<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Özge Pişket on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Özge Pişket on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ozgepisket0?source=rss-e65b5bb36b55------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*cWeRfzag9SyMOKdRyQ837A.jpeg</url>
            <title>Stories by Özge Pişket on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ozgepisket0?source=rss-e65b5bb36b55------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:10:35 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ozgepisket0/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Ten Tene Temas ve Bebek İçin Önemi]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/ten-tene-temas-ve-bebek-i%CC%87%C3%A7in-%C3%B6nemi-96e259660345?source=rss-e65b5bb36b55------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/96e259660345</guid>
            <category><![CDATA[anne-baba]]></category>
            <category><![CDATA[ebeveyn]]></category>
            <category><![CDATA[attachment-parenting]]></category>
            <category><![CDATA[aile]]></category>
            <category><![CDATA[bağlanma]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Özge Pişket]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 May 2021 15:21:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-13T15:21:46.138Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Bebekle ebeveyn arasındaki ten tene temasın miktarı ve zamanı konusunda anne-babaların kararsızlığa düşmeleri anlaşılır ve olağandır. Ne zaman, ne kadar süre bebekle anne-baba temasta kalmalıdır? Ten tene temasın anne-baba ve bebek arasındaki bağı kurulmasındaki rolü nedir? Bu sorulara yanıt aranan yeni yazıyı sizlerle paylaşmaktan memnuniyet duyuyoruz.</em></p><p>Etrafta çok fazla ve birbirinden farklı bilgiler olduğu için anne-babalar yukarıda belirtilen sorulara cevap vermekte güçlük yaşayabiliyorlar. Bu konudaki kararsızlıklar ve çelişkiler zaman zaman anne-babaların yanlış bilgi edinmelerine neden olabilmekte.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1nlsxutI5_5JdhL0hQK5yQ.png" /></figure><p><strong>Ebeveynin bebeğiyle ten tene temasta bulunmasının bebekte olumlu etkiler bıraktığını ve bebeğin gelişimi için önemini ilk olarak annenin bebekle ten tene temas içinde olmasının hem anneyi hem bebeği sakinleştireceği bilgisi ile aktaralım.</strong> Bebek, temas sırasında kalp atış hızını ve nefes alışını düzenler. Ayrıca bebeğin yaşamının ilerleyen döneminde duygularını düzenlemesine faydası olduğu bilinmektedir. Erken ten tene temas, bebeğin çıplak olarak doğumdan hemen sonra annenin çıplak göğsüne yerleştirilmesidir. Bu durumun anne-bebek etkileşimini artırdığını ve ağlamayı azalttığı bilinmektedir. Ayrıca anne-bebek arasında ten tene temasın bebeğe iğne yapıldığı sırada ağrı kesici işlevi gördüğü gözlenmiştir. Tensel temas sayesinde bebeklerin ebeveynleri ile kurduğu bağın daha güçlü olduğu tespit edilmiştir.</p><p><strong>Bağlanma; bebeğin birincil bakım verenle arasındaki ilişkiden kaynaklanan ve ileriki yaşamını da etkileyen bir süreçtir. </strong>Bebeklik dönemindeki bağlanma, belirli bir kişiye olumlu tepkiler verilmesi, onunla vakit geçirilmek istenmesi gibi davranışları kapsar. Ayrıca korku yaratan durumlarda o kişinin yanında olmasına ihtiyaç duyulmasını da içerir. Bebeği beslemek, kucağa almak, sallamak, göz teması kurmak gibi davranışlar sergilemek ve bunun devamlılığını sağlamak bebekle bakım veren kişi arasında güçlü bir bağ gelişmesini sağlar. Dokunmak ve göz teması kurmak bebekle iletişim kurmakta en etkili yoldur. Bakım verenin bebeği kucağına alması, okşaması, yumuşak ses tonuyla konuşması bağlanmanın güvenle gerçekleşmesini destekler.</p><figure><img alt="Bir kadın ve yanında bir çocuk var, anne — çocuklar aslında. Aralarında kalpten kalbe bağlantıda olduklarını ifade eden birer kalp çizimi ve arasında bir bağlantı ipi var. ikisinin de gözleri kapalı ve tebessüm ediyorlar." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Yyuosf2FC7zE6piARCjrNw.png" /><figcaption>İllüstrasyon: Melike Çıtak</figcaption></figure><p><strong>Bağlanma iki yönlü bir ilişkidir</strong> çünkü her iki tarafın da ihtiyaçlarını karşılamasını sağlar. Yeni doğan bir bebeğin ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için bir yetişkine ihtiyacı vardır. Bebeğe bakım veren yetişkin ise bunun sonucunda mutluluk ve doyum sağlar. Bu karşılıklı etkileşim, bakım verenle bebek arasındaki bağı giderek güçlendirir. <strong>Bebeğin ihtiyacı olduğunda bakım veren kişinin orada bulunması ve ihtiyaçlarını karşılaması bebekte sevgi, güven ve memnuniyet duygularını geliştirir</strong>.</p><p>Ebeveynler bebekleriyle ilgili çevreden bazı öneriler duyabiliyorlar. “Bebeğini kucağına alıştırma”, “ağladığında kucağına alma şımarır” gibi sözlere maruz kalabilirler. <strong>Yaşamın ilk dönemlerinde bebeğin kendini ifade edebilmesinin tek yolu ağlamaktır.</strong> Bebekler; acıkma, altını kirletme, üşüme, fazla giydirilme, giysilerinin rahatsız etmesi, enfeksiyon kapma gibi sebeplerle ağlama davranışı gösterebilir. İlk üç ayda diğer dönemlere göre daha fazla ağlarlar. Bebeklerin günde iki saate kadar ağlaması ise normal görülür. Anne-baba ile bebeğin temas halinde olması, anne-babanın bebek ağladığında kucağına alması bebeği şımartmaz, aksine bebeğin rahatlamasını, duygularını düzenleyebilmesinde fayda sağlar.</p><p>Bebeğin anneyle olduğu kadar babayla da bağlanma davranışı geliştirmesi ileriki yaşamı için önemlidir. Baba ve bebek arasında bağlanmanın doğum öncesi dönemde başladığına dair araştırmalar bulunmaktadır. Güvenli bağlanma, bebeği kimin beslediğinden, kimin daha çok vakit geçirdiğinden çok,<strong> bebekle kurulan duygusal bağın kimler tarafından ve nasıl kurulduğuyla ilgilidir</strong>. Bu nedenle bağlanma figürü, bebekle daha fazla vakit geçiren kişi değil, <strong>nitelikli etkileşimi kuran kişidir.</strong> Nitelikli etkileşim ile bahsedilen “oyunculuk”, <strong>bebeğin keşif ihtiyacını desteklemek için alan açmak, oyun sırasında duygu regülasyonuna destek sağlamak</strong> önemli görülmektedir. Bilimsel araştırmalar hem anneye hem babaya eşzamanlı bağlanmanın mümkün ve sağlıklı olduğunu gösteriyor.</p><p>Baba ile bebek arasında bağlanma davranışının gelişmesinde kanguru bakımı bir alternatif olarak gösterilmektedir. Kanguru bakımı, ten tene temasın sağlanması için yalnızca bezi bulunan bebeğin babanın çıplak göğsüne yüz üstü, dik pozisyonda yerleştirilmesidir. Özellikle sezaryen doğumlarda anne-bebek arasında kanguru bakımı sağlanmadığı için erken ten tene temasta gecikme yaşanabiliyor. Sezaryen doğumda annenin doğum sonu rutin bakımı tamamlanana kadar baba ile bebek arasında kanguru bakımı uygulanması birçok yönden faydalı görülmektedir.</p><p>Bu faydalardan bazıları;</p><ul><li>yenidoğanın yaşayabileceği stres,</li><li>ten tene temas sayesinde azalabilir,</li><li>dış ortama uyumu kolaylaşabilir,</li><li>babanın ebeveyn olma rolüne olumlu katkısı olabilir.</li></ul><p>Görüldüğü üzere, hem annenin hem babanın bebekle temasta bulunması, bebeğin duygularının düzenlenmesinde ve bağlanma davranışının gelişmesinde önemli faydaları bulunmaktadır. Üstelik sadece bebeğe değil, anne-babaya da faydaları olduğu söylenebilir. İlk yıllarda bebeğiyle bağlanma deneyimi yaşayan ebeveynler sonraki yıllarda çocukları ile daha pozitif ilişki kurabilmektedirler.</p><p><strong><em>Kaynakça</em></strong></p><p><em>Attachment Parenting Türkiye (Nisan, 2018). Babalar ve bebekleri: Bilim ne diyor? “Babalar ve Bebekleri: BİLİM Ne Diyor?” — Attachment Parenting Turkiye adresinden edinilmiştir.</em></p><p><em>Baykan, Z., Kondolot, M. ve Baykan, A. (2017). Sağlıklı bebeklerde yaşamın ilk dört ayında ağlama davranışı, ailelerin ağlamaya yaklaşımları ve bebeklerini sarsma durumları. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 3. 159–164.</em></p><p><em>Bülez, A. ve Ekti Genç, R. (2016). Yenidoğan ebeveyn ilişkisinin başlatılması ve geliştirilmesi. Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(1). 33–36.</em></p><p><em>Parents (Ekim, 2005). Kangaroo care: The benefits of skin-to-skin contact. </em><a href="https://www.parents.com/baby/care/newborn/kangaroo-care-the-importance-of-a"><em>https://www.parents.com/baby/care/newborn/kangaroo-care-the-importance-of-a</em></a><em> parents-touch/ adresinden edinilmiştir.</em></p><p><em>Ünal Toprak, F. ve Şentürk Erenel, A. (2018). Sezaryen doğumlarda baba ile bebek arasında kanguru bakımı alternatif bir uygulama olabilir mi? Jinekoloji-Obstetrik ve Neonatoloji Tıp Dergisi, 15(2). 75–79.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=96e259660345" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/ten-tene-temas-ve-bebek-i%CC%87%C3%A7in-%C3%B6nemi-96e259660345">Ten Tene Temas ve Bebek İçin Önemi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çocukların Duygu Düzenleme Sürecinde Ebeveyn Desteği]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocuklar%C4%B1n-duygu-d%C3%BCzenleme-s%C3%BCrecinde-ebeveyn-deste%C4%9Fi-4ce49f307819?source=rss-e65b5bb36b55------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4ce49f307819</guid>
            <category><![CDATA[çocuk-psikolojisi]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk-gelişimi]]></category>
            <category><![CDATA[duygu-koçluğu]]></category>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[ebeveynlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Özge Pişket]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Nov 2020 13:32:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-27T13:32:03.657Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Öfke patlamaları, ağlama krizleri, çocukların duygu düzenleme becerileriyle yakından ilgilidir. Çocukların duygularına, istek ve ihtiyaçlarına ebeveynlerin nasıl tepkiler verdiği çocuğun duygusal gelişimi için önemlidir. Ebeveynlerle kurulan bu iletişim sayesinde çocuk, duygularını anlamayı, ifade etmeyi ve düzenlemeyi öğrenir. Duygu düzenleme; çocuğun duygularını tanıması, kabul etmesi, duygularını ifade etmesi ve sorunlarıyla başa çıkabilmesi için stratejiler geliştirmesi süreçlerini içerir.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cyaINoVHZ6YCwcq09C4aKg.jpeg" /></figure><p>Ebeveynler çocuklarının duygularına karşı destekleyici tepkiler verebilirken küçümseme ve cezalandırma yolları ile destekleyici olmayan tepkiler de verebilmektedir. Örneğin; bir çocuk üzgün hissettiğinde ve bunu ağlayarak dışa vurduğunda ebeveyn ona “Bunda ağlanacak ne var?” diyerek küçümseyebilir. “Odana git ve ağlaman bitmeden çıkma.”, “Sen ağlamayı kesmediğin sürece seninle konuşmayacağım.” gibi sözlerle ağladığı için kızarak onu cezalandırabilir. Bu ve benzeri cümleler çocuğun dünyasında nasıl etki yaratıyor olabilir?</p><p>Ebeveynin duyguları küçümseyici ve cezalandırıcı tepkilerde bulunması çocuğun duygusunu yaşamasına engel olabilir. Çocuk bu duygusundan dolayı suçluluk hissedip aynı tepkiyle karşılaşmamak için üzüntüsünü ifade etmekten kaçınabilir. Ayrıca ebeveyn çocuğunu özellikle üzgün olduğu zamanlarda cezalandırıyorsa çocuk üzüntüsünü bastırır ve bunu saldırgan davranışlarla dışa vurmaya çalışabilir. Duygular sözel ifade yoluyla dışa vurulamadığında ani patlamalar yoluyla ortaya çıkabilir. Buna ek olarak duyguları reddeden ebeveyne sahip çocukların daha fazla davranış sorunu yaşadığı bilinmektedir.</p><p>Ebeveynin çocuğun duygularına destekleyici olmayan tepkiler vermesi çocuğun duygularını anlama, ifade etme ve duygu düzenleme konularında zorluklar yaşamalarına neden olabilir. Buna karşılık duygu koçluğu yapan ebeveynler çocuklarının zorlandığı anlarda onlara durumun üstesinden gelebilmeleri için problemleri çözmelerinde rehberlik etmektedir. Çocukları duygularıyla başa çıkmaları konusunda serbest bırakan veya onların duygularını göz ardı eden ebeveynler de çocukların yaşadığı sorunlara ilişkin rehberlik etmek konusunda yetersizlik çekmektedirler. Bu süreçte çocuklar ebeveynlerinden duygularını bastırmasını öğrenirken bazıları da problem çözmeyi veya sosyal destek arama gibi başa çıkma yollarını öğrenir.</p><p>Duygu koçluğu; ebeveynin çocuğun duygularını fark etmesi, duygusunun ne olduğunu çocuğuna tanımlaması, duygusunu nasıl ifade edip düzenleyeceği konusunda çocuğa rehberlik etmesi süreçlerini içerir. Duygu koçu ebeveyn öncelikle çocuğun duygularını fark eder ve çocuğa yaşadığı duyguyu ifade eder. Böylece çocuğa duygularının onaylandığını ve kabul edildiğini göstermiş olur. Çocuğa duygusunu ifade ederken “Şu anda üzgün görünüyorsun.”, “İstediğin olmadığı için hayal kırıklığına uğradın sanırım.”, “Şu anda korkmuş hissediyorsun, öyle mi?” gibi cümleler kullanılabilir. Buna ek olarak çocuğun duygusunu düzenleyebilmesi için beraber olası çözüm yolları üzerine konuşulabilir.</p><p>Duygu koçluğu çocuğun duygu düzenleme becerisini geliştirirken aynı zamanda ebeveyn çocuk arasındaki bağı da güçlendirir. Bunu yapmak ise her zaman kolay olmayabilir. Çocuklar zor duygular yaşarken ebeveyn kendisini stresli hissedebilir. Böyle anlarda önce kendi duygularını fark etmek ve kendi duygularını düzenlemek çocuğa rehberlik etmek konusunda faydalı olacaktır.</p><p><strong>Kaynakça</strong></p><p>Pala, Ş. (2020). <em>Annelerin duygu sosyalleştirme davranışları ile çocukların duyguları anlama becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi </em>(Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.</p><p>Parenting Science (2018). Emotion coaching: Helping kids cope with negative feelings. <a href="https://www.parentingscience.com/emotion-coaching.html">https://www.parentingscience.com/emotion-coaching.html</a> adresinden edinilmiştir.</p><p>Işık Uslu, A.E. (2016). <em>Annelerin çocukların duygularına ilişkin inançları ve çocuğun duygu düzenleme becerileri ile annelerin çocuklarıyla duygu içerikli konuşmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi </em>(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4ce49f307819" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocuklar%C4%B1n-duygu-d%C3%BCzenleme-s%C3%BCrecinde-ebeveyn-deste%C4%9Fi-4ce49f307819">Çocukların Duygu Düzenleme Sürecinde Ebeveyn Desteği</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Helikopter Ebeveyn miyim?]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/helikopter-ebeveyn-miyim-799c8dbff120?source=rss-e65b5bb36b55------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/799c8dbff120</guid>
            <category><![CDATA[ebeveynlik]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk-gelişimi]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Özge Pişket]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2020 14:12:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-07T14:12:45.781Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8FuCox4xBaCnxSd8s0iIOw.jpeg" /><figcaption>İllüstrasyon: Melike Çıtak (Kasım 2020)</figcaption></figure><p>Ebeveyn tutumları çocukların kişilik gelişiminde önemli bir rol oynamaktadır. Ebeveynlerin doğru ölçüde uyguladıkları sürece çocuklarının yaşamına katılım göstermeleri, onlara destek olmaları, onları koruyup kollamaları çocuklar için oldukça olumlu bir durumdur. Öte yandan ebeveynler aşırı korumacı davranabiliyor ve bir helikopter gibi çocuklarını takip edebiliyor. Bu durumda da farklı bir ebeveynlik stili ortaya çıkıyor: Helikopter ebeveynlik. Bu ebeveynlik stilinde ebeveynler çocukları üzerine aşırı odaklanır, ihtiyaç duyulandan daha fazla yardım eder, çocukları adına kararlar alır, onların karşılaştıkları engelleri onların yerine aşarlar. Bu ebeveynler çoğunlukla başarı odaklıdır. Çocukların okul yaşamıyla birlikte birçok konuya sürekli müdahale ederler. Ayrıca helikopter ebeveynler çocukları adına konuşurken “bugün çok çalıştık”, “bugün çok hastaydık”, “babamız bize kızdı” gibi çoğul özneler kullanırlar. Peki helikopter ebeveyne sahip çocuklar bu durumdan nasıl etkileniyor olabilir?</p><p>Helikopter ebeveynlik tutumu iyi niyetli gözükse de önemli olumsuz sonuçlara yol açtığı bilimsel araştırmalar ile belirlenmiştir. Özgüven eksikliği, başkalarına bağımlılık, baş etme becerilerinin yeterince gelişmemesi, psikolojik dayanıksızlık bu olumsuz sonuçlar içerisinde sayılabilir. Helikopter ebeveynlik tutumunda ebeveynlerin çocuklarına yeterli serbest zamanı tanımamaları, onların yerine kararlar almaları çocukların yetişkinlikte hayatlarını kontrol etme ve yönetmeleri konusunda zorluklar yaşamalarına yol açabilmektedir. Bununla birlikte depresyon, kaygı sorunları, karar verme güçlüklerini daha sık yaşadıkları bilinmektedir. Problemlerle başa çıkma becerileri yeterince gelişmediğinden dolayı küçük sorunlar karşısında büyük zorluklar yaşayabilmektedirler.</p><p>Helikopter ebeveynlik çocuğa karşı aşırı ilgi ve aşırı disiplinle karakterizedir. Ebeveynler özerkliği ve yaşam becerileri geliştirmeyi engelleyen müdahaleci bir tutum içindedir. Ebeveynlerin özerkliği destekleyici davranışları çocuğun kişiliği ile uyumlu hedefler koymasına yardımcı olacaktır. Böylece bireyler kendilerine ve becerilerine güvenerek kendileriyle ilgili daha doğru seçimler yapabilecektir. Bununla birlikte ebeveynlerin çocuğun yaşına uygun sınırlar koyabilmesi fakat bu sınırları koyarken çocuğun kişisel alanına müdahale etmeden yapması önemli görülmektedir. Çocukların rahatça hareket edebileceği, yaratıcılıklarını geliştirebileceği alanlar yaratmak çocukların gelişimini destekleyici olacaktır. Bunun yerine her anına müdahale etmek, kişisel alan bırakmamak çocuğun kendini yetersiz hissetmesine yol açabilmektedir.</p><p>Tüm bunlardan anlaşılıyor ki helikopter ebeveynlik tutumu çocukların ergenlik, yetişkinlik döneminde hatta uzun yıllar boyu süren olumsuz sonuçlara yol açabiliyor. Başkalarına bağımlı, problem çözme becerisi gelişmemiş, çabuk pes eden, düşük özgüvenli, yetersiz ve çaresiz hisseden bireyler durumuna gelebiliyorlar. Çocukların yaşamına katılım gösterirken bunu sıcak bir şekilde ve doğru sınırlar içinde yapabilmek psikolojik sağlamlığı yüksek, bağımsız, mutlu çocuklar yetiştirmemizi sağlayacaktır.</p><p><strong>Kaynakça</strong></p><p>Erkan, E. (2019). <em>Bağımlı kişilik özellikleri ile ebeveyn duygusal erişilebilirliği ve helikopter ebeveyn tutumu ilişkisinde kişilerarası ilişki boyutlarının aracı rolü</em> (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Başkent Üniversitesi, Ankara.</p><p>Lapsekili Uysal, S. (2020). Helikopter ebeveynlerin çocuklarının benlik algısı durumlarının kaygı düzeyleri üzerine etkisi. <em>Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13</em>(71), 613- 625.</p><p>Yılmaz, H. (2019). İyi ebeveyn, çocuğu için her zaman her şeyi yapan ebeveyn değildir: Algılanan Helikopter Ebeveyn Tutum Ölçeği (AHETÖ) geliştirme çalışması. <em>Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi</em>, <em>3</em>(1), 3–31.</p><p>Yılmaz, H., ve Büyükcebeci, A. (2019). Bazı pozitif psikoloji kavramları açısından helikopter ebeveyn tutumlarının sonuçları. <em>Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi</em>, <em>9</em>(54), 707–744.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=799c8dbff120" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/helikopter-ebeveyn-miyim-799c8dbff120">Helikopter Ebeveyn miyim?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>