<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Rabia Açıkyörük on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Rabia Açıkyörük on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@racikyoruk?source=rss-412fc853a14e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*GPZZoipcV6GM7SxR7JbVJg.jpeg</url>
            <title>Stories by Rabia Açıkyörük on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@racikyoruk?source=rss-412fc853a14e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 06:43:52 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@racikyoruk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Naber? (İş, oluş, eylem barındırmaz!)]]></title>
            <link>https://medium.com/@racikyoruk/naber-i%CC%87%C5%9F-olu%C5%9F-eylem-bar%C4%B1nd%C4%B1rmaz-4d37f778afe5?source=rss-412fc853a14e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4d37f778afe5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rabia Açıkyörük]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Feb 2019 19:29:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-02-07T19:29:37.675Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Naber? (İş, oluş, eylem barındırmaz!)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4d37f778afe5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Geçen gün çok sevdiğim bir dostumdan aldığım mesajın ilk cümlesini okuyunca coşku, irkilti, hüzün…]]></title>
            <link>https://medium.com/@racikyoruk/ge%C3%A7en-g%C3%BCn-%C3%A7ok-sevdi%C4%9Fim-bir-dostumdan-ald%C4%B1%C4%9F%C4%B1m-mesaj%C4%B1n-ilk-c%C3%BCmlesini-okuyunca-co%C5%9Fku-ikili-h%C3%BCz%C3%BCn-ve-b65f2a0caf3c?source=rss-412fc853a14e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b65f2a0caf3c</guid>
            <category><![CDATA[aşk]]></category>
            <category><![CDATA[hasret]]></category>
            <category><![CDATA[özlem]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rabia Açıkyörük]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Jun 2018 00:17:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-22T00:31:14.023Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Geçen gün çok sevdiğim bir dostumdan aldığım mesajın ilk cümlesini okuyunca coşku, irkilti, hüzün ve özlem gibi duyguları belki de en karmaşık halleriyle yaşadım ruhumda.</p><p>Cümle şöyle : “Hiç kimse özlemiyorsa da özlemin güzel olduğu bir yerdir burası. ” taşı gediğine koyma diye buna derler herhalde. Yaklaşık bir aydır üzerinde hassasiyetle titrediğim , manasını ve yaşayabilme tarzını ruhumda hissettiğim ve bundan dolayı da yazmayı planladığım, hatta ilk paragrafını çoktan yazdığım bir mevzuya ne güzel açıklık getiriyordu bu cümle.</p><p>İnsanın mısralarda ve satır aralarında kendisini bulması ve sezmesi geçici de olsa güzel bir tat. “Tam da beni tanımlıyor”lar önceki yaşayanların yaşadıklarıyla şimdikilerin paralellik göstermesinden ibaret değil midir zaten.</p><p>Ne olursa ve nerede ne pahasına olursa olsun böyle geliştirisel ve hayata anlam kazandırıcı duyguları, özlerini muhafaza etmek koşulu ile yaşamak ve yaşatmak gerek. Yarın duygusuz kalmamak ve duygulardan anlamıyor olmamak için…</p><p>Evet, gönül hazinesinin ağzı sonuna kadar açılabilseydi ve içindekiler dile gelip kaleme boyun eğdirebilselerdi, durum muhakkak daha farklı olacaktı ancak “hiç yoktan iyidir” düşüncesiyle yalpalanmalarla beraber elde olanla yetinmekte güzel sayılır.</p><p>Özlemi dile getirmek ateşle ateşte yürümek kadar zordur. Hasreti kelimelerin dar ve sıkıcı kırışıklıklarına serpiştirmek, duygu yoğunluğu içerisindeki insanlara sıkıcı gelmiyor mu zannediyorsunuz? Özlemi doya doya yaşamak varken, onu dar sokaklarda aramak ve onu yanlış sokaklara sürüklemek beni de zor durumda bırakıyor. Dile gelmez ki her zaman içteki kaynamalar. Gelse de geçtiği yollardaki soğukluklardan ötürü, ılık olarak yansır dış ve düş dünyamıza.</p><p>Özlem, mest eden bir his, yok eden bir düşünüş , bitmeyen bir seziş ve serzeniş, yakıcı bir ateş ve küle çeviren bir kor yüreklerde. Devamlı atak durumdaki bu duygu ile tanışma şerefine nail olmayanların, bir yanlarının hep eksik kalacağını düşünüyorum. Öyle ki neresinde acı çekeceğini, neresinde hüzünlenip neresinde ağlayacağını ve neyine nasıl sevineceğini bilemeyeceğin bir ateştir o. Kaburgaları kırılmış hasret desek olur mu acaba? Kim ne derse desin, adına ne dersek diyelim, o yaşanılarak öğrenilebilecek bir duygudur. Zira ateş düştüğü yeri yakar.</p><p>İnsanın dilinin tutulduğu, gönlünde sevinç, acı ve keder karışımı duyguların inlettiği ve şiddetli bir şekilde duyumsamak, yaşamak ve koklamak istediği anların belirtisinden yahut yakalanmasından ibarettir özlem.</p><p>Böyle zamanlarda gözlerin önünde tüllenen manzaralardan kaçamaz ve bardaktan boşanırcasına derin ve içten dökülürse gözyaşları, belki o zaman biraz rahatlar insan.</p><p>Gerçekliğine inanılıyorsa, özlenen ile zaman ve mekan olarak mesafe olsa da, kurtulmak da istemez insan bu acımsı ve yürek yakan rüyadan.</p><p>Özlemi asıl ruhta yaşamak gerek, darmadağın bir hal içerisinde ve daha tam dağılmamışken.</p><p>Ya da onu ruhlarında yaşayanların ruhlarında aramak gerek. Selahaddin`in Kudüs`ü ruhunda nasıl başkalaştırdığına, Fatih `in İstanbul `u içinde nasıl yaşattığına bakmak gibi. Oralarda aramalı bir de onu, damla damla..</p><p>Tarihe iz düşürenlerin de geçtikleri yolları özlemle ince ince işledikleri görülecektir aslında.</p><p>Tek taraflı görülse de bazen aşk gibi bir yürekte yaşasa da çoğu zaman paylaşılmasa da yaşatılamasa da bir başka yürekte özlem yine güzeldir. Özlenen özlemiyorsa da…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b65f2a0caf3c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Anlamak masraflı iştir ; Emek ister, gayret ister, samimiyet ister.]]></title>
            <link>https://medium.com/@racikyoruk/anlamak-masrafl%C4%B1-i%C5%9Ftir-emek-ister-gayet-ister-samimiyet-ister-a7e7255f2c37?source=rss-412fc853a14e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a7e7255f2c37</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rabia Açıkyörük]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Jun 2018 00:30:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-16T21:53:59.987Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>“Anlamak masraflı iştir ; Emek ister, gayret ister, samimiyet ister. Yanlış anlamak kolaydır oysa. Biraz kötü niyet, birazda yetersizlik kâfidir. “ diyerek durumu özetlemiş aslında Sezai Karakoç</h4><p>Son zamanlarda beni en çok yıpratan şey bu oldu sanırım. Her türlü dili kullanmanıza ve her türlü kanıtı sunmanıza rağmen çoğu insan neden söylediklerinizi anlamaya, aktardıklarınızı görmeye yanaşmaz? Aslında bunun çok basit bir açıklaması var:</p><p>Anlamak işine gelmez!</p><p>Anlarsa, çözüm üretmesi ve değişmesi gerekir.</p><p>Anlarsa, konu ile ilgili kendini kötü hissedebilir.</p><p>Anlarsa, ilişkideki pozisyonu veya savunduğu düşünceyle ilgili pozisyonu değişebilir.</p><p>Anladığını göstermek, ihtiyaçla yada sorunla yüzleşmeyi doğurur. Çoğu insan bu yüzleşmeyle hazır olmadığı, bu ihtiyacları mantıklı bulmadığı veya gideremeyeceğini düşündüğü için anlamak istemez. Yada anlaşılmadığınızı düşünüp aynı olayı defalarcarca açıklamaya odaklanırsınız. Sadece anlaşlamamaya değil, karşıdakinin sizi anlamasının ona neden zor gelebileceğini de bulmaya çalışın ;sizi anlarsa, kendisini yetersiz mi hisseder? Değersiz mi? Yoksa sorumlu mu?</p><p>Anlaşılmak keyifli bir duygudur aslında. Duygudaşlık ve fikirdaşlık yaratır. İnsanı birbirine ısındırır , yakınlaştırır. İnsan anlaşıldığı kişileri daha çok arar, yanında olmak ister, çekici bulur</p><p>Anlamak ile ilgili direncimizle yüzleşmeli ve anlaşılmanın onaylanmak olmadığını, anlaşılmak için ikna etmeye başvurmadan doğal bir süreç içinde bu durumun oluşmasını zorda olsa kabul etmeliyiz</p><p>Mutlu iletişim ve sağlıklı ilişkiler için anlaşılmak temel unsurdur.Rabbim hiç duymayan birine kendini anlatıp ondan anlayış beklicek kadar kimseyi çaresiz, darda bırakmasın (Amin) Bu mübarek Ramazan Bayramı sabahı bütün bunları açıklamaya gerek var mıydı bilemedim ama dedim ya son zamanlarda bu konudan yana çok muzdaribim umarım kendimi iyi ifade edebilmişimdir. Sevgiyle kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a7e7255f2c37" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bugün hayatımla ilgili yeni kararlar aldım ve yeni bir ben inşa etmek için burdayım.]]></title>
            <link>https://medium.com/@racikyoruk/bug%C3%BCn-hayat%C4%B1mla-ilgili-yeni-kararlar-ald%C4%B1m-ve-yeni-bir-ben-in%C5%9Fa-etmek-i%C3%A7in-burday%C4%B1m-2f98de9a0f69?source=rss-412fc853a14e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2f98de9a0f69</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rabia Açıkyörük]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 13 Jun 2018 23:48:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-13T23:48:51.769Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bugün hayatımla ilgili yeni kararlar aldım ve yeni bir ben inşa etmek için burdayım. Umarım gelecek yaşamımı sağlam temeller üzerine inşa etmeyi başarabilirim. Şimdiden desteklerini benden esirgemeyen öncelikle kendime ve tüm sevenlerime teşekkürü bir borç bilirim. Canım kendim, seviyorum kendimi. Kırılgan, alıngan, naif, kaprisli oluşumu bile seviyorum bazen🤦🏻 Buraya düzenli periyotlarla yazmayı düşünüyorum. İlerde yüzümü güldürecek ufacık anılar biriktiririm belki. Sizlerede sıcacık bir sohbet belki umut ışığı olurum kim bilir 🤷😊</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2f98de9a0f69" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>