<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by iChet on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by iChet on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@phichet42?source=rss-b233edf970d8------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*nOdBeSD80pIRCRRNUujagQ.jpeg</url>
            <title>Stories by iChet on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@phichet42?source=rss-b233edf970d8------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 02:46:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@phichet42/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[[สรุปเนื้อหา Panel Discussion] “What does it take to be a ‘professional’ designer?” ภาษาไทย]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%B2-panel-discussion-what-does-it-take-to-be-a-professional-designer-%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2-6e8f2fad69e6?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e8f2fad69e6</guid>
            <category><![CDATA[ux-thailand]]></category>
            <category><![CDATA[ux-design]]></category>
            <category><![CDATA[ux-research]]></category>
            <category><![CDATA[interaction-design]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 16 Jan 2026 12:26:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-16T12:51:58.315Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในยุคที่เทคโนโลยีหมุนไปเร็วกว่าที่ใจจะตั้งรับทัน การได้มานั่งฟังเสวนาที่รวมตัวระดับ <strong>“กัปตันเรือ”</strong> ของวงการดีไซน์อย่าง<strong> Irene, พี่ชาน และ พี่พิจารณา โดยมี กะทิเป็นคนชวนคุย</strong>และออกตัวว่ามาเพื่อเรียนรู้จากผู้เชี่ยวชาญนั้น บรรยากาศเหมือนการได้ฟังรุ่นพี่มาแชร์ประสบการณ์ตรงแบบไม่อ้อมค้อม ถึงการเอาตัวรอดและการเติบโตในโลกที่กำลังถูก AI ตั้งคำถาม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hvr-TfHzHrIOJzXKGH7Hcg.png" /></figure><p>ร่วมเสวนาโดย</p><p>🎙️ Irene form Harbour Space<br>🎙️ พี่พิจารณา (Pruxus Design)<br>🎙️ พี่ชานนท์ (Thoughtworks Thailand)<br>✨ ดำเนินรายการโดย กะทิ จาก (LINE MAN Wongnai)</p><p>นี่คือสรุปเนื้อหาสำคัญที่ผมกลั่นกรองออกมาเป็น 4 บทเรียนใหญ่ เพื่อส่งต่อให้คนทำงานสร้างสรรค์ทุกคนครับ</p><h3><strong>1. Professionalism : งานสวยแค่ 10% ที่เหลือคือ “การเมือง” และ “แรงกระเพื่อม”</strong></h3><p>ความเข้าใจผิดอย่างหนึ่งของดีไซน์เนอร์จบใหม่คือการคิดว่า “<strong>งานสวยคือคำตอบสุดท้าย”</strong> แต่ในโลกความเป็นจริง <strong>Irene ให้มุมมองที่น่าสนใจว่า:</strong></p><blockquote>10% คือพิกเซล : ความสวยงามและรายละเอียดของงานที่ปรากฏบนหน้าจอ<br>90% คือ Soft Skills: การฟัง การโน้มน้าว และการเข้าใจ <strong>“การเมืองในองค์กร”</strong> เพื่อผลักดันให้งานดีๆ เกิดขึ้นจริงได้</blockquote><p>พี่ชาน เห็นด้วยและเสริมว่า <strong>ดีไซน์เนอร์ไม่ควรยึดติดกับรางวัล (Awards) มากเกินไป แต่ควรดูที่ Impact (ผลกระทบ) ต่อชีวิตคนและตัวโปรดักต์จริงๆ </strong>นั่นคือคุณค่าที่แท้จริงของอาชีพนี้</p><p>ส่วนเรื่องของ<strong>สัญชาตญาณ หรือ “Gut Feeling”</strong> นั้น พี่พิจ อธิบายไว้อย่างคมคายว่า มันคือประสบการณ์ที่สมองเราสะสมมา หากยังเป็นมือใหม่ที่ชั่วโมงบินไม่สูงพอ เวลาจะใช้ความรู้สึกตัดสินงาน <strong>คุณต้องพยายามอธิบาย Rationale (เหตุผลรองรับ)</strong> เบื้องหลังให้ได้ ถ้าอธิบายไม่ได้ สัญชาตญาณนั้นก็อาจจะผิด</p><p><em>คลิปตอบคำถามเรื่อง Gut Feeling จากพี่พิจารณาไปดูเพิ่มเติมตามลิงค์นี้ได้เลยครับ…</em></p><p><a href="https://www.facebook.com/share/v/1X7K42zAAk/">2K views · 48 reactions | เราเชื่อ &quot;เซนส์&quot; หรือความรู้สึกของเราเวลาทำดีไซน์ ได้มากน้อยแค่ไหน? . อันนี้มาจากงาน &quot;A Sunday with Irene Pereyra&quot; ที่จัดที่ Harbour.Space Campus ที่ม.หอการค้า เมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 ม.ค. 69 ครับ ซึ่งคุณพิจจากพรักซุสเราก็ได้ไปร่วมเป็นหนึ่งใน Panel เม้ากับคุณ Irene และคุณชานจาก Thoughtworks เกี่ยวกับการก้าวไปสู่ Professional designers ในโลกที่ AI กำลังก้าวเข้ามาเรื่อย ๆ ครับ | Pruxus Design</a></p><h3>2. AI กับความกลัว : เมื่อเครื่องจักรแย่งงาน แต่ยังเลียนแบบ “รสนิยม” ไม่ได้</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w3LGaeiPwjlRlGKWehKDHw.jpeg" /></figure><p>พอคุยเรื่อง AI บรรยากาศเริ่มมีความกังวลปนความจริงจัง <strong>Irene</strong> มองว่า AI ในตอนนี้ยังทำแทนมนุษย์ไม่ได้ 100% เพราะสุดท้ายยังต้องใช้ <strong>“รสนิยม(Taste)” ของคน</strong><br>คุมงานอยู่ดี แต่สิ่งที่เธอกังวลคือ :</p><ul><li><strong>Low-level jobs กำลังหายไป :</strong> AI กำลังแย่งงานระดับล่างซึ่งเป็นพื้นที่ให้เด็กจบใหม่ได้ฝึกฝนจากการลองผิดลองถูก</li><li><strong>ความไม่มั่นใจ (Insecurity) :</strong> เด็กๆ ที่ใช้ AI ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ แต่เป็นเพราะความไม่มั่นใจ กลัวงานตัวเองไม่ดีเท่าเครื่องจักร</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/496/1*jYHovKzYwbiX8zMfhiwRmA.png" /><figcaption>คลิปที่พี่พิจตอบคำถามเรื่อง AI กับงาน Research ดูได้ที่ link <a href="https://www.facebook.com/share/v/1Jp1hXcG2f/">https://www.facebook.com/share/v/1Jp1hXcG2f/</a></figcaption></figure><p>ในด้าน Research <strong>พี่พิจ</strong> ให้ความเห็นว่า AI อาจจะสรุปเนื้อหาเก่ง แต่ <strong>“ไม่เข้าใจน้ำเสียงหรือภาษากาย”</strong> เช่น คำว่า “ก็ดีนะ” AI อาจแปลว่าบวก แต่คนฟังจะรู้จากน้ำเสียงว่ามันอาจจะลบ <strong>Empathy (ความเห็นอกเห็นใจ)</strong> จึงเป็นสิ่งที่แยกมนุษย์ออกจากเครื่องจักร และช่วยให้ธุรกิจไม่มืดมนจนเกินไป</p><p><a href="https://www.facebook.com/share/v/1Jp1hXcG2f/">22 reactions | ใช้ AI สรุปผล UX Research เชื่อได้แค่ไหน? และทำไมเราถึงยังเชื่อมนุษย์มากกว่า AI ในเรื่องการทำความเข้าใจมนุษย์ด้วยกัน? . . อันนี้มาจากงาน &quot;A Sunday with Irene Pereyra&quot; ที่จัดที่ Harbour.Space Campus ที่ม.หอการค้า เมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 ม.ค. 69 ครับ ซึ่งคุณพิจจากพรักซุสเราก็ได้ไปร่วมเป็นหนึ่งใน Panel เม้ากับคุณ Irene และคุณชานจาก Thoughtworks เกี่ยวกับการก้าวไปสู่ Professional designers ในโลกที่ AI กำลังก้าวเข้ามาเรื่อย ๆ ครับ | Pruxus Design</a></p><p><strong>พี่ชาน</strong> เสริมเรื่องนี้ด้วยตัวอย่างเรื่องแม่ทำอาหาร ที่เบื้องหลังไม่ใช่แค่เรื่องความหิว แต่คือ <strong>การอยากเป็นแม่ที่ดีตามมาตรฐานที่แม่ตั้งไว้ ซึ่งเป็นความลึกซึ้งที่ AI เข้าไม่ถึง ถ้าคนสั่งงานไม่เข้าใจปรัชญานั้น</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-AHPtzBKw2ulgY2A_Bxi1A.jpeg" /><figcaption>ภาพบรรยากาศที่ Speaker บนเวทีมีความเห็นไปทางเดียวกัน</figcaption></figure><h3>3. ศิลปะการบริหาร : ลูกค้า โจทย์ และวัฒนธรรม Seniority</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UhmVSj7UopPUN_mE32_rdQ.jpeg" /><figcaption>พูดถึงบรรยากาศการทำงานแบบไทยและอเมริกาต่างหรือเหมือนกันอย่างไร</figcaption></figure><p>เทคนิคการจัดการลูกค้าและวัฒนธรรมการทำงานจากวงเสวนานี้ มีประเด็นที่น่าสนใจมาก</p><p>คำถามคือ​ คิดไงกับการที่เราควรต้องทำตรงตามสัญญาว่าจ้างเป๊ะๆไหมซึ่ง <strong>Irene </strong>บอกว่าถ้าสัญญาว่าจ้างมันระบุรายละเอียดเป๊ะว่าต้องทำอะไรมันไม่ควรเป็นแบบนั้น จริงๆ มันควรระบุปัญหาของผู้ใช้ที่ดีไซเนอร์ต้องหาวิธีแก้ ​ถ้าสัญญาจ้างมา<br>ระบุเป๊ะๆว่าดีไซเนอร์ต้องสร้างอะไรให้ระวัง</p><p><strong>Irene</strong> บอกว่า <strong>สัญญาจ้างไม่ใช่คำสั่ง</strong> แต่คือการเจรจา ลอง <strong>Reframe โจทย์ใหม่</strong>ให้กล้าเปลี่ยนโจทย์ เช่น ถ้าลูกค้าสั่งให้ออกแบบแปรงสีฟัน ให้เราถามกลับว่า “วิธีที่ดีที่สุดในการทำความสะอาดช่องปากคืออะไร”<strong> </strong>เพื่อหาทางออกที่ดีกว่า</p><p><strong>พี่พิจ</strong>ก็เสริมว่า ใน culture แบบไทยๆ เราก็ยังมีสิ่งที่เรียกว่า TOR หรือ Terms of Reference ​หรือรายละเอียดที่ระบุเป๊ะๆ ว่าต้องสร้างตามสเปคอย่างไรบ้าง ซึ่งจริงๆมันก็เป็นปัญหาที่ทำให้การดีไซน์เพื่อแก้ปัญหา User ทำได้ลำบาก และพวกเราควรต้องผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกันเพื่ออนาคต​</p><p><strong>พี่ชาน</strong> พูดถึงระบบ Seniority ว่าการจะค้านผู้ใหญ่ให้ดูเป็นมืออาชีพต้องใช้ <strong>“Facts &amp; Numbers” (ข้อมูลและตัวเลข)</strong> มาคุยแทนความเห็นส่วนตัว และมองว่าความขัดแย้ง (Conflict) เป็นเรื่องดีเพราะช่วยให้งานพัฒนาขึ้น</p><blockquote><strong>Irene</strong> แอบแชร์เทคนิคว่า ให้ลองถามความเห็นลูกค้าในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่สำคัญให้เขาตอบจนเหนื่อย พอถึงจุดตัดสินใจสำคัญเขาจะได้ปล่อยผ่านง่ายขึ้น</blockquote><h3>4. มองไปที่ปี 2030 : ฝึก “หัวใจ” ให้แข็งแกร่ง</h3><p>สุดท้ายเมื่อพูดถึงอนาคต <strong>พี่ชาน</strong> แนะนำให้ดีไซน์เนอร์ฝึก <strong>“หัวใจ”</strong> ให้แข็งแกร่ง เพราะทุกอย่างเริ่มที่คนและจบที่คน AI อาจจะช่วยให้งานเร็วขึ้น แต่ความสนุกในการใช้ชีวิต การไม่ยอมแพ้ และการดูแลคนรอบข้างคือสิ่งที่มนุษย์ต้องทำเอง</p><blockquote>ส่วน <strong>Irene</strong> ย้ำเตือนให้เราอย่าทิ้งทักษะที่มนุษย์ทำได้ดีอย่าง <strong>Empathy</strong> ไปให้เครื่องจักรทำแทน<strong> เพราะมันคือหัวใจสำคัญของความเป็นคน</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OHmLroeGPkJ_vW1PO4lVOg.jpeg" /><figcaption>ภาพบรรยากาศในห้องและการพูดคุย และผู้เข้าร่วมในงาน</figcaption></figure><h3>บทสรุปจากผมเองผู้เขียน</h3><p>การฟังเสวนาครั้งนี้เหมือนกัปตันเรือสามคนมาบอกเราว่า <strong>AI ก็คือเครื่องยนต์</strong> ที่ช่วยให้เรือวิ่งเร็วขึ้น แต่คนที่จะบอกได้ว่าเราจะเดินเรือไปทางไหน จะรับมือกับคลื่นลม (ลูกค้า) อย่างไร และจะดูแลลูกเรือให้มีความสุขได้อย่างไร ก็ยังต้องเป็น<strong>มนุษย์ที่มีหัวใจอยู่ดีครับ</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e8f2fad69e6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ปี 2025 Figma อัปเดตอะไรไปแล้วบ้าง อัปเดต Figma ปี 2025 : ปีแห่ง AI และการก้าวกระโดดสู่ No-Code]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2025-figma-%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%95-figma-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2025-%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87-ai-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88-no-code-d9c7aa541bec?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d9c7aa541bec</guid>
            <category><![CDATA[ui-design]]></category>
            <category><![CDATA[figma-designer]]></category>
            <category><![CDATA[figma]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 13:57:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-30T14:48:38.492Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>ปี 2025 Figma อัปเดตอะไรไปแล้วบ้าง : ปีแห่ง AI และการก้าวกระโดดสู่ No-Code</h3><p>ถ้าปี 2024 คือปีที่ Figma เริ่มทดลองใช้ AI ปี 2025 ก็คือปีที่ Figma เปลี่ยนตัวเองจาก “Design Tool” ไปสู่ “Product Creation Platform” อย่างเต็มตัวครับ</p><p>ตลอด 12 เดือนที่ผ่านมา เราเห็นการเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นเต้นมากมาย ตั้งแต่ฟีเจอร์เล็กๆ ที่ช่วยลดงานถึก ไปจนถึงการเปิดตัว Product ใหม่ที่ท้าชนเจ้าตลาด Website Builder ในบทความนี้ ผมได้สรุป Timeline การอัปเดตสำคัญๆ ของ Figma ในปี 2025 มาให้แล้ว เพื่อให้คุณผู้อ่านไม่พลาดทุกเทรนด์สำคัญครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*nwI7xs4tswhJ9rc2.png" /></figure><h3>Q1: เริ่มต้นปีกับการโฟกัสที่ “ความเร็ว” (Jan — Feb)</h3><p>ช่วงต้นปี Figma เน้นแก้ปัญหา Quality of Life และเริ่มนำ AI เข้ามาช่วยในจุดที่ Designer ใช้เวลาเยอะที่สุดครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/804/0*QWnp92UTSYegBFLd" /><figcaption><a href="https://www.figma.com/blog/introducing-figma-ai/">https://www.figma.com/blog/introducing-figma-ai/</a></figcaption></figure><h3>มกราคม (January)</h3><ul><li><strong>Community Forum Makeover:</strong> ประเดิมปีด้วยการยกเครื่องระบบ Community ใหม่ ใครที่เคยหา Plugin หรือ Widget ไม่เจอ ตอนนี้ระบบ Search และ Category แม่นยำขึ้นมาก ช่วยให้เราแก้ปัญหาหน้างานได้ไวขึ้น</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PGdnlHdi9Wym7ch_.jpg" /><figcaption><a href="https://forum.figma.com/forum-news-and-guidelines-25/big-news-our-community-forum-is-getting-a-makeover-january-8th-2025-1908">https://forum.figma.com/forum-news-and-guidelines-25/big-news-our-community-forum-is-getting-a-makeover-january-8th-2025-1908</a></figcaption></figure><h3>กุมภาพันธ์ (February)</h3><ul><li><strong>✨ First Draft (AI-Powered Design):</strong> ฟีเจอร์ที่ฮือฮาที่สุดในช่วงต้นปี คือการใช้ AI ช่วยขึ้นโครงร่าง (Draft) จาก Prompt ช่วยแก้ปัญหาอาการ “คิดไม่ออกเริ่มไม่ถูก” (Blank Canvas Syndrome) ได้ดีเยี่ยม</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*J3I8AxAtANf6Ysgm" /><figcaption><a href="https://help.figma.com/hc/en-us/articles/23955143044247-Use-First-Draft-with-Figma-AI">https://help.figma.com/hc/en-us/articles/23955143044247-Use-First-Draft-with-Figma-AI</a></figcaption></figure><ul><li><strong>Enhanced Dev Mode:</strong> การเชื่อมต่อระหว่าง Design และ Code แน่นแฟ้นขึ้น โดยเฉพาะระบบ Annotations ที่ลิงก์กับ Layer ได้แม่นยำ และอัปเดตค่าอัตโนมัติเมื่อมีการแก้ดีไซน์</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0jutyxx8SzGtgUmNJj8-WQ.png" /><figcaption><a href="https://www.figma.com/dev-mode/">https://www.figma.com/dev-mode/</a></figcaption></figure><ul><li><strong>Figma Slides Interactive:</strong> สไลด์พรีเซนต์งานจะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป เพราะสามารถใส่ Interactive Elements ให้คนดูคลิกเล่นได้จริงระหว่างนำเสนอ</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ni-3oTYEwDrAcbY-" /></figure><h3>Q2: การสื่อสารและการระเบิดตัวครั้งใหญ่ (Apr — May)</h3><p>ไตรมาสนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดของปี โดยเฉพาะในงาน <strong>Config 2025</strong> ที่เล่นใหญ่จนสะเทือนวงการ</p><h3>เมษายน (April)</h3><ul><li><strong>Supercharged Annotations :</strong> สาย Handoff ถูกใจสิ่งนี้ เพราะเราสามารถแนบ Code Snippet หรือลิงก์เอกสารภายนอก (Confluence/Notion) แปะลงไปใน Design File ให้ Dev อ่านได้เลย ไม่ต้องสลับหน้าจอไปมา</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*W_5L7KgikpcBFQmf" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*qWuxbs0gCOCAcYOe" /></figure><h3>พฤษภาคม (May) — 🌟 Config 2025</h3><p>งานใหญ่ประจำปีที่ Figma ปล่อยของแบบไม่กั๊ก กับ 4 ผลิตภัณฑ์ใหม่:</p><ol><li><strong>Figma Sites:</strong> ไฮไลต์แห่งปี! เครื่องมือ Website Builder ที่ให้ดีไซเนอร์กด Publish งานดีไซน์เป็นเว็บจริงได้ทันที (ท้าชน Framer/Webflow) มาพร้อม Responsive Engine ที่ฉลาดสุดๆ</li><li><strong>Figma Make:</strong> ยกระดับ Prototyping ด้วย AI เปลี่ยน Text Prompt ให้เป็น Flow งานที่มี Logic ซับซ้อนได้</li><li><strong>Figma Draw:</strong> เอาใจสาย Vector Art เพิ่มหัวบรัช (Brushes) และ Texture ให้วาดภาพประกอบได้จบใน Figma ไม่ต้องง้อ Illustrator</li><li><strong>Figma Buzz:</strong> เครื่องมือใหม่สำหรับทีม Marketing ช่วยเจน Assets จำนวนมากโดยยังคง CI ของแบรนด์ไว้ได้อย่างเป๊ะปัง</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/666/0*OVUITBzqZ08Zm9Kr" /><figcaption>ภาพจากงาน Config 2025</figcaption></figure><h3>Q3 : ความสวยงามที่มาพร้อม Logic (July)</h3><p>ช่วงกลางปี Figma หันมาโฟกัสเรื่อง Visual Detail และความฉลาดของ Layout Engine</p><h3>กรกฎาคม (July)</h3><ul><li><strong>Liquid Glass Effect:</strong> บอกลาการซ้อน Layer หรือใช้ Plugin ทำกระจกเบลอ เพราะตอนนี้ Figma รองรับ Glassmorphism แบบ Native ปรับแสงเงาและความฟุ้งได้สมจริง เพื่อออกมารองรับ UI Concept ใหม่จากทาง</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*J-di34pda0YXWn0e" /><figcaption><a href="https://help.figma.com/hc/en-us/articles/360041488473-Apply-effects-to-layers">https://help.figma.com/hc/en-us/articles/360041488473-Apply-effects-to-layers</a></figcaption></figure><ul><li><strong>Responsive Grid (Auto Layout Update):</strong> Auto Layout เก่งขึ้นไปอีกขั้น ด้วยตรรกะแบบ CSS Grid แท้ๆ สามารถสั่ง Item ให้ Span ข้ามคอลัมน์ หรือจัด Layout ซับซ้อนได้โดยไม่ต้องซ้อน Frame หลายชั้นให้ปวดหัว</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*o4lmtFCKidqQDTIB" /><figcaption><a href="https://help.figma.com/hc/en-us/articles/31289469907863-Use-the-grid-auto-layout-flow">https://help.figma.com/hc/en-us/articles/31289469907863-Use-the-grid-auto-layout-flow</a></figcaption></figure><h3>🍂 Q4: ระบบที่แข็งแกร่งเพื่อองค์กร (Nov)</h3><p>ส่งท้ายปีด้วยงาน <strong>Schema 2025</strong> ที่เน้นเรื่อง Design System ขั้นสูง สำหรับทีมขนาดใหญ่</p><h3>พฤศจิกายน (November)</h3><ul><li><strong>Extended Collections:</strong> ฟีเจอร์ช่วยชีวิตทีมที่มีหลาย Sub-brands เราสามารถดึง System กลางมาใช้ แต่ “Override” (ทับค่า) แค่สีหรือฟอนต์ได้ โดยไม่ตัดขาดจาก System แม่</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*l0EwGMslMO3w-GfR" /><figcaption><a href="https://help.figma.com/hc/en-us/articles/35794667554839-What-s-new-from-Schema-2025">https://help.figma.com/hc/en-us/articles/35794667554839-What-s-new-from-Schema-2025</a></figcaption></figure><ul><li><strong>Slots:</strong> การกลับมาของความยืดหยุ่น ฟีเจอร์ Slots ช่วยให้เราเจาะช่องว่างใน Component ไว้ให้ดีไซเนอร์คนอื่นเติมของใส่ได้เอง โดยไม่ต้อง Detach Instance อีกต่อไป รักษาโครงสร้าง Code ได้ดีเยี่ยม</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*6ZCBVu9RbU6gOdQX" /></figure><h3>ปี 2025 บอกอะไรเรา?</h3><p>จากการอัปเดตทั้งหมด เราเห็นทิศทางชัดเจน 3 ข้อครับ:</p><ol><li><strong>AI is a Teammate:</strong> AI ไม่ได้มาแทนที่ แต่มาเป็นผู้ช่วยร่างแบบและจัดการ Logic ให้เราทำงานไวขึ้น</li><li><strong>The Line is Blurring:</strong> เส้นแบ่งระหว่าง Designer และ Developer จางลงมากด้วย <strong>Figma Sites</strong> และ <strong>Dev Mode</strong> ที่แข็งแกร่ง</li><li><strong>System Thinking is Key:</strong> ฟีเจอร์ท้ายปีอย่าง <strong>Slots</strong> ย้ำเตือนว่า การวางระบบ Design System ที่ดียังคงเป็นหัวใจสำคัญของการทำงานสเกลใหญ่</li></ol><h3>Next Step : ดีไซเนอร์ต้องปรับตัวอย่างไร เพื่อไม่ให้ตกขบวนในปี 2026 ?</h3><p>เมื่อดูจาก Timeline ทั้งหมดจะเห็นว่า Figma ไม่ได้เป็นแค่ที่วาดรูปอีกต่อไป แต่มันกำลังกลายเป็น “โรงงานผลิตซอฟต์แวร์” ขนาดย่อมๆ การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งสัญญาณแรงๆ ถึงดีไซเนอร์ทุกคนว่า <strong>“แค่ทำ UI สวยอาจจะไม่พออีกต่อไป”</strong></p><p>นี่คือ 4 ทักษะที่ผมแนะนำให้รีบอัปเกรดด่วนๆ เพื่อเตรียมรับมือกับปีหน้าครับ:</p><h3>1. ฝึกสกิล “AI Prompting” ให้คมกริบ</h3><p>เมื่อฟีเจอร์อย่าง <strong>First Draft</strong> และ <strong>Figma Make</strong> เข้ามาแย่งงาน “ขึ้นโครง” (Wireframing) ไป ดีไซเนอร์ต้องเปลี่ยนบทบาทจากคนลงมือทำ เป็น “Director” หรือผู้กำกับ</p><ul><li><strong>สิ่งที่ต้องทำ:</strong> เลิกกลัว AI แล้วหัดคุยกับมันให้รู้เรื่อง การเขียน Prompt เพื่ออธิบาย Mood, Flow และ Logic ของงานจะกลายเป็น Hard Skill ใหม่ ยิ่งคุณสั่งงาน AI ได้ละเอียดเท่าไหร่ คุณยิ่งทำงานเสร็จไวขึ้นเท่านั้น</li></ul><h3>2. คิดแบบ Developer (Box Model &amp; Logic)</h3><p>การมาของ <strong>Figma Sites</strong> และ <strong>Responsive Grid</strong> แบบใหม่ บอกเราว่า Figma เลิกง้อ Logic แบบ Design Tool แล้วหันไปใช้ Logic แบบ CSS เต็มตัว</p><ul><li><strong>สิ่งที่ต้องทำ:</strong> ใครยังไม่แม่นเรื่อง <em>Flexbox, Padding, Margin</em> หรือ <em>Relative/Absolute positioning</em> ต้องรีบไปทบทวนด่วน เพราะการส่งงาน (Handoff) ในยุคหน้า ไม่ใช่แค่ส่งภาพนิ่ง แต่คือการส่ง “โครงสร้าง Code” ที่พร้อมใช้งานจริง</li></ul><h3>3. ยกระดับสู่ “System Architect”</h3><p>ฟีเจอร์อย่าง <strong>Slots</strong> และ <strong>Extended Collections</strong> ถูกออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาความซับซ้อน ดีไซเนอร์ยุคใหม่ต้องมองงานเป็น “ระบบ” ไม่ใช่ “หน้าจอ”</p><ul><li><strong>สิ่งที่ต้องทำ:</strong> ฝึกมองหา Pattern ในงานตัวเอง เรียนรู้วิธีจัดการ Variables และ Token ให้เป็นระเบียบ การสร้าง Component ที่ยืดหยุ่น (Reusable) และดูแลรักษาง่าย จะเป็นสกิลที่มีมูลค่าสูงมากในองค์กรใหญ่</li></ul><h3>4. โฟกัสที่ “Solution” มากกว่า “Pixel”</h3><p>เมื่อ AI ช่วยเราวาด UI ได้สวยและเร็ว เวลาที่เหลือของเราควรเอาไปทุ่มกับอะไร? คำตอบคือ <strong>“UX Research และ Strategy”</strong> ครับ</p><ul><li><strong>สิ่งที่ต้องทำ:</strong> ใช้เวลาที่ประหยัดได้จาก AI ไปทำความเข้าใจ User ให้ลึกซึ้งขึ้น วิเคราะห์ Business Goal ให้แตกฉาน เพราะสุดท้ายแล้ว AI ทำตามคำสั่งได้ แต่ AI ยัง “เข้าใจหัวอกลูกค้า” ไม่ได้เท่ามนุษย์ครับ</li></ul><h3>บทสรุปส่งท้าย</h3><p>ปี 2025/2026 ไม่ใช่ปีแห่งการถูกแย่งงาน แต่เป็นปีแห่งการ <strong>“ติดปีก”</strong> ครับ ถ้าเราปรับตัวทัน เราจะกลายเป็น <strong>Product Designer ที่ทรงพลังขึ้น</strong> สามารถสร้างของจริงได้ด้วยตัวคนเดียว (Design to Code) และมีเวลาไปโฟกัสกับความคิดสร้างสรรค์ได้<br>เต็มที่ เริ่มเรียนรู้เครื่องมือใหม่ตั้งแต่วันนี้ แล้วคุณจะเป็นดีไซเนอร์ที่ใครๆ ก็ต้องการตัว</p><p>สวัสดีปีใหม่ผู้อ่านทุกท่านครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*6FiHuntxaS-T6qLnMoKIaw.gif" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d9c7aa541bec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Form Chaos To Charity: หยุดเถียงกันเรื่อง ‘ใครทำเยอะกว่า’ แล้วมาหาจุดลงตัวของงาน Product]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/form-chaos-to-charity-%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%96%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B9%83%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99-product-c43b4dfb4036?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c43b4dfb4036</guid>
            <category><![CDATA[ux-design]]></category>
            <category><![CDATA[product-management]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[quality-assurance]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 17 Oct 2025 08:40:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-17T08:40:13.041Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สรุปจากงาน Tech Meetup Event ล่าสุดจาก KBTG<br>หยุดแข่งกันว่าใครทำเกิน 100% แล้วมาสร้าง Product ปัง ๆ ด้วยกัน!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kzWLSSoAxl-Xy8UuxBl8dQ.jpeg" /></figure><p>การสร้างผลิตภัณฑ์เจ๋ง ๆ ไม่ใช่แค่การเขียนโค้ดดี หรือออกแบบสวย แต่คือการทำงานที่เชื่อมโยงคนหลากหลายเข้าหากัน แต่ใครที่เคยทำงานเป็นทีมใหญ่ ๆ จะรู้ดีว่า…<strong>มันไม่ง่ายเลย!</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wROzTgCjTL-zREBQG-8fgg.jpeg" /></figure><p>ในวงเสวนาครั้งนี้ ที่รวมตัวผู้เชี่ยวชาญจาก KBTG มาคุยกันแบบเปิดใจ ไม่ว่าจะเป็น <strong>เต้</strong> (Advance Designer ที่ดูแลโปรเจกต์อย่างเหมียวจด และ K Plus), <strong>พี่แบงค์</strong> (Senior Innovation Engineer จากโปรเจกต์ Make), <strong>คุณมาร์ช</strong> (Product Manager ผู้อยู่เบื้องหลังระบบสแกนหน้า E-KYC), และ <strong>พี่จิ๊บ</strong> (ผู้บริหารที่ผ่านงานมาทุก Role ทั้ง Dev, QA, และปัจจุบันดูแลเรื่อง Enterprise Transformation)</p><p>ทุกคนชวนมาดูวิธีเปลี่ยนความวุ่นวายในการทำงาน (Chaos) <br>ไปสู่ความสำเร็จร่วมกัน (Charity)</p><p>1. จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย (Chaos): เมื่อทุกคนทุ่มเทเกินร้อย<br>เต้เปิดประเด็นด้วยสิ่งที่ทีม Product มักจะเจอ นั่นคือ <strong>ปรากฏการณ์ส่วนร่วมเกิน 100%</strong></p><p>มีงานวิจัยที่บอกว่า หากเราให้ทุกคนในทีมเขียนส่วนร่วมของตัวเองออกมา แล้วนำตัวเลขมารวมกัน ผลรวมที่ได้มักจะ <strong>เกิน 100%</strong> เสมอ บางทีอาจจะพุ่งไปถึง 200% เลยก็ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MMU0PrgTvV29ldYoJ-HNWw.jpeg" /></figure><p><strong>ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเราทุ่มเทมากกว่าคนอื่น?</strong> เป็นเพราะเราทุกคนต่างก็รู้จักงานของเราดี เราโฟกัสอยู่กับเป้าหมาย (Goal) ของตัวเอง และต้องการให้งานของเรา “ออกแบบสวย” หรือ “ตอบโจทย์” ที่สุด พอทุกคนมี “ภาษา” หรือมุมมองของตัวเอง ทำให้ความต้องการ (ความอยาก) ต่าง ๆ มาชนกัน จนต้องมีการ <strong>ต่อรองกันหน่อยหนึ่ง</strong></p><p>คุณเต้จึงแนะนำให้เราถอดแว่น <strong>“Tunnel Vision”</strong> หรือการมองแค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า แล้ว <strong>ถอยไปเมต้า</strong> เพื่อมองเห็น <strong>ภาพใหญ่ขึ้น</strong> ยิ่งเราเข้าใจบทบาท (Role) ข้อจำกัด และรายละเอียดของคนอื่นมากเท่าไหร่ การหาทางออกร่วมกันก็จะยิ่งง่ายขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Gh5VZy-CfbzXc19Il93FRw.jpeg" /><figcaption>เต้ ชวนถอยออกมามองให้กว้างขึ้น กว้างระดับเมต้าเลย</figcaption></figure><p><strong>ความท้าทายของคนทำงาน “ในแบงค์”</strong></p><p>คุณเต้เสริมว่า นอกเหนือจากความวุ่นวายภายในแล้ว ในบริบทของธนาคาร ปัญหาภายนอกที่สำคัญคือเรื่องของ<strong> Regulation และ Compliance (กฎระเบียบ) </strong>ซึ่งมีผลกระทบต่อการดีไซน์และประเภทของ Product ที่เราคิดออกมาใหม่ โดยเฉพาะทีม Innovation ที่อยากจะคิดอะไรใหม่ ๆ อาจพบว่า <strong>สโคปของงานถูกจำกัดให้แคบลง</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FywpuE__TPMDm6ZXgraxWA.jpeg" /><figcaption>Panel Discussion โดย คุณมาร์ช พี่แบงค์ คุณเต้ พี่จิ๊บ เรียงตามลำดับซ้ายไปขวา</figcaption></figure><p>แต่ประสบการณ์ช่วยให้เราแกร่งขึ้น คุณเต้เล่าว่า พอทำไปสักพัก ทีมจะเริ่ม <strong>เดาทางได้</strong> ว่าไอเดียไหนจะโดนตีตกชัวร์ ทำให้ทีมไม่ต้องไปเสียเวลาตายตอนสเต็ปหลัง ๆ และทำงานได้เร็วขึ้นในช่วงแรก</p><p>2. ปรับ Mindset สู่ Product Engineer: ไม่ใช่แค่ <strong>“โค้ดอยู่ในรู”</strong></p><blockquote><strong>การจะเปลี่ยนจากความวุ่นวายไปสู่ความสำเร็จร่วมกันได้ ต้องเริ่มจากการเปลี่ยนวิธีคิดของคนทำงาน โดยเฉพาะนักพัฒนา (Dev)</strong></blockquote><p>พี่แบงค์ (Senior Innovation Engineer) เน้นย้ำว่า Dev ควรมี <strong>Product Mindset Engineering</strong> ซึ่งหมายความว่า:</p><p>• <strong>อย่า “โค้ด อยู่ ใน รู”:</strong> ไม่ใช่แค่เขียนโค้ดเสร็จแล้วจบ แต่ต้องคิดถึงลูกค้าเป็นหลัก</p><p>• <strong>คิดถึงคนใช้:</strong> โค้ดที่เราเขียน ลูกค้าจะเป็นคนรัน ลูกค้าจะได้เล่น ลูกค้าจะได้ “ว้าว”</p><p>• <strong>โค้ดสวยเป็นเรื่องรอง:</strong> พี่แบงค์บอกว่า <strong>“คลีน โค้ด”</strong> และโค้ดสวยเป็นเรื่องดี เพราะมันช่วยลดคอร์สในการดูแลรักษา (Maintenance cost) แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือการมี <strong>Ownership</strong> และอินกับ Product</p><p>• <strong>เสิร์ฟตัวเองก่อนเสิร์ฟลูกค้า:</strong> ขั้นแรก ก่อนที่จะเสิร์ฟลูกค้า Dev ต้อง <strong>“เสิร์ฟ ตัว เรา เอง ก่อน”</strong> ลองเล่นโค้ด ลอง Demo ของเราดูว่ามัน <strong>make sense</strong> หรือเปล่า</p><p>เมื่อ Dev มี Ownership และลองเล่นเดโม แล้วรู้สึกว่า <strong>“ตรงนี้มัน flow มันอาจจะแปลกๆ นะ”</strong> ก็ควรจะเดินไปหาดีไซเนอร์เลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/614/1*qTsZqfjuIjKAcWqjNDTaXw.png" /></figure><p>3. ดีไซเนอร์ก็ต้องการฟีดแบ็ก : เปิดใจรับการทักท้วง</p><blockquote>ในมุมของคุณเต้ (Designer) ยืนยันว่า <strong>ยินดีให้ Dev ทักท้วงเสมอ </strong>เพราะบางทีดีไซเนอร์เองก็ :</blockquote><p>• <strong>ตกเคสไปจริง ๆ:</strong> หรือบางทีมันเพิ่งจะไปรู้ตอน <strong>ของจริง</strong> ออกมาว่ากดเล่นแล้วมันแปลก</p><p>• <strong>Over Design:</strong> คุณเต้เล่าว่าบางทีดีไซเนอร์ก็คิดเยอะไปหน่อย หรือคิดว่า Dev จะมี <strong>limitation เยอะกว่าความเป็นจริง</strong> ซึ่งทำให้ดีไซน์ซับซ้อนเกินจำเป็น</p><p>การพูดคุยกัน (สะกิด คุย กัน หน่อย หนึ่ง) หรือการที่ Dev นำประสบการณ์จากการเล่นแอปอื่น ๆ มาเป็นข้อมูล จะช่วยให้ทีมสามารถปรับเปลี่ยนงานที่อาจจะ <strong>simple กว่า</strong> ได้</p><p>4. สูตรลับสู่ ‘Charity’: สัมผัสความลำบากของเพื่อนร่วมทีม</p><p>การแก้ปัญหาความขัดแย้งที่ว่าทุกคนมีส่วนร่วมเกิน 100% ไม่ใช่แค่การคุยกัน แต่คือการ “เข้าใจ Role” ของคนอื่นอย่างลึกซึ้ง</p><h3><strong>การเป็น “ผู้ประสบภัย” ของโค้ดตัวเอง</strong></h3><p>พี่จิ๊บเล่าประสบการณ์แบบ <strong>“Extreme Case”</strong> ที่ทีมเคยทำ โดยการ <strong>บังคับให้ Dev ต้อง Rotate ไปทำ Test และ Production Support</strong> เป็นเวลาหนึ่งวันต่อสัปดาห์</p><p>ผลลัพธ์ที่ได้คือสุดยอดมาก!</p><p>• เมื่อ Dev ต้องไปทำ Production Support ก็จะเห็นว่าโค้ดที่ตัวเองเขียนมานั้น <strong>“ดี ครับ”</strong> (แบบประชด) และต้องรับมือกับลูกค้าที่โทรเข้ามา</p><p>• พอต้องกลับมาทำ Dev ก็จะเขียนโค้ดที่ <strong>สวยขึ้น</strong> และมี <strong>Logging ที่ดีขึ้น</strong> เพราะเขาเริ่มคิดถึงคนที่ต้องเอาไป Operate หรือเอาไปดูแลในอนาคต</p><p>นี่คือการ <strong>“พบเจอความลำบาก”</strong> ของโค้ดที่เราเขียน ซึ่งเป็นวิธีที่ช่วยให้เกิดการปรับปรุงและสร้างความเข้าใจที่ลึกซึ้งในทีมได้จริง</p><p><strong>ชวนทุกคนมา “อิน” กับลูกค้า</strong></p><p>คุณมาร์ช (PM) ได้แชร์ Practice ที่น่าสนใจของทีมดีไซน์เหนือจด คือการ <strong>ชวนทุก Role ในทีม</strong> (รวมถึง Dev ด้วย) ให้มา <strong>ฟัง User Debrief และ Research Report เสมอ</strong></p><p>การทำเช่นนี้มีความสำคัญมาก เพราะช่วยให้ทุกคนเห็นว่า <strong>สุดท้ายโ​กมมันคืออะไร</strong> และสิ่งที่พวกเขาเขียนโค้ดหรือดีไซน์ไปนั้น <strong>มันเพื่ออะไร เพื่อใคร</strong> การได้อินกับลูกค้า ได้เห็นความลำบากของลูกค้า จะช่วยสร้าง Ownership ให้กับทุกคนได้</p><p>5. สรุป: การสร้างสมดุลคือ Charity ที่ยั่งยืน</p><p>การบรรลุเป้าหมาย <strong>“Form Chaos To Charity”</strong> ได้นั้น ต้องเริ่มจากการที่ทุกคนยอมถอยหลังหนึ่งก้าว และมองเห็นภาพรวมที่ใหญ่กว่างานของตัวเอง</p><p>การทำ Product ที่ยั่งยืนคือการ <strong>Balance</strong> หรือสร้างสมดุลระหว่าง:</p><p>1. <strong>ความเป็นไปได้</strong></p><p>2. <strong>ความอยากทำลูกค้า</strong></p><p>3. <strong>ข้อจำกัด</strong> (เรื่องแรง, เงิน, คน, เวลา, เทคโนโลยี)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/862/1*uq1Rz2lPPIMWtBbqy1I8dA.png" /></figure><p>การรวมตัวกันของคนหลากหลาย Role ในวันนี้ จึงเป็นโอกาสสำคัญในการ <strong>เข้า​ใจ Role, เข้า​ใจ​ข้อ​จำ​กัด, และ เข้า​ใจ​ราย​ละ​เอียด</strong> ของกันและกัน เพื่อให้เกิดการเรียนรู้หมุนเวียนที่ครบถ้วน (เช่น บทความเรื่อง <strong>Dev ที่ดีไซเนอร์ควรรู้</strong> หรือ <strong>เรื่อง Design ที่ Dev ควรรู้</strong>) เมื่อทุกคนเข้าใจโลกของคนอื่นมากขึ้น ความวุ่นวายของการทำงานก็จะลดลง และความสำเร็จก็จะเกิดขึ้นกับทีมและลูกค้าทุกคนอย่างแท้จริง!</p><p>เมื่อทุกคนเข้าใจโลกของกันและกันมากขึ้น ก็จะช่วยลดความวุ่นวายภายใน และนำทีมไปสู่การสร้างผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์และประสบความสำเร็จร่วมกันอย่างแท้จริงครับ!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c43b4dfb4036" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ เมื่อผมสอน Agile ผ่านเกมสปาเก็ตตี้มาร์ชเมลโล่: บทเรียนที่ได้จากการเรียนรู้ด้วยมือ]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99-agile-%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B9%88-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD-f29bd2c9e239?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f29bd2c9e239</guid>
            <category><![CDATA[agile]]></category>
            <category><![CDATA[agile-methodology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 20 Jul 2025 13:35:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-20T13:43:41.891Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Agile ไม่ใช่แค่กระบวนการ แต่คือ Mindset” และผมอยากให้นักเรียน <em>รู้สึก</em> มากกว่าแค่ <em>รู้</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WZfrhJy_l_aFYpGTCeyAfQ.jpeg" /><figcaption>ภาพทีมที่ชนะ</figcaption></figure><h3>จุดเริ่มต้นจากโจทย์ “ทำยังไงให้นักเรียนเข้าใจ Agile ในหนึ่งวัน?”</h3><p>โจทย์จาก <strong>อาจารย์เจียง</strong> ที่ส่งมาให้ผมคือ</p><blockquote><em>“อยากให้นักเรียน Code Camp เข้าใจ Agile ก่อนออกไปเจอโลกการทำงานจริง”</em></blockquote><p>ตอนที่ได้รับโจทย์นี้ ผมก็คิดแบบเดียวกับหลายคนว่า<br><strong> “งั้นเราก็สอนเนื้อหาให้ครบจบภายในวันเดียวสิ!”</strong></p><p>ผมเริ่มวางโครงสไลด์อย่างจริงจัง ใส่ทุกอย่างที่คิดว่าสำคัญ<br> — Agile คืออะไร<br> — Agile vs. Waterfall<br> — Agile Methodology มีกี่แบบ<br> — Scrum Framework ทำงานอย่างไร<br> — คำศัพท์พื้นฐานที่ควรรู้ เช่น Sprint, Backlog, Grooming, Retrospective ฯลฯ</p><p>แต่พอทำไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มรู้ตัวว่า…<br><strong> “มันเยอะเกินไป! คนเรียนจะฟังไหวเหรอ?”</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fpwjWRlG4HeqqtneOLeFrg.png" /><figcaption>Slide ที่ใช้สอนนักเรียน Code camp</figcaption></figure><h3>ถ้าฟังอย่างเดียวไม่ได้ผล งั้น “เล่น” ไปด้วยกันดีกว่า</h3><p>ผมหยุดคิด แล้วเปลี่ยนแนวใหม่ทั้งหมด<br>จากการสอนแบบเนื้อหาเยอะ ๆ มาเป็นการ <strong>เรียนรู้ผ่านประสบการณ์</strong></p><p><strong>เพราะผมเชื่อว่า</strong></p><blockquote><em>“การเข้าใจ Agile ที่ดีที่สุด คือการได้</em><strong><em> </em>ลงมือทำ</strong><em> และ </em><strong>เผชิญกับการเปลี่ยนแปลง</strong><em> ด้วยตัวเอง”</em></blockquote><p>นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของ <strong>Spaghetti-Marshmallow Agile Challenge</strong><br> โดยใช้ <strong>Scrum Framework</strong> เป็นแกนหลักของกิจกรรม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8DUI7vuo_OMffhBDUkWzgw.jpeg" /><figcaption>ภาพนักเรียนจับกลุ่มและเล่น Kahoot game</figcaption></figure><h3>ครึ่งเช้า: สอนเนื้อหา + เกม Kahoot อุ่นเครื่อง</h3><p>ช่วงเช้า ผมยังคงมีการสอนเนื้อหาให้เข้าใจภาพรวมของ Agile และ Scrum</p><ul><li>เล่าให้ฟังว่าองค์กรระดับโลกอย่าง Spotify, Google ใช้ Agile อย่างไร</li><li>อธิบาย Scrum Roles, Ceremonies, Artifacts</li><li>ทำความเข้าใจแนวคิด “Incremental &amp; Iterative”</li></ul><p>ปิดท้ายด้วยการเล่น <strong>Kahoot Quiz</strong> ทบทวนความรู้<br> ให้ทุกกลุ่มส่งตัวแทนมาตอบคำถาม<br> 🎁 ผู้ชนะได้กาแฟกระป๋องไปเติมพลังช่วงบ่าย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c1JSl3xedbVltoeiH-BpnQ.jpeg" /><figcaption>🎁ทีมที่ชนะได้กาแฟกระป๋องไปเติมพลังช่วงบ่าย</figcaption></figure><h3>ครึ่งบ่าย: ลงสนามจริง! สร้าง Agile Mindset ผ่านเกมสุดโหด</h3><p>ช่วงบ่าย คือช่วงที่ <strong>สนุกสุด ตึงสุด และโกลาหลสุด</strong><br>ทุกคนต้องสร้างโครงสร้างสูงที่สุดจาก “สปาเก็ตตี้กับมาร์ชเมลโล่” ภายในกระบวนการทำงานแบบ Scrum Framework</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2pVboi4qUK2NjXD6w_o5yQ.jpeg" /></figure><h3>กติกาแบบ Agile : Spaghetti Marshmallow Tower</h3><ul><li>แข่งกันทั้งหมด <strong>5 Sprint</strong></li><li>แต่ละ Sprint:</li><li>Sprint Planning: 2 นาที</li><li>Sprint Execution: 5 นาที</li><li>Sprint Review + Retrospective: 4 นาที</li></ul><p>🌀 ที่สำคัญคือ…ผมใส่ <strong>Accident / อุปสรรค</strong> ลงไปในทุก Sprint!</p><ul><li>Sprint 2: “CR”(Change Requirment) เปลี่ยนจากสร้างให้สูงที่สุด เปลี่ยนเป็นไม่ใช่แค่สูงแต่สามารถวางไข่ได้ที่จุดสูงสุดได้ด้วย</li><li>Sprint 3: “ไฟดับ” ปิดไฟทั้งห้องจนมืดสนิท ต้องใช้ไฟจากมือถือ</li><li>Sprint 4: “มีคนลางาน 3 คน” PO SM Dev</li></ul><p>ทั้งหมดนี้เพื่อให้นักเรียน</p><blockquote><strong><em>“ไม่ใช่แค่สร้างสิ่งที่เสร็จ แต่ฝึกการปรับตัวกับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้”</em></strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6FIXlo9atixcp5h8r9516w.jpeg" /><figcaption>ทุกกลุ่มกำลังแข่งกันสร้างสปาร์เก็ตตี้มาร์ชเมลโล่ให้สูงที่สุด</figcaption></figure><h3>บรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และการเรียนรู้</h3><p>สิ่งที่ผมไม่คาดคิดมาก่อนคือ<br> <strong>ทุกคนอินกับเกมมากกกกกก</strong><br> ทุกทีม “อยากชนะ” และใช้เวลา Retrospective จริงจังสุด ๆ<br> บางกลุ่มวางกลยุทธ์ใหม่จากรอบที่แล้ว<br> บางคนถึงขั้นวาง Scrum Board เองในกระดาษ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bj0Opyf615vAwHEGvyyieA.jpeg" /><figcaption>วางแผนกันอย่างจริงจังมาก</figcaption></figure><p>🎉 กลุ่มที่ชนะได้รับ <strong>บัตร Starbucks + ของรางวัลจาก Code Camp</strong><br> แต่สิ่งที่มีค่ากว่ารางวัลคือ</p><blockquote><em>นักเรียนหลายคนพูดว่า<br> “เข้าใจ Agile เยอะขึ้นมากเลย เพราะมันเกิดกับเราจริง ๆ”</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*svoGvXCrcVg84C6W5AklEg.jpeg" /><figcaption>ถึงแม้จะมีบางกลุ่มเล่นเกมนี้ไม่สำเร็จ แต่ผมว่าทุกคนเข้าใจในแนวคิดแบบ Agile แล้วแน่ๆ</figcaption></figure><h3>Agile ไม่ได้อยู่แค่ในสไลด์</h3><p>Agile ไม่ใช่แค่ Buzzword หรือสิ่งที่อยู่ในหนังสือ<br>Agile คือวิธีคิด วิธีสื่อสาร และวิธีแก้ปัญหาในสถานการณ์จริง</p><p>และการได้เห็นนักเรียน<strong> “เผชิญความเปลี่ยนแปลง”</strong> แล้วค่อย ๆ พัฒนาแผนใหม่<br>มันคือ Agile ของจริงที่ผมอยากสอน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/767/1*BLaM-0slBoQNYT6kGIRa3w.png" /><figcaption>ฟีดแบ๊คจากผู้เรียนในในคลาส</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/853/1*NtBVcXkPdZF8yMPwAok8LA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/857/1*qdyaWxDjgoZZKkTVz9bVjg.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f29bd2c9e239" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[UX/UI ที่ยืนหน้าเตาในป่า — ภาพบน LinkedIn ทำให้ผมสะดุด!!!!]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/ux-ui-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2-%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%9A%E0%B8%99-linkedin-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%94-9eb7f3437978?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9eb7f3437978</guid>
            <category><![CDATA[ux-thailand]]></category>
            <category><![CDATA[ux-life]]></category>
            <category><![CDATA[design-with-empathy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Jul 2025 03:06:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-19T03:06:32.714Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>UX/UI ที่ยืนหน้าเตาในป่า — ภาพบน LinkedIn ทำให้ผมสะดุด!!!!</h3><p>ภาพหนึ่งภาพบน LinkedIn ทำให้ผมสะดุด ภาพ UX/UI ยืนอยู่หน้าเตาไฟ<br>ปรุงอาหารให้ทุกคนที่ยืนรอบวง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IzmTT5h96SrueAnO9HSUNg.jpeg" /><figcaption>ภาพ UX/UI ยืนอยู่หน้าเตาไฟ ปรุงอาหารให้ทุกคนที่ยืนรอบวง</figcaption></figure><h3>🍳 ภาพที่เล่าชีวิต UX อย่างเจ็บลึก</h3><p>ผมเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกจุก<br> เพราะมันสะท้อน <strong>ชีวิตจริงของ UX Designer</strong> ได้อย่างแม่นยำเกินไป</p><ul><li>เราเข้าใจผู้ใช้</li><li>เข้าใจธุรกิจ</li><li>เข้าใจ constraint ของ dev</li><li>เข้าใจ insight จาก research</li><li>เข้าใจ KPI ของ PM</li><li>และพยายามเข้าใจแม้กระทั่ง<strong> “ความไม่เข้าใจ”</strong> ของ stakeholder</li></ul><p>แต่กลับมีคำถามคาใจว่า…</p><blockquote><strong><em>แล้วมีใครบ้างที่พยามเข้าใจ UX อย่างเรา ?</em></strong></blockquote><p>ในชีวิตการทำงานจริง ผมเจอเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำ ๆ :</p><ul><li>เราพยายามออกแบบเพื่อให้คนใช้ง่ายขึ้น แต่กลับได้ฟีดแบคว่า</li><li><strong>“UX ขอให้คมกว่านี้หน่อยครับ”</strong><br> ฟังแล้วก็ได้แต่สงสัยว่า… “คมกว่านี้” คืออะไร?</li><li>เราปรับงานให้เร็วขึ้นตามคำขอ แต่ก็ยังโดนเร่งอีก</li><li><strong>“ ไวขึ้นได้อีกมั้ย? ”</strong><br> จนเริ่มรู้สึกว่าไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน…ก็ไม่เคยเพียงพอ</li><li>เราฟังทุกเสียง พยายามบาลานซ์ระหว่าง<br><strong> User Needs × Business Goals × Tech Constraints</strong><br> แต่สุดท้ายกลับไม่มีใครถามว่า</li><li><strong>“แล้ว UX ต้องการอะไร?”</strong></li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*095eiHS9Ii81WyZzZ3lmZA.png" /></figure><h3>🔥 เราอยู่หน้าเตา — คนอื่นรอจานที่ถูกใจ</h3><p>UX/UI เหมือนเชฟกลางป่า ต้องเสิร์ฟจานที่ถูกใจทุกฝ่าย</p><ul><li>ทุกคนมีรสนิยมต่างกัน</li><li>ทุกคนพูดคนละภาษาดีไซน์</li><li>แต่ทุกคน<strong> “อยากได้ของอร่อย ตอนนี้เลย”</strong></li></ul><p>ในขณะที่ <strong>UX กำลังเหงื่อออกอยู่หน้าเตาเพียงลำพัง</strong><br> ต้องรับฟัง ปรุง แก้ ปรับจานให้ตรงใจ โดยไม่มีสูตรตายตัว</p><h3>นี่คือวิธีของผมที่ใช้เอาตัวรอด เมื่อต้องเป็น UX ที่ยืนหน้าเตาคนเดียว</h3><h4>1. เปลี่ยนจาก “เร็ว” → เป็น “ชัด”</h4><p><em>เร็วไปก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าทางไม่ชัด</em></p><p>อย่ากลัวที่จะขอเวลา<br> แต่ขออย่างมีเหตุผล เช่น :</p><blockquote><em>“ถ้าต้องไว ผมจะลดขั้นตอน xxxx นะครับ ต้องยอมรับความเสี่ยงตรงนั้นนิดนึง”</em></blockquote><h4>2. อย่าเงียบ → สื่อสารระหว่างทาง</h4><p>UX ที่เงียบ มักถูกตีความว่า “ยังไม่เริ่ม”<br> ลองแจ้ง progress เป็นช่วง ๆ เช่น :</p><ul><li>✅ wireframe เสร็จแล้ว ขอ feedback ก่อนขึ้น prototype</li><li>🟡 รอคำตอบจาก dev</li><li>⚠️ จุดนี้ต้อง trade-off ระหว่างความเร็วกับความเข้าใจผู้ใช้</li></ul><h4>3. ถามกลับด้วยความสุภาพ (เมื่อเจอฟีดแบคคลุมเครือ)</h4><blockquote><em>“UX ให้คมกว่านี้หน่อยครับ”<br> ลองตอบกลับแบบนี้:<br> </em><strong><em>“พอจะเล่าได้ไหมครับว่าอยากให้คมในด้านไหน? เช่น flow, copy, visual หรือเรื่อง interaction?”</em></strong></blockquote><p>การถามแบบนี้ไม่ใช่การเถียง แต่คือการ ช่วยให้เขาเข้าใจสิ่งที่ตัวเองต้องการจริง ๆ</p><h4>4. หาเพื่อนร่วมเตา</h4><blockquote><strong><em>UX ไม่ควรต้องอยู่คนเดียว</em></strong><em><br> เข้าร่วม community ที่ฟังและเข้าใจ เช่น FoF BKK, UX Thailand หรือเพื่อน UX ที่เราระบายได้</em></blockquote><p>บางครั้ง แค่ได้พูดว่า<strong> “เหนื่อยว่ะ”</strong> แล้วมีคนพยักหน้า<br> …มันช่วยให้เรายืนหน้าเตาได้นานขึ้นอีกหน่อย</p><h3>💚 UX ไม่ใช่แค่ “คนออกแบบหน้าจอ”</h3><p>แต่คือ <strong>คนที่พยายามเข้าใจคนอื่นเสมอ</strong><br> แม้ในวันที่ไม่มีใครเข้าใจเราก็ตามและผมอยากบอกกับเพื่อน UX ทุกคนว่า…</p><blockquote><em>“คุณมีคุณค่ามากแล้ว ที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น เพื่อผู้ใช้งานของคุณ”<br> </em><strong><em>แม้ไม่มีใครเข้าใจทั้งหมด แต่คุณกำลังเปลี่ยนชีวิตใครบางคน ผ่านหน้าจอที่เขาใช้อยู่ทุกวัน</em></strong></blockquote><h3>✨ ถ้าคุณกำลังยืนหน้าเตาคนเดียวอยู่ตอนนี้…</h3><p>ลองพักมือ…หายใจแล้วบอกตัวเองว่า</p><blockquote><em>“ฉันไม่จำเป็นต้องเข้าใจทุกคนเสมอไป<br> แค่ฉันไม่ลืมเข้าใจตัวเอง…ก็เพียงพอแล้ว”</em></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9eb7f3437978" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ LDSW กาญจนบุรี : ค่าย Hackathon ครั้งแรกที่ผมเป็น Staff (ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยแข่ง Hackathon…]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/ldsw-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B5-%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2-hackathon-%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-staff-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%87-hackathon-a509885ec0e6?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a509885ec0e6</guid>
            <category><![CDATA[hackathons]]></category>
            <category><![CDATA[line]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 24 Jun 2025 16:14:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-24T16:14:41.513Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>🟢 LDSW กาญจนบุรี : ค่าย Hackathon ครั้งแรกที่ผมเป็น Staff (<em>ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยแข่ง Hackathon มาก่อนเลยสักครั้งในชีวิต</em>)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wtygTCmllT-8SrxohwH0Pg.jpeg" /></figure><p>(<em>ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยแข่ง Hackathon มาก่อนเลยสักครั้งในชีวิต</em>)</p><p>เมื่อวันที่ 22–23 มิถุนายนที่ผ่านมา ผมมีโอกาสได้ไปเป็น <strong>Staff ค่าย Hackathon ครั้งแรก</strong> ในงาน <strong>LINE Developers Student Workshop (LDSW)</strong> ที่จัดขึ้นที่ <strong>โรงเรียนกาญจนานุเคราะห์ จังหวัดกาญจนบุรี</strong></p><p>ต้องขอบคุณพี่โอ๋ <a href="https://www.facebook.com/thepnateephojan"><em>Thepnatee Phojan</em></a> ที่ชวนผมไปช่วยงานครั้งนี้ มันเป็นประสบการณ์ใหม่มาก ทั้งในแง่ของการสอนน้อง และในแง่ของการได้เรียนรู้ไปพร้อมกับเขาด้วย</p><h3>ผมไม่เคยแข่ง Hackathon แต่ได้มาช่วยดูแลน้องๆ ที่ลงแข่ง</h3><p>ก่อนหน้านี้ผมเองยังไม่เคยลง Hackathon จริงจังเลย แต่รอบนี้ได้มาช่วยเป็น Staff ดูแล <strong>กลุ่มที่ 9 </strong>หน้าที่ของผมคือช่วยน้องๆ เวลาเจอปัญหา ทั้งเรื่องเทคนิค หรือแค่การคุยกันในทีมก็แล้วแต่ บางช่วงผมก็ช่วยตามคำสอนของวิทยากร เพื่อให้น้องทำตามทัน ไม่หลุดวง</p><p>น้องหลายคนเพิ่งเคยใช้ <strong>LINE OA</strong>, <strong>Google Gemini</strong>, หรือ <strong>N8N</strong> เป็นครั้งแรกเหมือนกัน บางอย่างผมเองก็เพิ่งรู้พร้อมน้องเลย มันเลยไม่ใช่แค่ค่ายที่ “สอน” แต่มันคือค่ายที่ “เรียนรู้ไปด้วยกัน”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DsFOnTJMEpesFozOO4c65w.jpeg" /></figure><h3>เริ่มจากปัญหาใกล้ตัว จนกลายเป็นไอเดียที่ทีมรัก</h3><p>ตอนช่วงระดมไอเดีย ผมสังเกตว่าน้องๆ ยังไม่กล้าคุยกัน ต่างคนต่างเงียบไปหมด<br>จนมีน้อง ม.4 คนหนึ่งยกมือขึ้นแล้วพูดว่า…</p><blockquote><em>“อยากทำแชทบอทที่ตอบคำถามพวกกิจกรรมโรงเรียนครับ เพราะเพื่อนชอบมาถามซ้ำๆ ว่า</em><strong><em> ‘สอบวันไหน?’ ‘อาทิตย์หน้ามีกิจกรรมอะไร?’ ”</em></strong></blockquote><p>ผมกับน้องๆ ในกลุ่มเริ่มคุยกันต่อ แล้วทุกคนก็เริ่มอิน<br>ทุกคนมี pain point แบบเดียวกัน — ตารางกิจกรรมของโรงเรียนอยู่ในเว็บที่ดูยาก ต้องจำเอง ต้องจดเอง บางทีก็ต้องไปถามครู<br> สุดท้ายไอเดียก็กลายเป็น <strong>แชทบอทแจ้งเตือนกิจกรรมโรงเรียนและวันสอบ</strong></p><p><strong>ผมช่วยน้องลองคิดต่อ:</strong><br> — แล้วใครจะใช้บ้างนะ? นักเรียน ครู ผู้ปกครอง?<br> — แต่ละคนจะเข้ามาใช้ตอนไหน?<br> — ถ้าเปิดมาเจอหน้าจอบอท จะกดอะไรได้บ้าง?</p><p>เราค่อยๆ ช่วยกันคิด ช่วยกันร่าง User Journey กันบนกระดาษธรรมดาๆ นั่นแหละ<br>จากความเงียบในตอนแรก กลายเป็นการคุยกันไม่หยุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*63H_h9GsMi5igwaIgCHB-w.jpeg" /><figcaption>ภาพตอนชวนน้องล้อมวงคุย</figcaption></figure><h3>ความตื่นเต้นที่ไม่ได้อยู่แค่บนเวที</h3><p>ช่วงพรีเซนต์คือช่วงที่ผมลุ้นสุด<br> น้องที่รับหน้าที่พูดต่อหน้าคนร้อยกว่าคน มือสั่น ตัวแข็ง หน้าออกซีดๆ<br> เราซ้อมกันหลายรอบมาก แต่พอขึ้นเวทีจริง…น้องลืมทุกอย่างที่ซ้อมมาเลย</p><p>แต่สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือ เขายังพยายาม<br> เขาพูดติดๆ ขัดๆ แต่ยังยิ้มอยู่ พยายามเล่าด้วยมุกของตัวเอง เช่น:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hNFZ8n4l0oCrKKrkHXgjBg.jpeg" /><figcaption>ภาพตอนพรีเซนต์ต่อหน้ากรรมการ</figcaption></figure><h3><em>“พี่รู้มั้ยครับ…กิจกรรมโรงเรียนเยอะกว่าแมลงสาบที่บ้านผมอีก”</em></h3><p>ทั้งห้องหัวเราะ ผมก็หัวเราะ แต่มือผมนี่กำแอมโมเนียไว้แน่น กลัวน้องจะเป็นลม 😂<br> พอพรีเซนต์จบ กรรมการชมใหญ่เลยครับ<br> ถึงแม้สิ่งที่พูดจะไม่ตรงกับสคริปต์ที่เราซ้อมกันมา<br> แต่ผมภูมิใจในน้องทุกคนมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NJvNGjxps54FnagfvFpF6A.jpeg" /></figure><h3>มันคือค่ายที่ไม่ได้สอนแค่เทคนิค</h3><p>สิ่งที่ผมได้จากค่ายนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องเทคโนโลยี<br> แต่มันคือโอกาสที่ได้เห็นนักเรียนมัธยมหลายคน<br> <strong>“เริ่มลงมือทำจริง” </strong>โดยมีพวกเราแค่คอยยืนอยู่ข้างๆ</p><p>ผมดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนี้ ได้คุย ได้ช่วย ได้เรียนรู้<br> ขอบคุณน้องๆ กลุ่ม 9 ที่ตั้งใจและอดทน<br> ขอบคุณเพื่อน Staff ทุกคนที่ทำให้ 2 วันนี้เป็นวันที่มีความหมาย</p><p>และขอบคุณ LDSW ที่สร้างพื้นที่ดีๆ แบบนี้ขึ้นมา<br>ให้ทั้งเด็กมัธยม และคนอย่างผม ได้เติบโตไปพร้อมกัน</p><blockquote><strong><em>แม้ว่าทีมผมจะไม่ได้รางวัลอะไรเลย แต่ผมว่าน้องทุกคนได้ใจผมไปเต็มๆ ทุกคนสุดยอดมากเลยครับ</em></strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yz_5c_ASwsNQb4vG_WzQRw.jpeg" /><figcaption>ภาพรับประกาศนียบัตร</figcaption></figure><blockquote><strong><em>“ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่า…การเป็น Staff ค่าย Hackathon จะทำให้ผมได้เรียนรู้ขนาดนี้”</em></strong></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a509885ec0e6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2 วันที่ผมได้ไปสอน UX/UI ให้นักเรียน CodeCamp — และผมเองก็ได้เรียนรู้เหมือนกัน]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/2-%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99-ux-ui-%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-codecamp-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-cf5ae4250a1f?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cf5ae4250a1f</guid>
            <category><![CDATA[ui-ux-design]]></category>
            <category><![CDATA[code]]></category>
            <category><![CDATA[ux]]></category>
            <category><![CDATA[bootcamp]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 May 2025 06:10:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-25T06:10:05.457Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>2 วันที่ผมได้ไปสอน UX/UI ให้นักเรียน CodeCamp — และผมเองก็ได้เรียนรู้เหมือนกัน</h3><p>ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี<br> แต่บทความนี้เกิดจากความรู้สึกเรียบง่ายครับ — <br> <strong>ผมแค่อยากบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นในคลาส UX/UI สองวันที่ CodeCamp</strong><br> เพื่อไม่ให้ตัวเองลืมว่า ผมรักงานนี้เพราะอะไร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b4u_lOcz3xAzzB_hPXp20w.jpeg" /></figure><h3>✉️ คำชวนที่มาพร้อมคำถามใหญ่</h3><p>วันหนึ่งผมได้รับข้อความจาก <strong>อาจารย์เจียงCodeCamp</strong><br> ชวนให้ไปสอน UX/UI ให้กับนักเรียนในคลาส CodeCamp<br> ผมตอบตกลงทันทีโดยไม่ได้คิดเยอะ</p><p>แต่หลังจากวางสาย ผมนั่งนิ่งอยู่พักใหญ่<br> เพราะคำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวว่า…</p><blockquote><em>“เราจะสอน UX/UI ให้คนที่ไม่เคยออกแบบเลย<br> เข้าใจเรื่องการออกแบบเพื่อผู้ใช้ พร้อมใช้ Figma ทำเว็บไซต์<br> ได้ภายในแค่ 2 วัน…ได้จริงเหรอ?”</em></blockquote><h3>🧭 ผมไม่มีสูตรสำเร็จ</h3><p>ผมตั้งชื่อคลาสว่า From Scratch to Screens ไม่ต้องเข้าใจหรือรู้ทั้งหมดหรอกแต่ผมจะพาทุกคนขึ้น Screen ให้ได้ “บางที เราไม่จำเป็นต้องรู้วิธีเดินก่อนจะวิ่งเป็นก็ได้นะ” มันจะเจ็บหน่อย แต่มันจะทำให้ทุกคนเก่งขึ้น ทำไปโดยที่ไม่รู้ว่าคืออะไร และค่อยเรียนรู้ไปเรื่อยๆ พร้อมกับงาน มันจะทำให้เราเก่งขึ้นไปเรื่อยๆ</p><p>ผมไม่ได้มี framework ล้ำ ๆ หรือสูตรลับอะไรมากมาย<br> แค่รู้ว่าผมไม่อยากสอนให้คน “จำศัพท์” หรือ “ทำตามเทมเพลต”</p><p>ผมอยากให้ทุกคน<br> เข้าใจว่า UX คือเรื่องของ “คน”<br> คือการมองเห็นว่าอีกฝั่งของหน้าจอ คือใคร<br> เขารู้สึกยังไง เขาต้องการอะไร เขาหงุดหงิดตอนไหน และเขายิ้มเมื่อไหร่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bb3Kh5bqEyeqjTnIHS1Fig.jpeg" /><figcaption>ภาพบรรยากาศห้องเรียน Code Camp</figcaption></figure><h3>🗓️ วันที่ 1 — เริ่มจากคำถามง่าย ๆ</h3><p>ผมเริ่มคลาสด้วยคำถามว่า<br> <strong>“เคยเจอ UX แย่ ๆ อะไรในชีวิตบ้าง?”</strong></p><p>มันเป็นคำถามธรรมดา แต่เปิดบทสนทนาที่มีความหมาย<br>บางคนพูดถึงแอปสั่งข้าวที่ปักหมุดไม่เคยตรงเลย <br>บางคนบ่นว่าแอปซื้อของออนไลน์โฆษณาเยยอะหน้าตาเหมือนเว็บถื่อน<br>บางคนแค่พยักหน้า…แต่แววตาบอกว่า “เคยเจอเหมือนกัน”</p><p>เราค่อย ๆ เดินเข้าเรื่อง<br> พูดถึงสิ่งที่เรียกว่า UX, UI, User Flow, Affordance, Signifier<br> ผมพยายามอธิบายแบบที่ผมอยากได้ตอนเริ่มทำงานใหม่ ๆ<br> ไม่ซับซ้อน ไม่เท่ แต่ชัด และจริง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6Ce-bVc1eFzidsktc5KiOA.png" /><figcaption>ตัวอย่างความเห็นจากนักเรียนก่อนเริ่มเรียน</figcaption></figure><p>ช่วงบ่ายผมเปิด Figma<br>พวกเขาเริ่มลงมือทำ<br> มีคนวาด layout บน Figma ก่อน<br> มีคนลองเล่นกับ Auto Layout พังแล้วพังอีก<br> พาทุกคนลองกด ลองใช้ไปเรื่อยๆ <br> มีแค่เสียงหัวเราะเบา ๆ เวลาสลับสีผิดกับปุ่มหาย<br>และเริ่มแจกโจทย์ให้ทุกคนทำเลย เสียงบ่นดังขึ้นในห้อง ว่ายังไม่รู้อะไรเลย ให้ทำโจทย์แล้วเหรอ “<strong>เหมือนให้กระโดดลงสระ ทั้งที่ยังว่ายน้ำไม่เป็น”</strong></p><p>นี่คือความตั้งใจของผมเองครับ แล้วผมก็บอกว่าเดี๋ยวผมลงไปสอนทีละกลุ่มเลย ให้เริ่มจากวาด Wireframe ก่อน</p><h3>🧪 วันที่ 2 — ทดลอง, ผิดพลาด, และแก้ไข</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YY-8qfoif8MrNRVDLUJfLg.png" /></figure><p>ผมให้ทุกกลุ่มสร้าง Prototype แล้วไปทดสอบกันเองในคลาส<br> มันอาจไม่ใช่ Usability Test ที่เป๊ะตามตำรา<br> แต่ก็เพียงพอจะเห็นว่า<br> บางปุ่มหาย<br> บาง Flow สับสน<br> บางคำอธิบายทำให้เข้าใจผิด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dp1eyUQn1U1tHqog97h9IA.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศการทำ Usability Test เพื่อเรียนรู้และฟังมุมมองจาก User</figcaption></figure><p>แล้วทุกคนก็กลับไปแก้</p><p>ไม่มีใครเถียงว่า “เขาใช้งานผิดเอง”<br> ไม่มีใครบอกว่า “เราไม่ได้บอกให้คลิกตรงนั้น”<br> ทุกคนกลับไปนั่งนิ่ง ๆ ปรับ layout<br> บางคนลบหน้าทิ้งทั้งหน้าแล้วเริ่มใหม่<br> ไม่มีใครพูดอะไรเยอะ แต่นั่นแหละ…<br> <strong>มันคือ UX จริง ๆ ที่เขาเข้าใจด้วยตัวเอง</strong></p><h3>🎤 ผมไม่ได้ให้เขาขึ้นพรีเซนต์ เพราะมันเป็นกิจกรรม</h3><p>แต่เพราะอยากให้เขาเล่า “ได้เรียนรู้อะไรจาก User บ้าง”</p><p>ท้ายคลาสผมให้ทุกกลุ่มออกมาเล่าว่า<br> ออกแบบอะไร ทำไมถึงออกแบบแบบนั้น และเรียนรู้อะไรจากการทดสอบ</p><p>ผมเห็นนักเรียนที่เมื่อวานยังไม่กล้าถามอะไร<br>แต่วันนี้กล้าตั้งคำถามเสนอความเห็นให้กับกลุ่มเพื่อนๆ</p><p>แค่นั้นแหละครับ ผมรู้ว่าทุกอย่างมันคุ้มแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K9fJXJzalCBDxHR9oM5vTw.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศการพรีเซนต์และผมเป็นเพียงผู้นั่งฟัง จากนักเรียนทั้ง 8 กลุ่ม</figcaption></figure><h3>🧡 ผมไปเพื่อสอน…แต่กลับได้เรียนรู้</h3><p>ผมไม่รู้ว่าหลังจากนี้พวกเขาจะได้ใช้ UX/UI ต่อไหม<br> บางคนอาจจะไม่ได้ทำงานสายนี้<br> บางคนอาจกลายเป็น Developer ที่เขียนโค้ดอย่างเดียว</p><p>แต่ผมหวังแค่ว่า<br> วันหนึ่ง ถ้าเขาได้ออกแบบอะไรสักอย่าง<br> เขาจะจำได้ว่า <strong>“อย่าลืมคิดถึงคนที่อยู่ปลายอีกฝั่งของหน้าจอ”</strong></p><ul><li>ขอบคุณ CodeCamp ที่ชวนผม</li><li>ขอบคุณนักเรียน ที่นั่งฟัง พยายามเข้าใจ และลงมือทำด้วยใจ</li><li>และขอบคุณตัวเอง ที่ยังรักการออกแบบ และรักการแบ่งปันอยู่เสมอ</li></ul><h3>✍🏻 ปลายทางของ UX ไม่ใช่หน้าจอที่สวยที่สุด</h3><p>แต่คือช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ผู้ใช้รู้สึกว่า<br> <strong>“มันใช่ มันง่าย และเหมือนมีคนเข้าใจ”</strong></p><p>และถ้านักเรียนของผมจะเป็นคนที่สร้างช่วงเวลาแบบนั้นได้<br>ผมก็ถือว่าได้ทำหน้าที่ของตัวเองสำเร็จแล้วครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cf5ae4250a1f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ฝันเล็กๆ ที่อยากให้เพื่อนๆ มาเจอกัน และมานั่งดูพร้อมกัน Config Figma 2025 ; Watch Party]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B9%86-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%86-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-config-figma-2025-watch-party-fd9f9e1fb3d6?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fd9f9e1fb3d6</guid>
            <category><![CDATA[conference]]></category>
            <category><![CDATA[figma]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 May 2025 17:23:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-09T14:19:31.034Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>ฝันเล็กๆ ที่อยากให้เพื่อนๆ มาเจอกัน และมานั่งดูพร้อมกัน Config Figma 2025 ; Watch Party</h3><p>เรามาจัดงาน Watch Party กันมั้ยครับ ?? ประโยคแรกที่พี่แบงค์ทักเข้ามาในกลุ่ม FoF BKK ที่ตอนนั้นมีสมาชิกแค่ 3 คน คือ ผม อาจารย์เจม และพี่แบงค์ โดยที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรด้วยซ้ำ ผมเริ่มหาข้อมูลจนรู้ว่า มันน่าสนใจมากและอยากให้เกิดขึ้นสักครั้งที่บ้านของเรา ตอนแรกก็อยากจัดเล็กซัก 10–20 คนนั่งดูชิลๆ ทำไปทำไมาทำไมคนลงทะเบียนมาถึง 250 คนแล้วเนี่ยยย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sBg0eat49vAno1RQxinu9w.png" /><figcaption>ภาพเบื้องหลังการทำ Art Work บน Figma ของพวกเรา</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1013/1*VCn109V9DUg06CmIeZssoA.png" /><figcaption>ภาพแชทต้นกำเนิดของงาน Config Watch Party 2025</figcaption></figure><blockquote><strong>Config Figma 2025: Watch Party ในแบบฉบับ Friend of Figma, Bangkok</strong>เวลาเรานึกถึงคำว่า “Community” หลายคนอาจนึกถึงห้องที่เต็มไปด้วยคนแปลกหน้าที่พูดเรื่องเดียวกัน แต่สำหรับพวกเรา — Friend of Figma, Bangkok — Community คือพื้นที่เล็กๆ ที่เราสามารถเป็นตัวเองได้ ในหมู่คนที่เข้าใจว่าเรากำลังตื่นเต้นอะไรอยู่ และถ้าจะมีงานสักงานที่ทำให้เราทุกคนอยากกลับมาเจอกันเสมอ<br> ก็คงหนีไม่พ้น <strong>Config ของ Figma</strong></blockquote><p>เมื่อผมตาลุกวาว และอยากให้มันเกิดขึ้นจริง ๆ ผมเริ่มมองหาเพื่อนร่วมทางที่อยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้นไปด้วย ใช่แล้วครับ ช่วงนี้แหละตะเวนขายของอธิบายว่าผมกำลังจะทำอะไร มาช่วยผมทำให้มันเกิดขึ้นหน่อย ผมเริ่มมองหาจากน้องๆ ที่เคยเป็นอาสาจากงาน UX TH Conference เริ่มชักชวนด้วยประโยคที่ว่ามาช่วยพี่หน่อย พี่อยากได้คนมาช่วยทำหน้าที่ บลาๆ</p><h3>และนั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นของ Watch Party นี้</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/920/1*QNBLdSaNZmdbniddCCP60w.png" /><figcaption>ภาพชวนน้องๆ ใน Sleepless Community</figcaption></figure><p>เมื่อเริ่มลงประกาศใน Discord น้องหลี่หลี ทักมาคนแรกเลยและก็มีน้องเดิร์ฟ น้องกิกิ ทักข้ามทวีปมาจากมิลาน ขอช่วยงานแบบออนไลน์ บอกตรงๆ ว่าซาบซึ้งใจกับน้ำใจน้องๆมากเลยครับ Timezone ต่างกันมาก แต่ก็พยายามอยู่ช่วยกันจบงานได้อยากจะบอกว่าแก๊งนี้บางคนต้องตื่นตี 4 เพื่อมาคุยกับ Speaker ไม่รู้จะขอบคุณน้องๆกลุ่มนี้ยังไง ตัวอยู่ไกล แต่ใจสู้มาช่วยจัดงานกันจนเสร็จ ขอบคุณมากๆเลยครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K_B_hCMeYpGWQn9QBrSYBQ.png" /><figcaption>น้องหลี่หลี น้องกิกิ น้องเดิร์ฟ ทีมอาสาช่วยจัดงานจากอิตาลี</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xWeNNtMuYu0JgV9-Kh9Wgw.png" /><figcaption>น้องเจมและน้องแก้ม มีคุณซิ้มอีกคน (หาภาพแชทคุณซิ้มไม่เจอ)</figcaption></figure><p><strong>“มันจะดีแค่ไหน ถ้าได้ดูไปพร้อมๆ กับคนอื่น?” “มันจะอบอุ่นแค่ไหน ถ้าเราหันไปพูดคุย ตื่นเต้น หรือแม้แต่หัวเราะไปด้วยกัน?”</strong></p><h3>เราไม่ได้อยากจัดแค่งานดูไลฟ์ แต่เราตั้งใจสร้าง<strong> “ช่วงเวลา”</strong></h3><p>ให้ทุกคนใช้งาน Figma ได้มาเจอกันเราจัดกิจกรรมเยอะมากทั้ง Live และ Meetup ตลอดทั้งเดือน ผมเริ่มชวนเพื่อนๆในวงการมา Live สด แบ่งปันนเทคนิคและความรู้ดีดี และเราก็อยากจัดงานเล็กๆที่เอาให้เพื่อนๆ ได้มาเจอกันบ้าง โดยที่พี่แบงค์เริ่มจากการจัดลับมีดที่ศูนย์อาหารสามย่าน วงเล็กๆ คุยกันสนุกๆ และผมจัดตามมาด้วย UX Book club โดยชวนเพื่อนๆ ถือหนังสือUX เล่มโปรดของตัวเองมา ผลตอบรับจากกิจกรรมที่เราจัดเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เรามีคนอยากมางานเรามากขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tkUtfQCg53boZuS9HfisDQ.png" /><figcaption>กิจกรรมตลอดทั้งเดือเมษายน มีทั้ง Live สด ออนไลน์และมาเจอกัน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8Pi2KQOzjFdaOl9K2_THGQ.png" /><figcaption>รวม และ Live ของพวกเรา ลุงเอก พี่แบงค์ พี่นัทพี่นุ่น คุณมาร์ช</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TIh4aPD4Z2QzFObFXUen-g.png" /><figcaption>Meetup ลับมีด UX Bookclub</figcaption></figure><h3>Live ข้ามโลก ข้าม Timezone</h3><p>เราชวนเพื่อนๆ คนรู้จักมาร่วมแชร์ประสบการณ์ทั้งการออกแบบและการใช้โปรแกรม Figma โดยเริ่มที่ลุงเอก Uncale Ake ครั้งแรกเราพยายาม Live ผ่านระบบของ FoF แต่มันไม่เวิร์คเลย ด้วยประการทั้งปวงเลยมาใช้ Steamyard ในการ Live เครื่องมือดีกว่ามาก ทำให้เรา Live ได้อย่างราบรื่นทำให้คนเริ่มติดตามและรู้จักเพจและกลุ่มของเรามากขึ้น แต่ผมบอกเลยว่ามันไม่สุดแค่นั้น เพราะพวกเราเคยคุยกันว่าอยากให้มี Speaker ที่พูดภาษาอังกฤษด้วย แต่เราจะหา Modurator ที่ไหนล่ะพูดภาษาอังกฤษ ได้เลยนึกแก๊งเด็กที่มิลาน อิตาลี แต่คุณซิ้มผู้กว้างขวางของเราไปติดต่อคุณ Leah Lee มาได้จากนิวยอร์ก บอกเลยว่างานนี้บันเทิงมาก คุณดูอยู่ไทย Mod อยู่มิลาน ส่วน Speaker อยู่นิวยอร์ก<strong> คนละ Timezon เลย นี่เรียกได้เลยว่ามันคือการ Live ข้ามโลกของแท้ โอกาสพิเศษมากๆ ที่ได้ Speaker จาก Duolingo มาแชร์ใน Live ของเพจ Freind of Figma,Bangkok</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ElBRpkk3pBbugEfZ" /><figcaption>Special Live ข้ามโลกของแท้ ขอคุณทุกคนที่ทำให้เกิด Live นี้ได้ครับ</figcaption></figure><h3>คนมาเยอะขนาดนี้ เราจะปล่อยเขาหิวไม่ได้ ?</h3><p>โจทย์ต่อมาที่ผมปวดหัวมากคือ เราจะหาเจ้าภาพจากไหนมาเลี้ยงข้าว KBTG อนุญาตให้ใช้สถานที่จัดงานแล้ว จะไปขอให้เลี้ยงข้าวเราคงแย่น่าดู ผมพยายามทักไปหาสปอนเซอร์ที่เคยช่วยตามงาน UXTH หรืองานอื่นๆ แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับมาเลย ความเงียบคือคำตอบที่ได้รับกลับมาซะส่วนใหญ่ แต่เชื่อมั้ยว่ามีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยผมจริงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YnCkEdqa1Wt1NsNld1OVrw.png" /><figcaption>พี่ป๋อม จาก KO-EXPERIENCE (โค-เอ็กซ์พีเรียนซ์) ทักมาหาผมอบกว่าอยากสปอน</figcaption></figure><p>พี่ป๋อมจาก KO-EXPERIENCE (โค-เอ็กซ์พีเรียนซ์) ทักมาบอกว่าอยากสปอน อาหารและเครื่องดื่มให้คนมาร่วมงานไม่ต้องท้องว่างนั่งดู Keynote แชทนี้ผมจดจำไปอีกนานเลยครับ เพราะมันคือกำลังใจเล็กๆ ให้คนจัดงานได้ไปต่อ ขอบคุณจริงๆนะครับพี่ป๋อม</p><h3>ช่วงเวลาขอบคุณ</h3><ul><li>ขอบคุณแบงค์ที่ชวนจัดงาน Watch Party ครับ</li><li>ขอบคุณน้องหลี่หลี น้องเดิร์ฟ น้องกิกิ แก๊งอิตาลี ที่ช่วยกันประสานงานกันข้ามโลกไปมาจนเกิด Special Live ขึ้นมาได้</li><li>ขอบคุณคุณซิ้ม ผู้กว้างขวางที่ดีลข้ามโลกมาได้ทำให้เกิด Special Live นี้ขึ้น พร้อมยังช่วยประสานงานกับหลายๆคนให้</li><li>ขอบคุณน้องเจม ที่ช่วยสร้าเพจ จนมีผู้ติดตามอย่างล้นหลาม ให้พี่ทำเองคงทำไม่เป็น และคงทำให้คนมาสนใจเราไม่ได้มากขนาดนี้</li><li>ขอบคุณน้องแก้มมากๆ เลยครับ พี่น่าจะขอให้น้องช่วยเยอะสุดแล้ว เพราะ Art work ทั้งหมด ก็ขอจากน้องคนเดียว ขอบคุณที่อุส่าอยู่ช่วยทำจนดึกดื่นนะครับ</li><li>ขอบคุณคุณแจน เจ้าแม่อีเวนท์ที่คอยให้คำปรึกษาในการจัดงาน นี่น่าจะเป็นงานแรกที่ผมได้ลงมาจับเต็มตัว แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะมีปัญหายิบย่อยให้จัดการเยอะขนาดนี้ มีปัญหาเรื่องอีเวนท์ผมมักจะนึกถึวคุณแจนก่อนเสมอ และมักจะได้คำแนะนำดีดีกลับมาเสมอด้วย ขอคุณมากเลยครับ</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ARgxMuFjLljCtchXrsOceg.png" /></figure><p>ไม่ว่าคุณจะเป็น Designer, Developer, PM, UX Writer, หรือแค่คนที่สนใจ<br> คุณไม่ต้องมีตำแหน่งเพื่อจะ belong ในงานนี้<br> <strong>คุณแค่อยากรู้ อยากเรียน อยาก connect — แค่นั้นก็พอแล้ว</strong></p><p><strong>Watch Party นี้จะเต็มไปด้วยบรรยากาศสบายๆ เป็นกันเอง</strong><br> มีโซนให้พูดคุย มีมุมให้แชร์แรงบันดาลใจ<br> บางคนอาจได้เพื่อนใหม่ บางคนอาจได้แรงบันดาลใจใหม่<br> และบางคนอาจแค่ได้รู้ว่า — เฮ้ย เรายังไม่ตัวคนเดียวในสายอาชีพนี้นะ :)</p><blockquote>เราเชื่อว่าบางครั้งแรงบันดาลใจไม่ได้มาจากบนเวทีแต่มาจากบทสนทนาเล็กๆ ข้างๆ กัน</blockquote><p>🗓️ <strong>วันจัดงาน : วันที่ 8พฤษภาคม 2025 เวลา 18.30 เป็นต้นไป</strong></p><p>📍 <strong>สถานที่จัดงาน: ตึก K+ สามย่าน (สำนักงานใหญ่ของ KBTG)</strong><br> เดินทางสะดวก อยู่ติด MRT สามย่าน <br> มีทั้งพื้นที่ให้นั่งดูไลฟ์แบบชิลๆ และโซนกิจกรรมให้ร่วมสนุกตลอดวัน</p><p><strong>แล้วเจอกันที่งาน Watch Party 2025 —</strong></p><p>เพราะฝันเล็กๆ ของพวกเรา มันจะสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อมีพวกคุณอยู่ด้วย :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fd9f9e1fb3d6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“ข้อผิดพลาดของมนุษย์? หรือเป็นความผิดพลาดของการออกแบบกันแน่?” HUMAN ERROR? NO, BAD DESIGN]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9C%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%A9%E0%B8%A2%E0%B9%8C-%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9C%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B9%88-human-error-no-bad-design-a0b2f8742862?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a0b2f8742862</guid>
            <category><![CDATA[don-norman]]></category>
            <category><![CDATA[product-design]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[ux-design]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Jan 2025 04:36:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-09T08:34:01.544Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เมื่อเกิดข้อผิดพลาด (Error) ในระบบ ส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะ “ความผิดพลาดของมนุษย์” แต่เกิดจาก “การออกแบบที่ไม่ดี”​ ​ ส่วนหนึ่งจากหนังสือ The Design of Everydaything ของคุณปู่ ดอน นอร์แมน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N60dBRrbHrlvrmUQ3yta0g.png" /></figure><ul><li>การโทษมนุษย์ว่าเป็นต้นเหตุของปัญหาทำให้เราไม่พิจารณารากของปัญหาและไม่ปรับปรุงการออกแบบระบบเพื่อป้องกันไม่ให้ข้อผิดพลาดเกิดขึ้นอีกในอนาคต​</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*YxuA9OOAng9FHBKX" /><figcaption>หน้า 162 จากหนังสือ The Design of Everydaything</figcaption></figure><p><strong>ตัวอย่างการออกแบบที่ช่วยลดข้อผิดพลาด :</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*QOSzguzTk8-7zCg3.jpg" /><figcaption>ที่มา <a href="https://www.nngroup.com/articles/natural-mappings/">https://www.nngroup.com/articles/natural-mappings/</a></figcaption></figure><p><strong>ตัวอย่างการจับคู่ปุ่มควบคุมกับหัวเตาที่ชัดเจน (Good Mapping) จะช่วยลดความสับสนเมื่อต้องใช้งาน​ </strong><br>ทางด้านซ้าย เตาทำอาหารแบบทั่วไปจะจัดเรียงเตาเป็นตารางขนาด 2x2 และปุ่มควบคุมจะเรียงกันเป็นแถวเดียวที่ด้านล่าง การออกแบบนี้ทำให้ผู้ใช้เดาได้ยากว่าปุ่มใดควบคุมเตาแต่ละเตา (ไม่รองรับการกระตุ้นและการตอบสนอง) ทางด้านขวา การจัดวางปุ่มควบคุมจะเลียนแบบการจัดวางเตา 5 หัว ดังนั้นจึงรองรับการกระตุ้นและการตอบสนองได้ดีกว่า</p><p><strong>ตัวอย่างการออกแบบที่ไม่สอดคล้อง :</strong> ยกตัวอย่างเครื่องจำหน่ายตั๋วที่สถานีรถไฟ ซึ่งปุ่มกดหมายเลขไม่ตรงกับหมายเลขที่ปรากฏบนหน้าจอ ทำให้ผู้ใช้สับสนและเกิดความล่าช้าในการใช้งาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*JfWKwzbIENjJHrwh.jpg" /><figcaption>ที่มา <a href="https://www.nngroup.com/articles/natural-mappings/">https://www.nngroup.com/articles/natural-mappings/</a></figcaption></figure><p>เครื่องขายตั๋วรถไฟ ซึ่งผู้ใช้ต้องกดปุ่มที่มีหมายเลขกำกับซึ่งไม่จำเป็นต้องตรงกับหมายเลขที่ต้องการจริง (เช่น กดปุ่มโลหะที่มีหมายเลข 1 เพื่อให้หมายเลข 6 ปรากฏบนหน้าจอ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*-R0QE6exzGFw07Hf.jpg" /></figure><p><strong>ระบบการบิน Airbus :</strong> การปรับหน้าจอแสดงผลให้แสดงค่าความเร็วแนวดิ่งและมุมการบินในรูปแบบตัวเลขที่แตกต่างกันเพื่อลดความสับสนของนักบิน​</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/513/0*E2FK-TpcGtAA8TsX" /><figcaption><a href="https://www.linkedin.com/pulse/unlocking-efficiency-embrace-jidoka-your-production-process-paul-2w0sf/">https://www.linkedin.com/pulse/unlocking-efficiency-embrace-jidoka-your-production-process-paul-2w0sf/</a></figcaption></figure><p><strong>Jidoka ของ Toyota :</strong> การให้พนักงานหยุดสายการผลิตเมื่อพบปัญหา เพื่อแก้ไขปัญหาและออกแบบระบบใหม่ไม่ให้เกิดขึ้นอีก​</p><h3>สำหรับ UX Designer:</h3><p><strong>สิ่งที่ควรรู้และนำไปใช้ในงาน:</strong></p><ol><li><strong>เข้าใจข้อจำกัดของมนุษย์ :</strong> อย่าออกแบบระบบที่คาดหวังให้ผู้ใช้ต้องจดจำหรือทำงานเหมือนเครื่องจักร</li><li><strong>เพิ่มการสื่อสารผ่านการออกแบบ:</strong> ใช้ Affordances, Signifiers และ Feedback ที่ชัดเจนเพื่อช่วยให้ผู้ใช้เข้าใจสิ่งที่ต้องทำ</li><li><strong>สร้างระบบที่ยืดหยุ่น:</strong> ออกแบบให้สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดได้ง่าย เช่น การ Undo หรือแสดงข้อมูลที่ชัดเจนเมื่อเกิดข้อผิดพลาด</li><li><strong>พัฒนาวัฒนธรรมการเรียนรู้:</strong> สร้างระบบหรือทีมที่ส่งเสริมการเรียนรู้จากข้อผิดพลาด แทนการลงโทษ</li></ol><p><strong>สรุป :</strong> การออกแบบที่มีการจับคู่ตามธรรมชาติและความเข้ากันได้ระหว่างการกระตุ้นและการตอบสนองสูง จะช่วยให้ผู้ใช้สามารถใช้งานระบบได้อย่างมีประสิทธิภาพและลดความสับสน</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a0b2f8742862" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“เงินไม่ใช่เรื่องของตัวเลข แต่เป็นเรื่องของพฤติกรรม: ข้อคิดจาก The Psychology of Money”]]></title>
            <link>https://medium.com/@phichet42/%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%82-%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%A4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1-%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-the-psychology-of-money-99d71a4ed71d?source=rss-b233edf970d8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/99d71a4ed71d</guid>
            <category><![CDATA[physical-health]]></category>
            <category><![CDATA[money]]></category>
            <category><![CDATA[money-mindset]]></category>
            <category><![CDATA[behavioral-economics]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[iChet]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jan 2025 12:20:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-23T12:20:31.561Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*4ueDorwk32i4CkVc" /><figcaption>The Psychology of Money</figcaption></figure><p><strong>“Doing well with money has a little to do with how smart you are and a lot to do with how you behave.”<br></strong>การจัดการเงินไม่ได้ขึ้นอยู่กับความรู้หรือความฉลาด แต่มาจากการมีวินัย เช่น การออม การลงทุน และการใช้จ่ายที่เหมาะสม</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: คนที่มีรายได้สูงแต่ใช้จ่ายเกินตัวอาจมีหนี้สิน ขณะที่พนักงานทั่วไปที่เก็บออมเป็นประจำสามารถสร้างความมั่งคั่งในระยะยาวได้</li></ul><p><strong>“Luck and risk are siblings. They are both the reality that every outcome in life is guided by forces other than individual effort.”<br></strong>โชคและความเสี่ยงมีบทบาทในชีวิตมากกว่าที่เราคิด เราควรยอมรับสิ่งที่เราไม่สามารถควบคุมได้</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: นักธุรกิจสองคนเริ่มต้นพร้อมกัน แต่คนหนึ่งประสบความสำเร็จเพราะตลาดเหมาะสม ขณะที่อีกคนล้มเหลวเพราะเศรษฐกิจถดถอย</li></ul><p><strong>“The hardest financial skill is getting the goalpost to stop moving.”<br></strong>การรู้ว่า “พอ” อยู่ที่ไหนเป็นเรื่องยาก เพราะเรามักต้องการมากขึ้นเสมอ</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: คนที่เก็บเงินเพื่อซื้อรถหรู เมื่อซื้อได้แล้วกลับตั้งเป้าใหม่ว่าอยากได้บ้านใหญ่กว่า ซึ่งกลายเป็นวงจรที่ไม่สิ้นสุด</li></ul><p><strong>“You can be wrong half the time and still make a fortune.”<br></strong>ในการลงทุนหรือการทำธุรกิจ ความสำเร็จบางครั้งมาจากการชนะเพียงไม่กี่ครั้งที่ชดเชยความล้มเหลว</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: นักลงทุนที่ลงทุนในหุ้น 10 ตัว อาจมีหุ้นเพียง 2 ตัวที่สร้างกำไรใหญ่ แต่สามารถชดเชยหุ้นที่ขาดทุนทั้งหมดได้</li></ul><p><strong>“The ability to do what you want, when you want, with who you want, for as long as you want, is priceless.”<br></strong> อิสรภาพในการเลือกวิถีชีวิตและเวลาเป็นสิ่งที่เงินซื้อได้ แต่คนส่วนใหญ่มักมองข้าม</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: พนักงานที่เก็บเงินออมอย่างสม่ำเสมอสามารถลาออกจากงานเพื่อเริ่มธุรกิจส่วนตัวหรือใช้เวลาอยู่กับครอบครัวได้</li></ul><p><strong>“Saving money is the gap between your ego and your income.”<br></strong>การออมเงินเกิดจากการลดความต้องการที่เกินตัวและใช้ชีวิตตามรายได้ของตัวเอง</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: คนที่ไม่ซื้อโทรศัพท์รุ่นล่าสุดหรือรถหรู แม้จะสามารถจ่ายได้ เพราะเขาเลือกเก็บเงินสำหรับเป้าหมายที่สำคัญกว่า เช่น การเกษียณ</li></ul><p><strong>“Compounding is magic, but don’t interrupt it unnecessarily.”<br></strong>การลงทุนระยะยาวที่ให้ผลตอบแทนทบต้นคือกุญแจสู่ความมั่งคั่ง แต่ต้องการความอดทน</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: การเก็บเงินในกองทุนรวมตั้งแต่อายุ 20 ปีและปล่อยให้ดอกเบี้ยทบต้นเติบโต อาจสร้างความมั่งคั่งได้มากกว่าเริ่มออมในวัย 40 ปี</li></ul><p><strong>“Wealth is what you don’t see.”<br></strong>ความมั่งคั่งคือเงินที่ยังไม่ได้ใช้ ไม่ใช่ทรัพย์สินที่คุณแสดงออกให้คนอื่นเห็น</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: คนที่ขับรถธรรมดาและอยู่บ้านขนาดพอดีตัว อาจมีเงินเก็บในบัญชีมากกว่าคนที่ขับรถหรูและอยู่บ้านใหญ่ที่ยังผ่อนชำระ</li></ul><p><strong>“You’ll change. So will the world. That’s the only constant.”<br></strong>เป้าหมายและความต้องการของเรามักเปลี่ยนไปตามเวลา การวางแผนทางการเงินควรมีความยืดหยุ่น</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: คนที่ตั้งเป้าหมายเป็นทนายตอนอายุ 20 อาจเปลี่ยนใจไปทำธุรกิจส่วนตัวตอนอายุ 35 การวางแผนที่ยืดหยุ่นช่วยให้เขาเปลี่ยนเส้นทางได้โดยไม่ลำบาก</li></ul><p><strong>“The trick is to stop taking cues from people playing a different game than you are.”<br></strong>การเปรียบเทียบกับคนอื่นที่มีเป้าหมายหรือสถานการณ์ต่างกันอาจทำให้เราหลงทาง</p><ul><li><strong>ตัวอย่าง</strong>: หากเพื่อนของคุณซื้อรถหรูเพื่อสร้างภาพลักษณ์ในอาชีพ แต่คุณต้องการเก็บเงินเพื่อเกษียณ การเลียนแบบพฤติกรรมเขาอาจทำลายเป้าหมายของคุณ</li></ul><p><strong>บทสรุป</strong><br>ประโยคเหล่านี้ไม่เพียงแค่ให้ข้อคิดเชิงการเงิน แต่ยังช่วยสะท้อนถึงการปรับตัวในชีวิตประจำวัน ทั้งในเรื่องการจัดการเงิน การลงทุน และการสร้างสมดุลระหว่างเป้าหมายระยะสั้นและระยะยาว</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=99d71a4ed71d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>