<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Öktem Erbay on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Öktem Erbay on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@oktemerbay?source=rss-43ee209b131a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*dmbNkD5D-u45r44go_cf0g.png</url>
            <title>Stories by Öktem Erbay on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@oktemerbay?source=rss-43ee209b131a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 11:35:41 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@oktemerbay/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[React JS ve AWS Amplify ile Serverless Uygulama Geliştirme]]></title>
            <link>https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji/react-js-ve-aws-amplify-ile-serverless-uygulama-geli%C5%9Ftirme-9db2d22865ce?source=rss-43ee209b131a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9db2d22865ce</guid>
            <category><![CDATA[aws-lambda]]></category>
            <category><![CDATA[aws-amplify]]></category>
            <category><![CDATA[aws]]></category>
            <category><![CDATA[reactjs]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öktem Erbay]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2024 12:02:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-01T09:54:48.824Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hIF6sS-2LY1gzNTE6Ob0dg.jpeg" /></figure><p>Bir yazılım fikrini hayata geçirmenin zor kısmı, çalışan bir versiyonunun yazılmasıdır. Uygulamayı yazmaya başladığımızda ilk ihtiyacımız olanlar; uygulama sunucusu (application server, web server), uygulamaya ilişkin verilerin tutulacağı veri tabanı (database) ve kimlik doğrulama (authentication) yapısıdır. Benim AWS Amplify ile tanışmam, bu ihtiyaçlara cevap veren bir platform arayışım sayesinde oldu.</p><p>Full stack bir uygulama yazmaya başlandığında ön yüz (frontend), arka yüz (backend) ve database için ayrı ayrı kontrollerin yazılması ve kaynaklar bulunması gereklidir.</p><p>AWS Amplify, Serverless uygulama geliştirme ortamını bizlere sağlar. Sadece frontend kodunuzu yazıp repository’e push’lamanız yeterlidir. Sağladığı CI/CD özelliği ile AWS Amplify, değişikliği algılar algılamaz uygulamayı deploy eder ve kendi sağlamış olduğu endpoint‘e uygulamayı publish eder. Bu şekilde sadece frontend’de yazacağınız kodunuza odaklanıp geri kalan her şeyi AWS Amplify’a bırakabilirsiniz. Free Tier’ı (ücretsiz) mevcut olduğu için, sınırlı kullanım dahilinde ,herhangi bir ücret ödemeden uygulamanızı hayata geçirebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*MJVJxadPIKjBNNe8kdGu8g.jpeg" /></figure><p>AWS Amplify’ı kullanabilmek için öncelikle <a href="https://portal.aws.amazon.com/billing/signup?nc2=h_ct&amp;src=header_signup&amp;redirect_url=https%3A%2F%2Faws.amazon.com%2Fregistration-confirmation"><strong>https://portal.aws.amazon.com/billing/signup?nc2=h_ct&amp;src=header_signup&amp;redirect_url=https%3A%2F%2Faws.amazon.com%2Fregistration-confirmation</strong></a> linkinden hesap oluşturmak ve bu kullanıcı ile Aws Amplify Console ekranına giriş yapmak gerekir.</p><p>AWS size yeni oluşturmak istediğiniz bulut kaynağının lokasyonunu seçme opsiyonu sunar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/470/1*qRqqZYTSc73UYqimWANwmQ.png" /></figure><p>İlk projemi oluşturduğumda, varsayılan olarak gelen “us-east-1” lokasyon seçiminden devam etmiştim. Sonrasında şöyle bir sorunla karşılaştım. Uygulamama kayıt olan her kullanıcının ad ve soyad bilgilerinin yanında, ki bu alanlar AWS Amplify tarafından standart olarak sağlanan alanlardır, custom bir alan daha eklemek istedim. Bunu nasıl yaparım diye araştırırken AWS Amplify tarafından “User Pool” yapısının sağlandığını öğrendim. Uygulamayı yazdığım zamanda “us-east-1” lokasyonu User Pool yapısını desteklemiyordu. Bundan dolayı “us-east-2” lokasyonunu seçerek yeniden tanım yapmak zorunda kaldım. Kısacası ihtiyacınıza göre hangi lokasyonlarda hangi hizmetler veriliyor, bilinmesinde fayda var.</p><p>Yeni bir uygulama oluşturmak istediğinizde lokasyon seçiminden sonra “New app” butonuna basılır. Çıkan iki seçenekten birini seçip ilerlemeniz gerekmektedir: “Build an app” ve “Host web app” .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/264/1*25FRwRmhZIT4J8DDc76lgw.png" /></figure><p>“Build an app” sadece backend alt yapısı sağlar, yazılan uygulama bir web uygulaması olmayacaksa bu seçenek ile devam edilebilir; örneğin, mobil bir uygulama yazacaksınız ve size gereken şey sadece backend hizmetleridir, böyle bir durumda “Build an app” seçilebilir.</p><p>“Host web app” seçeneği ile, frontend uygulaması deploy edilip AWS Amplify’ın sağlayacağı link üzerinden yayımlanır (publish). AWS burada rastgele bir link verir , fakat siz eğer GoDaddy gibi farklı bir Domain sağlayıcıdan bir internet adresi aldıysanız, onu da direk olarak AWS Amplify’da deploy edilmiş web uygulamanıza entegre edebilirsiniz. Yönergeleri AWS sağlıyor, birkaç tanımdan sonra entegrasyon tamamlanabiliyor. Ya da daha kolay bir şekilde Amazon’un ürünü olan Route53&#39;den aldığınız bir domain’i kullanabilirsiniz. Ben fiyat bakımından daha uygun olduğu için GoDaddy’i kullanmıştım.</p><p>“Host web app”i seçtikten sonra uygulamanın kodlarını içeren repository ve branch bilgilerinin girileceği ekranlar gelir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xTKSPCJ_rNwZHcJtNXjNGg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/964/1*eBSWK8Am7LcdpxwPtsPI1w.png" /></figure><p>Uygulama bu seçimlerin sonrasında ilk build’ını alır ve eğer başarılı olursa, sağlanmış olan adres üzerinden erişilebilir olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DPl6tHbgjhwKFQU0JAa7Hg.png" /></figure><p>Uygulamanın backend kısmını hazırlamak için “Backend environments” tabına tıklayıp “Get Started” butonuna basılır. Bu butona basıldıktan sonra ilk olarak “Amplify Studio” daha sonrasında “BE Environment” hazırlanmaya başlar.</p><p>Amplify Studio, BE unsurlarının daha kolay yönetebilmesini sağlayan bir portal olarak özetlenebilir. Tek ekrandan backend component’larını yönetip değişiklik yapılmasına imkan sağlar. Mesela database’e yeni bir tablo eklenmesi, authentication yapısının tanımlanması ya da büyük data için Storage hizmetinin hazır hale getirilmesi işlemleri bu ekrandan yapılabilir.</p><p>React JS uygulamasına AWS Amplify kaynaklarını entegre etmek için öncelikle AWS Amplify library’lerinin eklenmesi gerekir, bu library’ler sayesinde backend’de yapılan değişiklikler React JS uygulamasına yansıtılıp geliştirme yapılabilir. Aşağıdaki komutlar, komut satırı React JS uygulamasının bulunduğu klasör içerisindeyken çalıştırılmalıdır.</p><pre>npm install -g @aws-amplify/cli<br>npm install aws-amplify --save</pre><p>Yukarıdaki komutlar ile library’ler yüklenir ve bu library’ler ile Amplify’ın kaynaklarına erişip bunlar üzerinde değişiklikler yapılması sağlanır.</p><p>İlgili kütüphaneleri yükledikten sonra AWS Amplify üzerinde oluşturulmuş kaynak React JS uygulamasına çekilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/676/1*djrP6BHiSSSm4dywVzRZAw.png" /></figure><pre>amplify pull --appId XYZ --envName staging</pre><p>Bu komut çalıştırdıktan sonra browser üzerinden “AWS Amplify Console”a login olmanız istenir ve başarılı bir şekilde login olunduğu durumda komut satırı işlemlerine devam eder. Uygulamayla ilgili bazı sorular sorulduktan sonra Amplify ile React JS entegrasyonu tamamlanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/602/1*W3s1X3IaIDq6jasCdr9lDg.png" /></figure><p>Uygulamanın Kayıt Olma, Giriş Yapma ve Session yönetimi gibi süreçleri en önemli ve zor olan kısımlarındandır. Burada AWS Amplify’ın Authentication component’ı süreci oldukça kolaylaştırıyor.</p><p>Authentication component’ını eklemek için aşağıda sarı ile işaretli olan “staging” link’ine tıklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/259/1*LcHD_6CHfVyX01A3YEpLzg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BzpncEczU2G1uMHgqNbnVA.png" /></figure><p>Authentication tabında işaretlenmiş olan komut kopyalanır ve React JS uygulama dizininde olan komut satırına yapıştırılır.</p><pre>amplify add auth</pre><p>Komutu çalıştırıp sonra varsayılan olarak gelen değerler ile devam edildikten sonra local ortamda “auth” component’ı eklenmiş olur. Sorun şu ki; bu component henüz Amplify’ın kendi ortamında tanımlı değil bu nedenle localde yapılan bu değişikliğin uzaktaki AWS Amplify’a gönderilmesi gerekir. Aşağıdaki komut ile bu gönderim işlemi yapılır.</p><pre>amplify push</pre><p>Uygulamayı Amplify ile entegre bir şekilde ayağa kaldırmak için base dosyaya, genellikle index.js yada App.js olarak adlandırılır, Amplify.configure(aws_exports_config) komutu eklenir.</p><pre>import { Amplify } from &#39;aws-amplify&#39;;<br>import config from &#39;./aws-exports.js&#39;;<br><br>Amplify.configure(config);</pre><p>aws-exports.js dosyasını Amplify kendi oluşturur. İçerisinde Amplify’da tanımlı olan app’e bağlanırken gerekli olan tanım bilgileri bulunur.</p><p>Uygulamaya kullanıcıları kaydederken “aws-amplify/auth” library’sinden import edilen signUp, confirmSignUp ve signIn gibi fonksiyonlar kullanılır. Burada dikkat edilmesi gereken signUp’dan sonra mutlaka confirmSignUp çağrılmasıdır. Amplify’ın burada güzel bir tasarımı var; kayıt olmuş kullanıcıya kayıt olurken girmiş olduğu email adresine veya telefon numarasına kayıt kodu gönderir ve bu kayıt kodu ile confirmSignUp metodu çağrılarak kullanıcı kaydı tamamlanır. confirmSignUp çalıştırılmadan yeni oluşturulan kullanıcı sisteme login olamaz.</p><p>confirmSignUp adımının atlanması Amplify’ın sağladığı Lambda fonksiyonları ile mümkündür.</p><p>Lambda fonksiyonları Amplify app içerisinde çalışan ve app içerisindeki kaynaklara erişebilen bağımsız fonksiyonlardır. Bu fonksiyon, kullanıcı oluşturulma sürecinde tetiklenebileceği gibi bir url tanımı yapılarak dışarıdan bir istek ile tetiklenip çalışması da sağlanabilir. İki tip kullanımı vardır;</p><p>Kullanıcı kaydedildikten sonra, Amazon Amplify Cognito üzerinden ,kullanıcı datası kontrol edildiğinde “Confirmation Status” alanının “Not Confirmed” değerine sahip olduğu görülür. Bu demektir ki, bu kullanıcının kayıt olma süreci tamamlanmamıştır ve sisteme henüz giriş yapamaz. confirmSignUp metodu ile kayıt olma sürecinin tamamlanması gerekmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ivjfKDKiyJafVWfjjCSiOQ.png" /></figure><p>Confirm adımını otomatize etmek için Lambda kullanılır.</p><p>Belirli lifecycle’lar içinde tetiklenerek kullanılan (kullanıcı kaydı lifecycle’ı gibi) Lambda fonksiyonlarına Lambda Trigger denilmektedir.</p><p>Kullanıcı kaydı sırasındaki bir adıma Lambda trigger eklemek için “User Pool Properties” tabından “Add Lambda Trigger” butonuna basılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iO5Gmac0-_G5Cd2LPaI51A.png" /></figure><p>Sonra gelen ekrandan aşağıdaki değerler girilir ve “Create Lambda Function” butonuna basılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*Laqcw-296RUjabEfASv2Xg.png" /></figure><p>Lambda fonksiyonuna isim verdikten sonra “Create Function” butonuna tıklayarak fonksiyon kodunun yazılacağı ekran gelir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iEnE2XKTvjkYWWUdJ5KuSA.png" /></figure><p>Ekrana gelen “Code” tabından yine Amazon Amplify’ın dokümantasyonlarında sunduğu örnek NodeJS kodunu yazıp Deploy’a basarak süreç tamamlanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UMSkG9A9Nydl3-HMstrRjA.png" /></figure><p>Bir önceki ekranda Refresh butonuna basılarak bu yeni yazılan lambda trigger listelenir. Oluşturulan trigger seçilip “Add Lambda Trigger” butonuna basılarak fonksiyon, kullanıcı kayıt sürecine eklenmiş olur.</p><p>Bu kullanımın yanında Lambda’lar Amplify kaynaklarına erişim için bir endpoint tanımlamasını da sağlar. Bunun için de fonksiyon tanımlanırken “Function URL” tanımının yapılması gerekir. Bu şekilde tanımlanmış olan endpoint üzerinden kaynaklara erişim sağlanabilir.</p><p>AWS Amplify’da database olarak DynomoDB bulunur. Database’de oluşturulmuş tablolar üzerinde CRUD işlemler GraphQL API kullanarak gerçekleştirilir. GraphQL API’leri, REST API’lere alternatif bir teknolojidir. GraphQL standartlarına göre oluşturulmuş bir servise sorgu yazarak istekte bulunulmasına imkan sağlar. Uygulamaya GraphQL API’yi entegre etmek için Amplify’ın api componentının eklenmesi gerekir. Aşağıdaki komutlar ile bu ekleme işlemi yapılır.</p><pre>amplify add api<br>amplify push</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/836/1*sAmW-nU2IRzxqtm22Jonlw.png" /></figure><p>Bu komut projenin local dizininde schema.graphql dosyası oluşturur ve içerisinde Todo isminde bir type (Tablo) tanımı bulunur.</p><p>Database tanımları ve tablo sorgulamaları için AWS Amplify , AppSync platformunu sunar. “amplify push” komutundan sonra API tabında çıkacak buton ile ilgili sayfaya gidilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3_w2FBYkRE-msUvxa0ITNg.png" /></figure><p>Bu şekilde database ve tablolar tanımlanmış olur. Tabloda herhangi bir değişiklik yapıldığında bu değişikliğin localdeki schema.graphql ve diğer database tanımlarına işlenebilmesi için aşağıdaki komutlar sırasıyla çalıştırılır.</p><pre>amplify pull<br>amplify codegen</pre><p>Tabloya kolon ekleme veya silme gibi operasyonlar direk olarak web ara yüzünden gerçekleştirilir.</p><p>Özetleyecek olursak; AWS Amplify, Serverless bir uygulama yazmak için bize ihtiyacımız olan hemen hemen her şeyi sağlar. Ben kendi kişisel projelerimde kullandım ve daha keşfetmediğim bir çok farklı olanaklar sağlayan teknolojik kaynakları mevcut.</p><p>Bu yazıyı yazmamda yardımcı ve emeği olan <a href="https://medium.com/u/eb9a1aee1cb6">Emine Aytac</a>’a ayrıca teşekkür ederim.</p><h3>Referanslar</h3><p><a href="https://docs.amplify.aws/">Amplify Documentation - AWS Amplify Gen 2 Documentation</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9db2d22865ce" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji/react-js-ve-aws-amplify-ile-serverless-uygulama-geli%C5%9Ftirme-9db2d22865ce">React JS ve AWS Amplify ile Serverless Uygulama Geliştirme</a> was originally published in <a href="https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji">Yapı Kredi Teknoloji</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Intersection Observer API Kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji/intersection-observer-api-kullan%C4%B1m%C4%B1-1d3534f29206?source=rss-43ee209b131a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1d3534f29206</guid>
            <category><![CDATA[react]]></category>
            <category><![CDATA[scrolling]]></category>
            <category><![CDATA[html]]></category>
            <category><![CDATA[lazy-loading]]></category>
            <category><![CDATA[intersection-observer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öktem Erbay]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Mar 2022 12:02:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-06T15:22:18.755Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6tMFQnPssXnbYy8-5Q8tVA.jpeg" /></figure><p>Günümüzdeki web uygulamaları, javascript kodlarının fazlaca kullanıldığı ve kullanıcının sayfayla etkileşiminin oldukça yüksek olduğu akıllı uygulamalardır. Javascript kodlarının fazla olması çoğu zaman UI kısmında performansın düşmesine ve kullanıcı açısından da kötü bir deneyim yaşanmasına sebep olur. Ön yüzde çalışan bu kodların özellikle browser’ın ana thread’i olan UI thread ini yormaması oldukça önemlidir. Çünkü ana thread i yoran ya da Html içine gömülmüş veri fazlalığı olan web sayfalarında kullanıcının gözle görebileceği takılmalar oluşabilir. Bu takılmalar bazı durumlarda yalnızca 300 satırlık veri içeren bir listenin ekranda gösterilip kaldırılması sırasında bile yaşanabilir. Bu sorunun çözümü içinse genelde lazy-loading yapısı kullanılır.</p><p>Peki nedir bu lazy-loading? Az önceki 300 satırlık listemizi düşünelim, bu listeyi tek seferde yüklemek yerine, daha küçük parçalara bölerek, örneğin 10’lu gruplar halinde(optimum değerin ilgili sayfaya göre belirlenmesi gerekiyor) listeye yükleyebiliriz. Bu veri gruplarının yüklenmesi, kullanıcı liste içinde gezinirken belli bir koşula göre tetiklenen eventler ile sağlanır. Yani verinin sadece ihtiyaç olunan kadarı yüklenir, geri kalanı ise ihtiyaç olması halinde yüklenmek üzere bekletilir. İşte bu yapıya lazy-loading deniyor. Ancak Web uygulamalarında lazy loading yapısını kurmak hem kodlama hem de iş mantığı açısından oldukça zorlayıcı olabiliyor. Bu yazımda sizlere bu zorlukları aşmak için Intersection Observer API’den nasıl faydalanabileceğimizi anlatacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*gYN-H3Vphl98aPsZosb55g.png" /></figure><p><strong>INTERSECTION OBSERVER API İLE NASIL TANIŞTIM?</strong></p><p>Ekip olarak Micro servis dönüşümü dolayısıyla eski yapımızın ön yüzünü react ile geliştirmeye karar verdiğimizde ilk yazmayı planladığımız kısımlardan bir tanesi de Menü component’ı oldu. Daha önceki sistemimizde çalışan menüyü, kullanıcıyla etkileşimi daha fazla olan, daha önce var olmayan yeni özellikler eklenmiş ve responsive olacak şekilde yeniden tasarlamaya karar verdik. Menü için kodları yazıp ilk testimizi çıktığımızda uygulama ne kadar düzgün çalışsa da menüyü açıp kapatarak görünürlüğünü değiştirdiğimizde, menü içindeki tablarda gezindiğimizde ya da menü içinde arama yaptığımızda, gözle görülür takılmalar meydana geliyordu. Menü listesi uzun olduğu için, ne listeyi react’ın memoize (React.memo()) yapısını kullanarak hızlandırmaya çalışmak ne de kodun yazılış mantığını değiştirmek, başarılı sonuç vermedi. Bu takılmaların asıl sebebinin menü listesi içindeki verinin fazla olmasından kaynaklandığını anladığımızda, bu listeyi lazy-loading ile nasıl yönetebiliriz diye çözüm aramaya başladık. Ben çözüm olarak ayrı bir kütüphane içermeyen, standart ve light-weight bir yapı arayışı içerisindeydim. Intersaction Observer API’ye rastlayıp onun üzerinde biraz araştırma yaptığımda, görece yeni bir web standardı olduğunu gördüm. İlk versiyonu Şubat 2021 tarihinde yayınlanmıştı. İçeriğini incelediğimde, hem menü datalarının lazy-loading yapısıyla yüklenmesini sağlayacak hem de bunu ana thread olan UI threadinde değil de, browserın diğer işler için kullandığı havuzdaki threadleri kullanarak yapacak olmasının sıkıntımızı çözebileceğini düşündüm. Bu şekilde hem browser’ın ana thread’i üzerindeki yük azalmış olacak hem de daha temiz bir koda sahip olabilecektik.</p><p><strong>ESKİ ALTERNATİF YAPININ DEZAVANTAJLARI</strong></p><p>Intersection Observer API’den önce de var olan ve benzer şekilde çalışan bazı çözümler de aslında mevcut ve bunlardan en yaygın olarak bilineni elem.getBoundingClientRect() methodunun kullanımı. Elbette elem.getBoundingClientRect() ‘ın kullanımı ile yine lazy-loading yapısının kurulması mümkün fakat burada iki sıkıntı mevcut: İlki, eğer aşağı doğru scroll oldukça componentların yüklendiği bir yapıyı örnek alacak olursak, ekranda veya belirli bir web elementinde component’ların gözüküp gözükmediğini kontrol eden yapının bizim tarafımızdan kurulması, tabi bu da fazladan kod yazılması demek ; 2.si ise, kuracağımız bu yapı yine ana thread üzerinde çalışacağı için biraz yüklü bir işlemde ekranda takılmalara sebep olmasıdır.</p><p>Konuyu pekiştirmek için elem.getBoundingClientRect() için küçük bir react kütüphanesi kullanılarak yazılmış örnek yapalım. Kodların tamamını github’da paylaşıyor olacağım.</p><p>İlk olarak bütün listedeki dataları içerecek yani onların parent’ı gibi davranacak bir tane div elementi oluşturacağız ve bu div elementine erişimi sağlamak için bir tane react referansı atayacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/593/1*ncS5mGzpfziSl3caJd9iVw.png" /></figure><p>Style kısmındaki overflowY özelliğine scroll değerini vermemin sebebi, liste içindeki datalar bu div elementinin boyunu aştığında liste üzerinde gezinebilmek için scroll’un çıkması.</p><p>Div elementine erişebilmek için react’ın useRef hook’u ile oluşturulmuş myDivRef değişkenini referans olarak atıyoruz. Normalde erişebilmek için document.getElementById(“id”) javascript kodunu kullanmamız gerekiyordu. Fakat referans kullandığımızda myDivRef.current dememiz ilgili elemente erişmemiz için yeterli oluyor.</p><p>Div elementi içerisindeki {data} değişkeni, listeyi dolduracağımız elemanları kapsıyor. data değişkenini doldurma işlemini ekran ilk olarak yüklendiğinde yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/1*u26ebNYlvhSOdUk1triLyQ.png" /></figure><p>addData() fonksiyonu data’nın içini dolduracak olan fonksiyon. myDivRef referansı ile div elementine erişiyoruz ve bu div için scroll elementine addData() fonksiyonunu ekliyoruz ki istediğimiz koşul sağlandığında data elementine yeni elemanlar yüklenebilsin. Burada görüleceği üzere fonksiyonlarımızı doğru event’lere eklemek ve ona göre kod yazmak bize kalan fazladan bir iş, aslında bizim sadece yapmak istediğimiz, belirlediğimiz bir elemanının div elementi içinde görünürlük olarak kesiştiğinde data değişkeni içerisine yeni elementleri eklemek, fakat bu örneğimizdeki gibi eski yapıda fazladan kontroller yapmamız gerekiyor.</p><p>addData() fonksiyonunu yazmak işin en zor kısmı, çünkü manual olarak listedeki elementin parent olarak oluşturduğumuz div elementine uzaklığının ne olduğunu bizzat kendi yapacağımız hesaplamayla bulmamız gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*ifBpG5YxIyHgfnr-0s0HIQ.png" /></figure><p>Buradaki koddan kısaca bahsedecek olursak, listedeki son elementin parent div içindeki konumunu hesaplanıp, istenilen koşulun sağlanıp sağlanmadığını kontrol ediliyor ve sonrasında eğer koşul sağlanırsa listeye yeni elemanlar ekleniyor.</p><p>Bütün bu kısımları tamamladığımızda aşağı doğru scroll yaptıkça yeni dataların dolduğu bir yapı meydana geliyor. Sürekli yeni içeriğin eklendiği bir yapıyı kurmak bu örnekte de belirtmeye çalıştığım gibi fazladan karmaşık kodlar yazmamıza neden oluyor ve bu yazdığımız kodlar browser’ın ana thread’inde çalıştığı için biraz yüklü işlemlerin olduğu yapılarda sayfaya yeni içerikler eklenirken takılmaların yaşanması kaçınılmaz oluyor.</p><p><strong>INTERSECTION OBSERVER API’NİN UYGULANIŞI</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*tYuINsbrTcEUJYc9kpeHeA.png" /></figure><p>Intersection Observer API’yi de bir örnek ile anlamaya çalışalım. Örneğin ui kısmı bir öncekiyle aynı olacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*9gK1urvou2MFLsWwr02CHA.png" /></figure><p>Intersection Observer API’nin bize sağladığı ilk kolaylık herhangi bir event’i kovalamamıza gerek kalmaması. API zaten kendi içinde event’ler ile yönetildiği için bu işi tamamen ona bırakıyoruz. Bu nedenle önceki örneğimizde addData fonksiyonunu çağırdıktan sonra scroll event’ine ekleme işlemini yapmıyorduk sadece sayfa ilk yüklendiğinde liste dolması için bir kere çağırıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/251/1*_O8cifWgmFI6su73JQ3TJg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/487/1*vE-LjXVk1KWm4Qe-nbekzw.png" /></figure><p>Data objesine listemizi yükledikten sonra liste içindeki elementleri observe etmek için createObserver fonksiyonu oluşturuyoruz ve bu fonksiyonu data objesi değiştiğinde çalışacak şekilde useEffect hook’u içerisine yerleştiriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/211/1*hovwmhAGWGnraygADg7gyA.png" /></figure><p>Burada esas önemli olan createObserver fonksiyonunun içini anlamak, çünkü burada observer objesini oluşturup listedeki son elementin, myDivRef referansının bağlandığı div elementiyle kesişip kesişmediğini kontrol ediyor olacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/531/1*IUoMd7gv3gljtOpkmTrMbg.png" /></figure><p>İlk olarak IntersectionObserver interface’inden , bir callback fonksiyonu ve bir de options nesnesi alan constructor’ını kullanarak observer nesnesi oluşturmamız gerekiyor.</p><p><strong>let observer = new IntersectionObserver(callback, options);</strong></p><p>Callback fonksiyonu iki parametre alır biri observe edilen elementlerin listesi ve diğeri bu elementleri observe eden observer nesnesidir. Bu callback, observe edilen nesne veya nesnelerin, root ile olan kesişmesi durumunda veya bu kesişmeden çıktığında tetiklenir. Kesişmeden çıktığı kısım önemlidir çünkü ilk sayfa yüklendiğinde observe edilen elementler eğer root ile kesişmiyorsa ilgili elementlerin isIntersecting alanı false olarak callback çağırılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/485/1*TPujKQ1MiJd2e1h0IxmmZg.png" /></figure><p>Observe edilen her bir element eğer root ile kesişirse bu callback çağırılıyor ve kesişen elementin isIntersecting alanı true olarak geliyor, sonrasında kesişen elementin, listenin sonundaki element olup olmadığını kontrol ediyoruz, eğer öyleyse listemize ilave data ekleyecek olan addData fonksiyonunu çağırıyoruz ve sonrasında da ilgili element ile işimiz bittiği için unobserve fonksiyonunu çağırarak artık gözlenmesini durduruyoruz ve bu şekilde fazladan kaynak kullanımının da önüne geçmiş oluyoruz. Görüleceği üzere Intersection Observer API ile hem okuması daha kolay hem de performans olarak daha verimli bir koda sahip oluyoruz. Performans olarak daha iyi bir yapı olmasının sebebi daha önce de bahsettiğim gibi burada çalışan kodun browser’ın ana thread’i olan UI thread’inde değil ,havuzdaki diğer thread’lerin üzerinde çalışıyor olması.</p><p>Şimdiye kadar bahsetmiş olduğum Intersection Observer API’ye ait unsurları ve özellikleri detaylı bir şekilde anlatıyor olacağım.</p><p><strong>Callback:</strong> Bu fonksiyon observe edilen element’in options içinde root olarak tanımladığımız element ile kesişmesi veya kesişmeden çıktığı durumda çağırılır. Fonksiyon imzasında 2 parametre vardır, birincisi observe edilen elementlerin bulunduğu IntersectionObserverEntry interface’inden türeyen objelerin listesini içeren array objesi, ikincisi ise ilgili objeleri observe eden observer objesidir.</p><p><strong>IntersectionObserverEntry</strong> interface’inden türeyen objede 7 alan mevcuttur;</p><p><strong>target</strong>: Observe edilen html elementinin kendisidir.</p><p><strong>time: </strong>Kesişme eventinin atıldığı zamanı gösterir.</p><p><strong>intersectionRatio: </strong>target ile root elementinin<strong> </strong>kesişme oranını gösterir. Kesişme oranı hesaplanırken root ve target’ın dikdörtgen olarak kesişim alanı hesaplanması gerekir. Eğer bu elementlerden biri kare veya dikdörtgen şekle sahip değilse o zaman bu elementin bütün alanını kapsayacak en küçük dikdörtgen dikkate alınarak hesaplama yapılır.</p><p><strong>isIntersecting: </strong>target ile root’un options elementinde geçtiğimiz alanlardaki değerlere göre kesişme koşulunu karşılayıp karşılamadığını gösterir. True veya False şeklinde iki değer alır.</p><p><strong>boundingClientRect: </strong>target’ın x ve y düzlemindeki koordinatları ile elementin genişliği ve yüksekliği bilgisinin yanında, elementin başlangıç ve bitiş ile sağ ve sol pozisyon bilgilerini içeren değişkenleri içerir ve bu değişkenler sırasıyla ; x , y , width , height , top , bottom , right ve left ‘dir.</p><p><strong>intersectionRect:</strong> boundingClientRect içindeki bütün alanları içerir, alanlar içindeki değerler target ile root elementinin kesiştiği kısmın değerleridir.</p><p><strong>rootBounds: </strong>root elementinin pozisyon ve boyut bilgilerini içerir.</p><p>Callback fonksiyonuna geçilen diğer parametre de ilgili elementi observe eden observer objesidir. IntersectionObserver interface’inden oluşturulur. 3 önemli fonksiyonu vardır , bunlar observe , unobserve ve disconnect’dir.</p><p><strong>observe(target): </strong>Html elementinin observe eder, böylelikle bu elementin root ile kesişmesi veya kesişmeden çıkması durumunda callback fonksiyonunun tetiklenmesi sağlanır.</p><p><strong>unobserve(target): </strong>observe edilen target elementi için observe işleminin bitirilmesini sağlar. unobserve edilen element için callback fonksiyonu artık çalıştırılmaz.</p><p><strong>disconnect: </strong>Observe ettiği<strong> </strong>target elementler için takibi bırakmasıdır. Callback’e bu ilgili observer’a daha önceden bağlanmış tüm target elementler için artık bir event düşmez.</p><p>IntersectionObserver constructor’ının aldığı diğer bir nesne options’dır. Bu nesnenin önemi , üzerinde tanımlanmış olan kurallar vasıtasıyla observe edilen elementin root ile hangi değerler ile kesişmesinin sağlanabileceğini belirlemesidir. Bu json objesi içerisindeki alanlar root , rootMargin ve threshold alanlarıdır.</p><p><strong>let options = {</strong></p><p><strong>root: null,</strong></p><p><strong>rootMargin: ‘0px 0px 0px 0px’,</strong></p><p><strong>threshold: 1.0</strong></p><p><strong>}</strong></p><p>Buradaki her bir alanın anlamı aşağıda özetlenmiştir.</p><p><strong>Root:</strong> Kısaca observe ettiğimiz elementlerin kesişeceği alanı içeren html elementidir. Eğer tanımlanmazsa yada null olarak geçilirse , viewport yani ilgili web sayfasının veya mobil uygulamanın gözüken alanı root olarak tanımlanmış sayılır. Observe ettiğimiz element root elementiyle kesiştiğinde callback , observe edilen elementin isIntersecting alanı true olarak, eğer element kesişmeden çıkarsa isIntersecting alanı false olarak çalışır.</p><p><strong>RootMargin: </strong>Bu parametre root elementinin observe ettiğimiz elementlerle kesişim alanını arttırmak veya azaltmak için kullanılır. Pixel cinsinden verilebildiği gibi yüzde olarak da tanımlanabilir. Hiç tanımlanmazsa rootMargin alanına default olarak ‘0px 0px 0px 0px’ olarak kabul edilir. Bu alanlar sırasıyla ‘Yukarı , Sağ , Aşağı , Sol’ yönlerinin margin değerlerini belirtir. Örneğin elimizde aşağıya doğru uzanan bir liste olsun , eğer listede observe ettiğimiz elementlerin root ile görüntü olarak kesişmeden 300 px daha aşağıda kesişme callback’inin çağırılmasını ve observe edilen isIntersecting alanının true olarak gelmesini istersek , o zaman rootMargin alanına ‘0px 0px 300px 0px’ değerini verebiliriz. Böylelikle observe ettiğimiz element daha root elementinin alanına girmeden 300 px önce callback çağırılmış olur.</p><p><strong>Threshold: </strong>Root ile target elementinin kesişmesini istediğimiz minimum değerdir. Array olarak tanımlanabilir. 0.0 ile 1.0 arasında değer verilir. Array içinde tanımlanmış değerlerden herhangi biri kesişme oranıyla eşleşirse callback çalışır ve daha önce belirtildiği gibi isIntersecting alanı true olarak callback’de gözlemlenir.</p><p>Options parametresi IntersectionObserver constructor’ında geçildiği için her observer için sadece bir adet options parametresi sağlanmaktadır. Fakat ilerde her bir observe edilen element için ayrı options bilgisinin geçilebilmesi gibi bir çalışma da söz konusudur. W3 kendi sayfasında bununla ilgili de ufak bir not düşmüştür. İlgili notu içeren link’i aşağıda paylaşıyorum.</p><p><a href="https://www.w3.org/TR/intersection-observer/#ref-for-intersectionobserver-intersection-root%E2%91%A2">https://www.w3.org/TR/intersection-observer/#ref-for-intersectionobserver-intersection-root%E2%91%A2</a></p><p>Intersection Observer API ,lazy-loading veya sonsuz akan web sayfaları yapısında standart bir çözüm olarak karşımıza geliyor. Sadece yapı kurulurken kod yazımı ve kaynak kullanımını en uygun düzeye çekmek verimli bir uygulama elde edilmesini sağlayacaktır.</p><p>Örnek Proje için Github Linki : <a href="https://github.com/oktemerbay/intersection_observer_api"><strong>https://github.com/oktemerbay/intersection_observer_api</strong></a></p><p>Referanslar;</p><p><a href="https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/API/Intersection_Observer_API"><strong>https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/API/Intersection_Observer_API</strong></a></p><p><a href="https://developers.google.com/web/updates/2016/04/intersectionobserver"><strong>https://developers.google.com/web/updates/2016/04/intersectionobserver</strong></a></p><p><a href="https://www.w3.org/TR/intersection-observer/">Intersection Observer</a></p><p>Yazımda yardımcı olan <a href="https://medium.com/u/5864d7955afe">Merve Kirman Bozali</a>’ye de ayrıca teşekkür ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1d3534f29206" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji/intersection-observer-api-kullan%C4%B1m%C4%B1-1d3534f29206">Intersection Observer API Kullanımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/yapi-kredi-teknoloji">Yapı Kredi Teknoloji</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>