய் செய்யும் பகீரதப்பிராயத்தனம்.</p><p>திருப்பம், வேகத்தடை,போக்குவரத்து என பேருந்து குலுங்க 100 சந்தர்ப்பம் பேருந்தில் அத்தனை சந்தர்ப்பத்திலும் அவர்கள் மீது படாமல் இருக்க பேருந்தை விட குலுங்கி தொலைகிறேன்.</p><p>இதற்கே இவ்வளவு என்றால் அவர்கள் என்னிடம் பேச்சு கொடுத்தால் முடிந்தது.</p><p>“டிக்கட் எடுங்க ”என அவர்கள் சொல்லும்போது என் திரு திரு விழிப்புகளை அவர்கள் உற்று நோக்கினால், என்னை திருடன் என நினைக்க 101% வாய்ப்புண்டு.</p><blockquote>இது அத்தனையும் தாண்டி என் தேவதையின் சாயலில் எதேனும் ஒரு பெண் எல்லா பேருந்திலும் இருக்கிறாள்,அது ஒன்றே என் மகிழ்ச்சி.</blockquote><blockquote>நான் பார்க்கும் அத்தனை பெண்களுக்கும் உங்கள் பெயர் தான் ஜீவிதா — மஞ்சள் வெயில்</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b53e14717b2a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[குஷியோடு]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B7%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AF%8B%E0%AE%9F%E0%AF%81-c1a26d795536?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1a26d795536</guid>
            <category><![CDATA[storyofmylife]]></category>
            <category><![CDATA[stories]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 23 Oct 2015 08:55:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-23T08:55:55.290Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>குஷியோடு</p><p>குஷியிடம் ஒரு நாள் சாட் செய்துக்கொண்டிருந்தேன்.</p><p>“குஷி நேத்து எங்க போன?” “கோவிலுக்கு ”</p><p>“எதுக்கு குஷி கோவில் போன?” என்றேன், “to keep pongal ” எனப்பதில் வந்தது.</p><p>முதலில் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி தான் புரிஞ்சது. அதாவது கோவிலில் பொங்கல் வைக்க சென்றிருக்கிறாள்.</p><p>இத்தனைக்கும் குஷி அவள் கிராமத்து மெட்ரிக்குலேஷன் பள்ளியின் டாப்பர் வேறு.</p><p>சிரிப்பை அடக்கி தொலைத்தேன். நாம் எதையேனும் சொன்னால் கோபிப்பாக். பின்பு தக்காளி உப்மா போன்ற பெயர் தெரியாத உணவை சமைத்து பழி வாங்குவாள். அப்படியே விட்டுவிட்டேன்.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1a26d795536" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[குளிர்பெட்டி]]></title>
            <link>https://medium.com/@navin_iv/%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B3%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AF%86%E0%AE%9F%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%BF-a8f30b4d57e2?source=rss-b089167c321d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a8f30b4d57e2</guid>
            <category><![CDATA[storytelling]]></category>
            <category><![CDATA[fantasy]]></category>
            <category><![CDATA[stories]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[நவின்]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Feb 2015 09:48:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-02-27T09:48:22.525Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>என்னைக்காவது குளிர்சாதனப்பெட்டிக்குள்ள (இதுக்கப்புறம் இந்தக்கதைல இத குளிர்பெட்டின்னு சொல்லிக்குவோம்) எட்டி பாத்திருக்கிங்களா?, ம்ம் பாத்திருக்கேனேன்னு சொல்லக்கூடாது. நான் கேக்குறது குளிர்பெட்டி சாத்தி இருக்கும்போது பார்த்திருக்கிங்களான்னு. சாத்தி இருக்கும்போது எப்படி பாக்க முடியும்னு கேக்க கூடாது. அங்க தான் விசயம் இருக்கு உள்ளுக்குள்ள இருக்க காய்கறி , சாக்லேட்லாம் ஒண்ணோட ஒண்ணு பேசிக்கிட்ருக்கு. இல்ல வித்தியாசமா பாக்காதீங்க. லூசு இல்ல. உண்மையாத்தான் சொல்றேன்.</p><p>நான் ஒரு தரம் கூட பார்த்ததில்லையேன்னு யோசிக்காதீங்க. நானும் பார்த்ததில்ல என்ன நடக்குதுன்னா நாம குளிர்பெட்டியோட கதவ திறக்கும்போதோ இல்ல அப்படி யோசிச்ச உடனேயோ அதுங்கள்லாம் நாம எப்படி பாக்குறோமோ அப்படி ஆகிடுதுங்க. இப்போ அடுத்த கேள்வி உனக்கெப்படி தெரியும்?. சொல்றேன் நான் ஒரு நாள் கத்திரிக்காய் வேடம் போட்டுட்ருந்தேன். இது கதைங்குறதால ஏன் கத்திரிக்காய் வேடம் போட்டேன்னுலாம் சொல்லுவேன்னு எதிர்பார்க்ககூடாது.</p><p>எங்கம்மா சமையக்கட்டுல இருந்து இன்னும் குளிர்பெட்டிக்குள்ள வைக்காதது அரிசி மூட்டைய மட்டுந்தான். அப்படி ஒரு ஆள் சும்மாருப்பாங்களா , கத்திரிக்காய பார்த்ததும் அய்யோ கெட்டுபோயிடக்கூடாதுன்னு டக்குன்னு தூக்கி குளிர்பெட்டி அலமாரில வச்சிட்டாங்க, மயக்கம் தெளிஞ்சி (நான் எப்போ மயக்கம் போட்டேன்னு கதைய உன்னிப்பா படிக்கிறவங்க கவனிச்சிருப்பிங்க) நான் எழுந்ததும் செம குளிரு. அப்படியே அரைக்கண்ண திறந்து பாக்குறேன். எல்லா காய்க்கும் கண்ணு முளைச்சிருக்கு அது மட்டுமில்லாம அதுலாம் என்னையே பார்த்துட்டுருக்கு. மறுபடி மயக்கம் போட்டேன் மறுபடி மயக்கம் தெளிஞ்சிடிச்சி. இப்போ கண்ண திறக்காம அப்படியே பயத்துல நடுங்கிட்ருந்தேன் பாக்குறவங்களுக்கு நான் குளிர்ல நடுங்குற மாதிரி தான் தெரியும் ஆனா உண்மைலையே செம பயம் இதுங்கள்லாம் சேர்ந்து என்னை திண்ணுட்டா?. முன்னாடி அதுங்களுக்கு கை,கால்,வாய்லாம் இருக்கும்னு தெரியாது பயந்ததில்லை இப்போ பயமாருக்கு.</p><p>நடுங்கிட்ருக்கும்போது அதுங்கள்லாம் பேசுறத கேட்டேன். என்னன்னு பேசுச்சிங்கன்னு கேக்காதீங்க. 10வது படிக்கும்போது எல்லா பாடத்திலையும் 90க்கு மேல இங்கிலிஸ்ல மட்டும் 76. ஆக அதுங்கள்லாம் இங்கிலிசுல பேசிச்சான்னு யோசிக்கவும் கூடாது. எனக்கு தமிழ் தவிர வேற எதும் புரியாதுங்குறது தான். இந்த பத்தியோட சாராம்சம்.</p><p>எவ்ளோ நேரம் தான் அப்படி உக்காந்திட்ருக்குறது. குளிர், பயமா வேற இருக்கு. சரின்னு கதவ திறக்குற மாதிரி மனசுல நினைச்சிக்கிட்டேன். அவ்ளோ தான் எல்லா பொருளும் நாம எப்படி பாக்குறோமோ அப்படி மாறிடிச்சிங்க. ஆனா என்னால வெளிய போக முடியாது ஏன்னு சொல்லுங்க ஏன்னா நான் தான் கத்திரிக்காய மாறி இருக்கேனே. அம்மா வர்ற வரை இப்படியே காத்திருக்க வேண்டியது தான்.</p><p>அடுத்த முறை குளிர்பெட்டிய திறந்தா எதாவது ஒரு பொருள் நீங்க வெச்ச இடத்த விட்டு கொஞ்சமே கொஞ்சம் நகர்ந்திருக்கும் பாருங்க.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a8f30b4d57e2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>