<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Jargalmaa on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Jargalmaa on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@passermontanus?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*EE4UXOsq03gzidkP510Z8g@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Jargalmaa on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@passermontanus?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 07:24:14 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@passermontanus/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Мод.2]]></title>
            <link>https://medium.com/@passermontanus/%D0%BC%D0%BE%D0%B4-2-5a5c63220ecd?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5a5c63220ecd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jargalmaa]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Nov 2020 12:30:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-17T12:30:29.174Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Мод.2</p><p>Мод болоод хувирчих юмсан.</p><p>Энэ л газар өсөж, энэ л газар өндийж бас тэндээ л өтлөх мод болохсон чиний мэдэрдэг тэр л амар амгаланд автаж нэг үзэхсэн. Цаг хугацаагаар доог тохуу хийж саглайсан өндөр болсон ч бөхийхөө мэддэггүй, намар болоход л хагдраад унахаа мэдэхгүй жижигхээн цэцэгсийн өнгөнд дарагддаггүй мод болохсон. Гунигаа газарт шингээж, агаарт аз жаргалаа цацсан мод л болохсон.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5a5c63220ecd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Метронд.2]]></title>
            <link>https://medium.com/@passermontanus/%D0%BC%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%B4-2-cb7be7e7744d?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cb7be7e7744d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jargalmaa]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 12 Nov 2020 11:03:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-12T11:03:24.422Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Метронд.2</p><p>Энгийн л нэг ажлын өдөр, метронд ажил руугаа, гэр лүүгээ, танилынх руугаа, хаа нэг тийшээ явж байгаа, инээмсэглэлээ гэртээ мартаад гарчихсан хүмүүс.</p><p>Суудлын минь эсрэг талд зайдуухан зогсох бүсгүй нүдэнд туслаа, тэр л инээмсэглэж байлаа. Үгээр зүйрлэшгүй их баяр баясгаланг нимгэхэн жижигхэн уруулныхаа цаана нууж ядан инээмсэглэж буй бүсгүй тэнд зогсож байлаа. Гараа мөрнийхөө зэргэлдээ авчраад харах үедээ аз жаргалаа нууж ядан, уруулаа нээх л юм бол жижигхэн уруулнаас нь аз жаргал нь гараад нисчих вий гэлтэй уруулаа улам чанга жимийн баясгалантайгаар инээмсэглэж байлаа. Харц нь гялалзана, харвал зүүн гарных нь ядам хуруунд яг л бүсгүйн уруул шиг жижигхэн нимгэхэн бас уруулных нь цаана багтаж ядах баяр баясгалан шиг гялалзсан шинэхэн бөгж байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cb7be7e7744d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Метронд.1]]></title>
            <link>https://medium.com/@passermontanus/%D1%85%D0%B0%D0%B0%D1%88%D0%B0%D0%B0-%D1%87-%D1%8E%D0%BC-%D1%8F%D0%BC%D0%B0%D1%80-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BB%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B3%D0%B4%D0%B0%D0%B6-%D1%8F%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%87%D0%BB%D0%B0%D1%85-%D1%85%D2%AF%D0%BC%D2%AF%D2%AF%D1%81-%D1%8E%D1%83%D0%B3-%D1%87-%D1%8E%D0%BC-%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%88%D0%B8%D1%80%D1%82%D1%8D%D0%B6-%D0%B4%D1%8D%D0%BB%D0%B3%D1%8D%D1%86-%D0%B3%D3%A9%D0%BB%D1%80%D3%A9%D1%85-c35ebdbd700?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c35ebdbd700</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jargalmaa]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 12 Nov 2020 10:35:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-12T11:00:14.840Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Метронд.1</p><p>Хаашаа ч юм ямар нэг бодолд дарагдаж яаравчлах хүмүүс, юуг ч юм тасралтгүй ширтэж дэлгэц гөлрөх хүмүүс.</p><p>Нүдний буланд зүрхэн хэлбэртэй жижигхэн улаан хайрцгийг хөгшин хүний гар гулгуулан нээх нь харагдлаа. Олон олон жижигхэн чихрүүд, цаас нь шаржигналаа. Өвөө олон чихэрнүүдээс нэгийг сонгож аваад бас л тагыг нь гулгуулаад хаачихлаа. Улам улам урагшлах метроны жигдхэн чимээ, удахгүй зогсох буудлын нэрийг зарлах нь хүртэл миний чихнээс алсарч зөвхөн өвөөгийн чихэрний шаржигнах цаасны чимээ л тодоос тод сонсогдоно. Өвөө чихрээ задлаад ам руугаа хурдхан хийлээ.</p><p>Би өвөөг эгц урдаас нь биш ч гэсэн хажууд талаас нь, бүхэлд нь биш ч гэсэн чихэр хүлхэх уруул, хацар бас амттайхан харц нь надад харагдав. Чихрэнд дуртай жижигхэн өвөө.</p><p>Хатуу чихэр идмээр санагдчихлаа..</p><p>July.5 2019</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c35ebdbd700" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[МОД]]></title>
            <link>https://medium.com/@passermontanus/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%81%D0%BE%D0%BD%D1%81%D0%B4%D0%BE%D0%B3-%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%80-%D1%87%D0%B8%D0%BC%D1%8D%D1%8D%D0%B3%D2%AF%D0%B9%D0%B3-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D1%80%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D0%BD%D0%B0%D0%BC-%D0%B3%D2%AF%D0%BC%D0%B8%D0%B9%D0%B3-%D1%82%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D1%80-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D1%80%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D1%87-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BE%D1%81%D0%BE%D0%B9-%D1%85%D1%8D%D1%80%D0%B2%D1%8D%D1%8D-%D1%82%D1%8D%D0%B3%D1%8D%D0%B6-d9b1ef4106e?source=rss-4367cc989e6e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d9b1ef4106e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jargalmaa]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Feb 2019 08:46:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-12T11:06:04.953Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>МОД</p><p>Миний сонсдог анир чимээгүйг, миний мэдэрдэг нам гүмийг та нар мэдэрдэг ч болоосой хэрвээ тэгэж чаддаг бол, нэг л удаа тэгэж чадвал яг л над шиг хөшиж орхих байх даа. Түнэр харанхуй хүртэл өөрийн өнгөтэй тэрэн дунд би ч гэсэн өөрийн орон зайтай. Өглөө болгон шувууд өөр өөр өнгөөр шулганалдаж, өдөр болгон салхи өөр зүгээс салхилдагийг та нар мэдэхгүй дээ. Энд зогсоод нарны илчийг өөртөө шингээж мянга мянган жил байсаар л байсан анир чимээгүйг чагнах дулаахан байдаг…, Би энд л өсөж, энд л өнсийсөн. Эндээ л хөгширнө. Чимээ чагнан салхины сэрчигнээг мэдрээд сууж байгаа бүсгүйд хичнээн үзэсгэлэнтэй харагдаж байгааг нь, амрагаа л хараад инээмсэглэн суугаа залууд хичнээн хүчирхэг харагдаж байгааг нь хэлэхсэн. Ярилцахсан, чамтай. Гэхдээ түнэр харанхуй дундаас түм түмэн өнгийг ялгаж тэдэн дунд уусаж, анир чимээгүйг аяарханаар чагнан нам гүмийг мэдрэх тэр л мэдрэмжийг юугаар сольж болох билээ. Би мод</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d9b1ef4106e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>