<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by tey on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by tey on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@nekoaly?source=rss-62be0d89767c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*AVak_43kgKAiXiBQNtOs6Q.jpeg</url>
            <title>Stories by tey on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly?source=rss-62be0d89767c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 18:15:16 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@nekoaly/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[taliwas]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/taliwas-ed11ef89aac0?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ed11ef89aac0</guid>
            <category><![CDATA[atheism]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Nov 2026 13:48:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-05T13:48:25.687Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>𝚔𝚞𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚢𝚛𝚘𝚘𝚗 𝚖𝚊𝚗𝚐 “𝚜𝚒𝚗𝚘” 𝚊𝚗𝚐 𝚔𝚊𝚢𝚊𝚗𝚐 𝚒𝚜𝚞𝚖𝚙𝚊 𝚊𝚗𝚐 𝚊𝚔𝚒𝚗𝚐 𝚋𝚞𝚘𝚗𝚐 𝚙𝚊𝚐𝚔𝚊𝚝𝚊𝚘, 𝚑𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚒𝚝𝚘 𝚝𝚊𝚘.</p><p>𝙸𝚝𝚘 𝚊𝚗𝚐 𝚖𝚐𝚊 𝚙𝚒𝚗𝚊𝚗𝚐𝚑𝚊𝚠𝚊𝚔𝚊𝚗 𝚔𝚘𝚗𝚐 𝚜𝚊𝚗𝚝𝚘, 𝚜𝚊 𝚔𝚊𝚍𝚊𝚑𝚒𝚕𝚊𝚗𝚊𝚗𝚐 𝚒𝚝𝚒𝚗𝚒𝚐𝚒𝚕 𝚊𝚗𝚐 𝚙𝚊𝚗𝚊𝚗𝚊𝚖𝚙𝚊𝚕𝚊𝚝𝚊𝚢𝚊 𝚔𝚘.</p><p>𝚊𝚗𝚐 𝚍𝚊𝚝𝚒𝚗𝚐 𝚔𝚞𝚗𝚐 𝚜𝚞𝚖𝚊𝚖𝚙𝚊𝚕𝚊𝚝𝚊𝚢𝚊 𝚍𝚊𝚒𝚐 𝚊𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚍𝚛𝚎𝚗𝚐 𝚗𝚊𝚔𝚊-𝚜𝚞𝚘𝚝 𝚗𝚐 𝚋𝚎𝚕𝚘, 𝚝𝚒𝚠𝚊𝚕𝚊’𝚝 𝚙𝚊𝚐𝚖𝚊𝚖𝚊𝚑𝚊𝚕 𝚊𝚗𝚐 𝚋𝚒𝚗𝚒𝚐𝚘.</p><p>𝗆𝖺𝗌𝗂𝗌𝗂𝗌𝗂 𝗆𝗈 𝖻𝖺 &#39;𝗄𝗈?</p><p>𝚋𝚊𝚔𝚊 𝚍𝚒𝚝𝚘 𝚝𝚊𝚕𝚊𝚐𝚊 𝚊𝚔𝚘, 𝚋𝚊𝚔𝚊 𝚗𝚘𝚘𝚗 𝚙𝚊𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚗𝚊𝚗𝚍𝚒𝚝𝚘 𝚗𝚊 𝚊𝚔𝚘 𝚘 𝚋𝚊𝚔𝚊 𝚑𝚊𝚗𝚐𝚐𝚊𝚗𝚐 𝚍𝚒𝚝𝚘 𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚝𝚊𝚕𝚊𝚐𝚊 𝚊𝚔𝚘.</p><p>&#39;𝚍𝚒 𝚖𝚊𝚔𝚊𝚙𝚊𝚗𝚒𝚠𝚊𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚊𝚊𝚛𝚒 𝚖𝚊𝚐𝚒𝚗𝚐 𝚕𝚒𝚖𝚒𝚝𝚊𝚍𝚘.</p><p>&#39;𝚍𝚒 𝚊𝚔𝚘 𝚛𝚎𝚕𝚒𝚑𝚒𝚢𝚘𝚜𝚘 𝚙𝚎𝚛𝚘 𝚝𝚒𝚗𝚞𝚕𝚘 𝚔𝚘 𝚊𝚗𝚐 𝚔𝚊𝚗𝚍𝚒𝚕𝚊 𝚙𝚊𝚛𝚊 𝚜𝚊𝚢𝚘. 𝚋𝚊𝚕𝚒𝚗𝚝𝚞𝚗𝚊 &#39;𝚗𝚘𝚑? 𝚙𝚊𝚞𝚋𝚘𝚜 𝚗𝚊 𝚊𝚗𝚐 𝚙𝚊𝚐𝚔𝚒𝚝, 𝚗𝚐𝚞𝚗𝚒𝚝 𝚗𝚊𝚜𝚊𝚊𝚔𝚒𝚗 𝚊𝚗𝚐 𝚑𝚞𝚕𝚒𝚗𝚐 𝚙𝚊𝚜𝚘.</p><p>𝚋𝚊𝚕𝚊𝚝 𝚊𝚗𝚐 𝚊𝚙𝚎𝚔𝚝𝚊𝚍𝚘, 𝚙𝚞𝚜𝚘𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚗𝚑𝚒𝚍 𝚊𝚝 𝚞𝚝𝚊𝚔 𝚊𝚢 𝚍𝚒𝚜𝚖𝚊𝚢𝚊𝚍𝚘.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cVct50y5S4IkpRFMoWkUaA.jpeg" /><figcaption>tinta ng mukhang di maipinta</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ed11ef89aac0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXXII: Pagitan]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxxii-pagitan-3bb3e4837812?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3bb3e4837812</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jul 2026 00:51:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-27T00:51:57.249Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>nakapagtataka.</p><p>sa dami ng maaaring mamagitan sa dalawang tao—</p><p>oras,</p><p>lugar,</p><p>o</p><p>katahimikan,</p><p>ikaw pa rin ang pinakamatibay kong paninindigan.</p><p>hindi ko kinatatakutan ang pagitan.</p><p>sapagkat ang distansya ay nasusukat lamang ng mapa.</p><p>ngunit ang pananatili,</p><p>iyon ay <strong>pasya</strong>.</p><p>at sa bawat araw na hindi kita mayakap, pinipili pa rin kitang mahalin.</p><p>sa bawat gabing larawan lamang ang kayakap ko, pinipili pa rin kitang hintayin.</p><p>sapagkat ang pag-ibig na natitinag ng pagitan</p><p>ay marahil hindi pa natutong manindigan.</p><p>ngunit ang sa atin,</p><p>kahit ilang pagitan pa ang iguhit ng mundo,</p><p>lagi nitong hahanapin ang paraan</p><p>upang muling maging tayong dalawa.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*HuqYoNJVltdQzwZOyfAVKg.jpeg" /></figure><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3bb3e4837812" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXXI: Salinlahi]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxxi-salinlahi-529a3008d643?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/529a3008d643</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jul 2026 00:51:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-27T00:51:42.386Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>may mga bagay na hindi minamana sa dugo.</p><p>may mga paniniwalang unti-unting naipapasa sa pamamagitan ng pag-ibig.</p><p>bago kita nakilala, inakala kong ang katatagan ay ang hindi pagluha.</p><p>na ang tapang ay ang hindi paghingi ng tulong.</p><p>na ang pagmamahal ay dapat laging handang magsakripisyo hanggang sa maubos.</p><p>ngunit dumating ka.</p><p><strong>at isa-isa mong pinasinungalingan ang lahat ng iyon.</strong></p><p>sa’yo ko natutuhan na ang tunay na lakas ay marunong ding magpahinga.</p><p><strong>na ang paghilom ay hindi karera.</strong></p><p>at ang pagmamahal ay hindi sinusukat sa kung gaano karami ang isinuko, kundi sa kung gaano mo pinahihintulutang mabuhay ang isa’t isa.</p><p>kung may isang pamana man akong nais dalhin habambuhay,</p><p>hindi iyon magiging apelyido.</p><p>kundi ang paraan ng iyong pagtingin sa mundo.</p><p>sapagkat dahil sa’yo,</p><p>mas naging mabuting tao ang bersyong unti-unti kong nagiging ako.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/355/1*cCrqfY7QYM9mAYZycKuH8Q.gif" /></figure><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=529a3008d643" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXIX: Paninindigan]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxix-paninindigan-934baf4e66e5?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/934baf4e66e5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Jul 2026 12:49:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-25T12:49:34.425Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>people always say, &quot;what if it doesn’t work out?&quot;</p><p>but I’ve never found comfort in entertaining endings before we’ve even lived the story.</p><p>i don’t picture you with somebody else.</p><p>truthfully, i don’t even know how : )</p><p>whenever i imagine tomorrow, every version of it instinctively reaches for you. every home has your laughter. every quiet afternoon carries your name. every dream, no matter how ambitious, somehow leaves a space only you could occupy.</p><p>maybe that’s why i never say, &quot;bahala na.&quot;</p><p>not because I’m certain life will be easy. but because i refuse to surrender us to a fate i never believed was writing our story in the first place.</p><p>kung ang mundo’y maging maramot at ang distansya ang piliing maging pagitan natin, hahayaan ko itong maging pagsubok—hindi wakas.</p><p>hindi ako madadapa kung sakaling kailangan kitang hintayin.</p><blockquote>mas pipiliin kong maghintay kaysa piliting limutin.</blockquote><p>mas pipiliin kong maniwalang may mga pag-ibig na hindi sinusukat sa kung gaano sila kadalas magkasama, kundi sa kung gaano sila katatag sa pagitan ng mga araw na wala sila sa piling ng isa’t isa.</p><p>so no, i don’t think you’re my person.</p><p>i know.</p><p>and until life itself tells me otherwise,</p><p>my heart has already made its decision—</p><p>it still walks toward you.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/734/1*65uirM3tN75Gj0oVkzvv8g.jpeg" /></figure><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=934baf4e66e5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXVIII: tortoise]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxviii-tortoise-1d79f5306def?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1d79f5306def</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Jul 2026 13:08:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-24T13:08:35.794Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>may mga nilalang na hindi minamadali ng panahon.</p><p>dahan-dahan silang kumikilos, wari’y hindi naaabala ng pagmamadali ng mundo. marami ang nagkakamaling isipin na ang kabagalan ay kahinaan.</p><p>ngunit hindi nila alam na ang pagong ay nakararating din sa karagatan.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*ShWTtvKVAe6zKqi9XEqWaQ.jpeg" /></figure><p><strong>ikaw ang nagpapaalala sa akin non.</strong></p><p>hindi ka nagpoproseso ng sakit sa isang iglap. hindi mo pinipilit ang sarili mong gumaling upang lamang makasabay sa bilis ng iba. pinipili mong huminto kapag kinakailangan, huminga kapag mabigat na, at magpatuloy lamang kapag handa ka na.</p><p><em>at labis kong hinahangaan iyon.</em></p><blockquote>sapagkat ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa bilis ng pagbangon. <strong>nasusukat ito sa tapang na bumalik.</strong></blockquote><p>katulad ng mga pagong na muling tinatahak ang dalampasigang minsan na nilang iniwan—ang parehong pampang na puno rin ng mga panganib—hindi dahil wala silang kinatatakutan, kundi dahil alam nilang may tahanang nararapat balikan.</p><p><strong>marahil ganoon ka rin.</strong></p><p>hindi ka matapang dahil hindi ka nasasaktan.</p><p>matapang ka dahil, sa kabila ng lahat ng dahilan upang hindi na muling sumubok,</p><p>pinipili mo pa ring umuwi sa tahanang may pag-asa.</p><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1d79f5306def" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXVII: Espasyo]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxvii-espasyo-3010c9dc1551?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3010c9dc1551</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jul 2026 11:25:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-23T11:25:35.272Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>hindi lahat ng paghihintay ay nangangahulugang pagkawala.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*DX-HCGIZa7tIRITf8-ZoSA.jpeg" /></figure><p>may mga pag-ibig na marunong umatras, hindi dahil napagod, kundi dahil nauunawaan nilang may mga paglalakbay na kailangang tahakin nang mag-isa.</p><p>kaya hindi ko ipagkakait sa’yo ang <strong>espasyong hinihingi ng iyong paghilom.</strong></p><p>Ipagkakatiwala ko sa’yo ang sarili mong oras. hahayaan kitang sukatin ang bawat hakbang ayon sa sariling tibok ng iyong puso, hanggang sa matagpuan mong muli ang landas na matagal mo nang hinahanap sa loob ng iyong sarili.</p><p>hindi ko nanaising baguhin ang iyong pagkatao upang maging mas madaling mahalin.</p><p>mas gugustuhin kong masaksihan ang bawat bersyon mong patuloy na isinisilang.</p><p>ang mga panahong ikaw ay naliligaw.</p><p>ang mga panahong muli kang bumabangon, patuloy na nagtitiis.</p><p>at ang mga panahong sa wakas ay makikilala mong muli ang sarili mong pangalan.</p><p><strong>hindi kita mamadaliin.</strong></p><p><strong>hindi rin kita pipilitin.</strong></p><p>sapagkat ang pag-ibig na tunay ay hindi nanghihingi ng agarang pagdating.</p><p>marunong itong maghintay.</p><p>hindi sa dulo ng daan,</p><p>kundi sa paniniwalang uuwi ka rin sa sarili mong patutunguhan.</p><p>at kung sa pag-uwi mong iyon ay makita mo pa rin akong naghihintay,</p><p>malalaman mong wala akong pinanghawakang pangako.</p><p><strong>ikaw lamang.</strong></p><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3010c9dc1551" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXVI: Pagkamaramot]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxvi-pagkamaramot-725dc249d0b0?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/725dc249d0b0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jul 2026 11:25:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-23T11:25:18.412Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>sinasabi nilang hindi raw maganda ang pagiging maramot.</p><p>siguro nga tama sila.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*FBPpldTGSTY9W_Wx-zkEjg.jpeg" /></figure><p>pero kung may isang bagay man na nanaisin kong ipagdamot sa mundo, iyon ay ang mga bahaging hindi ko basta-basta ipinagkakaloob sa iba,</p><p><strong>ang oras ko.</strong></p><p><strong>ang katahimikan</strong> <strong>ko</strong>.</p><p><strong>ang mga pangarap na hindi ko pa naisasalita.</strong></p><p>ang mga kuwentong tanging iilang tao lamang ang nakarinig.</p><p>at higit sa lahat,</p><p><strong>ang aking buong pagkatao.</strong></p><p>hindi dahil kulang ang mundo.</p><p>kundi dahil ikaw lamang ang nagbigay sa akin ng katiyakang hindi ito masasayang sa’yo.</p><p>kaya kung may isa mang taong nais kong pagdamutan ang lahat, ang kapalit naman nito’y ikaw ang nais kong pagbigyan ng lahat.</p><p>hindi ng mga bagay na nasusukat ng salapi.</p><p><em>kundi ng mga bahaging hindi mabibili kailanman.</em></p><p>ang mga panahong maaari kong ilaan sa sarili, ngunit pinipili kong ilaan sa’yo.</p><p>ang mga pangarap na dati’y akin lamang, ngunit ngayo’y nais ko nang maging atin.</p><p>at ang mga detalyeng bihira kong ipaubaya sa iba.</p><p>kung sakaling dumating ang panahong may makaaalala kung ano ang paborito kong kulay, kung paano ako tumawa, kung ano ang kinatatakutan ko, o kung paano ako manahimik kapag pagod—</p><p><strong>sana ikaw na lamang iyon.</strong></p><p>sapagkat may mga uri ng pagmamahal na hindi ipinapakita sa pamamagitan ng kung gaano karami ang naibibigay.</p><p>kundi sa pamamagitan ng kung gaano kabuo ang sarili mong kusang-loob mong ipinagkakatiwala</p><p>sa <strong>iisang tao.</strong></p><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><p>(that tao is her, obviously)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=725dc249d0b0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXV: Palimpsest]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxv-palimpsest-757e4df5d7c1?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/757e4df5d7c1</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 21 Jul 2026 15:06:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-21T15:06:15.093Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>sabi nila, ang palimpsest is a manuscript written over an older one, na kung saan ang traces ng original text refuse to disappear completely. i wonder if the human heart is not much different.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/734/1*FY9P5IZnGAt4nQI1IRFxcw.jpeg" /></figure><p>before you, i had chapters i wished no one would read. pages stained by disappointments i mistook for permanence. sentences i tried to erase, convinced they would make me unworthy of being understood.</p><p>then, you arrived.</p><p>you did not ask me to rewrite my story. you simply read it with a tenderness I had never known. you never lingered on the damaged pages long enough to define me by them. instead, you kept turning them, gently reminding me that a life is never summarized by its hardest chapter.</p><p>perhaps that is why i no longer resent the past.</p><p>without it, i would never have become the person who met you.</p><blockquote>and without you, i may never have believed that even weathered pages deserve to be read with love.</blockquote><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=757e4df5d7c1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXIV: Tempest]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxiv-tempest-bd828de95d8c?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bd828de95d8c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 21 Jul 2026 15:06:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-21T15:06:00.277Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>the strange thing about loving you is that <strong>I have never loved you less for knowing you more.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*rbJTt3qya3lrQxFkNphaUw.jpeg" /></figure><p>every story you entrust to me, every fear you reluctantly confess, every fragment of yourself you think is too difficult to be loved—none of them have ever diminished what I feel. If anything, they have only given my heart more reasons to remain.</p><p>so let me witness every tempest your soul has ever concealed.</p><p>show me the skies that refuse to clear.</p><p>reveal the storms you are convinced would send anyone away.</p><p><em>I will not come searching only for your sunshine.</em></p><p>I will arrive carrying an umbrella, not because I expect the rain, but because I have already decided that <strong>no weather is reason enough to leave.</strong></p><p>If this is the world’s greed, then let it be.</p><p>If distance insists on becoming our adversary,</p><p>and the people around us mistake love for something that should be hidden,</p><p><strong>let them.</strong></p><p>there are battles worth retreating from.</p><blockquote>you have never been one of them.</blockquote><p>for I did not fall in love with the easiest version of you.</p><p><em>i fell in love with your entirety.</em></p><p>the calm,</p><p>the chaos,</p><p>the certainty,</p><p>the hesitation.</p><p>and I have come to realize that the deeper I venture into the landscape of your soul, <strong>the less capable I become of walking away.</strong></p><p>because loving you has never been a feeling that diminished with familiarity.</p><p>It has always been a conviction that <em>deepened with understanding.</em></p><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bd828de95d8c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gunita LXXIII: Ember]]></title>
            <link>https://medium.com/@nekoaly/gunita-lxxiii-ember-01bea344cd54?source=rss-62be0d89767c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/01bea344cd54</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tey]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Jul 2026 15:40:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-18T15:40:42.748Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>may mga taong nagsasabing ang apoy ay likas na mapanira.</p><p>ngunit nakalimutan nilang ang bawat ningas ay nagsisimula sa isang munting sindi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*XcAwRwIS9Xk_SPVPmpB2og.jpeg" /></figure><p>marahil ganoon din ang pag-ibig.</p><p>hindi ito sumabog sa isang iglap.</p><p>unti-unti itong nagliyab, hanggang sa hindi ko na namalayang ikaw na pala ang init na aking hinahanap-hanap.</p><p>kung ang isang sigarilyo ay unti-unting nauubos sa bawat paghinga, ang pagmamahal ko sa’yo ay kabaligtaran.</p><p>sa bawat sandaling tayo’y magkasama, tila lalo itong lumalalim.</p><p>sa bawat katahimikang sabay nating pinakikinggan, lalo itong <strong>nasisindihan</strong>.</p><p>at kung may usok mang naiwan sa pagitan natin, hindi iyon bakas saatin.</p><p>kundi paalala na may mga apoy na hindi kailangang magliyab nang marahas upang mapatunayan ang kanilang init.</p><p>sapagkat ang romansa sa pag-ibig ay hindi magiging abo, sinindihan ito kaya nagkaroon ng “tayo”</p><p>Ito ang ningas na marunong manatili</p><p>banayad,</p><p>matiyaga,</p><p>at sapat ang init upang maging tahanan ng isang puso, idikit mo ito sa balat ko — walang sugat ang mapapaso sa bawat sulok ng iyong pagiging payaso.</p><p>♡ sandaan ng gunita sa pangalan ng sinta</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=01bea344cd54" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>