<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ninsu Kahraman on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ninsu Kahraman on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ninsukahraman?source=rss-303c3a06ea8d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*_Xrxs19EiQ8yJ3_O.</url>
            <title>Stories by Ninsu Kahraman on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ninsukahraman?source=rss-303c3a06ea8d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 11:55:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ninsukahraman/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir devrin sonu; Avengers Endgame incelemesi [Spoilersız]]]></title>
            <link>https://medium.com/@ninsukahraman/bir-devrin-sonu-avengers-endgame-incelemesi-spoilers%C4%B1z-3ef589830837?source=rss-303c3a06ea8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3ef589830837</guid>
            <category><![CDATA[avengers-endgame]]></category>
            <category><![CDATA[avengers]]></category>
            <category><![CDATA[avengers-endgame-inceleme]]></category>
            <category><![CDATA[avengers-endgame-yorum]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ninsu Kahraman]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Apr 2019 12:59:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-25T12:59:14.664Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2008’de Iron Man ile başlayan devasa Marvel Sinematik Evreni örgüsünde bir devrin kapılarını kapatıyoruz. <strong>Avengers Endgame</strong> hikayeye geride pek çok duygu yüklü düşünceyi bırakarak nokta koyuyor.</p><p>Geçtiğimiz yıl Avengers: Infinity War’u izledikten sonra <strong>Avengers Endgame</strong> filmini beklemek çok zor oldu. Bunun pek çok sebebi var elbette. Bunlardan biri ilk filmin kritik sonu ve yarattığı büyük soru işareti. Hikayenin çözülmeyeceğinden değil tabii. Hepimiz Infinity War’u izledikten sonra bir şekilde kahramanların bir çözüm bulmak üzere atılacağını zaten biliyorduk. Bilmediğimiz ise bu çözüm için nasıl bir bedel ödeneceğiydi. İşte tam da bu yüzden Endgame, ismi gibi kritik bir öneme sahipti. 11 koca yıla sığdırılan 22. film, bize istediğimizi istediğimiz şekilde verecek miydi? Gelin Avengers Endgame’i irdeleyelim. Neyi beğendim, neyi beğenmedim, spoilerlardan kaçınarak anlatmaya çalışacağım. Bu yazıyı takip eden birkaç gün içinde bir de spoilerlı bir podcast ile düşüncelerimi detaylandıracağımı da ekleyeyim. Ancak şimdi Endgame ve bıraktığı hisleri konuşalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*aFzqxCOEkW6UPuVccktxFA.jpeg" /></figure><p><strong>“Kapalı gişe”</strong></p><p>Serinin hayranıysanız filme ek seans üzerine ek seans konulduğunu, vizyon tarihinin Türkiye’de 24 Nisan’ı 25 Nisan’a bağlayan geceye kadar gerilediğinden de haberdarsınızdır. Globalde de biletleri yok satan filmin yarattığı heyecanın büyüklüğünü anlatmak için değiniyorum buna aslında. Nitekim aslında 25 Nisan’da olan basın gösterimini beklemeyi göze alamayanlardanım ben de. Herhangi bir noktada filmin keyfinin kaçmasını istemedim çünkü. Hepimizin bildiği gibi şu an internet tam bir mayın tarlası ve böylesine bir yapımın spoilerlarından kaçış yok. 24’ünün gecesi, 12 seansında kendimi bulduğumda tüm salon ağzına kadar dolmuş filmi bekliyordu. Daha sonra film ilk sahnesine girdiğinde ise herkesi bir şaşkınlık sardı. Beklemediğimiz bir sahne ile karşılaşmıştık daha ilk andan. Ve dürüst olmak gerekirse bu film özellikle çok ağır Marvel hayranıysanız çok az şaşırtıcı sahne barındırıyor. Onlardan biri de bu açılış. Marvel yarım kalmış bir işi tamamlamaya gelmişti adeta. İşte o sahne aynı zamanda filmin ana anlatım tarzını da belirledi. <strong>Yarım kalmış işler, 11 yıllık maziye saygı duruşu ve kapanış</strong>. Avengers Endgame filmini özetlemek istersem tam olarak bu cümleyi kurarım herhalde.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*N_3U92nquTAdJitvoG4fEQ.jpeg" /></figure><p>Büyük bir heyecanla koltukta yerimi aldığımda filmin başlangıcı ve bitişi arasında geçen <strong>3 saat 2 dakikalık</strong> devasa süre ise bana bir hiçmiş gibi geldi bu olaylar sırasında. Belki heyecan treninde en ön koltukta oturduğum içindir ancak Russo kardeşlerin hikayeyi birleştirme, toparlama ve aktarma konusunda o uzun film süresini hissettirmediğine inanıyorum. Filmden çıkıp biraz üstüne düşününce “<em>Bazı sahneleri belki hiç eklemezdim</em>” demeden edemedim. Ancak filmin sizde yarattığı yoğunluk en azından salondan çıktığınız ilk anda bunu düşünmenizi engelliyor. Film bittiğinde, jenerik akarken koltukta oturup finali düşünüyorsunuz. “<em>Farklı olabilir miydi?</em>” düşüncesi ise aklımdan çıkmıyor. Ancak bunu spoilersız açıklamanın bir yolu yok sanıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*1ed1AvwjGUjYsmiZ8PWKJQ.jpeg" /></figure><p><strong>Ciddi ama hala bir Marvel filmi</strong></p><p>Geçtiğimiz dönemde Marvel filmleri için yazdığım pek çok incelemede aynı cümleyi kurdum. Marvel’ın çok spesifik bir film anlatma formülü bulunuyor. Bu formülün de dışına pek çıkmıyor. Zira elindeki zaten beğeniliyor ve para getiriyor, neden çıksın ki? Bu formül de elbette tüm bu ciddiyetin ve duygusallığın içine yedirilmiş aksiyon ve komedi. Endgame de farklı değil. Infinity War sonrasında çok farklı bir dünyadayız artık, çok daha karamsar ve çok daha acı dolu. Ancak o komedi unsuru kendine bir şekilde yer buluyor. Öte yandan bu kez çoğu yerde eski Marvel filmlerinde olduğu gibi gönlünüzce gülemiyorsunuz. <strong>Buruk bir gülümseme</strong> oluyor hep. Şakaların beceriksizliğinden değil bu. Gerek altında yatan o acı imadan, gerek sonraki sahnenin getireceklerini tahmin ettiğinizden doya doya gülemiyorsunuz şakalara. Bunun yorumu çok subjektif bence. Ancak bu tondaki şakaları ben filme çok yakıştırdım. Bazı yerlerde ise “<strong>fazla sulu</strong>” bulduğum şakalar oldu elbette. Ancak geçmişte Marvel incelemelerime denk geldiyseniz ben zaten Marvel’ın her zaman biraz “fazlaya kaçtığını” düşünmüşümdür. Endgame’de de aynı formülü gördüğüme şaşırmadım. Şaşırdığım o şakaların bıraktığı etkinin değişmesiydi.</p><p>Öte yandan dürüst olmak gerekirse eğer bir şekilde Marvel Sinematik Evreni ile çok içli dışı bir ilişkiniz yoksa bu filmde <strong>şaşırtıcı bir unsura rastlamak gerçekten zor</strong>. Geçmişteki yazılarımda bahsettiğim detayları, teorilerimi ve düşüncelerimi filmde birer birer gördüğümde bu tarz filmlerden zevk almak için pek de irdelememek gerektiğini düşünmeden edemedim. Bu filmden zevk almadığım anlamına gelmesin. Filmden çok zevk aldım, hatta sinematik evrendeki favorilerim arasına dahi sokabilirim. Ancak bu <strong>tahmin edilebilirliğin önüne geçmenin de mümkün olmadığını</strong> düşünmeye başladım. Üstelik fragmanlardaki onlarca sahte ve değiştirilmiş sahneye rağmen. Öte yandan Captain Marvel için “s<em>poiler yemenin pek mümkün olmadığı</em>”ndan dem vurmuştum. Endgame’de ise tam tersi. Spoilerlar gerçekten keyfinizi kaçıracak kadar ciddi olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*QavHjFFUFJ4hrmX5w8c52A.jpeg" /></figure><p><strong>11 yıllık maziye dokunaklı veda</strong></p><p>Avengers Endgame filminin izlediği yolculukta kahramanlarımız ise pek çok olay yaşadı. Iron Man’ın sorunlu ilk dönemlerinden Captain America’nın geçmişine, Thor’un Infinity War pişmanlığından kaybettiğimiz onca kahramana kadar 11 yıllık mazide önemli pek çok detay aslında bizlerle paylaşıldı. Russo kardeşler de Endgame’de bu maziye saygı duruşunu çok başarılı bir şekilde gerçekleştiriyor bence. Hatta öyle ki bir noktada geçtiğimiz yıllarda <strong>çizgi roman cephesinde en çok konuşulan olaylardan birine dahi gönderme yapıldığını </strong>görüyoruz. Bu detay izlerken o kadar keyif veriyor ki… Küçük noktalarda film sizi mutlu etmeyi, tüylerinizi diken diken yapmayı çok güzel beceriyor. Öyle ki, film bittikten sonra 2008’deki Iron Man’den başlayarak yeniden tüm seriyi izlemek istiyorsunuz. Ancak Endgame başından sonuna kadar boğazınıza oturttuğu o yumruyu unutmamanızı da sağlıyor. Filmde ağladım diyemem, ancak öyle sahneler var ki gerçekten sizi zorluyor. Gözlerimin dolduğu üç ya da dört sahne rahatlıkla söyleyebilirim. Doctor Strange’in Infinity War’da taşı vermeden önce “<em>14 milyon ihtimal içinde sadece bir tane çıkar yol var</em>” lafı jenerik aktıktan sonra yeniden aklınıza geliyor ve “<em>O yol gerçekten bu muydu?</em>” diye isyan ettiriyor. Strange’in Infinity War’da kendi sonunu getirmeden önce tüm bunları görmüş olması çok kötü hissettiriyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*eafu8Q7BdPxRyzcm4QGf3g.jpeg" /></figure><p>Düşüncelerimi toparlamak gerekirse Avengers Endgame, duygu seline kapılacağınız, <strong>aslında veda etmek istemediğiniz ancak kabullenmek zorunda olduğunuz bir finali</strong> size armağan ediyor. Özellikle bazı hayranların çok ama çok üzüleceğini söyleyeyim. Evreni kurtarmak için fragmanlardaki gibi “ne gerekirse yapmaya hazır” olan orijinal Avengers 6’lısı, büyük finale imzasını atıyor…</p><p>Küçük bir dip not da ek sahne için düşeyim. Bu filmde bir ek sahne bulunmuyor. Ancak bunun doğru bir karar olduğunu söyleyebilirim. Çünkü Avengers Endgame gerçek bir final noktasında bulunuyor. Film bittiğinde, ışıklar açıldığında ve jenerik aktığında üzerine konuşulacak tek konu yine Endgame olmalı diye düşünüyorum; gelecek yapım için ortaya atılmış ipucu değil. Bu hem kahramanlarımızın savaşına gölge düşürür hem de finalin ağırlığını azaltırdı. Ancak Marvel yine de bir ses sekansı eklemeden duramamış. Dikkatli dinlerseniz bir “zırh dövme” çınlaması duyabilirsiniz. Bundan sonrası ise şimdilik bilinmezlik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3ef589830837" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Bye bye Facebook, hello Instagram”]]></title>
            <link>https://medium.com/@ninsukahraman/bye-bye-facebook-hello-instagram-dc92118e32c7?source=rss-303c3a06ea8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc92118e32c7</guid>
            <category><![CDATA[big-data]]></category>
            <category><![CDATA[social-media]]></category>
            <category><![CDATA[cambridge-analytica]]></category>
            <category><![CDATA[privacy]]></category>
            <category><![CDATA[facebook]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ninsu Kahraman]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Mar 2018 14:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-26T14:01:01.228Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>In the light of these Facebook and Cambridge Analytica scandal, people just realize that how much power can social medias hold. To remind what happened basically, Cambridge Analytica used some basic Facebook tools to reach personal data of not only the ones who used that tool but also the ones who are friends with them. Moreover, thanks to this massive data they managed a successful political campaign for President Donald Trump. You can read <a href="https://www.nytimes.com/2018/03/17/us/politics/cambridge-analytica-trump-campaign.html">New York Times</a>’ article for more information.</p><p>After these events, people realized that the data they give away can actively use against them to manipulate their actions. This is not any different from classical media’s old commercial propagandas. The problem is, new media tools are more effective than the classical media ones. So this kind of manipulation can lead to very serious problems. However, this is not what I am going to discuss today. I want to talk about how willingly we gave away our privacy and how people know less about it.</p><p>As I said in the first paragraph, people realized that their personal data can be used by private companies. And this realization, at least in a great extent, happened in 2018. This seems almost funny in my perspective. Because things are getting worse than this. After this <strong>#DeleteFacebook</strong> campaign begin, users started to seek some new social media platform. When I was reading about this topic I see another article in USA Today which has the title <a href="https://www.usatoday.com/story/tech/news/2018/03/22/bye-facebook-hello-instagram-users-make-beeline-facebook-owned-social-network/433361002/">“Bye Facebook, Hello Instagram”</a>. It was an article about how influencers are shifting to Instagram and how they feel more safe in there. They have some concerns though but for now they are okay with it. This is where the problem starts.</p><p>If you thing Instagram is better than Facebook, then you are in a big delusion. First of all, Facebook is the parent company of Instagram. It also has very basic tools that helps advertisers for targeted ads. Moreover, this basic tools are very detailed in case of categorize users. Thanks to “<strong>detailed targeting</strong>” feature, you can make very specific choices to reach out people to gather data about them. As an example you can choose if they are likely to engage with liberals or conservatives. After gathering these data, corporates can publish very detailed and personal ads for the very specific user.</p><p>And not just Instagram but Facebook also owns WhatsApp which is sharing “some” data with its parent company of course. I think people do not scare Facebook enough and that scares me more. Because the social media company owns 3 different big social media app. Messenger is also one of them. WhatsApp and Messenger are trying to dominate the messaging market. As you can see <a href="https://www.statista.com/statistics/258749/most-popular-global-mobile-messenger-apps/">in this chart</a> these two apps are the most popular ones for 2018. Which means Facebook is in the top of messaging apps where you can share your information that can be useful for targeted advertisements. And with a little research you can see how some technology websites’ “alternative social media app” lists include Messenger or Instagram. It is basically saying that leaving Facebook to use Facebook again.</p><p>One of the problem is that people cannot realize how they just gave away their privacy but they are also stuck with this social media addiction. I attended to a privacy event in Ireland on November, and one of the speakers said that “If you want to protect your privacy that much than you should delete your Facebook.” Which is very true but also very useless tip. Because social media tools are not only for “our passion to seek new information” but also for making life easier. And the second part use our data to do it. We do not remember our friends’ birthday anymore, because we have Facebook to do it. I do not have to remember my flight’s information anymore, because Google taking care of it. Facebook is not only company that is dealing with Big Data. Do you <a href="https://www.theguardian.com/technology/2017/nov/22/google-track-android-users-location-services-turned-off-sim">remember</a> how Google is tracking Android users even their location services offline? When this gets public they said they will close it down. Or let me give another simple example. How many of you actually check the permissions that are asked by an app that you recently downloaded? Do you realize what are they capable of even if you don’t open them? These apps can listen your voice through the phones microphone and show you related ads in return. You can read a detailed article about this issue in <a href="https://www.nytimes.com/2017/12/28/business/media/alphonso-app-tracking.html?_r=1">New York Times</a>.</p><p>I believe that the problem is not just Facebook. It’s people who use technology without basic knowledge. Thanks to Facebook, people realize that their data can be used by big companies easily. Maybe this scandal can be the first step for people to be more careful about their shared data. I can tell you that, this is not an easy task. But please do not clutch at straws. The other app you use free to be online, get likes and feel happier probably is not any different than the previous one. The free services are actually more expensive than you think.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc92118e32c7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>