<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Okan Şencan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Okan Şencan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@osencan?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*H0VoF9p7aPvdl6yzS0REig.jpeg</url>
            <title>Stories by Okan Şencan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@osencan?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 12:25:31 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@osencan/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Hiç Bitmesin İstediğim Bir Deneyim: 7 Mehmet / Antalya]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/hi%C3%A7-bitmesin-i%CC%87stedi%C4%9Fim-bir-deneyim-7-mehmet-antalya-d1a55fbcd57a?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d1a55fbcd57a</guid>
            <category><![CDATA[7-mehmet]]></category>
            <category><![CDATA[antalya]]></category>
            <category><![CDATA[gastronomi]]></category>
            <category><![CDATA[yemek]]></category>
            <category><![CDATA[yemek-incelemesi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jan 2020 14:01:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-27T14:01:56.207Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Geçtiğimiz günlerde aniden Antalya’ya yemek odaklı bir haftasonu seyahati yapma düşüncesi belirdi aklımda. Aniden bilet aldım, oteli tuttum ve araştırma yapmaya başladım. Antalya’nın artık medar-ı iftarı haline gelmiş onlarca yıllık birkaç restoranını listeme aldıktan sonra Cumartesi sabahtan yola koyuldum.</p><p>İlk durak 1925&#39;de dedesinin açtığı börekçiyi hala aynı azim ve tutkuyla devam ettiren Tevfik Usta oldu. Ataşehir’deki Fauna’nın mottosu burası için de geçerli. Tevfik Usta zamanı ve sabrı olanlar içindir. Gitmeden yorumlara bakarsanız margarin ve soya kıymalarıyla damakları körelmiş insanlarımızın sıra beklemekten şikayet ettikleri, malzemelerini az bulduklarını okuyabilirsiniz. Ne kadar sabırsızız, önümüzdeki deneyimden keyif almak yerine onu hemen tüketmek ve bir sonrakine geçmek istiyoruz. Yemeğin yapılışından öyküsünden keyif almak yerine bizi sadece doyursun diye bakıyoruz. Tevfik Usta’nın börekleri hakkında yoruma çok fazla gerek yok, 95 yıldır aynı usulde bu işi sürdürmeleri en güzel yorum. Orada böreğe odaklanmaktan ziyade, bir çay söyleyin ve Tevfik Usta’yla 80 yıllık fırınının ahengini izleyin; börekten daha keyifli benim için.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/815/1*rRvA3CDB9q0EGdcD3OIB8A.jpeg" /><figcaption>IMG: Google Maps</figcaption></figure><p>Yemek turunun 2. ve son noktası (birazdan neden son anlatacağım) 7 Mehmet oluyor. Harika bir Antalya havasında, gerçekten Türkiye’nin en güzel rekreasyon alanlarından birisi olan Kaleiçi — Konyaaltı arasında yürüyerek yaklaşık yarım saatte ulaşıyorum.</p><p>Güzel bir iştah açıcı olduğunu düşündüğüm “Hibeş” ile başlıyoruz. Hibeş Antalya mutfağının en önemli malzemelerinden olan tahinin zeytinyağı, sarımsak, limon ve kırmızı biberle birleşimi. Ekmekle yemesi de güzel, ben porsiyonu büyük olduğundan diğer yemeklerinin yanında sos olarak da kullandım oldukça da yakışıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/576/1*Hd-xZw4FELP_BjEP47OIUw.jpeg" /></figure><p>Ve assoliste geçiyoruz, İzmir’deki Asım Usta da dahil olmak üzere sanırım hayatımda yediğim en iyi kokoreçi yedim. Bir yemek için en iyi kelimesini kullanmayı sevmiyorum çünkü aldığım hissiyatı olduğum atmosferden tamamen soyutlayamıyorum. Ama bu kokoreç için sanırım o kadar iddialı konuşabilirim, çooook başarılıydı.</p><p><em>Burada bir parantez açacağım. Bir restoranda yaşadığınız deneyimin servis personeliyle ne kadar bağlantılı olduğunu 7 Mehmet’te maksimum seviyede yaşadım. Benimle ilgilenen Emrah Bey o kadar ilgili ve yemekler hakkında bilgi sahibiydi ki kendisi bir süre sonra yemek tercihlerim konusunda fikir sahibi olup beni tamamen o yönlendirmeye başladı; her tavsiyesinden çok memnun kaldım. İkinci gün tekrar uğradığımda özellikle onun servisini istediğimi belirttim.</em></p><p>Salata olarak “Gökkuşağı Salatası” söyledim, bu salata resmen benim lezzet karışımı bakış açımı değiştirdi. Bu salatayı yiyene kadar bir salatada Greyfurt, Avokado, Soğan, Çilek, Domates ve Reyhan’ın aynı anda olabileceği ve bunların çok güzel bir ahenk yakalayacağını düşünmezdim, oluyormuş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*WTlOtfg1drPA0-zUAjN5zg.jpeg" /></figure><p>Emrah Bey’in tavsiyesiyle Dikenli Kabak üzerine Tarator sostan oluşan mezeden söyledim. Şuana kadar hiç öyle bir kabak tatmamıştım, adeta tatlı, şekerli bir hissiyat alıyorsunuz. Çok beğendim. Sadece 1 ay yetişiyormuş Antalya’da.</p><p>Kalamar eşlikçisi olarak sınırlandırdığımız taratorun farklı bir yemekle özellikle de kabak gibi bir sebzeyle olan bu uyumu beni çok mutlu etti.</p><p>Aynı salatadaki gibi 7 Mehmet yeni tatlar, yeni miksajlara çok açık bir restoran. Sabit menülerinin yanı sıra dönemsel ürünlerle de yeni denemeler yapabiliyorlar.</p><p>Bu kadar güzelleme yaptım ama henüz daha ana yemeğe geçmedik. Bu da beni ayrıca mutlu eden bir husus, ana yemek dışındaki eşlikçilere gösterilen özenin restorantın kalitesiyle orantılı olduğunu söyleyebilirim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*FVqi4sTbDX9RBYAbNTof-g.jpeg" /></figure><p>Ana yemek olarak mekanın alamet-i farikalarından kuzu tandır siparişi verdim. Arzu ederseniz yanında badem, kuş üzümü ve ciğerli bir iç pilavla birlikte geliyor. Pilav sevmeyen birisi olarak bu pilava bayıldım, ete çok güzel eşlik etmiş. Tandır da standartların çok üzerinde ama oraya gelene kadar eşiğim çok yükseldiği için hayran kalamıyorum. Ama etinin bir tandırda olması gereken gibi dışının ve yağlarının çıtır, içinin ise sulu olduğunu söyleyebilirim. 7 Mehmet, bademi yemeklerinde kullanmaktan hiç çekinmeyen bir restoran. Daha sonradan yediğim levrek de bademle birlikte geldi ve ona da çok yakışmıştı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*TQAinMwJ3YIiHnfV4LRp8g.jpeg" /></figure><p>Emrah Bey’e kabak tatlısını hiçbir zaman sevemediğimi, sevmek için çalıştığımı da belirtmem üzerine onların yaptığı versiyonu denemem gerektiğini söylüyor, çok da iyi yapıyor. Kaymaklı, tahinli ve fındıklı bir kabak tatlısı söylüyorum. Mükemmel! Tüm önyargılarımı balyozla kırıp atıyor, ağızda dağılıp giden bir tadı var. Tabi bunda kullanılmaktan hiç çekinilmeyen kaymağın ve diğer yancıların etkisi var mıdır, kesin vardır. Ama o kadar kusur kadı kızında da olur diyip geçelim.</p><p>Yemekten sonra son derece keyifli bir şekilde restorandan ayrılıyorum. Aslında seyahatimin geri kalan kısmında Topçu ve Şişçi Kadir gibi yerleri denemek istiyordum lakin o gün hiçbir yer deneyecek durumda değildim ve Emrah Bey ile ertesi gün de geleceğim bu sefer de balık ağırlıklı bir menü üzerinden gideceğim konusunda sözleştik. Ertesi gün de kahvaltı bile yapmadan bir sabah bir şeyler atıştırarak tekrardan 7 Mehmet’in yoluna koyuluyorum.</p><p>Maalesef Emrah Bey yok ve yazımın başlarında da yazdığım gibi bu yediğim yemekleri bile o kadar etkiledi ki; bir süre sonra o gelinceye kadar 2. günümü ikiye ayırabilirim.</p><p>İlk olarak Çerkez Tavuğu, Mercimek Fava ve Ciğer sipariş ediyorum. Bir Çerkez Tavuğu hastası olarak sundukları Çerkez Tavuğu’nu maalesef vasatın altı buldum, beğenmedim. Tatları ayırt etmeniz, çok homojenize edildiğinden dolayı zorlaşmış. Mercimek Fava ise sanırım 1 gün önceden yapılmış. Tazeliği en çok öne çıkan özelliklerinden olan 7 Mehmet ile bağdaştıramadım. Ciğer ise taze, yumuşak güzel bir ciğerdi. Tabii ki Diyarbakır’da yediğim “Ciğerci Xale Meheme” deki ciğer çıtayı çok üste koyduğu için etkilenmem çok güç.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/898/1*jhij3UvtXv3tBUpA-bGgEA.png" /></figure><p>Ve Emrah Bey geri geliyor, kendisi iznim olursa önce alınan sonra gelecek siparişlerimi iptal edip kendisinin aklında birkaç bir şey olduğunu söylüyor, kendimi bırakıyorum.</p><p>Muazzam bir tarama geliyor, dün geceden özel olarak hazırlanmış.</p><p>Ve restoranlarda küçük sos kaselerinde gelen taramalardan bıkmış olan beni kocaman bir kase taramayla adeta bu lezzete doyuruyor. Kötüsü adeta tuzlu tereyağına dönen tarama burada kızarmış ekmekle birleşince müthiş bir ikili ve mide hoşluğu oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/898/1*r01hsEvj1aOAicumo71VxA.png" /></figure><p>Ardından avokado yatağında karides ve reyhan geliyor, karidesler taze. Avokado yine çok güzel kullanılmış, üzerine reyhan eklemesinin de çok yakıştığını düşünüyorum.</p><p>Kapanışı ise sızma zeytinyağında pişmiş ve sadece badem eklenmiş levrek ile yapıyorum.</p><p>Olağanüstü!</p><p>Çok az malzemeyle ve baharatlama ile yapılan ve yemeğin miksajından ziyade malzemesinin kalitesini öne çıkaran yerlere bayılıyorum. İç pilavda kullandıkları badem burada da farklı şekilde ama üst seviyede lezzetle kullanılmış.</p><p><em>Seni özleyeceğim 7 Mehmet, baharda oğlak mevsiminde sadece senin için Antalya’ya geri geleceğim.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d1a55fbcd57a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ataşehir’de Gastronomik Bir Vaha: Fauna]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/ata%C5%9Fehirde-gastronomik-bir-vaha-fauna-4acefa799ab7?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4acefa799ab7</guid>
            <category><![CDATA[restaurant]]></category>
            <category><![CDATA[fauna]]></category>
            <category><![CDATA[gastronomi]]></category>
            <category><![CDATA[lezzet]]></category>
            <category><![CDATA[yemek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 Dec 2019 18:17:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-11T18:17:04.070Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ataşehir’deki toplantımızın ardından uzun zamandan beri methini duyduğum lakin denemeye fırsat bulamadığım Fauna’ya gittim. Yemeklerin de ötesinde içeride geçirdiğim her andan keyif aldım. İbrahim Bey’in neden restorantının girişine “Fauna’nın zamanı ve sabrı olanlar içindir” yazdığını orada geçirdiğim deneyimden ve sonra üzerinde düşündüklerimden sonra daha iyi anladım ve anlatmak istedim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/908/1*dJoowgoXCDcAGdrsztRQnQ.png" /></figure><p>İbrahim Tuna Bey’i mutfakta gördüğünüz anda enerjisiyle size pozitif duygular aşılıyor. Restorantın kendine güvenine mukabil kurduğu açık mutfağında görünce sizi izleyebilir miyim diye sormak için yanına gittim, Maslak’tan geldiğimi öğrenince o kadar yol yapmaya değmeyiz diyip gülümsedi. Ama gülüşündeki hissiyattan yaptığı işi doğru yaptığı için aldığı sonucu ve bu kendine eminliğin verdiği güveni görebiliyorsunuz. Kendisinin istediği gibi malzeme olmayınca yemeği menüye de koymuyor, o gün için ayırdığı malzemeler bitince makarna servisini de durduruyor. (Biz gittiğimizde saat 2 gibi servisi kapattı.)</p><p>Yemekleri anlatmaya çorbayla başlayacağım lakin ona geçmeden önce iyi bir şefin küçük imkanlarda dahi ne kadar iyi sonuçlar yaratabildiğini gördüğüm Napolist’ten bahsetmek istiyorum. Maslak’ta yer alan restorantta son 1 senede o kadar kaliteli çorbalar içtim ki, çorba konusunda eşiğim çok yükseldi.</p><figure><img alt="Sebze Çorbası" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/634/1*BoVpRom7tYXTfsZC-eW77A.png" /></figure><p>Çorbasını gayet başarılı buldum, Sebze çorbasında kereviz sapı, domates, havuç, pırasa, soğan, sebze suyu, maydanoz ve pesto gibi malzemeler var. Bariz bir tat öne çıkmamasına karşın ürünlerinin birleşip oluşturduğu son tat kesinlikle hoş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/892/1*em1lr5Kgw-PCCX3TTjlX6Q.png" /></figure><p>Burrata konusunda restoranlarda karşılaştığım en büyük sıkıntı sanırım servisi ve eşlikçileri. Burrata baskın değil esnek bir lezzet olduğu için yanındaki eşlikçilerle son derece üst bir noktaya çıkabilecekken, roka ya da akdeniz yeşilliği gibi ürünlerle potansiyelinin altında kalıyor. Burada ise gerçekten mükemmel bir burrata yedim! Kiraz domates, fesleğen, roka ve harika pesto sosuyla (kendileri yapıyorlar) birkaç malzemenin birleşiminin yaratacağı fark çok çarpıcı. Altın karışım formülüm ise kıtır ince ekmeğimin üstüne biraz burrata alıp üzerine pesto sos sürüp bir iki yaprak fesleğen koymak.</p><p>Maalesef makarnalardan en başta anlatmak istediğimin fotoğrafını çekmeyi unutmuşum, “Divle Obruk Peynirli Ravioli”. Divle Obruk Peyniri’nin ülkemiz gastronomik faunasındaki en özel ve güzel lezzetlerden bir tanesi olduğunu düşünüyorum.</p><p>(Peynir hakkında bilgi edinmek için bakabilirsiniz: https://youtu.be/JY8MUFLgsJE)</p><p>Fauna’dan sonra da fark ettim ki, uluslararası bir lezzetin yerel bir lezzetimizle harmanlanmasını çok seviyorum. Bu makarnada da beni en çok mutlu eden şey Ravioli gibi bir İtalyan lezzetinin, Obruk peyniriyle buluşmasının ahengi oldu. Tavsiye ederim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/465/1*8UhuVB_kpeDc46ksAHcHNA@2x.jpeg" /></figure><p>“Porçini Mantarlı Makarna” sizi düşünmeye sevk edebilir. Çünkü ilk yediğinizde eğer damak tadınız yıllarca bol kremalı, bol baharatlı makarnalara alışmışsa yadırgayabilir, aromasının yeterince yoğun olmadığını düşünebilirsiniz. Hatırlatmak isterim, İbrahim Bey bu makarnanın içerisine sadece mantar, maydanoz, sarımsak ve tereyağı eklemiş. Çok rafine bir aroması olduğunu düşünüyorum. Mantarlarının etliliğini ve sululuğunu da ayrıca beğendim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f7NphPIgWX8Yo2UQMWJS1A@2x.jpeg" /></figure><p>“Karayaka Kuzu Gerdanından Ragu” Fauna’daki en büyük üzüntüm olan kuzu inciğin kalmama problemi sonucu (sıra beklerken bütün masalar nispet yapar gibi yiyiyordu) tattığımız bir lezzet oldu lakin çok beğendim. Et&amp;sos oranı, pilim dereceleri, yoğunluğu her şey damak tadıma uygundu.</p><p>Tatlılardan sorbe ve maylobi gayet hafif, yemekten sonra sizi hiç yormayacak lezzetler. Hiç tatlı insanı olmadığım için yemekle duygusal ilşkiye giremiyorum, o sebeple uzun bahsedemeyeceğim.</p><p>Sözün özü, Fauna en büyük eksikliğimiz olan ortalama müşterinin beklentisi ve talebi uğruna ilkelerden vazgeçmeyi asla yapmayan;</p><ul><li>Makarnayı al dante servis eden,</li><li>Restoranın içerisinde telaşın olmadığı,</li><li>Yöresinden özel malzemelerle özel lezzetler çıkaran bir işletme.</li></ul><p>Kesinlikle tavsiye ediyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4acefa799ab7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Nişantaşı Gasto’nun Düşündürdükleri ve Yorumlarım]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/ni%C5%9Fanta%C5%9F%C4%B1-gastonun-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCnd%C3%BCrd%C3%BCkleri-ve-yorumlar%C4%B1m-94fec269d1af?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/94fec269d1af</guid>
            <category><![CDATA[gastronomi]]></category>
            <category><![CDATA[nişantaşı]]></category>
            <category><![CDATA[yemek]]></category>
            <category><![CDATA[restoran]]></category>
            <category><![CDATA[sokak-lezzetleri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Dec 2019 14:53:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-04T17:51:59.506Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Geçtiğimiz günlerde Instagram’da <a href="https://medium.com/u/fa017fec5221">M. Serdar Kuzuloğlu</a>’nun yaptığı paylaşımdan görmem ve evime yakın olması hasebiyle Nişantaşı’nda yer alan Gasto’yu denemek istedim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ThTQ8CiH_i-oQ77JMcYwIg.png" /><figcaption>Photo: Zomato</figcaption></figure><p>Mekanın sahibinden servis personeline, yemeklerden ambiyansına kadar son zamanlardaki en çok memnun kaldığım restoran deneyimi oldu. Bunu düşündüren ve bu yazıyı yazdıran ise bu saydıklarımdan ziyade küresel çapta yeri olduğunu düşündüğüm sokak lezzetlerimiz ve geleneksel yemeklerimizin -benim gördüğüm- ilk defa şık bir sunumla, kaliteli bir mekanda sunulması. Komik duyulabilir biliyorum ama kokoreç yedikten sonra kremalı böğürtlen püreli bir İtalyan soda içmeyi, süt helvası yerken yanında espresso içebilmeyi talep etmenin ve bunlarla mutlu olmanın lümpenlik değil zevk meselesi olduğunu düşünüyorum. Gasto’da en beğendiğim husus buydu, yemek kalitesini üst düzeye taşımanın yanı sıra bunlar şık bir ortamda, kaliteli bir servisle, üst düzey tamamlayıcılarla verilmiş. İşin sosyolojik kısmından sonra yemeklerin değerlendirmesine geçeyim. Belirtmeliyim ki o anda fotoğrafları çekmek aklıma gelmedi, internette de sadece kuru fasülye fotoğrafını bulduğum için diğer yemekleri fotoğrafsız paylaşıyorum.</p><p><strong>Hot Wolf:</strong> Gravyerli kasap sosis, füme kaburga, chili con carne, mac&amp;cheese sosu, cheddar peyniri, hardal, relish sos, kibrit patatesten oluşuyor, sosisli her ürün gibi sosisin kalitesine çok bağlı olarak ürün kalitesi de yükselmiş. Geleneksel değil modern bir fast food denemeyi isterseniz tercih edebilirsiniz. Benim tarzım değil, yanımdaki arkadaşım yedi.</p><p><em>Sosis konusunda ise İstanbul’da gözüm kapalı tavsiye edeceğim yer Moda Caddesi’ndeki Özgür Kasap. Tüm şarküteri ürünleri çok iyi seviyede, ama gravyerli sosisleri müthiş. Dikkat edin Özgür Şef ile karışmasın, ikisi birbirine yakın.</em></p><p><strong>Sacda Kokoreç: </strong>Kokoreç gerçek bir usta işi. Yapan ustaya ve çıraklarına o kadar bağlı ki. İzmir’deki Asım Usta fenomeni de bunun güzel bir göstergesi. Kokoreçlerini daha önceden Asım Usta’nın yanında çalışmış bir ustadan alıyorlarmış, Moda’da Naan’dan aldıkları ekmeklerle kombinliyorlar. Bayağı beğendim.</p><p><strong>Tarsus İçli Köfte: </strong>Çok beğendim, kötü bir şekilde yapımı içli köfteyi de mahvediyor. Tahinli yoğurt sos, yeşil soğan yağı ve Antakya acı sos ile sunuyorlar. Her şey çok dengeli ve yerinde.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/414/1*pEHjyjTofxx5of_AD4ycJw@2x.jpeg" /></figure><p><strong>Trakya Mantısı:</strong> Rosto sarımsaklı yoğurt, Antakya acı sos, frenk soğanı ve yeşil soğan yağı ile sunulmuş. Mantı seven sever, benim en az ısındığım yemek oldu. Bunun sebebi Trakya mantısı diyince benim kafam bulgurlu ve tavuklu mantıya gittiği için de olabilir.</p><p><strong>İspir Kuru Fasülye: </strong>Frenk soğanı ve taze otlu cacıkla servis ediliyor. Ben üzerinde dana tiftikle tercih ettim. Çok beğendim. Ben özellikle fasülyenin kıvamını bu şekilde (çok pişmiş, hafif pelte) seviyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hx5g7SI1CvPJLarMK57n6g.png" /><figcaption>Photo: Zomato</figcaption></figure><p><strong>Bursa Helvası:</strong> Dondurmalı ve cevizli servisi vardı. Bence iyi bir süt helvası gerçekten çok üst düzey bir tatlı. Çok beğendim.</p><p>İçeçek olarak Berry Italian Sodayı tercih ettim 2 sefer de gittiğimde, kremayla sodayı çok yakıştırdım, kendilerinin kaliteli malzemeyle yaptığı smoothieler de oldukça güzel.</p><p>Genel olarak her anlamda memnun ayrıldığım bir yemek oldu. Önümüzdeki günlerde yemek yemeyi ve alışveriş yapmayı sevdiğim yerlerle ilgili yazı yazmaya devam edeceğim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=94fec269d1af" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Osmanlı Donanması Neden Sürekli Yanıyor?]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/osmanl%C4%B1-donanmas%C4%B1-neden-s%C3%BCrekli-yan%C4%B1yor-d60dcdc58b4e?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d60dcdc58b4e</guid>
            <category><![CDATA[navarin-baskını]]></category>
            <category><![CDATA[osmanlı-donanması]]></category>
            <category><![CDATA[preveze-deniz-savaşı]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nebahtı-deniz-savaşı]]></category>
            <category><![CDATA[barbaros-hayrettin-paşa]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 13 May 2018 18:37:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-13T18:37:15.832Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tarih eğitimimizin en büyük eksikliklerinin başında anlatılan olayların neden sonuç ilişkisinin kurulmaması geliyor. Eğitimden başlayan nedensel bağ kurma eksikliği hayatımızın her alanına da sirayet ediyor. Bu nedensellik eksiğini hepinizin lise yıllarında öğrenmiş olduğu iki tarihi olaydan yola çıkarak anlatacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/288/1*mIs8n4HUfyDO6LtJKNK20Q.jpeg" /><figcaption>Barbaros Hayrettin Paşa</figcaption></figure><p>Örneğin şanlı Preveze Deniz Savaşı’ndan (1538) 33 yıl sonra ne oldu da İnebahtı Deniz Savaşı’nda donanmamızın 3/4&#39;ünü kaybettik? Sebebi ayrıntılarda gizli. 1546&#39;da Barbaros Hayrettin Paşa ölünce yerine teamülen geçmesi gereken Turgut Reis yerine Kapıcıbaşı “Sokollu*” Mehmet Ağa atanıyor. Liyakate değil sadakate göre yapılan bu atama sonucu Osmanlı Donanması gittikçe zayıflıyor. Yanlış anlaşılma olmasın Sokollu Mehmet Paşa dirayetli/kabiliyetli bir devlet adamı değildi demiyorum ama hayatı boyunca karada görev almış, orada savaşmış. Kendisinin atadığı paşalar da aynı şekilde süreki kara kökenli oluyor. Aradan geçen yıllar sonra 1571&#39;de İnebahtı’da ordumuzun 3/4&#39;ünü yakıyorlar. Sadece Uluç Ali Reis komutasındaki kısım kurtulabiliyor. Çünkü Uluç Ali Reis o sırada üst düzey donanma komutanlarından deniz kökenli olan tek paşa! Kalan kısımdaki paşaların kara kökenli olmasını geçtim kadırgalardaki askerler bile levent değil yeniçeri.. 33 yıl önce liyakatin yerine sadakatin tercih edilmesini maalesef Akdeniz’deki hakimiyetimizi kaybederek ödedik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ti8IsFPVK8f2AsMITF3UAQ.jpeg" /><figcaption>Navarin’de Osmanlı Donanması’nın Yakılması</figcaption></figure><p>Gelelim 250 yıl sonrasına. 1821’de Yunanlar, Osmanlı İmparatorluğu’na karşı ayaklandılar. Bu ayaklanma İngiltere’nin liberal ve romantik çevrelerinde büyük sem­ pati topladı, hatta şair Lord Byron isyancılarla birlikte savaşmak için Yunanistan’a gitti. Öte yandan, Londralı finansçılar burada bir fırsat da gördüler. İsyanın liderlerine Londra borsasında işlem görebilecek Yunan isyanı senetlerini teklif ettiler. Eğer bağımsızlık kazanılırsa Yunanlar bu senetleri faiziyle birlikte ödemeyi kabul edecekti. Bireysel yatırımcılar da kâr etmek için veya Yunanların davasına sempati duydukları için (ya da ikisi birden) bu senetlerden aldılar. Yunan isyanı senetlerinin Lond­ra borsasındaki değeri, Yunanistan’ın savaş meydanındaki başarılarına ve başarısızlıklarına göre inip çıktı. Türklerin zamanla savaşta üstün gel­ diği ve isyancıların yenilmesi an meselesi olduğunda, hissedarlar tüm paralarını kaybetme riskiyle karşı karşıya kaldılar. Onların çıkarı milli çıkar anlamına geldiğinden, İngilizler uluslararası bir filo hazırlayarak Osmanlı’nın ana donanmasını 1827’de Navarin’de batırdı. Sonuçta, yüz­ yıllardır süren boyunduruktan sonra Yunanistan nihayet özgürdü, an­cak özgürlük ülkenin asla ödeyemeyeceği bir borç yükü karşılığında elde edilmişti. Bağımsızlıktan sonra Yunan ekonomisi, on yıllar boyunca İn­giliz finansörlere bağımlı kaldı.</p><p>Gördüğünüz üzere tarihte nedensellik ilişkisi kurduğumuzda her şey daha yerli yerine oturuyor. Olayları daha iyi kavramımızı sağlıyor.</p><blockquote>Sonraki yazılarda görüşmek üzere.</blockquote><ul><li>Sokollu’yu tırnak içine alma sebebim o tarihlerde Kapıcıbaşı ünvanıyla anılmasıdır.</li></ul><p>Yararlandığım Kaynaklar:</p><p>İnebahtı Üç İmparatorluğun Savaşı /Alessandro Barbero Erdal Turan</p><p>Romanın Sultanları / Warwick Ball</p><p>Homo Sapiens / Yuval Harari</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d60dcdc58b4e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Öğrencilere Staj ve Kariyer Tavsiyelerim]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/%C3%B6%C4%9Frencilere-staj-ve-kariyer-tavsiyelerim-e379ea3bdff4?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e379ea3bdff4</guid>
            <category><![CDATA[kariyer]]></category>
            <category><![CDATA[tavsiye]]></category>
            <category><![CDATA[startup]]></category>
            <category><![CDATA[staj]]></category>
            <category><![CDATA[students]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Nov 2017 20:54:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-21T19:05:00.804Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son iki senede hem Vircon Group hem de Startup Hukuku’nda yönetici rolllerinde olmam sebebiyle 1000&#39;in üzerinde staj ve iş başvurusunu inceleme fırsatım oldu. Bunlardan yola çıkarak kendimce bazı tavsiyeler vermek istiyorum. Belirtmeliyim ki yazıda kullandığım resimlerdeki Ahmet Tonton karakteri kendisinden çok şey öğrendiğim ilk patronum Mehmet Fatih Oktaykaan’dan bana miras kalan hayali bir karakterdir. Gerçek kişileri yansıtmamaktadır :)</p><blockquote><strong>Stajımı Nerede Yapmalıyım?</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*XUquf0qZYdb1mc_yZmyJTQ.jpeg" /></figure><p>Bu alanda tek tavsiye verme şansım olsa vereceğim tavsiye “büyük” firmalarda staj yapıp etiketini aldıktan sonra kendinizi gerçekten iş yapabileceğiniz küçük ve orta ölçekli firmalarda çalışarak kendinizi geliştirmeniz.</p><p>İlk defa hukuk bürosunda staj yaptığım zaman henüz hukuk fakültesine başlamamıştım. Ona rağmen büroya ilk gittiğimde -ne haddimse- direk önüme dava dosyasını koyacaklar ve benim “son derece değerli” yorumlarımı soracaklarmış gibi hissediyordum. Tabii ki öyle olmadı; yaklaşık 5 yıldır devam eden içinde 1000+ sayfa olan bir dava dosyasını yeni bir dosyaya nakletme gibi bir işle başladım. Bilmelisiniz ki, hiçbir yer size doğrudan sorumluluk vermez. Sizi test ederler, tekrar test ederler; güvenebileceğini ve yapabileceğinizi anladıkları anda gerçek işleri yapabilir hale gelirsiniz.</p><p>İlk dosyamdan itibaren yavaş yavaş işlerin niteliği de niceliği de artmaya başladı. Bunların hepsi bir anda değil kendimi kanıtlayarak daha büyük işler yapabileceğimi gösterdiğim zamanlar olmaya başladı. Övünerek söylemeliyim ki stajdan ayrılırken “<em>Hakime Hanım, isterseniz Anayasa Mahkemesi başvurusu nasıl yapılır size gösterebilirim</em>” diyeceğim hale gelmiştim. Sizi temin ederim ki hayalinizi süsleyen 100~ avukatlı yerlerin hiçbirisinde böylesine bir gelişmeyi sağlayamazsınız. Yanlış anlaşılmasın oradaki tecrübeler değersiz demiyorum. Çok değerli bir çalışma kültürü, disiplin, araştırma yapma becerileri ve benzer nice özellik kazandırıyorlar. Lakin gerçekten iş yapma becerisine 360° hakim olmak istiyorsanız bunları kazanacağınız yerlerin oralar olamayacağını üzülerek söylemeliyim. İşimiz gereği büyük danışmanlık şirketleriyle dirsek temasında bulunmak durumundayız. Hayalini kurduğunuz şirketlerdeki çalışanların size üniversite öğretilen son derece kolay gelen bilgileri dahi bilemediğini görseniz şaşırırsınız. Bunun sebebi çok fazla çalışan olan yerde genelde son derece minör bir görev tanımlarının olması. Bir alanda çok uzmanlar ama o alan küçük bir alan. O sebeple tavsiyem büyük firmalarda çalışarak hem kurumsal kültür edinmeniz ardından küçük ve/veya orta ölçekli bir yerde çalışarak fazla sorumluluk üstlenmeniz.</p><blockquote><strong>Staja Nasıl Başvurmalıyım?</strong></blockquote><p>Staj başvurusu yaptığınız zaman mailinizi okumak için ortalama 1–2 dk zamanımız oluyor. Bu zamanı bir <a href="http://startuphukuku.com/elevator-pitch-nedir/">Elevetor Pitch</a> gibi değerlendirip olabildiğince kendinizi anlatmalısınız. Burada az ama öz yaptıklarınızdan biraz bahsedip ilgi çekmeniz gerekiyor. Çok samimi de çok fazla ciddi olması da kötü. En güzeli arası bir dil kullanıp, başvurduğunuz yerin ilgisini çekecek bir kaç “anahtar kelime” eklemek. Örneğin Startup Hukuku’na staja başvurduğunuzda daha önceden ekosistem ile ilgili bir şirkette ya da etkinlikte görev almanızı önemsiyoruz, Vircon’a staja başvurduğunuzda yapay zeka ile ilgili bir projede görev almanızı bekliyoruz. 3 tane örnekle staj başvurusunun nasıl yapılıp nasıl yapılmaması gerektiğini göstereceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/979/1*bXxwV427kfvFTKVzTdcrGQ.jpeg" /><figcaption>Örnek 1</figcaption></figure><p>Örnek 1&#39;deki başvurunuzu %99 ihtimalle reddedeceğimizi söyleyebilirim. Septist, obsesif, fütürist bir yapıya sahip olup olmamanızdan ziyade deneyimlerinize ve başvuru özeninize bakıyoruz. Septist de olsanız CV göndermekten çekinmeyin :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2Ac2KZgLdz_bgCB5oXL1Zw.jpeg" /><figcaption>Örnek 2</figcaption></figure><p>Yukarılarda bahsettiğim samimiyet dozajını ayarlayamama durumunu Örnek 2&#39;de görebiliyoruz. Gülücük, emoji vb. işaretler günlük hayatınızda kullansanız da resmi başvurularda kullanmayın. Ayrıca bahsettiğim üzere kendinizi özet bir şekilde açıklamanız gelen binlerce başvurudan üste çıkmanızı sağlar. Özet açıklamayı geçtim en azından bir “Dosya ektedir.” de olsa gönderi metni yazın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rWjKtYwK0MlmylcAyK25iQ.jpeg" /><figcaption>Örnek 3</figcaption></figure><p>Aradığımız ideal başvuru metinlerinden bir tanesi. Başvurduğu pozisyon net söylenmiş, okul 1. olduğunu söyleyerek dikkat çekme sağlanmış, Startuplarla ilgili olan deneyimlerini paylaşarak altın vuruşu gerçekleştirmiş. Ayrıca neden o konuma başvurduğunu ve motivasyonunu da son derece güzel bir dille açıklamış.</p><p>Sözün özü; kendinizi geliştirmek için gerçekten çalışın. CV’nizi doldurmak için, insanları veya ailenizi etkilemek için değil gerçekten kendinizi geliştirmek için çalışın. Bunu yaptığınız zaman diğerlerinin de kendiliğinden olduğunu göreceksiniz. Okuduğunuz/ilgilendiğiniz alanın tam zıttı alanda da kendinizi geliştirmeyi çalışın. Mühendislik, Matematik, Fizik vb. bölümlerdeyseniz Sosyal Bilimler (Tarih, Felsefe vb.) hakkında konuşacak kadar bilgi sahibi olun; aynısı tam tersi için de geçerli. Kariyer yolculuğunuzun uzun bir yolculuk olduğunu, hatalar yapabileceğinizi ama önemli olanın ders almanız olduğunu unutmayın.</p><p>Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım sonraki yazılarım sıkıcı konulardan ziyade eğlenceli konular üzerine olacak.:)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e379ea3bdff4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Okuduğum Kitapları Neden Değiştirdim?]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/d%C3%BC%C5%9F%C3%BCnce-tarz%C4%B1m%C4%B1-neden-de%C4%9Fi%C5%9Ftirdim-7aa655cd0890?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7aa655cd0890</guid>
            <category><![CDATA[tarih]]></category>
            <category><![CDATA[self-improvement]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[startup]]></category>
            <category><![CDATA[girişimcilik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Nov 2017 13:31:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-19T11:01:31.505Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kendimi bildim bileli romanlar, makaleler, kitaplar, ansiklopediler, atlaslar, blog yazıları.. aklınıza ne gelirse okuyorum. Bu durum bir ara o kadar artmıştı ki küçüklüğümü geçirdiğim Gelibolu’da üst üste 4 defa en çok kitap alan dolayısıyla da okuyan aile seçilmiştik(2004–2008). O an farkında olmasam da sonradan düşündüğümde beni ben yapan temel düşünce tarzlarımı o zaman kazandığımı fark ediyorum. Kitap okumayı bana sevdirmede bir kitabın yerini her zaman ayrı tutuyorum, Fedor Amca.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/398/1*XmEvDqzLp-uxutvleKKh6g.jpeg" /></figure><p>Hayatımda çoğu şeyi iki defa yapmaktan sıkılsam da (iki defa aynı filmi izlemek, aynı kitabı okumak vs.) bunun sanırım bir istisnası var; Fedor Amca. Kitaptan aldığım zevki o kadar net hatırlıyorum ki, 4–5 defa okumuş olabilirim. O arada okunan kitaplardan sonra ortaokul yıllarımda -abartılı sayılacak şekilde- tarihe merak sardım. Tarih kitapları okuyor, odama Osmanlı İmparatorluğu haritası asıyor, Osmanlıca öğrenmeye çalışıyordum. Etrafımdaki kişiler çok sorsa da bu merakımın neden başladığının somut bir sebebini bulamıyorum. Tarihe olan merakım lisede de ivmelenerek devam etti. Üzücü bir şekilde, üniversite sınavına hazırlık yılında bu okumalarımı eskisi gibi devam ettiremedim. Üniversite yıllarında ise tarih kitaplarının yanı sıra finans/iş kitaplarına, dergilerine ağırlık verir oldum.</p><p>Vircon Group ve <a href="http://startuphukuku.com/">Startup Hukuku</a>’nu kurduğum son iki yılda ise neredeyse tamamen işle ilgili kitaplar, makaleler, raporlar okuduğumu fark ettim. Finansal, iş, hukuksal bilgim belki çok artıyordu ama bir şeylerin eksik olduğunu fark ediyordum. İmdadıma Türkiye’deki en muazzam ikili olduğunu düşündüğüm İlber Ortaylı ve Celal Şengör yetişti. Tarihten, bilimden, ikisinin de felsefesinden <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ywg0xxKcDYU">o kadar güzel bahsediyorlardı ki</a> eksik olan kısmı anladım diyebilirim. Finans ve iş kitaplarında verilmek istenen bilginin sosyokültürel yapısını ve felsefi altyapısını bilmiyorsanız tam oturmayabiliyor. Uyarmak isterim bu düşüncesel altyapı arayışı bir dilemma, Homo Sapiens’in topluluk kurabilme becerisine dahi ulaşabilirsiniz her seferinde :) Özetle son dönemde okuduğum kitapları bir de sosyal bilimler kitabıyla birleştirmeye başladım. Aldığım kararlar, iş yapış şeklim vb. çok daha rasyonel ve altı dolu olmaya başladı. Çok daha fazla okumaya ve bununla birlikte yaptığım işten de çok daha fazla keyif almaya başladım.</p><p>Bilgiyi öğrenmek kadar paylaşmanın da değerli olduğunu düşünüyorum. Bu konuda çok önceleri düzenli ve istikrarlı olsam da (şuanda kapalı olan okans.wordpress ve popülertarih isminde 2 blogum vardı) genelde en çok ihmal ettiğim konuların başında bu geliyor. Buraya veya herhangi bir yere yazdığımız yazıların bilgiyi paylaşmanın yanı sıra bilgiyi hazmetme görevi gördüğünü de düşünüyorum. Bir konu hakkında ne kadar fazla yazarsanız o kadar gözden geçirme ve hatırlama şansı buluyorsunuz. Sanırım bu konuda başıma gelen en güzel örneklerden bir tanesi bu yaz Startup Hukuku’nda staj yapan Beril’in staj defterini doldurması oldu. Okulun verdiği staj defterini aldığında 50 sayfanın nasıl dolacağını düşünmüş, lakin doldurmaya başladığında aslında o kadar fazla projede ve vakada görev aldığını fark ediyor ki en son bazılarını yazmamaya karar verdi. Blog yazıları da böyle; herhangi bir konu hakkında yazmaya başladığınız anda o konuda neler bildiğinizi -ya da bilmediğinizi- gördükten sonra şaşırıyorsunuz.</p><p>Kendime bu konuda güvenmiyorum ama minimum haftada 1 olmak üzere şirketlerimizden edindiğim tecrübeleri, tarih yazılarını ve tali ilgim olan mimari ve şehirleşme hakkında yazılar paylaşacağım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7aa655cd0890" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Türkiye’de Genç İşsizlik ve Genç İşsizliği Azaltma]]></title>
            <link>https://medium.com/@osencan/t%C3%BCrkiye-de-gen%C3%A7-i%CC%87%C5%9Fsizlik-ve-gen%C3%A7-i%CC%87%C5%9Fsizli%C4%9Fi-azaltma-dcec78fa50c2?source=rss-b05c73cd9983------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dcec78fa50c2</guid>
            <category><![CDATA[entrepreneurship]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Okan Şencan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 04 Feb 2016 22:34:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-04T22:45:01.171Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Türkiye’de Genç İşsizlik ve Genç İşsizliği Azaltma</strong></p><p>Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin en önemli sorunlarından biri işsizlik ve istihdamdır. Ülkemizin doğru yönetilebilirse itici gücü olabilecek genç nüfusu doğru önlemler alınmadığı ve istihdam yaratılmadığı taktirde hızla problem olmaya dönüşecektir. İstatistiklere baktığımızda bu problem sadece ülkemize özgü olmayıp bütün dünyada kanayan bir yaradır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*89fUIeJtuf8gBnKjJL2JQA.jpeg" /></figure><p>“<em>The Coming Jobs War</em>” kitabına göre, dünyada 3 milyar kişi çalışmak istiyor fakat sadece 1,2 milyar iş var. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin nüfus yapısı her yıl yüzbinlerce yeni istihdam yaratılmasını gerektiriyor. Bu rakam Türkiye için ise 750 bin. Genç işsizliğinin ana damarı ise gençlerin aldıkları eğitim ve yapmak istedikleri mesleğin işgücü piyasasında karşılık bulamaması. Genel olarak baktığımızda problemin gençlerin eğitim aldıkları alanda iş bulamamaları daha doğu bir tanımla piyasanın talep ettiği iş gücüne yönelik genç yetiştirilmemesidir.</p><p>Türkiye özelinde problemi incelediğimiz zaman artan üniversite sayısı ile birlikte mesleki eğitimden uzaklaşarak mühendislik ve iktisadi idari bilimlere yönelen bir nüfus görüyoruz. Genç işsizliği arttıran en büyük problemlerden biri olarak görebiliriz. Taşra üniversitelerinin yetersiz eğitimiyle mezun olan bir genç orta/üst bir fabrikadaki iyi bir mavi yakalı çalışan olabilecekken beyaz yakaya aday bir işsiz olmayı tercih etmektedir.</p><p>Yapılan araştırmalara göre Çinli bir İngilizce öğretmeni olan Jack Ma’nın kurduğu Alibaba’nın yarattığı toplam ekonomi 400 Milyar dolara ve yarattığı doğrudan/dolaylı istihdam da 20 milyon kişiye ulaşmıştır. Türkiye’de yeni istihdamı yaratacak olan şirketler kökleşmiş klasik sanayi şirketlerinin yanında böyle start-uplar/tekno girişim şirketleridir.</p><p>Bu sorunlara çözüm önerilerini genel olarak maddeler halinde sıralayacak olursak;</p><p><strong>+</strong>Türkiye eğitim sistemi ciddi bir reformdan geçirilmelidir. Yaratıcılığı öldüren eski tip tahtaya yaz/deftere geçir eğitim sisteminden vazgeçilerek öğrencilerin gelişimini teşvik edecek dersler müfredata eklenmeli, not kaygısından öğrenci tamamen uzaklaştırılarak kişisel gelişimine odaklanılması sağlanmalıdır. Unutulmamalıdır ki ileri de start-up kurmasını beklediğimiz nüfusun içindeki girişimcilik tohumları ilk ve ortaöğretimde atılmaktadır.</p><p><strong>+</strong>Üniversitelerin kontenjanları tamamen yeniden yapılandırılarak plansız kontenjan açılmasının önüne geçilmelidir. Detaylı ve uzun sektör araştırmalarıyla piyasanın ihtiyacı kadar kontenjan açılmalıdır. Örneğin ülkedeki su ürünleri mühendisine olan talep 3000 kişi ise su ürünleri mühendisliği kontenjanı 3000&#39;in biraz üzerinde olmalıdır.</p><p><strong>+</strong>Meslek liseleri ve mesleki eğitimin üzerine ekseriyetle düşülerek kapsamlı bir reform yapılmalıdır. Genç işsizlikten bahsederken bazı sektörlerde ara eleman sıkıntısının yaşanması ciddi bir ironidir. Bugün iyi yetişmiş bir CNC operatörü, sıradan bir makine mühendisinden daha fazla maaş almakta ve daha çok talep görmektedir. Bu bağlamda meslek liselerinin kalitesi ve eğitimi ciddi biçimde arttırılmalı, orada okumak cazip hale getirilmelidir. Sektör araştırması yapılarak piyasanın ihtiyacına göre ara eleman yetiştirilmelidir.</p><p><strong>+</strong>Yeni şirketlerin özellikle tekno girişim şirketlerinin kurulması desteklenmelidir. Çeşitli vergi ve ilk kurulum destekleri verilmelidir. Kauffman Vakfı’nın araştırmasına göre 5 yıldan büyük şirketlerin yarattığı net yeni istihdam oranı sıfıra yakındır. Ülkemizde işsizliğin artmaması için gerekli olan 750.000 yeni istihdamı yaratacak olan bu yeni kurulacak olan şirketlerdir. Ülkemizin son zamanlarda karnesinin en iyi olduğu alan budur. Yapılan ve yapılması düşünen çalışmalar oldukça olumlu olmakla birlikte desteğin niceliğinden çok niteliğinin önemli olduğu gözden kaçmamalıdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dcec78fa50c2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>