<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by polina morbıçaklı ♀ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by polina morbıçaklı ♀ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@polinasus?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*WevlgOknfwRfRfoVsaIhgw.jpeg</url>
            <title>Stories by polina morbıçaklı ♀ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@polinasus?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 18:41:12 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@polinasus/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[MAĞDUR, BAŞKA MAĞDURLARLA EMPATİ KURMAYI BIRAKIRSA…]]></title>
            <link>https://medium.com/@polinasus/ma%C4%9Fdur-ba%C5%9Fka-ma%C4%9Fdurlarla-empati%CC%87-kurmayi-birakirsa-e8e04768cf2b?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e8e04768cf2b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[polina morbıçaklı ♀]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Dec 2017 22:24:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-23T22:29:17.541Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Geçtiğimiz günlerde Bavul Dergi’deki bir yazı sosyal medyanın, bilhassa Twitter’ın gündemine oturdu. Yazar Aslı Tohumcu’ya ait olan yazı, derginin Aralık sayısında, Amerika’daki taciz ve tecavüz konusunda toplumsal farkındalık yaratma amaçlı başlatılan <em>#MeToo</em> kampanyalarından yola çıkarak kaleme alınmış ve <em>#BenDe</em> başlığıyla yayınlanmıştı. Ancak burada tacizcilerin ağzından uyguladıkları şiddeti okuyorduk. Esasında failin ağzından şiddeti aktarmak ne edebiyatta ne de sanatın diğer kollarında ilk kez karşımıza çıkan bir üslup biçimi. Birçoğumuzun aklına ilk olarak Dostoyevski’nin Suç ve Ceza’sının kahramanı Raskolnikov gelecektir örneğin. Örnekleri çoğaltma ihtiyacı duymadan mevzu bahis metni benzerlerinden ayıran yanı belirtebileceğimi düşünüyorum: Cinsel istismarı aktarırken pornografik bir dile düşme aymazlığı. Bu yazıya girişmeme neden olan söz konusu metni paylaşmayacağım, zira metin beni bir istismar mağduru olarak epey yaraladı. Dolayısıyla bu dilin tercihinin niçin yanlış olduğunu aktarırken zaman zaman duygusal olacağım elimde olmadan, şimdiden affınızı sığınıyorum.</p><p>Yaklaşık 30 yıllık hayatımda kendimi sağaltmak konusundan en çok zorlandığım iki cinsel istismarı da 18 yaşımdan önce yaşamak zorunda bırakıldım. (Gündelik yaşam pratiğimize evriltilen toplu taşımalarda maruz kaldığım tacizlere değinmeyeceğim, aksi halde bu yazıyı sonlandırmam mümkün olmayabilir) Birinde 16, diğerinde 17 yaşındaydım. Birinde okulda, diğerinde evimin bulunduğu apartmandaydım, belki de en güvenli olduğunu düşündüğümüz mekânlarda yani. Birinde şikayet ettiğim halde <em>“olur böyle şeyler”</em> cevapları ve bazı göz devirmelere layık görüldüm ve aynı okulda okumaya devam etmek zorunda kaldım o pislikle. Diğerinde ise, bir yandan nefes almaya çalışırken diğer yandan kulağıma fısıldanan şu cümleyi bir türlü unutamadım: <em>“Merak etme, senin paranı almayacağım ve seni öldürmeyeceğim.”</em></p><p>Cinsel istismar mağdurlarının travmalarının şiddeti de, o travmalarla başa çıkma yolları ve başa çıkma yolunda geçen süre de değişkenlik gösterebiliyor. Ben 6 ay kadar 100 metre dahi sayılmayan bir yolda, gece gündüz fark etmeksizin, babamın elinden tutup yürüyebilmiştim evime. Ancak kesin olan tek bir şey var benim nazarımda ki, o da, cinsel istismar mağdurlarının rızası olmadan bir yüzleştirmeye gittiğiniz takdirde onları yeniden ve yeniden travmatize edeceğiniz. Eh, yaşadığımız dünyada cinsel istismarın münferit bir olay olarak karşımıza çıkmadığı, toplumsal ve sistematik bir mesele olduğunu göz önünde bulundurursak her mağdurun rızasını almak pek de mümkün görünmüyor. Rıza mefhumu bir yana, mağdurun travmalarıyla yüzleştirilmesinin en sağlıklı ve minimum hasar bırakan yolu ise, hak verirsiniz ki bir edebiyatçıdan ziyade psikiyatrist, psikolog gibi konunun hassasiyetinin bilincinde uzmanlarının görevi.</p><p>Bu kadar gevezelik etmeme sebep olan konuya dönmem gerekirse, Aslı Tohumcu’nun yazısı, şimdiye dek maruz bırakıldığı tacizleri, tacizci gözünden ele almaya çalışan ve toplumsal farkındalık yaratmayı amaçlayan bir yazı olma iddiasında. Kendi açımdan iyi niyet konusunda ne kadar şüphe duymuyorsam, tacizci bir kişiliğin tatmin yaşadığı alanların bu denli pornografik bir üslup ile anlatılmasının, farkındalık yaratmayacağı, aksine haz doğuracağı konusunda da o kadar şüphe duymuyorum. Bireyin sınırlarını aşmaktan, rızayı yıkmaktan cinsel bir tatmin duyan insanları onların diliyle tedavi edebileceğini düşünmek, 20 yıldır şiddete maruz bırakılan kadınları anlattığını savunan bir yazar için taşları bir tülü yerine oturtamadığım bir toyluk örneği. Yine cinsel istismar mağduru birinin, başka mağdurlarla empati kurmaya bu denli gözlerini kapatmasını da sindirebildiğim bir şey değil ne yazık ki. Yazarın dilinden rahatsız olanları eleştiren birinin şöyle dediğine denk gelmiştim sosyal medyada: “Bir yazarın bir derde deva olmak, toplumu düzeltmek, yaraları sarmak, düşeni kaldırmak gibi bir görevi yoktur.” “Toplumu düzeltmeyi görev edinmeyen yazar, toplumsal konularda niçin farkındalık yaratmaya çalışan bir metni kaleme alsın?” sorumu bir cebime koyarak eklemek istiyorum: Tacizciyi taciziyle yüzleştirmeyi amaçlayan ve 20 yıldır kadınları yazdığını iddia eden bir yazarı bu doğrultuda savunmak tutarsızlıktan başka bir şey getirmiyor insanın aklına. Yazara misyon olarak bir derde deva olmasını yükleyen biz değiliz de kendisi sanki, bu yolu seçen, toplumsal eşitliksizlik içeren bir konuya işaret ederek kendince bir yüzleşme yaratmaya çalışan yine kendisi zira.</p><p>Tohumcu konuya ilişkin yaptığı açıklamada birilerini “affediyordu”, sanırım beni en çok kıran bu oldu. İstemediğim halde bir travmam ile yüzleştiriliyordum, hem de tacizcinin aldığı hazzı en erotik şekliyle okuyarak, “konu yaşadığımız tacizleri yazmak değil, konu bir ilişki biçimiymişçesine pornografikleştirmek cinsel istismarı” dediğim için <em>“affediliyordum”</em>. Kadınların ve çocukların yaşamak zorunda bırakıldıkları şiddetin her şeyin konusu edilebileceğine inanan biri olarak, bir dil eleştirisine karşılık ne sansürcülüğüm ne de ahlakçılığım kalmıştı üstelik. Kabuğu kaldırılan benim de, bizim de yaramızdı ama sanki dışarıdan, hiçbir şeyi bilmeden konuşan birileri oluvermiştik. Bununla da kalmadı, edebiyatını çok sevdiğim bir başka yazar <em>“artık susun, düzülenler konuşsun”</em> buyuruverdi. Burada <em>“düzülenler”</em> tabirine mi üzülmem gerektiğini ya da sadece edebiyatçı olmadığım için bana yaşatılan cinsel istismarların bir başkası tarafından üretilmiş bir hiyerarşide aşağıda kalmasına mı hayret etmem gerektiğini, inanın çözemedim, çözemiyorum. Anlaşılan istismarda dahi bir kıyasa tabiydik ve konuşma, rahatsız olma, yıpranma, daha da kötüsü tetiklenme hakkımız bile buna göre belirleniyordu edebiyat dünyasının önde gelen isimleri tarafından. Oysa ifade ve fikir özgürlüğünü engellemeye çalıştığımıza dair de ithamlar vardı. Hangi acıda eşitlenmek değerimizi aynı kefeye yükseltir ve bizlere de “bundan rahatsızım!” deme hakkını kazandırır, bilemiyorum. Bu kırgınlık da böyle bir şey, tarifi güç.</p><p>Tohumcu’nun hiçbir yere iliştiremediğim bir diğer tutumu ise, kendisi de bir cinsel istismar mağduru olarak, tacizciyle empati kurabilirken, bu empatiyi okuyan diğer cinsel istismar mağdurlarının yaşama ihtimali olan rahatsızlığı veya tetiklenmeyi hem öngörememiş, hem de -açıklamalarından çıkarsadığım kadarıyla- anlamlandıramamış olmasıydı. Adeta şaşkındı çünkü, bu şaşkınlık beni daha da hayrete düşüyordu. Bir istismar mağdurunu, bir diğer istismar mağdurundan daha iyi kim anlayabilirdi ki? Benzer ve faili ortak şiddete maruz bırakılmış kadınların birbirini anlayıp gözeteceğini düşünmüştüm hep, ta ki söz konusu yazıyı okuyana dek. Bir yazar olarak değil, kimliği bahane edilerek şiddet gösterilen bir ötekileştirilen olarak anlamasını beklerdim. Yazar olaraksa, cinsel istismarı bir ilişki şekliymiş gibi pornografikleştirmesinin ne kadar çiğ ve sığ olduğunu görmesini. Oysa kendisi, eleştirilere <em>“siz bana küfrederken tacizciler o umursamazlıkla yaşayıp gidiyor”</em> minvalinde açıklamalar yaparak, naçizane, diğer mağdurla empati beklentimi elinin tersiyle itmeyi seçti.</p><p>Yazının yayımlandığı derginin tutumu ise sanırım konudaki en çirkin ve korkak boyuttu. Önce “bunları yazara sormalısınız”a getirilen cevaplarla yazarlarını yapayalnız bıraktılar (ki artık tepki sadece mağdurların rahatsızlığı ya da tetiklenmesi olmaktan çıkmış, dergi kapatılsın gibi tuhaf hashtag’lere kadar varmıştı), sonra çevirmeye çalıştılar, editöryal müdahaleyi dahi sansür olarak tanımlayarak hem de. Oysa editör, tanımı gereği, hem yazara hem de okura karşı sorumluluk taşır; yazarını gözettiği gibi okurunu da gözetir. Ve iyi bir okur olmakla da mükelleftir ki bu da, ancak ve ancak, okurları dinlemekten, anlamaktan geçer. Bu yolda editör, yazarının getirdiği metni bir okur bakış açısıyla sindirip olası geri dönüşleri öngörebilmelidir. Şayet yazar bunu kaçırıyorsa editör tam da bu ve benzeri zorluklar durumunda oradadır işte! Klişe bir tabirle belki de yazar ile okur arasında bir köprü kurduğunu söyleyebiliriz bile. Aksi halde hiçbir müdahalede bulunmayan bir titrin ne anlamı olabilir ki? Ya da bir dergi, metinlerin yazıldığı sayfaların bir araya getirilmesinden mi ibarettir sadece? Uzun lafın kısası, Bavul’un açıklamasından benim okuyabildiğim, editöryal sorumluluğun dahi bilincinde olunmadığı yahut umursanmadığı. Haliyle <em>“Ülkemizde kadınların bu kadar tacize ve cinsel saldırıya uğradığı bir dönemde, bir kadın yazarın yazısını sansürlemek ayrı bir tartışmadır.”</em> cümlesi bir çarpıtmadan öte gidememenin yanı sıra, hem yazarını oluşan tepkiyle yapayalnız ortada bırakan ve sorumluluktan sıyrılan, hem de okurunu umursamayıp akılsız yerine koyan bir açıklamadan öte geçemiyor benim gözümde. Saygısızlığı özetlemem gerekse, bundan âlâ örnek bulamam sanıyorum.</p><p>Öte yandan dergi kapatılsın hashtag’leri konuyu hepten bambaşka bir boyuta taşıdı. Herkesin beklentisi adına konuşmam mümkün değil elbet ancak şahsen, herhangi bir derginin kapatılmasına yönelik galeyana gelme halini epey tehlikeli buluyorum. Kaldı ki bu bana hissettirilenler konusunda da bir kazanım olarak geri dönmüyor. Öfke duydum, yalan söyleyemeyeceğim. Bu kadar umursanmamak, bana uygulanan şiddetin bir hiyerarşiye sokulması ve küçümsenmesi, bir kitle iletişim aracıyla yayılması canımı yaktı. Bunu okuyabilecek, cinsel istismar mağduru çocukların olması ise aklımı kaçıracakmışım gibi hissettirdi! Metnin tacizcilerin tatmin olacakları bir fantezi malzemesi olacağı gerçeği midemi bulandırdı. Yazının ardından tam beş saat boyunca çarpıntı yaşamak, sakinleşememek beni çok öfkelendirdi, evet. Bu öngörüsüzlük, bu kontrolsüzlük, bu ne için yola çıkıp tam tersine neden olma aymazlığını bir yere koyamıyorum. Ancak ne olursa olsun, derginin kapatılmasına dair yaklaşımları da uç buluyorum. Başkalarının gerekçelerini bilemem ama yine de, dergi kapatılması gibi taleplerin dönüp dolaşıp görece özgürlükçü kanadı vurduğunun da Türkiye siyasal tarihini az buçuk bilen herkesin görebileceği bir şey olduğunu düşünüyorum. Kendi gözlemimle sınırlı olarak, cinsel istismar mağduru olup metinden etkilenen ve sitem eden kimsenin dergi kapatılsın yorumu yaptığına denk gelmediğimi söyleyebilirim. Aklı selim duruşun biraz da bu olduğuna inanıyorum.</p><p>Peki ne beklerdim örneğin ben? Ben isterdim ki “Biz dergi olarak editöryal sorumluluğumuzu yerine getiremedik, bu bir zafiyetti, yazarımızı uyarmalıydık, mağdurları olumsuz etkileyebileceğini, bu geri dönüşü öngörebilmeliydik. Özür dileriz.” cümlelerini duyabileyim. Ben isterdim ki “Ben sizinle aynı şeyleri yaşamış bir kadın yazar olarak, bu kadar etkileneceğinizi düşünemedim, dilimi yanlış kurdum, özür dilerim”i duyabileyim Aslı Tohumcu’dan. Onun yerineyse elimde affedilmek kaldı.</p><p>Bavul Dergi editörleri ve Aslı Tohumcu, bir istismar mağduru olarak, ben, sizi affetmiyorum. Tutumlarınızı göz önünde bulundurduğumda pek de umurunuzda olduğunu sanmıyorum aslında ya, yine de yazıya dökmek istiyorum. Bana yaşatılan tacizleri yeniden ürettiğiniz, birçoklarının yaralarının kabuğunu böylesine izinsiz kaldırdığınız ve sorumluluk almaktan böylesine imtina ettiğiniz için sizleri affetmiyorum. Dilerim bu yaşananlar sizlere bir şey öğretmiştir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e8e04768cf2b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Muzlu eppek tarifi geldiiii]]></title>
            <link>https://medium.com/@polinasus/muzlu-eppek-tarifi-geldiiii-58ac81576879?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/58ac81576879</guid>
            <category><![CDATA[muzlu-ekmek]]></category>
            <category><![CDATA[banana-bread]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[polina morbıçaklı ♀]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 Apr 2017 22:57:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-04-02T04:36:33.000Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KSMFrvyTs_RL7lapIKgO8Q.jpeg" /></figure><p>Merhabaaağ 💜💜💜 Bugün buraya ‘banana bread’ olarak geçen aslında muzlu kek diyebileceğimiz bi tarif ekleyeceyimmm. Epey lezzetli oldu. Tarifte çok ufak oynamalar yaptım. Orjinal tarifin linkini de yazının sonuna iliştiricem. Başından söyleyeyim, vegan değil. İçinde yumurta ve tereyağı var. Tereyağı yerine hindistan cevizi yağı kullanılabilir belki ama deli pahalı olur :/ Çiçek yağı ile kıvam nasıl olur bilemiyorum ama gramı ayarlanıp tutturulabilir diye düşünüyorum. Yumurta yerine ikame olarak yarım muz püresi kullanıldığını okumuştum belki bu tarifte denemek isteyenler olabilir belki. (2 yumurta yerine 1 büyük muz yani) Bir de 1/4 bardak tofu püresi kullandığını duydum ancak tofu hiç tüketmediğim için nasıl bir sonuç çıkar bilemiyorum. (2 yumurta yerine yarım bardak tofu püresi stayla yani) Yumurtaya başka alternatifler de varmış, şu linki buraya bırakayım. http://vgntr.com/yumurtanin-pabucu/</p><p>Muzlu ekmek dediğimiz bu kek, normal kekten daha uzun sürede pişiyo. Neden bilmiyorum çünkü ilk kez yaptım djdhdj. Ben 1 saat 10 dakika kadar fırında tuttum, nemli ve dolu dolu bir kıvama sahip. Süngerimsi değil yani. Pişme süresi her fırında farklılık gösterir bilirsiniz, ondan 25 dakikanın ardından kontrollü pişirin muhakkak ve yine ilk 25 dakika fırını assssla açmayın. Bu keklerin sönmesine (yeterince kabarmamasına) neden olur derler hep ama biz böyle bi şey istemeyiz 😡😡😡</p><p>Bir de malzemeleri mutfak terazisi ile ölçerek yaptım, pek pahalı bi şey değil, yemekti, tatlıydı, pastaydı uğraşmayı sevenlere kıvamı tutturmak açısından öneririm. Zira Amerikan cup ölçüsü (237 ml) ile bizimki (250 ml) uymuyo, bazı tariflerde sıkıntı olabiliyo. Mutfak terazisi ise işi epey kolaylaştırıyo 😊😊😊</p><p><strong><em>Malzemeler</em></strong></p><ul><li>2 büyük boy yumurta</li><li>125 gr tereyağı</li><li>500 gr muz (bendeki muzlarla 2 buçuk adet geldi soyulmamış hali, soyulmuşu yaklaşık 320 gr oluyor, iki eksik üç fazla çok fark etmez ama)</li><li>Yaklaşık 250 gr şeker (burda biraz göz kararı yaptım çünkü sonradan ekledim şeker biraz daha, linkini bırakacağım orijinal tarifte 200 gr idi, ben artırdım, 200 gr için 1 su bardağı denmiş, Amerikan cup ölçüsü ile)</li><li>1 paket şekerli vanilin (Elinizde vanilya özütü varsa çok daha iyi olur ama bende yoktu 😒😒😒 10 gr, yani 2 çay kaşığı özüt olacak)</li><li>235 gr un (1+3/4 su bardağı, yine Amerikan cup ile)</li><li>6 gr kabartma tozu (1,5 çay kaşığı)</li><li>3 gr karbonat (1/2 çay kaşığı)</li><li>Bir çimdik (skdjdj çok komik çimdik) tuz, mümkünse deniz tuzu yoksa da mühim değil</li></ul><p><strong><em>Yapılışı</em></strong></p><p>Fırını 180 °C’ye ayarlalııımm. Ardından muzları soyup, benim gibi gecenin bi yarısı yapmıyosanız şayet, blender ya da bir mutfak robotu ile püre haline getirin. Ama benim gibi manyaksanız ve gecenin 2’sinde yapıyosanız ses olur, komşular küfredebilir, evdekiler sıçacam ama kekine ekmeğine diyebilir, çatallla ezin gitsin djdjdjdj. Ben öyle yaptım napiyim, AYIP ÇÜNKÜ 😔😔😔 Muz püresine yumurtaları da ekleyin. Karışana dek çırpın.</p><p>Bu arada tereyağını eritin (yakmadan he, bunun önüne geçmek için benmari usulü de eritebilirsiniz), yağ biraz ılındıktan sonra muz püreli yumurtalı karışıma katın yağı. Şöyle bi çırpın yine. Bu tarifte pek mikser ihtiyacı yok bu arada. Rahat olun. Homojen hale gelsin kafi. Zira muzlu ekmek zaten dokulu bi yapıya sahip, pürüzsüz kılmak zorunda değilsiniz. Ardından karbonatı, kabartma tozunu ekleyin. Yine hooop karıştırın çırpma teliyle. Ben genelde panik biri olduğum için kabartma tozu ve karbonat, sıvı malzemelere ilk eklediğim kuru malzemeler olur. Böylece daha iyi karıştığına inanıyorum. Yazık di mi, napalım işte. Neyse sonra şekeri de katın. Yine çırpın çırp çırp çırp. En son olarak unu ekleyin ve artık çırpma teliyle işiniz bitti. Bir spatula ya da kaşık yardımıyla unu homojen hale gelene dek karıştırın. Aşırı karıştırmanıza gerek yok. Kısa zamanda karışacaktır zaten.</p><p>Tarifte Cenk Bey (tarifleri hep mükemmel oluyo 💜💕💜) 23*12 ölçüsünde dikdörtgen kek kalıbı kullanmış. Benim evde bi tane dikdörtgen silikon kek kalıbı vardı ama sanki daha küçüktü, dedim NE OLACAH YA kullandım gitti. Dkdjdj bilmiyom ölçüsünü, ama ince dikdörtgen bi şey işte :D Kalıbı tereyağı ile yağlayın, üstüne un serpin sonra unun fazlasını silkeleyin tabii, öyle löp diye atmayın unu da. (Kalıptan kolay çıksın diye yapıyoz bunu haliyle) Hamuru kalıba aktarın ve fırına verip ortalama 1 saat pişirin. Dediğim gibi ilk 20-25 dakika fırını katiyen açmayın. Bu kabarması gereken her tarif için geçerli güzide bir kuralımızdır. 25 dakikanın ardından kontrollü bir şekilde pişirin. 45 dakika sonra mesela bir kürdan yardımı ile kekin/ekmeğin en yüksek yerinden batırıp kürdanın temiz çıkıp çıkmadığını kontrol edebilirsiniz. Temiz çıkıyosa işlem tamamdır. Toplam 1 saat 10 dakikada pişti benimki.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*shEf7yN86kLySXIDERGqZg.jpeg" /></figure><p>Üstüne karamel sos ekleyip yedim ilk biraz lüzumsuz oldu bence dkdjdjd çok da tavsiye etmiyom yani smdnsn. Genelde fındık kreması falan sürüp yiyolar ama ben şekeri de biraz artırdığım için gerek duymadım açıkçası. Sade yemek daha güzel geldi. Yine de ganaj da dökülebilir üstüne. Artık o sizin damak tadınıza, sevdiğiniz şeylere ve yaratıcılığınıza göre değişir 😌😌😌</p><p>Orijinal tarifin linki şurada: http://cafefernando.com/turkce/mrs-hockmeyerin-muzlu-kek-tarifi/ Başka tariflerini de denemenizi öneririm, bilhassa fındıklı biscotti ve korova kurabiyelerinin tarifleri MÜTHÜÜŞŞ :’)</p><p>Hadi artık afiyet olur inşarla, iyi geceler 💜🌼😊</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=58ac81576879" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kadınlar Günü, Feminist Gece Yürüyüşü ve erkeklere kapalı eylem üzerine]]></title>
            <link>https://medium.com/@polinasus/kad%C4%B1nlar-g%C3%BCn%C3%BC-feminist-gece-y%C3%BCr%C3%BCy%C3%BC%C5%9F%C3%BC-ve-erkeklere-kapal%C4%B1-eylem-%C3%BCzerine-b799a00a4198?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b799a00a4198</guid>
            <category><![CDATA[kadınlar-günü]]></category>
            <category><![CDATA[8-mart]]></category>
            <category><![CDATA[feminist-gece-yürüyüşü]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[polina morbıçaklı ♀]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Mar 2017 04:49:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-03-08T04:49:26.089Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, mis kadınlar, günümüz, dayanışmamız kutlu olsun! 💜💜💜 Buralara iki tarif yazıp bırakmış idim ancak bugün bu yazıyı yazma sebebim tarif değil. Bu defa anlamak isteyen erkeklere bir iki kelamım olacak.</p><p>Feminist Gece Yürüyüşü ile ilgili düşüncelerimi yazma ihtiyacı duydum. Çünkü her sene, istisnasız her sene bu konu önümüze sunuluyor. Konumuz şu: Kadınlar, bu eylemlere erkekleri niçin istemiyor? Eşitlik savunuyorsak niçin kadın mücadelesini ‘destekleyen’ bu erkekleri istemiyoruz. Ay biz feministler de biraz şey miyiz yoksa? 🤔🤔🤔</p><p>Artık dağa taşa haykırdığımız halde anlamak istemediğiniz bu yürüyüş kadınların, yılda bir gün, İstiklal Caddesi’nde yalnız kadınlarla, kızkardeşlerimizle, sokağı, geceyi bırakmak istemediğimizi sizsiz söylemek arzusu içindeyiz. 365 günden oluşan koskoca bir yılda her gün kadın doğduğumuz için bastırıldık, bir kez olsun bir erkekle değil, tek başına kadınlar olarak, bir özne olarak, sizin bir ‘eklenti’niz olmadan bir günümüzü dahi değil saatlerimizi geçirmeye, mücadelemizi haykırmaya ihtiyacımız var. Hayır siz değil, hayır bugün burda sadece kızkardeşlerimiz bizi güvende hissettirecek. Neden mi? “Ama siz ‘o erkeklerden’ değilsiniz ki” değil mi? Şimdi size benim ve bizzat tanışma fırsatı bulduğum kadınların bazı tecrübelerini aktaracağım. Başından uyarıyorum, bu tecrübeler hoş hislerle aktarılabilecek şeyler değiller ve aslında bunlara hiç de yabancı değilsiniz.</p><p>Ben bu eylemde sizinle yürümek istemiyorum erkekler çünkü size güvenmiyorum, güvenemiyorum. Mesela bir gün karma bir eylemde yanımızdan geçerken arkadaşınıza dönüp şöyle dediniz, ‘ooo ortam karı kız kanka’. Eşitliği savunduğunuzu söylediniz, ilk fırsatta sevgiliniz dediklerinizi ‘kadınlık’larından vurdunuz. Dava arkadaşlarınızla kadın hakları konuşurken mutfağa çay koymaya yolladığınız eşleriniz oldu, o eşler bizdik. Örgütlerinizdeki erkek yoldaşlarınızın kadın yoldaşlarınıza cinsel tacizlerini, uyguladıkları şiddeti görmezden geldiğiniz, hasır altı ettiğiniz oldu. Neden oldu onlar sahi? Biz bir türlü anlayamadık. Bunları size sorduk, bu mücadele böyle nasıl olacak dedik, bize burjuva dediniz. Düşündük, burjuva bile olsak taciz tacizdi ama siz gözlerinizi kapatmak isteniz.</p><p>Seviştik ‘veriyor’ dediniz, sevişmedik frijit dediniz, erkeksizlikten çıldırmıştır dediniz, oysa sadece cinsellim istemiş ya da istememiştik, tıpkı sizin gibi. Elimizin hamuruyla karışmamızı istemediğiniz bazı şeyler vardı, fazla konuşmamızı da pek sevmiyordunuz, ‘Sus!’ dediniz, insanların konuşarak iletişim kurduğu bir safsata mıydı yoksa, şaşırdık. Çok sevdiğinizi söylediniz bizi, giydiklerimize, arkadaşlarımıza, zevklerimize karıştınız, aşağıladınız. Düşündük, tam olarak neyimizi sevmiştiniz o halde? ‘Korumak için’ dediniz. ‘Biz erkekleri biliriz sonuçta biz de erkeğiz’. Bizim yerimize düşünmenizi çok özverili bulduk, çünkü bizim aklımız yetmezdi. Kiminiz çok severken dövdü de, tecavüz de etti hatta öldürdü bizi. Dövünce bir hatadır dediniz, tecavüz edince ‘ee eşi/sevgilisi’ yani dediniz, öldürünce biraz abarttılar belki sizce ama burda da çoğu zaman arandığımız oldu. Biz kadınları döven eşimiz/sevgilimiz değilse mesela şortumuza sinir olmuş olabilirdi. Belki ‘erkekliğinize’ laf ettik, biz de az değiliz yani. Tecavüz eden, bizi öldüren ‘dışarıdan’ biriyse eh bizim de o saatte, o içkiyle, o etekle orda ne işimiz vardı canım! Anlaşılan varlığımız tümden bir tahrik unsuruydu sizin için. (Kadınlar niçin vardı cidden?)</p><p>‘Bunlar cahil, biz farklıyız’ dediniz. Her şey eğitimdeydi. Üniversitede dünya çapında bir profesördünüz, sıkıştırıp cinsel tacizde bulundunuz. Korktuk ses çıkaramadık, devam ettiniz direnince de ‘Geçirmem seni aşığım sana’ diye tehdit ettiniz, şikayet ettik. Sizi bölümden uzaklaştırdılar, başka bölümde hocalığınıza devam ettiniz, bize kalan da ‘Hepimiz bu yollardan geçtik’ cümlesi oldu. Evet evet bunu dediler bize okulda. Aranızdan bir başkası, tez danışmanı olduğu kadınlara sürekli cinsel tacizde bulunuyordu mesela, olay yargıya taşındı, hakim dedi ki taciz mağduru bize ‘Keşke ölseydin’. Düşündük: ‘Yani ölmemiştik de yaşıyor muyduk hakikaten?’</p><p>Üniversiteyi bitirdik, iş hayatındaydık, çalışmak istedik. (Şanslı olanlardandık, bazılarımız okutulmadı, babaları istemedi, kız çocuğu çok okumazmış, evlendirdiler. Çocuktuk. Demek ki bazılarımızın çocuk olmaya da hakkı yoktu) Seçtiğimiz işin kadın işi olması gerekiyordu kimilerimizin çünkü öyle bir şeyler vardı yani, öyle dediniz siz. İşe girdik düşük ücret aldık, terfi falan bunlar pek biz kadınlara göre şeyler değildi. Zaten çok yoğun da çalışmamalıydık, belki eve gidip yemeğini yapıp önüne koymamız gereken bir erkek, bakmamız gereken bir çocuk ya da çocuklar, evin temizliği, toparlanması gibi ‘esas’ görevlerimiz vardı, çok fazla sorumluluk bize iyi değildi. Patronumuzdunuz, çalışma arkadaşlarımızdınız taciz ettiniz. Taciz etmeye yeltenmeyenleriniz de vardı. Onlar mesela ilgi duydularsa bize ve onları istemediysek arkamızdan ‘orospu’ falan dediniz. Hayır seks işçiliği de yapmıyorduk ama neden böyle dediniz onu da bilemedik. Aklımız yine yetmedi herhalde.</p><p>Evde televizyona bakalım dedik, ülkeyi yöneten sizler çıktınız karşımıza haberlerde. Çocuk sayımızı belirlediniz. ‘Doğum kontrolü cinayettir!’ buyurdunuz. Kadın mıydık kız mıydık, kahkaha atabilir miydik, peki hamile halimizle sokağa çıkmamız ne kadar doğruydu, tecavüze uğradıysak o çocuğu doğurup doğurmama ‘hakkımız’ var mıydı, hele aramızda bazılarımız kadın değil resmen feministti aman allahım, bir kadın olarak susmalıydık aslında bunlar nasıl sorulardı böyle kadın halimizle!</p><p>İnternet çok komik bir yerdi şakalı bir sürü böyle, orada mesela siz hep bizim bir yerlerimize ‘koydunuz’, her tarafı ‘siktiniz’, bizimle alakasız, kendi erkek arkadaşlarınızla olan kavgalarınızda bile bizim cinsel organlarımıza ‘koyuluyordu’. Yine aranmış olmalıydık. Ama bazılarımız biraz şey ya hani, feminist (ne kadar fenaaa), dedik ki ‘Niçin bedenimizi, cinsiyetimizi, bizi aşağılıyorsunuz bu küfürlerle?’ ‘Orospu feminist’ olduk, ‘sikilme tehditleri aldık, ‘kocayı bulana kadar’ feministtik zaten ya aman biz de amma abartıyorduk. Adeta ‘karı gibi dırdır yapıyorduk!’ Hem siz onu dediniz diye sanki öyle mi yapıyordunuz ki? Bir kere siz farklıydınız, siz öyle bizim bahsettiğimiz erkekler gibi değildiniz, niye genelliyorduk biz sizi, resmen cinsiyetçiydik biz!</p><p>Durduk, durdum. Kadınlar hala bunları yaşıyor. Biz kadınlar hala, siz erkeklerin konuştuğu dilden cinselliğinize kadar her alanda, bizim ne istediğimizi umursamadan, üzerimizde tatmin sağlamanıza maruz kalıyoruz. Ama siz öyle değilsiniz. Ama bütün erkekler aynı değil. Ama o erkekler istisna. Erkekler, hiçbiriniz böyle değilseniz bizlere bunları kimler yaşatıyor? Size güvenmiyorum, güvenmiyoruz. Size güvenmemiz bu yürüyüşte benim yanımda olmanızla sağlanmaz. Ben bugün sizin şiddetinizin korkusundan uzak olmak istiyorum. Yukarıda çok azından bahsettiğim ve normalleştirdiğiniz hatta çoğu zaman meşru gördüğünüz bu şiddetiniz toplumsal belleğimizde de her kadının yaşam tecrübelerinde de ne yazık ki asılı kaldı. Bunları benimle bu yürüyüşte bulunarak değil, yapmayarak, yapanı dışlayarak, kamuoyu oluşturarak, eşitlikçi yasalarla yargılayıp adil cezalara çarptırarak yok edebilirsiniz. Hiçbir kadından size farklı olduğunuzu söylediğiniz için güvenmesini bekleyemezsiniz. Bizim gerçekliğimiz bunlar.</p><p>Bugün biz kadınlar kızkardeşlerimizle, siz olmadan yürüyeceğiz. Yılın 364 gününde bizimle dayanışmayı çok isteyen siz erkekler, dilerim bu arzunuzu o vakitler de görebiliriz.</p><p>Sabırla okuyan herkese minnettarım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b799a00a4198" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yoksa siz hala makyaj temizleyiciye para mı veriyonuz ]]></title>
            <link>https://medium.com/@polinasus/yoksa-siz-hala-makyaj-temizleyiciye-para-m%C4%B1-veriyonuz-5c9d0676ad0e?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5c9d0676ad0e</guid>
            <category><![CDATA[makyaj-temizleyici]]></category>
            <category><![CDATA[diy]]></category>
            <category><![CDATA[make-up-remover]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[polina morbıçaklı ♀]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 Jan 2017 10:10:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-11T11:07:08.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tekrar merabaaaaağ 🌼</p><p>Bugün size aşırının aşırısı memnun kaldığım bi makyaj temizliyici tarifi vericem. Tarif demeye de dilim varmıyo çok basit çünkü ama bi yandan da havalı oluyo. Sjdjdjd. Ay neyse ne diycem dağılıyom hemen, ben eyeliner olarak Wet’n Wild’ın waterproof eyeliner’ını kullanıyodum. Aranızda daha evvel kullanan var mı bilmiyorum ama inanılmaz dayanıklı bi yapısı var, mesela ıslak mendille çıkarmak neredeyse imkansız! Bende göz makyajı temizleyici iki ürün vardı, biri daha su bazlı diğeri yağ bazlı. Su bazlı olan zaten imkanı yok çıkarmıyo eyeliner’ı, gözlerimi oyuyorum böyle, acıyodu artık ama yok, cıks, çıkmıyodu. Yağ bazlı olansa ilki kadar olmasa da yine uğraştırıyodu ve iğrenç yağlı bi his bırakıyodu. Dedim allah belanızı versin şeref yoksunları. Sinirli biriyim çünkü biliyonuz. Sonra bu tarife denk geldim ve denemeye karar verdim, hay bunu akıl edenin ben o güzel beynini seveyim be, bi daha da hiiiç makyaj temizleyiciye para vermem yani keriz miyim ben, yani kerizim ama o kadar da değil, dozunda kerizim.</p><p>Bu makyaj temizleyicinin üç avantajı var; birincisi müthiş temizliyo, ikincisi yağ içermesine rağmen ciltte hiç yağlı bir his bırakmıyo, üçüncüsü minimum düzeyde kimyasal içeriyo ki o da bebe şampuanı zaten 🍼</p><p><strong><em>Malzemeler</em></strong></p><ul><li>1/4 Amerikan cup (1 tam Amerikan cup 236 ml aslında ama ama onu nasıl ölçcez Polina manyak mısın derseniz 200 ml gibi düşünün, su oranını artırmak etkisini azaltacaktır çünkü, 50 ml falan oluyo) içme suyu</li><li>1 yemek kaşığı (15 ml) zeytinyağı</li><li>1 yemek kaşığı bebe şampuanı (Ben Dalin kullandım, aynı zamanda cruelty free çünkü 🐰)</li></ul><p>Nasıl yapıyoruz, hepsini bi şişeye koyup kullanmadan evvel çalkalıyoruz, hepsi bu mihih 🤗</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*TZausbbmhrAXn1D9DozP4w.jpeg" /></figure><p>Yapın bunu he, yazıyoz o kadar, aşırı kolay kızım aklınızı kullanın aklınızııı sksjsjs. Ay hadi umarım siz de benim gibi memnun kalırsınız.</p><p>Hoşçakalııığn 💜😻🤗</p><p><strong><em>Not:</em></strong> Bu arada hindistan cevizi yağını bir pamuğa alarak da kolaylıkla çıkartabilirsiniz göz makyajını. Fakat ben onun bıraktığı o yağlı histen pek hoşlanmadım, yine de aklınızda bulunsun.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5c9d0676ad0e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hadi evde bi şeyler yapalım öyle kafamıza göre :D]]></title>
            <link>https://medium.com/@polinasus/hadi-evde-bi-%C5%9Feyler-yapal%C4%B1m-%C3%B6yle-kafam%C4%B1za-g%C3%B6re-d-a0baa0bc1281?source=rss-f7c1164232dc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a0baa0bc1281</guid>
            <category><![CDATA[diy-recipes]]></category>
            <category><![CDATA[lip-scrub]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[polina morbıçaklı ♀]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Jan 2017 03:41:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-10T03:41:02.107Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kalemi eline almaya almaya yazıya nasıl başlanacağını unutmuş Polina orlayn arkadaşlar. Skdjdjd resmen başlayamadım he, ondan konuya baaam diye giricem şimdi. Tivikırdan fark edenler olmuştur, kurabiyeydi, pastaydı falan kendimi kaybetmem yetmedi bi de DIY (do it yourself) mevzularına daldım. Sonra düşündüm DIY tariflerinden denediklerimi, yapıp beğendiğim minnoş tatlıları, özetle aklıma esenleri yani, derli toplu ve karakter sınırlaması olmadan yazayım, belki merak edenler de şaapar. İyi demişim gibi geldi bana ama bakalım sonuç ne çıkacak.</p><p>Bugün yaptığım lip scrub ile başlıyorum, beğenmeyen yallah arabistana ama beğenin yea siz yine de 🙈</p><h4>Ayol nedir bu Lip scrub?</h4><p>Scrub’ın kelime anlamı ‘ovmak’. Haliyle lip scrub dediğimiz şey bir tür dudak peelingi diyebiliriz, amacı da dudaktaki ölü deriyi atmak. Kullandıktan sonra epey yumuşatıyor da dudakları üstelik. Aslında mantığı oldukça basit, pütürlü yapıda bir şeyleri bitkisel yağlarla falan karıştırıyoruz hooop oldu size mis gibi lip scrub 😊 Bunun için temel düzeyde bir hangi yağ neye iyi geliyor araştırması yapmanız kafi. Ancak bitkisel yağlarla yapılan kişisel bakım ürünlerini cildinizde uygulamadan önce özen göstermeniz gereken şeyler var:</p><ol><li>Yağlarla ilgili muhakkak alerji testi yapın. Kaş yapayım derken göz çıkarmış olmayın aman diyeyim.</li><li>Uçucu (eterik/yakıcı) yağları sabit yağlarla karıştırıp seyreltmeden kullanmayın zira son derece kuvvetli ve konsantre ürünlerdir bunlar. Buraya sabit ve uçucu yağlar hangileridir linki ekliyorum 🌼 <a href="http://ztbb.org/urunler/bitki-yaglari/">http://ztbb.org/urunler/bitki-yaglari/</a></li><li>Evde yaptığımız şeylerde katkı maddesi olmaması, zehirsiz olmaları müthiş bi şey ancak unutmayın ki bu, raf ömrünü uzatıcı koruyu maddeler de yok demek. Bu nedenle mümkün olduğunca az ürün oluşturmaya gayret edin ki bozulma olmasın, cildiniz zarar görmesin.</li></ol><p>Ay hadi artık tarife geliyorum inşarla yani sjsjsjs. Öhöm, lip scrub’ta genel olarak %80 şeker %20 yağ ya da 3 şeker 1 yağ oranı okudum. (Şeker yerine kahve kullanımı da mevcut) Fakat heeeer şeyleri göz kararı yapan biri olduğum için bunu da biraz gelişine oluşturdum diyebilirim. Zaten homojen bir karışım olmadığı için çok ince hesaba ihtiyaç da duymadım.</p><h4>Malzemeler</h4><ul><li>15 çay kaşığı kadar toz şeker (inanın saymadım tahmini söylüyorum püüü bana)</li><li>1 çay kaşığı soğuk press katı hindistan cevizi yağı</li><li>1 çay kaşığı bitkisel gliserin yağı</li><li>1 çay kaşığı ceviz yağı</li><li>1 çay kaşığı çilek yağı</li><li>Rengi minnoş olsun diye azcık ruj hihih 💄💄💄</li></ul><p>Hepsini bir güzel karıştırıp minik bir reçel kavanozuna koydum ve sonuç bu. Çilek yağı o kadar güzel kokuyo ki çıldırdım gözüme bile sokasım geliyo ama yapmıyorum tabii çüş çünkü.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EmyRrqtvPi-fU0LW0Pr6NA.jpeg" /></figure><p>Şimdi Polina bu yağlar bende yok napcaz mecbur muyuz hof falan derseniz yoo değilsiniz elbet. Evinizdeki zeytinyağı, bal (bal muazzam bir nemlendirici ve antibakteriyeldir) ve şekerle de aynı performansı elde edersiniz yüksek ihtimalle.</p><p>İlk yazı burda sonlansın, sanki çok uzun oldu daraldı, mizah da yapabilen biri değilim zaten 😡😡😡 Umarım ilginizi çekmiştir 😊 Bu lip scrub’ından sonra dudak bakımını tamamlayıcı bir lip balm tarifi de yazaceyim sanırım.</p><p>Hoşcakalın 🌼👭💜😻</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a0baa0bc1281" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>