<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Öykü Aytürk on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Öykü Aytürk on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@oyku.ayturk?source=rss-15a7c567f676------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*fBARNHmnS3-6dlTjDjXzPw.jpeg</url>
            <title>Stories by Öykü Aytürk on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@oyku.ayturk?source=rss-15a7c567f676------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 17:14:32 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@oyku.ayturk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Outliers; Bazı İnsanlar Neden Daha Başarılı Olur?]]></title>
            <link>https://medium.com/yetkingencler/outliers-bazi-insanlar-neden-daha-basarili-olur-6801caf98fad?source=rss-15a7c567f676------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6801caf98fad</guid>
            <category><![CDATA[outliers]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[yetkin-gençler]]></category>
            <category><![CDATA[malcolm-gladwell]]></category>
            <category><![CDATA[başarı]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öykü Aytürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 14 May 2021 09:26:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-14T09:26:44.317Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RcnAWW4Iw94nKIvob99PrA.jpeg" /><figcaption><a href="https://in.pinterest.com/pin/169448004717089193/">https://in.pinterest.com/pin/169448004717089193/</a></figcaption></figure><blockquote><strong><em>Çizginin dışındakiler neden bu kadar başarılıdır? Başarıyı veya başarısızlığı yalnızca bizler mi belirleriz? Yaşadığımızın yerin, konuştuğumuz dilin ve hatta doğduğumuz ayın başarıya etkisi var mıdır?</em></strong></blockquote><p>Başarılı olmak üzerine en az bir kere bile araştırma yaptıysanız 10.000 saat kuralı ile karşılaşmamış olmanız düşük bir ihtimaldir. Malcolm Gladwell’in ortaya attığı 10.000 saat kuralına göre bir konuda uzmanlaşmak istiyorsak o konuya minimum 10.000 saatimizi vermemiz gerekir. Bugün bu 10.000 saat kuralını da içeren ve Malcolm Gladwell tarafından yazılan Outliers (Çizginin Dışındakiler) kitabını inceliyor olacağız.</p><p>Çizginin dışındakiler olarak nitelendirdiğimiz bir güruh var peki nedir bu çizginin dışında olmak? Kitaba baktığımızda şöyle bir tanımla karşılaşıyoruz; “<strong><em>Ortaya koyduğu değer, seçilmiş diğer örneklerden belirgin biçimde farklı olan istatiksel gözlem.” </em></strong>Tanımda çizginin dışında olmamız için bir fark olması gerektiğini görüyoruz. Bu farkı yalnızca yetenek ve zeka mı belirliyor yoksa daha önce hiç düşünmediğimiz etkenler de var mı?</p><figure><img alt="çizginin dışındakiler" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*rlDY_KFeScu5uRUWxW8dLA.jpeg" /></figure><p><em>Malcolm Gladwell’in Outliers kitabında başarıya etki eden faktörleri iki ana başlıkta topladığını görüyoruz. Bunlardan ilki</em><strong><em> fırsat.</em></strong><em> Gladwell bu bölümde doğru zamanda, doğru yerde bulunmanın altını çizerken, elimizde olmayan nedenlerin aslında hayatımızda ne kadar önemli bir rol oynadığını gösteriyor.</em></p><h4>Hiç daha önce doğduğunuz ayın başarılı olmanızda bir etkisi olduğunu düşünmüş müydünüz?</h4><p>Malcolm Gladwell’e göre doğduğumuz ay ile yakaladığımız fırsatlar arasında önemli bir ilişki var. Fırsatlar ise başarılı olmamızda büyük rol oynuyor. Dördüncü sınıflar üzerinde yapılan bir araştırmada, öğrencilerin doğdukları ay ile TIMSS* skorları arasındaki ilişki incelenmiş ve yaşça büyük olanların skorlarının 100 üzerinden 4–12 puan daha iyi olduğu gözlemlenmiş. İlk bakışta 4–12 puanın kapatılabilir bir fark olduğunu görüyoruz. Peki bu puan farkının alacağı eğitim kalitesini belirlemede önemli bir rol oynadığını söylesek? 4 puan ile başlayan fark eğitim kalitesi ile birlikte açılacak ve kapanmaz bir farka neden olacak.</p><h4>Başarı ile IQ arasındaki ilişki nasıldır?</h4><p>Başarı ile IQ arasındaki doğru orantı ancak bir noktaya kadar işliyor. 120 civarında bir IQ’ya ulaştıktan sonra alınan ekstra IQ puanları gerçek dünyada ölçülebilir bir avantaja dönüşür görünmüyor. Buna aynı zamanda <strong><em>eşik fikri</em></strong> de deniyor. Mutlaka 120 IQ ile 150 IQ arasında farklar olacaktır ama popüler anlamda başarılı olmak için, belli kişilik ve karakter özellikleri kadar önem taşımıyor.</p><figure><a href="http://www.youtube.com/c/YetkinGen%C3%A7ler"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NXV_TV3eT0J_wO5O-7_tew.png" /></a></figure><h4><strong>Pratik zekamızı nereden alırız?</strong></h4><p>Kitapta benim en çok ilgimi çeken noktalardan biri pratik zekamızın nasıl geliştiği noktası oldu. Kitapta pratik zeka için: “ Bir şeyi neden bildiğinizi bilmeden de, onu açıklayamadan da nasıl yapacağınızı bilmekle ilgilidir.” ifadesi yer alıyor. IQ’nun bir ölçüde doğuştan geldiğini biliyoruz oysa pratik zekayı sosyal beceri olarak nitelendiririz ve bu beceriyi kazandığımız en önemli yer ise ailelerimizdir. Kitapta bahsedilen bir araştırmada ailelerin çocukları yetiştirmeleri ile ilgili iki ana felsefe belirlediklerini gördük. Daha zengin olan aileler çocukları ile konuşuyor, onlar ile birlikte mantık yürütüyor ve onlardan müzakere de bulunmalarını istiyorlardı. Daha yoksul olan aileler ise “doğal gelişimin başarısına” güveniyor ve müdahale de bulunmuyorlardı. İleri de bu ayrım kişinin kendini topluluk önünde ifade etmesinden, hakkını savunmasına kadar birçok önemli davranışın zeminini hazırlıyor.</p><p><em>Kitabın ikinci kısmına geldiğimiz zaman bizleri </em><strong><em>miras</em></strong><em> karşılıyor. Ailemizden, yaşadığımız toplumdan aldığımız miras hangi noktada başarımız hakkında söz sahibi olmaya başlıyordu?</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*VtZqVgvW-65fdlr7JqR8cA.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.flickr.com/photos/lucgaloppin/6574398737/">https://www.flickr.com/photos/lucgaloppin/6574398737/</a></figcaption></figure><h4>Kullandığımız iletişim ile etnik kimliğimiz arasındaki ilişki nedir?</h4><p>1988–1998 döneminde Kore Havayolları’nın uçaklarının sık düşmeye başlaması ile birlikte bir araştırma başlatıldı ve hepimizin şaşkınlıkla karışılaşacağı bir problem ortaya çıktı. Yardımcı pilotlar kritik bir durum halinde bile kaptan pilotları ile iletişime geçerken <strong><em>yumuşatılmış anlatım </em></strong>kullanıyorlardı. Yumuşatılmış anlatım; söylenmekte olan şeyin anlamını önemsiz gibi göstermeye yönelik bir çaba içerir. Bu durum <strong><em>Hofstede Boyutları </em></strong>içerisindeki <strong><em>“</em></strong><a href="https://youtu.be/DqAJclwfyCw"><strong><em>Güç Mesafe Endeksi</em></strong></a><strong><em>” </em></strong>ile ilişkilidir. Güç mesafesi ise hiyerarşiye yönelik tavırla ilgilidir. Güç mesafesi yüksek olan ülkelerde tüm kararların hiyerarşinin tepesinde olan kişi tarafından alınması beklenir. İşte bu noktada kaptan pilot üzerine düşen görevi yapamadığı durumda yardımcı pilotun onu açıkça uyarması yaşadığı toplumdaki güç mesafesine bağlı olarak değişkenlik gösteriyor. Güç mesafesi yüksek iletişimde kapalı bir anlatım vardır ve verilmek istenen mesajın dinleyici tarafından anlaşılması istenir. Bu anlatımda hoş bir incelik vardır fakat düşen bir uçakta kaptan pilottan bunu anlamasını isteyecek dikkati beklemek hayalperestlik olacaktır.</p><h4>Kullandığımız dil matematikteki başarımızı etkiliyor olabilir mi?</h4><p>Asyalıların matematikte neden daha başarılı olduğunu hiç düşündünüz mü? Çok çalışmalarının yanı sıra konuştukları dilin matematikteki başarılarına önemli ölçüde katkı sağladığı ortaya çıktı. Rakamları adlandırma sisteminde Asyalılar ile Batılılar arasında önemli bir fark gözümüze çarpıyor. Asyalıların kullandıkları dil ile matematik anlam kazanıyor. Bizler kesirli ifadeler de 3/5 için beşte üç ifadesini kullanırken Çincede ise “beş parçadan üçünü çıkar” şeklinde ifade ediliyor. Bu durum ise küçük yaştaki öğrencilerin matematiği anlamlandırmasını büyük ölçüde kolaylaştırıyor.</p><blockquote><strong>Ormandaki en uzun meşe sadece en sert palamuttan yetiştiği için en uzun meşe olmamıştır. Diğer ağaçlar onun aldığı güneş ışığını kesmediği, çevresindeki toprak derin ve zengin olduğu, fidanken hiçbir tavşan onun kabuğunu kemirmediği ve hiçbir oduncu onu vakti gelmeden kesmediği için de en uzun meşe o olmuştur.</strong></blockquote><p>Kitabı okumaya başladığım zaman başarının benim için ne demek olduğunu sorgulamaya başladım. Alanının en iyisi olmak, toplumu değiştiren öncü bir isim olmak veya vergi rekortmenleri arasına girmek benim için başarıyı ifade etmede eksik kalıyordu. Vardığımız sonucun başarı sıfatını kullanmamızda muhakkak önemli bir etkisi var ama bence başarı daha çok sonuca varmak için takındığımız tavırda gizli. Sonuca varmak için ne kadar kararlı ve istek olduğumuzla birlikte o sonuca ulaşmanın bizler için ne anlam ifade ettiği ile de ilgili.</p><p>Kitabı okuduğunuzda yukarıda bahsettiğim konuları daha derinlemesine örnekler ile birlikte inceleyebilir ve yazdığım konular dışında birçok farklı başarı hikayesi ve onun arkasındaki nedenleri öğrenebilirsiniz.</p><ul><li>TIMSS: Trends in International Mathematics and Science Study</li></ul><p>Dunnig-Kruger Sendromu daha çok bilinen adı ile Cahil Cesareti hakkında bilgi almak isterseniz bu yazıma göz atabilirsiniz:</p><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/bu-bilgisizlikle-nas%C4%B1l-bu-mevkilere-gelebilmi%C5%9F-d33135bbb43e">Bu Bilgisizlikle Nasıl Bu Mevkilere Gelebilmiş ?</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6801caf98fad" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/yetkingencler/outliers-bazi-insanlar-neden-daha-basarili-olur-6801caf98fad">Outliers; Bazı İnsanlar Neden Daha Başarılı Olur?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/yetkingencler">Yetkin Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bu Bilgisizlikle Nasıl Bu Mevkilere Gelebilmiş ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@oyku.ayturk/bu-bilgisizlikle-nas%C4%B1l-bu-mevkilere-gelebilmi%C5%9F-d33135bbb43e?source=rss-15a7c567f676------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d33135bbb43e</guid>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öykü Aytürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 May 2020 20:23:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-14T07:19:21.351Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Bu Bilgisizlikle Nasıl Bu Mevkilere Gelebilmiş?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/512/1*gdtiD9bf0KRf2nuncqebSg.jpeg" /><figcaption>INO-Ignorance is Bliss</figcaption></figure><p><em>Etrafımıza baktığımızda, bazen bazı insanların bulundukları konuma nasıl geldiğine anlam veremeyiz. Ondan daha yetkin, daha uygun birçok kişi varken nasıl olur da o kişi böylesine önemli bir mevkiye gelebilmiştir? İşte aklımızdaki bu sorulara cevap veren ve anlam veremediğimiz insanların anlam veremediğimiz şekilde yükselmesine açıklama getiren bir sendromdan bahsedeceğim.</em><strong><em> Dunning-Kruger Sendromu</em></strong><em>. Türkçesi ile </em><strong><em>“Cahil Cesareti”.</em></strong></p><h4><strong>Nasıl Ortaya Çıktı Bu Dunning-Kruger Sendromu?</strong></h4><p>1995 yılında ABD’ nin Pitssburgh şehrinde 44 yaşındaki McArthur Wheeler tarafından iki banka soygunu güpegündüz ve maske takmadan gerçekleştirildi. Wheeler maske takmadığı için kısa bir süre içerisinde polisler tarafından yakalandı. Fakat hırsız olduğunu kabul etmedi. Buraya kadar her şey normal gözüküyor değil mi? Bir de devamına bakalım.</p><p>Hırsız olduğunu kabul etmemesi üzerine kamera kayıtları gösterildiğinde büyük bir şokla <em>“Ama nasıl olur? Yüzüme limon suyu sürmüştüm.” </em>ifadesinde bulundu. Wheeler <a href="https://ceotudent.com/gunumuzun-sorunu-cahil-cesareti-olarak-da-adlandirilan-dunning-kruger-sendromu">ilginç bir şekilde limon suyunun görünmez yazılar yazmakta kullanılabilmesini sağlayan “gizemli” kimyası sayesinde, kendisini de “görünmez” kılacağına inanmış ve limon suyunu yüzüne sürerek soyguna gitmeye karar vermişti</a>. Bu haberi okuyan David Dunning nasıl olur da bir insan böylesine bir yanılgıya kapılabilir diye düşündü ve konu üzerinde çalışmaya karar verdi.</p><p>Profesör Dunning ve Profesör Kruger Cornell Üniversitesinde 45 kişiden oluşan bir öğrenci topluluğuna bilgi seviyelerini ölçen bir test yaptılar ve testin sonunda ise öğrencilere testin nasıl geçtiğine dair sorular sordular. Cevaplar oldukça şaşırtıcıydı.</p><p>Soruların az bir kısmını doğru cevaplayan öğrenciler, daha fazla soruyu doğru yaptıklarını ve iyi bir günde oldukları zaman daha da iyi sonuçlar alabileceklerini söylemişlerdi. Soruların büyük bir kısmını doğru cevaplamayı başaran öğrenciler ise daha az sayıda soruyu doğru cevapladıklarını tahmin etmişlerdi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EvWMwFWVkHCpMJ9ydqGdWg.jpeg" /></figure><p>Bu deneyin sonucunda bilgili olan kişilerin alçak gönüllülük gösterdiği belirlenmişti. Az bilmesine rağmen doğru sayısı fazla olduğuna inanan kişiler ise cahil cesaretine sahip olarak nitelendirilmişti.</p><p><em>“Beceriksiz ve Farkında Değil: Kişinin Kendisinin Cehaletiyle İlgili Bilgisizliğinin, Kendisini Abartılı Değerlendirmesine Nasıl Neden Olduğu Üzerine…”</em> başlıklı tezlerinde ikiliye 2000 senesinde, Nobel Ödülü’nü satirik bir şekilde alaya alan Ig Nobel Ödülü verildi.</p><h4><strong>Nedir Bu Dunning-Kruger Sendromu?</strong></h4><p>Yapılan araştırma üzerine 4 önemli sonuca ulaşıldı;</p><blockquote>1-Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.<br> 2-Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedirler.<br> 3-Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.<br> 4-Eğer nitelikleri belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.</blockquote><p>Araştırmalar aynı zamanda bu etkinin yalnızca bilgisiz insanların çok biliyormuş gibi davranması sonucunda ortaya çıktığını değil, bunun iki taraflı bir yanılgı ve algıda hata olduğunu ortaya koydu. Bir konu hakkında gerçekten ortalamanın üzerinde bilgiye sahipseniz, kendi bilgilerinizi küçümsemeye ve olduğundan az görmeye meyilli oluyorsunuz.</p><p>Sonuç olarak; cahillerin ölçüsüzlükleri kendileriyle ilgili algılarındaki hatalarından kaynaklanırken yüksek bilgi düzeyine sahip, becerikli, yeteneklilerin ölçüsüzlüğü ise diğer insanlarla ilgili algılarındaki hatalardan kaynaklanmaktaydı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*9-ckX3Tap9GRCierqJ087w.jpeg" /></figure><h4>Yani;</h4><p>Eğer etrafınızda; 1 iş yapıp 100 işlik konuşan, ben var ya ben diye konuşmaya başlayan, her şeyin uzmanı olan, okuyup ne yapacaksın bak bana diye yorumda bulunan, yapılan her işi küçümseyen ve “Ne var canım bunu yapmakta” diyen insanlar varsa teşhisi artık gönül rahatlığı ile koyabilirsiniz. <strong><em>Cahil Cesareti</em></strong>. Gülüp yolunuza devam edin.</p><p>Yazıyı yazarken Montaigne’in şu sözleri aklıma geldi;</p><blockquote><strong>Kendini olduğundan az göstermek, alçakgönüllülük değil, budalalıktır; kendine değerinden az paha biçmek korkaklıktır, pısırıklıktır. Kendini olduğundan fazla göstermek de çoğu kez gururdan değil budalalıktandır.</strong></blockquote><blockquote>Acaba gerekli yetkinliklere sahip kişilerin hak ettikleri konuma ulaşması için ihtiyaçları olan şey bir miktar “Cahil Cesareti” olabilir mi?</blockquote><p>Kaynakça ;</p><ul><li><a href="https://nbeyin.com.tr/cahil-cesareti-sendromu/">Cahil Cesareti Sendromu - [n]Beyin</a></li><li><a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Dunning-Kruger_etkisi">Dunning-Kruger etkisi</a></li><li><a href="https://www.discovermagazine.com/mind/when-ignorance-is-bliss">When Ignorance Is Bliss</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d33135bbb43e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“hiçbir şey yapmak istemiyorum”]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/hi%C3%A7bir-%C5%9Fey-yapmak-istemiyorum-a8081d4f3bd0?source=rss-15a7c567f676------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a8081d4f3bd0</guid>
            <category><![CDATA[motivasyon]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[başlamak]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öykü Aytürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Apr 2020 15:43:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-21T18:21:24.507Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>“Hiçbir Şey Yapmak İstemiyorum”</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/370/1*zKoCtbMJbQoF7qGCzj3E2w.jpeg" /><figcaption>Tony Toscani — Melanholy</figcaption></figure><p>“Sosyal izolasyon’’ günlerinden hepinize merhaba. Kaç gündür evdeyim diye saymayalı 1 hafta oldu, olmak üzere. Saydığım zaman bir faydasını göremediğim için ben de saymaktan vazgeçtim. Umarım sizler için süreç güzel ilerliyordur. Peki ben bu süreçte neler yapıyorum, süreci nasıl geçiriyorum?</p><p>İlk başlarda dinlenmek keyif veriyordu, yoğun bir hayat akışında nefes almak iyi gelmişti. Bir süre sonra gün içerisinde bir şey yapmamama rağmen dinlenmekten ziyade yorulmaya başladım. Bu durumun, her şeyin fazlası bir süre sonra zıttını oluşturur düşüncesine günlük hayattan güzel bir örnek olduğunu sonradan anladım. Çok fazla dinlendiğim için artık yoruluyordum. Bununla birlikte günlük rutinlerimi de aramaya başladım; her gün okula gitmek, tanıdık yüzler görmek, haftada iki gün spora gitmek, arkadaşlarımla kahve içmek, gün içinde yaşadıklarımı aileme anlatmak …</p><p>Bir pazar gecesi yatmadan önce kendi kendime dedim ki: Öykü yarın büyük gün, yeni rutinler oluşturmanın zamanı geldi ve başlamak için de hafta başından daha doğru bir zaman olamaz (klişeleri severim). Kendime yaptığım bu motivasyon dolu konuşmaya rağmen Pazartesi sabahı kalktığımda o meşhur<strong> <em>hiçbir şey yapmak istememek</em> </strong>duygusuyla karşılıklı oturmuş kahve içiyorduk. Ne bir şey okuyabiliyordum ne bir şey izleyebiliyordum ne de bir şey düşünebiliyordum. Tek yapabildiğim müzik dinlemekti. İlk defa başıma gelen bir şey olmamasına rağmen <strong><em>yeni normale</em></strong> alışmaya çalışırken başıma gelmesini isteyeceğim türden bir şey de değildi. <strong><em>Peki ben ne yaptım da bu durumun içerisinden çıkabildim?</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*Zd6LxXIwPxV48OfqvjCcqA.jpeg" /></figure><h4><strong><em>Farkında Ol ve Kabul Et</em></strong></h4><p>Derin bir nefes al, bu oldukça olağan bir durum. Özellikle de böyle bir süreç içerisindeyken. Hayatımızı her zaman motivasyonumuz yüksek bir şekilde devam ettiremeyiz, bazı zamanlar hiçbir şey yapmamak iyi hissettirebilir. Bunun senin için bir yaşam biçimi değil, bir süreç olduğunun farkında olmalı ve bu konuda kendini yormamalısın.</p><h4><strong><em>Uzaklaş</em></strong></h4><p>Seni yoran, yıpratan ve en önemlisi <strong><em>kıyas ve yetersizlik </em></strong>duygusu içerisine sokan her şeyden olabildiğince <strong><em>uzaklaşmalısın</em></strong>. Bunun için verebileceğim öneri, sosyal medyayı özellikle de Instagram’ı minimum seviyede kullanmak olacak. İnanılmaz klişe ama böyle bir dönemde, çoğu insan sosyal medyayı nasıl kullanacağına karar verememişken araya biraz mesafe koymak hepimize iyi gelecektir. Sosyal medyadan uzaklaştığımızda pek de farkında olmadan kendimize çok önemli bir şey hediye etmiş oluyoruz. <strong><em>Zaman. </em></strong>Ama benim asıl bahsetmek istediğim nokta kendimize armağan ettiğimiz zamandan ziyade kendimizi içerisine düşürmekten kurtardığımız <strong><em>kıyas ve yetersizlik </em></strong>duygusu.</p><p>Hiçbir şey yapmak istemediğim günlerden bir gün Instagram hikayelerine bakarken bir süre sonra kendimi <em>“İnsanlar kitap okuyorlar, film izliyorlar, yeni dil öğreniyorlar, üretiyorlar… Ben ne yapıyorum? Bir kitabı bile 15 dakikadan fazla okuyamıyorum.” </em>diye düşünürken yakaladım. Bu düşünce masum görünüyor olabilir ama bu minik fikirle birlikte kıyas içerisine girmiş oluyoruz ve kendimizi yetersizlik duygusunun uçsuz bucaksız sularına bırakmış bulunuyoruz. Bunu yapmamak için elimizden geldiğince bu tarz mecralardan <strong><em>uzaklaşıyoruz </em></strong>ya da kullanırken daha<strong><em> bilinçli </em></strong>olmaya özen gösteriyoruz. Bir süre sonra ne kadar zaman geçirdiğinin farkında olamadığın o dünyada beş dakikadan fazla durmak istemeyeceksin.<strong> <em>Yaşandı ve onaylandı.</em></strong></p><figure><a href="https://bit.ly/instagram-MediumTurkceYayin"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xQsrG_42U_gGqidBC3szeA.png" /></a></figure><h4><strong><em>Başla</em></strong></h4><p>İlk iki maddeyi uyguladığımız zaman başlamamızı engelleyen birçok etken ortadan kalkmış oluyor. Biraz içsel motivasyon ile birlikte karşımızda dağ olsa duramaz gibi geliyor. Belki de dağlar gerçekten karşımızda duramayacak ama dağlardan önce bizlerin bir<strong> <em>durması ve düşünmesi </em></strong>gerekiyor. Ne yapmak istiyorum? Burada esas nokta, yapmak isteyip de yapamadıklarımızı bir anda gerçekleştirmeye çalışmamak. Bu yanılsamaya ben birçok kez düştüm. Aklımda olan her şeyi bir anda yapmaya çalıştım ve sonuç olarak herhangi birinde ne devamlılık ne de başarı sağlayabildim. Yaşadığımız çağda her şeye erişim sağlarken, yanı başımızdan milyonlarca bilgi akarken hepsini bir anda almaya çalışmak yalnızca başarısızlık getirmekle kalmayacak daha yolun başındayken şevkimizi de kıracak. Bu hataya bir daha düşmemek için bir yöntem geliştirdim. Aklımda olanları önem ve istek sırama göre düzenliyorum. Kesiştiği noktaya da asıl yapmam gereken işler ismini veriyorum. Bu küme, benim hem önceliğim olan hem de yapmaktan zevk aldığım işleri içerdiği için yaparken aklım yapamadığım bir diğer işte kalmamış oluyor. Benim aklımdakileri düzenlemede işe yaradı, umuyorum ki sizin de işinize yarayacak. Kafamızda neler yapacağımıza karar verdikten sonra benim gibi hafta başını, ortasını veya sonunu beklemeden kendimizi hazır hissettiğimiz an işe koyuluyoruz. Çünkü artık bir yerden başlamanın zamanı geldi ve geçmeden de onu yakalamalıyız.</p><p>Yazdığım konu öznel bir konu olduğu için olabildiğince genel hatlarıyla size anlatmaya çalıştım. Umuyorum sizler de yazının içerisinden kendinize uygun bir şeyler bulacaksınız. Kendinize iyi bakın.</p><blockquote><strong><em>İnsanın hayatı sonsuz bir isteme, tatmin olma, can sıkıntısı ve sonra yeniden isteme döngüsünden başka nedir ki?</em></strong></blockquote><blockquote><strong><em>Irvin D. Yalom- Bugünü Yaşama Arzusu</em></strong></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a8081d4f3bd0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/hi%C3%A7bir-%C5%9Fey-yapmak-istemiyorum-a8081d4f3bd0">“hiçbir şey yapmak istemiyorum”</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaktın Bizi SEROTONİN]]></title>
            <link>https://medium.com/@oyku.ayturk/yakt%C4%B1n-bizi-serotoni%CC%87n-5f754151bf48?source=rss-15a7c567f676------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5f754151bf48</guid>
            <category><![CDATA[serotonin]]></category>
            <category><![CDATA[mutluluk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Öykü Aytürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Mar 2020 20:10:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-09T20:21:23.534Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DwTNhEW1G9U3OQPWY4gwoA.jpeg" /></figure><p>Sürekli konuşulan, üstüne kitaplar yazılan, hatta benim ilk yazımın konusu olacak hormonla sizleri tanıştırayım : Serotonin ya da çoğumuzun bildiği gibi mutluluk hormonu.</p><p>Geçtiğimiz günlerde bir yazı okumuştum her bir bireyin belirli bir mutluluk seviyesiyle dünyaya geldiğinden bahsediyordu. Mutluluğu 1–10 arası bir derecelendirme ile ölçelim. Bir kişi ortalama olarak 7 ile doğuyorsa eğer ,morali bozuk olduğunda dip olarak 4–5 seviyelerine görürken, ortalama 5 mutluluk seviyesinde doğan bir insan herhangi bir mutsuzluk anında 2–3 seviyelerini görebiliyor. Bu gerçeğe dayanarak bizim her iki kişiden de aynı derecede mutlu olmasını beklememiz ne kadar normal ?</p><p>Sosyal medya yüzünden insanlar hayatlarını bu kadar göz önünde yaşarken yavaş yavaş kafamıza sadece mutluluğun gerçek bir duygu olduğu, hiçbir zaman umutsuzluğa kapılmamız gerektiği ve her şeyi yapabilecek bir güce sahip olduğumuz yerleşmeye başladı. HAYIR. Mutluluk kadar mutsuzluk da gerçek bir duygu, umut kadar umutsuzlukta hayatımızın içinde. Yin Yang felsefesine baktığımız zaman bir kavramın zıttı ile birlikte bir anlam ifade ettiğini görürüz. Eğer hayatımızda mutsuzluk olmasaydı mutluluk bu denli önemli olur muydu ?</p><p>Aslına bakarsanız hangi mutluluk seviyesi ile doğmuş olmamızın ya da her gün İnstagram’da onlarca sahte veya gerçek mutluluk gönderisi ile karşılaşmamızın hiçbir önemi yok. Mutluluk çok yakınımızda; sevdiğimiz bir şarkıda, okuduğumuz bir dizede ya da yaptığımız bir işte ya da mutluluk çok uzakta. Nerede olduğunun hiçbir önemi yok önemli olan bizim ne hissetmek istediğimiz ve biraz mutluluğu rahat bırakmamız gerektiği gerçeği. Biraz beklersek eğer SEROTONİN elbet bizi bulacaktır.</p><blockquote>Başkaları gibi saate bağımlı değildi, bu yüzden de zamanını boşa harcıyormuş duygusuna hiç kapılmazdı. (Paul Auster/Leviathan)</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5f754151bf48" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>