<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Nokkhamin on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Nokkhamin on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@poomipatto?source=rss-22aea5039101------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*jlgEWwiQsfSA48eRF8S3Iw.jpeg</url>
            <title>Stories by Nokkhamin on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto?source=rss-22aea5039101------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 03:15:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@poomipatto/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[2018]]></title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto/2018-839ea233010b?source=rss-22aea5039101------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/839ea233010b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nokkhamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 31 Dec 2018 15:10:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-31T15:10:11.980Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<ul><li>รับปริญญา ถึงจะไม่อยากรับเพราะไม่ชอบพิธีการ คนเยอะวุ่นวาย แต่ก็ยอมรับเพราะที่บ้านส่งเราเรียนมา ก็รับให้เค้าชื่นใจหน่อยแล้วกัน ช่วงลางานไปซ้อมรับคือได้กลับไปขลุกอยู่กับเพื่อนอีกครั้ง ดีจัง</li><li>ไปลูกทุ่งวิจิตรศิลป์ ที่มีกระแสว่าปีนี้อาจจะเป็นปีสุดท้าย</li><li>ทำงานครบหนึ่งปีแล้ว ได้เรียนรู้ทักษะงานช่างเป็นลูกมือหยิบนั่นนี่ปีนขึ้นหลังคา ได้ขึ้นดอยที่ไม่เคยขึ้นอีกสามบ้าน (ห้วยส้มป่อย,ห้วยขนุน,แม่ป่าก่อ) ไปอำเภอแม่แจ่มครั้งแรก ทางโค้งจนเข็ด</li><li>ได้ลองตกปลา สนุกดี แต่ถึงเวลาก็จะกินไม่ค่อยลงเพราะเห็นตอนที่ตกมากับมือ 5555</li><li>แว้นขึ้นน้ำตกแม่เตี๊ยะทั้งที่แว้นทางราบก็ง่อยอยู่แล้ว ทางโหดสัด แต่น้ำตกก็สวยคุ้มค่า</li><li>บินไปกรุงเทพเพื่อดูคอนเสิร์ต 18 ปี สครับ ทั้งที่สครับคือมาเล่นเชียงใหม่บ่อยมาก งานฟรีก็บ่อย เคยดูสครับเล่นสดมาแล้วสองครั้ง แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ดึงดันจะไปดูคอนเสิร์ตใหญ่ให้ได้ ซึ่งก็ไม่เสียดายอะไรเลย</li><li>หลุดจากวงการวิ่งจริงจัง จะกลับเข้าไปก็ยากเย็นแสนเข็ญ มีข้ออ้างตลอด แย่</li><li>แล้วก็เข้าสู่วงการเบียร์แบบเต็มรูปแบบ ยิ่งวันไหนทำงานมาเหนื่อย พอได้เบียร์จิบแรกเท่านั้นแหละ สดชื่นขึ้นมาเลยมึง</li><li>ดูหนัง อ่านหนังสือน้อยลงมากกกกกก</li><li>ที่ทำสำเร็จคือการดองเหล้าบ๊วยกินเอง ใช้เวลาประมาณ 6–7 เดือน รสชาติก็ใช้ได้ทีเดียว แต่สูตรยังไม่ตายตัว 55555</li><li>เป็นปีที่เปลี่ยนมุมมองการใช้ชีวิตค่อยข้างเยอะ ซึ่งเป็นดอกผลของการได้เข้าไปคลุกคลีกับวิถีชีวิตแบบบ้านๆนี่แหละ มีความฝันใหม่ๆขึ้นมา เช่น อยากเป็นเกษตรกร อยากเรียนทักษะงานช่างจริงจัง 5555</li><li>มีคนบอกไว้ว่าชีวิตอยู่ได้เพราะความหวัง แต่สังคมนี้เหมือนคอยจะบั่นทอนความหวังของเราให้หมดลงเรื่อย ๆ ด้วยกลไกตามรัฐธรรมนูญฉบับอัปลักษณ์ของคณะรัฐประหาร</li><li>ยังเป็นคนเดิมที่พออะไรมีอิทธิพลกับตัวเองก็จะเทไปหาสิ่งนั้น ใช้ความรู้สึกนำทาง แน่นอนว่าก็ต้องมีเป๋บ้างเป็นธรรมดา แต่ระหว่างทางมันก็ไม่เลวไง 555555</li><li>ปีหน้าเชื่อว่าต้องเจอกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกแน่นอน (เพราะบัญชีที่สอบติดไว้ ถ้ารอบหน้าเรียกก็ถึงคิวตัวเองแล้ว) หวังว่าจะเข้มแข็ง พร้อมชนกับอะไรก็ตามที่จะเจอในปีหน้าเน่อออ</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=839ea233010b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2017]]></title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto/2017-857366442?source=rss-22aea5039101------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/857366442</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nokkhamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 30 Dec 2017 17:41:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-31T16:20:22.122Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ต้นปี — แล้วช่วงสุดท้ายของชีวิตนักศึกษาป.ตรีก็มาถึง ทำไมมันเร็วจังวะ ลงเรียน8ตัว เต็มโควต้าหน่วยกิตที่มหา’ลัยกำหนด ยิ่งท้ายเทอมนี่โคตรหนักหน่วง โคตรหัวหมุน แต่มีกำลังใจในการเรียนเพราะได้เรียนวิชาที่อยากเรียน กับอาจารย์ที่รักและเคารพ เรียนสนุก เรียนกับคุณตั้ง 3 วิชา เลยมีโอกาสได้คุยกันผ่านกิจกรรมในชั้นเรียน แต่พอจบแล้วก็แยกย้ายไม่ได้คุยกันอีกเลย 5555555555555</p><p>เป็นเทอมที่แฮปปี้สุด(และเกรดก็ดีสุดใน8เทอม) เพราะในที่สุดก็ได้ลง Thai Soc เซ็คอ.อรรถจักร์ ที่เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าโหดสัด แล้วสุดท้ายก็ได้เอมา โคตรภูมิใจ อีกวิชาก็คือ Speech Comm ของแมสคอม โคตรหนุก เป็นวิชาที่ท้าทายตัวเองมาเพราะต้องแสดงออกตลอด แล้วสุดท้ายได้คะแนนท็อปเซ็คเว้ยย (แต่ชีวิตจริงก็ยังคุยไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่ดี 5555) ยกความดีความชอบให้พี่ๆที่ไทยพีบีเอสที่สอนตอนไปฝึกงานเลย 55555</p><p>เป็นช่วงที่ได้อยู่กับเพื่อนค่อนข้างเยอะ โต้รุ่งทำงานที่คณะบ้าง เล่นเกมกันโหวกเหวกโวยวายที่คณะยันสว่าง เพื่อนในภาคก็นัดกันไปแฮงค์เอาท์ครั้งแรก ถึงจะไม่ครบแต่ก็โคตรดี 5555555555</p><p>ได้กลับไปค่ายเยาวชนเชียงดาว ไปทำแนวกันไฟ ช่วงนั้นที่ค่ายมีงาน Shambhala พอดี ล้อมลงฟังดนตรี มีฝรั่งโชว์ควงกระบองไฟ เป็นงานที่โคตรชิลล์.</p><p>ได้ไปค่ายของพลเรียน อบรมนักข่าวพลเมืองที่เชียงของ ได้ล่องแม่น้ำโขงครั้งแรกก ไปดูเกาะแก่งที่จีนอยากระเบิดให้เดินเรือขนาดใหญ่ได้ จากที่ได้เลือกศึกษาเรื่องระเบิดแก่งในแม่น้ำโขงตอนปี 3 พอมาเห็นของจริงแล้วยิ่งอิน /ประสบการณ์ช้างเย็ดคือขากลับจากล่องเรือข้ามกลับมาจากฝั่งลาว ได้เรือลำเล็ก นี่นั่งหัวเรือ ไม่มีชูชีพ ขยับหน่อยเรือก็โคลง สาทุบุนที่รอดมาถึงฝั่งไทย 5555555</p><p>วงการข่าวสูญเสีย<a href="https://storylog.co/story/58c2bec2955f4d677a39d8a6">เจ๊ยุ ยุวดี ธัญญศิริ</a> ใจหาย แกเป็นนักข่าวในดวงใจของเราเลยอะ</p><p>เออแล้วงานแห่ไม้ค้ำโพธิ์ที่บ้านปีีนี้ก็กลับไปแห่แบบโบราณคือไม่มีแห่ลำโพงเปิดเพลงเต้นลืมแบบที่ผ่านมา เพราะอยู่ในช่วงไว้อาลัย</p><p>กลางปี/ปลายปี — เรียนจบ กลับมาอยู่บ้านได้ 2 เดือน ก็ได้งานทำใกล้บ้าน ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆเยอะแยะไปหมด โชคดีที่เจอพี่ที่ทำงานที่ดีแทบทุกคน</p><p>ช่วงงานในหลวงภูมิพลก็โคตรเหนื่อย ได้ปลดล็อคสกิลมัดผ้าด้วย</p><p>เออ แล้วสอบท้องถิ่นผ่านเว้ย งงเว่ออ รอขึ้นบัญชีไว้2ปี 5555555</p><p>การเมือง — ปีนี้ขาลงคสช.ชัดเจนมาก ยิ่งลักษณ์ก็หายตัวไปวันที่ศาลจะตัดสินคดี อะไรที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นก็เริ่มจะมีเค้าลางโผล่มาเรื่อยๆ</p><p>หนัง — ได้ดู 10 เรื่อง ซึ่งก็ชอบเกือบทุกเรื่อง พลาดหนังที่อยากดู(ในโรง)ไปหลายเรื่องมาก</p><p>หนังสือ — ได้อ่านแค่ 3 เล่มเล็กๆ แล้วไม่ได้เป็นเรื่องเป็นราวอะไรจริงจังด้วยอะ ส่วนหนังสือที่ซื้อไว้เป็นสิบๆเล่มก็ยังไม่ได้อ่าน TT</p><p>คน — ได้รู้จักคนใหม่ๆ ส่วนคนเก่าๆเพื่อนเก่าๆก็ยังไม่ค่อยได้คุยได้เจอกัน อยากแก้เรื่องนี้มากอะ อยากเก่งเรื่อง Keep in touch กับคนที่เข้ามาในชีวิต</p><p>วิ่ง — ไม่ได้ลงงานวิ่งซักงาน ส่วนซ้อมวิ่งก็ขาดๆหายๆ ยังไม่ทะลุ 10 Km.</p><p>สรุป — เป็นอีกปีที่ค่อนข้างดีเลยแหละ แต่รู้สึกผิดกับตัวเองที่ปีนี้ไม่ค่อยได้ออกจากคอมฟอร์ตโซนอะ ฝากความหวังไว้ที่ปีหน้าแล้วกัน</p><p>31 ธ.ค. 2017 — 0.39</p><p>บ้าน.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=857366442" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2016]]></title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto/2016-c9c63b15dd6c?source=rss-22aea5039101------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c9c63b15dd6c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nokkhamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Dec 2016 17:54:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-25T19:32:04.181Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ต้นปี — ปี 3 เทอม 2 หนักหนาต่อเนื่องจากเทอม 1 เริ่มซ้อมวิ่งอย่างจริงจัง (อือ นี่จริงจังแล้วจริงๆ) เพราะต้องทำวิจัยภาคสนาม ที่โหล่งขอด อ.พร้าว 5 วัน(ช่วงมี.ค.อะ หมอกควันกำลังหนาเลยสัด) ตอนแรกอิดออดไม่อยากไปเพราะพลาดงานเนี๊ยะ วิจิตรศิลป์ มี Jelly Rocket มาเล่นด้วยย ฮือ แต่พอไปอยู่ก็สนุกดี กลางวันเดินรอบหมู่บ้าน กลางคืนมานั่งทำวิจัยกันพร้อมกับเปิดเพลงลืมของ Jelly Rocket โยกให้หายแค้น ถึงเวลานอน(ที่วัด) ก็มีเข้าเวร เพื่อนก็ผัดมาม่ามากินด้วยกัน หมู่บ้านที่กลุ่มเราได้อยู่คือของกินดีมากเว้ย มีร้านน้ำหวานเจ้าประจำด้วย ส่วนวิชาอื่นๆ ก็หนักหนาไม่แพ้กัน ปั่นงานโต้รุ่งที่แท้จริง</p><p>เพิ่งเคยไปงานถาปัตย์กางแปลงครั้งแรก ชอบความถาปัตย์มาก แล้วก็เพิ่งเคยไปโซอี้ซึ่งตลอด 6 ปี ที่เรียนยุพราชฯ ไม่เคยรู้ตรงข้ามโรงเรียนเป็นผับ นึกว่าโซนนั้นมีแค่ร้านเกม เออไปครั้งแรก ชอบมากกก เข้าวอร์มอัพครั้งแรกด้วย คืนเดียวกันกับโซอี้นั่นแหละ พบว่าไม่ชอบ ไม่ถูกจริต แล้วก็ไปสงกรานต์โซอี้ แฮปปี้ มีสไปซี่ที่เป็นร้านต่อหลังโซอี้ปิด ซึ่งก็ไม่ชอบ ร้านดูอับๆไปอะ</p><p>CMU Music Festival เป็นปีที่คนล้นอ่างแก้วสัดๆ วงเคลียร์โคตรพีค งานเลิกตีสาม เพื่อนอยู่ไม่ถึง เหลือตัวคนเดียวต้องเดินกลับหอเว้ย (ไม่เอารถไปเองเพราะคิดว่าเลิกงานแล้วรถจะเยอะ) แล้วหลังดนตรีจบก็เหนื่อย หิวไง ก็ซื้อวุ้นมะพร้าว(ร้านอื่นเก็บของหมดแล้ว) นั่งกินหน้าห้องสมุดสังคม(มืดๆ) แล้วค่อยเดินกลับหอต่อ ย้ำว่าตอนตีสาม แต่ความหิวชนะก็ความกลัว ประสบการณ์ช้างเย็ดสัดๆ</p><p>ช่วงหยุดสงกรานต์ที่บ้านไปเที่ยวกาญจนบรี นีได้หยุดช้าสุดเลยต้องนั่งรถทัวร์ตามไปหา ตอนรถทัวร์พักกินข้าวก็ขึ้นรถผิดคัน(บริษัทเดียวกัน) เพราะนางย้ายที่จอด ตอนนั้นกูจะร้องไห้แล้วอะ ประสบการณ์ช้างเย็ดอีกแล้ว ดีที่มีลุงมาพาไปส่งคันเดิม ไปกาญจน์หน้าร้อน ร้อนสัด ไม่มีความประทับใจ แถมที่เที่ยวแต่ละที่ก็ไกลกันมาก หลับบนรถได้หลายตื่น แต่ไปพักอยู่บนเขา เออหนาวเลยแหละ แลกกับการไม่มีสัญญาณมือถือ มีวายฟายกากๆให้ใช ้</p><p>ส่งท้ายต้นปีด้วยการไปค่ายเยาวชนเชียงดาวครั้งแรก ไปดูสภาพป่าต้นน้ำแม่ปิงที่แบบหื้ม นี่คือป่าต้นน้ำเหรอวะ ไหม้ไปแทบจะหมดแล้วมึงงง กลายเป็นแปลงผักที่ใส่สารเคมีปนเปื้อนตั้งแต่ต้นน้ำไปอีก ได้เจอมนุษย์ร่วมค่ายที่น่ารักกันมากๆ ได้ปั่นจักรยานเที่ยวเชียงดาว แล้วบังเอิญไปเจอไฟป่าจริงๆ แล้วก็ได้ช่วยกันดับด้วยการล้มต้นกล้วยข้างทางไปฟาดๆให้ไฟดับอะ พีคสัดๆ</p><p>กลางปี — ไฟนอลเสร็จ ปิดเทอม กลับมาอยู่บ้าน ตามเรื่องที่ยื่นฝึกงาน แล้วก็ได้กลับไปเชียงดาวอีก ไปปลูกป่ากับแก๊งเชียงดาวจากค่ายที่แล้ว เป็นช่วงต้นหน้าฝนด้วย เชียงดาวเลยเริ่มเขียวฉ่ำแล้ว ดีต่อใจมากกก</p><p>มีงานพระธาตุเจ้าเข้าเวียง เป็นพิธีโบราณที่นานๆจะมี (เกิดมา21ปี ก็เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ)</p><p>ก่อนเปิดเทอม ก่อนไปฝึกงาน ตัดสินใจกัดสีผมเองเว้ย ทำอยู่ 8 รอบ ถึงได้สีที่อยากทำอะ (บลอนด์ๆเกือบขาว ปลายชมพูอ่อนๆ) คนมองรัวๆเลยเว้ย (อำเภอรอบนอก คนไม่ชินงี้) แล้วก็ไปปราณบุรี แวะนอนกรุงเทพคืนนึง ไปกินร้านอาหารจีนแถววังบูรพา ไอ้สัด ไม่ใช่ทาง หมูมาแผ่อยู่บนโต๊ะทั้งตัวเลย กินไม่ลง</p><p>ปลายปี — เปิดเทอม 1 ไปฝึกสหกิจ (คล้ายฝึกงานนั่นแหละ) ฝึกข่าวการเมืองช่องในดวงใจเว้ย สนุกมาก เจอตัวท็อปๆทั้งนั้น เปิดโลกมาก อย่างได้นั่งกินข้าวข้างอ.มีชัยฟังแกคุยกับพี่ๆนักข่าวเรื่องลึกๆงี้อะ พีคปะล่ะ ได้สัมผัสมุมน่ารักๆของทหาร เออ พอได้รู้จัก ก็เข้าใจขึ้น (ก็ยังไม่เห็นด้วยหรือยอมรับแหละ แต่เข้าใจอะ เลยไม่เกลียดเหมือนแต่ก่อน อาจจะมีเคืองๆบ้าง) ได้ตามไปทำข่าวตั้งแต่คืนแรกที่ในหลวงภูมิพลสิ้น ได้ไปสนามหลวงตั้งแต่ช่วงแรกๆ ที่มีงาน ถือโอกาสไหว้จากนอกวังอะแหละ คนเยอะ ไม่สู้กับการต่อแถวเข้าไปไหว้ พี่ๆที่ทำงานก็ดูแลกันดีมาก ดีใจที่ได้เจอ พี่ยังบอกว่าตั้งแต่เจอเด็กฝึกงานมา เราเป็นหนึ่งในสองคนที่พี่เห็นว่าไปทางนี้ได้นะเว้ย (แต่พี่ไม่เชียร์ให้ไป 555555) แล้วฝึกงานนี่ต้องทำวิจัย(แบบเบาๆ)ด้วยเว้ย ชอบงานของตัวเองมาก แม่งเท่(อาจารย์ก็บอกว่าน่าสนใจ มีสิทธิ์ได้รับเลือกเป็นตัวแทนเซ็คชั่น ซึ่งไม่ได้ — ก็ดีแล้ว ไม่อยากพรีเซ็นท์555) แต่ก็แก้แล้วแก้อีก แก้จนนาทีสุดท้ายกว่าจะลงตัว 55555</p><p>อยู่กรุงเทพสี่เดือนเต็ม(ก่อนหน้านี้ถ้ามาก็อยู่วันสองวัน) ชอบความสะดวกในการเดินทาง (ถึงรถจะติดสัดๆแต่ก็มีทางเลือกเยอะกว่าเชียงใหม่) ได้ไปชุมชนป้อมมหากาฬตอนมีปัญหากทม.รื้อบ้าน ได้ไปงานรำลึก40ปี 6ตุลา ทั้งที่จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ได้ไปท่าพระจันทร์สองรอบแล้วพบว่าอินกับบรรยากาศริมน้ำเจ้าพระยามาก เลยอดไม่ได้ที่จะนึกเสียดายที่สละสิทธิ์ธรรมศาสตร์(แต่ถึงมึงไม่สละสิทธิ์ มึงก็ได้ไปเรียนรังสิตนู่นอิเด๋อ555) ได้ลงวิ่งงานแรกด้วยเว้ยย 5 กิโลเบาๆ เป็นการเริ่มต้นที่ดี ได้ฝึกนั่งรถเมล์กรุงเทพ ที่ขึ้นผิดสายบ้าง หรือหาป้ายไม่เจอเลยต้องขึ้นแท็กซี่แทน ขอบคุณเทคโนโลยีแมพต่างๆ แอพสายรถเมล์ต่างๆ และยังมีอีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป</p><p>ฝึกงานเสร็จยังไม่กลับเชียงใหม่นั่งรถไปหาพี่แถวๆแหลมแม่พิมพ์ ระยอง ไปสายตะวันออกครั้งแรก คนเดียวด้วยย ตอนนั้นก็ไปปั่นอีวิจัยนั่นแหละ ไม่ได้เล่นน้ำทะเลโว้ยย อีกอาทิตย์นึงก็ไปเกาะสีชัง ข้ามเกาะครั้งแรก ก่อนไปก็ดันไปเจอข่าวเรือชนเกาะสีชังชนกันเมื่อหลายปีก่อน อีเวร คนในเรือนั่งกันชิวมาก นี่ถือเสื้อชูชีพแน่นเลย กลัว บนเกาะก็แว้นเที่ยว ทางไม่โหดมาก เป็นเกาะเล็กๆน่ารัก แต่ก็ไม่ได้ลงเล่นน้ำทะเลอีกแล้วโว้ยยย 55555 เจอประสบการณ์ช้างเย็ดตอนแว้นกะไปรับลมท่าเรือตอนกลางคืน แล้วผ่านกลุ่มวัยรุ่นชายหญิงประมาณสามสิบคนตรงทางเข้าท่าเรืออะ อิเปรต น่ากลัวสัด ไม่กล้าแว้นกลับออกไป แล้วก็มีรถตำรวจมาสลายการชุมนุม เลยอาศัยจังหวะนั่นรีบออกมา สรุปปี้นีไปทะเลตั้งสามที่ แต่ได้ลงเล่นแค่ที่เดียวคือปราณบุรี 55555</p><p>การเมือง — คสช.ยังอยู่ ร่างรธน.ฉบับมีชัยผ่านประชามติ ส่วนกฎหมายลูก กรธ.ก็ตีกับกกต.อยู่</p><p>บ้าน — มีหลายเรื่องได้คุยกันกว่าเดิม เข้าใจกันขึ้น ขอบคุณที่เป็นผู้สนับสนุนหลักในความดื้อของเรา</p><p>เพื่อน — ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น สนิทกันมากขึ้น คนอื่นอาจจะทะเลาะกันแต่นี่ลอยตัวอาจจะเพราะไม่ค่อยยุ่งมั้ง 5555</p><p>สุขภาพ — เป็นคนโชคดีเรื่องนี้มั้ง ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรเท่าไหร่นอกจากภูมิแพ้ที่วันดีคืนดีก็จะคัน มีผื่นขึ้น แต่ก็ไม่ได้หนักหนา แล้วก็ตรวจน้ำตาลในเลือดแล้วยังห่างไกลจากโรคเบาหวาน</p><p>บิงซู — เจอกันบ่อยมากกก กลับมาเชียงใหม่แล้วคงคิดถึงแย่ (เชียงใหม่ยังไม่มีอาฟเตอร์ยูกับโฮลี่ 55555)</p><p>หนัง — เหมือนจะได้เข้าโรงหนังน้อยลง อาจจะเพราะไม่ค่อยมีเวลา</p><p>หนังสือ — ได้อ่านไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต หนังสือรางวัลซีไรต์2558 อินมาก รักมาก ล่าสุดกำลังทำเป็นหนัง ช่วงไปฝึกงาน ระหว่างรอทำข่าวอ่าน 1984 กับ ปีศาจจบไป ยังเหลือดองไว้อีกเยอะ (1984 นี่อ่านตั้งแต่เทอม1 ลากยาวมา555)</p><p>สรุป — เป็นปีที่สนุกมากกกกกกกก เรียนหนัก ได้เดินทางเยอะ ได้เข้าไปสัมผัสองค์กรที่ปลื้ม ได้เปิดโลก ได้ทำอะไรที่ไม่เคยเยอะแยะ และก็ยังไม่ได้พัฒนาสกิลอื่นอีกเยอะแยะ ส่วนเรื่องที่กังวลว่าจะไม่จบทัน4ปี ก็ไม่น่าห่วงแล้ว เพราะเก็บครบแล้ว เทอมหน้าก็ไม่มีปัญหาเรื่องตัวที่เหลือเวลาจะชน ตารางลงตัวแล้ว เหลือแค่เรียนให้รอด 555555</p><p>ขอบคุณตัวเองทุกครั้งที่กล้าออกจากคอมฟอร์ตโซน</p><p>หวังว่าปีหน้าจะเจออะไรสนุก ๆ ดี ๆ ใหม่ ๆ กว่านี้ ได้พัฒนาสกิลเสริมอื่น ๆ เยอะ ๆ (ปีหน้าก็จะเรียนจบแล้วนี่หว่า โอยยย)</p><p>สู้ ๆ ดูแลตัวเองด้วยประคับประคองร่างกายให้ดี ๆ มีสติให้มาก</p><p>ด้วยรักและหลังขดหลังแข็งจากการนั่งพิมพ์</p><p>27 ธ.ค. 59 0.50 น.</p><p>บ้าน</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c9c63b15dd6c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2015]]></title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto/2015-6fb396e7ccdf?source=rss-22aea5039101------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6fb396e7ccdf</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nokkhamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Dec 2015 17:13:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-26T14:50:09.424Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เป็นการเขียนที่นึกอะไรออกก็เขียน ตอนแรกลังเลอยู่ว่าจะเขียนดีมั้ยเพราะไม่แน่ใจว่าจะเขียนได้ครบถ้วนไหมแต่ก็ตัดสินใจเขียนเพราะเรื่องค่ายนี่แหละ ปีนี้อยู่กับค่ายถึง3ค่ายเชียว</p><p>ค่ายทำโป่งช้าง ของคณะสัตวแพทศาสตร์ ได้ไปฝั่งแม่เหียะครั้งแรก คืนแรกนอนดูดาวบนดาดฟ้ามีสตาฟเล่นดนตรีให้ฟัง โอยย ฟินมาก ไปทำโป่งที่ศูนย์รักษาพันธุ์สัตว์ป่าดอยผาตั้ง นอนที่ศูนย์บริบาลช้างปางหละ อากาศดีมากก เออ ประทับใจสตาฟค่ายด้วย อิอิ</p><p>ค่ายเยาวชนรัฐศาสตร์รักประชาธิปไตย ของคณะเราเอง ได้กลับมาทำอีกหลังจากที่ปีก่อนติดธุระ ไม่ได้มาทำ มึนๆงงๆบ้าง แต่ด้วยทีมงานปี1ฝ่ายเราที่สตรองมากๆทำให้ลุล่วงไปได้ น่ารักมาก เป็นสตาฟเองก็เหนื่อยอยู่แล้ว</p><p>ค่ายเรียนรู้ชุมชนสู่การเปลี่ยนแปลงตนเองและสังคม ของกลุ่มพลเรียน ค่ายสิ้นปีที่เราเลือกไปเชียงดาว เพราะหลงรักเชียงดาวอยู่แล้ว ได้ไปหมู่บ้านคะฉิ่น ทำให้ได้มีโอกาสทบทวนความคิดของตัวเองเกี่ยวกับกลุ่มชาติพันธุ ์เปลี่ยนมุมมองไปในทางที่ดีขึ้นกว่าเดิมมากๆ ได้เจอเพื่อนร่วมค่ายจากทุกภาคเลย ดีๆๆ</p><p>ได้ไปติ่ง Tattoo Colour กับ จีนกษิดิษ ที่พีคคือได้ติ่งปาล์มมี่ครั้งแรกที่งานแสงโสม พีคมากกกกกกกก เต้นมันสุด เพลงช้าก็โศกสุด ปาล์มมี่คือที่สุดเลยอะ เออแล้วก็เป็นปีที่ Sqweez Animal ไม่มีพี่สิงห์อีกแล้ว TT</p><p>เพิ่งเคยไปงาน NAP ด้วย ก็ดี ชอบไปหมด แต่ของแพงจังเลยยยย ไอติมบานอฟฟี่คือดีมากกก</p><p>ได้ดูหนังเยอะขึ้นแหละ ไม่มีเรื่องไหนที่ดูแล้วไม่ชอบเลยมั้ง GTHยุบค่าย เสียดายอะ แต่คนทำหนังก็ไม่ได้หายไปไหน ละครที่พีคสัดๆก็สุดแค้นแสนรัก รักมากเรื่องนี้</p><p>เรียนก็หนักมาก งานเยอะมาก พีคสัดๆ</p><p>ได้ไปนอนดูดาวที่อ่างแก้วตั้ง 2 ครั้ง ครั้งแรกไปดูคนเดียว(แต่มีคนอื่นๆด้วย)อยู่จนถึงเช้าเลย เห็น10ดวง ครั้งสองฝนดาวตกคนคู่เจมินิดส์ เห็นเยอะมากกกก ดี</p><p>เป็นปีที่โดน 112 กันรัวๆมาก ไหนจะเรื่องอุทยานราชภักดิ์อีก</p><p>สุดท้ายปีนี้ก็ยังไม่มีเลือกตั้ง อยู่กับคณะรัฐประหารข้ามปีเป็นปีที่ 2</p><p>โดยรวมน่าจะเป็นปีที่ดีขึ้นแหละ หวังว่าปีต่อไปก็จะดีขึ้นเรื่อย ๆ ถึงจะหวั่นใจอยู่ลึกว่าจะต้องยากแน่ๆ เพราะจะขึ้นปี4แล้ว จะไปฝึกงานแล้วด้วย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6fb396e7ccdf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เอเลี่ยน]]></title>
            <link>https://medium.com/@poomipatto/%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99-6694be002ebe?source=rss-22aea5039101------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6694be002ebe</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nokkhamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Nov 2015 15:18:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-05T15:34:25.895Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>เอเลี่ยนตัวนึง ก็ยังเป็นเอเลี่ยนอยู่ แต่เอเลี่ยนอีกตัวนึง แม่งกลายเป็นมนุษย์ไปแล้ว. <a href="https://twitter.com/hashtag/hormonestheseries3?src=hash">#hormonestheseries3</a></blockquote><p>หลังจากดู Hormones 3 Ep.5 จบ ไปเจอทวีตนี้ของพี่ปิง ผู้กำกับ ซึ่งก็มาจากไดอะล็อกหนึ่งของตัวละครที่ชื่อว่า ‘เจน’ นั่นแหละ</p><p>การได้เจอเอเลี่ยน(ที่คิดว่า)เหมือนกัน ในโลกที่ไม่ค่อยคุ้นเคย มันเป็นความอุ่นใจเดียวที่มีเลยนะ</p><p>แต่พอเอเลี่ยนอีกตัวเริ่มที่จะคุ้นเคยกับโลก คุ้นเคยกับมนุษย์ ความเข้าใจในการสื่อสารระหว่างเอเลี่ยนด้วยกันก็ลดน้อยลง จนเอเลี่ยนตัวนั้นค่อยๆห่างออกไป และกลายเป็นมนุษย์ในที่สุด</p><p>อาจจะรู้สึกว่าความอุ่นใจหายไปบ้าง แต่ก็นั่นแหละ ถ้าจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็น(เหมือน)มนุษย์ เอเลี่ยนตัวที่เหลือคงเลือกที่จะมีความสุขกับการเป็นเอเลี่ยนอย่างเดิมน่าจะดีกว่า</p><p>และด้วยความกว้างใหญ่ไพศาลของจักรวาลนี้เอง ที่ทำให้เอเลี่ยนตัวที่เหลือยังเชื่อว่ายังมีเอเลี่ยนอีกหลายตัวที่หลงมาอยู่บนโลกนี้</p><p>คงจะมีโอกาสได้พบกันซักวันแหละ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6694be002ebe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>