<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Özgün ŞİMŞEK on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Özgün ŞİMŞEK on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ozgunsimsek92?source=rss-5ce226420e81------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*hf7IMtA5Opj7X9Ox</url>
            <title>Stories by Özgün ŞİMŞEK on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ozgunsimsek92?source=rss-5ce226420e81------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 07:11:34 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ozgunsimsek92/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[En Temel Haliyle GraphQL]]></title>
            <link>https://medium.com/@ozgunsimsek92/en-temel-haliyle-graphql-18c906e776ec?source=rss-5ce226420e81------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/18c906e776ec</guid>
            <category><![CDATA[graphql]]></category>
            <category><![CDATA[graphql-vs-rest]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Özgün ŞİMŞEK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 24 Dec 2023 19:38:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-24T19:38:51.130Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hemen hemen her uygulamanın içerisinde sunucu ile iletişim vardır. Bunun en bilindik yöntemi REST API kullanmaktır ama tabi ki tek yöntemi bu değildir. Son yıllarda adını daha sık duymaya başladığımız GraphQL de bu alternatiflerden birisi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*dA1WiMks4zVkc9fH.png" /></figure><h4>GraphQL Ne Zaman Ortaya Çıktı?</h4><p>Başlangıçta Facebook tarafından 2012&#39;de iç proje olarak geliştirlen GraphQL daha sonra 2015&#39;te kamuoyuna açıklandı. Tabi aklımızda ne zaman öne çıktığından daha önemli bir soru var.</p><h4>GraphQL Neden Ortaya Çıktı?</h4><p>Facebook IOS ve Android gibi mobil uygulamalarının, giderek karmaşık hale geldiğini, sık sık çökme, ağ üzerinde gecikme ve düşük performans sorunları yaşamaya başladığını farketti. Bu sorunların, REST API’lerinin sınırlamalarından kaynaklandığını belirlediler. Bu sorunlara çok fazla api ucu, gereğinden fazla veya az veri çekmek zorunda kalmak gibi örnekler verebiliriz. Bu sorunların çözümü olarak GraphQL’i geliştirildi.</p><p>GraphQL, birden fazla basit REST uç noktası yerine tek bir akıllı uç nokta sunan bir projedir ve böylece REST mimarisinin sınırlamalarını aşar. GraphQL’in basit açıklamasını yaptıktan sonra şimdi detaylara inelim.</p><h4>GraphQL vs REST</h4><ul><li>GraphQL’de istemci tek bir uç ile birden fazla veri nesnesi alabilir. Alınması gereken alanları belirtebilir. REST’in ise birden fazla basit uç noktası vardır. İstemci, bir kaynaktan verileri alırken bazı filtrelemeler yapabilse de yine de tüm alanları alır.</li><li>GraphQL’de istemci odak noktadayken, REST sunucu odaklıdır.</li><li>GraphQL, veri nesnelerini graph’ın düğümleri ve aralarındaki ilişkiler olarak kabul eder (bu nedenle GraphQL adı); REST ise bunları kaynaklar olarak kabul eder ve her biri için ayrı bir uç nokta sunar.</li><li>GraphQL’de tek bir istekte birden fazla sorgu yapabilirken, REST’de farklı kaynaklardan veri almak istediğimizde farklı API istekleri yapmamız gerekir.</li><li>GraphQL’de her zaman 200 status kodunu dönerken REST’de hata kodları alıp hata yönetiminı kolayca yapabiliriz.,</li><li>GraphQL’de sadece POST methodu varken, REST’de POST, GET, DELETE, PUT gibi farklı methodlar bulunur.</li></ul><h4>GraphQL’in Temel Bileşenleri</h4><p><strong>1- Schema</strong></p><p>GraphQL sunucu uygulamasının temel yapı taşıdır. İstemciler için kullanılabilir sorguları ve mutasyonları belirtir.</p><pre>type Query {<br>  player(id: ID): Player <br>}<br><br>type Mutation {<br>  addPlayer(name: String, age: Int): Player<br>}<br><br>type Book {<br>  id: ID<br>  name: String<br>  age: Int<br>  author: Country<br>}<br><br>type Country {<br>  id: ID<br>  name: String<br>}</pre><p><strong>2- Query</strong></p><p>İstemcinin bir GraphQL sunucusuna yaptığı istektir. Sunucu, isteği yorumlar ve bir JSON verisi döndürür. Daha önce de belirttiğim üzere POST isteğidir ve yanıtın status kodu her zaman 200&#39;dür.</p><pre>{<br>  player(id: 1) <br>  {<br>    name, <br>    country {<br>      name<br>  }<br>}</pre><p>Bu sorgunun yanıtı şu şekilde olacaktır,</p><pre>{<br>  &quot;data&quot;: {<br>    &quot;player&quot;: {<br>        &quot;name&quot;: &quot;Arteezy&quot;,<br>        &quot;country&quot;: {<br>           &quot;name&quot;: &quot;Canada&quot;<br>        }   <br>     }<br>  }<br>}</pre><p>Bu basit sorgu ve yanıtına baktığımızda hemen hemen hepimiz nasıl kullanmamız gerektiğini anlamışızdır diye tahmin ediyorum. Hangi id’li <strong>player</strong>’in datasını isteğimi, bu data içerisinde hangi alanlara ihtiyaç duyduğumu query’de belirtiyorum ve normalde veri içerisinde bulunan ama benim hiç kullanmayacağım country id, player<strong> </strong>age gibi alanları almıyorum.</p><p><strong>3- Mutation</strong></p><p>İstemcinin GraphQL sunucusuna yapacağı bir istek, bir sorgu gibi, ancak veri almak yerine veri oluşturmak, güncellemek veya silmek için kullanılır. Yine her zaman bir POST isteği olup yanıtın status kodu her zaman 200&#39;dür.</p><pre>{<br>  addPlayer(name: &quot;Puppey&quot;, age: 33) <br>  {<br>    id<br>  }<br>}</pre><p>Bu isteğimiz sonucu da şu şekilde olacaktır,</p><pre>{<br>  &quot;data&quot;: {<br>    &quot;addPlayer&quot;: {<br>        &quot;id&quot;: &quot;2&quot;<br>     }<br>  }<br>}</pre><p>Burada da tıpkı standart query’de olduğu gibi veri ekleme isteği yapıyoruz ve yanıt içerisinde hangi alanları istiyorsak onları belirtiyoruz.</p><h4>Sonuç</h4><p>GraphQL bazı durumlarda işimizi çok kolaylaştırabilecek bir çözüm olarak görünüyor. Benim ilk aklıma gelen, mobil uygulamalar ile web frontend aynı end pointleri kullandığında oluşan sorun. Çoğu zaman data içerisinde sadece mobil uygulamanın ihtiyaç duyduğu, sadece web frontend’in ihtiyaç duyduğu ve iki platformun da ihtiyaç duyduğu alanlar oluyor. Bu da yanıtın boyutunu büyütüyor ve olması gerekenden uzun sürmesine sebep oluyor. GraphQL bu sorun için müthiş bir çözüm gibi görünüyor.</p><p>Peki sizin &quot;GraphQL şu sorunuma bire bir&quot; diyebileceğiniz bir sorununuz var mı?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=18c906e776ec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[setUp/tearDown Methodları Gerçekten Gerekli mi?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ozgunsimsek92/setup-teardown-methodlar%C4%B1-ger%C3%A7ekten-gerekli-mi-984462ba3745?source=rss-5ce226420e81------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/984462ba3745</guid>
            <category><![CDATA[xcode]]></category>
            <category><![CDATA[xctest]]></category>
            <category><![CDATA[swif]]></category>
            <category><![CDATA[xctestcase]]></category>
            <category><![CDATA[unit-testing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Özgün ŞİMŞEK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Dec 2023 18:59:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-23T19:05:02.926Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hepimizin unit test hakkında ilk öğrendiği şey neredeyse aynıdır: <strong>setUp</strong> ve <strong>tearDown</strong> methodları.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/779/0*H4WxQtSqS97lejnd.png" /></figure><p><strong>&quot;setUp </strong>her bir test methodundan önce, <strong>tearDown </strong>her bir test methodundan sonra tetiklenir&quot; cümlesi herkesin aklının bir köşesinde bulunur. İncelediğimiz tüm kaynaklarda da bu iki method kullanıldığı için bizde de bu methodları kullanarak test yazma alışkanlığı oluşur.</p><p>Peki gerçekten bu iki method her zaman en iyi seçenek mi? Bu methodları ne zaman kullanmalıyız? Bu iki methoddan ziyade aslında XCTest nasıl çalışır?</p><p>Öncelikle hemen hemen herkesin alışık olduğu düzeni inceleyelim.</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    var sut: Counter!<br>    <br>    override func setUp() {<br>        super.setUp()<br>        <br>        self.sut = Counter(count: 0)<br>    }<br>    <br>    func test_sum() {<br>        sut.increase(3)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>}</pre><p>setUp methodunda yeni bir Counter instance’ı oluşturuyoruz ve test methodumuzda gerekli testleri yapıyoruz. Peki her bir test methodundan önce yeni bir Counter instance’ı oluşturmak yerine bunu bir kere yapsak?</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    var sut: Counter = Counter(count: 0)<br>    <br>    override func setUp() {<br>        super.setUp()<br>    }<br>    <br>    func test_sum() {<br>        sut.increase(3)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>}</pre><p>Testlerimizi bu şekilde yazmamamızın sebebi nedir? Birden fazla test methodu olduğunda bunların birbirini etkilememesi için mi?</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    var sut: Counter = Counter(count: 0)<br>    <br>    override func setUp() {<br>        super.setUp()<br>    }<br>    <br>    func test_sum() {<br>        sut.increase(3)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>    func test_sumTwice() {<br>        sut.increase(2)<br>        sut.increase(4)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), ??)<br>    }<br>    <br>}</pre><p><strong>test_sumTwice</strong> methodunda <strong>??</strong> yerine ne yazmamız gerekir? 6 mı yoksa 9 mu? Yani bizim testimiz bir önceki testte yaptığımız işlemlerden etkileniyor mu?</p><p>Çoğumuz bu sorunun cevabını evet olarak biliyorduk. (Hala öyle biliyor olanlar mutlaka vardır ve bu yazı tam da onlar için) Fakat bu kodu çalıştırdığınızda göreceksiniz ki ?? yerine 6 yazdığımızda testlerimizin ikisi de başarılı oluyor. Yani bizim beklediğimizin aksine testler birbirini etkilemiyor. Peki nasıl?</p><pre>internal class XCTestCaseSuite: XCTestSuite {<br>    private let testCaseClass: XCTestCase.Type<br><br>    init(testCaseEntry: XCTestCaseEntry) {<br>        let testCaseClass = testCaseEntry.testCaseClass<br>        self.testCaseClass = testCaseClass<br>        super.init(name: String(describing: testCaseClass))<br><br>        for (testName, testClosure) in testCaseEntry.allTests {<br>            let testCase = testCaseClass.init(name: testName, testClosure: testClosure)<br>            addTest(testCase)<br>        }<br>    }<br><br>    override func setUp() {<br>        testCaseClass.setUp()<br>    }<br><br>    override func tearDown() {<br>        testCaseClass.tearDown()<br>    }<br>}</pre><p>Bu görüğümüz XCTest’in <a href="https://github.com/apple/swift-corelibs-xctest/blob/main/Sources/XCTest/Private/XCTestCaseSuite.swift">kaynak kodu</a>. init içerisindeki döngüyü incelediğimizde, her bir test methodu için yeni bir testCase instance’ı oluştuğunu görebiliyoruz.</p><p>CounterTests objesi oluşturuluyor, setUp methodu çağırılıyor, test methodu çağırılıyor ve sonra tearDown methodu çağırılıyor. Sonraki test için bunlar tekrar yapılıyor.</p><p>Yani her ne kadar methodların dışında Counter objesi oluştursak da CounterTests class’ı her bir test methodu için tekrar oluşturulduğundan, her testte yeni bir Counter objesi ile test yapıyoruz.</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    var sut: Counter = Counter(count: 0)<br>    <br>    override func setUp() {<br>        super.setUp()<br>    }<br>    <br>    func test_sum() {<br>        sut.increase(3)<br><br>        print(ObjectIdentifier(sut))<br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>    func test_sumTwice() {<br>        sut.increase(2)<br>        sut.increase(4)<br><br>        print(ObjectIdentifier(sut))<br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 6)<br>    }<br>    <br>}</pre><p>İki basit print satırıyla bunu teyit etmemiz mümkün. Bu kodu çalıştırdığımızda göreceğiz ki iki method içerisinde console’a atılan printler farklı olacak.</p><p>Peki madem her test methodu farklı XCTestCase instance’ı ile çalışıyor <strong>setUp</strong> methoduna neden ihtiyacım var? Aslında yok.</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    func test_sum() {<br>        let sut = createSUT()<br><br>        sut.increase(3)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>    func test_sumTwice() {<br>        let sut = createSUT()<br><br>        sut.increase(2)<br>        sut.increase(4)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 6)<br>    }<br>    <br>    private func createSUT() -&gt; Counter {<br>        return Counter(count: 0)<br>    }<br>}</pre><p>Factory method kullanarak Counter objesi oluşturmamla setUp methodlarını kullanarak oluşturmam tamamen aynı şey.</p><p>Bir de olayın <strong>tearDown </strong>boyutu vardı değil mi? <strong>tearDown</strong> methodunu ne amaçla kullandığımızı tam anlamıyla anlamak için olaya memory kullanımı açısından bakmak gerekiyor.</p><p>Neydi genel alışkanlığımız?</p><pre>final class CounterTests: XCTestCase {<br><br>    var sut: Counter!<br>    <br>    override func setUp() {<br>        super.setUp()<br>        <br>        self.sut = Counter(count: 0)<br>    }<br>    <br>    func test_sum() {<br>        sut.increase(3)<br><br>        XCTAssertEqual(sut.getCount(), 3)<br>    }<br>    <br>    override func tearDown() {<br>        super.tearDown()<br>        <br>        sut = nil<br>    }<br>    <br>}</pre><p>Her bir test methodu için yeni bir XCTestCase instance’ı oluşturuluyor demiştik. Peki bu instance’lar ne zaman yok oluyor? Çalıştırdığımız test target’indeki tüm testler tamamlanınca. Yani eğer ben <strong>tearDown </strong>methodunda <strong>sut</strong>’nin referansını kopartmazsam tüm testler bitene kadar memory’de tutulmaya devam edecek. Bu çok da önemli değilmiş gibi gelebilir ama büyük projelerde toplamda kaç adet test methodu olacağını, bu testler için sadece bir <strong>sut</strong> oluşturmaktan ziyade <strong>sut</strong>’ın tüm bağımlılıklarını da oluşturucağımızı düşündüğümüzde ciddi bir kaynak israfı anlamına gelecektir.</p><p>Factory method yazdığımızda memory yönetimini nasıl sağlıyoruz? Hiç bir şey yapmayarak. Evet hiç bir şey yapmıyoruz çünkü bütün objeler method içerisinde oluşturulduğu için method bitiminde tüm bu objeler memoryden zaten siliniyor. Factory method kullanmanın bir avantajı daha :)</p><p>Peki <strong>setUp</strong> ve <strong>tearDown </strong>methodlarını kullanmak için hiç mi bir sebep yok? Elbette var.</p><p>Singleton (veya global instance’lar) kullandığımızda <strong>setUp</strong> ve <strong>tearDown </strong>methodları oldukça kullanışlı. Her ne kadar test methodları farklı instance’lar üzerinde çalışsa da test ettiğimiz birim singleton bir class’ı kullanıyorsa teknik anlamda testler birbirinden bağımsız çalışmıyor diyebiliriz. Bu durumda <strong>setUp </strong>methodunda singleton datamızı test için hazırlayıp, <strong>tearDown </strong>methodunda da sıfırlayabiliriz.</p><p>Not: Esasında en güzeli hiç bir birimin singleton veya başka global instance’lara doğrudan bağımlı olmaması. Aksi taktirde paralel test çalıştırma imkanımız olmuyor ama bu da başka bir yazının konusu olsun :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=984462ba3745" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>