<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Marco van Beers on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Marco van Beers on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ocramvb?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*sw4k4EWZB4BbL-AHOeiBGw.jpeg</url>
            <title>Stories by Marco van Beers on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 18:57:46 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ocramvb/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[We suck at reliving memories through screens, fix it designers!]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/we-suck-at-reliving-memories-through-screens-fix-it-designers-8c3bc25b2a4c?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8c3bc25b2a4c</guid>
            <category><![CDATA[design-thinking]]></category>
            <category><![CDATA[ux]]></category>
            <category><![CDATA[design]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Feb 2016 19:30:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-06T11:01:44.247Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*jisg4kewHrZ_Sv7giolZyg.png" /><figcaption>image from <a href="http://www.lukew.com/">http://www.lukew.com</a></figcaption></figure><p>You probably have been to Paris and walked over the Champs-Élysées, visited the Arc de Triomphe and climbed the Eiffel Tower. Most likely you have bought a little plastic and way too overpriced model of the Eiffel Tower. Which currently stands somewhere in your house collecting dust. Once in a while you pick up that plastic Eiffel Tower and it instantly brings back memories of that time in Paris. The little figurine has become a carrier of experiences and emotions. This suggests that physicality is an important aspect in reliving memories. Can we still create vivid memories in a world where they are created through touchscreens?</p><blockquote>Our memories have become this vast collection of ungraspable digital visuals diluted by irrelevant content</blockquote><p>Due to the rise of smartphones our curated physical memories are transformed into a big collection of digital representatives. Screens are ambiguous surfaces where we interact with a diversity of content. There’s no connection between the actual experience and the digital representative. Memories are just one swipe away of becoming deleted. Pictures of a holiday with your lover are right next to pictures of Grumpy Cat and that price tag of the dress you really want. In other words our memories have become this vast collection of ungraspable digital visuals diluted by irrelevant content. All experienced through the same screen, with the same interactions.</p><p>Although we are able to collect and store more memories than ever, digital design has yet to develop a proper design language for this. A design language where we can experience memories in the same powerful way we as experience them by picking up objects. With interactions, sounds and tactility applicable to that moment in time. But due to the ambiguity of screens and mobile devices this is difficult and perhaps impossible.</p><p>There is ‘emotional design’ which focusses on empathic structures in webdesign in order to captivate the user and create a higher convergence. This is the same for minimal design and Google’s material design. They all focus on getting the user from A to B without losing him or her along the way. These design philosophies/visions/methods all bring something new to the table. Yet none of them are focussing on creating unique moments through tailored interactions. It is about what you are experiencing now and not what you have experienced in the past.</p><p>In this context of finding proper digital paradigms it is important to understand how we relive memories digitally. Thankfully there is research being done to understand this. Elise van den Hoven, for example, focusses on ‘Materialising Memories’, how design and curation of digital content can lead to a better experience of memories. Designers need to step in aswel.</p><p>Currently there are only a handful of designers who are wondering how to create a digital narrative of our memories. Their efforts are mainly focussing on explicit actions the user needs to take, like: selecting photos, adding text and ranking the entry. Although it is interesting it is just a first step.</p><p>So are we able to vividly re-experience our digital memories through our screens? Maybe. Perhaps the re-experience of our memories is evolving together with our technology. Perhaps not. We do not know. Therefore it is important to investigate and explore this direction in order to make sure the digital representatives of our memories will be as intense as our tactile ones.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8c3bc25b2a4c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Druk jij een deurbel in met je duim?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/druk-jij-een-deurbel-in-met-je-duim-10e889a9468c?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/10e889a9468c</guid>
            <category><![CDATA[design]]></category>
            <category><![CDATA[gedrag]]></category>
            <category><![CDATA[technologie]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 20 Sep 2015 07:59:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-20T07:59:52.839Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/698/1*36awvuF7NZGhZDf3wcelAg.jpeg" /></figure><h4>Hoe design en technologie ons gedrag beïnvloeden.</h4><p>Druk jij een deurbel in met je duim? Dan is de kans groot dat je een smartphone hebt. Hoewel het geen voor de hand liggende conclusie is, is het logisch als je er even wat langer over nadenkt. Dankzij onze smartphones zijn wij het steeds normaler gaan vinden om objecten aan te raken met onze duim. Smartphones en vele andere producten hebben bewust en onbewust ons gedrag veranderd. Technologie, en design, hebben dan ook een grote invloed op ons dagelijks leven. Dit lijkt iets van de laatste tijd, maar ons gedrag wordt al eeuwen onbewust veranderd door, voor die tijd, radicaal nieuwe technologieën. Zo heeft vuur ervoor gezorgd dat we sociaal gedrag gingen vertonen, agricultuur stond aan de voet van ons stedelijk leven en elektriciteit zorgde ervoor dat we elkaar aan het eind van de wereld kunnen zien.</p><blockquote><em>Design en technologie zijn samen een krachtig middel dat we niet moeten onderschatten.</em></blockquote><p>Nu zijn we aangekomen in een nieuw technologisch tijdperk, het nano, bio, informatie en cognitieve technologische (NBIC) tijdperk. Technologieën die de wereld snel aan het veranderen zijn. Dankzij deze vooruitgang begrijpen we ook steeds beter hoe mensen denken en werken. Dat is bijvoorbeeld handig voor marketing, kijk maar eens naar hoe zij ons dag in dag uit verleiden om een bepaald gedrag te vertonen. Maar in dit tijdperk wordt de volgende stap genomen en design gaat hier een grote rol spelen.</p><p>Misschien heb je je wel eens afgevraagd waarom je zonder een handleiding te lezen weet hoe je een product moet gebruiken? Dat komt omdat de ontwerper alles zo heeft ontworpen dat de interactie intuïtief en logisch is voor je. Hierdoor heb jij als gebruiker de meest optimale ervaring en weet de ontwerper dat je het product niet fout gebruikt.</p><p>Juist het product niet fout gebruiken is belangrijk. We krijgen steeds meer informatie te verwerken en daar zijn wij als mensen niet heel goed in. Wanneer we multitasken switchen onze hersenen steeds tussen verschillende taken, waardoor een fout maken heel makkelijk kan gebeuren. Het is dus van belang dat producten, waaronder ook websites, zo worden ontwerpen dat we onbewust begrijpen wat we moeten doen.</p><blockquote><em>Gaan designers de nieuwe marketeers worden?</em></blockquote><p>Een AED is een goed voorbeeld van een product dat ontworpen is om mensen te helpen onder hoge druk. Het product geeft aan waar de patches geplaatst moeten worden door heldere tekeningen. Daarnaast communiceert het apparaat met LED en geluid wanneer het klaar is. De knoppen zijn vormgegeven als een groen rondje en een rode driehoek. Symbolen en kleuren die in de Westerse cultuur een heldere betekenis hebben.</p><p>Wanneer we in een situatie verkeren die niet gewoon zijn, zoals het proberen van een nieuw product of het redden van iemands leven met een AED, vallen we terug op patronen en symboliek die we al kennen. Design focust zich dan ook steeds meer op het verminderen van keuzestress en het voorkomen van fouten door gebruikers, door producten context afhankelijk te maken, het zogenaamde Anticipatory Design. Dat is natuurlijk prachtig en deze manier van gedrag sturen kan helpen om mensen bijvoorbeeld van obesitas af te helpen. Of ervoor te zorgen dat ze langer en beter hun tanden poetsen. Design wordt volgens sommigen één van de grootste katalysatoren voor sociale verandering.</p><p>Maar met al deze nieuwe kennis en technologieën kan design ook voor totaal andere doeleinden gebruikt worden. De combinatie design en technologie zou mensen kunnen verleiden om meer te kopen. Zo toont onderzoek aan dat mensen eerder geneigd zijn om iets te kopen en meer te betalen via een touchscreen dan via een computer, omdat ze het product kunnen aanraken. Gaan designers de nieuwe marketeers worden?</p><p>Design zou ook een aanjager kunnen zijn voor een totaal nieuwe manier van oorlog voeren. De interactie met wapens kan zo ontworpen worden dat het voelt als een spel. Of wat dacht je van dat apps ontworpen worden door politici die je gedrag zo sturen dat ze je stem beïnvloeden? Dat is iets wat we niet moeten willen en daarom is het van belang dat we, net zoals bij reclame, een code opstellen zodat dit niet kan gebeuren.</p><p>Design en technologie zijn samen een krachtig middel dat we niet moeten onderschatten. Het heeft de potentie om de wereld ten goede en ten kwade te veranderen. Wij, als maatschappij, kunnen wij dat zelf bepalen. Goed en verantwoord design is uiteindelijk nooit een keuze tussen het verdienen van geld en het bijdrage aan de wereld, deze gaan hand in hand. Maar hoe dat gaat, dat moeten we nu gaan bepalen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=10e889a9468c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[The Necessity of Design in Healthcare]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/the-necessity-of-design-in-healthcare-abb614b2cef8?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/abb614b2cef8</guid>
            <category><![CDATA[design-thinking]]></category>
            <category><![CDATA[design]]></category>
            <category><![CDATA[healthcare]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 May 2015 10:48:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-05-25T10:48:53.182Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Even though health is a subjective experience, healthcare is primarily a fact and figures kind of business. Over the last years, healthcare has thankfully developed a more people and patient oriented perspective. Design will play a key role in this important, positive process.</p><p>Thoughts on design usually centre on luxury items like minimal tables, extravagant lamps or lustrous couches. But design is and does so much more. Design is about creating products, services or systems which fulfil the (unconscious) needs of the user. In a broader perspective, design is about looking for and creating opportunities, reframing current contexts and guiding people’s behaviour.</p><p>Although there are increasingly more innovative healthcare products popping up in this field, they are often cold and distant due to their technological nature. Technology, however, can be very warm, intimate and symbolic.</p><blockquote>design reframes current contexts and guides people’s behaviour</blockquote><p>This is something which healthcare currently lacks but what design will solve. I design for ‘Technology for Empathy’; some people call it ‘Intimate Communication’ or ‘Emotional Design’. In the end, it is about using design to create intimate technological devices which support the health(care) experience in a personal and an emotional way. Two examples:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aJO2VPldxf9DBDcCinD3Lw.jpeg" /><figcaption>The Necklace</figcaption></figure><h4>The Necklace</h4><p>Those who are diagnosed with a severe illness lose one fourth of their social environment. This is quite a lot; especially as we need these social contacts the most during times of sickness.<br>‘The Necklace’ is a piece of jewellery for breast cancer patients. After each significant moment in their battle, they take a new bead and press it tightly against the skin. This bead then changes depending on how ill the patient is. The deeper the pink, the healthier you are. The whiter the bead, the sicker you are.<br>The accessory grows slowly and evolves over time, as beads are added. It is therefore a symbol for the struggle against breast cancer. It also becomes a conversation facilitator for social environments, as friends, family and people close to the person wearing ‘The Necklace’ have handles to engage in a conversation.</p><blockquote>Design translates health data into understandable symbolism</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U5Hq1h-UGpOaIIUr1SguqQ.jpeg" /><figcaption>The Tokens</figcaption></figure><h4>The Tokens</h4><p>The token is a bridge for the inevitable moment, after a diagnosis, when you need to talk to your close friends. It is at this moment that you, as an ill person, can create a special connection with the ones you love, using a token.<br>Together you order a set of linked tokens which represent the unique relation you have with that special friend. When that special friend is thinking of you, he picks up the token and slowly starts to rub it. The longer he rubs the token, the more intense it starts to glow. After a while your token also starts to glow, representing that your friend is thinking of you and putting effort in your relation. It also works the other way around.<br>These tokens lower the hurdle to engage in contact. It requires almost no energy from the person who is severe ill. The sensation of being connected to someone else is transformed from the interpretation of heavy words to symbolically meaningful interactions.</p><blockquote>It is important that we start working on the human element in healthcare products.</blockquote><p>These two two examples show that design can translate abstract data and difficult situations into understandable symbolism. In the end, health(care) is about humans. It is therefore important that we start working on the human element in our products. I believe that design and designers are able to translate and reframe the complex context of one’s health into an understandable, intimate experience.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=abb614b2cef8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ordering your Organs]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/ordering-your-organs-9827db46d67c?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9827db46d67c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 23 Jan 2015 13:01:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-01-23T13:01:55.515Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Wearables, they are fun, useful and the promise us a lot regarding our own health. Our interest in wearables peaked in 2014 when Apple announced the AppleWatch. A watch like devices which measures several vitals like your heart rate. Besides that it allows an intimate connection between you and someone else by sending your heartbeat, it also has the potential (albeit with some extra sensors) to warn you for a heart attack or inform you that your liver is not functioning properly.</p><p>If your liver doesn’t function properly it needs to be replaced. You will be added to a waiting list of 120.000 people who are waiting for a transplantation. Many pass away before they even have a change to get a transplantation. An estimate of 900.000 lives could be saved each year if organs are preventative transplanted, but there are only 26.500 organs available (USA, 2013).</p><blockquote>You got livercirosis due to your alcoholism? No problem, just order a new liver.</blockquote><p>The Singularity University, cofounded by NASA and Google, launched a non-profit organisation who wants to solve this problem: The Organ Preservation Alliance, part of New Organ. This group of highly intellectual engineers made the first steps in creating a library for organs, organ banking as they call it. They want to take stem cells from newborns and use those cells to grow different organs. The organs are then cold stored in the organ library.</p><p>Imagine this: your AppleWatch gives you a push message saying your right kidney will fail within half a year and you could possibly die from the consequences. You check your agenda and you see that have your holiday in 4 weeks. Online you arrange an appointment with the hospital to replace your kidney during your holiday and The Organ Preservation Alliance makes sure your new kidney will be in the operation room on time.</p><p>From one perspective this is beautiful, you are no longer dependent on people who donate their organs. From another perspective this is frightening because this places ‘life’ and the ‘body’ in a different light. Smoking doe snot kill you anymore if you replace your lungs on a regular basis. You got livercirosis due to your alcoholism? No problem, just order a new liver. The body becomes an object. This could be the first step to a truly hedonistic lifestyle, without consequences.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9827db46d67c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kan design mensen insecten laten eten?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/kan-design-mensen-insecten-laten-eten-f3ba01f4de30?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f3ba01f4de30</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jan 2015 14:43:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-01-11T14:43:23.443Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/582/1*PdrNgrMHuNPSZqI9zb4JYQ.png" /></figure><p>We gaan een voedselprobleem krijgen, dat is alom bekend. We hebben al eerder gezien hoe <a href="http://designcolumn.nl/toekomst-van-ons-voedsel/">Dunne &amp; Raby en Schmeer</a> dit aanpakken met hun ontwerpen. Zij leggen hun focus op het verzamelen en creëren van voedsel terwijl er nog een grote onaangebroken voedselbron is, namelijk insecten. Alleen wil de Westerse wereld er nog niet echt aan.</p><p>SexyFood, uit België, wil dat veranderen. Door middel van design willen zij het eten van insecten een luxe ervaring maken, vergelijkbaar met het eten van kaviaar en oesters. De insecten zitten in gouden blikjes met mooie mat zwarte etiketten waar elke hint naar insecten is weggelaten. Elk blik heeft een nummer, een hommage aan de parfums van Chanel.</p><blockquote><em>Juist design kan op het onderbewuste inspelen en langzaam ons gedrag veranderen.</em></blockquote><p>Hoewel SexyFood niet de enige partij is die de Westerse wereld aan de insecten wil helpen pakken zij het wel op een unieke manier aan. Door het inspelen op culturele designclichés zorgt SexyFood ervoor dat mensen insecten willen eten, waardoor langzaam een culturele verandering plaatsvindt. Juist design kan op het onderbewuste inspelen en langzaam ons gedrag veranderen.</p><p>De branding is in orde, het design ook. Misschien moet er alleen nog nagedacht worden over de naam SexyFood, het doet mij iets teveel denken aan bevroren import sushi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f3ba01f4de30" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Organen op Bestelling]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/organen-op-bestelling-5bca6500bc93?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5bca6500bc93</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jan 2015 13:40:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-01-11T13:40:44.684Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Wearables</em>, ze zijn leuk, handig en ze beloven ons veel op het gebied van onze gezondheid. Zeker in 2014 waren ze een hot topic, met als hoogtepunt de Apple Watch, die onder andere je hartslag meet. Naast het feit dat dit een intieme connectie tussen mensen mogelijk maakt doordat je een weergave van je hartslag kunt versturen, zou dit horloge in potentie (met wat extra sensoren) je ook kunnen waarschuwen dat je een hartaanval krijgt of dat je een ernstige leveraandoening hebt.</p><p>Als je lever niet meer functioneert, moet deze vervangen worden. Samen met 120.000 andere mensen kom je op een wachtlijst te staan voor een transplantatie. Naar schatting zouden er zelfs 900.000 levens gered kunnen worden met een preventieve transplantatie. Veel mensen halen het einde van de wachttijd niet, omdat er slechts een schamele 26.500 organen beschikbaar komen per jaar (dit zijn cijfers van 2013 uit de Verenigde Staten).</p><p>De Singularity University, mede opgericht door NASA en Google, lanceerde begin dit jaar een nieuwe non-profitorganisatie die dit probleem wil en kan oplossen: The Organ Preservation Alliance, onderdeel van New Organ. Deze club uiterst intelligente ingenieurs hebben de eerste stapjes gezet in het opzetten van een bibliotheek voor organen, ook wel <em>Organ Banking </em>genoemd. Ze willen stamcellen afnemen van kinderen, waarmee ze organen kweken die ze daarna opslaan in een grote koelcel.</p><p>Stel je voor: je Apple Watch geeft een <em>push message </em>dat je rechternier binnen nu en een half jaar zo ziek wordt dat je er door kan overlijden. Je kijkt in je agenda en ziet dat je over een maand een week vrij bent. Een afspraak met de chirurg is gemaakt en The Organ Preservation Alliance zorgt ervoor dat jouw nieuwe nier over een maand klaar ligt in de operatiekamer. Je hoeft nooit meer te wachten!</p><p>Enerzijds is dit erg mooi, omdat er geen afhankelijkheid is van mensen die hun organen ter beschikking stellen, anderzijds is het beangstigend omdat dit het ‘leven’ en het ‘lichaam’ in een heel nieuw perspectief plaatst. Roken is niet meer dodelijk: je longen worden vervangen. Heb je levercirrose door het vele drinken? Geen probleem: je bestelt een nieuwe lever. Het lichaam wordt dan echt een gebruiksobject dat het leven mogelijk maakt. Dit zouden de eerste stappen kunnen zijn naar een echt hedonistische levensstijl, zonder gevolgen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5bca6500bc93" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Superformula]]></title>
            <link>https://medium.com/@ocramvb/superformula-467ad4b0920f?source=rss-c6d232b9476e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/467ad4b0920f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marco van Beers]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jan 2015 13:34:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-01-11T13:34:19.717Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kanker. Je hele leven verandert. Je kunt niet meer dezelfde dingen doen als vóór deze slopende ziekte. Je bent niet meer dezelfde persoon, hoe graag je dat ook zou willen. Het maakt je letterlijk kapot.</p><p>Waar volwassenen oorzaken voor deze ernstige ziekte kunnen vinden in hun levensstijl (zoals roken, asbest of een zonnebank), kunnen kinderen dat niet. Bij hen ligt het niet aan de manier waarop zij leven, maar aan hun genen of (on) geluk. Het enige wat ze weten is dat ze moeten strijden tegen deze vreselijke ziekte. Maar waarom zouden ze? De chemotherapieën zijn ontzettend pijnlijk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*gThtC9uuzNHqTF1XcGLC6A.jpeg" /></figure><p>JWT Brazil, een reclamebureau, heeft in samenwerking met het A.C. Camarge Cancer Center en Warner Bros. naar een manier gezocht om kinderen te helpen om deze negatieve ervaring van de chemotherapie om te zetten naar een positieve.</p><p>Dat is ‘Superformula’ geworden. ‘Superformula’ wordt gebruikt door de superhelden van de ‘Justice League’ om in soortgelijke situaties weer beter te worden. Het zieke kind krijgt deze ‘Superformula’ toegediend via een infuus, net zoals zijn superhelden. Tijdens het toedienen van deze speciale medicatie krijgen de kleine helden ook een strip, waarin te lezen is hoe de superhelden hetzelfde doormaken en langzaam weer beter worden.</p><p>Eigenlijk is ‘Superformula’ niets meer dan een omhulsel voor het infuuszakje van de chemotherapie dat in de stijl van de superhelden is ontworpen. De cover is makkelijk te steriliseren en voldoet aan alle ziekenhuisstandaarden. Met een speciaal geschreven stripboek wordt het kind meegenomen in de wereld van de superhelden om zo de ervaring intenser te maken. Ook werd de hele kinderafdeling in ‘superheldenstijl’ gedesigned. De kinderen voelen zich er minder ziek door en zijn een stuk gelukkiger.</p><p>en prachtig voorbeeld hoe design(-thinking) de wereld van ernstig zieke kinderen kan veranderen. Het laat zien hoe simpele interventies veel waarde kunnen toevoegen in de ervaring van een ernstig zieke.</p><p>En dat is precies het punt. Gezondheid is iets wat onderhevig is aan perceptie en die perceptie kunnen we veranderen. Kleine interventies, zoals ‘Superformula’, kunnen een immense impact hebben op hoe een ziekte beleefd wordt. Het is immers een vaststaand feit dat wanneer iemand zich goed voelt, hij ook eerder beter is en sneller re-integreert in de samenleving.</p><p>We zouden daarom meer moeten gaan kijken hoe kleine, technologische toepassingen de zorg op een emotioneel vlak kunnen verbeteren. Zorg gaat namelijk niet altijd om feiten en efficiëntie. Zorg gaat over mensen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=467ad4b0920f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>