<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Piyawut Kamwiset on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Piyawut Kamwiset on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset?source=rss-892d7367d246------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*CvuEpkjnu9TMbdBZ.</url>
            <title>Stories by Piyawut Kamwiset on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset?source=rss-892d7367d246------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 19:32:51 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@piyawutkamwiset/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[KEY CHAIN ใน iOS สำคัญไฉน]]></title>
            <link>https://medium.com/odds-team/key-chain-%E0%B9%83%E0%B8%99-ios-%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%84%E0%B8%89%E0%B8%99-4d0038d0c3a6?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4d0038d0c3a6</guid>
            <category><![CDATA[keychain]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <category><![CDATA[security]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Jan 2019 05:25:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-22T05:20:24.192Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในโลกของธุรกิจทุกวันนี้เราคงปฎิเสธกันไม่ได้เลยว่าขุมทองของธุรกิจนั้นมาจากแหล่งข้อมูลและแหล่งข้อมูลหรือข้อมูลส่วนตัวของผู้ใช้ก็มีความสำคัญไม่แพ้กันนั่นจึงทำให้นักพัฒนาหลายหลายท่านต้องเอาใจใส่กับการรักษาความความสำคัญของข้อมูลเหล่านั้นเอาไว้ ซึ่งในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นเราจะไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องข้อมูลไม่ได้เพราะข้อมูลที่ผู้ใช้กรอกเข้ามาในระบบอย่างเช่นบัตรประชาชน หนังสือเดินทาง เลขบัญชีหรือแม้กระทั่งวันเกิด ข้อมูลพวกนี้แหละที่นักพัฒนาต้องให้ความสนใจเพื่อไม่ให้ถูกเหล่ามิจฉาชีพนำข้อมูลเหล่านั้นไปใช้ในทางที่ผิดหรือเพื่อปลอมแปลงความเป็นตัวตนของผู้ใช้งาน</p><p>วันนี้เลยอยากจะมาพูดเรื่องการเก็บข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้บนมือถือระบบปฏิบัติการ iOS การที่เราจะเก็บข้อมูลของผู้ใช้ลงในมือถือมันสามารถใช้หลายวิธีได้ด้วยกันแต่วิธีการเหล่านั้นจะมีความปลอดภัยหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับนักพัฒนาเลือกที่จะเอาข้อมูลเหล่านั้นไปเก็บไว้ในส่วนที่มีความปลอดภัยหรือไม่</p><h4>ข้อมูลสำคัญควรเก็บตรงไหน ?</h4><p>หนึ่งในวิธีการเก็บข้อมูลส่วนบุคคลที่สำคัญในระบบปฏิบัติการ iOS นั่นก็คือการเก็บข้อมูลลงใน Keychain ซึ่งเป็นการเก็บข้อมูลที่มีความปลอดภัยได้ในระดับหนึ่ง</p><p>ซึ่งในบทความนี้จะไม่ขอลงรายละเอียดว่า Keychain มีหน้าที่การทำงานแบบไหน การเก็บข้อมูลของมันเอาไปเก็บที่ไหน แต่จะนำเสนอในส่วนของวิธีการนำไปใช้งาน ปัจจุบันมีนักพัฒนาหลายท่านได้ทำการพัฒนา library เพื่อให้เกิดความสะดวกสบายให้กับนักพัฒนาท่านอื่นๆ ซึ่งวันนี้ผมจะมาสอนวิธีการใช้ <a href="https://cocoapods.org/pods/KeychainAccess">KeychainAccess</a></p><h4>วิธีติดตั้ง</h4><ul><li>เปิด Terminal</li><li>ไปที่ Path ของโปรเจ็คที่สร้างไว้ ( cd Desktop/Keychain/ )</li><li>run คำสั่ง “pod init” จากนั้นจะได้ file เพิ่มขึ้นมา</li><li>run คำสั่ง “open Podfile”</li><li>เติมคำสั่ง pod ‘KeychainAccess’ ตามรูปด้านล่าง แล้ว Save</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5P84s3Xp6uhdcDv2WwnEMg.png" /></figure><ul><li>run “pod install”</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ktu0K_Mm3Q71GugFATNxtw.png" /><figcaption>คำสั่งทั้งหมดที่ต้องทำใน Terminal</figcaption></figure><h4>เพียงเท่านี้เราก็จะสามารถใช้เจ้า KeychainAccess ได้แล้วเรามาเริ่ม Code กันดีกว่า</h4><ul><li>เปิดไฟลที่ต้องท้ายด้วย .xcworkspace</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kPDD-r3fnI3L8IFHRF-svA.png" /></figure><ul><li>เมื่อเข้ามาแล้วด้านซ้ายไปที่ ViewController.swift</li><li>แล้วทำการ “<strong>import</strong> KeychainAccess” เราก็จะสามารถใช้งานมันได้แล้วใน class นี้</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DhlN2MiPYQe_EMoUcyDDDQ.png" /></figure><h4>วิธีบันทึกข้อมูล</h4><pre>Keychain().set( #1, key: #2 )</pre><p>จากตัวอย่าง Code ด้านบนสิ่งที่เราต้องใช้มี 2 อย่างคือ</p><ul><li>#1 ค่าที่เราต้องการเก็บ (value)</li><li>#2 Key ที่เราเอาไว้ใช้อ้างอิงเพื่อเก็บ value นั้น</li></ul><p>Code เพียงเท่านี้แหละทำให้เราสามารถเก็บข้อมูลสำคัญของลูกค้าไว้ในที่ปลอดภัยได้ในระดับหนึ่งแล้ว และด้านล่างคือตัวอย่าง Code ที่เอาไปใช้งานจริง</p><pre><strong>do</strong> {</pre><pre><strong>try</strong> Keychain().set(&quot;piyawut kamwiset&quot;, key: &quot;firstName&quot;)</pre><pre>} <strong>catch</strong> <strong>let</strong> error {</pre><pre>print(&quot;error: \(error)&quot;)</pre><pre>}</pre><p>จากโค้ดข้างบนจะทำหน้าที่ในการบันทึก Value “piyawut kamwiset” และ Key คือ “firstName” และถ้าเกิด Code ตัวนี้ทำงานแล้วเกิดข้อผิดพลาดจะทำให้ไปตกใน catch ซึ่งขอไม่อธิบายเรื่อง try catch ในบทความนี้นะครับ <a href="https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-error-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-try-catch-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2-13ce44f28d41"><strong>ถ้าสนใจเรื่อง try catch สามารถอ่านได้จากลิ้งนี้ครับ</strong></a></p><h4>วิธีเอาข้อมูลออกมา ?</h4><pre>Keychain().get( #1 )</pre><ul><li>#1 คือ Key ที่เราต้องการ</li></ul><p>และด้านล่างก็คือตัวอย่าง Code ตัวอย่าง</p><pre><strong>do</strong> {</pre><pre>let firstName = Keychain().get(&quot;firstName&quot;)</pre><pre>} <strong>catch</strong> <strong>let</strong> error {</pre><pre>print(&quot;error: \(error)&quot;)</pre><pre>}</pre><p>Code ด้านบนนี้จะทำการเอาข้อมูลใน keychain ออกมา ซึ่ง key ที่ใช้อ้างอิงคือ firstName ถ้ารวมกับ code ส่วนแรก value ที่ออกมาก็คือ piyawut kamwiset นั้นเอง</p><p><a href="https://cocoapods.org/pods/KeychainAccess">และทั้งหมดนี้ก็คือการเก็บข้อมูลลงใน Keychain แบบเบื้องต้น ซึ่งถ้าผู้อ่านสนใจรายละเอียดการใช้ library แบบละเอียดสามารถอ่านได้จากลิ้งนี้เลยครับ KeychainAccess</a></p><p>ในบทความนี้ก็อยากจะให้เพื่อนๆนักพัฒนาหันมาสนใจเก็บข้อมูลของผู้ใช้ระบบให้มีความปลอดภัยกันมาเพื่อนขึ้นเพราะ</p><blockquote>ข้อมูลเพียงเล็กน้อยของผู้ใช้ที่เราเก็บแบบไม่ปลอดภัย อาจจะกลับมาทำร้ายผู้ใช้ของเราอย่างที่เราคาดไม่ถึงก็ได้</blockquote><p><a href="https://bitbucket.org/piyawut615/keychain/src/master/"><strong><em>สามารถดู Code ได้จาก url นี้ได้เลยครับ</em></strong></a><strong><em> </em></strong>😍</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4d0038d0c3a6" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/odds-team/key-chain-%E0%B9%83%E0%B8%99-ios-%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%84%E0%B8%89%E0%B8%99-4d0038d0c3a6">KEY CHAIN ใน iOS สำคัญไฉน</a> was originally published in <a href="https://medium.com/odds-team">odds.team</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การเก็บข้อมูลลงเครื่อง IOS ด้วย UserDefault]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87-ios-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-userdefault-73ea08d35164?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/73ea08d35164</guid>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <category><![CDATA[userdefaults]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Jan 2019 10:58:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-01-21T10:58:16.199Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ถ้าพูดถึงการพัฒนาแอพพลิเคชั่นแล้ว คนพัฒนาแอพพลิเคชั่นคงปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อเราทำแอพขึ้นมาแอพหนึ่งเราก็จำเป็นที่จะต้องมีการเก็บข้อมูลไม่ว่าจะเก็บข้อมูลไว้ในเครื่องหรือจะส่งข้อมูลขึ้นไปอัพเดทไว้ที่ Server ล้วนแต่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นซึ่งก็มีวิธีการเก็บข้อมูลเอาไว้ในเครื่องด้วยกันหลายรูปแบบ หนึ่งในนั้นเลยก็คือการเก็บข้อมูลไว้ใน UserDefault</p><h4><strong>UserDefault คืออะไร ?</strong></h4><p>UserDefault คือที่เก็บข้อมูลไว้ในเครื่องรูปแบบหนึ่งซึ่งควรจัดเก็บข้อมูลที่ไม่สำคัญและไม่ซับซ้อน ซึ่งวิธีการจัดเก็บข้อมูลเป็นแบบ Dictionary หรือ key-value นั้นเอง</p><p>เมื่อมาถึงตรงนี้แล้วถ้าคนที่เคยใช้ UserDefault มาก่อนแล้วบทความนี้ก็คงไม่สำคัญแต่ถ้านักพัฒนาท่านใดยังไม่เคยใช้ บทความนี้ช่วยให้ท่านมีความรู้ในเรื่องของการเก็บข้อมูลในรูปแบบนี้ได้</p><h4>ชนิดของข้อมูลอะไรที่เก็บลง UserDefault ได้บ้าง ?</h4><p>สิ่งที่นักพัฒนาสามารถเก็บลง UserDefault ได้มีดังนี้</p><ul><li>Bool</li><li>Integer</li><li>Floats</li><li>Double</li><li>String</li><li>Data</li><li>Array</li><li>Dictionary</li></ul><h4>วิธีการเก็บค่าลงใน UserDefault</h4><pre>UserDefaults.standard.set( value , forKey: key)</pre><p>จากโค้ดข้างบนนั้นจะเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าวิธีการบันทึกค่าลงไว้ใน UserDefault นั้น จะต้องมีสองสิ่งด้วยกันสิ่งแรกก็คือ key และอย่างที่สองที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ value</p><p>ทั้งสองตัวนี้จะมีความ สัมพันธ์ซึ่งกันและกันถ้าจะให้ยกตัวอย่างในชีวิตจริงก็ขอยกตัวอย่างตัวอย่างหนึ่ง key คือ firstName ส่วน value คือ piyawut ซึ่งคำสั่งที่ต้องเขียนก็อยู่ด้านล่างนี้เอง</p><pre>UserDefaults.standard.set(“piyawut”, forKey: “firstName”)</pre><p>เพียงเท่านี้เราก็สามารถบันทึกข้อมูลอะไรซักอย่าง เอาไปเก็บไว้ในเครื่องได้แล้ว</p><p><strong><em>ข้อควรระวังของการใช้ใน UserDefault</em></strong> <strong><em>ไม่สามารถมี Key ซ้ำกันได้ ถ้าเกิดมีการใช้ซ้ำกันตัวสุดท้ายที่บันทึกเข้ามาจะเป็นค่าสุดท้ายของมันเลย</em></strong></p><h4>วิธีการดึงค่าใน UserDefault</h4><pre>UserDefaults.standard.object(forKey: key)</pre><p>Code ด้านบนเป็นวิธีการดึงข้อมูลออกมาจาก UserDefault และสิ่งสำคัญที่ต้องมีคือ Key ที่เคยใช้เก็บข้อมูลลงไปในตอนแรกนั้นเอง และ Code ด้านล่างเป็นตัวอย่างการดึงออกมา</p><pre>1 UserDefaults.standard.object(forKey: &quot;firstName&quot;)</pre><pre>2 UserDefaults.standard.string(forKey: &quot;firstName&quot;)</pre><p>และความแตกต่างของมันคืออะไรกันนะ แบบที่ 1 คือการดึงข้อมูลออกมาในชนิดของ Object</p><p>แบบที่ 2 ถ้าเกิดเรารู้แน่ชัดแล้วว่าข้อมูลที่เราเก็บเอาไว้เป็น String เราก็สามารถเรียกข้อมูลอันนั้นออกมาและข้อมูลนั้นเป็น String เลย</p><p>จากตัวอย่างโค้ดข้างบนที่เขียนมานั้นจะเห็นได้เลยว่าการใช้ UserDefault ไม่ได้ยากอย่างที่คิดแต่มันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย</p><p>ข้อดี</p><ul><li>วิธีใช้ค่อนข้างง่าย</li><li>เมื่อมีการปิดแอพแล้วเปิดขึ้นมาใหม่ข้อมูลไม่หายไป</li></ul><p>ข้อเสีย</p><ul><li>ไม่ควรเก็บข้อมูลที่สำคัญเอาไว้</li><li>ไม่เหมาะที่จะเก็บข้อมูลที่มีความซับซ้อน</li></ul><p><a href="https://bitbucket.org/piyawut615/userdefault/src/master">ส่วนลิ้งนี้คือ source code ตัวอย่างการใช้งานนะครับ</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=73ea08d35164" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Unit Test วันละนิดชีวิตจะสดใส]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/unit-test-%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AA-af5c9233f523?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/af5c9233f523</guid>
            <category><![CDATA[unittest]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 May 2018 04:50:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-15T04:50:27.032Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ถ้าพูดถึงการทำงานในสมัยก่อน นักพัฒนาหลายคนคงจะไม่ใส่ใจการเขียนชุดทดสอบซะส่วนใหญ่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปการเขียนชุดทดสอบเริ่มมีคนเห็นค่าของมันมากขึ้น มันจึงเป็นทักษะที่สำคัญมากๆสำหรับนักพัฒนาเลยทีเดียว ไม่ว่าจะทางคุณภาพของโปรแกรมหรือแม้แต่การนำเสนอตัวเองเวลาสัมภาษณ์งานก็ตาม ถ้านักพัฒนาที่มีความสามารถเกี่ยวกับการเขียนชุดทดสอบก็จะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษเลยทีเดียว</p><p>ถ้าจะพูดถึงการทดสอบมันก็มีหลายการทดสอบมากมายไม่ว่าเป็นเป็น Ui Test , Integration Test , Manual Test , Unit Test หรืออื่นๆอีกมากมาย แต่ละการทดสอบก็จะมีวัตถุประสงค์ต่างกันออกไปแต่หัวข้อวันนี้เราจะมาพูดถึงเรื่องของการทำ Unit Test ครับ</p><h4>แล้ว Unit Test ที่ว่ามันเอามาทดสอบอะไรกันนะ?</h4><p>Unit Test คือการทดสอบหน่วยการทำงานเล็กๆของระบบซึ่งถ้าระบบนั้นมีการติดต่อกับการทำงานกับระบบอื่น เราจะตัดการทำงานของระบบที่โปรแกรมเราต้องไปทำงานด้วยเพื่อที่จะทำการจำลองอะไรบางอย่างที่ต้องการมาใช้แทน</p><p>วันนี้เราจะมายกตัวอย่างของการเขียน Unit test ด้วย ภาษา Swift โปรเจคที่จะเอามาใช้เขียนทดสอบจะเป็นโปรเจคเก่าที่เราได้เคยเขียนไปแล้ว ซึ่งสามารถโหลด <a href="https://bitbucket.org/piyawut615/try-catch-swift/src/master/">ได้ที่นี่</a></p><p>เมื่อเราเปิดโปคเจคขึ้นมาให้ไปที่โปรเจคเทสจะมีไฟล์พื้นฐานที่แอพพลิเคชั่นสร้างขึ้นมาให้กดเข้าไปเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*frn8LKHDH0h3_AQzi0S0Dg.png" /></figure><p>เมื่อเข้ามาจะเจอกับ Methods ต่างๆซึ่งแต่ละ Method ก็มีหน้าที่การทำงานที่แตกต่างกันไป</p><ul><li>setUp() : Method นี้จะเข้าทุกครั้งเมื่อมีการ Run Test มันมีเพื่อการตั้งค่าพื้นฐานให้กับการทดสอบนั้นเอง</li><li>tearDown() : จะเข้าทุกครั้งเมื่อการทดลองเคสเสร็จลง</li><li>ที่เหลือชื่อ Method ควรจะตั้งชื่อให้เหมาะสมกับกรณีที่เราจะทดสอบ</li></ul><blockquote>ข้อควรระวัง : วิธีการตั้งชื่อ Method ที่เอาไว้ใช้ทดสอบนั้นต้องขึ้นต้นด้วยคำว่า test เท่านั้น</blockquote><h4>ได้เวลามาทำให้โปรแกรมที่มีชุดทดสอบกันแล้ว มาเริ่มกันดีกว่า</h4><p>ด้านล่างคือตัวอย่างโปรแกรมที่เราจะมาทดสอบกันครับ Method นี้เอาไว้ทำการบวก 2 ค่าตัวแปรแล้วส่งผลลัพธ์ออกไปให้ ซึ่งมันจะทำการเช็คข้อความว่างและตัวเลข ถ้าไม่เป็นทั้งสองอย่างก็จะทำการส่งข้อผิดพลาดออกไปนั้นเอง</p><p>เมื่อเรารู้แล้วว่าการทำงานของ Method นี้ทำอะได้ ก็ถึงเวลาแล้วครับที่เราจะมาเขียน Unit test กัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oegW7nxLGhJ5kDJBHm-9EQ.png" /><figcaption>Method การทำงานที่เราจะทำการทดสอบ</figcaption></figure><p>กรณีแรก : ค่าที่เข้ามาถูกต้องตามรูปแบบที่กำหนดและได้ผลลัพธ์ถูกต้อง</p><pre>func testPlus_25_and_30_expect55(){<br>  let presenter = CalculatePresenter()<br>  do {<br>    let result = try presenter.plusFunction(firstInput: &quot;25&quot;, secondInput: &quot;30&quot;);<br>    XCTAssertEqual(result, 55)<br>  }<br>  catch CalculateError.stringEmpty {<br>    XCTFail()<br>  }<br>  catch CalculateError.invalidNumber {<br>    XCTFail()<br>  }<br>  catch {<br>    XCTFail()<br>  }<br>}</pre><blockquote>กรณีแรก : เราจะทดสอบก็คือกรณีที่เมื่อค่าทั้งสองตัวนั้นเป็น Double สามารถบวกกันได้จริงและผลลัพธ์คือ 55 นั้นเอง</blockquote><p>คำสั่งที่เราเอาไว้ใช้เช็คว่าผลลัพธ์ที่คาดหวังต้องเป็นอะไรก็คือ</p><pre>XCTAssertEqual(expression1: [Equatable],expression2: [Equatable])</pre><p>Methods นี้จะทำการเปรียบเทียบค่าทั้งสองค่าว่ามีความเท่ากันหรือไม่ถ้าไม่เท่ากันแสดงว่าโปรแกรมน่าจะมีความผิดพลาดเกิดขึ้นนั้นเอง แต่ถ้าผ่านแสดงว่าโปรแกรมยังทำงานถูกต้องนั้นเอง</p><pre>XCTFail()</pre><p>Method นี้บอกว่าเมื่อไหร่ที่มีการเรียกการทำงานนี้แสดงว่าระบบมีการทำงานที่ผิดพลาดเกิดขึ้นแล้วนะ</p><p>แต่มันยังไม่หมดแค่นี้สอง Method ที่เอาไว้เช็คความถูกต้องยังมีอีกมากมายให้เราได้เลือกใช้แล้วแต่ความถนัดของแต่ละบุคคลเลยครับว่าจะเลือกใช้อันไหนกัน</p><p>กรณีที่สอง : จะเป็นการทดสอบว่าถ้าข้อมูลที่รับเข้ามาผิดรูปแบบมันจะต้อง Throw Error ออกมาในในกรณีของ CalculateError.invalidNumber</p><pre>let presenter = CalculatePresenter()<br>do {<br>  let _ = try presenter.plusFunction(firstInput: &quot;swift&quot;, secondInput: &quot;30&quot;);<br>  XCTFail()<br>}<br>catch CalculateError.stringEmpty {<br>  XCTFail()<br>}<br>catch CalculateError.invalidNumber {<br>  XCTAssert(true)<br>}<br>catch {<br>  XCTFail()<br>}</pre><p>กรณีนี้เราจะเช็คว่าเมื่อระบบ Throw Error ออกมาเป็น invalidNumber หรือไม่ ถ้าไม่เป็นแสดงว่าโปรแกรมทำงานผิดพลาดนั้นเอง</p><p>กรณีที่สาม : การใส่ข้อความว่างเปล่าเข้าไปมันควรที่จะ Throw error ออกมาในกรณีของ stringEmpty ดังตัวอย่างด้านล่าง</p><pre>func testPlus_whenInoutIsEmpty_expectThrowStringEmpty(){<br>  let presenter = CalculatePresenter()<br>  do {<br>    let _ = try presenter.plusFunction(firstInput: &quot;30&quot;, secondInput: &quot;&quot;);<br>    XCTFail()<br>  }<br>  catch CalculateError.stringEmpty {<br>    XCTAssert(true)<br>  }<br>  catch CalculateError.invalidNumber {<br>    XCTFail()<br>  }<br>  catch {<br>    XCTFail()<br>  }<br>}</pre><p>เรามาลอง Run การทดสองดูหน่อยดีกว่าครับว่าชุดทดสอบที่เราได้เขียนไปนั้นการทำงานของมันถูกจริงๆหรือไม่ซึ่งเราสามารถกด command + u เพื่อที่จะสั่งให้มันทดสอบทุกเทสเคสที่เราเคยเขียนขึ้นมานั้นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xlWJ1vWJ2_PgmYDNpmiXFQ.png" /></figure><p>1 : รายงานผลชุดทดสอบทั้งหมดที่เราได้ทำขึ้นมา มันจะช่วยให้เราเช็คได้ว่าชุดทดสอบไหนที่ผ่านหรือไม่ผ่านได้สะดวกขึ้น (ถ้าไม่ผ่านรูปมันจะเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดง)</p><p>2 : ถ้าเราอยู่ในไฟล์ Test เราจะสังเกตุเห็นว่ามันมีสีเขียวๆแสดงขึ้นมา แสดงว่าการทดสอบนั้นผ่าน แต่ถ้าเป็นสีแดงแสดงว่าไม่ผ่าน รีบกลับไปดู Code เลยว่ามีไรทำงานผิดพลาด</p><pre>Tip : เราสามารถทดสอบแค่บางเทสเคสได้ด้วยการกดตรงสัญญาาลักษณ์ในข้อ 2 ได้เหมือนกัน</pre><p>เมื่อเราเขียนชุดทดสอบระบบไปซักพักเราก็น่าจะอยากรู้ว่า ชุดทดสอบที่เราได้เขียนนั้นมันทดสอบไปในจุดไหนของระบบ ซึ่ง Xcode ก็สามารถแสดงให้เห็นได้โดยการไปเปิด code coverate ดังขึ้นตอนด้านล่างครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kJ0zycvwwcJ0ULP-lSZbmQ.png" /><figcaption>เลือก Edit schema</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xx33EFjFUUOsYDn7kHRI5w.png" /></figure><ol><li>เลือก Test ตรงแถบด้านซ้ายมือ</li><li>ติ๊กตรง Gather Coverage data</li></ol><p>เพียงเท่านี้เราก็จะสามารถเห็นว่าชุดทดสอบที่เราเขียนมันวิ่งผ่านชุดคำสั่งตรงไหนไปแล้วบ้างเหมือนรูปด้านล่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VW5egxGm8whrx9KjH1a0LQ.png" /></figure><p>เมื่อเรากับมาที่ Code ของเราหลังจากการสั่ง Run Test แล้วจะมีสัญญาลักษณ์แสดงขึ้นมาทางแถบขวามา ถ้าเป็นแถบสีแดงแสดงว่าบรรทัดนั้นยังไม่ได้ทดสอบหรือเราอาจจะยังทดสอบไม่ครบทุกกรณีของบรรทัดนั้น ตัวเลขคือจำนวนครั้งที่มีการผ่านของการทดสอบนั้นเอง</p><p>เมื่อเราเปิด Gather Coverage Data ก็จะทำให้การเขียนชุดทดสอบของเราง่ายชึ้นมาอีก เพราะมันทำให้เราเห็นว่าส่วนไหนมั่งที่เรายังไม่ได้เขียนชุดทดสอบนั้นเอง</p><p>จากตัวอย่างที่ยกมาข้างต้นจะเป็น Code ที่ยังไม่ยากเท่าไหร่ทำให้ทดสอบการทำงานไม่ได้ยากมากแต่เมื่อไหร่ที่ระบบมีความซับซ้อนขึ้นการทดสอบระบบก็จะยากขึ้นตามไปด้วย ซึ่งเดียวจะมาเขียนตัวอย่างงานระบบที่มีความซับซ้อนมากกว่านี้ในบทความหน้าเอานะครับ</p><h4>ซึ่งข้อดีของการเขียนชุดทดสอบนั้นที่เห็นชัดๆเลยนั้นก็คือ</h4><ul><li>เมื่อเราหรือคนอื่นมีการเข้าไปแก้ไขชุดคำสั่งจะทำให้เรารู้ได้เลยว่าสิ่งที่เราแก้ไขนั้นมันยังทำงานได้อยู่หรือไม่</li><li>ในอนาคตเราอาจจะนำเอาไปทำ CI/CD ต่อได้อีก</li><li>ลดเวลาการทำทดสอบลง</li></ul><h4>มีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย</h4><ul><li>ต้องเพิ่มเวลาใรการทำชุดทดสอบมากขึ้น แต่ถ้าคนที่ทำกับมันบ่อยๆเวลาที่ต้องลงมาทำนั้นจะน้อยลงไปเอง</li></ul><p>หวังว่าบทความนี้จะช่วยให้นักพัฒนาภาษา Swift เข้ามาทำชุดทดสอบกันมากขึ้นเพื่อความสะดวกความสบายในวันข้างหน้ากันมากขึ้นนะครับ ข้อให้สนุกกับการเขียนชุดทดสอบครับ</p><p><a href="https://bitbucket.org/piyawut615/unit-test.git">ตัวอย่าง Source Code</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=af5c9233f523" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Custom Xcode Build Configurations]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/custom-xcode-build-configurations-8a9289337dd5?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8a9289337dd5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Mar 2018 11:22:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-13T09:04:35.300Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>โดยส่วนใหญ่ของการพัฒนาระบบงานจะต้องมีการจำลอง Environment ของการทำงานไว้หลายๆแบบไม่ว่าจะเป็น DEV , SIT , UAT หรือแม้กระทั่งใน Production ก็ตาม</p><p>เพื่อนๆนักพัฒนาอาจจะปวดหัวกับการที่จะต้องมานั่งเปลี่ยน Environment กันอยู่บ่อยครั้งเมื่อต้องเปลี่ยนจาก DEV ไปเป็น SIT หรือจาก SIT ไปเป็น UAT หรือจาก UAT ไปเป็น Production ซึ่งในการพัฒนา Application ของ IOS ก็จะสามารถทำได้หลายแบบด้วยกัน แต่วันนี้เราจะมาสอนท่าการเพิ่ม Build Configulation ซึ่งนักพัฒนาหลายๆท่านอาจจะยังไม่เคยได้ใช้มัน</p><p>วันนี้เราจะมาลองทำการเพิ่ม Configulation ดูว่ามันมีวิธีการทำอย่างไรได้มั่ง โดยโจทย์ของเราคือ อยากได้ End Point ของ Debug และ UAT ที่ไม่เหมือนกัน</p><p>วิธีการทำขั้นแรกเลยคือสร้าง Project ขึ้นมาก่อนเลยครับ โดยจะสร้าง Project แบบ Single View แล้วตั้งชื่อ Project ว่า Custom Build Config</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3D3SWMyAH_5gQf3RjUEatQ.png" /></figure><p>ขั้นต่อมาเรามาสร้าง Configulation ของ UAT เพื่อใช้เมื่อ Application ของเราต้องการใช่ Environment ของ UAT วิธีคือ</p><ul><li>กดตรง Project</li><li>กดปุ่ม + ในส่วนของหัวข้อ Configurations</li><li>กด Duplicate ขึ้นมาครับ</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Yc-QZr8ez6GekI4eIvmMSg.png" /></figure><p>เมื่อเรา Duplicate Configuration ขึ้นมาแล้วก็ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น UAT ครับ หรือชื่อตามที่เราต้องการได้เลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8QwU8YzRMQ253X375Me3dw.png" /></figure><p>ขั้นต่อมาเราจะมาสร้าง BASE_URL กันครับ</p><ul><li>ไปที่ TARGETS</li><li>เลือก Info</li><li>เพิ่ม Key โดยใช้คำว่า “BASE_URL”</li><li>เติ่ม Value เป็น $(BASE_URL)</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lG7-EJUy6KWws7cyLvA7RA.png" /></figure><p>ต่อมาเราจะทำการเพิ่ม User-Defined เพื่อเป็นการกำหนดค่าต่างๆให้กับแต่ละ Configulation ทำได้โดย</p><ul><li>เลือก TARGETS</li><li>ไปที่ Build Setting</li><li>กด +</li><li>เลือก Add User-Defined Setting</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*s54Gy7U0F5eAhmoyBlopUQ.png" /></figure><p>เมื่อเราสร้าง User-Defined แล้ว ต่อมาเราก็ใส่ค่าที่ต้องการในแต่ละ Environment ได้เลย ในตัวอย่างจะให้ Debug ใช้ url คือ <a href="http://www.debug.com/">www.debug.com</a> Release ใช้ <a href="http://www.release.com/">www.release.com</a> และ UAT ใช้ <a href="http://www.uat.com/">www.uat.com</a> ครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fR0KaypYTlrTgR2jiEv-OQ.png" /></figure><p>หลังจากนี้ก็จะเป็นการเรียกใช้ค่ากันแล้วครับ โดยคำสั่งที่เราจะเรียกใช้ก็คือด้านล่างนี้เลย แล้วเราลองมา Run Application กันดูครับว่าผลลัพท์ที่ Print ออกมามันได้อะไร</p><pre>Bundle.main.object(forInfoDictionaryKey: “BASE_URL”)</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dQd5ArUj7ipwe20cU8Jeaw.png" /><figcaption>Configuration ของ Debug</figcaption></figure><p>เมื่อ Run Application ออกมาแล้วผลลัพท์บน Console คือ <a href="http://www.debug.com/">www.debug.com</a> ซึ่ง ก็คือค่า Configuration ของ Debug นั้นเอง</p><p>ทีนี้เรามาลองเปลี่ยนเป็น Configulation เป็น UAT กันเถอะครับ ขั้นตอนเลยคือ</p><ul><li>กดตรง Schema</li><li>เลือก Edit Schema</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J4IIcsDTzQrBU27SeBH6XA.png" /></figure><ul><li>กดที่ Run</li><li>ตรงช่อง Build Configuration ให้เลือก Config ที่เราต้องการได้เลย ซึ่งในที่นี้เราจะมาลองเปลี่ยน เป็น UAT ครับ</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vN9toExLCmkAjaKSvjX9Ig.png" /></figure><p>เมื่อลอง Run Application แล้วผลที่ได้ใน Console ก็คือ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tDuYG_FAeIv79XNzvvxL7A.png" /></figure><p>เพียงเท่านี้เราก็จะมาสามมรถกำหนด Config ค่าต่างๆของการทำงานหลาย Emvironment ก็จะง่ายขึ้นมาอีกนิดเมื่อได้รู้จักกับการทำ Build Configurations หวังว่าบทความนี้จะช่วยให้ Developer ทำงานได้ง่ายขึ้นมาอีกนิดนึงนะครับ</p><p><a href="https://bitbucket.org/piyawut615/custom-build-configuration.git">ตัวอย่าง Project</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8a9289337dd5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เจาะจุดแข็ง 2.0 <STRENGTHS FINDER 2.0>]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%87%E0%B8%87-2-0-strengths-finder-2-0-4dc838d989c4?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4dc838d989c4</guid>
            <category><![CDATA[strengthsfinder]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 20 Feb 2018 02:34:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-20T02:34:49.737Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*i4KMVvEdVV10pQ3vEG4VqA.jpeg" /><figcaption>เจาะจุดแข็ง 2.0 โดย GALLUP Tom Rath</figcaption></figure><h3>“เจาะจุดแข็ง 2.0&quot;</h3><p>เราหลายคนอาจจะงงๆว่าจุดแข็งของเราคืออะไร? หรืออาจจะสงสัยว่านี่คือจุดแข็งของเราหรือเปล่า</p><h4>คำตอบของคำถามเหล่านี้ มันจะอยู่ในหนังสือเล่มนี้ครับ</h4><p>ดอน คลิฟตัน บิดาแห่งจิตวิทยาด้านจุดแข็งและผู้คิดค้น Clifton StrengthsFinder การที่เรามัวแต่ไปพัฒนาหรือหาทางปิดจุดอ่อน มันไม่ส่งดีเทียบเท่ากับการที่เราเน้นพัฒนาจุดแข็งที่เรามีอยู่แล้ว เพราะการพัฒนาตรงจุดมันจะส่งผลดีต่อหลายๆด้านอย่างที่เราคาดไม่ถึง</p><p>ในหนังสือบอกว่าจากการทำผลสำรวจความคิดเห็นจะมีแค่ 1/3 ของผู้เข้าสำรวจเท่านั้นที่เห็นด้วยกับประโยคที่ว่า <strong><em>“ในที่ทำงานฉันได้มีโอกาส ทำในสิ่งที่ฉันถนัดดีที่สุดทุกวัน” </em></strong>มันน่าเสียดายที่คนเราสามารถทำงานอีกงานได้ดีกว่า แต่กลับไม่ได้ถูกมอบหมายในงานนั้น หรือไม่ได้ดึงประสิทธิภาพที่มีอยู่มาใช้อย่างเต็มที่ซึ่งมันอาจส่งผลเสียต่อตัวงานหรือสุขภาพจิต ดังนั้นเวลาจะใช้คนเราควรมองให้เห็นถึงจุดแข็งหรือจุดที่เค้าถนัดที่สุดของคนๆนั้นด้วย</p><h3>มาดูตัวอย่างจุดแข็งที่หนังสือยกไว้กันซักหน่อย</h3><h3>ผู้มีวินัย</h3><p>คนนี้จะวางแผนลำดับขั้นตอนของตัวเองเอาไว้ว่าพวกเค้าต้องทำอะไรตอนไหน เมื่อเจอกับความวุ่นวายก็มักจะคิดว่าเป็นสิ่งที่ต้องเจออยู่แล้วและสามารถจัดการกับมันได้ง่ายๆ คนอื่นอาจจะเบื่อกับการมีระเบียบวินัยของคนๆนี้ และคนนี้ก็อาจจะไม่ชอบใจกับคนที่ขาดความมีวินัยเช่นกัน</p><h4><strong>แนวคิดในการปฏิบัติ</strong></h4><ul><li>เป็นผู้ที่มักจะตรวจสอบความถูกต้องอยู่บ่อยๆ</li><li>มักจะหงุดหงิดกับพวกที่ไม่มีระเบียบวินัย</li><li>ตารางเวลาจะเป็นตัวที่ช่วยให้คุณวางแผนเวลาที่ต้องทำให้เสร็จอย่างเหมาะสม</li><li>ควรจะสร้างแผนงานที่กำหนดให้คุณต้องปฏิบัติตามอย่างเป็นระเบียบ</li></ul><h4>การทำงานร่วมกับคนๆนี้</h4><ul><li>ลดละการสร้างเรื่องประหลาดใจให้กับคนนี้</li></ul><h3>ผู้มองโลกในแง่ดี</h3><p>เป็นคนที่ชอบมองถึงด้านดีของทุกๆสถานการณ์เสมอ เค้ามักจะชื่นชอบการชมเชยผู้อื่นมันเลยทำให้ผู้อื่นชอบที่จะอยู่ใกล้คุณ คุณมีหลายวิธีที่จะทำให้คนอื่นมีความสุขและทำให้หลายๆสิ่งหลายๆอย่างนั้นน่าตื่นเต้น</p><h4>แนวคิดในการปฏิบัติ</h4><ul><li>ความสุขของคุณนั้นจะมาจากการแบ่งปันความสุขให้ผู้อื่น</li><li>เรื่องไม่ดีสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาซึ่งคุณก็รู้ แต่คุณเลือกที่จะมองเห็นแต่สิ่งดีๆที่เกิดขึ้นมา</li><li>คุณเป็นผู้ให้กำลังใจที่ดี หลายๆคนจึงชอบที่จะเข้ามาปรึกษาปัญหากับคุณ</li></ul><h4>การทำงานร่วมกับคนนี้</h4><ul><li>กลุ่มที่คนนี้เข้าไปทำงานมักจะมีพลังบวกเสมอ</li><li>เค้ามักจะเสียพลังกายและใจไปกับคนที่มองโลกในแง่ร้าย</li></ul><h3>นักบัญชาการ</h3><p>คุณเป็นคนที่ต้องรับผิดชอบงานมากกว่าบุคคลอื่น คุณไม่กังวลเรื่องการแบ่งปันทักษะ เมื่อคุณมีเป้าหมายคุณจะพยามทำให้ผู้อื่นเห็นด้วยกับคุณ การเผชิญหน้านั้นมักมุ่งเน้นไปให้ถึงการแก้ปัญหา คุณมักพลักดันให้หลายๆคนกล้าเสี่ยง แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ชอบความมั่นใจที่คุณมีมากเกินไป</p><h4>แนวคิดในการปฏิบัติ</h4><ul><li>คุณพร้อมที่จะเผชิญหน้าอยู่เสมอ</li><li>คุณจะทำให้ผู้อื่นวางใจในยามที่เกิดวิกฤตขึ้น</li><li>มันอาจจะทำให้คุณต้องต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจ</li></ul><h4>การทำงานร่วมกับคนๆนี้</h4><ul><li>อย่าใช้คำพูดข่มขู่พวกเค้า</li><li>เมื่อโครงการหยุดชะงักและต้องการให้โครงการเดินหน้าได้อีกครั้ง ควรปล่อยให้บุคคลนี้เป็นผู้นำ</li></ul><p>3 จุดเด่นที่ยกมานี้ เป็นแค่ส่วนน้อยนิดที่มีในหนังสือ มันยังมีอีกหลายจุดเด่นที่อาจจะตรงกับผู้อ่านหลายๆท่าน ถ้าสนใจอยากลองค้นหาจุดเด่นก็ลองหามาเก็บกันได้เลยครับ</p><h4>ความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน</h4><p>เวลาอ่านหนังสือเล่มนี้บางทีอ่านแล้วก็รู้สึกสนุก แต่บางทีอ่านแล้วก็รู้สึกเบื่อหน่อย อาจเป็นเพราะช่วงที่สนุกตรงกับบุคคลิกของคนที่รู้จัก ส่วนในช่วงที่คุณคิดถึงใครไม่ออกก็อาจจะทำให้รู้สึกเบื่อได้ แต่ที่สุดยังไงก็อยากให้ลองหามาอ่านดูครับ เราจะได้หาจุดแข็งของเราแล้วนำไปพัฒนาจุดแข็งของเราให้แข็งจนทำให้เราประสบความสำเร็จครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4dc838d989c4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[แค่รู้วิธีให้ คนรับได้เท่าไหร่ คนให้ได้มากกว่า <GIVE AND TAKE>]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89-%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B9%88-%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-give-and-take-fdcefe32de0?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fdcefe32de0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Feb 2018 02:35:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-14T02:35:36.540Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*A23dLEKY6bYA60i5BdxpZQ.jpeg" /><figcaption>หนังสือเล่มนี้แต่งโดย ADAM GRANT แปลโดย วิโรจน์ ภัทรทีปกร</figcaption></figure><p>หนังสือเล่นนี้ได้เล่าถึงบุคคลที่มีคุณสมบัติของ <strong>ผู้รับ</strong> <strong>ผู้ให้</strong> <strong>และผู้แลกเปลี่ยน</strong>โดยเขียนเน้นไปที่คุณสมบัติของผู้ให้ ซึ่งเน้นให้เห็นถึงความสำคัญของการให้โดยไม่มีที่สิ้นสุดหรือไม่หวังผลตอบแทบทั้งสิ้น เรามาดูกันดีกว่าครับว่าในหนังสือเล่มนี้จะสอนอะไรกับเราบ้าง</p><p>ในช่วงต้นๆของหนังสือได้ยกตัวอย่างของบุคคลที่มีชื่อเสียงขึ้นมาแล้วบอกว่าบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายๆคนเป็นผู้รับกับผู้แลกเปลี่ยน แต่กลับกันผู้ให้ที่หนังสือเล่มนี้ได้เน้นนั้นกับไม่ได้มีชื่อเสียงอย่างที่กล่าวอ้างไว้ แต่ในตอนท้ายของบทเค้าก็ได้ให้เหตุผลว่าทำไมผู้ให้ถึงไม่ประสบความสำเร็จ</p><h3>บุคลิคต่างๆที่หนังสือได้อ้างถึง</h3><h4>ผู้รับ &lt;Taker&gt;</h4><p>ผู้รับเป็นคนที่ให้ความสำคัญของตัวเองมาก่อนเสมอ พวกเค้าคิดว่าถ้าจะเจริญต้องเหยียบคนอื่นให้ตัวเองอยู่บนสุดให้ได้ โดยไม่สนใจหรือไม่เห็นใจสมาชิกหรือคนที่ต้องทำงานร่วมกับเค้า</p><h4>ผู้แลกเปลี่ยน &lt;Matcher&gt;</h4><p>ผู้แลกเปลี่ยนจะมีเยอะที่สุด พวกเค้ามักจะรักษาผลประโยชน์ของตัวเองหรือเรียกง่ายๆว่า เป็นการยืนหมูยืนแมวนั้นเอง เค้าคิดว่าถ้าเค้าทำอะไรให้แล้วสิ่งที่เค้าจะได้รับกลับมาคืออะไร มันคุ้มค่ากับสิ่งที่เค้าต้องทำหรือเปล่า</p><h4>ผู้ให้</h4><p>ผู้ให้เป็นคนประเภทที่ไม่สนใจผลประโยชน์ของตัวเองเอง โดยเค้าจะให้ความสำคัญกับบุคคลรอบตัวโดยไม่สนใจว่าตัวเองนั้นจะเสียผลประโยชน์หรือโดนเอาเปรียบอะไรไปมั่ง ซึ่งหลายๆตัวอย่างในหนังสือก็ทำให้เห็นว่าสิ่งที่ผู้ให้ทำมันส่งผลให้ผู้รับหรือผู้แลกเปลี่ยนได้ประโยชน์ จนทำให้คนอื่นมองว่าเค้าไม่ทันคน แต่ที่จริงเค้าแค่อยากช่วยคนอื่นเท่าที่เค้าจะช่วยได้เท่านั้นเอง</p><h4>ขอเสียของการที่เอาแต่ให้ไม่ยอมรับ</h4><p>จากงานวิจัยในหนังสือเล่มนี้ได้บอกมาว่าผู้ให้หลายๆคน มีการเจริญก้าวหน้าในที่หน้าการงานสู้ผู้รับกับผู้แลกเปลี่ยนไม่ได้</p><p>สาเหตุที่เป็นแบบนั้นเพราะว่าผู้ให้นั้นไม่ค่อยสนใจผลประโยชน์ของตัวเองเท่าไหร่ พวกเค้าสามารถยกความดีความชอบที่ตัวเองสร้างขึ้นไปให้กับผู้อื่นได้อย่างที่ไม่รู้สึกเสียใจหรือคิดว่าตัวเองนั้นโดนเอาเปรียบ อันนี้แหละคือเหตุผลที่ทำให้ผู้ให้ มีความเจริญในหน้าที่การงานช้ากว่าผู้อื่นซึ่งมันก็อาจจะเป็นผลเสียกับตัวเค้าเอง</p><h4>ผลพลอยได้ของการให้ในระยะยาว</h4><p>แม้ว่าผลเสียที่เกิดขึ้นกับผู้ให้จะดูเลวร้ายในสายตาของผู้แลกเปลี่ยนกับผู้รับ แต่มันก็ยังมีข้อดีที่ผู้รับไม่อาจได้รับเลยนั้นก็คือผู้ให้จะมีคนรักและคนชอบมากกว่าผู้รับและผู้แลกเปลี่ยน ซึ่งเมื่อมีอะไรดีๆ บุคคลที่ผู้ให้เคยให้การช่วยเหลือก็จะคิดถึงพวกเค้าก่อนเช่นกัน ฟังดูอาจจะคล้ายๆกับผู้แลกเปลี่ยนแต่ผิดกันตรงที่ตอนที่ผู้ให้ทำอะไรให้กับคนอื่นพวกเค้าไม่ได้หวังว่าตนเองจะได้ผลตอบแทนนั่นน่ะสิ</p><h4>ความต่างของการแบ่งปัน</h4><p>ผู้รับมักจะปกป้องสิ่งที่ตัวเองทำขึ้นอย่างสุดกำลังความสามารถเมื่อมีคนมาต่อต้านความคิดของพวกเค้า สิ่งที่เค้าคิดสำคัญและดีกว่าความคิดของคนอื่น จนไม่สนใจฟังเสียงคัดค้านหรือความเห็นต่าง เมื่อได้ความดีความชอบซึ่งอาจจะไม่ใช่ของตัวเองเค้ามักจะเก็บความดีความชอบนั้นไป</p><p>แต่ผู้ให้นั้นกับกันโดยสิ้นเชิง พวกเค้ามักจะเปิดกว้างต่อทางความคิด เค้าทำเหมือนกับอ่อนแอที่ต้องพึ่งพาคนอื่น แต่ที่จริงแล้วมันคือแหล่งกำเนิดความเข้มแข็ง ผู้ให้มักจะพยามสุดกำลังเพื่อสนับสนุนเพื่อนร่วมงานให้ประสบความสำเร็จ ซึ่งความสำเร็จนั้นอาจจะเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าของตัวเค้าเสียอีก</p><p>พอมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะไม่อยากเป็นผู้ให้ เพราะผู้ให้มักจะเสียเปรียบต่อผู้รับและผู้แลกเปลี่ยน แต่ในหนังสือก็ยังบอกถึงวิธีที่จะทำให้ผู้รับไม่เสียเปรียบ และอาจจะทำให้พวกเค้าเหนือกว่าผู้รับกับผู้แลกเปลี่ยนอีกด้วย</p><h4>นึกถึงคนรอบข้างให้เยอะๆ แล้วคิดให้ดีๆ</h4><p>สาเหตุในตอนแรกที่หนังสือเล่มนี้บอกว่าผู้ให้มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงานช้ากว่าผู้อื่นนั้นมีสาเหตุมาจาก ผู้ให้ไม่สามารถที่จะเห็นผลประโยชน์ของตัวเองสำคัญกว่าผู้อื่นได้จนทำให้ครอบครัวหรือคนใกล้ชิดอาจจะเสียผลประโยชน์ไปด้วยได้</p><p>ในหนังสือได้บอกว่าให้ผู้ให้นึกถึงผลประโยชน์ของบุคคลใกล้ตัวเช่นภรรยา ลูกหรือพ่อแม่ ถ้าเค้าตัดสินใจอะไรไปอาจจะส่งผลไม่ดีกับบุลคลดังกล่าว ก่อนที่จะไปทำการเจรจาต่อรองมันจะช่วยให้ผู้ให้ได้เปรียบ หรือเรียกร้องได้มากกว่าเป็นเท่าตัว ฟังดูเหมือนจะเป็นผู้รับนิดๆว่าไหมเพราะนั้นมันก็เหมือนกันการเป็นผู้รับ แต่สิ่งที่มันไม่เหมือนกับผู้รับเลยคือความคิดของผู้ให้เค้าจะคิดว่าเค้าทำสิ่งนี้มาเพื่อครอบครัวไม่ใช่ผลประโยชน์ของเค้าเอง และนี้แหละคือเหตุที่จะทำให้เค้าทำทุกวิธีทางไม่ให้เสียผลประโยชน์นั้นเอง</p><p>อันนี้ก็เป็นบทสรุปคร่าวๆ เกี่ยวกับหนงสือ “<strong>แค่รู้วิธีให้ คนรับได้เท่าไหร่ คนให้ได้มากกว่า &lt;GIVE AND TAKE&gt;</strong>” ในมุมมองส่วนตัวของผม ผมคิดว่าเป็นหนังสือที่อ่านแล้วสนุกอีกเล่มนึง ไม่ค่อยเบื่อเท่าไหร่ ทำให้เราเข้าใจมุมมองของบุคคลมากขึ้น อาจจะลองเอาไปสังเกตเพื่อนที่ทำงานดูว่าพวกเค้าเป็นคนยังไง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ลองหามาอ่านเพิ่มดูนะครับ 😉</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fdcefe32de0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Review : คุณรู้ไหมใครอันตราย <Dangerous Personalities>]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/review-%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2-dangerous-personalities-c51657f5f123?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c51657f5f123</guid>
            <category><![CDATA[dangerous-personalities]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 Feb 2018 13:43:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-04T13:43:54.352Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y1h1nOj9s7PWqk9uLqkDdQ.jpeg" /></figure><h3>คุณรู้ไหมใครอันตรายเป็นหนังสือที่คุณได้อ่านแล้วจะรู้ว่า &quot;คนประเภทไหนที่ไม่ควรอยู่ใกล้&quot;</h3><p>หนังสือเล่มนี้เขียนโดย<strong> Joe Navarro, Toni Sciarra Poynter แปลโดย พรรณี ชูจิรวงศ์</strong> เล่มนี้อ่านแล้วไม่ค่อยเบื่อเท่าไหร่ เพราะเค้าได้ยกตัวอย่างของบุคคลพวกนี้เอาไว้ด้วย ทำให้เวลาอ่านแล้วไม่น่าเบื่อ มันช่วยให้เราเฝ้าระวังกับภัยอันตรายที่สามารถเกิดขึ้นกับเราได้เพราะบุคคลพวกนี้อาจจะเป็นเพื่อน ญาติ พี่ น้อง หรือคนที่ทำงาน ถ้าเรารู้ตัวก่อนอาจจะดีกว่าที่เราต้องมารู้ที่หลัง หรือเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันกับเราไปแล้ว เรามาสรุปกันดีกว่าครับว่าหนังสือเล่มนี้พูดถึงอะไรกันมั่ง</p><h4>หนังสือเล่มนี้ได้แบ่งบุคคลอันตรายเอาไว้ด้วยกัน 4 ประเภทนั้นก็คือ</h4><ul><li>พวกหลงตัวเอง</li><li>พวกอารมณ์แปรปวน</li><li>พวกวิตกจริต</li><li>พวกนักล่า</li></ul><p>บุคคลทั้ง 4 ประเภทล้วนแต่อันตรายยิ่ง โดยในหนังสือได้ยกตัวอย่างไว้หลายคนที่เข้าข่ายอันตรายเช่น จิมโจนส์ผู้นำลัทธิที่หลอกให้คนมาฆ่าตัวตายพร้อมกัน 900คน</p><p>เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าว่าลักษณะของบุคคลอันตรายทั้ง 4แบบนั้นเป็นยังไงมั่ง</p><h3>พวกหลงตัวเอง &lt; ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าฉัน &gt;</h3><p>ในหนังสือจะบอกว่าพวกหลังตัวเองเป็นคนที่คิดว่าตัวเองนั้นเป็นศูนย์กลาง ดูถูกคนอื่น ไม่มีความเห็นใจให้กับเพื่อนร่วมโลก ไม่สนใจกติกา กฏระเบียบ ข้อบังคับของสังคม และพวกเค้ายังชอบบงการอีกด้วย</p><h4>คำพูดที่คนอื่นมักเรียกคนพวกนนี้</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w7coSTfE1u85aq_h8SElXQ.png" /></figure><h4>ผลกระทบเมื่อคุณจะต้องอยู่กับพวกหลงตัวเอง</h4><ul><li>เค้าจะทำให้คุณประสาทเสีย</li><li>เค้าจะทำให้คุณดูไร้ความหมายและตำ่ต้อย</li></ul><h4>ตัวอย่างของคำถามที่เข้าข่าย พวกหลงตัวเอง</h4><ul><li>ไร้ความเห็นใจ ไม่รับรู้ถึงความต้องการหรือความทุกข์ของคนอื่น</li><li>ไม่มีความสุขเมื่อเห็นคนอื่นประสบผลสำเร็จหรือได้การยอมรับ</li><li>มองเห็นแต่ปัญหาของตัวเอง ไม่สนใจปัญหาของคนอื่น</li><li>ทำให้คุณรู้สึกไร้ค่า</li><li>ชื่นชมเฉพาะคนที่ทำบางอย่างให้เค้าได้</li></ul><h3>พวกอารมณ์แปรปรวน &lt; เตรียมตัวรับแรงประทะ &gt;</h3><p>คนพวกนี้มักจะชอบเรียกร้องความสนใจ อารมณ์อ่อนไหวเกินบรรยาย ชอบปั่นหัวคนอื่น และถ้าพวกเข้าไม่ได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้วพวกเค้าก็จะไม่เอาอะไรเลย</p><h4>ฉายาของคนพวกอารมณ์แปรปรวน</h4><p>ขี้โมโห เอาใจยาก นางมารร้าย จอมติ ชอบจับผิด จอมทำลาย น่ารำคาญ เจ้าอารมณ์ ชวนหงุดหงิด ไร้เหตุผล น่าโมโห จอมโวยวาย เจ้าอารมณ์ เดือดดาล ไม่ไว้หน้า แปรปรวนง่าย คาดเดาไม่ได้ ไม่ระงับอารมณ์</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4S-8Uo3RvZRSl9andAicmw.png" /></figure><h4>ผลกระทบเมื่อคุณจะต้องอยู่กับพวกอารมณ์แปรปรวน</h4><ul><li>เป็นที่ระบายอารมณ์เมื่อเค้าทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ</li><li>คุณจะรู้สึกตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาเพราะว่าไม่รู้ว่าคนพวกนี้จะเปลี่ยนอารมณ์ตอนไหน</li><li>คุณจะป่วยเป็นโรควิตกกังวลได้</li></ul><h4>คำถามเพื่อสันนิษฐานว่าบุคคลนั้นคือพวกอารมณ์แปรปรวน</h4><ul><li>ขู่จะฆ่าตัวตาย</li><li>มักสติแตกอยู่บ่อยๆเวลาเจอเรื่องเครียดๆ</li><li>การมีปากมีเสียงดูจะเป็นวิถีของเค้า</li><li>เวลาอยู่ใกล้คุณจะรู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจ</li><li>คนอื่นมักบอกว่าเค้าคาดเดาไม่ได้ ไม่น่าไว้ใจ</li><li>ชีวิตแต่งงานของเค้าขมขื่น</li><li>ไม่มีความสุขกับการเป็นตัวเอง</li></ul><h3>พวกวิตกจริต &lt; อย่าไว้ใจใครแล้วจะไม่มีวันเจ็บ &gt;</h3><p>บุคคลประเภทนี้เป็นบุคคลที่มีลักษณะนิสัยแบบ ขี้กลัวขี้ระแวง เกลียดคนง่าย ชอบเถียง เคียดแค้น สะสมบาดแผล</p><h4>ฉายาที่คนใกล้ตัวมักจะตั้งให้</h4><p>ตื่นตูม ต่อต้าน ตบตา คุยโว ขี้บ่น รอบคอบ ชอบเรียกร้อง ไม่ไว้ใจใคร ขี้อิจฉา ขี้กลัว ทะนงตน ลึกลับ ชอบจับผิด ขี้โมโห ย้ำคิดย้ำทำ ไม่มีเมตา ขี้ระแวง พยาบาท หัวรุนแรง เฝ้าระวัง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bh3QO8atkTXZswWUTVn5PA.png" /></figure><h4>ผลกระทบเมื่อคุณจะต้องอยู่กับพวกวิตกจริต</h4><ul><li>เค้าจะทำให้คุณเครียด โมโห หงุดหงิด</li><li>เค้าจะเปลี่ยนวิถีชีวิตของคุณ ทำให้คุณปรับตัวเข้ากับโลกอันน่ากลัวของพวกเค้า</li><li>พวกเค้าจะทำให้คุณไม่มีสังคมเพื่อนฝูงของคุณเอง</li></ul><h4>ตัวอย่างคำถามเพื่อสันนิฐานว่าบุคคลนั้นคือพวกวิตกจริต</h4><ul><li>กลัวโดยไม่มีเหตุผล</li><li>อ่อนไหวมากว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรก็ตัวเอง</li><li>ไม่ไว้ใจใครโดยเฉพาะคนต่างชาติหรือคนกลุ่มน้อย</li><li>ดูมีความวิตกกังวลในชีวิตสูง</li><li>ชอบทะเราะหรือหาเรื่องโต้เถียงเป็นประจำ</li><li>ชอบทำเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่</li><li>มักไม่เป็นมิตร</li><li>มีเพื่อนน้อยมากหรือไม่มี</li><li>ไม่รับฟังความคิดเห็นคนอื่น</li></ul><h3>พวกนักล่า &lt; ทุกอย่างคือของฉัน &gt;</h3><p>เค้าไม่เคยเสียใจหรือสำนึกกับเรื่องที่ทำ เลือดเย็น อำมหิต จอมวางแผน ไม่ยับยั้งชั่งใจ จอมบงการ ขาดการตรึกตรอง</p><h4>ฉายา</h4><p>ก้าวร้าว ผิดปกติ คนไม่ดี อำมหิต ขี้โกง เลือดเย็น ไม่ซื่อ แสวงประโยชน์ ชั่วร้าย อนาจาร ไม่สะทกสะท้าน ไม่รู้จักพอ ไร้ความรู้สึก ตัวป่วน เห็นแก่ตัว ไม่ใส่ใจ เชื่อใจไม่ได้ จอมไหวพริบ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TvK1ykYypf92sKAXl9rm1g.png" /></figure><h4>ระวังตัวไว้เถิด</h4><ul><li>พวกเค้าจะทำให้คุณเหนื่อยล้าที่จะต้องมาระวังตัวอยู่เสมอ</li><li>พวกเค้าจะทำให้พวกคุณตกอยู่ในอันตรายในหลายๆด้านโดยไม่สนใจคุณเลย</li><li>เค้าจะมาก้าวกายชีวิตของคุณจนทำให้คุณอึดอัด</li><li>คุณจะโดนเอาเปรียบจากคนพวกนี้ และมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ</li></ul><h4>ตัวอย่างคำถามเพื่อสันนิฐานว่าบุคคลนั้นคือพวกนักล่า</h4><ul><li>รู้สึกดีที่หลอกคนอื่นได้สำเร็จ</li><li>มั่นใจในตัวอย่างอย่างเหลือล้น</li><li>คิดวางแผนที่จะเอาเปรียบคนอื่น</li><li>กระแนะกระแหนและเหยียดหยามผู้อื่น</li><li>ยุให้คนอื่นทำสิ่งที่เสี่ยงหรือผิดต่อกฏหมาย</li><li>ไม่รับผิดชอบในการกระทำของตนเอง</li><li>ไม่กลัวที่จะทำสิ่งที่ผิดต่อกฏหมาย</li><li>ระรานหรือมีเรื่องกับคนอื่นได้ง่าย</li><li>ดูเหมือนจะควบคุมตัวเองไม่ได้</li></ul><h3>จะเป็นคนเลวต้องเลวให้สุด &lt; มีหนึ่งถือว่าแย่ มีสองนิอันตราย มีสามนิตายได้นะ &gt;</h3><p>ในหนังสือเล่มนี้บอกว่า นอกจาก 4 บุคลิกพวกนี้ที่ว่าน่ากลัวแล้ว ยังมีอีกประเภทที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ พวกที่มีบุคลิกหลายแบบในคนๆเดียวกัน ซึ่งตัวอย่างที่หนังสือยกมาให้ในแต่ละบุคลิกก็บอกได้เลยว่าน่ากลัวได้ แล้วมันจะน่ากลัวขนาดไหนกัน ถ้าภายในคนๆเดียวจะมีได้หลายบุคลิกนั้นจะน่ากลัวขนาดไหนกันแน่ ขอให้ลองไปอ่านในหนังสือต่อดูนะครับ</p><p>นี้ก็เป็นบุคลิกที่เป็นอันตรายต่อพวกเราทั้งหมดที่หนังสือเล่มนี้ได้ยกขึ้นมา ภายในหนังสือยังได้ยกตัวอย่างของแต่ละบุคลิกอีกมากมายที่ผมไม่ได้สรุปมาให้ ถ้าใครสนใจก็ลองไปหาซื้อได้ที่ร้านชายหนังสือทั่วไปได้นะครับไม่น่าจะหายากเท่าไหร่ครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c51657f5f123" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ปัญหากับการทำ Dynamic UI]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3-dynamic-ui-237ba179989?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/237ba179989</guid>
            <category><![CDATA[content-hugging]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[storyboard]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 31 Jan 2018 02:28:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-31T02:28:48.378Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การทำ UI บางทีจะว่าไปก็เหมือนจะง่าย แต่บางที่มันก็ยากจนไม่รู้จะทำมันอย่างไรดี ซึ่งวันนี้เราก็เจอปัญหาๆนึงที่หลายๆคนอาจจะเคยเจอกันมาแล้วนั้นก็คือ การมี 2 View ซึ่งอยากให้ View นึงมีขนาดเท่ากับ content แล้วอีก view ขยายออกตามอีก view นึง ดังรูปด้านล่างครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*ku4euyS27pGv_bVUq2sUEw.png" /></figure><p>จาก UI คือเราจะสร้าง Label เอาไว้ 2 อัน ซึ่ง Label ทั้งสองอันมีการโยง Constraint ด้านล่าง บน ซ้าย และ label ทั้งสองมีการโยงหากันด้วย</p><p>เมื่อโยง constraint ครบมันก็จะขึ้น Error ครับ สาเหตุที่มี Error เพราะว่ามันไม่รู้ว่าความกว้างของ label ทั้งสองอันมันเท่าไหร่กันแน่</p><p>ถ้าข้อความใน label อันไหนไม่มีการเปลี่ยนเปลี่ยน เราก็จะสามารถ Fix ความกว้างให้มันได้ครับดังรูปด้านล่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/922/1*FF2rSPeDQeScd2huuoQ0MA.png" /></figure><p>รูปนี้ Set ให้ Label สีน้ำตาลมีความกว้างเท่ากับ 82 พอ Set ความกว้างให้กับ Label อันใดอันนึงแล้ว Label อีกอันที่ไม่ได้ Set ความกว้างไว้ก็จะขยายตามพื้นที่ที่เหลือ</p><h4>แต่ชีวิตจริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้นสิครับ</h4><p>มันก็มีโอกาสที่เราจะไม่รู้เลยว่า Label นั้นมีความยาวหรือกว้างเท่าไหร่กันแน่ ซึ่งมันอาจจะเปลี่ยนไปตามข้อความที่ต้องการแสดงผลนั้นแหละครับ</p><h3>ปัญหานี้เลยเป็นที่มาของบทความนี้ครับ</h3><p>เรามาดูวิธีที่ทำให้ 2 View มัน Dynamic ตามเนื้อหากันครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/516/1*6ClZwKYSq5VMpjaSLwuhjA.png" /><figcaption>ในแถบ Show the size inspector</figcaption></figure><p>ใน interface builder เมื่อเราสังเกตดูดีๆเราจะเจอกับ property อยู่ตัวนึงคือ Content Hugging ซึ่งเป็น Property ฮีโร่ของเราเลยก็ว่าได้ เพราะมันจะช่วยให้เราสามารถจัดการกับขนาดของ Content ที่มีขนาดไม่แน่นอนนั้นเอง</p><h3>วิธีการใช้</h3><p>จากรูปด้านบนจะสังเกตุเห็นค่าโดย Default เป็นค่า 251 ทั้ง Horizontal และ Vertical</p><p>ซึ่งถ้าเลขของ Element ไหนมากกว่า มันมีความหมายว่า Element นั้น จะไม่สามารถขยายออกได้มากกว่า content ในนั้นแล้ว จากคำพูดน่าจะทำให้ดูงงๆ เรามาทำกันเลยดีกว่า</p><p>โดยที่ผมให้ Label สีเหลืองมีขนาดเท่ากับข้อความ ส่วน label สีน้ำตาลนั้น ขยายออกตามขนาดที่เหลือ</p><p>วิธีทำก็คือให้เปลี่ยนค่า Content Hugging ในแนว Horizontal ของLlabel สีเหลือง ให้มีขนาดมากกว่า label สีน้ำตาล (เปลี่ยนเป็น 300)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EGJHtQx1zLJE8D6zbVBGtw.png" /><figcaption>สิ่งที่ได้</figcaption></figure><p>แล้วถ้าผมอยากให้ Label สีน้ำตาล มีขนาดเท่ากับ Content แล้ว Label สีเหลืองขยายขนาดตามพื้นที่ที่เหลือ ผมก็แค่ไปเปลี่ยน Content Hugging ในแนว Horizontal ให้มากกว่า ค่าของ Label สีเหลือง ( เปลี่ยนเป็น 301)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*InyWZ-Oqk-rMFwnU-H8cVA.png" /></figure><p>เห็นความง่ายของการจัดการขนาดของ Element ที่เราไม่รู้ขนาดของ Content ว่ามันจะ กว้างหรือสูงแค่ไหนแล้วหรือยังครับ ว่าที่จริงมันไม่ได้ยากขนาดนั้น ไม่จำเป็นที่จะต้องไปเขียน code หาขนาดของ element ให้ยุ่งยากกันไป</p><p>ซึ่งหวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์กับหลายๆท่านหรือกับคนที่รู้สึกว่าการจัดการขนาดนั้นให้พอดีกับ content เป็นเรื่องยาก ผมก็หวังว่าเราจะให้ content hugging เป็นผู้ช่วยของเราในเรื่องนี้กันนะครับ</p><p><a href="https://bitbucket.org/piyawut615/content_hugging.git">ตัวอย่าง source code</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=237ba179989" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ความเจ็บปวดของการทำ Validation ที่ไม่ดี!]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3-validation-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5-ab72db9713ec?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ab72db9713ec</guid>
            <category><![CDATA[validation]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Dec 2017 06:27:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-18T06:27:12.822Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เกือบจะทุกโปรเจคที่มีการรับ input จาก user แล้วนำ input นั้นไปทำอะไรบางอย่างเช่น ส่งไปหา server , นำไปแสดงผลหรืออื่นๆ มันก็มักจะมาพร้อมกับการนำ input มาเช็คเงื่อนไขก่อนว่ามันถูกต้องถามรูปแบบของมันหรือเปล่า</p><p>ซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็อาจจะเขียนเป็น method สำหรับการเช็คค่าพวกนั้นขึ้นมา ดีหน่อยก็อาจจะเก็บไว้ในที่เดียวกัน แต่ถ้าแย่หน่อยก็อาจจะเขียนการเช็คเงื่อนไขในทุก ViewController ก็เห็นกันอยู่หลายๆโปรเจค</p><h3>แล้วเขียนแบบนั้นมันไม่ดีหรอ ??</h3><ul><li>ข้อแรกเลยคือถ้าเรามีการเช็คเงื่อนไขว่า input ที่รับเข้ามาเป็นตัวเลขไหมแล้วเงื่อนไขนี้ก็ดันมีในทุกๆหน้า สิ่งที่ตามมาเลยก็คือถ้าวันนึงเราพบว่า method ที่เราทำการเช็คเงื่อนไขมันผิด(ซึ่งก็อาจจะเป็นไปได้) สิ่งที่เราต้องทำเลยคือเราก็ต้องตามไปแก้มันทุกๆที่มีการเช็คแบบนี้ไงละ</li><li>ข้อที่สองเลยคือมันทำให้ code มีการ duplicate กันอย่างมาก ซึ่งมันไม่ก็ควรเป็นแบบนั้นไหมละ</li></ul><h3>วันนี้เลยอยากจะมานำเสนอวิธีการทำ Validation เพื่อเอาไว้เป็นทางเลือกหน่อยครับ</h3><p>สิ่งที่เราต้องทำเป็นอย่างแรกเลยก็คือเราต้องทำการเขียน protocol เพื่อให้ class อื่น inherit แล้วนำไปเขียนพฤติกรรมต่อ</p><pre>protocol Validator {<br>   func validateFormat(dataValidation: String) -&gt; Bool<br>}</pre><p>ตัวอย่างที่ยกมาคือการเขียน Validator protocol ซึ่งมี validateFormat method ซึ่งจะรับค่า input เป็น String แล้วจะคือค่า Bool ออกไป หน้าที่ของมันจะเอาไว้เช็ค input ว่าอยู่ในรูปแบบที่ต้องการหรือไม่</p><p>ต่อมาเราจะทำการเขียน class ที่มีการ inherite Validator protocol เพื่อที่เราจะได้เขียนพฤติกรรมของมันได้นั้นเอง</p><pre>class IsNumber: Validator {<br>  func valiateFormat(dataVaridation: String) -&gt; Bool {<br>    return Int(dataVaridation) == nil ? false : true<br>  }<br>}</pre><p>อธิบาย Code กันหน่อยครับ IsNumber เป็นชื่อ class ซึ่ง inherite มาจาก Validator<br>แล้วมีการเขียน valiateFormat method ซึ่งเช็คว่าค่าที่รับเข้ามาเป็นตัวเลขหรือไม่ ถ้าเป็นตัวเลขก็จะคืนค่า true ออกไป แต่ถ้าไม่ก็จะคืนค่า false</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/774/1*YsKJW-GoEXQfVK96qo5MBA.png" /><figcaption>ผลลัพธ์</figcaption></figure><p>ขอยกมาให้อีกตัวอย่างแล้วกันครับ</p><pre>class IsTenDigit: Validator {<br>  func valiateFormat(dataVaridation: String) -&gt; Bool {<br>    return dataVaridation.characters.count == 10 ? true : false<br>  }<br>}</pre><p>IsTenDigit class เป็น class ที่เอามาเช็คว่าค่าที่รับเข้ามานั้นมีแค่ 10 ตัวอักษรหรือไม่ ถ้าใช่ก็จะคืนค่า true ออกไป แต่ถ้าไม่ก็จะคืนค่า false</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/790/1*885_SxoeWikcmLrVEPuhtw.png" /><figcaption>ผลลัพธ์</figcaption></figure><h3>หลายคนเห็นก็คงไม่ Wow มันดียังไงหรอแบบนี้ ตอนมาทำก็ต้อง if if if if อยู่ดี อย่างเช่นรูปด้านล่าง</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1006/1*UAw1zydjeY32tKbcuSkq_g.png" /></figure><h4>แต่ใจเย็นๆครับถ้าเราจะทำแบบนี้แล้วยังมา if if if ถือว่าบาปครับ มาดูอีกวิธีกันดีกว่า</h4><pre>let testValidateString = &quot;Piyawut&quot;<br>var numberAndTenDigitRule: [Validator] = [isNumber , isTenDigit]</pre><pre>numberAndTenDigitRule.forEach { (validator) in<br> if !validator.validateFormat(dataValidation:testValidateString) {<br>   print(&quot;error someting&quot;)<br> }<br>}</pre><ul><li>testValidateString คือข้อความที่ต้องการเช็ค</li><li>numberAndTenDigitRule คือรายการเงื่อนไขที่เราต้องการเอามาเช็ค จากตัวอย่างคือเราจะเช็คว่ามันคือตัวเลขและ 10 หลักหรือไม่ถ้าไม่ใช่จะแสดง error ออกมา</li></ul><p>มาปรับปรุง Code กันหน่อยโดยต้องการให้ Validator มีการคืน error ออกมาให้เมื่อมี error เกิดขั้นมา</p><pre>protocol Validator {<br>  func validateFormat(dataValidation: String) -&gt; Bool<br>  func getMessageError() -&gt; String<br>}</pre><pre>class IsNumber: Validator {<br>  func validateFormat(dataValidation: String) -&gt; Bool {<br>    return Int(dataVaridation) == nil ? false : true<br>  }<br>  func getMessageError() -&gt; String {<br>    return &quot;input ไม่ใช่ number นะเด็ก&quot;<br>  } <br>}</pre><pre>class IsTenDigit: Validator {<br>  func validateFormat(dataValidation: String) -&gt; Bool {<br>    return dataVaridation.characters.count == 10 ? true : false<br>  }<br>  func getMessageError() -&gt; String {<br>    return &quot;input ไม่ใช่ 10 หลักนะหนู&quot;<br>  }<br>}</pre><p>ด้วยการเพิ่ม getMessageError method เอาไว้สำหรับดึงค่า Error ออกมาเมื่อต้องการ</p><pre>let testValidate = &quot;Piyawut&quot;<br>var numberAndTenDigitRule: [Validator] = [isNumber , isTenDigit]</pre><pre>numberAndTenDigitRule.forEach { (validator) in<br>  if !validator.valiateFormat(dataVaridation: testValidate) {<br>    print(validator.getMessageError())<br>  }<br>}</pre><p>ผลลัพธ์ที่ได้ใน console ก็จะเป็น</p><pre><strong>input </strong>ไม่ใช่<strong> number </strong>นะเด็กๆ<br><strong>input </strong>ไม่ใช่<strong> 10 </strong>หลักนะหนูๆ</pre><h3>คำถามต่อมาก็คือแบบนิเราก็ต้องไปวน For มันทุกๆหน้าที่มีการเช็คเงื่อนไขหรอแบบนี้ code ก็ duplicate อยู่ดีอะดิไม่ไหวๆ</h3><p>เรามาเล่นคุณสมบัติของ Swift กันหน่อยกับตัว Extension ครับซึ่งในบทความนี้จะไม่ขอพูดถึงว่าอะไรคือ Extension แต่จะขอยกตัวอย่างมาให้ใช้กันเลยดีกว่า</p><pre>extension Array where Element == Validator {<br> func runValidator(testString: String) -&gt; String? {<br>   var stringError: String?<br>   self.forEach { (validator) in<br>    if !validator.validateFormat(dataValidation: testString) {<br>      stringError =  validator.getMessageError()<br>      return<br>    }<br>   }<br>  return stringError<br> }<br>}</pre><p>วิธีการใช้ runValidator method</p><pre>let testValidateString = &quot;Piyawut&quot;<br>var numberAndTenDigitRule: [Validator] = [isNumber , isTenDigit]<br>print(numberAndTenDigitRule.runValidator(testString: testValidateString))</pre><p>เห็นถึงความง่ายไหมครับเพียงเท่านี้การทำ Validate ก็จะดูดีขึ้นอีกหน่อย แล้วเวลาจะแก้ไขหรือเปลี่ยนกฏในการเช็คเงื่อนไขก็ทำง่ายนิดเดียว ด้วยการสร้างกฏขึ้นมาใหม่แล้ว inherite มาจาก Validator</p><p>ถ้า input ไหนที่ต้องการ Validate ด้วยกฏอะไรเราก็แค่สร้าง object ของกฏนั้นขึ้นมาแล้วยัดลง Array แล้วใช้คำสั่ง runValidator ที่เป็น Method ใน Extension ถ้ามี Error เกิดขึ้นมันก็จะส่ง Error กับมาแต่ถ้าไม่มี Error ก็จะส่ง nil กลับมาให้เรานั้นเอง</p><p>หวังว่าบทความนี่จะทำให้การทำ Validate เป็นเรื่องง่ายขึ้นมาอีกหน่อยนะครับ</p><p><a href="https://piyawut615@bitbucket.org/piyawut615/swift-validation.git">ตัวอย่าง Source Code</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ab72db9713ec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เลิกพูดเถอะว่ารอหลังบ้าน!!!!]]></title>
            <link>https://medium.com/@piyawutkamwiset/%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99-fe4f6cefce5d?source=rss-892d7367d246------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fe4f6cefce5d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Piyawut Kamwiset]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Dec 2017 15:55:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-07T15:55:12.170Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ประโยคเด็ดของ Front end ที่ยังรอความหวังจาก Back end ที่ยังทำงานไม่เสร็จและทำให้ Front End ทำงานต่อไปไม่ได้ (หรือจะเรียกว่าข้ออ้างก็ว่าได้) ก็จะเจอกับประโยคเด็ดที่ว่า</p><blockquote>หลังบ้านยังไม่เสร็จเลย ต้องรอข้อมูลจากหลังบ้านก่อน หรืออื่นๆ</blockquote><p>โดยปกติแล้วตอนที่ Front end จะส่ง Request ไปหา Back end จะต้องมีการตกลงกันหน่อยว่า Front end จะส่งข้อมูลอะไรไปให้ ข้อมูลพวกนั้นจะใช้ Key อะไรในการ indentify เมื่อ Back end ได้ข้อมูลก็จะส่ง Response กลับมาให้ Front End ข้อมูลพวกนั้นมีหน้าตาเป็นแบบไหน ซึ่ง Developer ควรจะคุยกันในเรื่องนี้ให้ชัดเจนก่อนที่จะลงมือทำ ถ้าไม่อย่างนั้นละก็จะเจอประโยคเด็ดที่หัวหน้างานต้องรำคาญน่าดู</p><h4>แล้วมันไม่มีวิธีเลยหรือที่จะทำให้เราไม่ต้องมานั่งรอ Back End ?</h4><p><strong>ปัญหาแรก</strong>คือเราไม่รู้ว่าเราต้องส่งข้อมูลอะไรให้ Server แล้ว Server จะส่งอะไรกลับมาให้เรา แต่ปัญหานี้แก้ไขง่ายมาก แค่เรามานั่งคุยกันหน่อยว่าจะส่ง Data แบบนิไปให้นะ มันเพียงพอที่จะเอาไปทำต่อได้ไหม แล้ว Response ที่ได้กลับมามันจะหน้าตาแบบนินะ แค่นี้ปัญหาการไม่รู้ว่าจะต้องส่งอะไรไปให้แล้วได้อะไรกลับมาก็จะหมดไป</p><p>ตัวอย่าง HTTP Request ที่เราต้องรู้ก่อนนำไปพัฒนา</p><pre>{<br>  &quot;userID&quot; : String ,<br>  &quot;password&quot; : String<br>}</pre><p>ตัวอย่าง Response ที่ได้มาจาก Back end</p><pre>{<br>  &quot;firstName&quot; : String ,<br>  &quot;lastName&quot; : String ,<br>  &quot;phoneNumber&quot; : String<br>}</pre><h4>ปัญหาต่อมาคือถ้าหลังบ้านทำงานไม่เสร็จจริงๆแต่เราอยากเทสแอพพลิเคชั่นก่อนเราจะทำมันได้ไหมละ ?</h4><p>ซึ่งคำถามนี้จึงเป็นที่มาของหัวข้อในการสอนวันนี้ครับ มันคือการจำลอง Response ที่ได้จาก Back end นั้นเอง ซึ่งตอนนี้ก็มีหลาย Tool ที่ให้เราทำการจำลอง Response จากหลังบ้านและหนึ่งในนั้นก็คือ Stubby4j</p><h4>Stubby4j คืออะไรละ ?</h4><p>Stubby4j คือ ตัวที่จะทำให้เราจำลองการส่ง Http Request ระหว่าง Client กับ Server ทำให้เมื่อเวลาที่ Server ยังไม่เสร็จ แต่ Client ต้องการเทสแอพพลิเคชั่นเพื่อความถูกต้องในระดับนึงก่อน</p><h3>ไหนเรามาลอง Mock Response ด้วย Stubby4j กันหน่อย</h3><p>ขั้นแรกเราต้องไปโหลดไฟล์ .jar มาก่อนครับซึ่งสามารถ <a href="http://search.maven.org/#search%7Cga%7C1%7Cg%3A%22io.github.azagniotov%22%20AND%20a%3A%22stubby4j%22">Download ได้ที่นี้</a> เมื่อเราได้ไฟล์ .jar มาแล้วเรามาจำลอง Request กันดีกว่าครับ</p><p>login Service จะรับ userID , password เข้ามาด้วย POST method แล้วจะส่ง Response กลับไปเป็นแบบ json ซึ่งประกอบด้วย firstName , lastName , phoneNumber ด้านล่างจะเป็นการเขียน Spec ให้ดูอ่านง่ายๆครับ</p><p>Request :</p><pre>{<br>  &quot;userID&quot; : String ,<br>  &quot;password&quot; : String<br>}</pre><p>Response :</p><pre>{<br>  &quot;firstName&quot; : String ,<br>  &quot;lastName&quot; : String ,<br>  &quot;phoneNumber&quot; : String<br>}</pre><p>ขั้นต่อมาเราจะทำการสร้างไฟล์ .yaml ไฟล์นี้จะรวมทุก Request ทั้งหมดที่เราต้องการใช้กันครับ แล้วเราก็เขียน Request ที่ต้องการ</p><pre>-  request:<br>      method: POST<br>      url: /login<br>      post: &#39; {&quot;userID&quot; : &quot;piyawut&quot; , &quot;password&quot;: &quot;111111&quot;}&#39;<br>   response:<br>      status: 200<br>      headers:<br>         content-type: application/json<br>      body: &#39;&quot;firstName&quot; : &quot;Piyawut&quot; , &quot;lastName&quot; : &quot;Kamwiset&quot; , &quot;phoneNumber&quot; : &quot;081-XXX-XXXX&quot; &#39;</pre><p>โครงสร้างก็จะประมาณนี้ครับ</p><ul><li>method : คือ http method (GET , POST , PUT , DELETE , etc)</li><li>url : คือ path ที่เราต้องการเรียกไป (เติมตามของจริงไปได้เลย)</li><li>post : คือก้อน body ที่ส่งไปให้หลังบ้าน</li><li>status : คือสถานนะการทำงานของ Service</li><li>body : คือก้อน Data ที่ส่งกลับมาให้ Front End</li></ul><p>เพียงเท่านี้เราก็สามารถจำลอง Service เส้น login ได้แล้ว ไหนเรามาลอง Run serverใน Terminal กันหน่อยด้วยคำสั่งด้านล่างเลย</p><pre>java -jar /Volumes/Piyawut/Program/stubby4j-3.3.0.jar -d /Volumes/Piyawut/Work/stubby/service.yaml</pre><pre>java -jar &lt;path ของไฟล์ jar ที่โหลดมา&gt; -d  &lt;path ของไฟล์ yaml</pre><p>ตัวอย่างเวลา Run เสร็จครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ayl0KKKqyheQtpkDoPjXIg.png" /></figure><p>ไหนมาลองส่ง Request กันหน่อย</p><pre>curl -H &quot;Content-Type: application/json&quot; -X POST -d &#39;{&quot;username&quot;:&quot;piyawut&quot;,&quot;password&quot;:&quot;111111&quot;}&#39; http://localhost:8882/login</pre><p>ผลลัพธ์ที่ออกมาก็จะตรงกับในไฟล์ yaml ที่เราได้เขียนไว้ครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aEvDjWh8eOq6XWMvlLNF-Q.png" /></figure><p>เรามาลองเปลี่ยน Data ที่ส่งไปหน่อยครับ อยากรู้ว่าผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง โดยการเปลี่ยน password เป็น “999999&quot;</p><pre>curl -H &quot;Content-Type: application/json&quot; -X POST -d &#39;{&quot;username&quot;:&quot;piyawut&quot;,&quot;password&quot;:&quot;999999&quot;}&#39; http://localhost:8882/login</pre><p>ผลลัพธ์ที่ออกมาคือ 404 ซึ่งหมายความว่ามันไม่เจอ Request ที่เราเขียนไว้ในไฟล์ yaml นั้นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5sjbP59yozb5gJHIRBg06w.png" /><figcaption>ได้ 404 กลับมา</figcaption></figure><p><strong>แล้วจะทำไงให้ไม่ได้ 404 กลับมาละ</strong> คำตอบก็คือเราก็ต้องสร้าง Request ให้เหมือนกับที่เราจะส่งมาให้ครบยังไงละ ง่ายนิดเดียวเลยเหลือแค่ลงมือทำ</p><h4>ปัญหาต่อมาคือถ้า Response มันใหญ่มากๆละ?</h4><p>เราก็ไม่ควรเอา Response มาใส่ในไฟล์ yaml แต่ควรแยกไปอีกไฟล์นึงเลย แล้วก็ย้าย Response ไปอยู่ในไฟล์นั้นแทนดังตัวอย่างด้านล่าง</p><pre>-  request:<br>      method: POST<br>      url: /login<br>      post: &#39; {&quot;userID&quot; : &quot;peach&quot; , &quot;password&quot;: &quot;222222&quot;}&#39;<br>   response:<br>      status: 200<br>      headers:<br>         content-type: application/json<br>      file: profile.json</pre><p>ข้อมูลใน profile.json</p><pre>{<br>  &quot;firstName&quot; : &quot;Piyawut&quot; ,<br>  &quot;lastName&quot; : &quot;Kamwiset&quot; ,<br>  &quot;phoneNumber&quot; : &quot;081-XXX-XXXX&quot;<br>}</pre><p>เห็นถึงความง่ายกันไหมครับ ซึ่งบทความนี้เป็นการใช้งาน Stubby4j แบบพื้นฐานนะครับ ถ้าใครสนใจอ่านเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ที่นี้ครับ <a href="https://github.com/azagniotov/stubby4j"><strong>คลิกได้เลย</strong></a></p><p>หวังว่าบทความนี้จะทำให้ Developer หลายๆคน เลิกอ้างกันว่า <strong>รอหลังบ้านกันนะครับ </strong>ขอให้สนุกกับการใช้งาน Stubby4j ในการทำ Mock Response เพื่อเอามาเทสแอพพลิเคชั่นกันนะครับ</p><p><a href="https://piyawut615@bitbucket.org/piyawut615/stubby4j.git">ตัวอย่าง Source code ครับ</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fe4f6cefce5d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>