<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Pagon GameDev on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Pagon GameDev on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@pagongamedev?source=rss-74a3061fd490------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*E2oETz8h5dFR3lp1L9F15w.jpeg</url>
            <title>Stories by Pagon GameDev on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@pagongamedev?source=rss-74a3061fd490------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 04:15:16 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@pagongamedev/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[เพื่อนโปรแกรมเมอร์ที่ชื่อว่า Growth Hormone มาเพิ่ม Productivity ในการทำงานกัน]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-growth-hormone-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1-productivity-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-cd5bd24a0426?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cd5bd24a0426</guid>
            <category><![CDATA[work]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[developer]]></category>
            <category><![CDATA[health]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 10 Nov 2022 23:26:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-14T23:57:21.622Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BnWJxgnvoP3Itbq9swkDkQ.png" /></figure><h3>เกริ่นนำ</h3><p>บทความนี้อาจจะเปลี่ยนจากเรื่องเทคโนโลยีมาเรื่องสุขภาพกันบ้างครับ การดูแลตัวเองก็เป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้เราสามารถทำงานได้อย่างสบายใจ และเป็นการเพิ่ม Productivity ไปในตัว ซึ่งมีให้พูดหลายเรื่องมากครับ วันนี้จะมาพูดถึงเรื่องการกินกัน</p><p>ทั้งนี้บทความนี้ผมอ้างอิงจากการสังเกตตัวเอง ไม่ได้มีแหล่งอ้างอิงเสริมใดๆ ทั้งหมดนี้อาจจะผิด ดังนั้นสามารถแนะนำแลกเปลี่ยนกันได้ครับ</p><p>บทความนี้ผมเรียบเรียงใหม่จากบทความสั้นๆที่ผมพิมพ์ในเฟส ดังนั้นหากรู้สึกอ่านสะดุดตรงไหน ไม่ต่อเนื่องแนะนำกันได้ครับ</p><h3>มารู้จักกับเพื่อนที่ชื่อว่า Growth Hormone</h3><p>ผมมีเพื่อนคนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนานชื่อว่า growth hormoneหรือ อีกชื่อคือ ฮอร์โมนการเจริญเติบโต</p><p>ซึ่งเพื่อนคนนี้มาเมื่อไหร่ ผมจะรู้สึกทำงานได้มีสมาธิ และ ทำงานได้ดีมากๆ เหมาะกับ Programmer เป็นอย่างยิ่ง</p><p>growth hormone ชื่อบอกว่าเป็นฮอร์โมนการเจริญเติบโต แต่ความเป็นจริงคือเทพแห่งการทำลาย เพื่อให้ก่อเกิดสิ่งใหม่ๆ</p><p>ก่อนจะอธิบายคุณประโยชน์ ผมขอย้อนกลับไปว่าเพื่อนคนนี้จะมาได้ยังไงกันครับ</p><h3>การมาของเพื่อน Growth Hormone</h3><p>ปกติเพื่อนคนนี้จะมาเมื่อร่างกายไม่มีอาหารหรือพลังงานมากเพียงพอต่อความต้องการในหนึ่งวัน จะเกิดขึ้นอย่างเช่นตอนเด็กที่เราต้องโต ซึ่งใช้พลังงานเป็นอย่างมาก</p><p>แต่เมื่อเราหยุดโต ก็จะเกิดขึ้นเมื่อราขาดอาหารหรือพลังงานที่จะซ่อมแซมต่อวัน อาจจะไม่อดอาหารก็ได้ แต่ใช้พลังงานในวันนั้นเยอะเกินไปก็เกิดขึ้นได้</p><h3>ประโยชน์ของเพื่อน Growth Hormone</h3><p>เมื่อร่างกายรู้ว่าพลังงานไม่พอ Growth Hormone โดยจะทำลายเซลล์เก่าๆ หรือคิดว่าไม่มีประสิทธิภาพทิ้งไปเพื่อประหยัดพลังงาน และ เพื่อให้เซลล์ใหม่ๆได้เติบโตขึ้น มาแทนอาจจะเรียกว่าเป็นการ ชำระล้างร่างกาย (detox) นั่นเอง</p><p>ทั้งนี้มันจะกระตุ้นให้เรารู้สึกอยากมีชีวิต และไม่อยากตายขึ้นมาด้วย ตัวนี้ช่วยให้ผมทำงานได้ดีขึ้น เพราะ เราจะรู้สึกเหมือนโดนกระตุ้นอยู่ตลอดอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่มีชีวิตแล้วมันก็ทำงานเต็มที่ในวันนั้น</p><h3>ความอันตรายของเพื่อน Growth Hormone</h3><p>ทั้งนี้ความอันตรายของ growth hormone ก็มีอยู่เหมือนกันโดยนิสัยเพื่อนคนนี้ ชอบทำลายกล้ามเนื้อ และ โปรตีนก่อนเป็นอันดับแรก</p><p>ช่วงเวลาทองของ growth hormone คือช่วงตี 1–2 ผมต้องสะดุ้งตื่นจากความเจ็บปวดร่างกาย ที่เหมือนโดนเข็มแทงตามตัวที่สุดแสนทรมาน รู้สึกเหมือนร่างกายว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย</p><p>ถ้าไม่ได้นอนก็จะรู้สึกเพ้อถึงชาบู หมูกระทะ แซลมอน เพราะเกิดอาการอยากกินเนื้อ</p><p>แต่วิธีนี้แก้ไม่ยาก แค่กินเวย์โปรตีนก่อนนอนให้มันทำลายของเดิมไป แล้วเติมโปรตีนเข้าไปซ่อมแซมของใหม่ก็หายแล้ว</p><h3>เรื่องอาหารที่ต้องกินเพิ่ม</h3><p>ในส่วนของโปรตีน ค่อนข้างหายากในอาหารไทยหรือร้านอาหารตามสั่ง นอกจากไม่ค่อยมีผักแล้วโปรตีนก็น้อย ก็เลยต้องทำกินเอง ไม่ก็เลือกกินเวย์ก็ง่ายดี</p><p>ทั้งนี้ เวย์นมแพง ลองเวย์ถั่วเหลืองก็ได้นะครับ ราคากิโลละร้อยกว่าๆ ในขณะเวย์นม อยู่กิโลละ 500 กว่าๆ ซึ่งเมื่อก่อนเน้นกินไก่ เพราะไก่ถูก ราคากิโลละ 60 บาท เดี่ยวนี้ 110 บาท อย่างแพงเกือบเท่าตัว กว่าจะได้กินลำบากกว่าเวย์ถั่วเหลืองมาก</p><p>แต่ข้อเสียของเวย์ถั่วเหลืองคือติดเค็ม ดังนั้นเขาถึงได้เอามาหมักเป็นซอสเค็ม โชยุ ถั่วเหลืองกัน วิธีแก้ก็ผสมเวย์นม ไม่ก็กินรสดับเบิ้ลช็อคโกแล็ค ช่วยได้</p><p>หลังจากปัญหาด้านโปรตีน ก็ต้องกินพวกวิตามินเสริมด้วย เช่น กินเซนทรัม (วิตามินรวมใน 1 วัน (แต่ก็ไม่ค่อยครบ)), วิตามินซี เพื่อส่งเสริมร่างกาย</p><p>หรือกินไขมันที่มีประโยชน์ เป็นแหล่งก่อเกิดวิตามิน เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันงา น้ำมันมะพร้าว น้ำมันรำข้าว ทั้งนี้ต้องเป็นน้ำมันสกัดเย็นทั้งหลาย</p><p>ถ้าเป็นน้ำมันพวกจากโรงงานธรรมดาๆ ในขั้นตอนผลิตมันจะทำการแยกจนไม่เหลืออะไร แล้วเติมเอาทีหลัง (นึกไม่ออกนึกถึง น้ำผลไม้สกัดเข้มข้น concentrated juice คือเหลือแต่น้ำตาลเป็นน้ำหวาน(มากๆ) กลิ่นผลไม้แทน )</p><p>เท่าที่ผมเข้าใจ หลักการทำงานคร่าวๆ<br>วิตามินเป็นพลังงานให้สมองสร้างโฮโมน &gt; สมองปล่อยโฮโมนเป็นดั่งคำสั่งควบคุมร่างกาย &gt; ส่วนร่างกายได้รับโฮโมนทำตามคำสั่ง (แต่ถ้า บางทีโดนคำสั่งถี่ๆ ร่างกายจะรวนแล้วไม่ได้ประสิทธิภาพ บางทีได้ผลตรงกันข้ามก็เยอะ เลยต้องมีการคุมการพักผ่อน)</p><p>ส่วนที่นิยม กระตุ้นเผาผลาญ ก็มีชาดำ กินตอนทำงาน หรือ ออกกำลังกาย กระตุ้นทำงานและเผาพลาญให้ร่างกาย</p><p>กับอีกอย่าง คือ น้ำส้มสายชูแอปเปิ้ล หรือ ชื่อ Apple Cider Vinegar ทั้งนี้ซื้อมั่วๆไม่ได้ ต้องมีคำว่า Mother ด้วย นอกจากช่วยเรื่องย่อยอาหาร ย่อยโปรตีน ยังทำให้หยุดหิวได้ดีเอามากๆ (คือคิดว่าหิวพร่ำเพรื่อไม่เป็นเวลาไม่ไหวแล้วก็กินจะหายหิวดีมาก) กินตื่นนอนและก่อนนอน (เขาว่าให้กินวันละ 2–3 ครั้ง)</p><p>//เพิ่มเติม จากทางบ้าน มีผู้อ่านแนะนำมา การอดอาหารช่วงแรก หากจัดการไม่ถูกต้อง อาจจะทำให้เกิดอาการขาดเกลือ ซึ่งสำคัญพอๆกับน้ำ ทำให้ร่างกายอ่อนเพลียได้ ดังนั้นสามารถดื่มน้ำผสมเกลือเพื่อเติมเต็มส่วนนี้ได้ครับ</p><h3>สรุป​ (มั้ง?)</h3><p>จะว่ายังไงดี ร่างกายคนเราจะทำงานได้ดีเมื่อตอนหิว แม้แรกๆ จะรู้สึกหงุดหงิด แต่พอผ่านไป จะรู้สึกสบายตัวแทน</p><p>แต่แบบที่ผมเผลอคือนิสัยเสียกินบุฟเฟต์เยอะๆ มันทำให้ผมรู้สึกไม่อยากทำงานแล้วอยากนอนตลอดเวลา</p><p>Growth Hormone จะคอยสร้างความแจ่มใสให้เราทำงาน ทั้งนี้ต้องอดอย่างพอดีและออกกำลังกายอย่างพอดี ไม่งั้นจะล้าจนทำงานไม่ออก</p><p>ในส่วนของ growth hormone น่าจะจบตรงนี้</p><h3>นอกเรื่อง IF : Intermittent Fasting ใจความสำคัญของ IF และความอันตรายของการอดอาหาร</h3><p>ทั้งนี้การที่ผมรู้สึกทำงานได้ดี รู้สึกมีพลังงานมันอาจจะมีปัจจัยอย่างอื่นเสริมด้วย</p><p>อย่างเช่นที่ผมทำ คือการทำ IF หรือ Intermittent Fasting ก็คือการมีการกินเป็นช่วงเวลาแล้วก็มีแบบไม่กินเลยเป็นช่วงเวลา</p><p>ปกติเขาจะแบ่งเป็นเวลากินโดยกินวันละมื้อหรือ 2 มื้อ ในเวลา 8 ชม. อด 16 ชม. เป็นเวลากำลังดีหากเริ่มต้นทำ</p><p>บางทีก็กิน 4 ชม. อด 20 ชม. หรือโหดๆ กิน 1 ชม. อด 23 ชม. ซึ่งผมทำยังพอรู้สึกปกติ แล้วแต่สะดวกขอให้อดประมาณ 16 ชม. (บางคนอดข้ามวันก็มี แต่ผมไม่เคย เพราะโหดเกินไป)</p><h3>ใจความสำคัญของ IF : Intermittent Fasting</h3><p>ทั้งนี้ if ก็มีหลักการของมันอยู่ ไม่ใช่แค่อดอย่างเดียว จริงๆ ไม่ต้องทำ if ยุ่งยากก็ได้ ถ้ารู้หลักการ มันเป็นการเล่นกับอินซูลีน และ พลังงานต่อวัน</p><p>โดยผมสรุป ใจความหลักๆอยู่ 3 ข้อทำให้ IF เห็นผล</p><p>1. โดยกินเฉพาะเวลากินจริงๆ ไม่กินจุบจิบ (ไม่อดอาหารก็ลดได้ระดับนึงแล้วอันนี้) เรื่องนี้ทำให้อินซูลีนได้พักผ่อน ถ้ากินพร่ำเพรื่อ มันจะด้อยคุณภาพ เผาผลาญแย่ ส่งผลตรงกันข้าม แต่พอกินเป็นเวลา อินซูลีนทำงานได้เต็มที่ ร่างกายมันจะทำงานได้อย่างเป็นประสิทธิภาพ</p><p>2. กระเพาะได้พักผ่อน ปกติผมเป็นคนกินเยอะ ร่างกายต้องเอาพลังงานไปเผาพลาญย่อยอาหารที่กิน และ กักตุนพลังงาน ยิ่งกินถี่ก็ก็เสียพลังงานกับย่อยอาหารไม่หยุด ทำให้ผมรู้สึกง่วงเอามากๆ พอกระเพาะมีโอกาสว่าง ร่างกายก็จะได้พลังงานกลับคืนมา ทำให้รู้สึกมีพลังงานจากใหนมาก็ไม่รู้ ทำให้รู้สึกระปรี้กระเปร่า</p><p>3. ควบคุมปริมาณอาหารในแต่ละวัน บางคนไม่ต้องอดก็ได้ ก็คุมอาหารต่อมื้อเอา ที่เรียกว่า diet (จริงๆเรื่องนี้คนญี่ปุ่นก็สอนไว้ ในชีวิตประจำวันแบบว่า อย่ากินให้อิ่มเกินไป)</p><p>แต่ผมสะดวก if เพราะกินอิ่มเป็นมื้อๆ แล้วอดเอา รู้สึกมีความสุขกว่า คือมันคุมง่ายดี เวลากินก็กิน จะได้จบๆ ไม่ต้องมีซีเรียสว่ามื้อนี้เยอะมั้ย น้อยมั้ย (แล้วแต่สะดวกคน)</p><p>สรุป คือกินอาหารให้น้อยกว่าความต้องการของ 1 วัน ก็เพียงพอแล้ว แต่ทั้งนี้อย่ากินน้อยเกินไปจนเป็นผลเสีย แค่น้อยกว่า นิดๆหน่อย วันละ 10% ก็เห็นผลแล้ว</p><p>เรื่องนี้ต้องไปคำนวณและวิเคราะห์พฤติกรรมตัวเองดู<br>อย่างผมเป็นโปรแกรมเมอร์ วันๆนั่งๆนอนๆ นั่งทำงานเป็น 15 ชม แทบไม่ออกจากห้อง ผมคิดว่ากินข้าวประมาณ มื้อครึ่ง กำลังดี (มื้อแต่ละคนไม่เท่ากัน บางทีมื้อนึงของผมก็กับข้าว 2–3 อย่าง)</p><p>หลักๆประมาณ 3 ข้อนี้</p><h3>ความอันตรายของการอดอาหาร</h3><p>ทั้งนี้ IF จะขาดประสิทธิภาพมาก ถ้าไม่ออกกำลังกายควบคู่ด้วย อาจจะเรียกว่าโยโย่ดีไหมนะ</p><p>ถ้าเรามัวแต่อดๆ แต่ไม่ทำอะไรเลย ร่างกายก็คิดว่าเราต้องจำศีลเอาตัวรอด โดยการ กินอะไรก็ตุนให้หมดไม่เอามาใช้ ทำให้ก่อเกิดโยโย่เอฟเฟ็ค</p><p>ถ้าเราออกกำลังกายนิดหน่อยควบคู่ด้วย ร่างกายจะได้รู้ว่าเราจำเป็นต้องใช้กำลังเอาชีวิตรอดนะ มันถึงจะไม่กักตุน</p><p>ทั้งนี้อย่าอดมากจนเกินไป มากจนสมองเบลอ มากจนทรมาน คือถ้าทำแล้วมันทำได้ไม่นานไม่ต่อเนื่อง เราจะเสียกล้ามเนื้อเยอะเกินไปด้วย</p><p>ปกติผมก็จะใช้ตาช่างที่มันวัดกล้ามเนื้อได้ตลอด เดี่ยวนี้ในตลาดมีหลายเจ้าไม่แพง ถึงมันจะมีความคลาดเคลื่อน 10–20% ก็ตาม และมีปัจจัยอื่นๆอย่างเช่น ตัวเปียก ท้องอิ่มท้องหิว แต่ก็เชื่อถือได้ระดับนึง</p><p>เสริมอีกนิด กระเพาะเป็นสิ่งมหัศจรรย์ สามารถขยายและหดได้ ถ้าเรากินเยอะเป็นกระจำ จะทำให้กระเพาะใหญ่ตลอดเวลา แต่ถ้าเรากินน้อยๆ กระเพาะก็จะหดเล็กลงทำให้เราอิ่มเร็วไปด้วย แต่เราต้องค่อยๆปรับตัว</p><p>ของผมก็จะมีช่วงเวลาที่ผมเรียกว่า ขยายกระเพาะ กับ ช่วงเวลาที่หดกระเพาะ มันจะรู้สึกได้</p><h3>สรุปสุดท้าย</h3><p>ท้ายที่สุด ผมคิดถึงเพื่อน Growth Hormone มากๆ มันทำให้ผมมีชีวิตชีวา</p><p>แต่ผมไม่ค่อยเจอเพื่อนคนนี้บ่อยๆ มันอาจจะเพราะผมไม่สามารถรักษาสมดุลของการเป็นโปรแกรมเมอร์ด้วย บางทีได้อย่างก็เสียอย่าง</p><p>ผมไม่สามารถ อดอาหาร ออกกำลังกายหนัก แล้วก็ทำงานที่ใช้สมองคำนวณหนักในเวลาเดียวกันได้</p><p>แบบว่า อดอาหารหนักหัวโล่งเบลอ ออกกำลังกายหนักปวดตัวไม่หยุดไม่มีสมาธิ ท้ายสุดทำงานเขียนโค๊ดไม่ออกผมเลยต้องรักษาสมดุล การงานและสุขภาพ ยอมให้สมองทำงานไม่เต็มที่นิดๆหน่อยแต่โฟกัส แล้วรักษาสุขภาพด้วยไปในตัว</p><p>แต่ก็จะชอบเจอสถานะการณ์แปลกๆ เช่นยิ่งงานด่วนงานเร่ง นั่งปั่นงานอดหลับอดนอน ทำให้ผมเสียตารางเวลาที่ผมทำมา ทำให้คุมอาหารได้ไม่ดี</p><p>แต่ตอนที่ผมสมัครเป็นทหารเกณฑ์ ผมลดได้ 16 กิโลสบายๆ ใน 1 เดือน เพราะงานมันสอดคล้องกัน</p><p>โดยเดือนนี้พึ่งกลับมาคุมอาหารได้ไม่นาน เลยเริ่มจากควบคุมการกิน ลดกระเพาะ เรียกเพื่อน Growth Hormone กลับมา</p><p>เดี่ยวอนาคตต้องจัดการเรื่องการออกกำลังกาย ต่างๆด้วย แต่ตอนนี้น้ำหนักเกินร้อย มันออกอะไรมากก็ไม่ค่อยได้ เพราะน้ำหนักเยอะเกินไปทำให้บาดเจ็บ ต้องลดน้ำหนักระดับนึงคอยวางแผนต่อไป ก็ให้กำลังใจตัวเองแล้วสู้ๆต่อไป</p><h3>ท้ายสุด</h3><p>ทั้งนี้ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงจุดนี้ และขอให้สุขภาพในการทำงานแข็งแรง เขียนโปรแกรมได้ยาวๆ โดยไม่เป็นโรคใดๆนะครับ</p><p>หากชอบก็สามารถมาแสดงความเห็นเพิ่มเติมได้ที่กระทู้ของบริษัท</p><p><a href="https://www.facebook.com/TanglokInteractive/posts/pfbid0jTQc5NkEUGD7vzPrjhQFKDuXaBJDwFJ1pwBxceTaoCCV1K4K2xg2dpkQbgJfUjKgl">登录或注册即可查看</a></p><p>หรือเฟสของบริษัทได้ครับ</p><p><a href="https://www.facebook.com/TanglokInteractive">登录或注册即可查看</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cd5bd24a0426" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-growth-hormone-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1-productivity-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-cd5bd24a0426">เพื่อนโปรแกรมเมอร์ที่ชื่อว่า Growth Hormone มาเพิ่ม Productivity ในการทำงานกัน</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[วิธีรับมือ Dev มือใหม่ เวลาใช้ Axios]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD-dev-%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89-axios-1d5f7e2e203b?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1d5f7e2e203b</guid>
            <category><![CDATA[axios]]></category>
            <category><![CDATA[backend]]></category>
            <category><![CDATA[rest-api]]></category>
            <category><![CDATA[web-development]]></category>
            <category><![CDATA[frontend]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Jul 2022 05:57:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-25T05:09:54.116Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*6FOgD2hwj7VMUp0sY0dvDQ.jpeg" /></figure><p><strong>*หมายเหตุ</strong> ตอนนี้พยายามเขียนบทความให้มากขึ้น เลยพยายามเขียนให้เร็ว อาจจะมีการตกล่นอะไร โปรดแจ้งได้เลยนะครับผมจะแก้ไขให้เร็วที่สุด</p><h3>ปัญหาจากมือใหม่เวลาใช้ Axios</h3><p>ผมคิดว่าสำหรับผู้พัฒนาเว็บไซต์ คงไม่มีใครไม่รู้จัก Axios [<a href="https://axios-http.com/docs/intro">axios-http.com</a>] วิธีใช้ก็แสนง่ายตามตัวอย่างใน <a href="https://axios-http.com/docs/example">Document</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/757/1*zxv_Wps3t3PItvCYIG0KaA.png" /></figure><p>สรุปสั้นๆ Axios จะ ส่งค่าทุกอย่างในรูปแบบ Promise ถ้า Status 200 ก็ลง Then นอกเหนือจากนั้น ก็ลง Catch</p><p>ซึ่งก็ดูปกติดี… แต่เดี่ยวก่อน…</p><h3>ปัญหาแรก</h3><p>คือ Axios เอานอกเหนือจาก Status 200 ลง Catch หมดนี่ล่ะครับ</p><p>ซึ่ง Backend ที่ดีจะไม่ได้ใช้แค่ Status 200 ในการส่งค่ากลับมายัง Frontend</p><p>และใน Error ก็มี ข้อมูล Response ส่งกลับมาเตือนผู้ใช้ด้วยด้วย อาทิเช่น บอกว่า คุณใส่ password ผิด , email นี้มีคนใช้แล้ว , ไม่มีข้อมูลที่คุณค้นหา</p><p>เราเรียกว่า Error Response มันคือค่าที่ส่งกลับมาปกติ แต่มันอยู่ใน error.response แทน</p><p>ขอยืมรูปตัวอย่างจากบทความคุณ Brian Mulloy จะเห็นได้ว่าต่อให้ 200 , 400 ก็มี Response ที่ Backend พยายามส่งมาอยู่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/0*pX1VuByeRYL0WcfD.png" /><figcaption><a href="https://cloud.google.com/blog/products/api-management/restful-api-design-what-about-errors">https://cloud.google.com/blog/products/api-management/restful-api-design-what-about-errors</a></figcaption></figure><p>แล้วผู้พัฒนามือใหม่ชอบลืมจัดการตรงนี้ โดยไม่ได้สนใจว่า Error นั้นมี Response หรือไม่ จากมี Response กลายเป็น Error แบบไม่มี Response ทั้งหมด ย้ำรูปนี้อีกที Error ทั้งหมดก็คือ Error</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/675/1*Z9UA29OldZoo54XKxNDs2w.png" /><figcaption>ย้ำรูปนี้อีกที Error ทั้งหมดก็คือ Error</figcaption></figure><h3>ปัญหาที่ 2</h3><p>ที่จะชอบเกิดกับมือใหม่ คือ Try-Catch Hell แปลตามตัว ขุมนรก Try-Catch โดยการเอา Logic ยาวๆ ไปใส่ไว้ใน Try (ก็ตัวอย่างทางการแนะนำมา) มีปัญหาอะไรก็ Try Catch วนไป ดังตัวอย่าง</p><pre>try {<br>  const response = await Axios.get(url); </pre><pre>  // ... โค๊ด Logic ซัก 100 บรรทัด</pre><pre>  try {</pre><pre>    // มีปัญหาซักอย่าง เลยต้อง Try-Catch <br>    const data = helperFunction(response);</pre><pre>    try {</pre><pre>      // มีปัญหาซักอย่างก็ Try-Catch Hell วนไป<br>      showData(data);<br>    } catch (error: any) {<br>      //...<br>    }</pre><pre>  } catch (error: any) {<br>      // ...<br>  }</pre><pre>} catch (error: any) {<br>  console.log(error);<br>}</pre><p>พอเกิด Catch จาก Axios ฝั่งผู้พัฒนามือใหม่ก็ชอบ Try Catch แบบเหมาคลุม Logic แบบยาวๆมากๆ แล้วก็ชอบทำ Try-Catch ซ้อนไปเรื่อยๆด้วย</p><p>ซึ่ง Try Catch เวลามันพัง มันจะย้อนโค๊ดกลับไปทีละบรรทัด เหมือนย้อนเวลา แล้วยิ่งบรรทัดเยอะเท่าไหร่ก็จะยิ่งหน่วงมากๆครับ แบบ Response เร็ว แต่ Error ดันรอเป็น 10 วินาทีก็มีกันเลยทีเดียว</p><h3>วิธีแก้ปัญหา</h3><p>ผมเลยต้องเขียน Function Helper ไว้ให้ใช้ ซึ่งหน้าตาจะประมาณนี้ครับ โดยดึงแนวความคิดของ Golang มา ที่จะส่งค่า Response ไปพร้อมกับ Error กลับไป</p><pre>// โยน Axios Promise เข้ามาได้เลย<br>export const helperAxiosAPI = async (promiseAPI: any) =&gt; {<br> return promiseAPI.then(<br> (response: any) =&gt; {</pre><pre>// ถ้าผ่าน ก็ส่ง response กลับไป ไม่ส่ง response.data เพื่อให้ dev เช็ค status กับ header ได้<br>    return { res: response, err: null };<br> }<br> ).catch((error: any) =&gt; {</pre><pre>// ถ้าไม่ผ่านแต่มี response.data ก็นับว่าเป็น response อยู่แล้วค่อยเอา response ไปเช็คข้างในอีกที <br>   if (error.response &amp;&amp; typeof error.response.data == &#39;object&#39;) {</pre><pre>      // ไม่ส่ง response.data เพื่อให้ dev เช็ค status กับ header ได้<br>      return { res: error.response, err: error };<br>   }<br>   <br>   // อันนี้ Error เพียวๆเลย Res ก็ไม่มี<br>   return { res: null, err: error };<br> });<br>};</pre><p>// พอดีลองเขียนสดน่าจะประมาณนี้ พอดีตัดส่วนที่ช่วยเหลือผู้พัฒนา จากตัวจริงไปพอสมควร เหลือแต่ส่วนหลักๆ ยังไม่ลอง Compile ถ้าผิดยังไงแจ้งได้ขออภัยครับ</p><p>โดยวิธีใช้</p><pre>// โยน Axios ลงไปได้เลย ไม่ต้อง await 2 รอบ<br>const { res, err } = await helperAxiosAPI(Axios.get(&#39;url&#39;));</pre><pre>// ถ้า Error แล้ว ไม่มี Response ก็ให้แสดง Error<br>if (err &amp;&amp; !res) {<br>   console.log(&#39;err&#39;, err);<br>   return null<br>}</pre><pre>// ถ้าไม่มีข้อมูลกลับมาเลย แสดงผลอะไรซักอย่าง (มีหรือไม่มีก็ได้แล้วแต่ Logic)<br>if(!res){<br>  console.log(&quot;Not Have Data&quot;);<br>  return null<br>}</pre><pre>// ข้อมูลที่ต้องการ<br>console.log(&quot;Success:&quot;,res);</pre><p>หรือคนที่ชอบ throw คือโยน Error ให้ Middleware จัดการ ก็</p><pre>const { res, err } = await helperAxiosAPI(Axios.get(&#39;url&#39;));</pre><pre>// ถ้า Error แล้ว ไม่มี Response ก็ให้แสดง Error<br>if (err) {<br>  throw err<br>}</pre><pre>// หรือจะ​ throw เฉพาะ Error จริงๆ<br>if (err &amp;&amp; !res) {<br>  throw err<br>}</pre><pre>// ที่เหลือ เหมือนเดิม<br>if(!res){<br>  console.log(&quot;Not Have Data&quot;);<br>  return null<br>}</pre><pre>// ข้อมูลที่ต้องการ<br>console.log(&quot;Success:&quot;,res);</pre><p>เท่านี้ Axios ก็จะอ่านง่ายและดูดีขึ้นทันตาเห็นเลย ไม่มี Try-Catch Hell , Promise Hell , If-Else Hell ตรงไปตรงมาแบบ Golang</p><h3>เพิ่มเติม อีกวิธีที่ใครคิดว่า Helper เกะกะลูกตา</h3><p>มีคนแนะนำการใช้ <a href="https://axios-http.com/docs/interceptors">interceptors</a> เข้าช่วยใน axios เองจะได้ไม่มี function ครอบ</p><pre>axios.interceptors.response.use( (res) =&gt;{<br> return {res: res , err: null};<br>}, (error)=&gt; {<br>  if(error.response &amp;&amp; typeof error.response.data == &#39;object&#39;){</pre><pre>// ไม่ส่ง response.data เพื่อให้ dev เช็ค status กับ header ได้<br>    return { res: error.response, err: error };<br>  }<br>  return {res: null , err: error}<br>});</pre><pre>// เวลาใช้ก็เรียกได้เลย<br>const { res, err } = await Axios.get(&#39;url&#39;);</pre><h3>สรุป ทำไปทำไม ทำแล้วได้อะไร</h3><p>เนื่องจากมือใหม่ หรือ Junior มักจะทำงานแบบ Best Case Only ทำก่อนแก้ทีหลัง พอทำๆไป โค๊ดก็สุม คนที่มาทำต่อก็เข้าใจยาก โดยทำเพื่อ</p><ol><li>เบาแรง Dev ลดโค๊ดที่ใช้ซ้ำซาก จะได้น้อยลง จะได้เอาเวลาไปสนใจเฉพาะ Business Logic ต่างๆ แค่ส่วนนี้ก็เยอะแล้ว และถ้าไม่ใช้ก็ดีกว่าไม่มีเดฟไม่ต้องเอา res ที่ทำมาใช้ต่อก็ได้</li><li>ลดการทำ Hell รูปแบบต่างๆ พอปล่อยให้ Dev มือใหม่จัดการเอง คือเละครับ เขียนแบบไม่ติด Hell ไม่เป็น กว่าจะเป็นต้องเจ็บตัวมาเยอะ ผมเลยดักไว้ก่อนไปเลย</li><li>จากข้างต้นทำให้อ่านง่ายขึ้น เผื่อคนที่มาทำต่อจะได้ไม่ต้องมาปวดหัว</li><li>ทำ Function เพื่ออำนวยความสะดวกเพิ่มทีหลังได้ ที่จริงๆ ตรง helperAxiosAPI ไม่มั่นใจ ไม่ได้ compile ลอง เพราะตัดทอนส่วนที่ช่วยต่างๆ เช่นเช็ค Validate Request , Pagination , Noti , Log ต่างๆ ที่ทำไว้เหลือเฉพาะส่วนสำคัญครับ</li></ol><p>ถ้าชอบยังไงฝากแชร์ฝากแสดงความคิดเห็นหน่อยนะครับ<br>หรือฝากถูกใจเพจเฟสบุ๊คบริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด ได้นะครับ<br>ขอบคุณครับ</p><p><a href="https://www.facebook.com/TanglokInteractive/">บริษัท ต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ</a></p><h3>เพิ่มเติม สำหรับคนสงสัยเรื่อง Try-Catch</h3><p>เมื่อ Try-Catch ซ้อนกันหลายๆชั้น ถ้าชั้นที่ลึกสุด ดักได้แล้ว ชั้นบนๆ ก็ควรจะไม่ Catch ใช่หรือเปล่า จะช้าได้ไง</p><p>ใช่ครับ แต่ทั้งนี้ บางคน Catch แล้ว Throw Error ใหม่ขึ้นไปข้างบนเรื่อยๆ พออยู่บนสุด จะเข้า Middleware ที่จัดการ Error ให้สวยๆ ตัวอย่าง</p><pre>catch(error: any){</pre><pre> throw new Error(“Not Have Data”);</pre><pre>}</pre><p>อัจฉริยะสุดๆ ทีนี้ย้อนกันมันเลยครับ ต้องมาดักอีกว่า Error จริง หรือ Error ที่ออกแบบเอง แล้วเราก็ไม่แน่ใจว่า Dev จะครอบ Try Catch สั้นสุดไหม ครอบยาวๆ ก็หน่วงยาวๆครับ</p><h3>เพิ่มเติม 2</h3><p>มีท่านนึงถามในกระทู้ มีโจทย์ ถ้าต้องทำ act1–3 จะสำเร็จหรือไม่ค่อยทำ act4 ตาม แบบข้างล่าง</p><pre>try {<br>  await act1()<br>  await act2()<br>  await act3()<br>} catch (e) {}<br>await act4()</pre><p>แล้วทำเป็น เช็ค error โดยใช้ If แบบนี้มันไม่เป็น If-Else Hell หรือครับ</p><pre>let err1 = await act1()<br>  if (!err1) {<br>    let err2 = await act2()<br>    if (!err2) {<br>      await act3()<br>    }<br>  }<br>await act4()</pre><p>ซึ่งจริงๆสามารถแก้ได้ครับเป็น</p><pre>let err1 = await act1()<br>if err1 return act4()</pre><pre>let err2 = await act2()<br>if err2 return act4()</pre><pre>let err3 = await act3()</pre><pre>await act4()</pre><p>สังเกตว่าอ่านง่ายกว่าเดิมเยอะเลยครับ หรือถ้าไม่ติดเรื่องต้องเช็ค Error ก็ปล่อยผ่านก็ได้ครับ จะได้ Error รัวๆ อยากเช็คก็เช็คทีเดียว</p><pre>let err1 = await act1()<br>let err2 = await act2()<br>let err3 = await act3()</pre><pre>let err4 = await act4()</pre><p>ขอบคุณครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1d5f7e2e203b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD-dev-%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89-axios-1d5f7e2e203b">วิธีรับมือ Dev มือใหม่ เวลาใช้ Axios</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บริษัทยุคใหม่ “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” มาร่วมสร้างวัฒนธรรมองค์กร และ (Software) Process…]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-software-process-86b0db929442?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/86b0db929442</guid>
            <category><![CDATA[digital-transformation]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[agile]]></category>
            <category><![CDATA[development]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Jan 2020 10:24:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-31T09:45:50.241Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>บริษัทยุคใหม่ “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” มาร่วมสร้างวัฒนธรรมองค์กร และ (Software) Process ที่ทุกบริษัทควรจะรู้</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*D2EeNIBw_Kz0eOHR87R1UA.jpeg" /></figure><h3>เกริ่นนำ</h3><p>สวัสดีปีใหม่ครับ บทความนี้เป็นบทความแรกของปี โดยบทความนี้ผมพึ่งเขียนเกือบ 2 ชม. ยาวมากนะครับ แต่คิดว่าคนไม่มีความรู้ก็อ่านรู้ก็อ่านรู้เรื่องครับ</p><p>โดยเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับบริษัทยุคใหม่ ในยุค Digital Transformation<br>ที่บริษัทเริ่มให้ความสำคัญกับ “คน” มากขึ้นครับ</p><p>*หากผิดพลาด ตกหล่นบกพร่องประการใด บอกได้ครับ เพราะปกติผมชอบเอาประสบการณ์ มาแปลงเป็นทฤษฏีของผมเอง เลยไม่ได้ไปอ้างอิงหรือค้นคว้าของคนอื่นเลย ค่อนข้างเป็นทฏษฏี ที่มีความสดอยู่เยอะครับ</p><h3>Digital Transformation คืออะไร</h3><p>หากใครไม่รู้จัก มันคือการเปลี่ยนแปลงให้ทันโลก</p><p>หากอยู่เฉยๆมีแต่ตายกับตาย เนื่องจากมีสิ่งที่เรียกว่า Disrupt (การก่อกวนจากการเปลี่ยนแปลง) ที่ทำให้อยู่ไม่ได้</p><p>เช่น เดี่ยวนี้จ่ายเงินผ่านพร้อมเพย์ ทำให้คนไม่พกเงินสด (Disrupt) ทำให้ธนาคารอยู่ไม่ได้ต้องปิดสาขา การที่จะอยู่ได้ ก็เปลี่ยนแปลงตัวเอง (Transform) มาเน้นเกี่ยวกับออนไลน์และมือถือมากขึ้น</p><p>หรือ คนดูหนังฟังเพลงอ่านหนังสือผ่านเน็ต (Disrupt) ทำให้ ร้านเช่าหนังสือ วิดีโอ เทป ตายลง</p><p>การที่ไม่ตายจากการ Disrupt เราจะต้อง Transform ตัวเอง แต่พอ Transform ไปจะเป็นการ Disrupt คนอื่นที่ยังไม่ Transform เป็นวัถจักรไป</p><h3>การ Digital Transformation ในบริษัทยุคใหม่</h3><p>การให้คนทำงานหนักๆ นานๆ แล้วคิดว่างานจะออกมา เยอะมาดี มันล้าสมัยไปแล้ว มันใช้ไม่ได้ผล เพราะคนเราไม่ใช่เครื่องจักร ที่ป้อนงานเยอะๆ แล้วจะได้งานออกมาตามที่เราต้องการ</p><p>เพราะเป็นคนและมีหัวใจ เราจึงมีประสิทธิภาพการทำงานมีขึ้นมีลงตลอดทั้งวัน คนเรามีช่วงเวลา Prime Time (เวลาที่ทำงานได้ดีที่สุด) วันหนึ่งมีได้ไม่กี่ชม และช่วงที่สมองทำงานได้ไม่ดี และปัจจัยอื่นๆ ที่มาคอยก่อกวน ในช่วงที่ควรทำงาน แต่ดันไม่ได้ทำงาน หรือมีอะไรมาให้สะดุด มาแทรก ทำงานช่วงไม่เหมาะสม ความเมื่อยล้าสะสม และสภาพจิตใจ มีความไม่อยากทำ ทำออกมาได้ไม่ดีเป็นต้น</p><p>สมัยใหม่ที่ชาญฉลาด ไม่ใช่การทำงานที่สอนให้รักสบาย แต่เป็นการจัดการเวลา และมีความรับผิดชอบต่องานได้ดีขึ้น จะทำให้ทำงานด้วยที่เวลาน้อยลง แต่ได้งานที่มากขึ้น งานออกมาดีกว่า ใส่ใจกว่า มีอนาคตกว่า แม้ว่าสวัสดิการ จะอำนวยแค่ไหนก็ตาม</p><h3>หลุมพรางบริษัทที่ไม่เข้าใจการ Transform</h3><p>ซึ่งผมถามมาหลายคนแล้ว เขายังไม่เข้าใจว่าจะ Transform (เปลี่ยนแปลงไปอีกขั้น) บริษัทให้ดีขึ้นได้อย่างไร</p><p>และตกหลุมพรางที่ว่า ถ้าอยากให้คนในบริษัทมีชีวิตที่ดีขึ้น ต้องลงทุนสูง โดยบริษัทจะต้องมีออฟฟิศหรูๆ มีนั่นมีนี่ ถึงจะทำได้ โดยบริษัทเล็กๆ ใหม่ๆ ไม่มีทางทำได้</p><p>ซึ่งผมเรียกว่าเป็นการจัดลำดับความสำคัญที่ผิด</p><p>มันคือ สิ่งสำคัญ แต่ <strong>“ไม่เร่งด่วน”</strong> มันไม่ใช่สิ่งแรกที่เราต้องแก้</p><p>อย่างสุภาษิตที่ว่า <strong>“คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก”</strong></p><p>เป็นสิ่งที่ <strong>“สำคัญ และ เร่งด่วน”</strong> คือแก้ปัญหาความ <strong>“คับใจ”</strong></p><p>*ที่สำคัญ มันไม่ใช้ <strong>“__เงิน__”</strong> เป็นหลัก ขีดเส้นใต้เลย แต่ต้องเปลี่ยนความคิด และต้องคิดใหม่ทำใหม่ทั้งหมด</p><p>อย่างบริษัทที่ผมทำอยู่ ที่เริ่มเห็นมีสวัสดิการดี ที่มีออฟฟิศใหม่ มันเป็นสิ่งที่มาทีหลัง ไม่ใช่สิ่งแรกที่ผมตัดสินใจมาทำที่นี่ สิ่งที่ผมตัดสินใจเพราะที่นี่เริ่มต้นด้วย วัฒนธรรมองค์กรที่ดี</p><p>เมื่อเรามีวัฒนธรรมองค์กรที่ดี ผลลัพธ์ที่ดี และสวัสดิการที่ดีก็จะตามมา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*J-EL5liCrz-fBX47rfjTcQ.jpeg" /><figcaption>เทศกาล คริสมาสต์ ที่ทุกคนช่วยกัน ออกความคิด และ ทำมันขึ้นมา มันสนุกเพราะเราร่วมใจกันทำ</figcaption></figure><p>หากใครนึกภาพ บริษัทที่ Transform ไม่ออก ให้นึกถึงระบบ ข้าราชการ แล้วคิดตรงกันข้ามทั้งหมด ระบบพัฒนาอย่างต่อเนื่อง มีความยืดหยุ่น เปลี่ยนแปลงได้อยู่เสมอ โปร่งใส ไม่มีลำดับชั้นไม่มีเจ้านาย ไม่มีลูกน้อง ปรึกษาได้ดั่งพี่น้อง ไม่มีการเมือง ไม่ใช่การทำตามสั่ง เป็นที่เรามีพื้นที่ มีสิทธิ์มีเสียงตัดสินใจ ไม่มีสิ่งที่เราต้องคาใจปิดบังอะไร ไปทำงานแล้วมีพลังใจในทุกๆวัน ยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกดี ไม่มีความรู้สึกหมดพลังไม่อยากทำงาน ต้องไปเติมพลังใจจากที่อื่น เพื่อมาสู้กับปัญหาการทำงานในแต่ละวัน</p><p>ผมเชื่อว่าต้องมีบางคนคิดว่ามันคือเรื่องเพ้อฝันแน่ๆ จะเป็นไปได้ยังไง ถ้าไม่รวยก็ต้องบ้าแน่ๆ เรามาลองฟังกันดูว่าเราจะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ผมเชื่อว่าทุกคนก็ทำได้ หากมี 2 สิ่ง คือ วัฒนธรรมองค์กรที่ดี และ (Software) Process</p><h3>ข้อดีของ นักพัฒนา Software คือการมีชุมชนที่แข็งแรง</h3><p>ข้อดีอีกอย่างหนึ่งของนักพัฒนา Software คือมีชุมชน (Community) ที่ดีและช่วยเหลือกันมีกิจกรรมให้เราสามารถพบปะกันได้ทุกเดือน ที่คอยเติมพลังให้แก่กันเพื่อไปข้างหน้า</p><p>คือเคยไหมที่เรามีโอกาส มีพื้นที่ มีกิจกรรม สามารถคุยกับบริษัทคู่แข่งได้อย่างสบายใจ CTO , CEO แต่งตัวสบายๆ เสื้อยืดรองเท้าแตะ เดินตัวปลิว สามารถคุยได้ดั่งพี่น้อง เลิกกิจกรรมไปสังสรรค์กัน หรือไปเข้าร่วมแจมกิจกรรมต่างบริษัท</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3uD0n8_HYBwoCyPD08Jl9w.jpeg" /><figcaption>ไปร่วมแจม แชร์ความรู้ต่างบริษัท</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Tuwls3m9fO2gA81NNGVveA.jpeg" /><figcaption>ทุกเดือนแต่ละบริษัท หรือร่วมกันจัดกิจกรรมแชร์ความรู้ได้พบปะกัน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*24v1XCFE03lZ1KWpCV4RAQ.jpeg" /><figcaption>ท้ายกิจกรรม มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกัน</figcaption></figure><h3>วัฒนธรรมองค์กร</h3><p>ดังนั้นสิ่งแรกที่สำคัญที่สุดคือ ทำให้คนที่อยู่ได้สบาย”ใจ” และเป็นส่วนหนึ่ง เป็นบริษัทของเรา บรรยากาศที่อยู่แล้วสบายใจ และมีอนาคต ผมเรียกบรรยากาศการทำงานแบบนี้ว่า “วัฒนธรรมองค์กร”</p><p>ทำงานด้วยความสบายใจ ทุกๆวันมีพลังในการทำงาน มาทำงานยิ่งได้พลัง ทำแล้วสนุก ผมเรียกว่าการทำงานอย่างมี Passion (ทำงานอย่างมีพลัง และสามารถส่งต่อพลังให้คนอื่นได้)</p><h3>ก้าวแรกจะเกิดวัฒนธรรมที่ดีอยู่ที่การเปิดใจของผู้บริหาร</h3><p>ที่แน่ๆอันดับแรกผู้บริหารมิวิสัยทัศน์ที่เปิดกว้างหรือเปล่า ยอมรับจริงๆไหมที่จะฟังความเห็นและ เปลี่ยนแปลง</p><p>ไม่ใช่แค่รับฟังแบบหลอกๆ แบบคนอื่นพูด 100% แล้วตัวเองรับแค่ 10% แต่พอทีตัวเองเป็นพูดกลับมา 200% แบบนี้เหนื่อยครับ บอกเลยว่ายาก</p><p>เพราะคนอื่นๆจะเริ่มไม่เป็นเนื้อแท้และไม่จริงใจ คือมีอะไรก็จะไม่มาบอก เพราะรู้สึกว่ามีแค่ก้มหน้า ครับๆ รับกรรมไป ไม่มีพื้นที่ในการแสดงออก บอกไปก็ไม่ฟัง</p><p>ดังนั้นแม้ว่าจะผลักดันนโยบายยังไง ก็ไม่เป็นผลไม่ได้รับความร่วมมือ ไม่ได้ผลสำเร็จเท่าที่ควร เพราะเขาคิดว่าเราไม่สามารถเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กรได้ เพราะขึ้นอยู่กับผู้บริหาร เพราะมันเป็นความคิดจากฝั่งเดียว ความคิดแบบนี้คือสิ่งที่ต้องแก้อันดับแรกสุด</p><h3>วัฒนธรรมองค์กรเป็นของทุกคนช่วยกันสร้างขึ้นมาได้</h3><p>วัฒนธรรมองค์กร เป็นสิ่งที่เราช่วยกันออกแบบได้ โดยการให้แต่ละทีม ลองคิด ปัญหาที่มี และวิธีแก้ปัญหา , road map ด้วยตัวเอง</p><p>อย่างบริษัทผม จะพาแต่ละแผนกออกไปข้างนอก ทีละแผนก วันนั้นคือเราทิ้งเรื่องงานไว้ที่ออฟฟิศ แล้ววันนั้นคือเราช่วยกันคิดเลยว่า ที่ผ่านมาเรามีปัญหาอะไรอยากให้บริษัทเป็นแบบไหน</p><p>โดยที่ ผู้บริหารไม่เข้าไปยุ่ง แต่สนับสนุนให้เป็นจริง การทำงานและวัฒนธรรมจะมีการพัฒนาอยู่เสมอ เรียกได้ว่าเรา transform อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี โดยที่เราก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้บริษัทของเราเดินหน้าไปทิศทางไหนไม่ใช่แค่ผู้บริหาร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LlTz44hmUiqZKdAFldYDFw.jpeg" /><figcaption>การออกนอกสถานที่ เพื่อประชุมกันเพื่อกำหนดอนาคต และวัฒนธรรมของบริษัท</figcaption></figure><h3>10 อย่างที่ “สำคัญ และ เร่งด่วน” ที่จะต้องแก้</h3><p>มี 10 อย่างที่ผมเคยทำรายการไว้ว่าเป็นสิ่งสำคัญว่าควรแก้เป็นสิ่งสำคัญและเร่งด่วน ของทุกบริษัท ที่กำลัง Transform</p><p>1.ความก้าวหน้าในชีวิต คือทำให้อยู่แล้วรู้สึกว่า ชีวิตเติบโตและมั่นคง อาจจะรวมถึงเงินเดือน โบนัส สวัสดิการ (เงิน) แต่หลักๆคือรู้สึกอยู่แล้วมีอนาคต (ใจ)</p><p>2. ความสบายใจ คือ ไม่มีการแบ่งก๊กเหล่า ไม่มีการเมือง หากใครไม่ชอบกัน บริษัท ต้องมีแนวทางปรับความเข้าใจให้ได้</p><p>3.พื้นที่แสดงออกการใช้งานให้ถูกกับคน คือ ไม่ใช่ว่า ไม่มีสิทธิ์มีเสียง ต้องโดนทำงานตามที่สั่งตลอดเวลา ทำในสิ่งที่ไม่ชอบ คือเดฟต้องมีโอกาสที่จะเลือก จะทำหรือพัฒนาอะไร , ทุกคนมีสิทธิ์ออกแบบวัฒนธรรมองค์กร และ แนวทางของบริษัท</p><p>4.ไม่รู้สึกว่างานเป็นภาระ คนเดียว คือ ไม่ใช่ว่า โยนงานให้ทำคนเดียวก็จบแล้วต้องทำให้ได้ ไม่ใช่หน้าที่ฉัน ฉันไม่ยุ่ง เลยต้องมี process ให้ทุกคนคิดว่าเราคือทีม มีการ sync กันเสมอ ทุกคนเข้าใจปัญหากันและกัน และจบแต่ละสปริ้น มีฟีดแบคกันเพื่อทำงานให้ดีขึ้น</p><p>5.โอกาสที่จะเรียนรู้ เช่นจัดงานก็ส่วนนึง ทั้งงานภายในและภายนอก มีโอกาสให้ได้แลกเปลี่ยนระหว่างกัน ได้แชร์และพัฒนาตัวเองเสมอ</p><p>6. ความสะดวกสบายที่แลกมาซึ่งความรับผิดชอบ คือเช่นสถานที่ทำงาน หรือเวลาเข้าออกงาน เรายืดหยุ่นเพื่อให้เขาทำงานได้ดีขึน ไม่ใช่ให้เดฟสบายหรือขี้เกียจขึ้น ดังนั้นจะต้องมีผลชี้วัดที่ชัดเจน หากตกต่ำไม่มีคุณภาพ ก็เชิญออกครับ</p><p>7 แนวความคิดและ Process ต่างๆ พวกนี้จะมาคอยเสริมและสร้างการเป้าหมายและการแยกแยะให้เดฟ ที่สามารถจะพัฒนาตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง และทำงานด้วยความสบายใจ</p><p>8 แนวทางที่ให้ทีมมีโอกาสได้พัฒนาตนตามที่ตัวเองต้องการ การทำให้ทักษะสูงขึ้น (Up Skill) การได้ลองทำด้านใหม่ (Re Skill) และให้เวลาได้ทดลองโปรเจ็กท์ เปลี่ยนตำแหน่ง หรือเสนอ ต่างๆ หากทำได้จริง จะมีผลต่อบริษัทอย่างไร หากทำแล้วบริษัทดีขึ้นก็ควรที่จะสนับสนุน</p><p>9 ทุกคนเท่าเทียมกัน จะเป็น cto manager ceo ก็เป็นพี่น้องกัน ไม่มีต่ำแหน่งมาขวางกั้นความสัมพันธ์ มีอะไรก็ปรึกษากันได้ทุกเรือง สบายใจได้ที่จะพูด และเรื่องที่เราร้องขอจะไม่มีวันถูกเมินเฉยอย่างแน่นอน</p><p>10 มีความชัดเจนและโปร่งใส เช่นวันหยุดวันลา การขึ้นเงินเดือน road map การทำงาน หากทำคลุมเครือไม่ชัดเจนจะทำให้เกิดคำถามตามมา ยิ่งอยู่กับคนเยอะ ยิ่งคลุมเครือยิ่งมีปัญหามาก เริ่มมีความไม่เท่าเทียม เพราะมีปกติจะมีความเกรงใจ ไม่มีใครกล้าที่จะตั้งถาม แต่เกิดความแคลงใจ ยกตัวอย่างคร่าวๆเช่น วันลาไม่ได้ตั้งไว้ แต่ถ้าจะลามาบอก กลายเป็นคนที่ไม่กล้าลาเป็นต้น รวมถึงทำช่องทางสำหรับถามอย่างต่อเนื่อง เช่นแบบสอบถามประจำเดือนต่างๆ เพื่อมีโอกาสให้พนักงานมีสิทธิพูดความในใจ</p><p>หาก ใครสามารถ ตอบหรือทำได้ทั้ง 10 ข้อ ในวิธีของตัวเองได้ ก็ถือว่าคุณ Transform มาได้เกินครึ่งทางแล้ว หากมี (Software Process) เอาไปเลย 100 คะแนนเต็ม</p><p>ในทางตรงกันข้าม ส่วนบริษัทไหน ที่คิดว่าฉันมีเงินฉันทำได้ทุกอย่าง ไม่ง้อคน ผมให้ติดลบที่ -100 เลย ผมเรียกว่าบริษัทพวกนี้ว่าบริษัทหัวร้อน คือต้องทำให้ตัวเองยุ่งๆตลอดเวลา ป้อนงานไม่มีวันหมด ไม่ว่าทำไปจะได้ใช้หรือไม่ก็ตาม ก้มหน้าทำไป เงินเดือนก็ไม่ได้เยอะ ให้ตามหรือต่ำกว่าเกณฑ ์แต่โอทียันเที่ยงคืนทุกวัน บางที่ทำ 6 วัน 7 วัน ทำไม่ได้ก็ออก ไม่ง้อ ฉันมีเงิน อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่ เข้ามาแปปๆ ก็ออก สมมุติ บ มี 30–40 คน เดือนนึงออกไป 3–5 คน เข้าๆออกๆทุกเดือน ลูกน้องโหมโอที เรียกว่าแอบมีห้องสารภาพบาป ระบายความอัดอั้นตันใจ ส่วนหัวหน้าสั่งอย่างเดียวกดดันอย่างเดียว มีเวลาออกกำลังกาย ไปนอก เที่ยวนั่นนี่สบายใจ เราว่าแบ่งชนชั้นชัดเจน</p><p>ที่กรุงเทพค่อนข้างชัด จากบริษัทให้เงินเดือนสูงๆเวอร์ๆ แต่คนเข้าไปแปปเดียวเดี่ยวก็ออก เพราะวัฒนธรรมแย่จริง ที่ให้เงินเยอะๆเพราะไม่มีใครอยากทำ ตัวเลือกกรุงเทพเยอะ ให้เยอะยังไงก็ไม่อยากอยู่ ผมไม่อยากให้เห็นบริษัทที่เป็นแบบนี้เลย</p><h3>สำหรับบริษัทขนาดเล็ก หรือ บริษัทที่เปิดใหม่</h3><p>ส่วนข้างล่างผมจะขยายความไว้สำหรับบริษัทเล็กๆนะครับ เพราะ บริษัทเล็กๆ ไม่ใช่ทุกบริษัท ที่มีคนจบ Software มาโดยตรง</p><p>ส่วนมากๆ ที่ผมเห็นคือมีตั้งแต่ครู หมอ ยัน อาร์ทติส อย่างผมจบแอนนิเมชั่น ที่มีแนวทางธุรกิจของตัวเอง และเห็นว่าสามารถเอาโปรแกรมมาจับได้ ก็เรียนรู้เขียนโปรแกรมกันเองมา</p><p>แต่ทั้งนี้ไม่เคยรู้จัก (Software) Process ว่าดียังไง แล้วมีประโยชน์อย่างไร และก็ตกหลุมพรางทำให้ไปต่อไม่ได้</p><h3>ข้อดี ข้อเสีย ของบริษัทขนาดเล็ก</h3><p>ข้อดีของบริษัทเล็กๆ 5–10 คน อย่าง Software House คืออยู่แล้วสบายใจจริง แม้เงินเดือนไม่มาก แต่ Passion ในการทำงานสูง ทุกคนเหมือนเป็นเจ้าของบริษัทกันหมด เดินหน้าไปด้วยกัน ไม่มีการเมือง อยู่กันอย่างครอบครัว อย่างพี่น้อง อยู่กันมานานรู้ใจกัน ไม่ต้องมีกลไกในการทำงานมากมาย มองตาก็รู้ใจกัน มีจังหวะเล่นเต็มที่และทำงานเต็มที่ด้วยกัน แต่ละคนรับผิดชอบงานของตัวเองได้ดี ใครมีปัญหาเราพูดคุยกันได้เข้าถึงตัวได้</p><p>เอาจริงๆ สวัสดิการ หลายๆด้าน ดีกว่าบริษัทกลางๆ ไปถึงใหญ่ๆ มาก ไม่ว่าจะเรื่องการเล่น การกิน หรือเวลา ที่ยืดหยุ่นกว่ามากๆ</p><p>แต่ข้อเสียร้ายแรงคือ Scale บริษัทไม่ได้ อยู่ได้เท่านั้น คือถ้าคนมากขึ้นจะดูและไม่ทั่วถึงแล้ว การใช้วิธีเดิมไม่สามารถสร้างความสำเร็จได้</p><h3>หลุมพรางของบริษัทขนาดเล็ก</h3><p>จะมีแนวคิดที่ว่า อยากได้คนที่ทำงานแล้วรู้ใจ โยนงานให้แล้วทำได้เลย รับผิดชอบได้ผมเชื่อว่าทุกบริษัทก็อยากได้</p><p>ถ้าคนเป็นได้ขนาดนั้นเป็น Freelance เถอะ ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับบริษัทเลย ซึ่งวิธีนี้มันไม่เวิร์ค การที่จะได้มาต้องอยู่ด้วยกันมานานพอสมควร</p><p>เวลาคนที่เข้ามาใหม่ จะเข้าเป็นส่วนหนึ่งยาก อย่างรับนักศึกษาจบใหม่ อยู่ๆโยนงานมาให้ ก็ทำไม่ได้เท่าคนที่อยู่มานาน ครั้นจะถามบ่อยๆ ก็ไม่ไหว เว้นแต่จะประกบตัวเลย ซึ่งบางคนงานล้นตัวไม่มีเวลาที่จะมาเทรนใคร แต่พอให้ศึกษาเองก็ติดเป็นอาทิตย์แต่ไม่กล้าบอกใคร ทั้งๆที่นั่งงมเป็นอาทิตย์ กว่าจะสร้างแต่ละคนช่างลำบาก หากมีเยอะก็ดูและไม่ไหว</p><p>เพราะการทำงานแบบนี้ทำให้ภาระตกไปที่ใครคนใดคนหนึ่ง ไม่มีกระบวนการที่มันสามารถทำงานได้ด้วยตัวของมันเอง หรือไม่มีสิ่งที่เรียกว่า (Software) Process</p><h3>(Software) Process</h3><p>ขอขยายความนิดนึง ในบริษัท Software ต่างๆ อย่าง google หรืออื่นๆ ปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดในบริษัท Software คือเรื่อง “การสื่อสาร” เนื่องจากบริษัท Software มีการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว และจำนวนคนที่มาก</p><p>ดังนั้นบริษัท Software จึงพัฒนากระบวนการการสื่อสาร ที่จะสื่อสารให้เข้าใจตรงกัน ไปในทิศทางเดียวกัน สั้นที่สุด มีปัญหาน้อยสุด โดยได้พัฒนาการ”สื่อสาร”มาอย่างต่อเนื่อง</p><p>สำหรับผม กระบวนการที่เป็นเลิศด้านการสื่อสารที่สุดได้เกิดขึ้นในบริษัท Software ผมจึงเรียกมันว่า (Software) Process</p><p>ดังนั้น (Software) Process ไม่ใช่แค่กระบวนการทำงาน แต่เป็นกระบวนการการสื่อสารด้วย</p><p>ซึ่งส่วนนี้มาแก้ปัญหาเรื่องคนได้ดีที่สุด อย่าง Sprint (google), Sprint , Agile , OKRs , Code Review , Production Environment พวกนี้เป็นพื้นฐานที่ บริษัท ควรจะมี</p><h3>เคยไหม… สิ่งเหล่านี้</h3><p>เคยไหม หัวหน้าสั่งงานมายังไงก็ต้องทำ โดนกดทั้งงาน กดทั้งเวลา ด่วนๆ เร่งๆ ไม่อยากทำแต่ต้องทำ ไม่มีสิทธิ์ มีเสียง โต้แย้ง เรากำหนดอะไรไม่ได้เลย มีหน้าที่ได้แค่ ครับๆ ทำอย่างเดียว พอได้อะไรมาเราก็ไม่อยากทำ อยากให้ไปไหนเราก็ไม่อยากไป</p><p>เคยไหมที่เขียนโค๊ตไม่ออก ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ลำดับความสำคัญยังไง ปรึกษาใครไม่ได้ ติดปัญหาบอกใครไม่ได้เป็นอาทิตย์เป็นเดือนแต่ไม่มีใครรู้</p><p>ใช้คนไม่ถูกงาน ใช้งานไม่ถูกคน คิดว่าใครว่าง หรือดูเหมือนว่าง ก็จับมาทำให้หมด จะได้ไม่ว่าง</p><p>ทำงานซ้ำซากจำเจ ไม่มีเหตุผล ไม่มีเป้าหมาย ทำตามสั่งทุกอย่าง ได้ตามที่สั่ง แต่ออกมาห่วย ทำไปก็ไม่ได้ใช้ เพราะผิดตั้งแต่คิด แต่ทำอะไรไม่ได้</p><p>ทำงานมาทำไปก็ไม่เวิร์ค ธุรกิจแย่ แต่ซวยทั้งหมด รู้แต่ว่าต้องทำให้เร็ว แต่ไม่รู้ว่าทำแล้วจะใช้ได้ดีไหม ทำไมไม่ทำให้รู้ตั้งแต่แรกว่ามันขายได้หรือเปล่า</p><p>จะลา หรือจะพักก็ไม่ได้ เพราะรู้ โค๊ด หรือ รู้งานอยู่คนเดียว หยุดเหมือนไม่ได้หยุด โดนตามงานตลอด พะวงไปไหนก็ต้องพกโน๊ตบุ๊คเตรียมแก้</p><p>อยู่ไป ก็เหมือนไม่ได้อะไร ไม่พัฒนา ชีวิตก็ไม่ดีขึ้น ไม่มีอนาคต</p><p>มีทีมก็เหมือนไม่มีมี โปรแกรมเมอร์แย่ ดีไซน์แย่ การตลาดแย่ โบ้ยกันเอง โดยไม่เข้าใจกัน</p><p>การเมืองภายใน แบ่งฟักแบ่งฝ่าย เลียแข้งเลียขา ทำงานเอาหน้า</p><p>พอจะเริ่มเห็นปัญหาความคับใจกันบ้างไหมครับ</p><h3>Sprint กับ Scrum , Agile</h3><p>อย่าง Sprint กับ Agile จะช่วยปัญหาเรื่องโฟกัสเรื่องงาน</p><p>บอกไว้ก่อนว่าใครใช้อยู่ แต่คนที่กำหนดงานเป็นหัวหน้าวาง เดดไลน์ไว้เสร็จสรรพ สปริ้นนี้จะเอาเท่านี้ เดือนนี้จะเอาเท่านี้ ต้องทำให้ทัน คือ อย่าใช้เลย ครับ เรียกว่าไม่มีประโยชน์แถมกดดันกว่าเดิม แค่ส่งงานถี่ขี้น</p><p>Sprint คือการวิ่งระยะสั้น , หากเรามองปลายทางการวิ่งยาวไกล เราจะโฟกัสไม่ได้ ว่าทำอะไรก่อนหลัง ออกนอกเส้นทางบ้าง เพราะจะเสร็จไม่เสร็จดูที่ปลายทาง</p><p>แต่ Sprint จะแบ่งงานออกเป็นช่วงสั้น ปกติจะใช้ รอบละ 2 อาทิตย์ บางที่ก็ 1–3 ทีนี้เราก็จะรู้ว่า 2 อาทิตย์นี้เราจะทำอะไรได้บ้าง เราจะไม่หลุดโฟกัส</p><p>ทั้งนี้ Scrum หรือ Agile จะมาช่วยให้เราเข้าใจงานมาก และมีสิทธิ์ตัดสินใจเวลาที่ทำ มันเป็นเรื่องของความ (เชื่อใจ) ด้วย เนื่องจากเราเข้าใจงาน เรามีสิทธิ์ประเมิน โดยเราก็ต้องทำให้เสร็จตามที่ประเมิน โดยเราจะไม่เสร็จก่อน หรือหลังประเมินจนเกินไป</p><p>Agile ใน Sprint จะมี Story (เรื่องราว) ที่บอกว่า งานแต่ละชิ้นเรื่องราวเป็นอย่างไร ต้องการอะไร ผลลัพธ์อย่างน้อยที่คาดหวังจะมีอะไร ถูกจัดลำดับความสำคัญมากไปหาน้อยอยู่แล้ว</p><p>เริ่มต้น Sprint จะมีสิ่งที่เรียกว่า<br>Pre-Story Review : คือทุกคนต้องไปอ่าน Story ทำความเข้าใจเองมาก่อน ประเมินคร่าวๆ ไม่ใช่ว่ารอประชุมค่อยอ่าน</p><p>Story Review : คือการประชุมต้น Sprint ว่า Sprint นี้จะเอาอะไรเข้ามาทำบ้าง เข้าใจถูกต้องตรงกันไหม ประเมินเวลาที่ทำ ในทีม ประเมินไม่เท่ากันเพราะอะไร และหาข้อสรุป</p><p>Daily Sync : เป็นประชุมเล็กๆระหว่างวันในทีม ราวๆไม่เกิน 15 นาที เรียกว่าเป็น Stand Up Meeting คือ ยืนประชุม ในระหว่างนั้นคือ วางมือถือ วางงานทุกอย่าง ในตอนนั้นมีทั้ง Tester PO Manager Design Programmer ทุกคนในทีมมายืนด้วยกัน บอกว่าเมื่อวานเป็นยังไง วันนี้จะทำอะไร ทุกๆคน จะได้เห็นปัญหาของกันและกันว่าใครติดอะไร จะไม่มีการติดมา 5 วันโดยไม่มีใครรู้ หากติดทีมจะทราบและช่วยกันแก้ คือเราจะเข้าใจกันและกันอยู่เสมอเป็นทีมเดียวกัน จะไม่มีการแบ่งฝักแบ่งแบ่งฝ่าย แบ่งความคิด หรือโทษกันเอง</p><p>Sprint Review : ประชุม ตอนปลาย Sprint กันว่า งานเป็นไปตามที่ประเมินไหม ติดปัญหาอะไรหรือเปล่า</p><p>Retrospective : ปกติจะหลัง Sprint Review เป็นการคุยกันว่าใครติดปัญหายังไง ใครมีปัญหากับใคร อยากให้ใครพัฒนาส่วนไหน เพราะเรายังทำงานด้วยกัน จึงต้องบอกกันอย่างตรงไปตรงมา ดังนั้น เราจะมีการพัฒนาที่ดีขึ้นกว่าเดิมในทุก Sprint</p><p>ได้แค่นี้เราก็ทำงานอย่างมีความสุขแล้ว</p><h3>Code Review</h3><p>ต่อไป Code Review ปกติ อย่างน้อย โปรเจ็กท์นึง จะมีคนเห็นโค๊ด 2–3 คน หากเราใช้พวก Version Control เป็นมักจะรู้จักการ Pull Request หรือก็คือการขอรวมโค๊ด</p><p>ซึ่งปกติ เวลาเราจะเขียนอะไรเพิ่ม เราจะแยกไปเขียนอีกที่ แต่เวลาเสร็จแล้ว จะขอเอามารวมกับโค๊ดหลัก ทั้งนี้ การจะรวมได้จะต้องมีคนช่วยตรวจทานโค๊ดเรา ว่าเข้าใจไหม ตรงไหนควรปรับ ตรงนี้เป็นบัค</p><p>ทั้งนี้ Code Review ไม่ใช่การบังคับหรือกล่าวโทษใคร หากตรรกะการเขียนไม่ผิดพลาดจริง จะไม่บังคับให้เขาแก้ แต่บอกว่ามีวิธีที่ดีกว่า ครั้งหน้าลองใช้แบบนี้ดู แบบนี้ จะทำให้เราพัฒนาการเขียนโค๊ตขึ้นทุกครั้ง ไม่ต้องกลัวการกล่าวโทษ มีบัคน้อยลง</p><p>และเวลาเราหยุดไป ก็มีคนต่อโค๊ดให้เราได้ ตอบ หรือแก้ปัญหาแทนเราได้ เพราะอย่างน้อยก็เห็นโค๊ดเรา</p><h3>Production Environment</h3><p>Production Environment คือการแบ่ง เทสก่อนเอาขึ้นจริง ปกติจะเป็น Development , Staging , Production แบ่งกรองเป็น 3 ชั้น เพื่อไม่ให้บัคหลุดไปยังงานจริง</p><p>อันนี้ช่วยได้มากสำหรับคนทำงาน เพราะ เราจะไม่ได้กล่าวโทษใคร หรือทีมอื่น เวลาเกิดบัค เพราะมันจะกรองตั้งแต่ทีมเราใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆ เราก็สบายใจ งานก็สบายใจ</p><p>ไม่ใช่มีบัคหลุดงานจริง แล้วหาไม่ได้ว่าใครผิดแล้วกล่าวโทษกัน</p><h3>OKRs</h3><p>OKRs คือ Objective เป้าหมาย ส่วน Key Result คือวิธีการที่จะไปถึงเป้าหมาย หรือ กุญแจสำคัญที่ทำให้เป้าหมายสำเร็จ ส่วน s แปลว่ามีได้หลายอัน</p><p>เป็นการตั้งเป้าหมายได้ทั้งส่วนตัว และใช้ได้ทั้ง ทีม หรือ องค์กร ส่วนใหญ่ใช้เป็นไตรมาส 4 ปีครั้ง แต่มีการ ติดตามผล (Check-In) ว่าถึงไหนแล้ว</p><p>อันนี้มีประโยชน์หลายอย่างมาก เช่นให้เราสามารถเห็นความเป็นไปได้ใหม่ๆ และเป็นไปในทิศทางเดียวกัน และมีความท้าทาย</p><p>รวมถึงจากปกติวิสัยทัศน์จะต้องมาจากผู้บริหาร แต่ใน OKRs วิสัยทัศน์อาจจะมาจากลำดับที่ต่ำกว่า เราเรียกมันว่าการเท่าเทียม (alignment) เพราะทุกคนมองเห็น OKRs ของกันและกัน OKRs โดย O ของอีกคน จะเป็น KR ของอีกคน ไม่ใช่วิสัยทัศน์ทางใครทางมัน</p><p>โดย OKRs จะสอนให้เราตั้งเป้าหมายแบบ Moon Shot ไม่ใช่ Roof Shot จะทำให้เราต้องเป้าที่ยากแต่เป็นไปได้ และไม่กลัวว่าจะผิดพลาด เพราะว่าเราจะรู้ว่าผิดพลาดจากอะไร</p><p>การบีบคั้นจะช่วยให้เราระดมความคิด เจอวิธีใหม่ๆในการเติบโตด้วยกัน เช่น สมมุติเรามีงาน 5 วัน ลดเหลือ 4 วันได้ไหม อาจจะลำบากใจแต่ตอบว่าได้มีทางทำได้ ต่อไป หากเป็น 3 วันล่ะได้ไหม ตอนแรกส่วนใหญ่จะมีเสียงในหัวเลยว่าไม่เป็นไปไม่ได้หรอก ลองตัดความคิดนี้ก่อน แล้วลองช่วยกันคิดดู ปรากฏว่า หากมีการจ้าง Outsource (คนนอกช่วยทำงาน)และมี Consult (บริษัทให้คำปรึกษา) ก็เป็นไปได้ ทีนี้เราก็จะได้ช่างน้ำหนักว่า เงินที่ประหยัดไป 2 วัน กับการจ้างคนนอกและคนให้คำปรึกษามันคุ้มไหม ทั้งนี้เราจะได้การทำงานใหม่ๆเช่นจ้างคนนอก และการขอให้มีที่ปรึกษา จากที่ไม่เคยทำมาก่อน</p><p>OKRs เป็นผลลัพธ์หรือเป้าหมายที่เป็นนามอธรรม เช่น บริษัทจะต้องได้ กำไร 10 ล้าน หรือ ลองจากผู้ใช้ให้ความร่วมือมากกว่า 70%</p><p>การที่ ได้ OKRs ได้ 100% เต็มไม่ใช่สิ่งที่ดี รวมถึงเอาผลลัพธ์มาผูกกับเงินเดือน เพราะจะทำให้คนไม่กล้าตั้ง OKRs ที่เสี่ยง</p><p>และที่สำคัญ ไม่ใช่การลิส Feature ของ Software ว่าต้องมี Feature เท่านี้ๆ ในแต่ละไตรมาส มันไม่มีประโยชน์</p><h3>Sprint (google)</h3><p>Sprint (google) เป็นการพัฒนาจากการประชุม หรือ ระดมสมอง เป็นรูปแบบที่รวดเร็วชัดเจนผ่านแผ่น Post-It การเขียนโปรแกรมจริงใช้เงินมหาศาล แต่มันถูกกว่าหากเริ่มจากกระดาษ ส่วนนี้มันจะให้เราเห็นว่า สิ่งที่เราทำมันจะขายได้ไหม ภายใน 5 วัน จะช่วยให้เราไม่ต้องสูญเสียเงินอย่างมากในการทำ Software และขายไม่ได้ และมองเห็นสิ่งที่จำเป็น ในเรื่อง Sprint (google )อันนี้หาซื้อหนังสืออ่านกันได้ครับ</p><h3>ส่งท้าย</h3><p>ขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านมาจนถึงจุดนี้ ผมคิดว่ามันก็ยาวมากๆ แต่สิ่งที่ผมจะสื่อคืออยากให้บริษัทต่างๆได้เห็นโลกของการ Transform ว่ามันดีอย่างไร อย่างที่ผมได้เห็น ได้รับมัน เพราะผมก็เริ่มต้นทำงานจากบริษัทเล็กๆเหมือนกัน และผมคิดว่าคงจะเป็นประโยชน์สำหรับทุกๆท่านที่เข้ามาอ่าน และได้แรงบรรดาลใจจากมัน</p><h4>“ขอให้เจอในสิ่งที่ใช้ ทำในสิ่งที่ชอบ” สวัสดีปีใหม่นะครับ</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=86b0db929442" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-software-process-86b0db929442">บริษัทยุคใหม่ “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก” มาร่วมสร้างวัฒนธรรมองค์กร และ (Software) Process…</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Event] จากเชียงใหม่สู่แดนกรุง กับงาน Code Mania 1001]]></title>
            <link>https://medium.com/chiang-mai-maker-club/event-%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99-code-mania-1001-3d480654d901?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3d480654d901</guid>
            <category><![CDATA[code]]></category>
            <category><![CDATA[monitoring]]></category>
            <category><![CDATA[mania]]></category>
            <category><![CDATA[digital-skills]]></category>
            <category><![CDATA[events]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 26 Jun 2019 03:23:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-06-26T03:52:35.280Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Pm2L_VQG5YfG4NnxZvkOAw.jpeg" /></figure><h3>เกริ่นนำ</h3><p>สวัสดีครับผม Pagongamedev วันนี้มีโอกาสได้ร่วมเดินทางกับชมรม Chiang Mai Maker Club (CMMC) เพื่อที่จะไปร่วมงาน Code Mania 1001 ที่กรุงเทพกัน</p><p>ปกติทางชมรม Chiang Mai Maker Club จะผลักดันน้องๆในชมรมให้เขียนบทความเป็นปกติอยู่แล้ว เลยเป็นอานิสงส์ทำให้น้องๆชมรม ได้การสนับสนุนจากสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทย และได้เข้าร่วมงาน Code Manai 1001 ในฐานะสื่อ</p><p>บอกก่อนเลยนะครับ บทความนี้จะยาวหน่อยเพราะรูปเยอะ เป็นการเล่าประสบการณ์การได้ไปงานตั้งแต่ไปเช้าเย็นกลับ อาจจะมีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง โดยผมจะแบ่งเรื่องออกเป็นหัวข้อขั้นด้วยหน้าต่างๆเอาไว้ ให้ผู้ที่ติดตามสามารถข้ามไปอ่านเรื่องที่สนใจตามสะดวกครับ</p><p>เนื่องจากผมอยู่เชียงใหม่ ไม่คล่องเรื่องชื่อ บุคคล และ สถานที่ อาจจะมีความผิดพลาด ต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ หากทราบจะแก้ไขให้เร็วที่สุดครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Kz3bUIn2MIooKgv_dCEaiQ.jpeg" /></figure><p>โดยการเดินทางครั้งนี้มีผมน้องเคน (<a href="https://medium.com/u/74a3061fd490">Pagon GameDev</a>) <br>พี่มังกร (<a href="https://medium.com/u/572c6f8e37c6">Chalumpol Trararak</a>) <br>น้องเปาๆ (<a href="https://medium.com/u/84d7cba1d1f4">Prawared Bowonphattharawadi</a>) <br>น้องแฮม (<a href="https://medium.com/u/7d47d2fec1db">Sahasawas Kerdpong</a>) <br>น้องกร (<a href="https://medium.com/u/33dde94fac9f">Wuttikorn Pornwitayarat</a>)<br>น้องแมน (<a href="https://medium.com/u/494f81229938">Apirak Sang-ngenchai</a>)</p><p>และมีพี่ณัฐ วีระวรรณ์ (<a href="https://medium.com/u/95773410378d">Nat</a>) ประธานชมรม Chiang Mai Maker Club เป็นแขกรับเชิญในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้าน IOT ในการเดินทางในครั้งนี้</p><h3>การเดินทางจากเชียงใหม่สู่กรุงเทพ</h3><p>ทั้งนี้พี่ณัฐและน้องแมน แม้เจอกันที่สนามบินก็จริง แต่ทั้งคู่มีตารางงานอยู่ก่อนแล้ว จึงทำให้บินกันคนละไฟล์ทไม่ได้เดินทางไปด้วยกัน</p><p>โดยทั้งนี้น้องชมรมบางคนยังไม่เคยขึ้นเครื่องบินขึ้นรถไฟฟ้า จึงเป็นการเปิดหูเปิดตาครั้งแรก และเรียนรู้การเดินทางด้วยตัวเองกัน โดยมีผม พี่มังกร น้องเปาๆ ที่เดินทางกับชมรมบ่อยแล้ว คอยพาน้องๆไปถึงที่หมายได้อย่างมีสวัสดิภาพ (หรือเปล่า)​</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*15X4WuD_g8URKN7ebqpWmA@2x.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศที่ทุกคนยังไม่ได้นอน นัดเจอที่ชมรมมาถึงสนามบินกันตั้งแต่ตี 4</figcaption></figure><p>โดยผมได้ไฟล์ทบิน 7:00 ถึงกรุงเทพ 8:15 แต่ถึง 8:00 เร็วกว่ากำหนด 15 นาที ถึงอย่างนั้นกว่าทุกคนจะพร้อมถึงคิวรถแท็กซี่ ก็ปาเข้าไป 8:30 (ได้ข่าว งานเริ่ม 8:30 จะทันใหมนะ)</p><p>เนื่องจากเรามากัน 5 คน แท็กซี่รีบได้แค่ 4 คน จึงต้องนั่งแท็กซี่ 2 คัน โดยมีผม น้องแฮม น้องเปาๆ กับอีกคัน พี่มังกรไปกับน้องกร แบ่งกันเดินทางไป</p><p>โดยที่ๆเราจะไป คือตึก True Digital Park ที่อยู่บนถนนสุขุมวิท 101</p><p>พี่แท็กซี่เลยแนะนำพาขึ้นทางด่วน 2 ต่อ ยิงยาว ออกสุขุมวิท 62 ถึงภายในครึ่งชม.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/752/1*-Zm2QHZX40Af0i-LNezJOA.png" /><figcaption>เส้นทางตรงดิ่งจากสนามบิน ไปยัง True Digital Park แบบเร่งด่วน</figcaption></figure><p>โดยมีค่าเดินทาง รวม 431 บาท โดยมีค่าคิวสนามบิน 50 บาท ค่าทางด่วนยกระดับ 70 บาท ค่าทางด่วนพิเศษที่สองอีก 50 บาท และค่าแท็กซี่ 261 บาท</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*awxECUzOBkdYw4jliBRnSw.jpeg" /><figcaption>ค่าโดยสารทั้งหมดที่จะได้เจอดังนี้</figcaption></figure><p>เรามาถึงแล้ว ตึก True Digital Park ตึกใหญ่ตระการตา จากที่เดินดูมีชั้นล่างเป็นห้าง ฟูดคอร์ท ข้างหลังเป็นคอนโดที่อยู่อาศัย ข้างหน้าเป็นตึกออฟฟิศ มีต้นไม่เยอะดูเขียวเป็นธรรมชาติดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NjN0H-QwIJtGd6IznPmZ0A.jpeg" /><figcaption>ถึงแล้วครับตึก True Digital Park ติดถนนสุขุมวิท 101</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xgD-RfUCiPm7YTuRgwef-g.jpeg" /><figcaption>True Digital Park ตามชื่อเลยครับ มีต้นไม้เยอะเลย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oKL1tn5sHMtxBB1ye60Vig.jpeg" /><figcaption>ข้างล่างเป็นฟูดคอร์ท</figcaption></figure><p>ส่วนพวกผมพอมาถึงก็ลงทะเบียนรับเข็มกลัด (จะพูดในส่วนถัดไป)แต่ข้างบนคิวยาวรอรับเสื้อ พอมีเวลาก่อนเปิดงาน พวกผมก็หาเซเว่นกัน อยู่ที่เส้นถนน 24 ชม ภายใน True Digital Pack หลังจากที่พากันเติมพลังก็พากันขึ้นไปในงานกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0euBqm3sbEZpXqHVQJdLJw.jpeg" /><figcaption>เซเว่นบนถนน 24 ชม</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VY2x3S4VqjFsXFOavLeDMA.jpeg" /><figcaption>เติมพลังกัน!!</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AQOwzCuT2sfhbrqUS2oaDQ.jpeg" /><figcaption>หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน</figcaption></figure><p>เพิ่มเติม หากใครไม่รีบร้อน แนะนำให้ขึ้นรถบัส A1 หรือ A2 จากสนามบิน 30 บาท ข้อดีคือรถจะพาขึ้นทางด่วนยกระดับ ไม่ต้องรถติด และสามารถนั่ง BTS สถานีหมอชิตจนถึงสถานีปุณณวิถีก็จะเจอตึกเลย ในราคา 59 บาท รวมทั้งหมดเพียง 89 บาทต่อคน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tsASLhdo4m3VMvmCs38fMQ.jpeg" /><figcaption>ไม่ได้มากรุงเทพนาน ผมพึ่งรู้ว่าเดี่ยวนี้เคาเตอร์มีตั๋วเที่ยวเดียวขายด้วย</figcaption></figure><h3>บรรยากาศภายในงาน Mania Code 1001</h3><p>หลังจากลงแท็กซี่ในที่สุดเราก็มาถึงงานแล้ว ตอนแรกเราก็มารับเข็มกลัดตรง Lobby ชั้นล่าง โดยมาถึงก็รู้เลยเพราะคนเยอะมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hne6BI9d8PWJcK2xzRdjMA.jpeg" /><figcaption>ในที่สุดก็ถึงซักที True Digital Park Campus Lobby</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qjyNO69OV0Y-VjTQwOGXEg.jpeg" /><figcaption>คนต่อคิวเยอะมาก</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-WPdE444mj_a0bJBy8b1UQ.jpeg" /><figcaption>รอรับเข็มกลัด</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9osqa2xsW_zWu1FO-SZutg.jpeg" /><figcaption>ในที่สุดก็เข็มกลัดผ่านเข้างาน</figcaption></figure><p>และสตาฟบอกว่าข้างบนคนกำลังลงทะเบียนรับเสื้อเยอะมาก เลยแนะนำให้ออกไปหาอะไรกินก่อนแล้วค่อยขึ้นไป (นั่นก็คือเซเว่นกันบนหัวข้อที่แล้ว)โดยพิธีจะเริ่ม ตอน 10 โมง</p><p>หลังจากหาอะไรกินเสร็จก็ขึ้นชั้น 6 ครับ เพื่อไปลงทะเบียนรับเสื้อ ทั้งนี้งานจัดถึง 2 ชั้น คือ ชั้น 6 และ ชั้น 7 ครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SBFns6CcgZOofq3XhBruqg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-snzZnXebgn8zvUKa5Le1A.jpeg" /><figcaption>ต่อคิวรับบัตรและเสื้อ ในขณะที่คนน้อยแล้วก็เยอะอยู่ดี</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*I_p4X6iaao18V0N3Xdmsyw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u5AeNOH9p9qtmvA0Ew-8zA.jpeg" /><figcaption>จุดรับบัตรและเสื้อ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U4u7EpDc7cb59yTlBk_u-A.jpeg" /><figcaption>เสื้อสวยมากครับบอกเลย สีสันพาสเทลเด่นดี</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mk8LVkI3d1i5XvZPROsHBw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2C1p9Xi6iotjbr5AefjGyA.jpeg" /><figcaption>ชอบตรงป้ายชื่อ มีป้ายบอกโซนจัดงาน คูปองอาหารและ ตารางงานให้เสร็จสรรพเลย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tVcw-WAkro_NIazKMvW5ow.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aeVlrmplQxAH2DuyYDWGfQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AsFzoIzKVqGqJVLx5mDsxA.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศหน้างาน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Uq5tpPKQJzS8es07whzlVg.jpeg" /><figcaption>สปอนเซอร์ในงาน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tqc0AEOb1dkY5A6ByKLdBA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F4fZOeIQPZYQ8s-7mRlndQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wMTKswu34uFf2YxIrqN4hg.jpeg" /><figcaption>บูทสปอนเซอร์แจกของต่างๆ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HVT1O6O212UoMDN1s2oaYg.jpeg" /><figcaption>มี Backdrop ไว้สัมภาษณ์ด้วย</figcaption></figure><h3>พิธีเปิดงาน Code Mania 1001</h3><p>พอถึงเวลา 10 โมงเช้า สตาฟก็เรียกเข้าห้องประชุมที่ชื่อว่า Auditorium ครับ เป็นห้องประชุม 2 ชั้น โดยชั้นบนต้องเข้ามาจากตึกชั้น 7</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VNBcb0fnd-6Mw6AenX4yCg.jpeg" /><figcaption>เวทีงานโดยฐานเป็น LED และฉากเป็น Projector ที่แสงแรงมาก</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dHGkNSjsm4dMmOp2kbWZEQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nmol5r3kb7Yp5gI-VllZuA.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศห้อง ข้างล่างและข้างบน</figcaption></figure><p>เริ่มต้นสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทยได้กล่าวเปิดงานครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qixObcw3xsLMggWHGb_5xg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ybzQRz7b3BER2evgiH92BA.jpeg" /></figure><p>ต่อมาเป็น DEPA มาแนะนำเรื่อง Digital Skill</p><p>อันนี้ผมชอบมาก เพราะเป็นแนวคิดเดียวกันกับที่ผมใฝ่ฝันจะทำในอนาคต และอยากให้มีมานานแล้วคือ มีคอร์สเรียนที่จำเป็นสำหรับทำอาชีพ ที่ได้รับการร่วมมือกับบริษัทแล้วว่าบริษัทต้องการ เรียนจบได้ใบรับรอง หากมีใบรับรองครบตามที่บริษัทต้องการสามารถทำงานได้เลย</p><p>เป็นเหมือนต่อยอดสกิลเกม หากมีสกิลครบ สามารถอัพคลาสอาชีพได้เลย</p><p>แต่สเกลของ Digital Skill ใหญ่จริงอะไรจริง โดยทางสมาคมได้เชิญผู้เชี่ยวชาญตัวท็อปๆในประเทศมาช่วยวางหลักสูตร รวมถึง Microsoft จะแปล Microsoft learn ให้เป็นภาษาไทย เพื่อลดข้อจำกัดด้านภาษา</p><p>และที่สำคัญเรียนฟรี (แต่บอกไม่ได้ว่าฟรีได้จนถึงเมื่อไหร่ แต่จะพยายามจะให้ฟรี)</p><p>ส่วนตัวที่ได้ฟัง จากที่ผมเป็นโปรแกรมเมอร์ด้านการทำเกม อนาคต อยากให้เพิ่มหลักสูตรการสอนสายเกม และ แอนนิเมชั่น จะเพอร์เฟคมากๆเลยครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HblPuyhxkPY2SumOvfcmFQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WKjnUR5I-1Z2xQHZpmkSgg.jpeg" /><figcaption>ทาง Depa มาพูดถึงเรื่อง Digital Skill</figcaption></figure><p>ต่อมาทาง True ได้มาแนะนำ True Digital Park ที่เรียกได้ว่าเป็นเมืองโอเอซิสของ Startup ที่ระดมคนเก่งๆมาอยู่ด้วยกัน และสามารถกินอยู่และทำงานในเมืองแห่งนี้แบบไม่ต้องไปใหนได้เลย เพราะมีทุกอย่างสนับสนุนแบบครบวงจรจริงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vXcESPEgLJ6K1NQ3Alq67Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*smv5pS7gN0hL5hd0MSeteA.jpeg" /><figcaption>ทาง True มาแนะนำเรื่อง True Digital Park</figcaption></figure><p>ส่วนทาง Microsoft ก็ได้ร่วมกับ Digital Skill จะนำ Microsoft Learn มาแปลเป็นภาษาไทยเพื่อลดข้อจำกัดด้านภาษา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wP3Z1tOt7Vs4npSCmpUpFg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ECbaNRKhmpZvvyyR7s25Xg.jpeg" /><figcaption>ทาง Microsoft จะนำ Microsoft Learn มาแปลเป็นภาษาไทยเพื่อลดข้อจำกัดด้านภาษา</figcaption></figure><p>ส่วนทางสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทย ก็มาขยายความว่า Digital Skill เกิดได้อย่างไร มีขั้นตอนอย่างไร และ จะเกิดขึ้นได้อย่างไรบ้าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rq4fCxvzA7G_wlUddGcJlg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*urSNEnYj5cctxjeepLT1xw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Pm2L_VQG5YfG4NnxZvkOAw.jpeg" /><figcaption>ทางสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทย ก็มาขยายความว่า Digital Skill เกิดได้อย่างไร</figcaption></figure><p>หลังจากนั้นก็ถ่ายรูปหมู่เพื่อปิดพิธีเปิดครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tZfWJqG2DAzMaABJLhcLfA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*r0x3skEowAv70vTIIlBnTA.jpeg" /></figure><p>ปล เสียดาย Section เกี่ยวกับการแสดงคะแนนโหวตเลือกตั้งแบบ Real-Time ของทาง Cleverse มากครับ เศร้าครับ พอดีออกไปข้างนอกเพลิน กลับมาฟังไม่ทันจบซะแล้ว กลับมาเป็นถามตอบพอดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TGAppbQKTfK77dsBrep5UQ.jpeg" /></figure><p>หลังจากนั้นก็เป็นช่วงเวลา Open Topic ที่ให้คนที่เข้ามาร่วมงาน มาเสนอหัวข้อที่ตัวเองที่จะพูดครับ หากใครสนใจสามารถไปฟัง ไปคุยกันต่อได้ที่นอกห้อง</p><p>หลังจากทานข้าวเสร็จผมก็มาฟัง Open Topic เรื่องการลุยตลาดที่จีน ต่างจากไทยอย่างไรครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tbuLczv3GUfTNCQfVNraYA.jpeg" /><figcaption>Open Topic เรื่องการลุยตลาดที่จีน ต่างจากไทยอย่างไรครับ</figcaption></figure><h3>บรรยากาศตอนพักเที่ยง</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J3ImOLl8Z9bQQXBTBiP0FQ.jpeg" /></figure><p>พักเที่ยงก็ต่อคิวรับอาหารกลางวันกัน เซอร์ไพร์เลยคือตัวข้าวครับผมชอบมากๆ เหมือนข้าวหมักกับซุป คล้ายๆข้าวมันไก่ แต่ไม่ใช่ ค่อนข้างหอมเครื่องเทศอ่อนๆ หากใครรู้ว่ามันคือข้าวอะไรบอกผมที &gt;_&lt;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sGqawQOuNpCfvBaSZhWRHQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wlx2dqIEOjIu5MmYiS51-Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0MMJBpVwVsJWMpRhXP0N0A.jpeg" /></figure><p>ที่ๆเรากินข้าว เราสามารถนั่งกินตรงใหนก็ได้ของงานครับ ซึ่งส่วนใหญ่กินอยู่ที่ส่วนที่เป็น co-working space ซึ่งกว้างใหญ่และมีหลายโซนมากครับ เดินก็เพลิน เห็นแล้วอยากนั่งทำงานมากเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uZjccOTKuNZpLf0wNXs77w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*P7u4g3lGYgCQSlDxSdCvuA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j5c_6AtqIVwLsnm55LcGQw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lglX6fkcggUZJSwkd30yZA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-4ltu44K5PWPaNiQANGHEQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OyYroOH_o0FxTI6S_0A87Q.jpeg" /></figure><p>ในชั้น 7 เองเหมือนเซเว่นกำลังจะเปิด (หรือเปล่า) คือดูสะดวกดีครับ หากนั่งทำงานที่ co-working space แบบไม่ต้องลงไปซื้อใหนไกลๆเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f93bLN7U-r1FbEhxmcAlxA.jpeg" /></figure><h3>ถึงเวลา Section แห่งการบรรยาย</h3><p>ตั้งแต่ทราบข่าวว่าจะได้มางาน Code Mania ก็ศึกษางานว่ามีเรื่องอะไรให้ฟังบ้าง ในตอนแรกก็ยากหน่อยเพราะเห็นแต่หัวข้อ ไม่ทราบรายละเอียด เลยต้องไปดูว่าใครเป็นคนพูด เพื่อประกอบกันว่าคนนั้นจะมาพูดเรื่องใหน</p><p>พอดีว่าผมพึ่งย้ายสายมาทำ Backend ได้ไม่ถึงปี เลยอยากจะเข้าใจพวก DevOp Monitoring เลยได้ Section ที่ตั้งใจประมาณนี้ (ส่วน Real world build Automation at Scale อยากเข้า แต่ไม่ได้เข้าเพราะชนกับ Monitoring รู้สึกเสียดายหน่อยๆ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7qyGPL4fZucD7c0AON2eIg.jpeg" /></figure><p>ปล. งานนี้ เผื่อเวลาพักเบรค ระหว่าง section อยู่ 20 นาที มีเวลาให้พักหายใจ ดื่มน้ำเข้าห้องน้ำ หาที่นั่งพอสมควร กำลังดี ตอนแรกนึกว่าจะต้องวิ่งไปมาซะแล้ว</p><h3>Section แรก กับ Architecture in Tech</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*TeqeV_i3NIKsWOpXRahKzw.jpeg" /></figure><p>ผมก็ไม่รู้ว่า Architecture in Tech คืออะไร เรื่องนี้พูดโดยพี่แชมป์จาก BillMe ตอนแรกนึกว่าจะคุยแต่เรื่องยากๆ แต่จริงๆคุยง่ายๆ สบายๆ ซะงั้น</p><p>แถม สไลค์สวย ครึ่งแรกเป็นรูป LEGO ทั้งหมดเลย (ใจพี่เขาบอกอยากหาเป็น LEGO ทั้งหมด แต่ทำไม่ทัน) โดยจะสื่อว่า Achitechture ก็คือ feature เป็นชิ้นๆประกบกัน ถอดเปลี่ยนได้อยู่เสมอนั่นล่ะ</p><p>โดยพี่แชมป์ นั้นพี่เขามีคาแลคเตอร์น่ารักมากด้วย เวลาฟังแล้วก็เพลินดี โดยเฉพาะเวลาเปลี่ยนสไลค์ จะพูด “งัมๆๆๆๆ” เป็นเสียงประกอบ พอรู้ตัวอีกทีก็จบแล้ว โดยใช้เวลา 30 นาที เหลือเวลาอีก 20 นาทีกลายเป็นถามตอบเต็มอิ่ม</p><p>จากที่ผมฟังเข้าใจว่าเพราะ Requirement เปลี่ยนแปลงเร็วยิ่งกว่า The Flash ดังนั้น Feature ต่างๆจึงต้องถอดเปลี่ยนได้ (ดั่ง LEGO) แต่การที่จะถอดเปลี่ยนได้นั้น จะต้องมี Architecture คอยเป็นโครงสร้างรองรับการถอดเสียบ</p><p>ดังนั้นจึงทำให้ส่วนที่เป็น Architecture เปลี่ยนแปลงได้ยาก จึงเป็นข้อจำกัด โดยคำที่ว่า “เมื่อเราแก้ไขข้อจำกัดหนึ่ง จะนำมาด้วยอีกข้อจำกัดหนึ่ง” เราจึงทำงานบนข้อจำกัด และเลือกว่าใช้ Architecture ที่มีข้อจำกัดใดจึงเหมาะสม</p><p>คำถามคือ แล้วแบบใหนคือ Architecture ที่ดีละ สรุปว่าไม่มีคำตอบ เพราะขึ้นอยู่กับการตกลงกันของทีม แต่ดูได้ไม่ยากหรอกว่า แบบใหนไม่เหมาะสม เพียงหากเราเอา Architecture มาใช้แล้ว ทำให้ทีมทำงานได้แย่หรือช้าลง นั่นคือเรามาผิดทางแล้วหล่ะ ดังนั้น เราจะเอา Architecture ที่ทันสมัยอลังการยังไง แต่ถ้าทีมแย่ลงก็ไม่มีประโยชน์</p><p>ส่วนหลักการที่พี่เขาเลือกเอา Architecture มาใช้ ก็ดูจากการใช้งานของข้อมูลเป็นหลักว่าเป็นรูปแบบใด ส่วน บริษัทพี่เขา แบ่ง Architecture เป็น 7 ชั้น เรียกว่าสวรรค์ชั้น 7 ซึ่งดูเหมือนจะยุ่งยาก เพราะ input ไปสู่ output ตั้ง 7 ขั้นตอน แต่พี่เขาก็สามารถใช้คน 7 คนแบ่งงานกันทำดูแลแต่ละชั้น ทำให้งานเสร็จได้เร็วและดูแลรักษาง่าย</p><p>ดังนั้นวิธีการมาได้มาซึ่ง Architecture ก็แล้วแต่คน แล้วแต่ความเหมาะสม จะดูแต่ architecture อย่างเดียวไม่ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xbofvRkd8K1Btv_hE3d2UQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a3ZSJo-uU3r5z5QP2pu1uw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UcU6GBZIwU3uFjHx8STczg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*H5uY-xQI-AYZhfQOw-AYGg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yQ1xJulxSplajEa9SSpqIQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-QIjEGp7FDaMkuu-COK3_g.jpeg" /></figure><h3>Section ที่สอง กับ Service Monitoring and Data Driven</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*UWnRpZA3GDMZffIict54KA.jpeg" /></figure><p>โดย Section ที่ 2 นี่ ผมมานั่งที่ห้องที่มีชื่อว่า Town Hall เป็นที่หนั่งแบบขั้นบรรได มีจอ Projector ทั้ง 2 ฝั่ง ดูนั่งเพลินฟิลสบายๆดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*foqcs3QrN1WYTlH4wb0bGQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hNjAUF0S8ecuT0iFM0G69A.jpeg" /></figure><p>Section ของพี่โท จาก Code Kids Innovation พี่เขามาบรรยายเกี่ยวกับเกมป๊อกเด้งออนไลน์ที่พี่เขาเคยทำมาก่อน</p><p>โดยผมรู้สึกดีมากๆที่ได้เข้า Section นี้ เพราะผมเป็นโปรแกรมเมอร์สายเกมด้วยแหล่ะ เลยอยากรู้วิธีคิดว่าเวลาทำเกมออนไลน์ที่มีคนเข้าใช้มากๆ มีวิธีคิดอย่างไร</p><p>โดยพี่เขาก็มาเล่าให้ฟังว่า เกมที่มีผู้ใช้หลักร้อย หรือหลักล้าน ต่างมีแนวคิดที่แตกต่างกัน โดยพี่เขาจำแนกออกมาเป็นลำดับขั้นต่างๆ และบอกด้วยว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ โดยพี่เขาก็ไม่ได้แบ่งจากจำนวนคนใช้ แต่แบ่งจากอัตราการเติบโตของผู้ใช้</p><p>หากทำตามที่แนะนำจะสามารถช่วยลดระยะเวลา และสามารถหาว่าอะไรที่เราควรจะทำแล้วจะได้ประโยชน์จริงๆ</p><p>ทั้งนี้เราจะต้อง Monitoring ข้อมูลอยู่เสมอ และใช้ข้อมูลให้เป็น จะทำให้เราสามารถคาดการได้ว่า อะไร คือ ฟีเจอร์ที่ผู้ใช้ต้องการ อะไรคือคอขวด หากเราสามารถแก้ได้จะทำให้เกมของเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น</p><p>ทั้งนี้เราก็จะรู้ด้วยว่าฟีเจอร์ใหนที่คนไม่ค่อยใช้ หรือไม่ต้องการ ดังนั้น แม้ว่าหน้านั้นจะโหลดช้า แต่ผู้ใช้เข้าใช้น้อย เราก็ไม่จำเป็นต้องแก้มัน เอาเวลาไปแก้สิ่งที่มันสำคัญก่อนจะดีกว่า จะทำให้เราไม่หลงทาง และได้ผลลัพธ์ที่ดี</p><p>ทั้งนี้พี่โท ได้ให้สไลค์เพื่อศึกษาทบทวนได้ที่ข้างล่างนี้</p><p><a href="https://www.slideshare.net/heehaa">Paiboon Panusbordee</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vMYqZhUuZyksJIkzLWhYKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-cgQpii9kcfi4g1kXy3jkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lH8NKh7r73TwXH9h9T4nNg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Dxmxx-Q4zHO67fcAiUcAqg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dCeTbN79m-L2an9kOSaauw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XNy-6by2cauOf_NUEen1IA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lSe6xf8zHxjWBCberp51qg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZMJ-BXH_r9L6OsO8VU2jNQ.jpeg" /></figure><h3>Section สุดท้าย กับ Workshop ที่มีชื่อว่า Basic Monitoring System in practical</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*2fXP8wB22WP6hARDhQbj3A.jpeg" /></figure><p>โดยรอบนี้ผมย้ายมาที่ห้องจัด Workshop ซึ่งกว้างมากๆ เหมือนห้องนี้ห้องเดียวจะ สามารถแบ่งรั้วเพื่อจัดเป็นห้อง Workshop ได้อีก 3 ห้องได้เลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D2CX0r3fd-bMUrtnrDNtZA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*q46364JX539z4FdVSqkuJA.jpeg" /></figure><p>รอบนี้เป็น Workshop ของพี่กานต์ DepOps Engineer จาก Line Company โดยพี่เขาเตรียมเนื้อหาได้เข้มข้นมากๆ เรียกว่าจัด Workshop 2 วันเต็มเลยก็ได้</p><p>โดยพี่เขาได้จัดเตรียมสไลค์ และ ชุดคำสั่งทุกอย่าง ไว้บน Github เรียบร้อยแล้วครับ</p><p><a href="https://github.com/kantsuw/codemania1001">kantsuw/codemania1001</a></p><p>โดยรวมเนื้อหาจะเยอะหน่อยแต่สามารถเอาไปใช้จริงในองค์กรได้เลย</p><p>หลักๆของ Monitoring จะมีด้วยกันอยู่ 4 อย่าง<br>1 Data ก็คือข้อมูลต่างๆ<br>2 Collector เป็นตัวหยิบข้อมูลส่งมาเพื่อจะเก็บ<br>3 Storage ตัวเก็บข้อมูลที่หยิบมา และจัดวางให้ง่ายต่อการเรียกใช้<br>4 Visualization tools ตัวแสดงผลเช่นกราฟ สถิต จาก Storage ที่เก็บไว้</p><p>ที่ผมชอบที่สุด คือพี่เขาใช้ Collector หลายตัวในการเก็บมาก และก็มี Storage ในการเก็บหลายตัวอีก จริงๆจะต้องมี Visualization tools อีกหลายตัว ของใครของมัน กลายเป็นว่าถ้าเรามี Storage 4 แบบ ก็ต้องมี Visualization tools อีก 4 แบบ</p><p>ทีนี้จะลำบากผู้ใช้แล้วว่าต้องศึกษา Tool หลายตัว แต่ทั้งนี้พี่เขา ใช้ Visualization tool เพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น คือ Grafana ซึ่งมีความสามารถคือ สามารถให้ Storage หลายแบบ ส่งเข้าหามันเพียงแค่ตัวเดียวได้</p><p>ดังนั้นคนที่จะมา Monitoring ก็แค่รู้จักใช้ Grafana ตัวเดียว ไม่ต้องดูตัวอื่นอีก ซึ่งช่วยลดระยะเวลาในการเรียนรู้ได้อีกมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*41zUKXQ7kUK7NG63C3RtPg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sUS0-1AjgQ-KKpOG1VF5lA.png" /></figure><p>และที่ผมชอบอีกคือพี่เขาไม่ได้ Monitoring แค่ Code เท่านั้น พี่เขายังเอาไปใส่ใน Process ของบริษัท เพื่อหาได้ว่าแต่ละ Process ติดปัญหาอะไร พอแก้ได้ก็สามารถลดระยะเวลา พร้อมทั้งได้งานได้มากขึ้นอีกมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7Wcr09a9mf9HkhTS21uBYg.png" /></figure><p>ปล พี่เขาเสริมอีกนิดนึงว่า CI/CD แนะนำเป็น Teamcity พี่เขาบอกว่ามันง่ายกว่า เคยสอนให้เด็กฝึกงานเพียงเดือนเดียวสามารถใช้ได้คล่อง ผิดกับ Jenkins ที่ฝึกมา 3 เดือน ยังไม่ได้เท่าที่ต้องการเท่าไหร่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EaKT2vs5w80MhO0Qal8SSQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HnX131Usbs7dVaKdqyZTCA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YYrj-2tZQofAIX9MUmqhRw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y9gCbo0b0Kx54wnod_UqPw.jpeg" /></figure><h3>สรุปงาน Code Mania 1001</h3><p>จากที่ผมมาที่งานนี้ ผมได้เข้าใจว่างานนี้จัดขึ้นเพื่อ บอกให้ทุกคนรู้ว่าทางสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทย และ อีกหลายๆส่วน กำลังจะผลักดัน Digital Skill เพื่อพลักดัน โปรแกรมเมอร์ในไทยที่มีอยู่ให้เก่งยิ่งขึ้น และมีมากขึ้นครับ</p><p>โดยมีช่วงบ่าย เป็นการฟังบรรยาย หัวข้อต่างๆจาก CTO หรือผู้เชี่ยวชาญ เพื่อผลักดันและพัฒนาความรู้ให้คนที่เข้ามาร่วมงานขึ้นไปอีกครับ</p><p>ส่วนตัวผมเองรู้สึกคุ้มค่าเป็นอย่างมากที่มาได้ฟังวันนี้ครับ เพราะแต่ละ section ที่บรรยายมีประโยชน์มาก รู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้น ลดเวลาการฝึกเองได้เป็นเดือนเลย ยังเสียดายที่ไม่สามารถเข้าได้ทุก section (ขออภัยแอบโลภไปนิด &gt;_&lt;)</p><p>ส่งท้ายด้วยรูปทีม Chiang Mai Maker Club ครับ เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปรวมตั้งแต่มางานเลย เพราะต่างคนต่างเข้า section ที่แต่ละคนสนใจ และหลังเลิกงานเสร็จพี่ณัฐน้องแมนก็มีธุระต่อซะก่อน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ynf4Rjhnoat1uQMaLLeJnQ.jpeg" /></figure><p>อย่างไรก็ตามขอขอบพระคุณทุกๆท่านๆที่ตามอ่านจนมาถึงจุดนี้ พยายามเขียนให้สั้น แต่เขียนทีไรยาวทุกที รวมถึงขอขอบคุณ Chiang Mai Maker Club และสมาคมโปรแกรมเมอร์ไทยที่ให้โอกาสได้มางานในครั้งนี้ครับ</p><p>หากใครชอบหรือมีงานทางด้านสายเทคโนโลยี ชวนกันได้ครับ จะเต็มใจไปด้วยความยินดี และจะมาเขียนบทความอีกเมื่อมีโอกาสครับ สวัสดีครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3d480654d901" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/chiang-mai-maker-club/event-%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99-code-mania-1001-3d480654d901">[Event] จากเชียงใหม่สู่แดนกรุง กับงาน Code Mania 1001</a> was originally published in <a href="https://medium.com/chiang-mai-maker-club">Chiang Mai Maker Club</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เริ่มต้นทำโปรเจ็กท์ Javascript ES6 ด้วย Webpack4 , Babel7 และ ESLint กัน]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B9%8C-javascript-es6-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-webpack4-babel7-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-eslint-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-a7fd4a58bc22?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a7fd4a58bc22</guid>
            <category><![CDATA[es6]]></category>
            <category><![CDATA[tutorial]]></category>
            <category><![CDATA[babel]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[webpack]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 May 2019 03:27:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-11T10:21:18.397Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>เริ่มต้นทำโปรเจ็กท์ Javascript ES6 ด้วย Webpack4 , Babel7 และ ESLint กัน</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jRhz_VOAFlXS5vxvW_GTgw.jpeg" /></figure><p>สวัสดีครับ บทความนี้ผมกำลังจะลองทำ library เป็นของตัวเองดู เลยได้คำแนะนำให้ใช้ Webpack ซึ่งเป็น Module Bundler ตัวหนึ่ง</p><p>โดยประโยชน์ของ Module Bundler จะคอยแปลงไฟล์ของเราเป็นก้อนเดียวพร้อมใช้งาน และมีขนาดเล็ก นอกจากนี้ยังช่วยโปรเจ็กท์ของเราเขียนอยู่ในรูปแบบ ES6 รวมถึงความสามารถในการ Import , Export ด้วย</p><p>โดยมี Babel ร่วมด้วย จะทำให้ ES6 ของเราจะกลับไปอยู่ในรูปแบบ ES5 เพื่อให้สามารถใช้กับ Browser ส่วนใหญ่ได้อย่างไม่มีปัญหา</p><p>และปิดท้ายด้วย ESLint ทำหน้าที่คอยตรวจทาน Syntax ของเราให้เขียนอยู่ในรูปแบบ ES6 และตรวจเช็คตัวแปรที่ไม่ได้ใช้ หรือฟังก์ชั่นที่ไม่เหมาะสมอีกด้วย</p><p>แต่ทั้งนี้จะเห็นว่าในการเริ่มต้นโปรเจ็กท์แต่ละที จะต้องทำการติดตั้งค่อนข้างเยอะ ผมเลยเขียนบทความขึ้นมา และสร้าง Demo Webpack Starter ใน Github เพื่อใช้ประกอบบทความ เพื่อช่วยให้หลายๆท่านเข้าใจ และนำไปใช้ได้ง่ายขึ้น</p><p><a href="https://github.com/pagongamedev/demo-webpack-starter">pagongamedev/demo-webpack-starter</a></p><h3>มารู้จัก Module bundler</h3><p>จากที่เกริ่นไป Module Bundler จะคอยทำให้ไฟล์โปรเจ็กท์เรารวมกันเป็นก้อนเดียวพร้อมใช้งาน พร้อมทำให้โปรเจ็กท์เราเขียนในรูปแบบ ES6 รวมถึงมีความสามารถในการ Import , Export และคอยทำ Minify ให้โปรเจ็กท์ของเราให้มีขนาดเล็กและสามารถดูโค๊ดได้ยากเวลาเอาไปใช้จริงอีกด้วย</p><p>จากที่ศึกษาในตลาดมี Module Bundler ให้เล่นหลักๆอยู่ 3 ตัว</p><ol><li>Webpack เป็น module Bundler ที่เหมาะสำหรับทำแอป</li><li>Rollup เป็น module bundler ที่เหมาะสำหรับทำ Library</li><li>Parcel เป็น module bundler ที่มีความสามารถคือใช้ได้เลย</li></ol><p>แต่จริงๆแล้ว module bundler แต่ละตัวไม่ได้ต่างกันมาก สามารถพอใช้แทนกันได้</p><p>ในครั้งนี้ผมจะเริ่มทำด้วย Webpack ก่อน เนื่องจากมีคนเคยใช้คอยให้คำแนะนำได้ และหากมีโอกาสจะเขียนบทความที่ทำด้วย Rollup อีกทีดูครับ</p><p>ต่อไปเราจะมาเริ่มต้นทำโปรเจ็กท์ด้วย Webpack กันเลย</p><h3>เตรียม NPM Package</h3><p>ณ จุดนี้เราจะใช้ NPM เป็นตัว Install Package ต่างๆ โดยเราจะต้องเซ็ตโปรเจ็กท์ให้พร้อมใช้ NPM ก่อน โดยการสร้าง package.json</p><p>โดย NPM เป็นความสามารถของ NodeJS ดังนั้น เครื่องเราจะต้องมี NodeJS ก่อน แต่ผมขอข้ามวิธีการลง NodeJS เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะครับ</p><p>อันดับแรก สร้าง package.json ด้วยคำสั่ง</p><pre>$ npm init</pre><p>และจะมี setting ขึ้นมาให้เราตั้ง หากใช้ของที่มีอยู่แล้วให้กด Enter รัวๆ โดย ข้างล่างเป็นตัวอย่างที่ผมตั้งค่าไว้</p><pre>package name: (demo-webpack-starter)<br>version: (1.0.0)<br>description: test webpack starter<br>entry point: (index.js) ./src/index.js<br>test command:<br>git repository: <br>(<a href="https://github.com/pagongamedev/test_webpack_starter.git">https://github.com/pagongamedev/</a>demo-webpack-starter<a href="https://github.com/pagongamedev/test_webpack_starter.git">.git</a>)<br>keywords: demo webpack starter<br>author: pagongamedev<br>license: (ISC)</pre><p><strong>หรือ</strong></p><p>หากใครอยากเร็ว ก็ลองใช้คำสั่ง — yes ตามหลังแทน ทุกอย่างจะเป็นค่าพื้นฐานแทน ทำให้เราไม่ต้องตั้งค่าอะไรเลย</p><pre>$ npm init --yes </pre><p>หากใครใช้ git อย่าลืมเพิ่ม .gitignore ตามข้างล่างนี้</p><pre>node_modules/</pre><h3>เตรียม Webpack4</h3><p>โดยผมจะใช้ webpack เวอร์ชั่น 4 นะครับ หากเอาไปใช้แล้วรันไม่ได้ ให้ดูเวอร์ชั่นอีกทีเพราะ webpack แต่ละเวอร์ชั่นชอบเปลี่ยนคำสั่งบ่อย</p><p>หรือดูเพิ่มเติมที่ <a href="https://webpack.js.org/guides/getting-started/">https://webpack.js.org/guides/getting-started/</a></p><p>อันดับแรกทำการติดตั้ง Package Webpack และ Webpack-cli</p><pre>$ npm install --save-dev webpack webpack-cli</pre><p>และทำการสร้างไฟล์ webpack.config.js ดังนี้</p><pre>const path = require(&quot;path&quot;);</pre><pre>module.exports = {<br>  entry: &quot;./src/index.js&quot;,<br>  mode: &quot;production&quot;,<br>  output: {<br>    path: path.resolve(__dirname, &quot;./build/&quot;), <br>    filename: &quot;bundle.js&quot;<br>  }<br>};</pre><p>จากนั้นให้เพิ่มคำสั่งข้างล่างใน scripts ในไฟล์ package.json</p><pre>{<br>  ...<br>  &quot;scripts&quot;: {<br>    ... ,<br>    &quot;webpack&quot;:     &quot;node_modules/.bin/webpack&quot;,<br>    &quot;webpack:dev&quot;: &quot;node_modules/.bin/webpack --mode=development&quot;<br>  },<br>  ...<br>}</pre><p>เมื่อเซ็ตเรียบร้อยแล้ว</p><p>เราสามารถสร้างไฟล์ที่สามารถนำไปใช้จริง ที่ทำการย่อขนาดด้วย Minify ออกมาเรียบร้อยแล้วด้วยคำสั่ง</p><pre>$ npm run webpack</pre><p><strong>หรือ</strong></p><p>ใช้คำสั่งข้างล่าง สำหรับต้องการได้ไฟล์เต็ม โดยไม่ทำการย่อขนาด เพื่อดูข้อมูลข้างใน สำหรับตอนกำลังพัฒนา</p><pre>$ npm run webpack:dev</pre><p>เมื่อเรามีคำสั่งสำหรับสร้างไฟล์เรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่สามารถใช้ได้ เพราะยังไม่มีโปรเจ็กท์ให้ลอง ต่อไปเราจะมาทำการเตรียมโปรเจ็กท์สำหรับทดสอบ</p><h3>เตรียมโปรเจ็กท์ตัวอย่างสำหรับ Webpack</h3><p>เมื่อเราใช้ Webpack จะทำให้เราสามารเขียนโปรเจ็กท์เป็น ES6 และมีความสามรถในการ Import Export ได้เลย</p><p>โดยโปรเจ็กท์ตัวอย่างผมจะมีไฟล์ดังนี้ โดยทุกอย่างใน src จะถูกสร้างให้ออกมาเป็นไฟล์ bundle.js ไฟล์เดียวให้ index.htm ได้ใช้งาน</p><pre>index.htm<br>src<br> ├─ HelloWorld.js<br> ├─ Triangle.js<br> └─ index.js</pre><p>ไฟล์ HelloWorld.js จะมีฟังก์ชั่นในการแสดงผลคำว่า HelloWorld</p><pre>const callHelloWorld = () =&gt; {<br>  console.log(&quot;Hello World&quot;);<br>};</pre><pre>export default callHelloWorld;</pre><p>ไฟล์ Triangle.js จะมีฟังก์ชั่นในการคำนวนพื้นที่สามเหลี่ยม</p><pre>const calTriangle = (width, height) =&gt; {<br>  return 0.5 * width * height;<br>};</pre><pre>export default calTriangle;</pre><p>ไฟล์ index.js จะมีหน้าที่รวมไฟล์ และ สร้างตัวแปรแบบ Global</p><pre>import callHelloWorld from &quot;./HelloWorld&quot;;<br>import calTriangle from &quot;./Triangle&quot;;</pre><pre>window.callHelloWorld = callHelloWorld;<br>window.calTriangle = calTriangle;</pre><p>ไฟล์ index.htm จะลองนำฟังก์ชั่นในไฟล์ที่สร้างออกมามาใช้งาน</p><pre>&lt;html&gt;<br>  &lt;head&gt;<br>    &lt;title&gt;demo webpack starter&lt;/title&gt;<br>    &lt;style&gt;<br>      body { margin: 0; }<br>      canvas { width: 100%; height: 100% }<br>    &lt;/style&gt;<br>  &lt;/head&gt;<br>  &lt;body&gt;<br>    &lt;script src=&quot;../build/bundle.js&quot;&gt;&lt;/script&gt;<br>    &lt;script&gt;<br>      callHelloWorld();<br>      console.log(&quot;Triangle width 5 and height 10 area is &quot;<br>      ,calTriangle(5,10));<br>    &lt;/script&gt;<br>  &lt;/body&gt;<br>&lt;/html&gt;</pre><p>ลองทดสอบด้วยคำสั่ง npm run webpack จะได้ไฟล์ build/bundle.js ขึ้นมา</p><pre>$ npm run webpack</pre><p>พอได้แล้ว ลองทดสอบ index.htm ดู เป็นอันเรียบร้อยดังข้างล่าง</p><pre>Hello World<br>Triangle width 5 and height 10 area is  25</pre><p>เมื่อ Webpack ใช้งานได้แต่เรา จะต้องพัฒนาโปรเจ็กท์ต่อ แต่ไม่อยากลอง Build บ่อยๆ สามารถทำ Auto Build Webpackทุกครั้งที่เซฟในตัวอย่างต่อไป</p><h3>ทำ Auto Build Webpack ทุกครั้งที่เซฟ</h3><p>โดยเราจะใช้ Webpack Dev Server เข้ามาช่วย Auto Build ทุกครั้งที่เซฟ แต่ไฟล์ที่ Build จะอยู่ใน RAM ดังนั้นจะใช้เฉพาะตอนกำลังพัฒนา หากใช้จริงให้ Build ดัวยคำสั่งปกติอีกที</p><p>โดยสามารถดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ <a href="https://github.com/webpack/webpack-dev-server#getting-started">ที่นี่</a></p><p>เริ่มต้นให้ติดตั้ง Webpack Dev Server ด้วยคำสั่ง</p><pre>$ npm install --save-dev webpack-dev-server</pre><p>และทำการเพิ่มคำสั่งข้างล่างใน scripts ในไฟล์ package.json</p><pre>{<br>  ...<br>  &quot;scripts&quot;: {<br>    ... ,<br>    &quot;start:dev&quot;: &quot;webpack-dev-server&quot;<br>  },<br>  ...<br>}</pre><p>หากเราจะใช้ให้รันคำสั่งข้างล่างนี้ได้เลย</p><pre>$ npm run start:dev</pre><h3>เตรียม Babel 7 สำหรับแปลง ES6 เป็น ES5</h3><p>เนื่องจาก ES6 เป็นมาตรฐานที่เกิดขึ้นมาใหม่ ดังนั้นไม่ใช่ทุก Web Browser สามารถรัน ES6 ได้ โดยเฉพาะ Web Browser เก่าๆ</p><p>ดังนั้น Babel7 จะทำหน้าที่คอยแปลง ES6 ของเราให้อยู่ ในรูป ES5 หรือในรูปแบบที่ Browser ส่วนใหญ่รองรับ ทำให้โปรเจ็กท์ที่เราสร้างขึ้นมาสามารถใช้กับ Browser ส่วนใหญ่ได้อย่างไม่มีปัญหา</p><p>สำหรับ Webpack จะใช้ Babel ได้นั้น จะต้องใช้สิ่งที่เรียกว่า Babel Loader โดย Babel Loader จะมีเวอร์ชั่นสูงกว่า Babel อยู่ 1 เวอร์ชั่นเสมอ ดังนั้น Babel7 จะใช้คู่กับ Babel Loader 8</p><p>สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่ <a href="https://github.com/babel/babel-loader">https://github.com/babel/babel-loader</a></p><p>ทำการติดตั้ง babel-loader</p><pre>$ npm install --save-dev babel-loader @babel/core @babel/preset-env</pre><p>โดย babel-loader ทำหน้าที่เชื่อมกับ Webpack <br> @babel/core คือตัว Babel 7<br> @babel/preset-env เป็นตัวแปลง ES6 ให้อยู่ในรูปแบบ Web Browser ส่วนใหญ่รองรับ</p><p>จากนั้นทำการติดตั้ง babel/plugin-proposal-class-properties เพื่อให้โปรเจ็กท์ ES6 สามารถเขียน Class ได้เหมือน Class จริงๆ</p><pre>$ npm install --save-dev @babel/plugin-proposal-class-properties</pre><p>จากนั้นให้เพิ่มคำสั่ง Module ต่อจาก Output ใน webpack.config.js</p><pre>{<br>  output: {<br>    ..<br>  },<br>  module: {<br>    rules: [{<br>      test: /\.js$/,<br>      exclude: /node_modules/,<br>      loaders: [{<br>        loader: &quot;babel-loader&quot;,<br>        options: {<br>          presets: [&quot;@babel/preset-env&quot;],<br>          plugins: [&quot;@babel/plugin-proposal-class-properties&quot;]<br>        }<br>      }]<br>    }]<br>  }<br>};</pre><p>จากนั้นให้ทดสอบด้วยการรัน Webpack อีกครั้งถ้าได้ถือว่าสำเร็จ</p><pre>$ npm run webpack</pre><p>ต่อไปก็เหลืออย่างสุดท้ายคือ การเช็ค Syntax ES6 ด้วย Eslint ไปดูวิธีทำกัน</p><h3>กัน Syntax ES6 พลาด ด้วย ESLint</h3><p>แม้ว่าเราจะใช้ Webpack ทำให้โปรเจ็กท์เราเขียนในรูปแบบ ES6 ได้ก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะยังเขียนในรูปแบบ ES5 ในโปรเจ็กท์ได้อยู่</p><p>ดังนั้นเราควรจะล็อก Syntax ที่ใช้ให้อยู่ในรูปแบบ ES6 ไปเลย ดังนั้นเราจะใช้ ESLint มาช่วยดูแล นอกจากนั้น ESLint จะคอยช่วยดูพวกตัวแปรที่ไม่ได้ใช้ หรือ คำสั่งที่ไม่ควรใช้อีกด้วย</p><p>แน่นอนว่าหากใช้กับ webpack ก็ต้องมีตัวเชื่อมกับ ESLint นั่นก็คือ ESLint Loader เข้ามาด้วย</p><p>สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่นี่ <a href="https://github.com/webpack-contrib/eslint-loader">https://github.com/webpack-contrib/eslint-loader</a></p><p>เริ่มต้นทำการติดตั้ง ESLint Loader</p><pre>$ npm install --save-dev eslint-loader</pre><p>และทำการติดตั้ง ESLint</p><pre>$ npm install --save-dev eslint</pre><p>ติดตั้งส่วนเสริม ESLint สำหรับ Plugin</p><pre>$ npm install --save-dev eslint-plugin-import eslint-plugin-node eslint-plugin-promise eslint-plugin-standard</pre><p>ติดตั้งส่วนเสริม ESLint สำหรับ Config</p><pre>npm install --save-dev eslint-config-standard eslint-config-prettier</pre><p>แน่นอนว่า ESLint ก็ต้องเชื่อมกับ Babel ด้วย โดยจะใช้การติดตั้ง babel-eslint</p><pre>$ npm install --save-dev babel-eslint</pre><p>และเมื่อติดตั้งทั้งหมดเสร็จ ทำการสร้างไฟล์ .eslintrc สำหรับตั้งค่า ESLint</p><pre>{<br>  &quot;extends&quot;: [<br>    &quot;standard&quot;,<br>    &quot;prettier&quot;<br>  ],<br>  &quot;parser&quot;: &quot;babel-eslint&quot;<br>}</pre><p>จากนั้นให้เพิ่ม Loader ต่อจาก Babel Loader ใน webpack.config.js</p><pre>{<br>  ... ,<br>  loaders: [{<br>    loader: &quot;babel-loader&quot;,<br>    ...<br>  },{<br>    loader: &quot;eslint-loader&quot;,<br>    options: {<br>       // eslint options (if necessary)<br>    }  <br>  }]<br>}</pre><p>ลองรัน Webpack อีกครั้ง</p><pre>$ npm run webpack</pre><p>หาก Syntax ไม่ถูกต้อง ESLint จะคอยมาเตือนทุกครั้งเวลาที่ทำการ Build ไฟล์</p><p>หากเปิดด้วย VSCode และขึ้น Error ว่าหา babel-eslint ไม่เจอให้ทำการปิดเปิด VSCode ใหม่อีกที</p><h3>สรุป</h3><p>การใช้ Webpack จะช่วยให้เราสามารถเขียนโปรเจ็กท์ในรูปแบบ ES6 แต่ก็ยังสามารถนำไปรันกับเวปไซต์ทั่วไปได้ เพราะมี babel มาคอยช่วยแปลงกลับเป็น ES5</p><p>แต่มีการติดตั้งค่อนข้างเยอะ สำหรับท่านใดที่ตามไม่ทัน หรือไม่เข้าใจ สามารถเข้าไปดู Source Code เพิ่มเติมใน Github ได้เลยครับ</p><p><a href="https://github.com/pagongamedev/demo-webpack-starter">pagongamedev/demo-webpack-starter</a></p><p>ทั้งนี้ผมก็พึ่งหัดใช้ Webpack เป็นครั้งแรก อาจจะมีผิดพลาด หรือ ตกหล่น ต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ด้วย และ จะแก้ไขให้เร็วที่สุด</p><p>หวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับทุกๆท่าน และขอขอบคุณทุกท่านที่คอยติดตาม แล้วพบกันใหม่ในบทความหน้าครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a7fd4a58bc22" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B9%8C-javascript-es6-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-webpack4-babel7-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-eslint-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-a7fd4a58bc22">เริ่มต้นทำโปรเจ็กท์ Javascript ES6 ด้วย Webpack4 , Babel7 และ ESLint กัน</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Interactive] มารู้จัก Ambilight ทำจอให้เรืองแสงกัน]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/interactive-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81-ambilight-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-bef42cf07e91?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bef42cf07e91</guid>
            <category><![CDATA[diy]]></category>
            <category><![CDATA[interactive]]></category>
            <category><![CDATA[light]]></category>
            <category><![CDATA[ambilight]]></category>
            <category><![CDATA[arduino]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Apr 2019 20:18:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-16T20:18:33.035Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RlhlKyukLnZLUFc0E4_jKA.jpeg" /></figure><p>สวัสดีครับ บทความนี้เป็นบทความเบาๆ เกี่ยวกับ Interactive โดยการติดแสงให้จอทีวีกันกับสิ่งที่เรียกว่า Ambilight</p><p>Ambilight คืออะไร ก็คือมาจากคำว่า Ambient (สภาพแวดล้อม)+ Light (แสง) หรือก็คือแสงที่ปรับไปตามสภาพแวดล้อมของจอภาพ</p><p>ในทางเทคนิคคือการติดแสงไว้ที่หลังจอ เพื่อให้จอของเราเปล่งออร่าเหมือนแสงทะลุจอได้</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FT0XDKwemMWY%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DT0XDKwemMWY&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FT0XDKwemMWY%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/049117ff2adba891fc80aad95f04ba8c/href">https://medium.com/media/049117ff2adba891fc80aad95f04ba8c/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VugWYYOfkyYsYDa4OIKR7Q.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการแสดงผล Ambilight</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X6jokUoWwV0VMekVkr0hhg.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการแสดงผล Ambilight</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3-4mK6bymLTCFWDPy4KNlg.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการแสดงผล Ambilight</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a2IjyukCG9citm7kv-uz9Q.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการแสดงผล Ambilight</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iIRjxM47x_aYE8k0vqI9PQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการแสดงผล Ambilight</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W7YhTr8jnBiwBBVJZPHo9A.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างเบื้องหลังการติด Ambilight</figcaption></figure><h3>รู้จักประเภทของ Ambilight</h3><p>จากที่ผมลองศึกษาดู วิธีทำ Ambilight จะทำได้หลายวิธีมาก โดยแบ่งได้ดังนี้</p><ol><li>Build-in หรือก็คือติดมากับจอ</li><li>แบบดักโดยใช้กล้อง</li><li>แบบดักจาก HDMI</li><li>แบบส่งค่าจาก USB (วิธีที่ผมใช้)</li></ol><h4>1. Build-in หรือก็คือติดมากับจอ</h4><p>วิธีนี้ข้อดีคือไม่ต้องทำอะไรเลยใช้ได้ทันที แต่ทีวีมีน้อยรุ่นมาก ตัวอย่างทีวีที่มีคือ philips ambilight</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FPccI_pUTZXs%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DPccI_pUTZXs&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FPccI_pUTZXs%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/aed11b5a39d04177e59ca8c011a4cdc0/href">https://medium.com/media/aed11b5a39d04177e59ca8c011a4cdc0/href</a></iframe><h4>2. แบบดักโดยใช้กล้อง</h4><p>หรือก็คือ มีกล้องติดอยู่บนทีวีเพื่อดักสีที่แสดง น่าจะใช้ง่าย ค่าใช้จ่ายราวๆ 60–80$ หรือราวๆ 2–3 พัน บาท ตัวอย่างยี่ห้อ govee ambilight , ambiscreen</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fx8tQvH1soSk%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dx8tQvH1soSk&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fx8tQvH1soSk%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fb23d234d9bd23be8fb01689411f4972/href">https://medium.com/media/fb23d234d9bd23be8fb01689411f4972/href</a></iframe><h4>3. แบบดักจาก HDMI</h4><p>วิธีนี้เหมือนจะง่าย แต่ความจริงค่อนข้างยุ่งยาก หรือไม่ก็แพงไปเลย เพราะว่า จะต้องหาตัวที่สามารถทำ HDMI Capture เป็นข้อมูลได ้และ split ข้อมูล HDMI ด้วย โดยมีวิธีข้างล่างคือ<br>3.1 แบบ DIY ด้วย Raspberry Pi</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*fuN1Mq8X7RyQzkzgE34uLg.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่าง DIY ด้วย Raspberry Pi จาก <a href="http://awesomepi.com/install-a-switch-on-raspberry-pi-2-howto/">บทความ</a> (ที่มา <a href="http://awesomepi.com/">awesomepi.com</a>)</figcaption></figure><p>วิธีนี้ จะเห็นว่ามีขั้นตอนค่อนข้างเยอะ ต้องทำการ split สัญญาณก่อน แล้วทำการส่งค่าบันทึกเข้า Raspberry Pi</p><p>จากรูปจะเห็นว่าแปลง HDMI เป็น av ก่อน เพราะชุดแปลงและบันทึกมีราคาถูก</p><p>แต่ถ้าหาแบบ capture จาก HDMI หรือ split ไปเลย อาจจะมีราคาหลายพัน ซึ่งไม่รู้ว่าจะคุ้มค่า และ สามารถใช้ร่วมกับ Raspberry Pi ได้หรือเปล่า วิธีนี้น่าจะใช้เงินราวๆ 3–5 พันบาท</p><p>3.2 แบบสำเร็จ <br>อันนี้จบ มีตั้งแต่แบบถูก (ที่ไม่ค่อยเห็นมีขายแล้ว)ไปจนแพงสุดๆ ใช้งบราวๆ 300$ หรือราวๆ 9 พันขึ้น อย่างยี่ห้อ dreamscreen กับแบบถูก CroLED</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FUYst-BZQTlg%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DUYst-BZQTlg&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FUYst-BZQTlg%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/67b37390871a01bca0873106a8785a91/href">https://medium.com/media/67b37390871a01bca0873106a8785a91/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FT0R9ckBaOMU%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DT0R9ckBaOMU&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FT0R9ckBaOMU%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0234cf3f7afe93d1956527d7faa460ae/href">https://medium.com/media/0234cf3f7afe93d1956527d7faa460ae/href</a></iframe><h4>4. แบบส่งค่าจาก USB</h4><p>วิธีนี้เป็นวิธีที่ถูกที่สุด ทำดีๆราวๆ พันต้นๆ หรือไม่ถึงพัน เพราะว่าหัวใจหลักคือ Arduino ที่มีราคาไม่แพง สามารถทำเองได้ไม่ยาก หรือหากไม่อยากทำ ก็สามารถ ซื้อสำเร็จมาประกอบได้</p><p>วิธีนี้มีข้อเสียคือ ต้องพึ่งพาระบบปฏิบัติการ เช่น Windows OSX Android TV ในการส่งข้อมูลภาพมาให้</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FjuC-3imLoTQ%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DjuC-3imLoTQ&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FjuC-3imLoTQ%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c221558eceb5d00ee6ac2f6db3a4b247/href">https://medium.com/media/c221558eceb5d00ee6ac2f6db3a4b247/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*JoHyqbWICv-qQmaiqPnMdQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างแบบซื้อสำเร็จ</figcaption></figure><h3>มาเริ่มทำ Ambilight</h3><p>วิธีที่ผมใช้คือ วิธีส่งข้อมูลจาก USB เนื่องจากมีราคาถูก และส่วนใหญ่ผมใช้ Windows เป็นหลัก โดยสามารถทำเองได้ไม่ยาก แค่ใช้ Arduino , หลอด NeoPixel (RGB LED Strip) และ แหล่งจ่ายไฟที่มากพอ</p><p>โดยโปรแกรมที่ส่งข้อมูลบน Windows ชื่อว่า AmbiBox โดยข้อจำกัดแรกคือใช้งานได้ไม่เกิน 300 Zone หรือก็คือ 300 หลอด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*FiJI_PtBIwKGW0Mx4PO6Dw.png" /><figcaption>ตัวอย่าง AmbiBox</figcaption></figure><p>ทั้งนี้ด้วยความง่ายผมเลยสั่งแบบสำเร็จ ยี่ห้อ Dream Color มาลองดู จะได้ไม่เสียเวลาเบิร์นโค๊ด สั่ง Arduino และ หม้อแปลง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KhvxpQAJKjRGKI9Ogx5IcA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างเซ็ตสำเร็จ Dream Color</figcaption></figure><p>โดยมีคู่มือการเซ็ตให้พร้อมสามารถเข้าดูได้ที่นี่ <a href="https://drive.google.com/file/d/1h6YeU1n-Bo-DJ65r4Pc4UBG5HumJWdEf/view">คู่มือ</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/957/1*IMWVkeRU6V4r4EEEdURiXA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างคู่มือการใช้งาน</figcaption></figure><p>หลอด NeoPixel (RGB LED Strip) คือหลอด LED ที่มีชิฟ (W2812b) ฝังในตัว วิธีใช้งานเพียงต่อขาและส่งข้อมูลแบบ Serial เข้าไปในหลอดก็ใช้งานได้เลย หากนึกภาพง่ายๆคือสามารถ ส่งข้อความตัวอักษรให้หลอด ก็สามารถระบุได้เลยว่าอยากให้หลอดมีสีอะไร</p><p>เมื่อก่อนแพงมาก จำได้ว่าสมัยมาแรกๆบน Adafruit เมตรละเป็นพัน (ปัจจุบันก็ยังราคานี้อยู่) แต่เดี่ยวนี้มีสายที่ขายจากจีน ใช้งานได้เหมือนกัน เมตรละร้อยกว่าๆ ซึ่งถูกลงมามาก</p><p>ทั้งนี้สายของ NeoPixel มีหลายแบบคือ แบบ 30 หลอดต่อเมตร 60 หลอดต่อเมตร (144 หลอดต่อเมตรก็มี) หากสายมีค่า IP67 IP68 คือจะมีซิลิโคนกันน้ำให้ด้วย</p><p>โดยของผมเป็นจอทีวี 75 นิ้ว เลยสั่งแบบ 5 เมตรมา (จริงๆแล้วควรใช้เกินเกิน 5 เมตรมานิดๆ) เพราะผมสั่งแบบ 60 หลอดต่อเมตร มี 5 เมตร ก็ 300 หลอดเต็มข้อจำกัดพอดี</p><p>แต่ถ้าผมแนะนำ ควรซื้อแบบ 30 หลอดก็พอแล้ว ง่ายกว่าหลายๆอย่าง ข้อจำกัดน้อยกว่า เดี่ยวจะอธิบายในส่วนต่อไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3gb0ILMHq3dmGCFBf1j3EQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างหลอด NeoPixel (RGB LED Strip)</figcaption></figure><p>จากเซ็ตของผมสายยาว 5 เมตรซึ่งยาวมาก เขากลัวไฟส่งไม่ถึง เลยให้ชุดต่อไฟส่วนก้นสายปิดท้ายมาด้วย กลายเป็นว่าไฟเข้า 2 ทาง คือข้างหน้าและข้างหลัง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ShwT2lnIET3ww4P-kHPWgw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างตัวต่อ ก้นสายปิดท้าย</figcaption></figure><p>พอได้มาตอนแรกก็ลองทดสอบต่อดูก่อนว่าสามารถใช้งานได้ใหม ซึ่งใช้งานได้ดี สว่างมากจนถ่ายออกมาห้องดูมืดไปเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t2GiPL4elt2UdZ8ot8Me1Q.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างทดสอบหลอดไฟ LED</figcaption></figure><p>ปัญหาแรกที่กวนใจตอนหลังสุดๆคือ เทป 2 หน้าที่ติดมาให้ตึงเกินไป ซึ่งจะทำให้สายโก่งออกมาและหลุดจากจอโดยง่าย หากซื้อแบบเทปสำเร็จ แนะนำให้เอากรรไกรตัดส่วนนี้ออกให้หมด อันนี้ตอนแรกผมคิดว่าไม่เป็นไรเลยไม่ได้ทำซะงั้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BquBqJ6JGLG59GjzPba6RQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างเทปตึงบนสาย LED</figcaption></figure><p>หลังจากทดสอบว่าใช้ได้ ก็ลองทำโครงชั่วคราวแบบคร่าวๆ โดยการใช้ เทป 3M มาช่วย จะได้ไม่มีปัญหาเรื่องคราบกาว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8kog-kUUmCS5CQZH83iI4A.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่าเทป 3M ที่ช่วยในการขึ้นโครงชั่วคราว</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fR0cBxr0G3zaFf9Ve_EEgw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างโครงชั่วคราว</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NJG75s3gRd0JIHYBcajWVQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างโครงชั่วคราวเมื่อต่อไฟ</figcaption></figure><p>ปัญหาช่วงนี้ค่อนข้างยิบย่อย อย่างทีวีผมข้างบนกับข้างล่างหนาไม่เท่ากัน จึงทำให้ช่วงล่างยาวกว่าใช้หลอดมากกว่า ทางที่ดีบนและล่างควรใช้หลอดเท่าๆกัน</p><p>กับเวลาตัดสายและจะต่อเข้าด้วยกัน ให้ดูทิศทางสายด้วย LED จะมีลูกศรชี้บอกทิศ หากต่อผิด หลอดจะร้อน หรืออาจจะไหม้ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LVBSmqXP3P5boguSuAxxIQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างลูกศรทิศทาง LED</figcaption></figure><p>กับจังหวะนับหลอด ต้องระวังดีๆ ของผมมีนับถูกนับผิด นับถูกแต่จำผิดก็มี อย่าลืมเขียนโน๊ตให้ชัดๆจะได้ไม่สับสน</p><p>ของผมเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเท่าไหร ซ้ายขวาผมได้ 54 บนได้ 97 แต่ล่างได้ 92 และเว้นตรงกลางข้างล่าง รวมหลอดได้ 297 หลอด</p><p>หลังจากที่คิดว่าเว้นตรงกลาง ก็ไปทำการบัดกรีสาย connector ขึ้นมา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yNbdMfT8GV9nzu8pKz64vA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างสาย connector</figcaption></figure><p>ต่อไปลองต่อโครงจริง เนื่องจากจอผมพึ่งซื้อมาใหม่ ไม่อยากให้มีคราบกาว เลยต้องเพิ่มของพิเศษหน่อย ตรงที่ใช้สติกเกอร์ที่ไม่ทิ้งคราบกาว อย่างเช่น di-noc หรือ ฟิลม์ติดรถยนต์ มารองอีกชั้นหนึ่ง</p><p>พอดีผมมีติดห้องอยู่เป็นลาย carbon fiber แต่สติกเกอร์พวกนี้ค่อนข้างแพง ตารางเมตรเป็นพัน แนะนำหาที่ประหยัดๆจะดีกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wneMnsrvbHlYKoNIAmOVFw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างฟิลม์ที่ไม่ทิ้งคราบกาว</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hpTodWtC8opGKnrxQCi2nA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการติดฟิลม์ไม่ทิ้งคราบกาวรองอีกชั้นหนึ่ง</figcaption></figure><p>พอติดโครงจริงค่อนข้างส่วยเรียบร้อยเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DWBPWyW2IXLaZuxLHk26Hw.jpeg" /></figure><p>แต่ก็เจอปัญหาต่อมาคือ Connector ทำไฟตก คือจะเห็นได้ชัดเจนเลยว่าสีดรอปเวลาข้าม Connector เป็นไปได้ว่า Connector ขาต่อเล็กเกินไป จากสีม่วงกลายเป็นสีแดง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GC4ADDeL3hU-MrhRsFYrQg.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างไฟตกเวลาผ่าน connector</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cH6-TUl_0uNBmrfKS9eDnw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างไฟตกเวลาผ่าน connector</figcaption></figure><p>ดังนั้นผมเลยทำการรื้อ connector ออกทั้งหมด และทำการบัดกรีสาย จะดีที่สุด ทางที่ดีควรหาสายเส้นใหญ่ๆด้วยจะดีมากๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1XqlG42njOwirm7npeLhfQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการบัดกรีสายใหม่</figcaption></figure><p>พอลองเทสไฟดูดีขึ้นมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*klrXJBj3e-_QES7wzgyO0g.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างทดสอบไฟ จากการบัดรี</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W7YhTr8jnBiwBBVJZPHo9A.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างทดสอบไฟ จากการบัดรี</figcaption></figure><p>จากรูปเนื่องจากผมไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องเทป LED โก่งตั้งแต่แรก และ ทีวีผมมันเป็นลายตารางๆ ไม่ได้มีผิวหลังเรียบ เลยไม่ค่อยอยู่ เลยต้องติดเสริม เพิ่มกันหลุดค่อนข้างเยอะหน่อย</p><p>ปัญหาต่อมา เหมือน แอมป์จะไม่พอ ไม่สามารถเปิดสีขาวได้ทั้งหมด หากเปิดขาวทั้งหมดจะไปทางม่วงหรือไม่ก็ส้มไปเลย แต่ถ้าเปิดไม่กี่ดวงก็ยังขาวได้</p><p>จากศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม เขาว่ากินสีละ 20 มิลิแอมป์ แปลว่า 1 หลอดมี 3 สีกิน 60 มิลแอมป์ โดยของผมมี 297 หลอด จะต้องกิน 297 * 0.06 = 17.82 แอมป์ ซึ่งถือว่าเยอะมากๆ</p><p>ซึ่งจะหา adapter ระดับ 18 แอมป์เป็นไปได้ยาก เท่าเห็นมีขาย เป็นแบบสวิตชิ่งไปแล้ว ก็ถือว่าเป็น power supply ขนาดย่อมเลย สายไฟที่ผมต่ออาจจะคิดว่าเล็กเกินไป และอาจจะต้องต่อสายเพิ่มในมุมทแยงด้วย</p><p>ผมเลยบอกว่าให้ไปใช้ แบบ 30 หลอดต่อเมตรจะง่ายกว่า อย่างน้อยก็กินแอมป์น้อยกว่ากันไปครึ่งนึง เหลือ 9 แอมป์ โดย อแดปเตอร์ที่ผมได้มาเพียง 5 โวลต์ 8 แอมป์ ถ้าใช้กับแบบ 30 หลอดก็ยังดูไม่น่าเกลียดเท่าไหร่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iPTEtyuPq8RPlSBllNMclw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่าง อแดปเตอร์ 8 แอมป์ที่ได้มา</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/425/1*R1sc-AtIFaBZJkEJ12f7NA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่าง สวิตชิ่ง พาวเวอร์ซัพพลาย</figcaption></figure><p>จากที่ทำมา ผมทำผิดตรงที่คิดว่า ตรงกลางล่างสามารถปรับใน ซอฟต์แวร์ได้ แต่ความจริง หากเว้นข้างล่างมันจะเริ่มนับหลอดไม่เหมือนกันเลย</p><p>คือหากจะติด LED แบบเว้นตรงกลางข้างล่าง แนะนำให้ต่อไฟเริ่มจากตรงกลางล่างด้วย และบนล่างควรเป็นจำนวนคู่</p><p>แต่ของผมได้ต่อแบบไม้เว้นกลางไปแล้ว โดยนับหลอดแรกจากทางขวาสุด และทำการเชื่อม บัดกรี ข้ามส่วนที่เว้นไว้ ซึ่งทำให้จัดการยาก</p><p>โดยของผมเลยไม่แก้ แต่ว่าภาพหลอดข้างบนมันจะเหลื่อมไป 5 หลอด ผมก็คิดว่ามันเป็นอะไรไม่มาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RTmQXylksOmi_Sv85828-Q.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการต่อ LED โดยรอบ แบบเว้นและแบบไม่เว้น</figcaption></figure><p>ปัญหาต่อมาคือการดีเลย์ของภาพ คือ LED ดีเลย์ค่อนข้างนานประมาณ ครึ่งวินาทีได้ ผมคิดว่าเป็นที่ตัว Screen Capture จากคู่มือให้ปรับเป็น GDI FS Aero แต่ผมปรับมาเป็น Windows 8 แล้วดีขึ้น ไม่รู้ว่าเครื่องอื่นจะเป็นอย่างผมหรือเปล่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/671/1*x95h7ncrUjbWRvF1zwtpzQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการปรับ screen capture ใน ambibox</figcaption></figure><h3>สรุป</h3><p>จากที่ได้ลองเล่นดู ค่อนข้างรู้สึกโอเคกับการเล่น Amblight เพื่อเพิ่มอรรถรส เวลาดูหนังการ์ตูนที่มีเอฟเฟกเยอะๆ เช่นการ์ตูนเวทมนตร์ได้เป็นอย่างดี</p><p>สำหรับใครที่สนใจอยากมีจอเปล่งสีเป็นของตัวเองก็ลองเล่นดูครับ ขั้นตอนการทำการทำก็ไม่ยากมากนัก ซึ่งมีข้อจำกัดนิดหน่อย</p><p>หวังว่าที่ผมเขียนไปจะมีประโยชน์ต่อทุกๆท่านที่สนใจ และถ้าผิดพลาดแต่ประการใด ก็ขออภัย ณ ที่นี่ และจะแก้ไขให้เร็วที่สุดครับ ขอบคุณมากครับ</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FT0XDKwemMWY%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DT0XDKwemMWY&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FT0XDKwemMWY%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/049117ff2adba891fc80aad95f04ba8c/href">https://medium.com/media/049117ff2adba891fc80aad95f04ba8c/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bef42cf07e91" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/interactive-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81-ambilight-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-bef42cf07e91">[Interactive] มารู้จัก Ambilight ทำจอให้เรืองแสงกัน</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[หัวใจแห่งการทำเกม หากเข้าใจสามารถเขียนเกมได้ทุกภาษา]]></title>
            <link>https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2-d5ee239418b1?source=rss-74a3061fd490------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d5ee239418b1</guid>
            <category><![CDATA[arduino]]></category>
            <category><![CDATA[game-development]]></category>
            <category><![CDATA[games]]></category>
            <category><![CDATA[html5]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pagon GameDev]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Mar 2019 12:54:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-14T11:47:46.412Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fMlTVVFt9Zzt56_3O2Lxdw.jpeg" /></figure><h3>เกริ่นนำ</h3><p>สวัสดีครับ ผมขอแนะนำตัวซักเล็กน้อย กระผม Pagon Game Dev (เรียกภากร หรือ พาก้อนก็ได้) โดยผมจบ ป.ตรี สาขาแอนนิเมชั่น วิชาเอกเกม และ ปวช. สาขาอิเล็กทรอนิกส์ จบมาทำงานด้านเกมมา 5 ปี</p><p>ปัจจุบันย้ายสายมาทำงานเขียนเวปหลังบ้าน (ห่างทำเกมซักพัก~) แต่ด้วยความที่มีความรู้ด้านการทำเกม และมีความรู้อิเล็กทรอนิกส์ จึงสนใจและหลงไหลงาน Interactive เป็นพิเศษ (คือการเขียนโปรแกรมทีใกล้ชิดมนุษย์มากกว่าเดิม มากกว่าการใช้เม้าท์และคีย์บอร์ด เช่น Kinect , Senser , XR , AR , MR , VR) และตอนนี้กำลังเดินหน้าไปกับบริษัทของตัวเองชื่อว่า <a href="https://web.facebook.com/365331214055639/">บริษัท ต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a></p><p>บทความนี้เป็นบทความแรก เป็นสิ่งที่อยากจะเขียนมาโดยตลอด โดยมาจากประสบการณ์การทำเกมของผม ผมอาจจะไม่ได้เก่งอะไรมาก แต่อยากจะมาแชร์ความรู้ที่ผมมี หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ และจะรีบแก้ไขให้เร็วที่สุด</p><ul><li>คำเตือน บทความนี้เข้มข้นและยาวมาก แนะนำให้ค่อยๆอ่าน</li></ul><p>โดยเรื่องนี้ จะอธิบายว่า ผมมีแนวคิดอย่างไรในการเขียนเกมขึ้นมาจากภาษาหรืออุปกรณ์ที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อการทำเกมได้อย่างไร</p><p>โดยผมมีตัวอย่างที่เคยทำมาก่อนหน้าดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ku3c0gKxae8qsFhw-9ZO5Q.jpeg" /><figcaption>เขียนเกมบน HTML5 ในปี 2013 (สมัย HTML5 พึ่งออก)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Kao7IE-7Zp3MXTvgT_7Lxw.jpeg" /><figcaption>เขียนเกม Tetris บน Arduino ด้วย c++ <a href="https://playground.cmmakerclub.com/2014/10/micro/arduino-2/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-tetris-%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B9%86-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84/">อ่านบทความจิ้มเบาๆตรงนี้</a> <a href="https://github.com/pagongamedev/Arduino_Tetris_Game">ดูซอร์สโค๊ดคลิกตรงนี้</a></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3Tq-LBHht3mNciLj3WzIvA.jpeg" /><figcaption>เขียนเกมงู บน ESP8266 ด้วย c++ <a href="https://web.facebook.com/watch/?v=1170901252950829">ดูวิดีโอคลิกตรงนี้</a> <a href="https://github.com/pagongamedev/PagonGameDev_GameLoop">ดูซอร์สโค๊ดคลิกตรงนี้</a></figcaption></figure><p>เอาล่ะ ก่อนเข้าสู่เนื้อหาหัวใจแห่งการทำเกม เรามาทำความเข้าใจก่อนว่า เกม คืออะไร และเกิดขึ้นมาได้อย่างไร</p><h3>เกมคืออะไร</h3><p>โดยเราต้องแยกให้ออกระหว่างคำว่า เกม กับ เกมส์</p><p>เกมส์​ ไว้ใช้เรียกกิจกรรมสันทนาการ ที่มีหลายๆกิจกรรม หรือกีฬาหลายๆชนิดรวมกัน เช่น เอเชี่ยนเกมส์ โอลิมปิกเกมส์ โดยการทำเกมจะไม่ใช้คำว่าเกมส์</p><p>เกม คือ การละเล่น หรือ วิดีโอเกม ที่เรากำลังจะพูดถึง</p><p>ทั้งนี้เกม ก็มีองค์ประกอบอยู่ หากมีไม่ครบ จะไม่เป็นเกม แต่จะกลายเป็นกิจกรรมเฉยๆ</p><p><strong>องค์ประกอบของเกม</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/527/1*_eutk6F9eVZVdFh4WUzw7A.jpeg" /><figcaption>องค์ประกอบของเกม</figcaption></figure><p>ประกอบไปด้วย</p><p>1. มีผู้เล่น 1 คนขึ้นไป<br>2. มีกฏ กติกา มีผลตัดสิน เงื่อนไขของการแพ้ ชนะ<br>3. มีความท้าทาย คือต้องเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ใครๆก็ทำได้หรือทำได้เป็นประจำ</p><p>ยกตัวอย่างการกระโดดเชือก ถ้าเรากระโดดเชือกธรรมดาๆ เราจะยังไม่นับว่าเป็นเกม แต่พอใส่กติกาว่า “กระโดดเชือกให้ครบ 30 ครั้ง ใน 1 นาที ทำครบชนะ แพ้จะถูกทำโทษ” จากเดิมที่เป็นกิจกรรม พอมีกติกา ผลการตัดสิน และความท้าทาย ก็จะกลายเป็นอยู่ในรูปแบบเกมทันที</p><p>ถ้าเราดูหนัง 2 ชม. ให้จบ จะเห็นว่าเป็นกิจกรรม แต่ถ้าใส่กติกาว่า “แข่งกันดูหนังสารคดีน่าเบื่อ 2 ชม โดยต้องห้ามหลับ ห้ามเข้าห้องน้ำ ใครแพ้ต้องเลี้ยงน้ำ” ก็กลายเป็นเกมได้เหมือนกัน</p><p>กับอีกกรณี เข้าเราทำงาน 8 โมงเช้า เลิก 4 โมงเย็น ทำครบในทุกๆวัน พอถึงสิ้นเดือนก็ได้เงินเดือน แม้ว่ามีกิจกรรม กติกา ผลการตัดสิน แต่ไม่มีความท้าทาย เป็นสิ่งที่เราต้องทำเป็นกระจำ ก็ไม่นับว่าเป็นเกม</p><h3>เกมเกิดขึ้นได้อย่างไร</h3><p>เกมคอมพิวเตอร์นั้นถ้าให้นับคือเป็น Animation แบบหนึ่ง ดังนั้นจึงมีรากฐานต้นกำเนิดเช่นเดียวกัน นั่นก็คือสิ่งที่เรียกว่า Flipbook ที่เราชอบวาดอยู่มุมกระดาษหนังสือหรือสมุดเรียนในสมัยเด็ก<br>(Animation คือ การทำภาพเคลื่อนไหว หรือถ้าเรียกแบบชาวบ้านคือหนังการ์ตูน)</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FGO9NshFE6Yc%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DGO9NshFE6Yc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FGO9NshFE6Yc%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1b3b25a90f34e54fe88d9b8a03d97e7f/href">https://medium.com/media/1b3b25a90f34e54fe88d9b8a03d97e7f/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FkXx96ToJ2xk%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DkXx96ToJ2xk&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FkXx96ToJ2xk%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bad7ba005bb33f24dd87e7742cf6002b/href">https://medium.com/media/bad7ba005bb33f24dd87e7742cf6002b/href</a></iframe><p>Flipbook คือ การวาดภาพนิ่งทีละแผ่น และเปิดด้วยความเร็ว เมื่อมีความเร็วมากพอก็จะกลายเป็นภาพติดตา เหมือนภาพเกิดการเคลื่อนไหวจริงๆ เกิดเป็นสิ่งที่เรียกว่า Animation</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FnpMreLeVD6o%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DnpMreLeVD6o&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FnpMreLeVD6o%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9da08ca95d1b8c4fbd6730a5877e8908/href">https://medium.com/media/9da08ca95d1b8c4fbd6730a5877e8908/href</a></iframe><p>ถ้าพอเข้าใจรากฐาน Animation ก็จะเริ่มเข้าใจแล้วว่า คือการทำภาพนิ่งทีละภาพ แล้ว ค่อยมาเล่นต่อกันโดยเราเรียกว่าอัตราภาพ (Framerate) โดยมีหน่วยเป็น จำนวนภาพต่อวินาที (FPS : Frame Per Second)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/475/1*g6IMpXPLrZl6P4xGFAJBQQ.png" /><figcaption>ตัวอย่าง FPS (ที่มา <a href="https://connarjamesmills.wordpress.com/2015/03/05/frame-rates-frames-per-secon/">https://connarjamesmills.wordpress.com</a>)</figcaption></figure><p>ในการทำเกมก็เหมือนกัน ก็คือการเขียนโปรแกรมแบบหนึ่ง ให้แสดงผลถี่ๆ แล้วเขียนโปรแกรมให้การแสดงผลในแต่ละครั้ง ค่อยๆทำให้ตัวละครในภาพค่อยๆขยับ โดยการทำการเปลี่ยนภาพ หรือเคลื่อนที่ตัวละคร ก็จะเกิดการเคลื่อนไหวในเกมขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xw_sVeiTsa55nAIqkd5SzQ.png" /><figcaption>ตัวอย่างการเคลื่อนไหวในเกม (<a href="http://database.valkyrieuprising.com/">http://database.valkyrieuprising.com/</a>)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-fYN4ZViQ7UL7A28NbmarA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการเคลื่อนที่ในเกม Stardew Valley</figcaption></figure><p>ในที่สุดก็ได้เข้าเนื้อหาเรื่องหัวใจของการทำเกม</p><h3>หัวใจของการทำเกม</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/598/1*uIi5b5SJDOnxIh0PS2SBIw.jpeg" /><figcaption>หัวใจแห่งการทำเกม</figcaption></figure><p>มีอยู่ 4 อย่างด้วยกัน ถ้ามีครบ 4 องค์ประกอบ จะสามารถสร้างเกมขึ้นมาได้</p><p>1. Game Loop : การทำงานที่รองรับการแสดงผลถี่ๆ<br>2. Delta Time : การนับเวลาที่ทำให้ทุกเครื่องทำงานเร็วเท่ากัน<br>3. Output : ส่วนที่สามารถแสดงผลเกมออกมาได้<br>4. Input : ส่วนที่สามารถรับค่าเพื่อที่จะเล่นเกมได้</p><h4>1.Game Loop</h4><p>การเขียนโค๊ดปกติจะทำงานแบบบนลงล่าง คือทีละคำสั่งจนเสร็จ เมื่อบรรทัดบนทำงานเสร็จ ถึงค่อยไปบรรทัดต่อไปได้ ซึ่งแต่ละบรรทัดใช้เวลาไม่เท่ากันแล้วแต่ว่าจะไปเรียกอะไรต่อ ซึ่งปกติเราจะปล่อยไปตามระบบ เพราะเราจะเราสนใจแค่ผลลัพธ์สุดท้าย ยกตัวอย่างโค๊ดข้างล่าง</p><pre>function main(){<br>    delay(1000);      // เขียนฟังก์ชั่นรอเวลา 1 วินาที<br>    alert(&#39;Hello&#39;);   // เมื่อครบแจ้งเตือน Hello<br>}</pre><p>แต่การเขียนโค๊ดสำหรับเกมมีแนวคิดไม่เหมือนกัน เนื่องจากต้องแสดงผล ถี่ๆ หลายๆครั้งต่อวินาที และมีเวลาที่แน่นอนในการแสดงผล ดังนั้นเราจึงไม่สามารถรอให้ทำงานเสร็จในรอบเดียวได้</p><p>เราจึงใช้หลักการ GameLoop มาใช้ โดยประกอบด้วย 2 ส่วน คือ</p><p>1 Initial : คือจะทำงานครั้งเดียวเมื่อเริ่มต้นโปรแกรม เป็นขั้นตอนสำหรับเตรียมการตั้งค่าตัวแปรเริ่มต้นให้พร้อมใช้ หรือเรียกทรัพยากร เช่น รูปภาพ เสียง โมเดล 3 มิติ ก่อนทำการเข้าส่วนของ GameLoop</p><p>2 GameLoop : จะทำงานเป็นลูป ทำงานวนไปเรื่อยๆ จนกว่าปิดโปรแกรม โดยมีหน้าที่คือ ทำการอัพเดทค่าต่างๆ ของเกม และทำงานล้างภาพที่วาดจากรอบก่อนหน้า และทำการวาดขึ้นมาใหม่ เพื่อให้เกิดภาพเคลื่อนไหวขึ้น</p><pre>function main()<br>{<br>  initial(); // initial ทำงานครั้งเดียวเมื่อเริ่มต้นโปรแกรม<br>  setInterval(loop, 1000/50); //gameloop จะทำการวนการทำงานไปเรื่อยๆ<br>}</pre><pre>// ประกาศตัวแปร global จะนับว่าเป็น Initial ได้เหมือนกัน<br>const hero = { x: 50, y: 50}<br>const speed = 10;<br>const goal = 2500;</pre><pre>function initial()<br>{<br>   // เราจะทำการกำหนดค่าเริ่มต้น หรือโหลดรูปภาพตรงนี้<br>   // เนื่องจากในบางภาษา ไม่รองรับการโหลดทรัพยากร <br>   // หรือ คำนวนตัวแปร เช่น a = x+y ใน global ได้<br>   hero.x = 0; <br>}</pre><pre>function loop()<br>{ <br>   // ทำการวนลูปอัพเดทค่าต่างๆ<br>   hero.x += speed; // อัพเดทค่าตำแหน่งตัวละคร</pre><pre>   if(hero.x &gt;= goal)<br>   {<br>      alert(&quot;Game Win!!); // ถ้าตำแหน่งตัวละครถึงจุดหมายให้แสดง Game Win!!<br>   }<br>   <br>   DrawHero(hero.x , hero.y); //ทำการวาดภาพตัวละครในแต่ละรอบ<br>}</pre><p>จากตัวอย่าง เราจะทำการเพิ่มค่าทีละนิดแล้วทำการแสดงผล อะไรที่เราเขียนให้ต้องรอ ถ้ายังทำงานไม่ได้ ก็ให้ข้ามไปก่อน เพื่อให้คำสั่งอื่นจะต้องทำงานได้ต่อได้ แล้วค่อยกลับมาเช็คซ้ำทุกๆรอบ ว่าทำงานได้หรือยัง แล้วจบด้วยการล้าง และวาดภาพ เป็นแบบนี้วนซ้ำไปเรื่อยๆ เราจึงเรียกว่า GameLoop</p><p>จากตัวอย่าง GameLoop ข้างบน เพื่อให้เห็นภาพ และเข้าใจมากยิ่งขึ้น</p><p>ผมขอยกตัวอย่าง GameLoop จาก XNA Framework ที่ผมคิดว่าเป็นพื้นฐาน GameLoop ที่ดีที่สุดในการเรียนรู้ดังภาพข้างล่าง</p><p>(XNA เป็น Framework ของ Microsoft ที่ใช้เขียนเกมแบบ Cross-Platform ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อมาเป็น Mono Game)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/872/1*4LBR3jvJ4n4woRPeNL_S4A.png" /><figcaption>ตัวอย่าง Gameloop XNA (ที่มา <a href="https://blogs.msdn.microsoft.com/tess/2012/03/02/bizzy-bees-step-1-setting-the-stage-xna-walkthrough/">https://blogs.msdn.microsoft.com/tess</a>/)</figcaption></figure><p>โดย XNA มี GameLoop อยู่ 5 ขั้นตอนคือ</p><p>1 Initial : ตั้งค่าตัวแปรเริ่มต้น</p><p>2 Load Content : โหลดทรัพยากรที่จำเป็นต้องใช้เตรียมไว้ เช่นเสียงหรือรูปภาพ</p><p>3 Update : ใช้ในการเขียน Update Logic ของเกมในแต่ละเฟรม เช่น เพิ่ม/ลด HP ย้ายตำแหน่งของตัวละคร เช็คปุ่มที่กด เป็นต้น</p><p>4 Draw : ทำการลบภาพจากเฟรมที่แล้ว และทำการแสดงผล(วาดภาพ)​ขึ้นมาใหม่ โดย Logic ของการวาดภาพทั้งหมดจะอยู่ในส่วนนี้ พอเสร็จ ก็จะกลับเข้าไปยัง Update และทำการวนแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ</p><p>5 : Unload Content เมื่อปิดโปรแกรมจะทำการคืนทรัพยากร ที่จองไว้</p><p>จะสังเกตุเห็นว่า GameLoop ของ XNA จะขยายมาจาก GameLoop ปกติ เพื่อให้แยกออกมาดูเป็นระเบียบ และ ง่ายต่อการใช้งาน</p><p>โดย Initial จะถูกแบ่งออกเป็น Initial และ Load Content ส่วน GameLoop ถูกแบ่งออกเป็น Update และ Draw ส่วน Unload Content โปรแกรมส่วนใหญ่ทำให้ตอนปิดโปรแกรมอยู่แล้ว</p><h4>2. Delta Time</h4><p>เนื่องจาก คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องมีความเร็วในการประมวลผลไม่เท่ากัน ทำให้เวลารันโปรแกรม แม้ว่าจะเป็นเดียวกัน เครื่องที่ประมวลผลเร็วย่อมเสร็จไว เครื่องที่ประมวลช้าย่อมเสร็จช้าตามไปด้วย แม้แต่เครื่องเดียวกันเอง ก็มีความเร็วขึ้นลงอยู่ตลอดเวลาตามภาระของงานในเวลานั้น ทำให้เราไม่สามารถวัดได้เลยว่า ถ้าเราสั่งเคลื่อนที่ตัวละครในเกม แล้วจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เท่ากันอยู่เสมอ</p><p>ดังนั้นจึงต้องใช้ Delta Time เข้ามาช่วย หรือหากใครเรียนคณิตศาสตร์จะรู้จักในนาม Δ Time หรือ Time2 - Time1 หรือให้แปลง่ายๆว่า ผลต่างของเวลา</p><p>โดยเราจะเอามาใช้หาผลต่างของเวลาระหว่าง “เฟรม” ที่แสดงผล โดยถ้าประมวลผลช้าทำให้เฟรมเรทน้อย ผลต่างของเวลาก็จะเยอะ ในทางกลับกัน ถ้าประมวลผลเร็ว ทำให้เฟรมเรทเยอะ ผลต่างของเวลาก็จะน้อยแทน ซึ่งเฟรมเรท กับ ผลต่างของเวลา แปรผกผันกัน คอยหักล้างกันเอง จึงทำให้เราได้ค่าเวลาที่แน่นอน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0B8T6WnWZ7k8PKMoYzWmPA.jpeg" /><figcaption>การอธิบายเรื่อง Delta Time</figcaption></figure><p>แล้วถ้าภาษาที่เราใช้ไมมี DeltaTime แล้วเราจะสามารถหาได้จากที่ใหน โดยพื้นฐานแล้วถ้าเราไม่ได้ใช้ Framework หรือ Game Engine ก็คงไม่มี DeltaTime มาให้</p><p>แต่เดี่ยวก่อน Delta Time เราสามารถ​สร้างขึ้นมาเองได้ไม่ยาก ขอแค่มีหน่วยเวลาที่อ้างอิงจาก Timestamp หรืออ้างอิงจากเวลาเริ่มนับตอนเปิดเครื่อง (อย่าง Arduino มีคำสั่ง millis()) แล้วนำมาคำนวน โดยการเอาเวลาที่รับได้ของเฟรมปัจจุบัน ลบกับ เฟรมก่อนหน้า ก็จะได้ค่า Delta Time ออกมานั่นเอง</p><p>ยกตัวอย่างการเคลือนที่ตัวละคร โดยมีฟังก์ชั่น DrawHero ทำการวาดตัวละคร โดยรับค่า พิกัด x,y ขึ้นมา</p><p>ตัวอย่างที่ไม่ดี แบบแรก แบบไม่ใช้ Delta Time</p><pre>function loop()<br>{<br>   while(isPlayGame)<br>   {<br>      hero.x += 5;  //เคลื่อนที่ hero ในแกน x ที่ 5 พิกเซล ต่อเฟรม<br>      DrawHero(hero.x , hero.y);<br>   }<br>}</pre><p>โดยวิธีนี้ เราจะกำหนดความเร็วของตัวละคร ด้วยการกำหนดค่าคงที่ขึ้นมาซักตัว โดยเราทดสอบแล้วว่าเครื่องของเราสามารถรันลูปอย่างคงที่ อยู่ที่ 50 รอบต่อวินาที จึงเขียนโปรแกรมเพิ่มค่า hero.x ทีละ 5 ในแต่ละรอบ เมื่อครบ 1 วินาที จะได้ 5 * 50 = 250 พิกเซล ต่อ วินาที</p><p>ทั้งนี้วิธีนี้จะมีข้อเสียคือ เราไม่รู้เลยว่าเครื่องอื่นมีความเร็วที่เท่าไหร่ หากมีเครื่องรันได้ 100 รอบต่อวินาที ความเร็วจะเปลี่ยนเป็น 5 * 100 = 500 พิกเซล ต่อ วินาที หรือ ถ้ามีเครื่องรันได้ 20 รอบต่อวินาที จะกลายเป็น 5 * 20 = 100 พิกเซล ต่อ วินาที แทน ซึ่งเราจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า แต่ละเครื่องตัวละครเราเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ไม่เท่ากัน</p><p>ตัวอย่างที่ไม่ดีแบบที่สอง แบบที่ใช้ setInterval</p><pre>function main()<br>{<br>  // ทำการ Set Interval ให้ฟังก์ชั่น loop ทำงาน 50 ครั้ง ต่อ 1 วินาที<br>  // โดย Interval มีหน่วยเป็น มิลลิวินาที จึงทำให้ 1 วินาทีมีค่าเป็น 1000 มิลลิวินาที <br>  setInterval(loop, 1000/50); <br>}</pre><pre>function loop()<br>{<br>      // เคลื่อนที่ hero ในแกน x ที่ 250 พิกเซล ต่อ วินาที<br>      // โดย 1/50 คือเวลาที่ใช้ต่อรอบ มีค่าเป็น 0.02 วินาที<br>      hero.x += 250 * (1/50); <br>      DrawHero(hero.x , hero.y);<br>   }<br>}</pre><p>หากภาษารองรับคำสั่ง setInterval จะช่วยให้เราสามารถกำหนดจำนวนรอบการทำงานต่อวินาทีได้ โดยตามคำสั่งในตัวอย่างจะตั้งอยู่ที่ 50 รอบต่อนาที เราจึงกำหนดค่าคงที่ได้คร่าวๆว่า 1/50 (50 รอบ หาร 1 วินาที) มีค่าต่อรอบเป็น 0.02 วินาทีต่อรอบ</p><p>วิธีนี้เกือบจะดีแล้ว ตรงที่ ถ้าเครื่องเรารันอยู่ที่ 50 รอบก็จะรันที่ 50 รอบต่อวินาที แต่ถ้าเครื่องที่เร็วกว่า เช่น รันได้ 100–200 รอบต่อวินาที ก็จะถูกจำกัดความเร็วอยู่ที่ 50 รอบต่อวินาที ทำให้ตัวละคร เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 250 พิกเซลต่อวินาที</p><p>แต่วิธีนี้ก็มีข้อเสียอยู่เหมือนเดิมคือ ถ้าเครื่องที่มีความเร็วต่ำกว่า 50 รอบต่อวินาที การแสดงผลก็จะเริ่มผิดเพี้ยน เช่นเครื่องที่รันที่ 20 รอบต่อวินาที จะมีความเร็วอยู่ที่ 250 * (1/50) * 20 = 100 พิกเซลต่อวินาทีแทนอยู่ดี</p><p>ตัวอย่างการใช้ DeltaTime</p><pre>function main()<br>{<br>  // ทำการ Set Interval ให้ฟังก์ชั่น loop ทำงาน 50 ครั้ง ต่อ 1 วินาที<br>  // โดย Interval มีหน่วยเป็น มิลลิวินาที จึงทำให้ 1 วินาทีมีค่าเป็น 1000 มิลลิวินาที <br>  setInterval(loop, 1000/50); <br>}</pre><pre>let deltaTime = 0;                     // ไว้เก็บผลต่างของเวลา<br>let timeBefore = new Date().getTime(); // เก็บค่าเวลาเฟรมก่อนหน้า<br>let timeNow = new Date().getTime();    // เก็บค่าเวลาเฟรมปัจจุบัน</pre><pre>function updateDeltaTime()<br>{<br>   timeBefore = timeNow;              //รับเวลาเฟรมก่อนหน้า<br>   timeNow = new Date().getTime();    //รับเวลาเฟรมปัจจุบัน<br>   deltaTime = ( timeNow - timeBefore )/1000; // หาผลต่างของเวลา<br>}</pre><pre>function loop()<br>{<br>   updateDeltaTime(); //ทำการอัพเดท DeltaTime เมื่อวนลูป<br>   // เคลื่อนที่ hero ในแกน x ที่ 250 พิกเซล ต่อ วินาที<br>   hero.x += 250 * deltaTime; <br>   DrawHero(hero.x , hero.y);</pre><pre>}</pre><p>วิธีการใช้ DeltaTime โดยวิธีนี้จะใช้ setInterval หรือไม่ใช้ก็ได้ หรือจะเขียนวิธีหน่วงขึ้นมาเองก็ได้ โดยตัว DeltaTime ก็จะมาช่วยคอยชดเชยผลต่างของเวลาให้อยู่แล้ว</p><p>อย่างเครื่องของเราสามารถรันอยู่ที่ 50 รอบต่อวินาที จะได้ DeltaTime 0.02 วินาที ตัวละครจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ 250 * ( 0.02 * 50 ) = 250 พิกเซลต่อวินาที</p><p>หากเครื่องความเร็ว 100 รอบต่อวินาที จะได้ DeltaTime ที่น้อยลง อยู่ที่ 0.01 วินาที ตัวละครจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 250 * ( 0.01 * 100 ) = 250 พิกเซลต่อวินาที และ</p><p>หากเครื่องความเร็ว 20 รอบต่อวินาที จะได้ DeltaTime ที่มากขึ้น อยู่ที่ 0.05 วินาที ตัวละครจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 250 * ( 0.05 * 20 ) = 250 พิกเซลต่อวินาที เช่นกัน</p><p>หรือหากเราต้องการจะจับเวลาเพื่อทำอะไรบางอย่าง เช่น นับเวลาจบเกม เราสามารถเขียนได้แบบตัวอย่างข้างล่าง</p><p>ตัวอย่างการเขียนโค๊ด นับเวลา ด้วย deltaTime</p><pre>let isTimeOut = false;    // เก็บค่าเช็คเตือนหมดเวลา<br>let timeCount = 0;        // เก็บค่านับเวลา<br>let timeMax = 3;          // เก็บค่าเวลาที่จะเริ่มเตือน</pre><pre>function loop()<br>{<br>   updateDeltaTime();            //ทำการอัพเดท DeltaTime เมื่อวนลูป</pre><pre>   timeCount += deltaTime;       // ทำการนับเวลา<br>   if(timeCount &gt;= timeMax &amp;&amp; !isTimeOut) //การเช็คว่าหมดเวลาหรือยัง<br>   {<br>      alert(&quot;Time Out!!&quot;);       // ถ้าหมดเวลาให้เตือน Time Out!!<br>      isTimeOut = true;<br>   }<br>}</pre><h4>3. Output</h4><p>การทำเกมต้องมีสิ่งที่แสดงผลออกมาโดยทำการวาด และ ลบ อยู่ตลอด ดังนั้นเราต้องดูว่าภาษาหรือเครื่องมือที่เราใช้ มีคำสั่งช่วยในการแสดงผลอยู่หรือเปล่า อย่าง HTML5 สามารถเขียนเกมได้ เพราะมีคำสั่ง &lt;canvas&gt; ที่เป็นเหมือนกระดานวาดภาพ ที่ทำให้สามารถสั่งแสดงรูปได้ หรือ ใน Arduino เองแม้ว่าไม่มีส่วนแสดงผล แต่ก็สามารถต่อจอ Dot Matrix หรือจอ OLED และทำการวาดภาพโดยการส่ง Array 2 มิติ เข้าไป หรือถ้าภาษาไม่รองรับการแสดงผลรูป เราก็ยังสามารถทำเกมบน command line โดยการล้างจอแล้วพิมพ์ใหม่ก็ได้</p><p>ตัวอย่างคำสั่งการวาดใน HTML5</p><pre>&lt;canvas id=&quot;myCanvas&quot; width=&quot;250&quot; height=&quot;300&quot;/&gt; // กรอบสำหรับวาดภาพ</pre><pre>&lt;script&gt;<br>   var c = document.getElementById(&quot;myCanvas&quot;); // เรียกกรอบสำหรับวาด<br>   var ctx = c.getContext(&quot;2d&quot;);                // เรียกคำสั่งสำหรับวาด<br>   var img = document.getElementById(&quot;scream&quot;); // ดึงค่ารูปจากแท็ก</pre><pre>   ctx.clearRect(0, 0, c.width, c.height);  // ทำการล้างกรอบวาดภาพ<br>   ctx.drawImage(img, 10, 10);              // ทำการวาดภาพเข้าไปใหม่<br>&lt;/script&gt;</pre><p>แต่ทั้งนี้ก็ให้ดูเรื่องแกนพิกัด coordinate ของการแสดงผลด้วยว่าหัน​ไปทางทิศใหน โดยปกติในภาษาคอมพิวเตอร์ทั่วไป จะมีแกน x ชี้ไปทางขวา และ แกน y ชี้ลง แต่มุมมองในคนทั่วไป แล้วจะคิดว่าทิศที่สูงคือข้างบน คือจะมีแกน x ชี้ไปทางขวา แต่แกน y ชี้ขึ้น แทน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e2tJOzIWCP-6KQsOgBMkTQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างแกนพิกัดในคอมพิวเตอร์ (ซ้าย) และ แกนพิกัดที่คนธรรมดาเข้าใจ (ขวา)</figcaption></figure><p>จากที่กล่าวไปปกติแล้วจะใช้แกนคอมพิวเตอร์ในการเขียนโค๊ด แต่ผมเคยเจอกรณีที่ต้องแปลงแกนไปมาในโปรเจ็กท์เกม Tetris เนื่องจากจอแนวนอน แต่ทำเกมแนวตั้ง และไม่มีซอฟต์แวร์แปลงแกนให้ รวมทั้งตัวภาษา และ ตัวจอเองมีพิกัดแกนไม่เหมือนกัน เลยต้องคำนวนเปลี่ยนแกนเอง โดยเปลี่ยนพิกัดจาก พิกัดในอาเรย์ เป็น แกนพิกัดคอมพิวเตอร์ แล้วแปลงเป็นแกนพิกัดจออีกทีเป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*_imqO2ns5lwWxQVzrH-xAA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการคิดแกนพิกัด ในเกม tetris สามารถดูเพิ่มเติมใน <a href="https://playground.cmmakerclub.com/2014/10/micro/arduino-2/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-tetris-%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B9%86-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84/">บทความ</a></figcaption></figure><h4>4. Input</h4><p>แน่นอนว่าการเขียนเกมเราจะต้องมีการรับค่าเข้ามาโดยพื้นฐานแล้วจะรับจาก เมาส์ คีย์บอร์ด หรือจอย และให้ดูว่าภาษาที่เราใช้เขียนรองรับการรับค่าปุ่มกดหรือเปล่า หรือจะใช้การรับค่าเป็นอย่างอื่นก็ได้ เช่น arduino มีการรับค่าจากขา digital / analog หรือรับค่าจากอุปกรณ์อย่างอื่นเช่น kinect , leap motion , gyroscope , sensor เพื่อรับค่าการจับการเคลื่อนไหวก็ได้</p><p>ตัวอย่างการรับค่าปุ่มกดบน HTML5</p><pre>// ทำการเขียน Event รับค่า keydown , keyup </pre><pre>document.addEventListener(&#39;keydown&#39;,getKeyDown,false);<br>document.addEventListener(&#39;keyup&#39;,getKeyUp,false);</pre><pre>let keyDown = null; // ตัวแปรที่ใช้รับค่าปุ่มกด</pre><pre>function getKeyDown(e) // event ถูกเรียกเมื่อมีการกดปุ่มลง<br>{<br>   keyDown = e.keyCode; // รับค่าเมื่อกดปุ่มลง<br>}</pre><pre>function getKeyUp(e) // event ถูกเรียกเมื่อมีการกดปุ่มขึ้น<br>{<br>   keyDown = null; // ล้างค่าเมื่อยกปุ่มขึ้น<br>}</pre><pre>const hero = { x: 50 , y: 250 }<br>const speed = 50;</pre><pre>function loop()<br>{<br>   // เมื่อทำการกด w หรือปุ่มลูกศรขึ้นค้าง จะทำการเคลื่อนที่ตัวละครขึ้นข้างบน<br>   if(keyDown === 38 || keyDown === 87) <br>   {<br>      hero.y -= speed * deltaTime;<br>   }<br>   DrawHero(hero.x , hero.y);<br>}</pre><h3><strong>สิ่งที่ควรรู้เพิ่ม</strong>เติม<strong>ในการทำเกม</strong></h3><h4>Collision detection</h4><p>หรือที่เรียกอีกชื่อว่าการเช็คชน มีหน้าที่คอยเช็คว่าวัตถุ 2 วัตถุชนกันหรือไม่ โดยหลักๆทำอยู่ 2 อย่างคือ คอยกันชนไม่ให้วัตถุทะลุเข้าหากัน หรือ คอยเช็คว่าหากชนกันแล้วจะจะเกิดเหตุการณ์บางอย่าง เช่น ชนกันแล้วพลังลดเป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/350/1*2SNJhXDYGlfNB5cWAyFfXw.png" /><figcaption>ตัวอย่างเช็คชน ที่ไม่สามารถทะลุได้ (ที่มา <a href="https://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Main/InsurmountableWaistHeightFence">https://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Main/InsurmountableWaistHeightFence</a>)</figcaption></figure><p>ปกติการเช็คชนจะมีอยู่หลากหลายวิธี แต่ปกติแล้ววิธีพื้นฐานสุดจะใช้กล่องสี่เหลี่ยมครอบวัตถุไว้ หากกล่องสี่เหลี่ยมชนกัน จะถือว่าเป็นการชน โดยไม่ได้สนใจรูปทรงของวัตถุจริงๆ เหมือนเกมสมัยก่อนที่เราไม่สามารถเดินไปสัมผัสตัวต้นไม้ได้ เหมือนมีกำแพงอากาศมากัน แต่ทั้งนี้กรอบเช็คชนก็ไม่จำเป็นต้องเป็นสี่เหลี่ยมเสมอไป จะเป็น ทรงกลม หรือรูปทรงซับซ้อนตามวัตถุก็ได้ หรือจะใช้วิธีที่ซับซ้อนเช่นเช็คชนแบบหยาบๆด้วยกรอบสี่เหลี่ยมก่อน พอชนแล้วค่อยมาเช็คละเอียดอีกทีว่าพิกเซลของวัตถุทั้งสองชนกันจริงๆหรือเปล่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*o_UmBHiNiP_F7egrFvIRoQ.png" /><figcaption>ตัวอย่างการเช็คชน (ที่มา <a href="http://treadgaming.blogspot.com/">http://treadgaming.blogspot.com</a>)</figcaption></figure><h4>True Random</h4><p>การสุ่มที่แท้จริง คือการสุ่มโดยไม่มีรูปแบบที่ตายตัวใดๆ หรือการสุ่มที่เดารูปแบบได้ยาก โดยพื้นฐานการสุ่มของแต่ละภาษาส่วนใหญ่ไม่ใช่การสุ่มที่แท้จริง โดยบางทีใช้เวลามาใช้ในการสุ่ม หรือจำนวนบรรทัดที่รันไปแล้ว มาเป็นตัวกำหนดการสุ่ม ทำให้เวลาที่เราลองสุ่มบางครั้งจะได้ค่าเดิมๆอยู่เสมอ</p><p>อย่างเช่นหากโปรแกรมเรามีรูปแบบการสุ่มอิงจำนวนบรรทัด ทุกครั้งเราเขียนโปรแกรมเปิดแล้วมาทำการสุ่มเลย จะได้ค่าแบบเดิมอยู่เสมอเป็นต้น</p><p>ดังนั้นหากจะเขียนเกม ถ้าเป็นไปได้ควรหาไลบรารี่หรือคำสั่งที่เป็นการสุ่มที่แท้จริง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*BrU1_3o7vjxxKFYBcnZ0wQ.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่าง สุ่มแบบมีรูปแบบ (ซ้าย) และ สุ่มที่แท้จริง (ขวา) (ที่มา <a href="https://puzzlewocky.com/brain-teasers/randomness-and-patterns/">https://puzzlewocky.com/brain-teasers/randomness-and-patterns/</a>)</figcaption></figure><h4>Roulette</h4><p>เรายังคงอยู่เรื่องการสุ่ม คือเรื่องวงแหวนแห่งการสุ่ม ซึ่งเป็นสิ่งที่มีอยู่ในหลายๆเกม เนื่องจากแต่ละเกม เวลาดรอปของ หรือสุ่มของ จะมีอัตราการเกิดที่ไม่เท่ากัน ดังนั้น เราต้องใช้วงแหวนแห่งการสุ่ม ในการกำหนดอัตราการเกิด เพิ่มเติมจากการสุ่มปกติ เพื่อให้เกมมีความสนุกขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/377/1*Hw3jIBAgwxh2DIW5lE60MA.png" /><figcaption>ตัวอย่างวงแหวนแห่งการสุ่ม (ที่มา <a href="https://apexcharts.com/">https://apexcharts.com</a>)</figcaption></figure><p>ตัวอย่างการเขียนวงแหวนแห่งการสุ่ม</p><pre>function gachaLife()<br>{<br>   const rand = Math.random() * 100;<br>   if(rand &lt; 50)         { alert(&quot;You Get Salt.&quot;); }<br>   else if(rand &lt; 99)    { alert(&quot;You Still Get Salt.&quot;); }<br>   else if(rand &lt; 99.999){ alert(&quot;You Get SR Card.&quot;); }<br>   else                  { alert(&quot;You Get SSR Card.&quot;); }</pre><pre>}</pre><h4>Vector Physics</h4><p>ฟิสิกส์เรื่องเวกเตอร์ เป็นพื้นฐานสำคัญในการทำเกม โดยเฉพาะเกม 2 มิติ ที่จะใช้ค่อนข้างบ่อย โดยจะช่วยให้เราสามารถรู้ระยะห่างระหว่างจุด 2 จุด องศาระหว่างจุด 2 จุด หรือการแตกแรงได้ โดยมีสูตร หรือตัวอย่างตามข้างล่าง</p><p>แต่ทั้งนี้ ให้ระวังภาษาที่ใช้ด้วยว่า คำสั่งในการคำนวนคณิตศาสตร์นั้น้มีการรับค่าองศามีหน่วยเป็น Radian หรือ Degree กันแน่ และอย่าลืมแปลงหน่วยให้ถูกต้อง</p><p>แปลงหน่วยจาก Degree เป็น Radian</p><pre>degree = radian * ( 180 / PI )</pre><p>แปลงหน่วยจาก Radian เป็น Degree</p><pre>radian = degree * ( PI / 180 )</pre><p><strong>สูตรในการหาระยะระหว่าง 2 จุด</strong></p><pre>c^2 = (xA − xB)^2 + (yA − yB)^2</pre><p>ตัวอย่างการเขียนโค๊ด</p><pre>const A = { x: 5  , y: 4  };<br>const B = { x: 10 , y: 20 };</pre><pre>const distance = Math.sqrt( Math.pow(A.x - B.x , 2) <br>                          + Math.pow(A.y - B.y , 2));</pre><p><strong>สูตรในการหาองศาระหว่าง 2 จุด</strong></p><pre>θ = atan2 (yB − yA , xB - xA) // ใช้ yA − yB ในกรณีแกน y ชี้ลง</pre><p>ตัวอย่างการเขียนโค๊ด</p><pre>const A = { x: 5  , y: 4  };<br>const B = { x: 10 , y: 20 };</pre><pre>const angle = Math.atan2(A.y - B.y, B.x- A.x) * (180 / Math.PI);</pre><p><strong>สูตรในการแตกแรง</strong></p><pre>xA = E cos θ<br>yA = E sin θ</pre><p>ตัวอย่างการเขียนโค๊ด</p><pre>const speed = 50;<br>const angle = 60 * ( Math.PI / 180); // แปลง Degree เป็น Radian</pre><pre>const forceX = Math.cos(angle) * speed;<br>const forceY = Math.sin(angle) * speed;</pre><h4>Projectile Physics</h4><p>ฟิสิกส์เรื่องการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไตล์ ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ในการทำเกมให้ดูสมจริงขึ้น เพราะ จะอยู่ในเรื่องการกระโดด ของตก การการโยนของ การเด้ง เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/469/1*-9QIC4m4Shs3MG0iIff48g.gif" /><figcaption>ตัวอย่างของการเคลื่อนที่ ​Projectile (ที่มา <a href="http://www.ncsec.org/team5/students/objectives.html">http://www.ncsec.org/team5/students/objectives.html</a>)</figcaption></figure><p>โดยหัวใจของการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไตล์ในเกม คือ ความเร่ง โดยเวลาเราโยนของขึ้นไปจะพุ่งด้วยความเร็ว และจะเคลื่อนที่ช้าลงเรื่อยๆด้วยแรงดึงดูด พอถึงจุดนึงก็จะหยุดนิ่งและก็จะตกลงมาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ</p><p>พอถึงจุดนี้เราสามารถเขียนโค๊ดการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไตล์แบบไม่ต้องใช้สูตรฟิสิกส์จริงๆได้</p><p>ตัวอย่างการเขียนโปรเจกไตล์ในแนวดิ่ง โดยไม่ได้ใช้สูตรฟิสิกส์จริงๆ</p><pre>const hero = {x:50,y:250}<br>const forceOnStart = 500;   // กำหนดแรงเริ่มต้น<br>const gravity = 9.81;       // แรงดึงดูด<br>let   force = forceOnStart; // แรงที่กระทำต่อวัตถุ</pre><pre>function loop()<br>{<br>   updateDeltaTime();<br>   hero.y -= force * deltaTime; // แรงที่กระทำต่อวัถตุ<br>   force  -= gravity;           // แรงจะลดลงเรื่อยๆจากแรงดึงดูด<br>   DrawHero(hero.x , hero.y);<br>}</pre><p>หรือเราสามารถใช้การแตกแรงเข้ามาช่วยในการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไตล์</p><pre>const hero = { x: 50 , y: 250 }<br>const forceOnStart = 500;   // กำหนดแรงเริ่มต้น<br>const gravity = 9.81;       // แรงดึงดูด<br>const angle = 40 * ( Math.PI / 180 ); // องศา ของแรง<br>let   forceX = forceOnStart *  Math.cos(angle); // แรงที่กระทำในแนวราบ<br>let   forceY = forceOnStart *  Math.sin(angle); // แรงที่กระทำในแนวดิ่ง</pre><pre>function loop()<br>{<br>   updateDeltaTime();<br>   hero.x += forceX * deltaTime; // แรงที่กระทำต่อวัถตุในแนวราบ<br>   hero.y -= forceY * deltaTime; // แรงที่กระทำต่อวัถตุในแนวดิ่ง<br>   forceY  -= gravity;           // แรงจะลดลงเรื่อยๆจากแรงดึงดูด<br>   DrawHero(hero.x , hero.y);<br>}</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/968/1*NdNnru0uvLzZ03IqmlfgHA.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างผลลัพธ์การเขียนโปรแกรมการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไตล์</figcaption></figure><h3>ส่งท้าย</h3><p>สำหรับท่านใดที่อ่านมาถึงจุดนี้ ผมขอชื่อชมว่าท่านเป็นคนที่มีความพยายามเป็นอย่างมาก ในตอนแรกผมก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเขียนให้ยาวขนาดนี้ แต่ใจหนึ่งก็ตั้งใจที่จะเขียนขึ้นเพื่อให้คนมือใหม่ สามารถเข้าใจในการทำเกม และต่อยอดเองได้ ในการอ่านจบในบทความเดียว</p><p>สำหรับใครที่ชื่นชอบ หรือคิดว่าบทความนี้มีประโยชน์ ฝากกดติดตาม medium หรือ facebook ของ บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ ด้วยนะครับ</p><p><a href="https://www.facebook.com/TanglokInteractive/">บริษัท ต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ</a></p><p>หรือใครมีความสนใจด้าน XR (VR MR AR) และ Interactive สามารถพูดคุยกันได้ที่กลุ่มนี้ครับ <a href="https://www.facebook.com/groups/XRIDT">XR (VR MR AR) and Interactive Developers Thailand (XRIDT)</a></p><p><a href="https://www.facebook.com/groups/XRIDT">Log into Facebook | Facebook</a></p><p>สำหรับใครสนใจการเขียน GameLoop เอง ผมยังมีซอร์สโค๊ดที่ทำเกมงูด้วย ESP8266 สามารถเข้าไปดูได้ <a href="https://github.com/pagongamedev/PagonGameDev_GameLoop">คลิกตรงนี้</a> ครับ</p><p>หรือหากใครสนใจอยากศึกษาต่อยอดพื้นฐานการทำเกม ผมแนะนำหนังสือที่อาจารย์ผมเขียน สร้างเกม ด้วย HTML 5 น่าจะยังมีขายอยู่ตามร้านขายหนังสือทั่วไป (ปล. อันนี้ผมไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียนะครับ แค่มาแนะนำเฉยๆครับ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/674/1*AtDLvoBbvFnxXHPTdgX6tw.png" /><figcaption>หนังสือ สร้างเกมด้วย html5 ของอาจารย์ผม</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d5ee239418b1" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94/%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2-d5ee239418b1">หัวใจแห่งการทำเกม หากเข้าใจสามารถเขียนเกมได้ทุกภาษา</a> was originally published in <a href="https://medium.com/%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%9F-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%94">บริษัทต่างโลก อินเตอร์แอคทีฟ จำกัด</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>