<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Barış Özaydın on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Barış Özaydın on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ozaydinb?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*wR1F2Cao2LjMNMbC.</url>
            <title>Stories by Barış Özaydın on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ozaydinb?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 17:34:34 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ozaydinb/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Accelerate: Bir Kitap Okudum Hayatım Değişti]]></title>
            <link>https://medium.com/trendyol-tech/accelerate-bir-kitap-okudum-hayat%C4%B1m-de%C4%9Fi%C5%9Fti-298e067bdfef?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/298e067bdfef</guid>
            <category><![CDATA[four-key-metrics]]></category>
            <category><![CDATA[continuous-improvement]]></category>
            <category><![CDATA[continuous-deployment]]></category>
            <category><![CDATA[accelerate]]></category>
            <category><![CDATA[continuous-delivery]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Jul 2020 07:03:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-13T07:03:27.263Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir süre önce havalı adı ile Trendyol Instant Messaging ekibi ama kendi içimizdeki ismi olan Chat Ekibi ile birlikte bir okuma kulübü başlattık ve burada ilk olarak <a href="https://www.oreilly.com/library/view/accelerate/9781457191435/">Accelerate</a> kitabını okuduk. Çoğu zaman bu tür kitaplar, medium yazıları okunduktan sonra; “vay be ne güzel işler yapıyorlarmış öyle, ekip/şirket olarak biz de uygulayabilsek keşke” deyip geçiliyor ve sonrasında da aklımızda sadece “bazı insanlar da böyle işlerle uğraşıyor” kalıyor. Bunun belirli sebepleri var aslında; şirket kültürü değişikliği kabullenmiyor olabilir, şirket otonom ekipler barındırmıyor olabilir ya da şirket kültürü çalışanların hata yapmasına açık olmayabilir. Aslında özetle bakıldığı zaman şirket kültürü geliyor yine başında, biz bu konuda şanslıyız ki kitaptan ve daha sonrasında tartışarak öğrendiklerimizi uygulayabilecek otonom bir ekibiz ve Trendyol da bu konuda oldukça destekliyor ekipleri. Bu deney sonucunda hata yapıyor olsak da birileri gelip “chat ekibinin bu hatası yüzünden şöyle oldu, böyle oldu” tarzı konuşmalar yapılmıyor olması da ekipleri cesaretlendiriyor. Asıl konumuza dönecek olursak kitapta sıkça bahsedilen bir kavram var; 4-Key Metrics (Furkan Bozdağ’ın bu konu hakkında güzel de bir yazısı var hatta, ona da <a href="https://medium.com/trendyol-tech/living-with-data-at-trendyol-5408b6d29fb2">şuradan</a> erişebilirsiniz).</p><p>Kitap; bir araştırma ve bununla birlikte yapılan bir dizi anket ile ortaya çıkıyor. Teknoloji firmaları üzerinde yapılan araştırma sonucu, şirketleri 3 kategoriye ayırıyorlar; düşük performans gösteren firmalar, orta performans gösteren firmalar ve yüksek performans gösteren firmalar. Yüksek performans gösteren firmaların uyguladığı pratikleri de edinebilmek için şu 4 metriği takip etmek gerekiyor diyor; lead time, deployment frequency, mean time to restore ve change fail percentage. Tabii kitapta çok daha fazla detay vererek anlatılıyor, kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Biz de yüksek performans gösteren bir ekip olmak istediğimiz için (her ekip gibi) aylık takip ettiğimiz metriklerimizin arasına bu dört metriği de ekleme kararı aldık.</p><p><strong>Takip Ettiğimiz Metrikler</strong></p><p>Ekip olarak zaten uzun zamandır takip ettiğimiz metrikler vardı, bu takip ettiğimiz metrikler bize neler kazandırıyordu ve bunları takip ederken ne tür araçlar kullanıyorduk?</p><p><strong>Production Incidents: </strong>Bu başlık altında o ay canlı ortamda yaşanan bir kesinti varsa, ne kadar süre fonksiyonelite kaybı yaşadık, etki alanı neydi ve o incident’ı çözmek için nasıl bir aksiyon alındı ise onu yazıyoruz (kalıcı veya geçici, geçici ise kalıcı çözüm nasıl alınabilirdi) ve ay sonunda da diğer aylar ile karşılaştırıp bir artış veya azalış varsa nedenlerini tartışıyoruz ve azaltmak için nasıl bir aksiyon alacağımıza dair kendimize bir task çıkarıyoruz.</p><p><strong>Unit Test Coverage: </strong>Bu başlık altında da proje bazında unit test coverage’ımızı tutuyoruz, genelde beklentimiz %80&#39;in üzerinde olması yönünde. Burada da yine geçmiş aylar ile kıyaslayıp unit test coverage’ında bir artış veya azalış var mı yok mu dire kontrol ediyoruz.</p><p><strong>Contract, Integration, End to End Test Sayısı: </strong>Bu başlık altında ilgili proje için yazılmış olan contract, integration ve end to end test sayısını tutuyoruz. Her ay için burada da artış olmasını bekliyoruz, eğer bir artış yoksa sebebi üzerine konuşup eğer bir aksiyon alınması gerekiyorsa konu ile ilgili task çıkarıp gelecek içerisinde çözemeye çalışıyoruz problemi.</p><p><strong>Throughput, Error Rate ve Availability: </strong>Bu değerleri kullandığımız apm tool’u üzerinden alıyoruz, biz şu anda newrelic kullanıyoruz ve her ay ilgili projeler için bu değerleri alıp önceki aylar ile karşılaştırıp bir artış veya azalış olup olmadığını kontrol ediyoruz. Eğer diğer aylar ile karşılaştırdığımız zaman bir anomali ile karşılaştıysak sebebi üzerine konuşup yine alacağımız bir aksiyon varsa task’ını çıkarıyoruz.</p><p>Yukarıdaki metriklere ek olarak artık aşağıdaki metrikleri de takip etmeye başladık;</p><p><strong>Lead Time: </strong>Lead time özetle bir kodun canlıya çıkma süresini ölçmek kullanılan bir metrik. Yani bir işe başladıktan sonra attığımız bir commit ne kadar süre sonra canlı ortamda çalışan kod haline geliyoru ölçmek için kullanıyoruz.</p><p><strong>Deployment Frequency: </strong>Ne kadar sıklıkla canlı ortama deployment yapılıyorun değeri.</p><p><strong>Mean time to restore: </strong>Canlı ortamda bir incident gerçekleştikten ne kadar süre sonra müdahale ediliyoru görebilmek için tutulan bir metrik.</p><p><strong>Change fail percentage: </strong>Canlı ortama bir versiyon çıktıktan sonra ne kadar bug fix geçiliyoru görebilmek için tutulan bir metrik.</p><p>Peki bunları takip etmeye başladığımızdan beri hayatımızda neler değişti?</p><h3>Lead Time</h3><p>Öncelikle lead time’ı arttırmak için zaten hali hazırda başladığımız bir pipeline değişikliği planımız vardı o kısımları hızlandırma kararı aldık. Eskiden kodlarımız internal Bitbucket server’ında duruyor, Jenkins ile Docker image’ı oluşturup yine Jenkins ile farklı bir job kullanarak deployment’ını gerçekleştiriyorduk, şu anda ise tüm projelerimizi Gitlab’e taşıdık böylelikle pipeline’a biraz daha müdahale edebilir olduk ve Gitlab’den hiç çıkmadan kodu master branch ile merge’leyip hemen ardından CI/CD kısmına gelip deployment’ını ilgili ortamlara yapabiliyoruz ve bu bize gerçekten hız kazandırdı.</p><p>Lead time’ı azaltmak için uyguladığımız ikinci yöntem ise Trunk Based Development (TBD) oldu. TBD genel olarak tek branch üzerinde çalışmayı hedefliyor, işlerin çok daha küçük parçalara ayrılması gerektiğini, feature branch’lerin çok kısa süreli hayatta kalması gerektiğinive en önemlisi de code review sürecinin olmaması gerektiğini söylüyor. Bunları yapabilmemiz için öncelikle pair programming hayatımızın bir parçası olmak zorunda çünkü code review kısmını daha geliştirme aşamasında direkt yanında oturan (uzaktan çalıştığımız için use together diye bir uygulama kullanıyoruz şu anda) arkadaşının yapması gerekiyor ki hızlıca kodu canlı ortama alabilelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6kqTiuUiUyuZFn_gxIrVCw.png" /></figure><p>TBD uygulamanın bize faydaları şöyle oldu;</p><ul><li>Pair programming sayımızda gözle görülür şekilde artış oldu</li><li>Code review sürecinde gözle görüşür artış oldu</li><li>Bug sayımızda gözle görülür azalış oldu</li><li>İşleri daha küçük parçalara bölebilmek için grooming’ler daha verimli geçmeye başladı</li></ul><p>Gözle görülür artış oldu diyorum çünkü %100 uygulayamadık henüz, çünkü TBD uygulamamızın bir amacı vardı o da lead time’ı azaltmak ve deployment sıklığını arttırmak ama bazen çok benzer işler yaptığımız da oluyor, bu durumlarda pair yapmak yerine işleri ayrı yapıp yine code review sürecine girdiğimiz oluyor ve bu şekilde mix bir yapı kullanınca daha hızlı olduğumuzu gördük.</p><p>TBD uygulamadan önceki pair chart’ımız şöyleymiş;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*9pc9ynR6SQlNVCIm65koJQ.png" /></figure><p>score 1,25&#39;miş (Toplam pair olma sayısı/kişi sayısı) TBD uygulamaya başladıktan sonra tuttuğumuz bir pair chart’ı da aşağıda paylaşıyorum;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/504/1*H9UDMEY_CmQLqWf0Dt0T-w.png" /></figure><p>burada ise score 4,25 biz ilgili hafta için score 2 veya üzeri ise iyidir diye düşünerek bir renklendirme yapmıştık ve burada hedefimizi tutturmuşuz.</p><h3>Deployment Frequency</h3><p>Deployment sıklığını arttırmak için aslında yine Gitlab geçişi ve TBD uygulamamız oldukça fayda sağladı ancak bunların dışında yaptığımız işleri hızlıca canlı ortama çıkabilmek için feature toggle kullanmaya başladık, artık bir işi yaparken hemen onun için bir flag tutuyoruz ve canlı ortama çıkarken false olarak çıkıp istenildiği zaman ya da feature tamamen bittiği zaman toggle’ı true yapıyoruz bu sayede; “ama henüz bitmemiş işler var, o yüzden şu küçük değişikliği canlıya alamıyoruz” gibi dertlerimizden kurtulmuş olduk.</p><p>Şu anda build sürelerini azaltmak için uğraşıyoruz, özellikle npm projelerinde tüm interneti download ettiği için npm module’lerini bir şekilde Gitlab üzerinde cache’leyip her build’da gidip internetten onları indirmekle uğraşmasın istiyoruz. Bu şekilde build süresini de azaltarak aslında deployment sıklığını arttırmayı hedefliyoruz.</p><p>Yukarıdaki pratikleri uygulamadan önce, üzerinde en çok geliştirme yaptığımız uygulamamızın verilerine bakarsak 2–3 günde bir canlı ortama deployment yaparken şu anda günde ortalama 1 deployment yapıyoruz, ekip olarak sorumlu olduğumuz uygulamaların hepsinin ortalamasına bakacak olursak da bu değişiklikleri yapmadan önce haftada 3–4 deployment yapıyormuşuz canlı ortama, şu anda haftada 10–12 defa canlı ortama deployment yapıyoruz. Aşağıda Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları için Trendyol Assistant API projesi için <a href="https://github.com/Trendyol/four-key">four-key</a> tool’unu kullanarak çıkardığım deployment sıklığı grafiğini görebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AKzcZ98D9DRfNLxmWt0TnA.png" /></figure><p>Bu kadar sık deployment yapabiliyor olmamızın bize bir faydası da yaptığımız geliştirmenin, takip ettiğimiz business metriklerine olan etkisini çok daha hızlı görebiliyor olmamız oldu. Takip ettiğimiz business metriklerini ve bu metrikleri takip ederken ne kullandığımızı merak ederken için ise <a href="https://medium.com/@ebrugulec">Ebru Güleç</a>’in yazdığı <a href="https://medium.com/trendyol-tech/trendyol-asistan-ve-asistan-analitik-23ddd4a90ae">şu yazıya</a> göz atabilirsiniz.</p><h3>Mean Time To Recover</h3><p>MTTR aslında yukarıdaki maddelerin bir çıktısı olarak doğal olarak düşüş eğiliminde oluyor ama ek olarak bu madde özelinde de monitoring kısmına daha fazla önem vermeye başladık, kullandığımız apm tool’u olan newrelic üzerinde alert’ü olmayan uygulamamız olmayacak şekilde düzenleme yaptık, attığımız log’ları daha anlaşılabilir daha alert üretilebilir şekilde revize ettik ve log’lardan alert’ler ürettik bunu yapabilmek için de haftalık log inceleme toplantıları yaptık, bu toplantılarda oluşan alert’lere baktık takip edilemeyecek kadar sık geliyorsa neden bu kadar sık geliyoru inceleyip eğer küçük bir problem ise hemen o toplantıda çözdük, değilse sprint’e işini aldık ve artık slack’teki alert kanalımıza bir şey geliyorsa gerçekten onu incelememiz gerekiyor noktasına getirdik. Bu da bize bir incident yaşanmadan ya da yaşandığı anda haberdar olmamızı sağladı. Böylelikle incident’a müdahale etme süremizde ciddi farklar oldu.</p><h3>Change Fail Percentage</h3><p>Buradaki amacımız (aslında tüm yazılımcılar bunu amaçlar) daha az bug! çok net aslında. Tüm yazılımcılar bunun için uğraşıyor, çeşitli pratikler var, bizim için de bu önemli bir konuydu aslında ve bunu sağlamak için uyguladığımız pratikler vardı, aslında bu konuda çok büyük değişiklikler yapmadık.</p><ul><li>Unit test coverage’ının belirli bir sayının üstünde olmasını sağlamak (%80 bizim için) bunun için sonarqube kullanıyoruz ama henüz pipeline’ı kıracak şekilde ayarlamadık, planımıza aldık konuyu.</li><li>Integration test sayısını arttırmak ve pipeline’da çalışır hale getirebilmek. Bunu da hali hazırda uyguluyorduk ama biraz daha önem verdik diyebiliriz.</li><li>Acceptance test’lerimizin sayısını arttırmak, bu konuda eksiğimiz vardı ancak bu konuya eğilmeye karar verdik</li><li>Contract test yazmaya başladık, böylelikle bizim consume ettiğimiz bir endpoint’in contract’ı değişirse karşı tarafın pipeline’ı kırılıyor aynı şekilde bizim request modelimizde bir değişiklik olursa da bizim pipeline’ımız kırılıyor. Böylelikle iki tarafın da üzerinde el sıkıştığı contract’lar üzerinden ilerlendiğini garanti altına alıyor.</li><li>Performans testlerine daha çok önem vermeye başladık, Trendyol’da zaten bir QA ekibi var ve içeride sürekli performans testleri koşuluyor, bazen çok büyük yük gelecek şekilde, bazense daha az yük gelecek şekilde olabiliyor yük testleri ve bizim de geliştirdiğimiz uygulamaların bu yük testlerine hazır olabiliyor olmasını sağlamamız gerekiyor. Bunun dışında biz de kendi içimizde Locust için QA arkadaşların ya da bizim yazdığımız testleri koşup uygulamamızın yük altında nasıl davrandığını gözlemleyebiliyoruz.</li></ul><p>Elimden geldiğince yaptığımız okuma kulübünün bize etkisinden bahsetmeye çalıştım, umarım faydalı olmuştur. Eğer sen de bu tür metrikleri takip etmeden rahat olamayan bir ekibin parçası olamak istersen <a href="https://www.linkedin.com/company/trendyolgroup/">Linkedin</a> üzerinden bize ulaşabilirsin.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=298e067bdfef" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/trendyol-tech/accelerate-bir-kitap-okudum-hayat%C4%B1m-de%C4%9Fi%C5%9Fti-298e067bdfef">Accelerate: Bir Kitap Okudum Hayatım Değişti</a> was originally published in <a href="https://medium.com/trendyol-tech">Trendyol Tech</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Pomodoro Tekniği]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/pomodoro-tekni%C4%9Fi-70ac750a6fe5?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/70ac750a6fe5</guid>
            <category><![CDATA[time-management]]></category>
            <category><![CDATA[pomodoro-tekniği]]></category>
            <category><![CDATA[pomodoro-technique]]></category>
            <category><![CDATA[pomodoro]]></category>
            <category><![CDATA[rescuetime]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Aug 2016 08:47:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:30:22.028Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Zamanı verimli kullanmak için tasarlanmış bir tekniktir Pomodoro Tekniği. Genel olarak şöyle çalışır; bir iş ile ilgilenirken (işin ne olduğu önemli değil) 25 dakika hiçbir şey ile ilgilenme sadece işe odaklan, sonrasında 5 dakika kısa bir ara ver. buna bir Pomodoro deniyor. her 4 pomodoro’da bir ise 5 dakika değil 10 veya 15 dakikalık bir ara ver ve bu arada da sigara, kahve falan artık sizi ne mutlu ediyorsa onunla ilgilenin. Yalnız dikkat edilmesi gereken bir başka konu ise 5 dakikalık molalarda birer bardak su içmenizi öneriyorlar, onun dışında sigara ya da kahve önerilmiyor. ofis içerisinde ufak bi tur atabilirsiniz, pencereden dışarıyı seyredebilirsiniz vs ama bilgisayar başında çalışıyorsanız bilgisayar başından kalkmanızı öneriyorlar.</p><p>Genelde bu tekniği kullananların yazılımcılar veya tasarımcılar olduğunu görüyorum ama tabii başka alanlarda da kullanılabilir. Örneğin ders çalışan öğrenciler için de uygun olabilir, evde yapacağınız herhangi bir iş (temizlik gibi mesela) için de bu teknik kullanılabilir.</p><p>Eğer işiniz bilgisayar başında ise kullanabileceğiniz programlar, chrome eklentileri veya siteler var. ben <a href="http://tomato-timer.com/">http://tomato-timer.com</a> adresini kullanmaya başladım. şu anda verimli gidiyor diyebilirim. Bir de yanına rescue time (<a href="https://www.rescuetime.com/">https://www.rescuetime.com</a>)kurarsanız pomodoro’ların gerçekten verimli geçip geçmediğini de analiz edebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=70ac750a6fe5" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/pomodoro-tekni%C4%9Fi-70ac750a6fe5">Pomodoro Tekniği</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Docker Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/docker-nedir-d6738aba20c6?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6738aba20c6</guid>
            <category><![CDATA[lxc]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[containers]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 May 2016 18:43:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:14.770Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*IupBUB-ocyocsXMY." /></figure><p>Bir süredir Docker ile ilgili araştırma yapıyorum ve bu yaptığım araştırmalar sonucunda edindiğim bilgileri paylaşmaya karar verdim. Docker nedir, ne değildir konularına girmeden önce biraz olayın geçmişine gidip <strong>container </strong>kavramının ortaya çıkma nedenlerine değinmek istiyorum.<br><br>Container kavramı ortaya çıkmadan önce sanallaştırma teknolojileri işletim sistemi seviyesinde yapılmaktaydı. Yani biz vm’ler (virtual machine) içerisinde işletim sistemleri barındır ve bu vm’leri de host eden ve yöneten ayrı bir işletim sistemi olurdu. Haliyle 100mb’lık bir web uygulamasını vm’de host edebilmek için tüm işletim sistemi ile birlikte host etmek anlamına geliyor bu. Bu da aslında gereksiz kaynak tüketimi demek oluyor. Yani vm için ayırdığımız hdd, ram ve cpu’nun bir kısmı (hatta büyük bir kısmı) işletim sistemi tarafından harcanıyor. Peki ortalama 100mb’lık bir uygulamayı host etmek içi tüm işletim sistemine gerek var mı? Bu soruyu kendilerine soran Google ve Linux’ta çalışan birkaç developer bunun üzerine kafa yormuşlar ve linux kernel’ine ek bir geliştirme yapmışlar <strong>cgroups</strong> diye (2006). Böylelikle Linux dünyasında container yapısının ilk adımları atılmış olmuş.<br><br><strong>Container neydi? Container sevgiydi, emekti</strong><br><strong><br></strong>Eski hantal vm’ler yerine getirilen container yapısı kendi içinde bir işletim sistemi barındırmıyor bunun yerine işletim sistemi seviyesinde ihtiyaç duyulan yapılar container’ı host eden işletim sisteminden kullanılmaya başlanıyor. Yani ben 100mb’lık bir web uygulaması host edeceksem, container’ın boyutu da 100mb oluyor. Böylelikle deployment hızımı 10–15 dakikalardan birkaç saniyelere kadar düşmüş oluyor ve haliyle dağıtılması da kolaylaşmış oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*nC3D8ZHkd-R_Qsoz." /></figure><p>Ancak cgroups ile hayatımıza giren container kavramı öyle vm’ler kadar basit yönetilemiyordu, bir container’ı oluşturup ayağa kaldırmak için çok fazla teknik bilgi gerekiyordu. Bunun üzerine Linux’a <strong>lxc </strong>(linux containers) adında bir araç geliştiriliyor ve lxc ile cgroups’u yönetmesi de daha kolay hale geliyor ancak yine de lxc’nin bazı dezavantajları bulunuyor. lxc container’ları tam anlamı ile işletim sisteminden soyutlamıyor yani network, hdd erişimi vs gibi işletim sistemi seviyesinde erişilebilen kaynaklar host edilen işletim sistemi özelliklerine bağlıydı. Yani benim bilgisayarımda çalışan bir container’ın başka bir Linux makinasında çalışacağının garantisi yoktu. Ancak bir container içerisinde çalışan uygulamanın sınırları belliydi, ilgili container’ın dışına çıkamazdı veya başka bir container farklı container’lara erişemezdi (bu tür açıklar daha önce çıkmış ancak şu anda bu tür açıklar bulunmamaktadır) yani tamamen izole bir ortamda çalışıyor uygulamalarımız. Lxc’deki eksikleri gören bir grup developer 2012–2013 yılında bir open source proje oluşturuyorlar ve adına da D<strong>ocker </strong>koyuyorlar.<br><br><strong>Docker Nedir?</strong><br><strong><br></strong>Docker aslında container’ları dağıtmamızı, yönetmemizi kolaylaştıran bir araçtır kısaca.<br>Docker ilk çıktığı zaman Linux’ta hazır olan lxc üzerine geliştiriliyor ve lxc’nin dezavantajlarını da kapatarak ilerliyorlar ancak yaklaşık 1.5 yıl önce Docker lxc’den komple ayrılarak direkt cgroups ile haberleşecek seviyeye çekiliyor ve bu şu anda da bu şekilde devam etmekte. Docker ile birlikte kendi bilgisayarımda ayağa kaldırdığım bir container’ın Docker kurulu olan tüm Linux makinalarında çalışacağından emin olabiliyorum. Docker ile container’lar gerçek anlamda dağıtılabilir, hızlı deploy edilebilir hale geldi.<br><br><strong>Peki ya Windows?</strong><br><strong><br></strong>Linux camiasında tüm bu gelişmeler yaşanırken Microsoft tarafından pek bir ses çıkmıyordu. Docker’ın windows üzerinde çalışan versiyonu var ancak bu aslında arka planda bir vm’de linux host ediyor ve Docker’ı bu Linux ile haberleştirerek çalışıyor. Yani Docker yine Linux üzerinde çalışıyor aslında. Windows server 2016 ile birlikte Microsoft container yapısını windows’a da getireceğini açıkladı, şu anda Windows Server 2016 Technical Preview 5 yayınlanmış durumda ve container yapısı test edilebilir durumda. Yani şu zamana kadar sadece linux üzerinde çalışan uygulamaları sanallaştırmamıza olanak sağlayan bu teknoloji artık Windows dünyasında da gerçerli. .net ile geliştirilmiş bir uygulamayı mono’ya bağlı kalmaksızın container ile host edebileceğiz. Tabii bunlarla birlikte büyük ihtimalle yeni .net versiyonunda container’ları yönetmemizi sağlayacak yapılar da eklenebilir. Yani Microsoft biraz geç de olsa bu yapıyı kendi dünyasına entegre ederek, ben de oyunun içerisindeyim demeyi başarmıştır.<br><br>Biz developer’ların hayatını nasıl etkileyecek peki bu gelişmeler? Şöyle düşünelim;<br>Bir uygulama geliştiriyoruz ve bunun testlerini yapıyoruz vs her şeyin çalıştığından eminiz ancak server’a atıyoruz ve hop hata. çünkü uygulamamızın gereksinim duyduğu bir library server’da yüklü değil, hede klasörüne gerekli izinler verilmemiş vs vs. bu işlemi bir de container yapısı ile yaptığımızı düşünelim; bir uygulama geliştiriyoruz ve bu uygulamamızı ve ihtiyaç duyacağı library’leri vs container haline getiriyoruz ve Docker ile kendi bilgisayarımızda host ediyoruz, testlerini yapıyoruz ve her şeyin çalıştığından emin olduğumuz zaman server’a yolluyoruz ve bunun server’da da çalışacağı garanti altına alınmış oluyor çünkü server da aynı Docker’ı kullanıyor.<br><br>Hızlı deployment ve dağıtılabilirlik demişken işin içine CI (continuous integration) araçları girmeden olmaz. Development ekibiniz uygulamayı geliştiriyor ve test’e hazır olunduğu zaman git (veya başka bir source control aracı) üzerinden bir release çıkılıyor, CI aracımız bu release’i alıyor, derliyor, testlerini çalıştırıyor ve uygulamamızı ve ihtiyaç duyacağı diğer library’ler vs container haline getirip server’a atıyor ve tüm bu işlemler yaklaşık olarak 1 dakika (ve tabii test’lerimize bağlı olarak bu süreç artabilir) içerisinde gerçekleşiyor.<br><br>Tabii tek kullanım amacı deployment ile entegre etmek olmayabilir, SaaS, PaaS uygulamalarında da kendisine yer edinecektir.<br><br>Docker ile ilgili olarak aktaracağım bilgiler bu kadar. Umarım faydalı olmuştur ve umarım devamını getiririm.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6738aba20c6" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/docker-nedir-d6738aba20c6">Docker Nedir?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Objective-c öldü, yaşasın yeni programlama dili swift]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/objective-c-%C3%B6ld%C3%BC-ya%C5%9Fas%C4%B1n-yeni-programlama-dili-swift-ffc0fa595a5b?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ffc0fa595a5b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Jun 2014 09:52:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:30.542Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Swift</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/128/0*WDd0BIP9NNsHr_8Q.png" /></figure><p>Dün Apple yeni programlama dili olan swift’i duyurdu. Şöyle bir baktığım zaman her türlü objective-c’den çok daha iyi görünüyor. Söylenene göre daha hızlı olduğu da iddia ediliyor. objective-c’nin saçma bir syntax’ı vardı. <a href="https://developer.apple.com/swift/">şuradan</a> ibooks için e-book’u indirebiliyorsunuz ve dil hakkında bir ön bilgi edinebiliyorsunuz.<br>Noktalı virgül koymanın opsiyonel olması biraz garip gelse de fena bir değil gibi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ffc0fa595a5b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/objective-c-%C3%B6ld%C3%BC-ya%C5%9Fas%C4%B1n-yeni-programlama-dili-swift-ffc0fa595a5b">Objective-c öldü, yaşasın yeni programlama dili swift</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Angular.js’e Giriş]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/angular-jse-giri%C5%9F-ad390cb59f31?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad390cb59f31</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[mvc]]></category>
            <category><![CDATA[angularjs]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 29 Oct 2013 19:26:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:31.892Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/383/0*VwNjEb_p1Z89wxGT.png" /></figure><p><strong>Javascript: Client Side’ın Yükselişi</strong><br>Donanımların çok hızlı bir şekilde gelişmesi, akıllı telefon ve tablet kullanımlarının artması sonucunda artık client side’a verilen önem de aynı şekilde artmaya başladı, e tabii client side’a verilen önem artınca javascript’e verilen önem de artmış sayıldı. Eskiden bilgisayara, telefona acı çektiren client side operasyonları şimdi sinek ısırığı gibi gelmeye başladı. Artık client side bağımsızlığını ilan etti diyebiliriz.<br>Artık durum öyle bir hal alıyor ki server side client side’a data sağlasın geri kalan işleri client side kendi halletsine doğru hızlı adımlarla ilerliyoruz. Facebook, Gmail, Yahoo Mail, Twitter gibi single page application’ların hayatımızda oldukça fazla yer etmesi sonucu, internete giren kullanıcılar artık bu sitelere benzer siteler görmek istiyorlar. Kullanıcı ile daha çok etkileşimde olan, hızlı çalışan, sürekli sayfaların yenilenmediği siteler yapmak da artık bir seçim değil zorunluluk halini almaya başladı. Böyle yapılar hazırlamak için birkaç seçeneğimiz mevcut; javascript gurusu olup kendi kütüphanelerimizi, framework’lerimizi yazıp esnek bir yapı hazırlamak, JQuery gibi kütüphaneleri kullanarak bu tür sistemler hazırlamak veya sırf bu tür sistemler hazırlamak için yazılmış javascript framework’lerini kullanmak. Peki genelde neden bu tür framework’leri kullanmıyoruz? Bunun için oldukça geçerli sebeplerimiz var.<br>1-Öğrenmek için vakit harcamak lazım<br>2-Hali hazırda bildiğimiz JQuery ile işlerimizi halledebiliyoruz<br>3-Korkuyoruz.<br>Sanırım 3. şık en geçerli olanı. Çünkü projelerin hep bir deadline’ı olur ve buna uymamız gerekir. Bu deadline içerisinde bir aksilik çıksın istemeyiz, bir sorun olduğu zaman çok hakim olmadığımız bir framework ile başbaşa olmak istemeyiz.<br><strong><br>Neden Bir Javascript Framework’u Kullanmalıyız?</strong><br>Öğrenmesi hiç de sandığımız kadar zor değil, öğrenmek için öyle abartılacak süreler harcamamıza gerek yok ve korkacak bir şey yok. Evet deadline’lar yine var ancak proje sonuna kadar JQuery ile güzel bir yapı oturtmak için harcadığımız süre sanmıyorum ki kullandığımız framework’le yaşadığımız sorunları çözmekten kısa olsun. Ayrıca client side’da da test edilebilir kodlar yazmak (tabii test kodlarını da yazdığımızı varsayarak :) ) bize projenin ilerleyen safhalarında oldukça hız ve özgürlük kazandıracaktır.<br><br><strong>Neden Angular.js?</strong><br>Angular.js google destekli open-source bir javascript mvc framework’udur. Seçim yaparken Angular.js’i diğer mvc framework’lerinden ayıran özellikleri; tek başına ihtiyaçlarınızın neredeyse tamamını karşılıyor olması, rakiplerine göre öğrenmesinin oldukça kolay olması ve test edilebilir javascript kodları yazabilmemize olanak sağlaması oldu. Angular.js’i <a href="http://www.angularjs.org/">http://www.angularjs.org</a> adresinden indirilebilir veya <a href="https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/angularjs/1.1.5/angular.min.js">https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/angularjs/1.1.5/angular.min.js</a> cdn’inden direkt projenize ekleyebilirsiniz.<br><br><strong>Başlamadan Önce</strong><br>İlk önce Angular.js’e bir merhaba dedikten sonra Angular.js’in genel yapısına biraz değinip, son olarak da ufak bir uygulama yapıp bu angular.js’e giriş niteliğindeki yazıyı bitirmeyi düşünüyorum. Örnekleri yapmak için herhangi bir text editörü işinizi görecektir. Intellisense için ise WebStorm öneririm. 30 günlük ücretsiz deneme sürümünü <a href="http://www.jetbrains.com/webstorm/download/">http://www.jetbrains.com/webstorm/download/</a> adresinden indirebilirsiniz.<br><br><strong>Angular.js’e Merhaba</strong><br><br><a href="https://gist.github.com/ozaydinb/7212134.js">https://gist.github.com/ozaydinb/7212134.js</a><br><br>Bu örneği bir browser ile açtığınız zaman karşınıza bir textbox çıkacak ver textbox’a girilen metin “Merhaba”dan sonra yer alıyor olacak. Peki bu nasıl gerçekleşiyor? ng-app ve ng-model gibi bazı attribute’ler dikkatinizi çekmiş olmalı, evet bu attribute’ler angular.js’in yorumladığı attribute’ler.<br><strong>- ng-app:</strong> bu directive (daha sonra directive’lerin ne olduklarına değineceğiz) en basit anlamda Angular.js’in kapsama alanını belirler. Yani burada demek istediğimiz tag’leri arasına yazılmış tüm kodlar angular.js tarafından elden geçirilsin. Eğer ng-app’i herhangi bir div’e verirsek sadece ilgili div Angular.js tarafından yorumlanır.<br><strong>- ng-model:</strong> bu directive scope’unuzda bir değişken tanımlanızı sağlar ve bu değişkenin binding’ini ilgili elementin value’usu veya text’i olarak ayarlar. Burada two way binding (Türkçeleştirmek gerekirse çift taraflı bağlama belki uygun olabilir) kurulur.<br><strong>- {{isminiz}}:</strong> çift süslü parantezler arasına scope içerisinde tanımlanan değişkenleri kullanarak bunları ekranda gösterebilir veya çeşitli işlemlere sokabiliriz.<br><br>Yukarıda örneği yaparken dikkatimizi çekmiştir; hiç javascript kodu yazmadan işlerimizi gerçekleştirdik. Yukarıda yaptığımızı saf javascript ile veya JQuery ile yaptığımızı düşünürsek bu ufak örnekte bile işimizi ne kadar kolaylaştırdığını görebiliriz.<br><br><strong>Nasıl Çalışır?</strong><br>Sayfa yüklenip Angular.js devreye girdiği anda tüm html’imizi gezip tekrar düzenler ve html standardında olmayan directive, controller gibi mekanizmaları düzenleyerek tarayıcının anlayabileceği saf html koduna dönüştürür.<br>Angular.js’in mvc yapısında modeller javascript nesneleridir, view’lar html şablonları ve controller’lar ise iş yapan javascript function’larıdır.<br>Standartlardan şaşmayıp basit bir todo uygulaması yapıp biraz daha detaylarına bakalım; Yaptığımız uygulama ile kullanıcı bir yapılacaklar listesi hazırlayıp, bu liste içerisinde arama yapabilecek, herhangi bir kalemi yapıldı olarak işaretleyebilecek veya silebilecek. Bir todoController’ımız (Controller), todo nesnemiz (Model) ve todo’ları gösterebileceğimiz html’imiz (view) olacak.<br>İlk önce html’imize bir göz atalım ve bir önceki örneğe göre farklı olarak neler kullandığımıza bakalım;<br><br><a href="https://gist.github.com/ozaydinb/7213361.js">https://gist.github.com/ozaydinb/7213361.js</a><br><br>Bir önceki örneğe göre burada karşımıza çıkan ng-controller, ng-click, ng-repeat ve ng-class directive’leri var. İlk önce bu directive’ler ne işe yarıyor onlara bir bakalım ve ardından controller’ımızı nasıl oluşturduğumuza bakalım;<br><strong><br>ng-controller:</strong> İlgili element’in hangi controller ile yönetileceğini belirttiğimiz kısımdır. Bir html sayfasında birden fazla controller olabilir. Bu kontroller farklı farklı element’ler üzerinde işlem görebileceği için iç içe de controller kullanımı yapabiliriz.<br>Kısaca controller tanımlaması yaptığımız element tarafından kapsanan diğer elementler içerisinde kullandığımız değişkenler, fonksiyonlar ilgili controller tarafından karşılanır. Yukarıdaki örneğe bakarsak ng-model=”searchText” diye bir satırımız var, burada bir model tanımlaması yapılıyor aynı zamanda bu model’e todoController içerisinden $scope.searchText olarak da erişebiliriz, hatta controller üzerinden bu değişkenin değerini değiştirirsek bind olduğu element’in değeri de değişecektir.<br><strong><br>ng-click:</strong> Adından da anlaşılacağı gibi ilgili element’e click event’i atamamızı sağlar. ng-click içerisine de hangi fonksiyonun çağrılacağını varsa parametrelerini buradan gönderebiliriz. Mesela örneğimizde todoText değişkeni parametre olarak gönderiliyor.<br><strong><br>ng-repeat:</strong> Galiba en çok kullanılan Angular.js directive’i budur. Bir liste üzerinde dönüp işlem yapmamızı sağlar. C#’taki foreach benzeri bir syntax’ı vardır. Buradan anlıyoruz ki todoController todoList adında bir array içeriyor.<br><strong><br>ng-class:</strong> Çok kullanılan Angular.js directive’lerinden birisi de budur. Yaptığı iş çok basitçe ilgili element’e class atamaktır ama bunu yaparken koşul koymamıza olanak veriyor. Örneğimizde de olduğu gibi eğer todo.isCompleted true ise todoCompleted class’ını ilgili element’e atamaktadır.<br>Şimdi Controller’ımıza bir göz atalım, controller’ımız oldukça basit bir şekilde iki tane fonksiyon ve bir de todoList array’ini barındırıyor.$scope parametresi dikkatinizi çekmiştir. Her controller’ın kendi scope’u vardır bu scope üzerinde işlemlerini gerçekleştirir. Yani bizim view’ımızda deleteTodo ya da addTodo diye çağırdığımız fonksiyonlar todoController’ın scope’u içerisinde aranıp çalıştırılıyor. Aynı şekilde ng-model ile view’da tanımladığımız değişkenlere de $scope.degiskenAdi şeklinde erişebiliriz.<br><br><br>Angular.js’e böylece ufak bir giriş yaptığımızı düşünüyorum. Eğer bir aksilik çıkmaz ise bundan sonraki Angular.js makalesinde yaptığımız todo uygulamasını biraz daha geliştirip işlemlerimizi server side’a nasıl gönderdiğimize ve verileri nasıl aldığımıza değinmeyi düşünüyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad390cb59f31" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/angular-jse-giri%C5%9F-ad390cb59f31">Angular.js’e Giriş</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Açık Kaynak Kodlu Projenin Dava Edilmesi]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/a%C3%A7%C4%B1k-kaynak-kodlu-projenin-dava-edilmesi-ba4cd13458bc?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ba4cd13458bc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 07 Jul 2012 11:35:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:15.946Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tahmin ettiğiniz gibi sadece Türkiye’de gerçekleşebilecek bir durum. SambaPos adlı açık kaynak kodlu restoran programı rekabet kuruluna dava edilmiş. Emre Eren sitesinde çok güzel bir cevap vermiş: <a href="http://www.emreeren.com/2012/07/ack-kaynak-projemiz-sambaposu-ucretsiz.html">http://www.emreeren.com/2012/07/ack-kaynak-projemiz-sambaposu-ucretsiz.html</a> okumanızı şiddetle tavsiye ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ba4cd13458bc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/a%C3%A7%C4%B1k-kaynak-kodlu-projenin-dava-edilmesi-ba4cd13458bc">Açık Kaynak Kodlu Projenin Dava Edilmesi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SQL Row_Number() Fonksiyonu]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/sql-row-number-fonksiyonu-ba4e09c26ff9?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ba4e09c26ff9</guid>
            <category><![CDATA[t-sql]]></category>
            <category><![CDATA[cursor]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Jul 2012 18:13:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:45.536Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Özellikle paging (sayfalama) işlemleri için oldukça kullanışlı bir sql fonksiyonu. Yaptığı iş şudur ki;</p><p>sorgu sonucunda oluşan tabloya aslında bir otomatik sayı atar. Yani sorgunuz 100 satır döndürüyorsa her satırın yanında satır numarası da yazar. Böylelikle ben şunu diyebilirim, arkadaşım bana tüm müşterileri getir ama 20 ile 30. kayıtları getir. tek koşulum bu 20 ile 30. satırlar arasındaki kayıtları görmek istiyorum. Bu da genellikle sayfalama işlemlerinde sql performansını arttırmak için kullanılır.</p><p>Kullanımı ise şöyle:</p><p>select *from</p><p>(</p><p>SELECT ROW_NUMBER() OVER(ORDER BY Id DESC) AS ‘RowNum’, y.*</p><p>FROM Yazilar y</p><p>) as t</p><p>where t.RowNum between 20 and 30</p><p>Böylelikle 20. ve 30. satırlardaki veriyi alabiliyoruz. Arka planda ne yapıyor ne ediyor bilmiyorum ama herhalde bir şekilde tüm verileri çekip onlar arasından 20. satır ile 30. satır arasını almıyordur . umarım yani. yoksa temeli olmaz bunun. sistem çökülür.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ba4e09c26ff9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/sql-row-number-fonksiyonu-ba4e09c26ff9">SQL Row_Number() Fonksiyonu</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[JQuery Ajax ile MVC Action’ını Çağırma]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/jquery-ajax-ile-mvc-action%C4%B1n%C4%B1-%C3%A7a%C4%9F%C4%B1rma-3fecc117add1?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3fecc117add1</guid>
            <category><![CDATA[jquery]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Jul 2012 06:01:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:36.651Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>DropDownList’te bir item seçildiği zaman diğer DropDownList’te ilk DropDownList ile ilgili bilgileri yüklemeyi yapacağız. Asp.net webforms’ta bu oldukça basitti selectedIndexChanged olayı ile işi oldukça basit bir şekilde halledebiliyorduk fakat ajax updatePanel kullansak dahi o ajax pek bir ajax gibi değildi, zira her ajax isteği gerçekleştiğinde form_load da çalışıyor, yani sayfa bildiğin yeniden yükleniyordu. Neyse efendim asp.net mvc’de işler biraz daha olması gerektiği gibi oluyor ve bir ajax istemi gerçekleştiği zaman sadece istenilen yer etkileniyor ve oldukça hızlı çalışıyor.</p><p>Şimdi bir dropDownList’imiz veritabanından gelen şehir bilgileri ile doluyor diyelim ve ilgili DropDownList’in onchange event’ında ajax isteğinde bulunup ilçeler DropDownList’ini dolduracağız.</p><p>Haydi başlayalım. Öncelikle view’ımızdaki DropDownList’in onchange event’ında hangi JavaScript methodu çağrılacak onu belirleyelim.</p><p>@Html.DropDownListFor(model =&gt; model.SehirId, new SelectList(ViewBag.Sehirler, “Id”, “Ad”), “Şehir Seçiniz”, new { onchange = “drpSehirlerChnaged()”, id = “drpSehirler” })</p><p>&lt;select data-val=”true” id=”drpIlceler” name=”IlceId”&gt;</p><p>DropDownList’imizi yukarıdaki gibi ekleyebiliriz, model’ımızın SehirId’sine bağlı ve içindeki verileri ViewBag’den alıyor. Bizim için asıl önemli olan kısım ise onchange ve id kısmı. Çünkü verdiğimiz id ile o nesneye erişeceğiz ve onchange event’ında da ilgili method çalışacak.</p><p>Gelelim ajax methoduna:</p><p>function dpwnChnaged(KategoriId) {</p><p>var dropdownval = $(“#drpSehirler”).val();</p><p>$.ajax({</p><p>url: ‘/Home/GetIlceler,</p><p>data: {</p><p>SehirId: dropdownval,</p><p>},</p><p>dataType: ‘json’,</p><p>contentType: ‘application/json; charset=utf-8’,</p><p>success: function (data) {</p><p>var mySelect = $(‘#drpIlceler);</p><p>var JSONData = eval(data);</p><p>mySelect.empty();</p><p>$.each(JSONData, function (index, itemData) {</p><p>mySelect.append($(‘’).val(itemData.Id).html(itemData.Ad));</p><p>});</p><p>}</p><p>});</p><p>}</p><p>Yukarıdaki jquery ajax istemi ile Home controller’ındaki GetIlceler action’ını çağırıyor ve parametre olarak da SehirId’sini gönderiyor. Ve gelen JSON sonucundan aldığı verileri drpIlceler DropDownList’ine option olarak ekliyor.</p><p>Şimdi de gelelim mvc action’ımıza:</p><p>public JsonResult GetIlceler(int SehirId)</p><p>{</p><p>ArrayList IlceList = new ArrayList();</p><p>//Ilceler ilçeler ilçeler</p><p>JsonResult result = Json(IlceList);</p><p>result.JsonRequestBehavior = JsonRequestBehavior.AllowGet;</p><p>return result;</p><p>}</p><p>Evet bu kadar işte. Asp.Net WebForms’ta yaptığımız tekniğe göre oldukça hızlı. Ha Asp.Net’te de bu şekilde bir çağrım olmaz mı? olur tabii ama uptadapanel’in çakma ajax’ına kanıp ajax ile veri çektiğimizi sandığımız çok oluyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3fecc117add1" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/jquery-ajax-ile-mvc-action%C4%B1n%C4%B1-%C3%A7a%C4%9F%C4%B1rma-3fecc117add1">JQuery Ajax ile MVC Action’ını Çağırma</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Büyük Ev Ablukada]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/b%C3%BCy%C3%BCk-ev-ablukada-c059f50b0bdf?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c059f50b0bdf</guid>
            <category><![CDATA[abe]]></category>
            <category><![CDATA[müzik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Jul 2012 17:53:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:36.743Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kimsenin bilmediği birkaç bilgiyi şu anda Büyük Ev Ablukada çalarken buradan milyonlara aktarmaya çalışacağım. Öncelikle grubun kurulumundan başlayacağım, ince ayarlarının nasıl yapılacağına değineceğim ve son olarak da nasıl unistall edeceğinizi anlatacağım.</p><p>Öncelikle kurulumla başlayalım. Sistem gereksinimleri;</p><p>-internet ve koltuk. Bir de ses çıkartacı olursa fena olmaz.</p><p>internetten indirin, koltuğa kurulun ve ses çıkartacı ile dinleyin. Gördüğünüz gibi kurulum oldukça basit oldu. En başta bir şey anlamak oldukça güç. Ben ileri seviyeye geçmiş olmama rağmen bir şarkıda anlayabildiğim kelime sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. En başlarda bu rakam daha fazlaydı.Bu da benim 28 yaşında intiharın eşiğinde olmayan pek sağlıklı olmasa da idare eder bir genç olmamda kaynaklanıyor.</p><p>Gelelim gelişmiş ayarlara. Herkesin de bildiği gibi grup bir merdiven boşluğunda çalmaya başlayan üç gencin bir birlerini sevmesi ve iki grup elemanını da evlatlık edinmesi ile meydana gelmiş şu anda evlatlıkların sayısı sahiplerin sayısını geçmiş hatta bir rivayete göre evlatlıklar grup sahiplerini evlatlık edinerek evlatlıklar sayısını arttırmışlar falan filan. Grup elemanlarının her birinin ayrı ayrı işi bilemedin gücü var aslında.</p><p>Neyse sıkıldım, islamiyetten önce bilardo kitabını bitirmem gerek.</p><p>Aşağıdaki radyo eksen filanını dinleyin, hatta izeye de bilirsiniz.</p><p>[vimeo <a href="http://www.vimeo.com/31836741">http://www.vimeo.com/31836741</a> w=500&amp;h=281]</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c059f50b0bdf" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/b%C3%BCy%C3%BCk-ev-ablukada-c059f50b0bdf">Büyük Ev Ablukada</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Asp.Net GridView’da button / linkbutton click’te onay ekranı çıkarmaca]]></title>
            <link>https://medium.com/ozaydinb/asp-net-gridviewda-button-linkbutton-click-te-onay-ekran%C4%B1-%C3%A7%C4%B1karmaca-f74b90e79062?source=rss-468094d6cf5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f74b90e79062</guid>
            <category><![CDATA[confirms]]></category>
            <category><![CDATA[link-button]]></category>
            <category><![CDATA[onay-kutusu]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Barış Özaydın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Jul 2012 05:50:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-09-11T16:27:38.929Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Aslında basit bir javascript methodu olan confirm’i kullanıyoruz. Tek başına confirm’i kullanmak için</p><p><a href="https://medium.com/sil.aspx?Id=5">Sil&lt;/a&gt;</a></p><p><a href="https://medium.com/sil.aspx?Id=5">Bunu girdview’a eklediğimiz button’da veya linkbutton’da kullanmak istediğimizde ise her row oluşturulurken bu işlemi gerçekleştirmemiz gerekiyor. yani GridView’ınızın rowDataBound event’ında onay almak istediğimiz linkButton veya Button’a bu javascript kodunu eklemek olacak.</a></p><p><a href="https://medium.com/sil.aspx?Id=5">Bunu da şu şekilde yapabiliyoruz;</a></p><blockquote><a href="https://medium.com/sil.aspx?Id=5">((LinkButton)e.Row.Cells[0].Controls[0]).Attributes.Add(“onclick”, “return confirm(‘Bu kaydı silmek istediğinizden emin misiniz?’)”);</a></blockquote><p><a href="https://medium.com/sil.aspx?Id=5">Ben burada ilk sütundaki link button için gerçekleştirdim işlemi.</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f74b90e79062" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ozaydinb/asp-net-gridviewda-button-linkbutton-click-te-onay-ekran%C4%B1-%C3%A7%C4%B1karmaca-f74b90e79062">Asp.Net GridView’da button / linkbutton click’te onay ekranı çıkarmaca</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ozaydinb">Bir Geliştiricinin Maceraları</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>