<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Okanhoruz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Okanhoruz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@okanhoruz26?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*hFf51fjXwd2Ehpq2QuxoCQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Okanhoruz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 04:23:09 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@okanhoruz26/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Barajas’tan Gran Via’ya : İspanyol Ritmi]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/barajastan-gran-via-ya-i%CC%87spanyol-ritmi-de0adbab5fdf?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/de0adbab5fdf</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 Nov 2026 20:26:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-11T20:26:50.520Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TedELch7PKpGuGFmExQw4g.jpeg" /></figure><p>İspanya’yı nasıl bilirsiniz? Evet, ölmüş ya da kapana kısılmış bir ülke hakkında soru gibi oldu bu 2026&#39;yı geride bırakırken. Konuyu bilenleriniz biliyor. Temmuz’un sonlarında Avrupa’da başlayan yangınlar, artan sıcaklıklar ve Fas’tan Cueta’ya 1 günde yaklaşık 20 bin göçmenin sınırdan yüzerek geçişi, kamyonlarla sokaklara dağılışı endişe verici idi. Elbette bir de Trump’ın hoşuna gitmeyen Pedro Sanchez’imiz var. Son zamanlarda akıllarda kalan bunlar.</p><p>Gidenlerin dönmek istemediği, buram buram tarih , sanat ve kültür kokan şehirleri ve insanları ile biraz Madrid’ten biraz da Barcelona’dan bahsetmek istiyorum. İspanyol ritmi zamanı algılama biçimini, zamanın içinde ‘’bulunma‘’ hali ile ‘’zamanı hissetme’’ deneyimimi yapısal olarak etkiledi. <strong>Mekan ve kültür bireyin zihnine sıcak duş etkisi veriyor. İspanyol ritminde sıcak su müziği eşliğinde sokaklarda, barlarda, meydanlarda akışa kapılıyorsunuz.</strong></p><p>Meşhur Gran Via caddesi, Goya’nın ve Velazquez’in muhteşem eserleri ile donatılmış Prado müzesi, İspanyol Kraliyet ailesinin hâkimiyetini temsil eden Deniz müzesi, görkemli kamu binaları ile ihtişamlı bir düzene sahip Madrid sokakları. Barajas havalimanından merkezdeki Gran Via’ya kadar daha sayısız büyüleyici sokaklar tüm bu tarihsel ihtişamın ortağı.</p><p>Sürate mimari ve geometri ile paydos vermek İspanyol sıcağı ensenizdeyken… Soluklanmak , bakmak ve sadece bir deneyim olarak ‘’bulunma’’ halini hissetmek. Bir eylem tarzı olarak yer değiştirme yapıyorsun. Biraz sonrasının katılığından Şimdi’nin akışına yer değiştirmek gibi…bulunma hali ile bir seyahat deneyimi. Gözlem ve etkileşim durağı İspanya.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U4LNO76I_UCspGJmiRNOzQ.jpeg" /></figure><p>Madrid’te kamusal alanların görkemi, düzenin ve kraliyet geçmişinin ihtişamını hissettim. Barcelona’da ise tam olarak düzen, adalet ve sistemin dışında bir akdeniz rahatlığını, sakinliği gördüm. Mimari yapılardan iletişim ve hareket tarzına kadar bir akış halinin, bireylerin dildeki vurgusunda nasıl yer edindiğini, İspanyolların ‘<strong>’Sobremesa’’ </strong>dedikleri uzun uzun oturarak, yemek başında sakin sohbetlerini, kahkalarını, sıcakkanlılıklarını gözlemledim. Bir Akdeniz sıcaklığının gündelik dil kullanımındaki yansımalarını insanların hareketlerine ve yüzlerindeki ifadelerine ölesiye yerleşmiş durumdaydı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xM4kh9r12JA_H3JSxLtTng.jpeg" /></figure><h3>Gaudi &amp; Cerda</h3><p>Katalan mimar <strong>Gaudi </strong>Barcelona’nın sembollerinden birisi. Onun mimarisi doğa, din ve organik şekillerden oldukça etkilenmiş.1882&#39;de Gotik geleniğin meşhur organik mimari dilini birleştiren bir bazilika yaptı : <strong>Sagrada Familia</strong>. Akışkan şekiller ve iskelet detaylarını renkli bir şekilde barındıran <strong>Casa Batllo</strong> ve dekoratif detaylarıyla <strong>Park Güell.</strong></p><p>Gaudí’nin önünde oturmak, kahve içmek, yürümek, şehri izlemek…Sadece <strong>şehirde bulunmak, insanlarla temas etmek, yemek yemek, yürümek, konuşmak ve akşamın gelmesini izlemek. Tüm bunların arasında Gaudi’nin zihinsel kıvrımlarını yağtığı eserlerde görmek gün içinde , tatlı bir esinti İspanyolasında…</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NEQNJN3Vyxsj_dCfOGJqAw.jpeg" /></figure><p>Diğer yandan İspanyolların <strong>‘’Trasnochar’’</strong> dedikleri bir deyim var. Geceyi sosyal bir zaman olarak kullanmaları, uzun sosyal temasların ve diyalogların olduğu bir durum. Bu onların hayatıun kendisini bir ‘’bir etkinlik ‘’ olarak gördüklerini bizlere anlatıyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=de0adbab5fdf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaşamın Nicel Algoritmasından Nitel Kapasiteye Geçiş]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/ya%C5%9Fam%C4%B1n-nicel-algoritmas%C4%B1ndan-nitel-kapasiteye-ge%C3%A7i%C5%9F-ec4c85491d64?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec4c85491d64</guid>
            <category><![CDATA[yaşamın-algoritması]]></category>
            <category><![CDATA[llm]]></category>
            <category><![CDATA[yapay-zeka]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 08 Oct 2026 21:43:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-08T21:43:30.994Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FOG4KCocSSSgFsfuo4AwVw.png" /></figure><p><strong><em>Algoritmalar üretimin nicel tarafını üstlendikçe, insanın değeri üretmekten çok neyin üretilmeye değer olduğunu belirleme kapasitesine kayıyor.</em></strong></p><p>Bu cümle aynı piyasanın gereğinden fazla şişince bir tahliye-boşaltma ve filtreleme sürecine girmesine benziyor. Bilgi teknolojilerindeki aşırı üretim ve değerlenme dünyada bir şişkinlik yarattı. Aynı kapitalist ekonomilerin aşırı büyümesinde ve talebin bu büyümeye yetişememesinde olduğu gibi. Bilginin pratik ve işlevsel kullanımındaki aşırı şişme- değerlenme, tekno devlerinin ikinci aşamayı devreye sokmasına neden oluyor. Bu aşama şimdi kısmi bir ‘’tahliye süreci’’ni anımsatan, filtreleme- sindirme gibi kelimelerle vurgulanan, teknolojinin hızını mecburen rölantiye sokma sinyali veren 2. aşama: <strong>Nitel Kapasite</strong></p><p>LLM ile yapay zekayı iş hayatımızın çoğu noktasında eğittik ve Dil modellerinden diğer otonom çıktılara varıncaya kadar gözle görülebilir bir hız, iyileştirme ve verim elde edildi. Hayatımız kontrol edemediğimiz daha bir çok verinin parametrelerine dayanırken, dijital yaşama tam uyumlanmak gelecek 10 yılın vazgeçilmez gereksinimi olacak. Verilerin kullanımı yanında verilerin ilişkilenme tarzlarıda çeşitlilik parametreleri olarak önümüzde duruyor. İşte artık verilerin kullanımından verilerin akıllıca seçilmesine giden bu yolu Nitel Kapasite olarak tanımlayabiliriz.</p><p>(LLMs are massive neural networks trained on most human writing, millions of books, reddit…AI agents use LLMS as their brains, but they have virtual hands to actually interaacct with the world and use external tools)</p><p>Yaşamın yapıtaşının atomdan ziyade enformasyona dayalı olması, bilginin ise hareket halinde olan , sürekli ‘’oluş’’ etrafında kümelenen ve ilişkilenen süreç aşaması olarak değerlendirilmeye başlaması ve akış halindeki enformasyonla bütünsel olarak dans eden insanın zihinsel entropisi dil modellerinin eğitiminin bir doyuma yakalştığının sinyallerini veriyor.</p><p>Beynin yaşama uyumlanma ve hayatta kalma mekanizmalarından ‘’<strong>Predictive Coding</strong> ‘’ , kaotik evrimsel enformasyon karşısında bireyin elini kuvvetlendiren bir seçilim. Ayrıca karar verme süreçlerini, daha önce alınmış kararların hafızada bir sonraki optimal karar için işlenmesi, yeni bir karar aşamasında beynin arayüzünde bir refereans noktası gibi davranmasını tanımlar. (Bilinçli karar dediğimiz şeyin beyinde bulunan <strong>kortikal sütunların referans çerçevelerini hızlı bir şekilde taradıktan sonra oybirliği ile karar vermesi , bu sürecin karara dönüşmesi )</strong></p><h3><strong>Dilin istatistiksel uzayı Ve Lacan</strong></h3><p>Ben yapay zekaya sormadan o çoktan bana bakmış oluyor zaten. Lacanın ben nesneye bakmadan nesne çoktan bana bakmış oluyor paradigması, beynin çalışma mekanizmasının yapay zekaya nasıl uygulandığını, tüm bu referans noktaları, datalar ve ilişkisel örüntülerin nesnel dünyadaki gerçek zamanlı yansımasıdır.</p><p>Gerekli talimatlar verildikten sonra, profilleme ve kişiselleştirme seçenekleri ile insanın 24 saat içinde yetersiz kaldığı alanlar ve boşluklar en iyi optimal promptlamalarla tahminlemeye dayalı oluşturuluyor. Sayaç kuruluyor ve yapay zeka ajanları sizin olası beklentilerinizi ve promptlamalarınızı işliyor.</p><p>Dilin bir ekran havuzunda birbirleri ile eğitilerek nicel patlamaya sahne olması LLM’in birinci aşaması iken , dilin filtrelenmiş ve sindirilmiş hedef aralıklarını önceliklendirmesi ise 2. aşama dediğimiz Nitel Kapasiteyi ortaya koyuyor. İkincil gelişme olarak bahsedeceğimiz bu nokta, nicel veri patlamasından nitel uygulamaya geçiş, nesnenin gerçek zamanlı varlığının ona bakan özneyi pasif duruma sokuşunu simgeliyor.</p><ul><li>Filtrelenmiş / sindirilmiş veri, modelin hedef odaklı (örneğin, müşteri sorularını yanıtlama, tıbbi bilgi sağlama) performansını iyileştirmek için kullanılır. Hedef aralığına göre önceliklendirme ya da <strong>Hedef vurma kapasitesi</strong> ise modelin belirli bir görevi ve ya bağlamı ne ölçüde başarıyla ele alabildiğini ifade eder. Araştırmalar, sadece veri miktarını artırmak yerine veri kalitesini ve çeşitliliğini artırmanın model performansını olumlu yönde etkilediğini göstermiştir.</li><li><strong>Nicel kullanım</strong> (büyük miktarda genel metin korpusu kullanımı) ile <strong>nitel kullanım</strong> (alan-spesifik, filtrelenmiş ve sindirilmiş verilerin kullanımı) arasında ayrım yapılır. Örneğin genel amaçlı modeller büyük ölçekli internet verileriyle eğitilirken, nitel kullanımdaki modeller belirli terminoloji gerektiren hukuk, tıp vb. alanlar için seçilmiş verilerle yeniden ince ayar yapılır. Veri <strong>filtreleme</strong> ve <strong>sindirme</strong> işleminde istenmeyen içerik (spam, saldırgan içerik, özel bilgiler vb.) çıkarılır; veri temizliği, tekrarların önlenmesi ve içerik denetimi uygulanır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WU7pynk3nnhal6Wt3-YBGA.png" /></figure><h3>LLM ‘de Semantik Saturation Dönemi</h3><p><strong>Semantik saturation</strong>, bir modelin aynı kavramlar, ilişkiler ve anlam örüntüleriyle tekrar tekrar karşılaşması sonucunda yeni verinin sisteme eklediği <em>yeni anlamın</em> giderek azalması olarak düşünülebilir. Yeni veri, yeni anlam üretmekten çok mevcut anlamların yeniden kombinasyonunu üretir. İşte doyma noktasının başladığı yer.</p><p><strong>Bilgi toplamak → bilgiyi ayıklamak → ilişkileri görmek → önemli olanı seçmek → doğru bağlamda kullanmak.</strong></p><p>Bu nedenle geleceğin güçlü LLM’si yalnızca en çok şeyi bilen model olmayabilir.</p><p><strong>En doğru şeyi seçebilen model</strong> olabilir.</p><p>Semantik Saturation yani kelimenin ve dilin anlama doyması ( Nicel Birikme ) , LLM ve yapay zekanın nitel gereksinimini artırıyor.</p><p>Dünyadaki devasa sunucu merkezlerinde işlenen ve toplanan yığınlarca verinin aşırı eğitilme süreci tamamlandı mı ? Geriye ne kadar veri kaldı ? ya da veriden veriyi tekrar sürece sokup bu aşırı fazlalığın azaltılması mı gerekiyor ?</p><p><strong>Geleceğin rekabeti daha fazla bilgi üretmekte değil, üretilen sonsuz bilgi içerisinden anlamlı olanı seçebilmekte ortaya çıkacaktır.</strong></p><p>Fakat belli bir eşikten sonra niceliğin artışı kendi paradoksunu üretmeye başladı: <strong>Bilgi arttıkça anlam otomatik olarak artmadı.</strong></p><p>Tam tersine, bilgiye erişimin maliyeti düşerken <strong>dikkatin, seçimin ve anlamlandırmanın maliyeti yükseldi.</strong></p><p>İnternet üzerindeki dil zaten devasa bir ortak hafıza havuzuna dönüştürüldü. Kitaplar, makaleler, kodlar, forumlar, haberler, akademik metinler, diyaloglar…</p><p>Model artık yalnızca “bilgiye erişen” bir sistem değil.</p><p><strong>Dilin istatistiksel uzayının büyük bölümünü haritalamış bir sistem.</strong></p><p>LLM’lerin ortaya çıkışı bu dönüşümün önemli bir kırılma noktasıdır. Çünkü dilin üretimi daha önce hiç olmadığı kadar ölçeklenebilir hâle geliyor. Bir insanın saatlerce araştırarak, yazarak veya düzenleyerek gerçekleştirdiği birçok bilişsel işlem artık saniyeler içerisinde gerçekleştirilebiliyor.</p><p>Böylece insanın daha önce avantaj olarak gördüğü bazı beceriler — hızlı yazmak, bilgi toplamak, özetlemek, standart metin üretmek, alternatifler oluşturmak — giderek <strong>otomasyona açık nicel işlemlere</strong> dönüşüyor.</p><p>Fakat burada ilginç bir tersine dönüş gerçekleşiyor.</p><p><strong>Dil ucuzladıkça, dilin nitel kullanımı değerleniyor.</strong></p><p>Çünkü bir sistem milyonlarca cümle üretebilir. Fakat hangi cümlenin söylenmesi gerektiği hâlâ bağlama bağlıdır.</p><p>Bir sistem yüzlerce fikir önerebilir. Fakat hangi fikrin gerçekten önemli olduğunu belirlemek başka bir problemdir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec4c85491d64" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Diyonizyak Esrime : Dil & Dans]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/diyonizyak-esrime-dil-dans-d11a609c908a?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d11a609c908a</guid>
            <category><![CDATA[satori-anları]]></category>
            <category><![CDATA[michel-foucault]]></category>
            <category><![CDATA[ritmik-dans]]></category>
            <category><![CDATA[diyonizyak-esrime]]></category>
            <category><![CDATA[noam-chomsky]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 14 Sep 2026 00:11:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-14T00:11:06.614Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/546/0*U12jnQHxg1EnYCI8.jpeg" /></figure><p>Diyonizyak Esrime kendini unutmak isteyen zihnin karmaşası ve bundan doğan yaratıcı aydınlanmadır !</p><p>Zihnin entropisine maruz kalan sadece 21. yüzyılın bireyleri değildi. Bundan yüzyıllar öncesinde de bu zihinsel keşmekeşe çözüm arayan, alternatif zihinsel patikaların peşinden koşan bir sürü insan vardı. <strong><em>Kollektif Esrime</em></strong> için kendisinden geçenler, bunu sanata ve doğaya yedirenler, bu yolda ürettikleri ile dikkat çekip farklı deneyimlerin tarihini yazanların patikası…</p><p>Özellikle düşüncede radikal sapma yaratan Nietzsche ve ondan etkilenen bir çok insan, modern sanatın doğuşuna eşlik edecekti. Nietzsche’nin düşüncelerinden ve radikal bakış açılarından yola çıkan <strong><em>Otonom Gerçekleşme Programı</em></strong>‘nın tezahürü Avrupa’da da oldukça etkili oldu. Ayrıca 2. Dünya savaşı sonrasında Amerika kıtasında bunun yansımalarını her yerde görmüştük. Bilinç-akışı ve bunun bedensel-zihinsel tezahürü kültürel devrimleri ve hareketleri yaratmıştı.</p><h3>Diyonizyak Esrime : Ritmik Dans &amp; Bilinç Akışı</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*3FS5wYSYDea4ffFz.jpg" /></figure><p><strong><em>“En derinlerde ağırlık merkezi yaşar. Bunun etrafında , kaslar tarafından birbirine bağlanan ve yönlendirilen iskeletin kristali birikir.”</em></strong></p><p>Dans sadece fiziksel değil, yaratıcı ve organikti dışavurumcu dansın babası <strong><em>Rudolf Von Laban</em></strong> ‘a göre. Laban için ritmik dans, bedensel bilinci yoğunlaştırıyordu. İnsan hareketinin anlaşılması ve duyguların fiziksel dışavurumuna dair taksonomi yaratan bu fikirler <strong><em>Laban Hareket Analizi</em></strong>‘nin literatüre girmesine vesile oldu. <a href="https://www.backstage.com/magazine/article/laban-movement-analysis-guide-50428/">https://www.backstage.com/magazine/article/laban-movement-analysis-guide-50428/</a></p><p>Bedensel ifade ve ritim bir çok göstergeyi daha da anlamlı kılmakta ve zihinsel keşmekeşe karşı bireyin elini de rahatlatmaktadır. Doğanın bir ürünü olan birey ve onun doğa ile olan ilişkisindeki en büyük çatlağı yaratan dil ise bu ifadede biçim ve boyut değiştirerek daha farklı anlam kazanıyordu.</p><p>Modern dansın kraliçesi<strong><em> Isadora Duncan’</em></strong>ın Freud ve Nietzsche gibi entelektüellerden etkilenerek, kendi zihinsel dehasını bedensel bir dışavurumla yaratması, özellikle 1900’lerden itibaren 10 yıllık süreçlerle dans, edebiyat ve fikir dünyasındaki radikal ve yenilikçi tohumların birbirlerini diyonizyak bağlantılarla beslemesini sağladı. Kültür tarihçileri, sosyologlar ve sanat kuramcılarının bu verimli araziyi okumalarından anlıyoruz bütün bunları.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*fR-3UrqH37Nryn2N.jpeg" /></figure><p><strong><em>Marcel Proust</em></strong>‘tan etkilenen <strong><em>Beat Kuşağı</em></strong> yazarlarının öncülerinden <strong><em>Jack Keoruac</em></strong>‘ın bilinç-akışı tekniği kullanarak <strong>zihnin akan tezahürünü bir hareket tarzında sayfalara dökmesi </strong>ve tüm kalıpları yıkarak dil üzerindeki bariyerleri altüst eden yaklaşımı Amerikan kültürel tarihinde oldukça etkili olmuştur. 36 metrelik rulo kağıda hiç duraksamadan yazan, zihnini bir hareket noktası olarak kullanan Jack Kerouac’da sanırım bazı şeylerin farkındaydı.</p><p>Diğer yandan <strong><em>Wilhelm Reich</em></strong>‘tan esinlenen <strong><em>William Seward Burroughs</em></strong> ise kişisel yaşamında ve üretimlerinde farklı bir method kullanmıştı. Bilincin bir nehir gibi, müdahalesiz ve ritmik akışını ( Tüm içinde barındırdıkları ile, uyumlu ya da uyumsuz )<strong><em> Cut-Up Tekniği</em></strong> ile farklı detayları birleştirmesi, beden ve zihnin tek bir parça halinde eriyerek huşu içinde yaratıcı esrimeye dalışını gösteriyordu bizlere. Doğu Asya felsefesi ile de ilgilenen batılı sanatçılar çoğu zaman aydınlanma anlamına gelen ‘’SATORİ’’ kelimesini kullanıyorlardı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*7dGwYzscoxDEQ8PV.jpeg" /></figure><h3>Diyonizyak Evren : Rizomatik Düşünce Ağı</h3><p>Diyonizyak Esrime, <strong><em>Deleuze</em></strong> felsefesinde Köksap denilen, rhizomla bağlantılı bir şekilde en farklı ve en özdeş olanın birarada bulunduğu <strong><em>şebeke biçimli, ilişkisel ve çapraz bir düşünme biçimini ortaya koyan varlık durumunu ifade der.</em></strong> Ağaçbiçimli, sabit bir noktası olmayan bir düşünce şebekesinde bedenlerin ve fikirlerin dolaştığı bir yapıyı temsil ediyor bu düşünce sistemi. Fikirlerin ve düşüncelerin diyonizyak varlığı her ne kadar güçlü olsa da, dilin yapılandırılmasında ve aktarımında bazı parçaların editlenmesi, filtrelenmesi ve düzene sokulması gerekiyordu.</p><p>Zihnin toplumsal şablon ve kurallar tarafından mekanik komutlar ile şartlandırılmasının dile yansımasından oldukça rahatsızdılar. <strong><em>İletişimi şekillendiren dilin dizgiler halinde, seri üretim bandındakine benzer bir şekilde hizaya sokulması akışkan ve kompleks zihnin doğasını hafifletiyordu.</em></strong> Diğer yandan bireyin dili ifade edişindeki uyumluluk ve düzenlilik vurgusu, toplumsal iletişim sırasında dilin temsili ve dil bilgisi açısından da önemliydi. İşte bu noktada bir çatlak oluşmaya başlamıştı bazı zihinlerde.</p><p>Öteki sayesinde var olan insan, anlamın ötekine çarpıp geri dönmemesi adına dili kullanış tarzına sıkı bir önem vermeliydi. Bugün biliyoruz ki zihnimiz kategoriler halinde düşünüyor, nesne ve kavramlara dair temsillere ve referanslara göndermeler yaparak bir bütünlük kuruyor. Bu referanslar ve zihinsel temsiller sayesinde örtülü tahminlerden yola çıkarak evrimleşen bir dilimiz var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PHh2ONpNDI0WA9Bf.jpg" /></figure><p>Zihnin düzenliliği <strong><em>(Hemisferik Tutarlılık)</em></strong> ve bilişsel uyumun dilde ve hareketlerdeki senkronizasyonu toplumsal yaşamda oldukça önemli bir noktada yer alıyor. Özellikle bazı kopmalar, anlam kaymaları ve zihin-beden etkileşimindeki düzensizlikleri önlemek adına sıkı talimatlarımız var. Yönergeler, kurallar, temsiller ve ortak edimler kavramsal karmaşanın önüne geçerek organik bir hareket tarzı oluşturuyordu toplumun her katmanında.</p><p>Fakat bir noktada kabul etmeliyiz ki, zihnimiz dışardaki dünyanın bir temsili. Bu koşullanma zihnin en iyi versiyonunu ve aktarımını hayatta kalmaya ve esnemeye itiyor. Ancak bu durum dildeki tezahürlerin ve zihindeki yaratıcı akışın süzgeçten geçirilmesine de neden oluyor. Dış dünyanın zihindeki katı temsilleri ile diyonizyak evrenin arayüzünde sıkışmış olan bireyin yaratıcılığı da ketlenmiş oluyor böylece. ‘’Arada bir yerde’’ dediğimiz interzone ‘’ arabölgeler’’ , aynı zaman da ecotome dediğimiz besleyici araziler keşfedilmeyi ve üzerinlerine ayak basılmayı bekliyordu.</p><h3>Doğa ve Zihin arasındaki Çatlak: Dil</h3><p>Kişisel çözünme ve karakter aşınması ise bu bağlantıların görünmez bir şekilde kopması ve birbiriyle olan sessiz iletişimine karşı sert bir duvar örülmesinden kaynaklanıyordu. Modern bireyin düzenli, sabit ve lineer düşünme sistemi diyonizyak , besleyici ve bağlantılı esrimeyi zorlaştırıyordu.</p><p><strong><em>Radikal Kurban </em></strong>,<strong><em> Aşınmış Karakter</em></strong> ve <strong><em>Modern — Akışkan Palyatif Özne</em></strong> gibi bireye ait post modern atıflar var günümüzde. İmgesel zenginliği ortaya koyan bu atıflar, zihin ve doğa arasındaki derin çatlağa neden olan dilin göstergesini yansıtıyor, ibreyi tersine çevirmek için göz kırpan hamleler üretiyor.</p><p>Diyonizyak Esrimenin karşısına çıkan dilin bu katı hali, bedenin zihinle birlikte erimesini ve bütünleşmesini zor hale getiriyor. Doğadan kopuk, kendi bedenine yabancılaşmış modern bireyin bütüncül hissetmesinin önündeki engellerden biri bu mekanik dil tasarımı ve onun zihinsel dayatmaları. Halbuki beden, tarihsel süreç içerisinde her türlü kaydı tutuyor ve zihnin arayüzlerinde, bilinçaltının arka sekmelerinde var olmaya, gezinmeye devam ediyordu. Sembolizm bunun en güzel örneklerinden biridir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*8BdO0_Ur3kFUAK14.jpg" /></figure><p>Hollanda’da bir oturumda geçen Fransız yazar <strong><em>Michel Foucault</em></strong> ve Amerikalı dil bilimci <strong><em>Noam Chomsky </em></strong>arasındaki dil ve insana dair muazzam tartışmayı hatırlıyorum. <strong>Bilincin ritmi, bedenin hareketi ve dilin tahakkümleri</strong> konusunda yukarıda bahsettiğim açıklamalara dair güzel bir tartışma idi.</p><p>Yaratıcı esrime halinin doğadaki<strong><em> ecotome</em></strong> bölgelerde pişerek olgunlaşması örtülü bir hakikat. Dilin, düşüncenin ve bedenin hareketlerinin bu diyonizyak evrende bir rizom gibi şebekelerden ortaya çıktığına inanıyorum. Dışavurumcu dansın, bilinç-akışının ve bir çatlak yaratan dildeki tezahürlerin bağlantısal, süreçsel ve ilişkili doğasına dair vurguyu bugün artık literatürde daha fazla görmekteyiz.</p><p>İnsanın bugüne dair her türlü kültürel birikimi zihin-beden bütünleşmesinden ve diyonizyak esrime anlarından doğdu. Bu sembolik dışavurumlar edebiyattan sanata, danstan müziğe kadar her alana sirayet etmiştir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d11a609c908a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bedenin Mekânsal Haritası]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/bedenin-mek%C3%A2nsal-haritas%C4%B1-ba6c52025069?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ba6c52025069</guid>
            <category><![CDATA[benlik-algısı]]></category>
            <category><![CDATA[değişim]]></category>
            <category><![CDATA[arzu]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Sep 2026 22:32:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-12T22:32:40.268Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tarih bedenlere yazılır ve biyoloji ise bunu canlı tutan bir hatırlatmadır.</p><p>Şiddetli bir mide ağrısı size hangi mekânı hatırlatır ? Boyun tutulması ya da aşırı bir yorgunluk zihinsel dosyanızda hangi mekânla eşleşir ? <strong>Bedenin kaydettiği tüm skorların mekânsal haritası nedir ?</strong></p><p>Bedenin her mekanda farklı bir tutumu vardır. Fizyolojimiz mekândan mekâna bir repertuvar sergiler. Bir mekânın bedeni nasıl etkilediği saklı kalmış örüntülerin izini sürmekle keşfedilir. <strong>Bir bedenin mekâna bıraktığı sembolik fısıltı mekânın hacmini kaplar. Mekân ise bu sembolik fısıltıyı ileride hatırlayacağı bir kayda dönüştürür</strong>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*KcKjlnXF2IFMDkmp.jpg" /></figure><p>Mekanın beden üzerindeki kodlaması bir zaman aralığının işaretlenmesidir. Eşleştirme, yakınsama ve çerçeveleme ile birlikte zihnimiz bir harita oluşturur. Mekâna nüfuz eden bedenin tarihi yazılır bu noktada. Arşivlenmiş dosya içerisinde bir ağırlık kaplayan bütünlük !</p><p>“Yerinden edilmemiş şeylerin, yer değiştirmeyi deneyimlememiş benliklerin katılığı gerçekten de yanılsamaların en büyüğü olabilir.” <strong>Richard Sennnett</strong></p><p><strong>Tuhaflık, en azından dönüştürücü bir davet işlevi görür.</strong></p><p><strong>İnsan bedeni fizyolojik bir yatak gibidir. Üzerine binen, uzanan sembolik anlatılarla doludur. </strong>Yaşanmış olanların kaydı ve sembolik anlamları işlenir üzerine. Bedenin üzerine uzanan her hikaye bir sembolik kayıt olarak depolanır. Hikayenin geçtiği yer, zaman dilimi ve karakterler bir veri havuzuna benzer. İnsan hayatının bir zaman kumaşının üstüne gerilmesi, yol kenarındaki bir tabelanın sürekli aşınmasını andırır çoğu zaman…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*npJCd-m-vxOY5MRX.jpg" /></figure><p>Yaşanılan dünya katlanılmaz olduğunda yaşadıklarımızı yeniden tanımlarız zihnimizde. Pasif, edilgen kaldığımız durumları aktif bir katılımcıya dönüştürdüğümüz yeni bir sahne oynatırız. Olayların görüntülerini zihnin kıvrımlarındaki projeksiyona tutarız. Göz, zamanın ıskaladığı şeyi kolaylıkla yakalar.</p><p>Sürekli yeniden bir oynatma tuşu devreye girer. O duygu dilini ateşleyen bir oynatma tuşu. Zihinde yer değiştirmeler yaparız. Yeniden tanımlamak, bir noktada dilin hızlıca bizim yardımımıza yetişmesini sağlayan “adlandırmak” her zaman işimizi kolaylaştırır.</p><h3>Hatırlamanın Gerilimi</h3><p>Hatırlamak, gözün zihindeki kayıtları anlık taramasıdır. Zihnin dolaplarında olan duygusal dosyalar işaretlenir ve tek bir düğmeye basma ile görüntü oynar. İşaretleme ve doğru duygunun ( o olaya ait anahtar duygunun ) işaretlenmesi ile görüntü kayda girer. Zamanın üzerindeki kaygan bir perdeye anlık tutuşturulan kolajlar akar önümüzden.</p><p>Hatırlamanın o bilinen tanıdık gerilimi çekmeceden çıkar gibi önümüzde belirir. O gerilimi yumuşatan ise, geçmişe ait çekilmiş zihinsel kolajların üzerine farklı kodlar yazmaktır. Bu kodlar <strong>anlam atamalarıdır.</strong> Yaşadığımız her şeyi zamanla hep farklı değerlendirmemizin, farklı görmemizin ve hatta farklı hissetmemizin nedenidir bu anlam atamaları. Anıların bedendeki ağırlığına karşı bir hafifletme girişimidir bu. Duygusal filtrasyonla birlikte hafifletilmiş bir tüye dönüşürler. Kimi zaman dağılan bulutlar gibi.</p><p>Buradaki amaç bilinçdışı fantezilerin sayıklamaları üzerinde kontrol sağlamak ve hakimiyet kurmaktır. Değişmek istediğimizde bunu sadece fiziksel dönüşümle değil aynı zamanda gömülü olan geçmiş deneyimler üzerinde kurcalamalar ile yaparız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*CQCgGGaq-3wmTgbp.jpg" /></figure><p>İnsan zamanla birlikte geçmişe dair yeniden anlam atamaları yapar. Bu hem bilinçdışı mekanizma hem de bilinçli bir süreç ile yapılır.</p><p>Geçmişimize dair duyduğumuz pişmanlıkları deneyimsel bir kabulleniş şeklinde ele almak, şimdiki zamana ait zihnin geleceğe dair projeksiyon yapmasının önünü açar.</p><p><strong>Yer değiştirmeler besleyicidir. Hareket etmek kutsaldır . Evet doğru. Uygulamak , bilmenin gerilimini azaltır. Öğrenilen şeyin yükü eyleme aktarılır.</strong></p><h3>Beden &amp; Mekân: Bitmeyen Sayıklamalar</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*HnbKYvebZL23TMuW.jpg" /></figure><p>Dönüşüm deneyimleri kendini sorgulayan benliğin, kendisini bulmak konusunda şiddetli arzu duyan benliğin hayatında var olan çelişkileri yeniden ele alma, çatışmaları yeniden çözme girişimidir. Adam Phillips’in söylediği üzere, <strong>benlik kendisinin çelişkili ve rekabet halindeki versiyonlarını yönetmek ve ona ait temsilleri farketmek zorundadır</strong>.</p><p>Hayatlarımız bir eksilme ve artma, benlik üzerindeki hareketi temsil eden bir matematiktir.</p><p><strong>Sürekli para akışına , sermaye dolaşımına benzeyen benlik, mutlak bir sürmenajı yani katlanılması zor bir gerilimi içinde taşır.</strong></p><p>Değişmenin ve ardından gelen dönüşmenin zorlayıcı olması (Metonia) kişiye ve şartlara göre değişen zorluğu ise buradan kaynaklanmaktadır…</p><p>Geçmiş bir kimliği ya da Ben ‘i ortadan kaldırmak tamamen mümkün müdür? <strong>Yeni bir kimlik inşasında, eskisinin kalıntıları ve izleri tekinsiz bir süreklilik talep eder</strong>. Örtülü bir şekilde yaşayan geçmiş alışkanlıklar ve inançlar yeni olana sızmaya ve ona dokunmaya çalışır her daim. Yeni olanla birlikte şekillenmek ister adeta..</p><p>Yaşamın arzu etrafında örgütlendiğini düşünürsek geçmiş , şimdi ve geleceğin arzuyu topyekûn istediğini , meselenin ulaşmaktan — edinmekten ziyade sadece istemek olduğunu biliriz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ba6c52025069" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Krishnamurti & Edilgen Benlikler]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/krishnamurti-edilgen-benlikler-ab53baebb5fa?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ab53baebb5fa</guid>
            <category><![CDATA[byung-chul-han]]></category>
            <category><![CDATA[spotlight-effect]]></category>
            <category><![CDATA[terry-eagleton]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Sep 2026 22:10:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-06T22:29:11.038Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ejafW5ylGl2MyGiL.jpg" /></figure><p>Kavramların ve kelimelerin müdahalesi olmadan algılamanın ne olduğunu hiç biliyor muyuz? <strong>Krishnamurti</strong> isimli Hintli düşünürün Zihin ve Düşünce Üzerine verdiği sempozyumdan bir alıntı geldi aklıma. Evet ‘’Akış Hali’’ ndeki benliğin tüm düzenini bozan parazitlerden birisi de işlenmemiş aşırı kelime ve kavramların zihinlerimizde yarattığı müdahalelerdir. Düşüncelerini izleyen edilgen otomatlara dönüşüyoruz gitgide. Bugünlerde kendi düşünceleri üzerine düşünebilmek dediğimiz ‘’Metakognisyon’’ kavramı oldukça popüler oldu.</p><p>Lacan’ın ‘’ben, başkasıdır’’ şeklindeki açılımı insan doğasının ötekiye olan sosyal gereksinimini metadolojik bir çıkarımla ortaya koyarken, günümüzde öteki dediğimiz kişilerin benliğimizi geçerek üzerimize kapanması ise meşhur <strong>Spotlight Etkisi </strong>olarak tanımlanıyor.<strong> </strong>Sahne ışığı üstümüzde ve takıntılı bir benlik algısı ile etrafımıza bakıyor, kendimizi arıyoruz sürekli. Aslında etrafa bakarken gördüklerimizi ( gördüğümüzü sandığımız ! ) takıntılı düşüncelerimizi bir elbise gibi giydiriyoruz. Etrafımızda olan her şey zihnimizde dolanan düşüncelerin kuşatması altında.</p><p>Kişi kendi düşüncelerini vitrin camından sergilendiğini hissediyor. Herkesin düşüncelerini izlediğini sanıyor. <strong>Kendine aşırı odaklı, sürekli kendini izleyen ve denetleyen bireyin zorlantılı bir gündelik hayatı vardır.</strong> Önceki yazımda da bahsettiğim, ( self-obsession ) kişinin kendisine ve kendi düşünce akışına sürekli takıntılı hale gelmesi ne kadar yıpratıcı olsa gerek…</p><p>Bugün biliyoruz ki her başarının ve ilerlemenin altında duvara toslamış denemeler var. Örneğin 20. yüzyılın ortalarına geldiğimizde, insanlık savaş ve yıkımın getirdiği krizden yeni çıkmış bir ortamla karşı karşıyaydı. Bu insani ve toplumsal krizlerin panzehiri olarak p<strong>sikiyatrinin kara tarihini açığa çıkaran deneysel atılımlar yaşadık. Lobotomiden tutun da savaş koşullarında acil çözüm önerileri ”insanlığın hata payı” raflarında yerini buldu.</strong> Pandemideki kriz de biraz bunu anımsattı bizlere. Krizin ilk zamanlarında acil aşı denemeleri ve bunun yan etkilerine maruz kalan binlerce insan vardı. Peki olması gerekiyor muydu ? Kimileri için hala şüpheli ve oldukça meçhul bir konu !</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*t1eQQQcaAXPw5V1f.jpg" /></figure><h3>Markalaşmış ve Paketlenmiş Psikoloji</h3><p><strong>Psikoloji biliminin, medeniyetin modern birey üzerinde oluşturduğu tüm gedikleri kapatma girişimi daha fazla gediğin oluşmasına neden oluyor.</strong> İşte kendine takıntılı birey ve onun yanılgıları- çarpıtmaları da bunun sonucunda ortaya çıkmış durumda.</p><p>Gerçekten de bugüne kadar bu çözümlemeyi en iyi yapmış bir kaç sosyolog ve bilim insanı var. <strong>Zygmunt Bauman, Byung Chul-Han</strong> ve birkaç önde gelen ABD’li sinirbilim uzmanı ve psikiyatristler. <strong>Donald Hoffman</strong>, <strong>Andrew Huberman ve Cal Newport.</strong></p><p><strong>Psikoloji Bilimi artık doğadan kopmuş ve aşırı bilinçlenmiş bireyin emniyet subabı oldu</strong>. Bugün <strong>her şeyin hızlıca yer değiştirdiği dünyamızda açıklamalar, çözümlemeler ve aşırı analizler metakognisyon olarak pazarlanıp, bitmek tükenmez biçimde zihnimizi meşgul ediyor.</strong> Halbuki bunlar palyatif- geçici çözümler getiriyor önümüze.</p><p>Sahne Işığı Etkisi’nin en önemli sebebi Zygmunt Bauman’ın da söylediği gibi <strong>modern akışkan dünya, bireyi sistemsel sorunlara karşı otobiyografik çözümler itmeye zorluyor. Her gün her dakika bireyi kendisine hapseden yönergeler görüyoruz etrafımızda.</strong></p><p>İşyerinde, sokakta, aile ve arkadaş çevresinde. Birey artık sürekli kendi içine dönüyor ve kendisiyle aşırı meşgul olmaya başlıyor. Elbette burada toplumda Psikoloji Biliminin amatörce kullanılması, kelime ve kavramların sürekli toplum ağzında yer değiştirmesi, farklı durum ve koşullara uyarlanması, aynı argümanın ve kelimenin herkese aynı şekilde uyarlanması gibi belli başlıca etkenler var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*X0W48lEbn-l3eVnF.jpg" /></figure><h3>Düşüncelerini Herkes Görüyor: Patinaj Çeken ”Ben”</h3><p>Kendimizi gereğinden fazla merkeze koyuyoruz. Hız çağında, eş zamanlı her şeyin aynı anda aktığı ve birarada olduğu enformasyon patlaması yaşıyoruz. Sonuç olarak bireyin buna yetişmesi için kendini parçalaması gerekiyor. <strong>İçerden kendi kendini çökerten bir sistemle karşı karşıyayız. Sistemin sürekli ‘akış’ halindeki düzeneği ile yataklarımıza giriyoruz…</strong></p><p>Ünlü İngilizi kuramcı <strong>Terry Eagleton</strong>‘ın Kültür kitabındaki çözümleme oldukça meşhur. <strong>Kendi duygularına gereğinden fazla değer vermek, duygusallığın merkezkaç kuvvetini yaratıyor.</strong> Bu bakım süreci ise kişiyi bir nevi bilinçdışı bencilliğe sürüklüyor. Kendi üzerine kapanan bir benlik ile patinaj çeken bireyi anlatıyor aslında Eagleton. <strong>Kişinin kendi duygu ve düşünceleriyle aşırı haşır neşir halinde olması, bireyi farkında olmadan kendi zihninin yıkıcı şiddetine kurban ediyor.</strong></p><p>Biz bir nesneye baktığımızda nesne bize çoktan bakmış oluyor. Evet Zizek felsefesinde özne olan bizler ve nesne olan cansız varlıklar arasındaki ilişkilenme, psikodinamik analiz yönteminin Zizek ağzında matematiğe bürünmüş hali. Peki bunu karşımızdaki gerçek insanlar için de düşünebilir miyiz?</p><p>Karşımızdakine baktığımızda o kişi de bize çoktan bakmış oluyorsa, o kişinin bizimle ile ilgili düşünüyor olması gibi kesin bir gerçek var mıdır? Var olduğunu kabul ettiğimizde ne düşündüğüne dair neyi ne kadar bilebiliriz ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*DfjRK0QbIGpk2L81.jpg" /></figure><h3>İletişimdeki Vagus Siniri</h3><p>İletişimin doğası aslında soyut bir matematik gibidir. Konuşmak, karşındakini dinlemek, karşındakine cevap vermek, konuyu takip etmek, araya giren bilindışı sızıntılar, dışsal kesintiler ve sonrasında konudan uzaklaşıp başka konuya geçmek. Toplam resme baktığımızda bir ünite içinde akan sayıların ritmini görür gibiyiz. Sürekli çalışan bir makinanın sekansları kaydetmesi gibi. Ritim, tonlama, es vermek ve daha nicesi. İletişimin gizli serüveninde arkada işleyen oldukça kapsamlı bir mekanizma var. Ve bu mekanizmanın matematiği olduğuna inanıyorum.</p><p>Güzel bir sohbeti unutulmaz kılan şey duygusal yoğunluğun şiddetidir. Nasıl ki insan bedeninde bir otoban gibi uzanan Vagus sinir ağı varsa, iletişimde de gizli bir Vagus Sinir etkisi vardır. Ve bedenin uyarılması ve hafızanın devreyre girmesi en önemli itici güçtür bu noktada. Duygusal şiddeti yüksek hatıraların uzun dönemli hafızaya atılıp orada tutulması örneğinde olduğu gibi.</p><p>Becerilerimizin ve bilişsel kabiliyetlerimizin zamanla yarıştığı ve zamanın para birimine dönüştüğü bu çağda kendimizle aşırı meşgul olmanın en büyük yan etkisi elbette sistemin kognitif- fonksiyonel hata vermesi olacaktır en sonunda ! Bu hatayı ayıklama süreci de zaman baskısı ile eritilmeye çalışılıyor.</p><p><strong>İnsan beyni örüntü tanıması makinasıdır. Eş zamanlı bir çok hesaplamanın, ilişkilendirmenin otobanı gibi. Bu ağdaki direksiyonu kontrol edebilmenin en güçlü yolu belki de sadece yola odaklanmaktır.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ab53baebb5fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fake It Till You Make It]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/fake-it-till-you-make-it-44b69164c1c1?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/44b69164c1c1</guid>
            <category><![CDATA[rolling-stones]]></category>
            <category><![CDATA[fake-it-till-you-make-it]]></category>
            <category><![CDATA[better-call-saul]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Sep 2026 11:37:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-10T12:04:54.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/0*jDsgHvtNz1Zv5gVD.png" /></figure><p>Fake it till you make it.<br>But be careful what you make yourself into.</p><p>Visualization, projecting and dreaming is rather be powerful in human life. Everyone emphasized this trajectory as much as possible in the every domain of life. ‘’<strong><em>Fake It Till You Make It’’ </em></strong>has become most ”discriptive ” words. Sometimes, when we say it, the powerful resonance of this word can trigger us to get involve in any kind of purpose.</p><p>Rather than fraud and lying, it is more related with mindset. The expressing of this implies that our brain system does not know the differences between a simulation of our world and real one. This term dedicates a concept of rethinking cycle in particular way. In this way, it is necessary our desire’s projection into the mind. Because our brain starts to believe that it is real. I explained this concept by scientific ways in regards to Joe Dispenza’s stuides in my previous article. <a href="https://cognitiontoday.com/the-scientific-truth-behind-fake-it-till-you-make-it/">https://cognitiontoday.com/the-scientific-truth-behind-fake-it-till-you-make-it/</a></p><h3>Better Call Saul</h3><p><strong>There are no hard feelings in trade. You never know how someone will be useful at another time</strong>. Never break relationships and bonds.<strong><em> Better Call Saul</em></strong> is an American drama that shows how personal success and ambition can be transformative in a lawyer’s life. In this drama, we see the colorful inspiration in a character’s life in case of turn out to be Saul Goodman. <strong><em>From Jimmy McGill to Saul Goodman,</em></strong><em> there was extraordinary effort all the line up with fake it till you make it expression.</em></p><p>He’s a bit of a mix — sometimes funny, sometimes ambitious — and he’s always dealing with people, some of whom might seem a bit ridiculous. At some point, he starts thinking about how he’s always fighting with people to make his own life the way he wants it.</p><p>The best way to diffuse the world for him was to use trickery standpoint in his surround. Jimmy McGill was looking the world as methodical ways. <strong><em>Useful temptation turned out as sincere signals in his body.</em></strong> In distruptive order, he needed to get rid of his old identity with fresh start as Saul Goodman. In a scene, he was explaning new attitude to girldfriend, Kim Vexler, in a way he believe. He did not want to be cell phone’a lawyer for his clients. There was neccessay much more.</p><h3>Saul Goodman Is a “Productized Self”</h3><p>Jimmy discovers something very important:</p><p><strong>People don’t always buy the truth.<br>Sometimes, they buy the story you sell them.</strong></p><p>Saul Goodman is the perfect example of this.</p><p>Jimmy has legal knowledge.</p><p>But Saul Goodman has a <strong>brand</strong>.</p><p>A logo.<br>Colors.<br>Advertisements.<br>Catchphrases.<br>Clothes.<br>An office.<br>Salesmanship.</p><p>Jimmy essentially turns himself into <strong>a product</strong>.</p><p>And this is where the show makes a powerful comment on modern working life: <strong><em>The more effectively you can market yourself, the more your sense of who you are begins to change.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*hVscp7O1bzZ6-UTW.jpg" /></figure><h3>Fake It Till You Make It : The Rolling Stones</h3><p>Meanwhile, in order to feel how you want to feel, you have to get something. <strong><em>Determining how we feel act and pretending what we achieved our goals is apparently effective way of transformation.</em></strong> By the time , little steps encompass our behaviour style as well as.</p><p>Even if ” we can not always get what we want” , we start it with this awaraness at firstly. Concrete temptation ” you can not always get what you want ” . But If you try sometimes, you just might find, you get what you need….”. <strong><em>In this song, there are open-ended references. Maybe they reminded us to every attempts might be push us towards what we want in the end of day.</em></strong></p><p>Some of us, persuasion is the greates skill. When life challenge our expectations , we might be able to find a way in an insisted acts. In one point, we need to convince ourselves. Actually, we are playing this game of life. Our attention and resorces direct us to achieve them. We need to act through all possible scenarious.</p><p><strong><em>The Bubble of negative thoughts are obstacles for Fake It Till You Make</em></strong> It. In the lack of clarity, we are getting stuck in repetitive cycles. Eventaully, this vicious cycle in a bad manner creates mediocre life.</p><h3>Fake It Tıll You Make It: Get Reversing Of Random Ambitions</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/560/0*Q_g9MdqgixBqm71w" /></figure><p>In particularly, society’s rules shape us when we start to embedd ourselfes into it. Society’s magnetic area is in everywhere. Most of time, we are already tapped out of this misleading perspective. In this point, everyone start to find a unique way in accordence with their talents and orientations by the time. However, <strong><em>when we notice this systemic templates of the society which have rigid standards on us, we try to destroy these beliefs and standpoints in one point of our lives.</em></strong></p><p>Culturel mindset overarches our desire. We want to get reverse of these random ambitions that everyone embrace totally. But, to nagivate the world, we can not improve ourselves with self-limited mind. Todays, cultural mindset does not craves our dreams unfortunately.</p><p>In similar to <strong><em>FOMO ( Fearing Of Missing Out) </em></strong>, fear of making mistakes is catastrophic for us. This societal perception does not work and not make sense in real world’s patterns. Because it doesn’t allow us to discover or explore new directions. Finally, we are not where we want to be.</p><p>In a conclusion, making mistake cultivates our directions. Failures and mistakes shapes our character as well. We can summarize all essential points like : <strong><em>Fake It Till You Make It + You Can Not Always Get What You Want &gt; FOMO + Random Ambitions </em></strong>!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=44b69164c1c1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Küresel Tekinsiz: Mekansız Göçmenler]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/k%C3%BCresel-tekinsiz-mekans%C4%B1z-g%C3%B6%C3%A7menler-713579fd4666?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/713579fd4666</guid>
            <category><![CDATA[küresel-göçmenler]]></category>
            <category><![CDATA[children-of-men]]></category>
            <category><![CDATA[kentsel-beyin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Sep 2026 11:32:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-02T11:32:13.659Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hayatta kalmak için sürekli yer değiştirenlerin bitmek bilmez hikayeleri. Ait olamamanın, yabancılaşmanın tanımsız, ortak bir pattern sergilediği postapokaliptik imajlar sergileyen korkulu küresel bir sendrom.</p><p>Göçmen olmanın, bir işten diğerine tutunmaya çalışmanın, yerel toplum tarafından tüm bakışları üstünüzde hissetmenin bir mekanı yok. Mekansızlık ve süreksizliğin bedenleştiği insaniyet durumunu görürüz onlarda. Sanırım günümüzde de herkes kendi coğrafyasında birer göçmen haline geldi. Ne yazık ki istihdam sorunları, ekonomik buhran ve sürekli 24 saatte değişen küresel politik akışın ilk işaretledigi, markaja aldığı kişiler onlar. Potensiyel bir mikrop ya da virüs olarak görülüyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ONSPX9stRYYa6HcN.jpg" /></figure><p><strong>Sabit bir yerin olmaması, mekanların sadece bir kapı olarak açılıp kapanması, süreksiz bir yaşamda sınırsız mücadelenin izdüşümüdür mekansiz göçmenlik</strong>. 20.yüzyılın ortalarında, özellikle savaş sonrası dönemde tren vagonlarına atlayan, uzun bir yolculuğa tutunan sefil Hobolar vardı. Sürekli grup halinde bir yerden bir yere giden, hayatta kalmaya çalışan hobolar. Mekansız mücadelenin ritmine tutunan hareketli bir hüznü sergiliyorlardı.</p><p>O hobolar şimdi kent meydanlarında, dijital reklamların aktığı Times Meydanı ve Londra sehirlerinde kadrajin kenarlarına sıkışıyor. Aynı kare içerisinde sembolik bir dışlanmışlar olarak var olmaya çalışıyorlar. Kentin her şeyi bir arada barındırdığı kaotik mekanların kadrajinda yine de görülebiliyor, kolayca seçilebiliyorlar. Lüks bir plazanın arka sokağında, çok katlı bir alışveriş merkezinin hemen yanında bitiveriyorlar.</p><p>Günümüzde artık “her şey her an her yerde ” olması, onları daha da görünür hale getirdi. (ister istemez) Daha da tehdit olarak algılanmalarına sebebiyet veriyor elbette. <strong>Kentin mimarisinin ve hareket tarzınının üstünü örtemeyeceği bir yan gerçeklik olarak varoluyorlar. </strong>Yan gerçeklik dedim çünkü artık günümüzde aynı kadraja , aynı metrekareye birçok gerçekliğin düştüğünü görüyoruz. Birbirlerine teğet geçen farklı radikal gerçeklikler, yaşamlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*BZPOE_udEL5zOyFW.jpg" /></figure><h3>Küresel Tekinsiz : Mekansız Göçmenlerlerle Oluşan Yaşam Haritası</h3><p><strong>Kentsel Beyin : “Dirimsel Kentte Akıl Sağlığı”, </strong>Nikolas Rose ve Des Fitzgerald tarafından yazılan kitapta, toplum yaşamı ile zihinsel yaşam arasındaki ilişkiyi biyopsikososyal bir perspektiften, disiplinlerarası bakış açısı ile biraraya geliyor. <strong>Normal zihniyetin ancak sağlıklı bir fizyolojik mekanizmanın uygun bir sosyal yapılanmaya katılmasıyla gelişebileceğini vurguluyor.</strong></p><p><strong>The Uncanny ( Tekinsiz ) </strong>olanları hatırlatan, işin içine ırksal farklılıkların ve buna dair tarihsel hatırlatmaların karıştığı bir sorun göçmen sorunu.<strong><em> Kentsel Beyin</em></strong> kitabı da Tarihsel göç çalışmalarından, Chicago, Londra ve Şangay gibi büyük metropollerin kendi tarihsel dinamiklerinde göç sorununa nasıl yaklaştıkları, onların yaşamlarını ve hareket tarzını sosyoloji ve nöropsikolojiyi bir araya getirerek anlatıyor.</p><p>Kitapta dikkat çeken diğer nokta ise, zamanında akademik çalışmaların bu sorunu incelerken konuya ne kadar sıkı bir ırksal perspektiften baktığı ( Sosyal Darwinizim ve Galton etkisi ) oldukça ilginç. Macarlar, Yahudiler ve Polonyalılar ise akademik araştırmanın ilk mercek altında olan kesimi.</p><h3>KÜRESEL TEKİNSİZ : One Battle After Another And Childen Of Men</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/692/0*-I2TUGrraRpZYvrV.jpg" /></figure><p>3 kez Oscar’a aday olan ve 49 film ödülü alan, Yönetmen Alfonso Cuaron’un <strong>Children Of Man</strong> filmi sanırım açılış sahnesi olarak dünyanın en etkili filmlerinden birisi oldu. Sinematografik olarak oldukça etkileyici bir filmdi ayrıca.</p><p>Filmde, 2027 yılında dünyada kısırlık sorunu baş gösteriyor. Küresel bir mülteci salgınında olaylar Londra’da geçiyor. Kaosun ekranlarda, sokaklarda, apartman kenarlarında nasıl bu kadar gerçekçi olabileceğini yönetmen bize ustalıkla göstermiş.</p><p>Başka bir film, 2025 yapımı Leonardo Di Caprio’lu bir devrimci hikâyeyi anlatıyor. Meksika sınırında başlayan, sonrasında kanlı eylemler gerçekleştiren French 75 adlı bir örgütün hikayesi. Leonardo’nun son 4 yılda Trump’ın göçmen politikalari ve ABD’de de yaşanan bazı kırılmaladan rahatsız olduğu belli ki bir Meksika sınırında İspanyolca konuşarak başlıyor filme.</p><p>Siyahi bir kadınla aşk yaşayan bir adamı görüyoruz. Tüm eylemlere birlikte katılıyorlar. Devrimci grubun sıkı kurallarını, acil durum şifrelerini ezberlemişler. Yerinde duramayan, genetik olarak nomad ve isyankar bir siyahi kadın dünyaya bir çocuk getiriyor. Fakat çocuk sahibi olmak ona göre değil ve adamı cocukla birlikte bırakıp sokaklara, o hareketli ve gerilim dolu dünyaya dönüyor. Bıçkın, isyankar ve inatçı kişiliklerin ispanyol aksanı ile ortaya çıkan sert sokak kavgaları, örgütlerin arka bahçe mekanları, Amerika sokaklarını modern Zapatistaların ( Meksikalı Devrimciler) ele geçirmesini hatırlatıyor bana.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=713579fd4666" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Femme Fatale]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/femme-fatale-65e21cd150d0?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/65e21cd150d0</guid>
            <category><![CDATA[lacan]]></category>
            <category><![CDATA[femme-fatale]]></category>
            <category><![CDATA[film-noir]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 23 Aug 2026 19:29:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-23T19:29:24.206Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*glM0B0ZId_FRPkqN.jpg" /></figure><p>Femme Fatale yani ölümcül kadınlar <strong><em>Jane Birkin, Mardou Fox, Lou Andreas Salome</em></strong> gibi aklımıza kazınmış cazibeli kadınlardır. Tevrat’ta <strong><em>Lilith, Salome</em></strong>, modern dünyada ise Cat Woman’lar. Sherlock’un zekasını anlık kilitleyen, onu <em>Sherlocked</em> hale getirenlerden, çift taraflı ajanlık yapıp tüm politik-stratejik oyunlara çomak sokan Mata Hari’lere kadar tarihe geçmiş figürlerin yanısıra entelektüel kırılganlığı ve ikonik ihtişamı ile Marily Monroe gibi korkusuz ve inandığı şeye kendisini adayan kadınlar için kullanıldı.</p><p>Femme Fatale’ler dolambaçlı manevraları ve yaklaşıp kaybolan döngüsüyle arzunun nesnesi haline gelmişlerdir. <strong><em>Yakalanması zor, hayaletsi tavırları ve gizemli davranışlarıyla karşısındaki erkeğin hayatını karartan kadınlar olarak yer buldu bir dönem. </em></strong><a href="https://www.journal-psychoanalysis.eu/articles/the-femme-fatale-lou-andreas-salome/">https://www.journal-psychoanalysis.eu/articles/the-femme-fatale-lou-andreas-salome/</a></p><p>Vladamir Nabokov’un Lolita’sı, Viktoryen ahlakın kurbanı Oscar Wilde’ın Dorian Gray’in Portresi, Fred’un Salomoe analizlerine kadar şehvetin tüm yükünü kendi üzerlerinde taşıdılar. Ve bütün gizemlerini çözümlenemez güçlü doğası ile bulan ölümcül kadın haline geldiler. Seksüel çekimi kendi imajları ile yarattılar.</p><p>”Hayatı en çok hayvansal yönü ile yaşıyoruz. / SFU ”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/0*uYnSuaWDoYQczPYo.png" /></figure><h3>Femme Fatale : Film Noir</h3><p>Femme Fatale dediğimiz ölümcül kadınlar özellikle 1940 ve 50’ler de klasik Film Noir ile özdeşleşmiş ve tabuları yıkan kadınlar olarak sahnede göründüler. O dönemde sinema perspektifinde, kendi çelişkili ve kaotik varlığı ile hikayesinde erkeği yok eden, dumura uğratan bir tanımı vardı ölümcül kadınların. Femme Fatale’in Film Noir’de manyetik çekim gücüne sahip, yatıştırıcı ve asla direnilemez bir doğası vardı. Bu kadınlar istediğini elde edebilmek için tüm seksüel kapasitesini ortaya saçarak zekayı ve durumları örseliyorlardı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*B6kb9tcV88ulQxhH.jpg" /></figure><p>Çoğu zaman manipülator olarak tanımlandılar. Manipülasyonun nesnesi oldular. Dahası arzunun en ihtişamlı aracına dönüştüler. Bunun dışında o dönem savaşa giden erkeklerin arkada bıraktıkları görevleri de üstlendiler. Günlük hayattaki boşlukları doldurdular. Erkeklere biçilmiş toplumsal rollerin sorgulanmasına neden oldular ilk defa. Başka bir anlamda da kadın gücünün vurgulanmasının bir yansıması olarak görüldü Femme Fatale. Al Pacino’nun New York sokaklarında genç bir polisi canlandırdığı <strong>Serpico </strong>filminde de yer buldular. Elbette bir dans dehası<strong> Isodora Duncan</strong>’ın kitabını okuyan, kız arkadaşı ile Cafe Reggio’ya giden bir polis tipi yaratmak o dönemler için de bir meydan okumaydı.</p><p>Önceki çağın pasif kadını yoktu artık. Çocuk doğuran, eve kapanıp yemek yapan ve erkeğine bakan o arketiplerin yerini, artık dışarı çıkan ve toplumsal görünürlüğü artan kadınlar aldı. Sahici bir koordinat kayması yaşanıyordu toplumsal cinsiyet rollerinde. Savaşın radikal kurbanı olan erkeklerin , domestik hayatta ve düzende oluşturduğu boşlukları dolduran kadınların gittikçe güçlenmesi ve daha ön plana çıkmasının dışavurumu oldular.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/0*-lZ5E7PMj7LE-IO7.png" /></figure><p><strong><em>Edgar Allan Poe</em></strong><br>“The death of a beautiful woman is unquestionably the most poetical topic in the world”</p><h3>Femme Fatale: Muğlak Bir Koordinat</h3><p>Endüstriyel devrimin çıktısı olan Modernizm ile birlikte toplumsal cinsiyet algısındaki paradigma değişmesini görüyoruz. Gücü tüm şehveti ile eline alıyor Femme Fatale. Fakat bu sembolik vurgu da yine ataerkil düzenin devam ettiği patriyarşik bir ağızdan geliyor ne yazık ki. Oldukça aktif bir kadın tasvirine dair benzetmeler ve sembolik anlatımlar, imge dünyasinda oluşturulan tanımlar ile birlikte.</p><p>Tüm dehşeti ve yıkıcılığı üstlenen gizli bir özne olarak, erkek dünyasındaki eksilmelerin ve zaafiyetlerin talep edilmemesine rağmen talepkar bir anlatımla kadın üzerinden sahnelenişi ve sembolik anlam atamaları politik yer kapma arayışlarını da besledi. Erkek doğasındaki eksilmenin ve gerilimin fiziksel olarak azaltılmasının mümkün olamadığı şartlarda (Marilyn Monroe’nun Kore’deki ABD askerlerini moral ziyareti ! ) simgesel bir büyülenme figürü olan Femme Fatale hem arzulanır olan hem de tehditkar ve ölümcül olan kadın oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/0*9IurIj53t6uCLl5A.jpeg" /></figure><p>Kaotik doğası ve belirsiz davranışlarıyla, dolambaçlı yollarıyla kendini istemdışı sergileyen bu ölümcül kadın figürü yüzeydeki çatlağın bir yansımasıdır. Toplumsal cinsiyet rollerindeki yer değiştirmeden kaynaklanan bir gizli sembolik atamadır kimilerine göre Femme Fatale. Gerilimin azaltılması adına hazzın ve gücün sembolizmi haline gelen bu Femme Fatale olgusu özellikle toplumsal rollerin koordinatlarındaki yer değiştirmeden kaynaklanmıştır.</p><h3>Femme Fatale : Arzunun Libidinal Ekonomisi</h3><p>Zizek <strong><em>Yamuk Bakmak</em></strong> kitabında Femme Fatale’in Film Noir’deki rolünü incelemiştir. Lacan’cı perspektifi buraya yerleştirmiştir. Kadın ”erkeğin semptomu’ndan başka bir şey değildir, büyüleme gücü var olmayışının boşluğunu maskeler. Dolayısıyla nihayet reddedildiğinde, bütün ontolojik tutarlılığı kaybolur. Femme Fatale’in ölümcül olması tamamen onun kendi kaderini bütünüyle kabullenen saf, patolojik olmayan bir özne olarak sunulmasından ileri gelmektedir.</p><p><strong>Arzunun libidinal ekonomisi</strong>ni gösteren sembolik düzenin erkek ve kadında yarattığı gerilimlerin boşaltılması gerekmektedir. Postmodern güzellik ekonomisi bu gerilimi dizginlemek için güzelliğin nesnesi haline gelen kadın vücudunu ve onun markalaşmasını küresel ekonominin ayakta kalması adına bu geçmiş Avangard fikirleri kullanmıştır kimi zaman. İşin her zaman bir de politik yönü olmuştur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/0*Ps-wR4BR2xDRZjgM.png" /></figure><p>Modern dünyanın hırçın rekabetinde güzelliğin sunumunda, <strong><em>özne ona daha bakmadan nesnenin zaten orada olduğunu görürüz. Yani nesneye bakan bir özneden ziyade , özneye bakan ve onu kuşatan bir nesne kümelenmesine maruz kalırız.</em></strong> Varlığımızın en belirgin koordinatlarında bulunan yoksunluklar ve çatlaklar, kendimizi sembolik bir şekilde toplum hayatına sunduğumuzda arkada çalan bir yineleme zorlantısına sebebiyet verir. <strong><em>Haz ilkesinin matematiksel koordinatları simgesel yarıkları kapatma adına kolayca tanımlanamayan bir dürtü geliştirir. </em></strong>Nihayet kanayan kalplere çare oldular Femme Fatale.</p><p><strong><em>Judith Butler</em></strong>‘ın kadının politik çözümlemeleri ve <strong><em>Alain De Botton’</em></strong>ın aşk’ın sembolik tanımları, arzunun işleyiş mekanizmasında her daim yolunda gitmesini istediğimiz şeylerin olacağını vurgulamıştır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=65e21cd150d0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kolektif Hayal Gücünün Fiyatı]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/kolektif-hayal-g%C3%BCc%C3%BCn%C3%BCn-fiyat%C4%B1-db2c2ef03d87?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/db2c2ef03d87</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 07 Aug 2026 00:35:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-07T00:35:17.157Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Paranın değerini biliyoruz. Peki paranın zaman değerine ne demeli…</p><p>İnsan deneyiminin <strong>dosyalanabilir bir veri</strong> haline gelmesi, bu veri setleriyle oluşturulan<strong> küresel algı akışı</strong>nın da bir kolektif- ortak hayal gücünü paketlemesi kaçınılmaz oldu. Herkesin yaşamak istediği hayatın, istemek zorunda hissettiği hayal gücünün sürekli fiyatlandığı bir endüstriyel- tekno dünyada yaşıyoruz. Paranın zaman değeri ise, hayal gücünün aynı sıcak- soğuk oyunundaki gibi zihinlerimizde bir ulaşılabilir- bir ulaşılamaz konum yarattı. Zihinsel dünya oyununa hapsolduk. Hayal gücünün konumu, insanın ona ne kadar yakın olması, paranın zaman değerini bir denkleme dönüştürdü. Sürat çağında ise insanın hızlanma güdüsü pekişti.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4L_YP47AhXhzVk3YgwyVeQ.png" /></figure><p>Finans piyasaları, insanların belirsizlik karşısında nasıl davrandığını gösteren bir pencere sunar. Güvenin nasıl inşa edildiğini, söylentilerin nasıl yayıldığını, otorite figürlerinin davranışları nasıl etkilediğini ve insanların geleceği nasıl hayal ettiğini gösterir bizlere.</p><p><strong>Finans piyasaları modern toplumun bilinçdışının ekrana yansımış halidir.</strong> Finans piyasaları ilk bakışta rakamların, bilançoların ve ekonomik verilerin dünyası gibi görünür. Ancak fiyatları hareket ettiren şeylerin önemli bir kısmı insanların beklentileri, korkuları, umutları, taklit davranışları ve kolektif inançlarıdır. Bu nedenle piyasalar aynı zamanda insan psikolojisinin ve toplumsal davranışların gözlemlenebildiği devasa bir laboratuvar gibidir.</p><p>Modern toplumun EEG cihazı artık piyasalardır. Bir endeks grafiği sadece para hareketlerini değil, milyonlarca insanın aynı anda neye umut bağladığını ve neden korktuğunu da anlatır.</p><p>Bir psikoloji laboratuvarı, bir sosyal gözlemevi, bir kültür aynası, bir gelecek beklentileri haritasıdır. Statü arzusunu gösterir finans piyasaları sosyo- ekonomik davranış açısından.</p><h3>Finans piyasalarına Jungcu bir göz</h3><p>Fiyat hareketleri milyonlarca insanın ortak korku ve umutlarının sürekli değişen bir haritası gibidir derdi sanırım Jung. Freud ise bu gerilimi açıklarken libidinal arzunun ekonomisine vurgu yapardı. Gerilim ve kriz anları , toplumun kılcal damarlarında duygusal bir basınç ve baskı yaratır aynı zamanda limbik sisteme dayalı ilkel bir korkuyu harekete geçirirdi.</p><ul><li>İnsanlar gelecekte daha zengin olacaklarına inanıyor mu?</li><li>Ekonominin büyüyeceğini düşünüyorlar mı?</li><li>Teknolojiye güveniyorlar mı?</li><li>Savaş veya kriz bekliyorlar mı?</li></ul><p><strong>Bu yüzden piyasa, bugünün değil, geleceğe dair kolektif hayal gücünün fiyatıdır.</strong> İnsanlar gelecekte daha zengin olacaklarına inanıyorlarsa, umut ve iyimserlik paranın dolaşımını hızlandırır, piyasalar gülümsemeye başlar.</p><h3>Anlam Mühendisliği Ya Da Prompt Dünyası</h3><p>İnsan düşüncesi, sandığımız kadar sembolik ve kural tabanlı mı; yoksa büyük ölçüde örüntü tanımanın çok karmaşık bir versiyonu mu?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=db2c2ef03d87" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[The "cringe" Humor Of County Culture]]></title>
            <link>https://medium.com/@okanhoruz26/the-cringe-humor-of-county-culture-8580cec22c59?source=rss-05cec6d2fd53------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8580cec22c59</guid>
            <category><![CDATA[the-office]]></category>
            <category><![CDATA[better-call-saul]]></category>
            <category><![CDATA[cringe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okanhoruz]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 21 Jul 2026 16:04:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-21T16:07:17.437Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X3aBg_aUAkeng9wJUxqeFQ.jpeg" /></figure><p>Michael Scott is considered one of the best-written characters in the history of American sitcoms; for just as he makes the audience laugh, he also reveals the hidden fragilities of modern American culture.</p><p>The character of Michael Scott on *The Office* is not just a funny boss. In fact, he is a character who embodies the cultural contradictions of the American middle class—specifically, the profile of a white man raised in small-town (county) America. For this reason, understanding Michael is also a way to understand American culture.</p><p>He makes inappropriate jokes.<br>He speaks at the wrong time.<br>He doesn’t understand political correctness.<br>He makes a fool of himself while trying to make everyone laugh.<br>This isn’t just a character trait.<br>It’s a satire of the cultural divide between big cities and small towns in 2000s America.<br>New York and Los Angeles have a more cosmopolitan culture.<br>Scranton, on the other hand, is an old industrial town.<br>Michael still lives by the social codes of the 1980s.<br>The show actually depicts the clash between a changing America and an America that refuses to change..</p><p>Michael Scott should be seen not as a product of American rural culture, but rather of small-town middle-class life and corporate culture. That is what makes him interesting: He is neither entirely urban nor entirely rural; he is a warm but socially awkward character who represents the ordinary American office worker of the 2000s.</p><h3>Fake It Till You Make</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f-AA-i46DRNxur35KSRXsg.jpeg" /></figure><p>In this drama, we see the colorful inspiration in a character’s life in case of turn out to be Saul GooFake It Till You Make Itdman. <strong><em>From Jimmy McGill to Saul Goodman, there was extraordinary effort all the Fake It Till You Make Itine up with fake it till you make it expression.</em></strong></p><p>If they existed in the same TV universe ?</p><p>Michael would probably hire Saul as Dunder Mifflin’s lawyer after a ridiculous workplace incident. Saul would initially see Michael as an easy-paying client, but he’d slowly become fascinated by someone who is so relentlessly sincere.<br>Their conversations would become a clash between two American philosophies:<br>Michael: &quot;People are basically good.&quot;<br>Saul: &quot;People are basically negotiable.&quot;<br>That tension is what would make them compelling on screen. Michael reminds viewers of the America that believes in community, loyalty, and second chances. Saul represents the America that believes success belongs to whoever can adapt fastest. Together, they capture two enduring sides of American culture: the hope of belonging and the drive to reinvent yourself.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8580cec22c59" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>