<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by tskulein on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by tskulein on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@nuneeeyi?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*jzXIN0CwXmRzY7cRRqQHwQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by tskulein on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 04:55:14 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@nuneeeyi/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[I love her, even though she is not in my life anymore.]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/i-love-her-even-though-she-is-not-in-my-life-anymore-922854194d3c?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/922854194d3c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 14 Nov 2026 08:38:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-14T08:39:32.094Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Толгойноос гардаггүй бодол, зүрхнээс явж өгдөггүй хүн гэж байдаг нь тэр охин байх. Устгаж чаддаггүй зураг, өөртэйгөө тэмцэлдээд дийлдэггүй бодол, хайрлаж, харамладаг хүн, харамсмаар шийдвэр гэмээр тэр нэгэн маань төрсөн нь миний амьдралд их ч гайхам бүхнийг өгсөн дөө. Бүхий л хар барааныг минь хайрладагт хайртай сан. Сайн сайхан явааг нь харж амьдрах сан. Мартагдаггүй өдрийг нь өнгөрөөсөндөө гэмшил их тод байх юм. Зүрхэнд хүрдэг ихэр минь байсан сан. Хамгийн сайхан бүхнийг хүртэж амьдраарай.</p><p>Төрсөн өдрийн мэнд хүргэе! Оройтсон ч гэсэн…</p><p>Not every love story is meant to last, but that doesn’t make it any less meaningful🌄</p><p>Tseku</p><p>14.11.2026</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=922854194d3c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[би миний эсрэг]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D0%B1%D0%B8-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%8D%D1%81%D1%80%D1%8D%D0%B3-3af4521b59c8?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3af4521b59c8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Nov 2026 08:01:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-03T08:01:36.019Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>би миний эсрэг</p><p>Бүхлээс эхлэлтэй дутуу маань өнөөдөр бусдаас хамааралтай дутуу болчхов уу, үгүй юу?</p><p>Эмзэг хүн байх эсвэл гэнэн хүн байх. Үгүй бүр бүхнийг мэдэж байдаг ч түүнийгээ ил гаргадаггүй дотуур тамиртай хүн байх… Бусдын юу гэх тухай бодохоо больсон тэр цагаас бусдаас биш өөрөөсөө хамааралтай хүн болсон найман сар өнгөрөв. Энэ нь зөв үйлдэл гэвэл худал хэлсэн болох биз. Учир нь өөрийнхөө сөрөг талтай тохиролцож чадалгүй, үргэлж өөрийгөө голж амьдрах ялыг өөртөө баяртайгаар бэлэглэсэн байхад юуг нь зөвтгөж бодох вэ дээ… Хүн намайг элдэвлэвэл “Ишш энэ амьтны ухааны хэмжээ л ийм байж дээ” гэж боддог их л тайван, тогтуун хүн болсон боловч өөрөө би өөрийгөө хэмлэхдээ “Үнэн үг хатуу тусаж байгаа юм, үнэнтэйгээ тулж чадахгүй арчаагүй хүн юм бол, наад буландаа хумигдаад хэвтэж бай, өөртэйгөө тулж чадахгүй чиний хүртэх хамгийн зөв газар тэр” гээд хашгичиж эхлэдэг их аймар хүн болсон аж. Өөрчлөгдсөн гэвэл “Мэдээж, өмнөх өөрийгөө танихгүй болтлоо өөр хүн болсон үе хаа нэг ажиглагдана. Гэвч бас үгүй, өөрөөсөө илүү бусдыг гэх зантайгаа, өгч л байвал би хайрлаж байна, гэж боддог тэр бяцхан охиндоо их хайртай. Их л хайрлана. Тэгээд орныхоо буланд хэвтээд “ Хэн нэгэн намайг татаж гаргаасай” гэж найдна. Тэгээд орноосоо өндийгөөд өнгө өнгийн харандаанаас нэгийг нь сугалаад өөртөө зориулж зурж эхэлнэ. Нэг бол би өөртөө ч дургүй хачин амьтан, нөгөө талд харин өөрийнхөө хөөрхөн төрхөнд дурласан ч өдөр бүр тэр төрхөө нуун далдалдаг итгэлгүй гэрэл. “Өөрийгөө хайсан ч олохгүй байх, өөрт байгаа өөртэйгөө тэмцэлдэн байх, өнөөдөр дурлаж, маргааш үзэн яддаг байх, олон талаар өөртөө сэтгэл хангалуун бус байх” гээд бүгд бүхлээс эхлэлтэй хасах энерги. Хичээх тусам болохгүй байвал хичээхээ больчих. Хичээхээ болиод сэтгэлийнхээ мухарт байгаа харанхуйдаа живчих. Тэгээд тэндээс дахин нэг гэрэл олж харна. Харин үүнийг хасахаас эхлэсэн дулаан энерги гэнэ. Тэр энерги намайг нэгээс нөгөө рүү, намраас өвөл рүү чирч аваачин, чимээгүй тэврэх бол, тэндээс би тэг рүү зүглэж, тэр дулаанаас зугтмаар санагдана…</p><p>Өвөл өөрөө нэвсийсэн гуниг дагуулж, өнөө гунигт нь би өөрийн дураар живнэ…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3af4521b59c8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хэзээ хойно цэцэглэсэн цэцэг…]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D1%85%D1%8D%D0%B7%D1%8D%D1%8D-%D1%85%D0%BE%D0%B9%D0%BD%D0%BE-%D1%86%D1%8D%D1%86%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%86%D1%8D%D1%86%D1%8D%D0%B3-08f6bc175ef8?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/08f6bc175ef8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 13 Jun 2026 18:28:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-13T18:28:00.054Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Егөөтэй гэж жигтэйхэн энэ амьдралын хамгийн дулаахан хэсэг нь хаана нуугддаг юм бол оо? Учир жанцан гэдэг хэрхэн хэлхэгдэж амьдралд ирдэг тухай, Жанжин шугам гэж хаанаас гарч ирсэн эд юм гэдгийг мэдэхгүй бөгөөд магад хаанаас ч эрээд олохгүй аятай санагддаг юм. Хайрлана гэх хэлхээстэй хэдэн үг ямархан мэдрэмжийг илэрхийлж оршдог юм бол оо? Хэрхэхээ мэдэхгүй бүсгүйд, хэн нэгэн хайрлахыг заагаад өгдөг ч болоосой гээд… Эгээ л уг бодролуудаас хэн нэгэн бүтэн бий болсон нь ийнхүү цагаан цаасан дээр хар бэх дуслуулан суун буй.</p><p>Бүрэн бүтэн байна гэдэг нь ерөөс бүхнээ өгсөн ч бүтэн үлдэх тухай юм болов уу, аль эсвэл бүхий л хэрэгцээгээ хэн нэгнээс авч бүтэн болохыг хэлдэг юм уу? ЭСВЭЛ АЛЬ АЛЬ НЬ БАЙХ. Гэтэл ямар хэрэгцээ хангагдах үед түүнийг хайр гэж нэрлэж болохуйц хүчтэй болдог юм бол? Өөрийгөө хайрлана гэдэг өөрийн анхдагч хэрэгцээ бүрийг өөрөө хангахыг хэлдэг байх. Тэгвэл өнөө “АЗ” гээч “Амьдралын Зорилго”-оо олох үед хайрч бас буй газраас минь намайг олоод ирэх болов уу? Өнөөх хоржоонт “Хувь тавилан” гэдэгтэй амьдралынхаа аль тохиолд таарч бас дасан зохицдог юм бол оо..</p><p>Асуултандаа хариулт олохоо мэдэх ч асуусан уу, би хэлээд өгье гэдэг ахархан бодол, ашигч зангүй хэн нэгэн хаа нэг хэрэг болох шиг л…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=08f6bc175ef8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хасах хасахын нэмэх]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D1%85%D0%B0%D1%81%D0%B0%D1%85-%D1%85%D0%B0%D1%81%D0%B0%D1%85%D1%8B%D0%BD-%D0%BD%D1%8D%D0%BC%D1%8D%D1%85-096fcc994568?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/096fcc994568</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 11 Jun 2026 14:14:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-11T14:20:34.800Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Шунамхайрах гэдэг үгийг мэддэггүй байхдаа би түүнийг анх олж харсан.</p><p>Бараан саарал ертөнцөд гэрэл өлгөж, хөшиг нээх шиг л санагдаж байж. Хөтөлсөн гарыг нь хэзээ ч тавихгүй байх юм сан гээд л. Цаг хугацаа маш олон зүйлсийн байрыг алдагдуудсан ч миний хайр зогсоогүй нь би шунан дурлаж үзсэн анхны тохиолдолтойгоо таарсан учраас байв.</p><p>Зүрхээ гаргаж ирээд харуулах юм сан, өвдөж байгаа газраа харуулах юм сан гэж олон хүмүүс ам уралдан шаагилддаг шиг, зүрхийг чинь алган дээрээ тавиад шарх бүр дээр нь үлээж өгөх юм сан гэх хүслээс хайр минь эхэлснийг чи одоо хэр нь мэдэхгүй дээ. Хүний өмнөөс боддог хүмүүс энэ хайрыг минь хайр дутуу өссөн болохоор л гээд байдаг юм. Харин би хар ухаандаа “Хайраар дутаачихгүй юм сан” гэдэг бодол дунд өссөн болохоор хайраа харамгүй өгч сурсан болов уу даа, гэж бодоод байдаг юм.</p><p>Ээжээс нь дутахгүй хайрлах сан гэж бодож хайрлахдаа ааваас минь дутахгүй хөлийг минь дулаацуулж, хүйтэн гарыг минь үлээж бүлээцүүлдэг хүнтэй энэ мөчид хамт байгаа юм шиг ээ.</p><p>Хэт их хайранд хальтарчихгүй юм сан, хатуу үг хэлж гомдоочихгүй сэн гээд л…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=096fcc994568" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Намайг чи нэрлэхүйд…]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B3-%D1%87%D0%B8-%D0%BD%D1%8D%D1%80%D0%BB%D1%8D%D1%85%D2%AF%D0%B9%D0%B4-feb104b1bc79?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/feb104b1bc79</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 May 2026 16:08:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-20T16:18:44.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ерөөс утга авцалдаагүй миний бичвэрүүд, ердөө л намайг хэн гэдгийг, хэр эмх цэгцгүйг л илэрхийлээд байгаа төдий. Үгийн сонголт гэдэг, өгөөд буй гарчиг нь гэдэг, өврөөс минь л гарахаас биш өөнтөгч зангаас минь дэндүү тусдаа сонирхол юмсанж. Хэн намайг шүүх юм бэ? Хэнээс би айх вэ? Миний өөрөөрөө байж болох ганцхан газар, нулимсаар биш үгээр уйлж, өврөө хөнгөлөх цор ганц орон зайд би хэнээр ч заалгахгүйгээ мэдэж, хамаг л нулимсаараа хашгичиж байгаа минь энэ шүү дээ.</p><p>Гэтэл өнөөдөр… Дахин нэг удаа би өөрийгөө дааж давшгүй хүнд оршихуй мэтээр, хорвоо хэдэн арван сая хүнийг даах ч гагцхүү намайг л даахгүй аятай мэдэрлээ. Чи хэн юм бэ? Чи юу хийж гийгүүлээв? Чи хэнд хэрэгтэй вэ? гээд л… Магтаалаас л боллоо. Магтуулсандаа л бантчихлаа. Яагаад тэр хүн намайг мундаг гээд бодчихов оо? Намайг битгий бодоосой. Надаас битгий юм хүлээгээсэй. Намайг тэд бодлоороо нэрлэж, нар үзэгдэхгүй шигүү ойд битгий үлдээгээсэй. Ноороглоод хаясан амьдралын тань алдаа бүр надаар засагдахгүйг та бид мэднэ шүү дээ…</p><p>…Гутрал гэж нэрлэгдэхээ больсон гундуухан сүнсээ аргадаж байхдаа л ойлголоо доо. Хүн гэдэг хуучин бүхнээ хайрладаггүй юм байна. Хуучирлаа даа, ноороглолоо доо гээд хаячихдаг юм байна. Гэтэл тэр ноорог бидний амьдралын суурь нь байж. Хэсэг хэсгээр нь чирж авчраад, хэдэн зуун шарх өгсөн өнөөдрийн бидний өвдөлттэй ч, өвөртөө наагаад тэвэрмээр би л байж. Би л өөрийгөө нэрлэх гэсэндээ битүү утгатай өгүүлбэрүүдээ гаргаж тавьлаа. Би чинь “Бүрэн бүтэн боловч бүдэг бадагхан” хүн юм санж. Барагцаалуулж хэн нэгнээр нэрлүүлэхэд бардам зан маань тээглээд болсонгүй. Бадаг шүлэг бүдгэрсэн ч сэтгэлд байсаар байдаг шиг, бараан боловч бодлын авдарт оршсоор л байдаг тэр нэгэн гээд, тэгж би намайг нэрлэлээ….</p><p>…Ухаарсан уу гэж үү?</p><p>… ХАРИН Л ДЭЭ, угтаа би ч ихээхэн том зүрхтэй хүн сэн. Ухаарч л сурахгүй дайрчихдагаас биш…</p><p>nune jigshig haha”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=feb104b1bc79" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Гарчиг үгүй.]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D0%B3%D0%B0%D1%80%D1%87%D0%B8%D0%B3-%D2%AF%D0%B3%D2%AF%D0%B9-10362555437c?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/10362555437c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 22 Feb 2026 12:02:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-02-22T12:02:39.547Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Мах цусны тасархай гээд л. Судсаар нь миний цус гүйдэг юм гээд л. Төрсөн нь үрээ орхих шиг нүгэл би олж хараагүй ээ. Төрүүлсэн үрээ алаг үзээгүй ч гэлээ түмэн олон сонголтоос холдон одох хүсэлд л тархиа угаалгасан хүмүүсийн тухай өнөөдөр би үг холбох гэсэн хэрэг.</p><p>Өөрөө тэр хүн мөчир байж, өврөөс нь унасан навч нь харин би байж. Өөрөө тэр хүн мод нь байж, сүүдрээс нь холдоогүй алим нь харин би байж. Төрөл хэмээгсэддээ нүд үзүүрлэгдэх, төөрч төөрч олсон тасархайдаа харь хүн байх. Гомдол цөхрөл гэдэг дааж давшгүй хүнд эд боловч, ханцуйнаас нь ч зүүгдэж үзээгүй хүндээ гомдоно гэдэг хаанаас ч эрээд хариултыг нь олохооргүй харь элгийн мэдрэмж гэмээр. Манантай сэтгэлд хэн ч халдаж зүрхлэхгүй гавч шиврээ бороо оруулж дөнгөх бөх зүрхтэн хаа нэгтээ байсан нь ийнхүү бидний сэтгэлд үер буулгаж, уй төрүүлэх нь энэ.</p><p>Өсгөх, төрүүлэхийн аль нь үнэнтэй ойртохыг өсөж торнин хүн болсон бид л үнэн зөвөөр хариулж чадах болов уу даа. Тэр гэхийн тэмдэггүй танд би тэр их гомдлоо гаргаад ч яах билээ дээ…</p><p>tseku</p><p>2026.02.22</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=10362555437c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mandarouche]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/mandarouche-09d271ee10cd?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/09d271ee10cd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 13:17:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-30T13:17:10.153Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Цуварсан олон хүмүүсийн үнэр холилдохдоо хамар сэтлэх аятай. Цагаан өнгийн хүрмэндээ хатгасан нэхмэл цэцэгнээс ванилла ханхалж, тэвхийтэл нь эвхсэн нусны алчуурнаас ээж үнэртэнэ. Гайхмаар нь, авдарны ёроолд байх эмээгийн дээл яг л эмээ шиг, харин хажуу айлын эгчээс дөнгөж төрсөн нярайнх нь үнэр сэнгэнэнэ. Арваад жил байрны гадаа шатар тоглосон ахыг бодох төдийд шатрын үнэр хамар цоргиулна. Миний яаж илэрхийлэхээ мэдэхгүй байгаа эдгээр түм буман үнэр амьтай бүхнээс ханхлахдаа, өөр бусдаасаа ялгарах таних тэмдэг болдог нь их хачин. Би харин ерөөс улбархан жүржний хальсыг биедээ наагаад, түүнийгээ ханхлуулан явахыг л хүснэ. Хайртай залуугийн минь эсвэл аавын минь үнэр биш. Хулуу шиг өнгөтэй жүржхэн л надаас ханхалж явбал сайхан сан. Охин баймаар санагдахдаа ванилла үнэртүүлж, орой бүр шинэ хайрын түүх, шинэхэн жүржийн цоргим үнэрт мансууран суугаагаараа би өвчилсөн зүрхэндээ шинэ оёдол тавьж буй хэрэг биз.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=09d271ee10cd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[+/-]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/-0670c4d407d7?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0670c4d407d7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 13:15:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-30T13:15:39.944Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>+/-</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/590/1*ZgMfL-FhQpN-007rQRf4LA@2x.jpeg" /></figure><p>Замын гэрэлд татуулсан бидний анхны кадр. Тод өнгийн хийцтэй өвлийн хүрэм цэнхэр үнэртэй талаар чамд шулганаж, чи харин чих тавин сонсоно. Юуг ч юм ойлгохгүй байгаа төрхөөрөө юмсыг илүү хялбар болгодог гэдгээ чи хэзээ ч төсөөлөхгүй дээ. Хуучин даавуугаар ороож багласан бутархай зүрхээ чамд л үзүүлмээр чи тийм эгэл. Эдгээгээч гэж гуйх гээгүй юм аа. Эвтэйхэн гэгч нь энгэртээ зүүгээд яваасай л гэсэн юм. Чиний үнсэлтэнд услуулсан цэцэг би, чамтай учраад дэндүү гэрэлтээ юм болов уу? Чангахан тэврэлтэнд чинь хайлан урсаад, чамин молор шиг өнгө тогтоов уу. Бичдэг охинтой байлгахыг хүсээгүй юм сан. Бэхэн зүрхээ хорих гээд дийлсэнгүй. Бэл бэнчингүй ч буулгах үгсээр баялаг болохоор хайраа хэлхэн шүлэг тэрлэж, гунигаа нэхэн ороолт болгоод, жавар дүүрэн өвөлд сэтгэлийг чинь бүлээцүүлэх халуун үгсээрээ чамайг дүүргэе. Гэхдээ бичдэг охин хэцүү шүү. Гомдол цөхөрлөө ч, гуниг харууслаа ч, баяр цэнгэл, бахдам амжилтаа ч холбон сараачиж, үгээрээ чамд урлан бүтээж хааяа бас уй нэмж ч мэднэ. Хэт их боддогтоо бичдэг болохоор, хааяа хааяахан тэвчээр зааж, халуун энгэртээ тас тэврээрэй. Хэдий бодол минь гашуун байлаа ч, хайр дүүрэн харцаараа сэтгэлийг чинь тордохоо мартахгүй ээ.</p><p>Баллуурдаж боломгүй мянган хайрын үгсээ баглаа цэцэг болгон өгье. Бичигч би чамд тийм их хайртай.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0670c4d407d7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хуучирсан гэж итгэсэн чи одоо ч шинэхэн хэвээрээ.]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D1%85%D1%83%D1%83%D1%87%D0%B8%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%B3%D1%8D%D0%B6-%D0%B8%D1%82%D0%B3%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%87%D0%B8-%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BE-%D1%87-%D1%88%D0%B8%D0%BD%D1%8D%D1%85%D1%8D%D0%BD-%D1%85%D1%8D%D0%B2%D1%8D%D1%8D%D1%80%D1%8D%D1%8D-926da8b0dce4?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/926da8b0dce4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 11 Oct 2025 06:10:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-11T06:12:30.861Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Бидэнд баллуурдаж чадамгүй олон дурсамж байх ч, буцах зориггүй өчнөөн өдрүүдтэй золгосоор. Бодолдоо л амьдардаг надад чи бурууг зөв болгож ойлгуулсан болохоор санах мэдрэмжинд дийлдэж унасан өдрүүд ямар их гэж санана. Хааяа хамт байсан ч болоосой гэж бодож, хэт их гэмшилдээ сэтгэлээ түгжих ч үе бишгүй. Унших болов уу гэж бодолгүйгээр уншвал хайртайг минь мэдрээсэй гээд бичиж үлдээе. Хорвоо дээр илүүг мэдэрч амьдрах ёстой хүн гэдгээ хэзээ ч марталгүй амьдраарай. Бидний хайр хөрсөн гэж би боддоггүй ээ. Бид зүгээр л хэтэрхий хол алхсан байх. Буруутгах аргагүй амьдралын нэг хэсэг чамд хэцүүг туулах хүч өгөхөөр сүнсээрээ дандаа хамт байдгийг минь хамгийн хэцүү үедээ санаж дулаацаасай…</p><p>Хайраас илүү хайр нь хажууд минь байх бяцхан охин байсан гэдгийг мэдрүүлсэнд баярлалаа.</p><p>nune. (for my twinsoul)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=926da8b0dce4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Гэсэн ч би дуртай.]]></title>
            <link>https://medium.com/@nuneeeyi/%D0%B3%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%87-%D0%B1%D0%B8-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B9-bef128a362c9?source=rss-36ab3744cb50------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bef128a362c9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[tskulein]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 Sep 2025 11:20:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-15T14:33:14.453Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*-mcuNvkbNkTlTdoYIa8JMg@2x.jpeg" /></figure><p>Гэсэн ч би дуртай. Гэнэ гэнэхэн сэвэлзэх салхи үсийг илбэхэд, хатаж хорчийсон уруул түүний уруултай шүргэлцэхэд бүлээн мэдрэмж төрдөгт дуртай. Хацар ягаарам тэр дулаан харцанд чинь сэтгэл ичингүйрэн хумигдах үесд, нялхарсан гэнэн өөрийгөө олж харахдаа дуртай. Чи дур татамгүй, таашааж огшмооргүй тийм л энгийн атал атгахан зүрхээ чамаар л дүүргэх хүсэлдээ хөтлөгдөн суух бяцхан охин хорвоод нэг буй. Хамтдаа хэдэн зуун патер татуулж, ханандаа өлзий хээтэй хивс өлгөөд, хүүхдийнхээ нэрийг будаанд шигшиж, холын хол юм шиг ойрын тэр өдрүүдээ чамтай төсөөлөхдөө дуртай. Хааяа гунигтай өдрийг бороогоор дүрсэлж, уйтай улирал гэвэл намрыг нэрлэж, гашуун кофены араас гаа хүлхэхдээ ч дуртай. Номноос аваагүй таашаал гэж үгүй, номин ногоон өнгөтэй цамц намрыг санагдуулж, наргүй өглөө бүрт хүйтэн ус уумаар байдагтаа дуртай. Мандарин хальсалж өгөх залуугаа чамайг байгаасай гэж хүсдэгтээ, малгайтай цамцанд шингэсэн чиний үнэрт тайвширдагтаа дуртай. Чи бас би. Чамин ганган биш ч чанар сайтай өвөөгийн дулаахан цамц шигээр өөрсдийн цаг хугацааг удаанаар элээх сэн гэсэн хүсэлдээ ч дуртай…</p><p>nune.</p><p>2025.09.15</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bef128a362c9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>