<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Rinrada TK on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Rinrada TK on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@rinnnnj?source=rss-286ef670a696------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*fuehIp-G5q5vRXwq4ZCEvA.jpeg</url>
            <title>Stories by Rinrada TK on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@rinnnnj?source=rss-286ef670a696------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 08:30:21 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@rinnnnj/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[รีวิวโครงการ SYEP(Specialized Youth Exchange Program) ประจำปี 2568 Part 2]]></title>
            <link>https://medium.com/@rinnnnj/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-syep-specialized-youth-exchange-program-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2568-part-2-33350f83afc3?source=rss-286ef670a696------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/33350f83afc3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rinrada TK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Apr 2025 11:43:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-19T11:43:40.765Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีค่าา มาต่อกันในส่วนของการรีวิวโครงการแลกเปลี่ยนเยาวชนเฉพาะด้าน (Specialized Youth Exchange Program) Part 2</p><p>สำหรับใครที่ยังไม่เคยอ่าน &gt;&gt; <a href="https://medium.com/@rinnnnj/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-syep-specialized-youth-exchange-program-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2568-a989e0156404">Part 1</a></p><blockquote>Part 2 คืออะไร มีอะไรให้ทำต่อด้วยหรอ!?</blockquote><p>ด้วยความที่โครงการนี้เป็นโครงการระยะยาวประมาณ 3 เดือน Part 1 จะเป็นช่วงที่เยาวชนญี่ปุ่นมาไทย ส่วน Part 2 คือช่วงที่เยาวชนไทยต้องไปญี่ปุ่นค่ะ</p><p>หลังจากจบกิจกรรมที่ไทย เรากับทีมก็ยังต้องทำโปรเจคต่อ โดยทีมไทยก็จะหาข้อมูลในกทม. ส่วนทีมญี่ปุ่นก็จะหาข้อมูลในฟุกุโอกะ พวกเราจะคอยอัพเดทข้อมูลและ Brainstorm กันทางออนไลน์เป็นหลัก ในการประชุมแต่ละครั้งก็จะมี Mentor คอยดูแลตลอดโครงการ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xi4-QP12S1cEqYhlxEzmMg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vuukLcJLDE5x4lUBstZXuA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PGBYLs099GMi794-zslo7g.jpeg" /><figcaption>Field Research ใน กทม.</figcaption></figure><blockquote>Time in Fukuokaaaaa</blockquote><p>ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย บินไปฟุกุโอกะ! โดยค่าตั๋วเครื่องบิน ที่พัก อาหารมื้อหลัก ทางโครงการออกให้ 100% ค่าา ที่ต้องเตรียมไปก็มีแค่ Pocket money ส่วนตัว (แอบกระซิบว่าอาหารอร่อยทุกมื้อ บุฟเฟต์ซูชิและซาซิมิคือละลายในปาก)</p><p>สองวันแรกที่ฟุกุโอกะ จะเป็นช่วงที่เราเข้าเยี่ยมศาลากลางจังหวัด, สภาจังหวัด, และสถานกงสุลใหญ่ เป็นโอกาสที่ดีมากๆที่ได้ฟังเรื่องราวและปัญหาในเมืองจากประธานสภาและกงสุลใหญ่ฯ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gm5vHVyciTXsBFq5hSf5dQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Jka2T26s8FXRMYb4OKDhQA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8JDI-cE5HkxCe3do6B6G8g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8rgsY_lhGIghVioFyzaeag.jpeg" /></figure><p>หลังจากนั้น ก็จะเป็นการดูงานจากบริษัท <strong>Borderless Japan</strong> เป็นบริษัทที่รวมกลุ่มผู้ประกอบการเพื่อสังคมที่แก้ไขปัญหาผ่านทางธุรกิจเพื่อสังคม ซึ่งจะมีพี่ๆจากบริษัทมานำเสนอโปรเจคที่สำเร็จและ Ongoing อยู่ เช่น Leather Business for Bangladesh ที่ช่วยแก้ปัญหาความยากจนและโอกาสทางการงานของกลุ่มยากไร้ในประเทศบังกลาเทศ และยังมี Session ที่ คุณ Kazunari Taguchi — CEO ของ Borderless มานั่งคุยและเปิดโอกาสให้เราได้ถามคำถาม เรื่องราวและมุมมองของคุณทากุจิเปิดโลกให้กับเรามากๆเลยค่ะ เป็นคนที่สุดยอดมากก หนึ่งในคำตอบของคุณทากุจิที่เราอยากเอามาแชร์คือ “การทำธุรกิจเพื่อสังคมให้กับหลายๆปัญหา มันต้องมีทั้งโปรเจคที่สำเร็จและล้มเหลว มีโปรเจคที่ผมขาดทุนไป 300ล้านเยน แต่เพราะ<strong>ผมทำสิ่งที่อยากทำ ไม่ได้ทำเพราะเงิน ต่อให้ไม่ได้เงิน ผมก็ยังอยากทำอยู่ดี</strong>” ซึ่งในปัจจุบันโปรเจคที่ขาดทุนในตอนนั้นก็กลับมาได้กำไรแล้ว โอโหหห อย่างเท่เลยค่ะคุณทากุจิ T-T</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6F9qRSm7u6E7jp7LVzhAgA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FiUK_kVWyOacVfTQzF4OtA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*q6OpqwOE3TPRgTfuRtgwoA.jpeg" /></figure><blockquote>Pitch Day</blockquote><p>รินกับเพื่อนในทีมเครียดมากกกก เพราะเวลาที่มีน้อย แถมพวกเรายังเปลี่ยน Business Model และ Target หมดเลย ด้วยความที่เป็น Social Business ธุรกิจที่คนก็ต้องช่วย กำไรก็ต้องมี เรากับเพื่อนคือเจอทางตันหลายรอบมาก คิดไปคิดมา อ่าว ติด อ่าว ตรงนี้ไปต่อไม่ได้ แต่พวกเราไม่ยอมแพ้และตั้งใจคิดกันมากๆจนสุดท้ายก็ได้ไอเดีย TT Park เพื่อแก้ไขปัญหาหาบเร่แผงลอยของกรุงเทพมหานคร โดยนำอาหารสตรีทฟู้ดริมทางของไทยที่ขึ้นชื่อมาเพิ่มมูลค่าผ่านการเทรนนิ่ง จัดระเบียบพื้นที่การขาย และวางแผนระยะยาวเป็น Cloud Kitchen (ครัวสำหรับทำอาหารและจัดส่งอาหารผ่านแพลตฟอร์มเดลิเวอรี่) เพื่อรองรับปริมาณการขายอาหารในพื้นที่ที่จำกัดและตอบโจทย์กลุ่มลูกค้าออนไลน์ เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากๆที่ได้ตั้งใจคิดกับเพื่อนในทีมที่มี Passion คล้ายๆกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qFRsZWZT0Uvp4vHVbdE6nA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*4Io5P2rMABgkPHlS7zBU3w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lS2VcUaPOF4h0Fe1rJCWbw.jpeg" /></figure><blockquote>Free Day</blockquote><p>พอทำงานเสร็จก็ต้องไปเที่ยวววว แต่จริงๆก็แอบไปเที่ยวกันมาก่อนแล้วนิดหน่อย555 เพราะเพื่อนๆญี่ปุ่นแอบเซอร์ไพรส์คนไทย พาไปนั่งเรือชมเมืองฟุกุโอกะ แถมยังทำพวงกุญแจให้ด้วย น่ารักมากกกก ส่วน Free Day ทางโครงการก็จะพาไป ดาไซฟุ, พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติคิวชู, สวนสาธารณะโอโฮริ และจบด้วยไป Shopping ที่ Canal City Hakata</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hw1ZhFzYFM4aBHB3N_YxCw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HYqdH5BzlyspJ83hy9Gtug.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QQ_SPB_YWkvocopjeJR7zw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*VkDprizQwQGkTFhs0fcZ7A.jpeg" /></figure><p>ขอขอบคุณทางกทม.และฟุกุโอกะอีกครั้ง ที่จัดโครงการแลกเปลี่ยนเยาวชนขึ้นมา เป็นโครงการที่สร้างโอกาสให้เราได้เจอเพื่อนและ Mentor ที่สุดยอดมากๆ รินดีใจที่ใช้เวลาร่วมกับทุกคนนน สุดท้ายนี้ก็เชียร์ให้ทุกคนมาสมัคร SYEP ในปีต่อๆไปนะคะ &gt;&lt;</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=33350f83afc3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รีวิวโครงการ SYEP(Specialized Youth Exchange Program) ประจำปี 2568]]></title>
            <link>https://medium.com/@rinnnnj/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-syep-specialized-youth-exchange-program-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2568-a989e0156404?source=rss-286ef670a696------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a989e0156404</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rinrada TK]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 31 Jan 2025 09:45:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-17T05:54:27.310Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>รีวิวโครงการ SYEP(Specialized Youth Exchange Program) ประจำปี 2568 Part 1</h3><p>สวัสดีค่าา บทความนี้จะเป็นการรีวิวโครงการแลกเปลี่ยนเยาวชนเฉพาะด้าน (Specialized Youth Exchange Program) ตามนโยบายของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและผู้ว่าราชการจังหวัดฟูกูโอกะ ซึ่งปีนี้โครงการมาในหัวข้อ Business Model เพื่อตอบโจทย์เมือง</p><blockquote><strong>โครงการนี้คืออะไร เข้าร่วมได้อย่างไร</strong></blockquote><p>โครงการนี้เป็นโครงการของกทม.ร่วมมือกับฟูกูโอกะ ซึ่งภายในโครงการก็จะมีเยาวชนของกรุงเทพและฟูกูโอกะที่ถูกคัดเลือกมาทำงานร่วมกันตาม Theme ในแต่ละปี ซึ่งจะแตกต่างกันออกไป</p><p>การสมัครเข้าร่วมโครงการ ทุกคนสามารถรอติดตามได้ที่ เพจ <a href="https://www.facebook.com/bangkokiad">Facebook</a> หรือ เว็บไซต์ของสำนักงานการต่างประเทศกรุงเทพมหานครนะคะ การรับคัดเลือกจะมีการสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZyY3TbPWZAS_yYuxfqGdxg.jpeg" /></figure><blockquote><strong>ได้อะไรจากการเข้าร่วมโครงการ</strong></blockquote><p>ได้ความรู้ + ได้เพื่อนใหม่ + ได้ไปญี่ปุ่น</p><p>ขอสปอยว่า Agenda ของโครงการแน่นมากๆ ช่วงสองวันแรกจะเป็นการเดินทางสำรวจกทม. และไปดูงานตามบริษัทต่างๆ เช่น Qualy, Distar Fresh, GEPP Sa-Ard, และ Scholar of sustenance foundation ซึ่งเราก็จะได้มีโอกาสฟังเรื่องราวของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จแถมยังช่วยเหลือสังคมได้อีก เปิดโลกมากๆเลยค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dYPb60e7PupRPkTtta3goQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kVIV3JBsDUPVQUnzlpYFiA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZFxjSMk7MhKF-yh-sqoc2Q.jpeg" /><figcaption>สำรวจกทมตั้งแต่เที่ยงจนเย็น (เดาออกไหมคะว่าคนไหนคนไทยบ้าง555)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IUExJMsxZ4Em0Yp7bQKYDQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MmNu9y0i5DsXrLbpbqidZA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EqeK6vIDiks2PWqDjPsxmw.jpeg" /><figcaption>ดูงานนอกสถานที่ตามบริษัทต่างๆ (Qualy, Distar Fresh, GEPP Sa-Ard, และ Scholar of sustenance foundation)</figcaption></figure><p>ส่วนอีก 2 วันที่เหลือจะเป็นวันที่เราต้องมาเรียนและเข้าร่วม Workshop กับ รองศาสตราจารย์ ดร.ดนุวศิน เจริญ ซึ่งเนื้อหาก็จะค่อนข้างเยอะเมื่อเทียบกับเวลาในการสอน เราได้เรียนเกี่ยวกับ Design thinking, Business Model Canvas, และ Value Proposition Canvas ซึ่งระหว่างการสอนก็จะมีการสอดแทรกกิจกรรมต่างๆที่ทำให้ผู้เรียนอย่างเรามีส่วนร่วม ถึงเนื้อหาที่เรียนจะเยอะ แต่อาจารย์ก็สอนได้สนุกมากๆค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TGpu3TZSK6wms8nNzZmsZA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Lu8jy9BmU4hOl5n8CX3IGg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*alfBfMwAY8ymRQ40dDyDqw.jpeg" /></figure><blockquote><strong>กระบวนการในการทำโมเดลธุรกิจ</strong></blockquote><p>หลังจากที่เรียนเสร็จเราก็จะใช้กระบวนการในการทำโมเดลธุรกิจที่เรียนมาสร้างไอเดียธุรกิจกับเพื่อนๆในทีม โดยเราจะเริ่มตั้งแต่การ Empathy เข้าใจปัญหา เข้าใจความรู้สึก ก่อนที่จะเริ่ม Brainstorm ไอเดียกับเพื่อนๆในทีม จนไปถึงการคิด Solution และสร้าง Prototype ด้วยกระดาษและเลโก้ ซึ่งเราจะนำ First Prototype ที่เราคิดได้ไปนำเสนอให้กับเพื่อนๆกลุ่มอื่น เพื่อรับ Feedback แล้วนำไปใช้พัฒนา Prototype ต่อ เพื่อนำเสนอกับบุคลากรของกทม.ในวันสุดท้ายของโครงการ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gH5KcEvsiJFVGIrvs1rvEw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xZOD_vaVmw2FAYyr1NHzyg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZjF3QEdLemaYeG94UUhv7A.jpeg" /></figure><blockquote><strong>Our solution! โมเดลธุรกิจของทีมเรา</strong></blockquote><p>กลุ่มของเราทำโมเดลธุรกิจจากปัญหา พื้นที่สาธารณะที่ยังไม่ตอบโจทย์ความต้องการของผู้ใช้งาน โดนเริ่มต้นจากคำถามว่า “ทำไมกทม.ห้างเยอะ แล้วทำไมคนถึงเลือกเข้าห้างมากกว่าพื้นที่สาธารณะของกทม.” แล้วถ้า กทม. มี Resources และพื้นที่ เราจะพัฒนาพื้นที่เหล่านั้นอย่างไรให้คนเข้ามาใช้งานมากขึ้น</p><p>What if we add a co-working space to a park?</p><p>โดยกลุ่มเราเลือก Main target group เป็น Digital Nomad หรือกลุ่มคนที่เดินทางไปยังที่ต่าง ๆ พร้อมทำงานไปด้วย เนื่องจากพวกเขาเป็น Extreme users ที่มีการใช้งาน พื้นที่อย่าง co-working space บ่อย แถมยังมีแนวโน้มสถิติว่าจะมีจำนวนของ Nomad เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจากเทรนด์ WFA บวกกับ Pain points ของ Digital Nomad ที่ต้องการตามหาพื้นที่ทำงานที่ปลอดภัย นั่งทำงานได้โดยไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาแอบมองจอ ราคาสมเหตุสมผล และถูกล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติที่สวยงามและร่มรื่น แต่ยังเดินทางง่าย การดีไซน์ co-working space ที่โฟกัสใน Experience ของผู้ใช้ตั้งแต่ต้นจนจบ ในสวนสาธารณะเลยจึงกลายเป็น Solution ของกลุ่มเราค่ะ</p><p>อย่างไรก็ตาม ไอเดียข้างต้นเป็นเพียงไอเดียเริ่มต้นจากการ Workshop เพียง 2 วัน จึงมีอีกหลายจุดที่ต้องไปคิดต่อยอดอีกค่อนข้างเยอะเลยค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*csYF607ys2eiOF2z2j3Vaw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qv8bGvXcGEnmsJ8XjRghrg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QmKnPZVoH8sp26G49aRWdg.jpeg" /></figure><p>สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทางกทม.ที่จัดโครงการดีๆแบบนี้ และขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ หวังว่าจะเป็นแนวทางในการสมัครโครงการ SYEP ในปีถัดๆไปค่ะ :D</p><p>มี Part 2 ต่อด้วยนะคะ รีวิวช่วงที่ไปญี่ปุ่น &gt;&gt; <a href="https://medium.com/%40rinnnnj/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-syep-specialized-youth-exchange-program-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2568-part-2-33350f83afc3">Part 2</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a989e0156404" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[UX กับชีวิตของเด็กหอ]]></title>
            <link>https://medium.com/upskill-ux/ux-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%AD-3f810d3ca6d?source=rss-286ef670a696------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3f810d3ca6d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Rinrada TK]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 17 Nov 2022 10:02:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-17T10:09:17.447Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>UX ย่อมาจาก User Experience หรือประสบการณ์ผู้ใช้งาน ผู้ใช้งานแต่ละกลุ่มจะมีความรู้สึกที่ตอบสนองต่อการใช้งานผลิตภัณฑ์หรือแพลตฟอร์มแตกต่างกันออกไป ยกตัวอย่างเช่น ตัวอักษรขนาดใหญ่บนหน้าจอที่อาจจะถูกใจผู้สูงอายุหลายๆท่าน แต่อาจจะสร้างความรู้สึกหงุดหงิด ไม่สบายตากับวัยรุ่นที่นิยมใช้ตัวอักษรขนาดปกติ เป็นต้น</p><p>แต่วันนี้ประเด็นหลักของเราไม่ใช่ความหมายของ UX เพราะเราจะมาพูดถึงการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้งานที่น่าสนใจที่มาจากชีวิตของเด็กหออย่างเราค่ะ เริ่มต้นกันที่มื้อเช้า</p><p>ทุกเช้าๆ อาหารที่เราทานเป็นประจำคือกล้วยหอมค่ะ ด้วยความที่เราไม่ชอบทานอะไรหนักๆตอนเช้า บวกกับช่วงเวลาเร่งรีบที่ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนที่มหาลัย กล้วยหอมเลยเป็นตัวเลือกแรกๆของเราเสมอ ทานง่าย อิ่มท้องแต่ก็ไม่หนักเกินไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/777/0*W-Z8KeJZTo4BJOtA" /></figure><p>แต่กล้วยทั่วไปที่มีขายตามตลาดหรือร้านสะดวกซื้อ มักจะขายในขายในลักษณะหวีหรือหนึ่งผลเดี่ยวๆ สำหรับเด็กหอที่อยู่คนเดียวอย่างเรา จะซื้อแบบหวีก็มากเกินไป ทานไม่ทันแน่ๆ ทิ้งไว้ 2–3 วัน กล้วยก็เริ่มนิ่มแล้ว ไม่ชอบทานกล้วยนิ่มๆอีก แต่พอซื้อแบบหนึ่งผลก็น้อยเกิน ต้องแวะซื้อกล้วยทุกวัน วันละ1–2ผล ไม่สะดวกเดินทางทุกวัน เป็น Pain point หลักๆที่เราเจอเลยค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*RqZY18_zQITWPFW9" /></figure><p>ซึ่งSolutionของปัญหานี้ก็คือ กล้วย One-A-Day นั่นเอง กล้วยที่มาในรูปแบบความสุกที่ไม่เท่ากัน ช่วยให้เราสามารถทานกล้วยได้ตลอด 6 วันโดยที่กล้วยไม่สุกเละเกินไป นอกจากนี้ยังไม่ต้องแวะซื้อกล้วยทุกวันอีกด้วย ซึ่งกล้วย One-A-Day มีขายจริงๆที่ประเทศเกาหลี ถ้ามีขายที่ไทยบ้างก็คงจะดีนะคะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/424/0*ZC5W8HU-PPjPvv_u" /></figure><p>พอถึงช่วงพักกลางวัน หลังเลิกคลาสช่วงเช้า น้ำดื่มขวดเล็กที่เราพกมาจะหมดพอดีค่ะ เราก็จะทิ้งขวดนั้นเลย ส่วนขนมที่เราพกมาทานก็จะทานในช่วงพักกลางวันเหมือนกัน ซึ่งหมายความว่าเราจะไม่มีสิ่งของอะไรที่จะต้องใส่ไว้ในกระเป๋าแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/0*0t42U5n-xd5OIftd.jpg" /></figure><p>ช่วงแรกๆเราใช้เป็นถุงพลาสติก ซึ่งมันก็เปลืองมากๆ ใช้แล้วทิ้ง แถมต้องถือถุงตลอด สะพายไหล่เหมือนกระเป๋าผ้าไม่ได้ ที่แย่ที่สุดคือถุงขาดระหว่างทางค่ะ แต่พอใช้กระเป๋าผ้าเราก็ต้องสะพายไปทั้งวัน ทั้งๆที่ตอนเที่ยงเราไม่มีของที่จะต้องใส่แล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zb2rFPcxaUTHoYdwpOT-lw.png" /></figure><p>และฮีโร่ที่มาช่วยแก้ Pain point ให้เราก็คือ กระเป๋าผ้าพับได้ค่ะ เราใช้แล้วชอบมาก สะดวกสุดๆ แข็งแรงกว่าถุงพลาสติก ตอนมีของก็ใส่กระเป๋าไว้ ตอนไม่มีของก็พับกระเป๋าเก็บ ไม่ต้องสะพายไว้ทั้งวัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*0AHtVsnRmGnKKeAB.jpg" /></figure><p>ตกเย็นเด็กหออย่างเราก็ต้องมีปาร์ตี้หลังเลิกเรียนกันบ้าง แต่เรากับเพื่อนไม่ค่อยชอบไปร้านเหล้าค่ะ ปกติเลยซื้อเบียร์เป็นแพ็คแล้วหารกันมากกว่า ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร แต่เรากับเพื่อนอยากซื้อเบียร์หลายๆแบบค่ะ ซึ่งถ้าซื้อแยกขวด ไม่ได้ซื้อเป็นแพ็คราคาก็จะสูงขึ้นไปอีก จะซื้อหลายแพ็คเกินก็ดื่มไม่หมดแน่ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*RJHFPDc38CMQ2n4V" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*pVDUJhjKkOSRTsxC" /></figure><p>เรากับเพื่อนเคยคิดกันเล่นๆว่าถ้าสามารถจัดเบียร์ในแพ็คเองได้เองก็คงจะดี ด้วยความสงสัยก็เลยลอง Research ดู แล้วก็เจอด้วยค่ะ ที่อเมริกามีร้านที่ขายแบบ Build your own 6 pack ที่ให้ลูกค้าเลือกรสและแบรนด์ในแพ็คได้เอง เป็น Solution ที่ดีเลยค่ะ ไม่แน่ใจว่าที่ไทยมีแบบนี้บ้างไหม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*R8Lapzkp4Vi3Xc8-" /></figure><p>ทุกคนจะสังเกตเห็นได้ว่าผลิตภัณฑ์จะถูกออกแบบมาจากประสบการณ์ของผู้ใช้เพื่อแก้ Pain point ของผู้ใช้งานแต่ละกลุ่ม ผลิตภัณฑ์ทั้งสามอย่างที่เราได้ยกตัวอย่างไว้ข้างต้นอาจจะแก้ Pain point ของเด็กหออย่างเราได้ แต่อาจจะไม่ถูกใจกลุ่มเป้าหมายอื่นๆก็ได้ อย่างเช่น คนที่ต้องการซื้อกล้วยที่ละมากๆเพื่อนำไปทำขนม คนที่ต้องการซื้อเบียร์หลายแพ็คเพื่อนำไปขายต่อ เป็นต้น</p><p>สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ เป็นครั้งแรกที่เราเขียนบทความเลย ติชมกันได้นะคะ :D</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3f810d3ca6d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/upskill-ux/ux-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%AD-3f810d3ca6d">UX กับชีวิตของเด็กหอ</a> was originally published in <a href="https://medium.com/upskill-ux">UPSKILL UX</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>