<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by RISE IMPACT on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by RISE IMPACT on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@riseimpact?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*hHDzT8TYf1Ox_dfM4xnRvA.png</url>
            <title>Stories by RISE IMPACT on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@riseimpact?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 14:32:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@riseimpact/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ปรับบ้านผู้สูงอายุ: ต้นแบบนโยบายที่เน้นผู้สูงอายุเป็นศูนย์กลาง]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8-%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A8%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87-d103c2c004e2?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d103c2c004e2</guid>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[aging-policy]]></category>
            <category><![CDATA[policy-prototyping]]></category>
            <category><![CDATA[aging-in-place]]></category>
            <category><![CDATA[ปรับบ้านผู้สูงอายุ]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 23 Jul 2024 05:56:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-23T05:56:25.728Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ไรซ์ อิมแพค นำเสนอต้นแบบนโยบายปรับสภาพบ้านผู้สูงอายุต่อผู้มีส่วนได้เสียจากหลายภาคส่วน ได้แก่ หน่วยงานระดับนโยบาย กระทรวงพม. และ สปสช. หน่วยงานระดับจังหวัดที่ทำงานปรับสภาพบ้านได้โดดเด่นอย่าง อบจ. พมจ. สงขลา อยุธยา และร่วมรับฟังโดย กทม. และหน่วยงานภาคประชาสังคมที่เกี่ยวข้อง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SGcKb6aeDqlhWvaHte1h8g.jpeg" /></figure><p>เราศึกษาว่าทำอย่างไรให้ผู้สูงอายุสามารถสูงวัยในที่อยู่ของตนเองได้ พบว่าผู้สูงอายุที่เป็นเจ้าของบ้านเข้าไม่ถึงการปรับสภาพบ้าน บ้านที่อยู่ไม่ปลอดภัย ไม่เหมาะกับสุขภาพและการใช้ชีวิต ปัจจุบันยังขาดฐานข้อมูลผู้สูงอายุและความต้องการปรับสภาพบ้านที่เชื่อมต่อถึงกันและจัดการโดยกระทรวงพม. เพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถนำมาวิเคราะห์และวางแผนการทำงานได้ นอกจานั้นนโยบายและระเบียบใช้จ่ายงบประมาณ เป็นอุปสรรคต่อการทำงานและการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่ ส่งผลให้ไม่สามารถทำงานโดยยึดตามความต้องการและความจำเป็นเร่งด่วนของผู้สูงอายุ</p><p>เราสร้างต้นแบบนโยบายปรับสภาพบ้านผู้สูงอายุ ที่ออกแบบโดยเน้นตอบสนองความต้องการผู้สูงอายุที่อยู่ในสถานะผู้รับบริการเป็นหลัก ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย คือ</p><ol><li><strong>พัฒนาการบริหารงบประมาณ <br></strong>ทำให้หน่วยงานท้องถิ่นและเจ้าหน้าที่ระดับจังหวัดสามารถใช้และผสมงบประมาณได้อย่างมั่นใจ เพื่อทำงานปรับสภาพบ้านได้ทุกขั้นตอนตั้งแต่รื้อถอนจนก่อสร้างเสร็จ โดยเสนอให้กระทรวงพม. ทำระเบียบการใช้งบประมาณให้ชัดเจน เช่น ทำให้ใช้งบประมาณเพื่อรื้อถอนได้ และสื่อสาร จัดประชุมหรืออบรมกับเจ้าหน้าที่ให้เข้าใจ มั่นใจในการใช้งบประมาณ เช่น สามารถจ่ายเป็นเงินค่าแรงช่างได้ รวมถึงติดตามผลการทำงานด้วยตัวชี้วัดที่เหมาะสม นอกจากนั้นควรจะสร้างกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และเพิ่มศักยภาพให้เจ้าหน้าที่ ผ่านการฝึกอบรม แลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างเจ้าหน้าที่กลุ่มเป้าหมายและพื้นที่ตัวอย่างที่ทำงานได้โดดเด่น</li><li><strong>พัฒนาการบริหารจัดการและใช้งานข้อมูล<br></strong>ทำฐานข้อมูลผู้สูงอายุและความต้องการปรับสภาพบ้านในพื้นที่ เพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถระบุกลุ่มผู้รับบริการเป้าหมาย คัดกรองผู้มีสิทธิ และจัดลำดับความเร่งด่วนได้ โดยเสนอให้ พม. ร่วมกับ อปท. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เชื่อมโยงข้อมูลผู้สูงอายุรายบุคคลทั้งด้านสิทธิและความต้องการเข้าด้วยกัน</li><li><strong>พัฒนาการให้บริการ<br></strong>เพิ่มช่างประเมินที่ทำงานเขียนแบบและประเมินราคา เพื่อแก้ปัญหาคอขวดงานอยู่ที่ช่างโยธาของเทศบาล หรือ อบต. โดยเสนอให้กระทรวง พม. ร่วมกับ Universal Design Center หรือสถาบันอาชีวศึกษา จัดอบรมฝึกทักษะช่างประเมิน และปรับปรุงระเบียบให้ช่างที่ผ่านการอบรมจากสถาบันดังกล่าวสามารถทำงานสำรวจ เขียนแบบ และประเมินราคาได้ จากเดิมที่กำหนดว่าต้องมีวุฒิ ปวช. หรือได้รับการอบรมจากกรมกิจการผู้สูงอายุเท่านั้น รวมถึงปรับค่าแรงช่างให้เหมาะสมกับสภาพสังคมปัจจุบันเพื่อสร้างแรงจูงใจให้มากขึ้น โดยเสนอให้ศึกษาเพิ่มเติมเพื่อกำหนดค่าแรงที่เหมาะสม</li></ol><p>หลังจากรับฟังการนำเสนอแล้ว ผู้เข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและให้ข้อมูลเพิ่มเติม โดยเห็นด้วยและเห็นความสำคัญมากขึ้นว่าปัญหาที่อยู่อาศัยส่งผลกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ และมีความเห็นสอดคล้องไปกับต้นแบบนโยบายปรับแก้กลไกการทำงานปรับสภาพบ้านผู้สูงอายุ และเสนอให้ ไรซ์ อิมแพค พัฒนารายละเอียดของข้อเสนอแนะให้สามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้จริง</p><p>.</p><p>หลังจากนี้ ไรซ์ อิมแพค จะสรุปข้อค้นพบทั้งหมดและต้นแบบนโยบายของเราให้สามารถส่งต่อไปถึงหน่วยงานหรือเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ที่จะนำข้อมูล ข้อค้นพบและแนวคิดต่างๆ ไปใช้ประโยชน์ หรือนำต้นแบบนโยบายไปทดลองทำต่อไปในอนาคต</p><p>งานนี้เป็นส่วนหนึ่ง โครงการพัฒนากระบวนการจัดทำต้นแบบเชิงนโยบายการปรับสภาพหรือซ่อมแซมที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุ ตามแนวคิดการออกแบบเพื่อทุกคนในระดับท้องถิ่น</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d103c2c004e2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Scaling up! บทเรียนสำคัญจากสต็อกโฮล์ม สู่การแก้ปัญหาในอีกหลายเมือง]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/scaling-up-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B9%87%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%AE%E0%B8%A5%E0%B9%8C%E0%B8%A1-%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87-46edef1b2e66?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/46edef1b2e66</guid>
            <category><![CDATA[innovation]]></category>
            <category><![CDATA[biochar]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[sweden]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 07 Feb 2024 05:54:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-07T05:54:21.571Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในปี 2023 ที่ผ่านมา เราได้นำเสนอกรณีศึกษามากมาย ทั้งด้านนวัตกรรมสาธารณะ นโยบาย และผู้ประกอบการเพื่อสังคม กรณีศึกษาเหล่านั้นเกิดขึ้นหลังจากที่เราได้เห็นผลลัพธ์ของกระบวนการ นโยบาย และการริเริ่มสร้างสรรค์ที่อาจประสบผลสำเร็จไปบ้างแล้ว จะทำอย่างไรเมื่อนำกรณีศึกษาเหล่านั้นมาปรับใช้ให้เกิดผลลัพธ์งอกงามหรือตอบสนองความต้องการอย่างหวัง?</p><p>Bloomberg Cities Network เองก็ได้บทเรียนจากการที่ 1+6 เมือง ในยุโรปและอเมริกา โดยที่ 1 คือโดย 1 คือ <strong>Helsingborg</strong> จากประเทศสวีเดน ได้นำแนวคิดนวัตกรรม Biorchar มาใช้และพัฒนาจากไอเดียต้นของเมืองสต็อกโฮล์มไปอีกระดับ และ อีก 6 เมืองได้แก่</p><ul><li>Darmstadt, Germany</li><li>Sandnes, Norway</li><li>Helsinki, Finland</li><li>Cincinnati, US</li><li>Lincoln, Nebraska — US</li><li>Minneapolis, US</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DInsNr2FOZl7HRehIBrxbw.jpeg" /></figure><h4>นวัตกรรม Biochar จากสตอกโฮล์มคืออะไร?</h4><p>Biochar นวัตกรรมที่นำขยะจากพืช หรือเศษเหลือจากการเกษตร มาแปรเปลี่ยนเป็นถ่านชีวภาพ <strong><em>เมืองสต็อกโฮล์ม</em></strong> เมืองหลวงประเทศสวีเดน เจ้าของรางวัล Bloomberg Philanthropies Mayors Challenge ประจำปี 2014 ริเริ่มทำโครงการ Biochar ภายในเมือง</p><p>สิ่งที่ทำให้โครงการนี้โดดเด่นจนได้รางวัลคือมันสามารถแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมได้หลากหลายมิติ เมื่อนำถ่านชีวภาพมาผสมกับดินจะช่วยให้สามารถอุ้มและกักเก็บน้ำจากพายุฝนฟ้าคะนองป้องกันน้ำท่วม พร้อม ๆ กับเป็นปุ๋ยชีวภาพบำรุงดินช่วยให้ต้นไม้เติบโตแข็งแรง เมืองสต็อกโฮล์มทำ Biochar โดยมุ่งเน้นไปที่การดูดซับคาร์บอนเพื่อป้องกันการเร่งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และมุ่งมั่นที่จะคำมั่นทำตามสัญญาผลักดันเมืองให้ปราศจากเชื้อเพลิงฟอสซิลภายในปี 2040 (พ.ศ.2583) และสร้างความเป็นกลางทางคาร์บอนภายในปี 2045 (พ.ศ.2588)</p><p>โดยหลักขยะจากพืชเหล่านี้ได้มาจากเศษใบไม้ที่ร่วงหล่นในสวนสาธารณะและสวนพฤษาศาสตร์ภายในเมือง ผ่านการจัดเก็บและแปรรูปจนเกิดเป็น <strong><em>Biochar ไบโอชาร์(โคล)</em></strong> หรือถ่านชีวภาพ ก่อนจะจัดจำหน่ายให้ชาวสวนที่ต้องการลองใช้ ซึ่งภายใน 3 ปีแรก ช่วง 2014–2017 ผลตอบรับค่อนข้างดี จากชาวสวนที่ต้องการร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และพวกเขาเองก็พึงพอใจกับผลลัพธ์ของพืชผลที่งอกงาม และทางเมืองเชื่อว่าจะให้ผลตอบแทนจากการลงทุนของเทศบาลสต็อกโฮล์มถึง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐโดยประมาณ ภายในเวลา 8 ปี</p><p>9 ปีให้หลังนับจากปี 2014 นวัตกรรมนี้ยังคงถูกนำมาปรับใช้กระจายไปทั่วยุโรปและอเมริกา เกิดเครือข่ายอุตสาหกรรม European Biochar Industry และ Nordic Biochar Network และยังมีงาน Biochar Summit ประจำปี 2023 ที่ผ่านมา ซึ่งถูกจัดขึ้นที่เฮลซิงบอร์กประเทศสวีเดน เพื่อส่งต่อ ถ่ายทอดองค์ความรู้ใหม่ และแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากการใช้ Biochar เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาเมือง</p><h4>แม้สต็อกโฮล์มจะเป็นผู้ริเริ่ม แต่เฮลซิงบอร์กลับเป็น Game changer จนกลายมาเป็นเจ้าภาพในการจัดงาน Biochar Summit ในที่สุด</h4><p>‘ฝุ่นพิษ’ จากการเผาไหม้เศษพืชผลทางการเกษตรนั้นสร้างปัญหาและผลกระทบที่รุนแรงกับสุขภาพของผู้คนมากขึ้นในประเทศไทย โดยเฉพาะฝุ่นจากภาคเกษตรอุตสาหกรรมใหญ่อย่างข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ หรือการเผาไร่อ้อยเนื่องจากปัญหาการขาดตุ้นทนด้านเครื่องมือและแรงงานตัดอ้อยสด แบบแยกลำ ใบและยอดอ้อย ซึ่งล้วนเกิดจากสาเหตุที่ซับซ้อน ต้องอาศัยการแก้ไขอย่างเป็นระบบ</p><p>แม้สวีเดนไม่ได้เผชิญปัญหา PM 2.5 อย่างประเทศไทย แต่เทศบาลเมืองเฮลซิงบอร์กเห็นประโยชน์และกล้าที่จะเผชิญความท้าทาย รับนวัตกรรมถ่านชีวภาพมาและผันตัวเองสู่การเป็นผู้สนับสนุนหลักให้เกิดการถ่ายถอดและปฏิบัติใช้จริงทั้งในระดับเมือง ประเทศ และภูมิภาค</p><p>เดิมที <strong><em>เฮลซิงบอร์ก</em></strong> ต้องการลดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศด้วยการนำ Biochar มาใช้ในการปลูกต้นไม้ในสวนสาธารณะของเมือง เพราะมันทั้งทำหน้าที่แทนปุ๋ย เป็นที่อยู่อาศัยของจุลินทรีย์ที่ดีต่อการเติบโตของพืช ลดความเป็นกรดในดิน มากกว่านี้คือมันสามารถดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์กักเก็บได้ยาวนาน เ</p><p>ทศบาลเมืองเล็งเห็นโอกาสจากนวัตกรรมนี้ จึงสร้างศูนย์กลางการวิจัย นวัตกรรม การทดลอง และสร้างโรงงานถ่านไบโอชาร์ซึ่งจะให้ผลผลิตไบโอชาร์ได้มากกว่าที่สตอกโฮล์มถึงห้าเท่า เศษขยะอินทรีย์จากใบและต้นไม้จากสวนสาธารณะกว่า 7 พันตัน จะถูกแปรด้วยกระบวนการไพโรไรซิสเป็นถ่านชีวภาพได้ถึง 1,500 ตันต่อปี</p><p>เฮลซิงบอร์กไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้ผลิตถ่านชีวภาพรายใหญ่ แต่ยังผันตัวมาสู่ ‘ผู้นำและส่งต่อนวัตกรรม’ ตามที่เทศบาลเมืองได้เน้นย้ำถึงการส่งต่อและสื่อสารถึงกันจากเมืองหนึ่งถึงอีกเมือง จึงเกิด ‘Biochar Summit’ ในปี 2023 ที่ผ่านมาและใช้งานประชุมสุดยอดประจำปีเป็นพื้นที่ส่งเสริมการพัฒนาแบ่งปันความรู้ แนวทางปฏิบัติสำหรับการผลิตและการใช้ถ่านชีวภาพ และลดช่องว่าง ให้เมืองอื่น ๆ สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีที่เหมาะสมและสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการใช้สารตกค้างชีวมวลที่อาจเกิดขึ้น หากภาครัฐสามารถพัฒนานวัตกรรมตรงนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพแข่งขันกับภาคธุรกิจ ประชาชนจะสามารถเข้าถึงถ่านชีวภาพได้ง่ายขึ้น</p><p>นี่ก็เป็นอีกบทเรียนที่จุดประกายให้กับทาง Bloomberg Cities Network ว่านวัตกรรมเพื่อการเปลี่ยนแปลงต้องอาศัยการส่งต่อเหมือนกับนกที่คาบเมล็ดพันธุ์ไปสู่อีกที่หนึ่งเพื่อให้ตกลงสู่พื้นดิน และเกิดการเจริญเติบโตงอกงามเป็นวัฏจักรไม่สิ้นสุด</p><p>นวัตกรรม ‘ถ่านชีวภาพ’ ในประเทศไทยเองก็ได้ผ่านงานวิจัย เผยแพร่และส่งเสริมให้ประชาชนนำไปใช้กันอย่างกว้างขวางจากทั้งหน่วยงานภาครัฐและองค์การมหาชน โดยเกษตรกรรายย่อยได้มีความพยายามนำนวัตกรรมถ่านชีวภาพมาปรับใช้ เพื่อช่วยลดปัญหาการเผาขยะอินทรีย์สร้างฝุ่นพิษ PM 2.5 แต่ด้วยบริบทการทำเกษตรกรรมระดับเล็กจึงเผชิญกับปัญหาการบริหารจัดการและกำลังการผลิตที่ไม่เพียงพอ</p><p>ในขณะเดียวกันอาจจะเป็นการดีกว่านี้หากแนวคิดนวัตกรรมนี้ได้ถูกนำไปปฏิบัติใช้มากขึ้นในอุตสาหกรรมการเกษตรระดับใหญ่ โดยมีภาครัฐให้การสนับสนุนผ่านนโยบายที่แข็งขันทั้งในระดับเมือง จังหวัด จนถึงภูมิภาคทั้งสำหรับเกษตรกรรายย่อยและอุตสาหกรรมการเกษตรภาคใหญ่ เพื่อร่วมด้วยช่วยกันลดปัญหามลพิษเพื่อคืนสุขภาพที่ดีสู่ประชาชน และยังช่วยสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจให้กับเกษตรกรไทย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oU8pX1wl_nzS0GG33vsGJQ.jpeg" /></figure><h4>บทเรียนที่ 1: ไอเดียดี ๆ เริ่มต้นจากทรัพยกรทางบุคคล</h4><p>ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ประจำเทศบาลเมือง ผู้อยู่อาศัย หรือเจ้าของธุรกิจภาคเอกชน ถือเป็นทรัพยากรที่สำคัญต่อการสร้างสรรค์แนวคิดดี ๆ ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นนวัตกรรมใหม่แกะกล่อง เพราะสต็อกโฮล์มเองก็มีการใช้ถ่านชีวภาพที่ได้จากการแปรรูปมาก่อนหน้าที่จะเกิดโครงการนี้แล้ว Björn Embrén เจ้าหน้าที่ดูแลต้นไม้ประจำเมือง ได้เล็งเห็นว่า ‘ไบโอชาร์’ ที่พวกเขาใช้ดูแลต้นไม้สาธารณะนั้นมีประสิทธิภาพและถือเป็น <em>‘ความพิเศษ’</em> เฉพาะเมือง ต่อมาจึงได้นำเสนอต่อกับผู้นำเมืองเกิดเป็นโครงการ Biochar ขึ้นมา</p><p>จะเห็นได้ว่าทางสต็อกโฮล์มไม่ได้ตั้งต้นจากการมุ่งสร้างนวัตกรรม แต่เกิดจากไอเดียที่มองเห็นความไม่ธรรมดาของเจ้าหน้าที่ในเมือง ในขณะเดียวกันเฮลซิงบอร์กก็เริ่มจากเจ้าหน้าที่ภูมิสถาปนิกเห็นว่าต้นไม้ในเมืองเติบใหญ่ให้ร่มเงาตามท้องถนนซึ่งเป็นผลจากการปลูกด้วยถ่านชีวภาพ Biochar เฮลซิงบอร์กจึงแทบไม่ต้องเสียเวลาไปกับเริ่มต้นใหม่เพื่อพิสูจน์ว่ามันได้ผลดีเพียงใด เมืองเฮลซิงบอร์กข้ามขั้นสู่การพัฒนาวิจัยการใช้ถ่านชีวภาพเพื่อรักษาคุณภาพของดินที่ปนเปื้อน ด้วยทักษะด้านนวัตกรรมที่เมืองมีประกอบกับประสบการณ์</p><p>อีกวิธีหนึ่งในการค้นหาแนวคิดคือการมองหาเมืองที่เป็นแบบอย่างสำหรับแนวคิดต่างๆ สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแต่ให้แรงบันดาลใจเท่านั้น แต่ยังเป็นการวางรากฐานในการทำความเข้าใจว่าสิ่งใดอาจใช้ได้ผล สิ่งใดที่อาจต้องมีการทดสอบเพิ่มเติม และสิ่งที่อาจต้องมีการปรับเปลี่ยนเพื่อความสำเร็จในบริบทใหม่</p><p>.</p><h4>บทเรียนที่ 2: การนำแนวคิดมาปรับใช้ ไม่ใช่เพียงแค่การคัดลอก-วาง</h4><p>เนื่องจากทุก ๆ เมืองมีบริบททางสภาพแวดล้อมและสังคมที่เหมือนและแตกต่างกันไป แน่นอนว่าย่อมเกิดการปรับใช้กระบวนการนวัตกรรมตามเหมาะสม สิ่งสำคัญคือต้องรักษาสมดุลระหว่างการนำไอเดียมาทำซ้ำในขณะเดียวกันก็ต้องรักษาความถูกต้องของแนวคิดหลักเพื่อให้คงไว้ซึ่งผลกระทบบวก</p><p>เห็นได้ชัดว่าสต็อกโฮล์มและเฮลซิงบอร์กมีความคล้ายคลึงกัน ทั้งบริบทของเมืองและสังคม ทั้งสองเมืองนี้ยังเก็บเศษใบไม้และขยะจากพืชจากสวนสาธารณะและสวนพฤษาศาสตร์เหมือนกัน แต่ที่ต่างคือเฮลซิงบอร์กต่อยอดสู่ภารกิจใหม่เป็นการทดลองใช้ถ่านไบโอชาร์แบบใหม่ หนึ่งในสามของถ่านไบโอชาร์ที่ผลิตในเฮลซิงบอร์กจะนำไปใช้ในการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ โดยเน้นไปที่การใช้ถ่านชีวภาพเพื่อผลิตคอนกรีตที่ไม่สร้างผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเพื่อตอบโจทย์ความเป็นกลางทางภูมิอากาศ และอีกโปรเจ็คคือการแทนที่ถ่านหินด้วยถ่านไบโอชาร์ในการผลิตเหล็ก</p><p>.</p><h4>บทเรียนที่ 3: เมืองและผู้คนคือผู้ถ่ายทอด ขับเคลื่อน และสร้างสรรค์ไปพร้อม ๆ กัน</h4><p>ไม่ว่าจะเป็นเมืองต้นแนวคิด หรือเมืองที่รับแนวคิดไปใช้ล้วนเป็นผู้ถ่ายทอดและขับเคลื่อนที่สำคัญ ที่สำคัญเมืองที่มีความสามารถทางด้านการสร้างสรรค์นวัตกรรม ริเริ่มการวิจัยเพื่อพัฒนาต่ออย่างเฮลซิงบอร์กได้ก้าวสู่การเป็นศูนย์กลางการวิจัยไบโอชาร์ ขับเคลื่อนการพัฒนาและการเติบโตทางเศรษฐกิจจากผลลัพธ์อันน่าพึงพอใจผลิตภัณฑ์ใหม่จากงานวิจัย และเกิดเป็นกลยุทธ์ทางเศรษฐกิจแบบรวมกลุ่มอุตสาหกรรมไบโอชาร์</p><p>และอีกหนึ่งกลยุทธ์ที่เฮลซิงบอร์กใช้คือการเชื่อมโยงเทศบาล นักวิชาการ และภาคเอกชนเข้ากับเครือข่ายอุตสาหกรรมและชุมชนการเรียนรู้ เปลี่ยนโรงงานเก่าให้เป็นศูนย์ความรู้ถ่านชีวภาพไบโอชาร์ให้คนทั่วไปได้เรียนรู้</p><p>สุดท้ายแล้วไม่ว่าเมืองไหนจะนำแนวคิดมาทำซ้ำ มาปรับ หรือต่อยอดงานวิจัยใหม่ล้วนเป็นผู้สร้างแรงบันดาลใจให้กับเมืองอื่น ๆ ต่อไปไม่สิ้นสุด นวัตกรรมเพื่อการเปลี่ยนแปลงจะยั่งยืนต่อไปได้เมื่อมีการถูกส่งต่อ ทำซ้ำ และพัฒนา</p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>Reference</p><ol><li>Bloomberg Philanthropies (2017)<em> BRINGING BIOCHAR TO YOUR CITY LESSONS FROM THE STOCKHOLM BIOCHAR PROJECT. </em>Retrieved from <a href="https://www.bbhub.io/dotorg/sites/2/2017/03/Replicating-in-Stockholm.pdf">https://www.bbhub.io/dotorg/sites/2/2017/03/Replicating-in-Stockholm.pdf</a></li><li>Bloomberg Cities Network (2023) <em>Big lessons from a small city on borrowing — and building upon an idea. </em>Retrieved from <a href="https://bloombergcities.jhu.edu/news/big-lessons-small-city-borrowing-and-building-upon-idea">https://bloombergcities.jhu.edu/news/big-lessons-small-city-borrowing-and-building-upon-idea</a></li><li>Siani (2023)<em> The Biochar Summit showed biochar’s potential being unlocked — but what about the global south? </em>Retrieved from <a href="https://www.siani.se/news-story/the-biochar-summit-showed-biochars-potential-being-unlocked-but-what-about-the-global-south/">https://www.siani.se/news-story/the-biochar-summit-showed-biochars-potential-being-unlocked-but-what-about-the-global-south/</a></li><li>H22 Helsingborg Sweden Biochar (2023) <em>What exactly is it and how can it make a difference?</em> Retrieved from <a href="https://h22.se/en/projects/biochar/">https://h22.se/en/projects/biochar/</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=46edef1b2e66" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sustainability Series: แฟชั่นโก้เก๋ มาไวไปไวแต่ทิ้งร่องรอยความเสียหายไว้ยาวนาน]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/sustainability-series-%E0%B9%81%E0%B8%9F%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%8B-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99-78b434583d3e?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/78b434583d3e</guid>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[fast-fashion]]></category>
            <category><![CDATA[sustainability]]></category>
            <category><![CDATA[microplastic]]></category>
            <category><![CDATA[environment]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 09 Nov 2023 12:20:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-09T12:20:10.570Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>สายน้ำฉ่ำเย็น แต่อันตรายล้ำลึก</strong></p><p>พลาสติกได้แทรกซึมเข้าสู่ทุกอณูในชีวิตประจำวันของมนุษย์เรา ทั้งทางตรงและทางอ้อม ไม่ว่าจะเป็นการใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกหลากหลายประเภท ทั้งใส่อาหาร ใส่ข้าวของเครื่องใช้ ในหมวดหมู่นี้ก็แยกออกได้อีกว่าเป็นบรรจุภัณฑ์ประเภทที่มีอายุการใช้งานที่ยาวนาน หรือเป็นจำพวกใช้ครั้งเดียวทิ้ง (sigle-used plastics) ที่สร้างขยะพลาสติกนำไปสู่มลพิษทางสิ่งแวดล้อมให้กับโลกของเรา</p><p>บางคนอาจใช้พลาสติกด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะพลาสติกนั้นถูกนำมาแปรเปลี่ยนสภาพเข้ากับวัสดุหรือวัตถุดิบอื่น ๆ อาทิ ผ้าโพลีเอสเตอร์ (Polyethylene terephthalate) ที่ถูกนำมาตัดเย็บเป็นเสื้อผ้าสำหรับสวมใส่ อาทิ เสื้อและกางเกงสำหรับออกกำลังกายหรือเล่นกีฬา และยังนำไปผลิตเป็นผ้าสำหรับเช็ดทำความสะอาดร่างกาย รถ และอุปกรณ์ต่าง ๆ อย่างผ้าไมโครไฟเบอร์ ซึ่ง</p><p>เส้นใยโพลีเอสเตอร์ถูกทำขึ้นจากการสังเคราะห์จากเทอร์โมพลาสติก ซึ่งมีลักษณะไวต่อความร้อน และทำให้แปรสภาพได้ถูกความร้อนที่สูงจัดจากเตารีด หรือเครื่องอบผ้า เมื่อเราทำความสะอาดชะล้าง “ผ้าโพลีเอสเตอร์” และ “ผ้าไมโครไฟเบอร์” จึงทำให้มีความเสี่ยงเป็นอย่างมาก เพราะอาจทำให้น้ำที่ใช้ซักล้างปนเปื้อนไมโครพลาสติก หรือนานวันเข้าผู้ใช้งานจะสังเกตได้ว่าผ้าเหล่านี้อาจยุ่ยเป็นขุยเล็ก ๆ หลุดออกมา หรือเมื่อเส้นใยเสื่อมสภาพก็จะกลายเป็นชิ้นพลาสติกขนาดจิ๋วปะปนไปกับอากาศที่เราสูดอากาศหายใจ และตกลงลงสู่แหล่งน้ำในท้ายที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FVrdmf0RImmUe8Psp72QSg.jpeg" /><figcaption>Photo by Pixabay: <a href="https://www.pexels.com/photo/boat-deck-calm-dawn-dusk-210288/">https://www.pexels.com/photo/boat-deck-calm-dawn-dusk-210288/</a></figcaption></figure><p>น้ำมีบทบาทที่สำคัญและจำเป็นต่อทุกสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ ทั้งมนุษย์ สัตว์ และพืชพันธุ์ทุกชนิด ซ้ำร้ายไปกว่านั้นมนุษย์และสัตว์ต้องบริโภคน้ำที่ปนเปื้อนไมโครพลาสติกทั้งทางตรง โดยเฉพาะคนเราที่ต้องอาศัยน้ำในเกือบทุกกิจกรรมในชีวิตประจำวัน อย่างการดื่มดับกระหาย นำมาปรุงทำอาหารในแต่ละมื้อ นำมาชะล้างร่างกายและเสื้อผ้าสำหรับสวมใส่</p><p>และในทางอ้อมอย่างพืชพันธุ์ที่ต้องอาศัยน้ำในการเจริญเติบโต การล้างอาจไม่สามารถทำความสะอาดการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในพืชผักได้ร้อยเปอร์เซนต์ เพราะไมโครพลาสติกนั้นมีขนาดที่เล็กมาก ๆ นั่นจึงเป็นเหตุที่ทำให้ก่อนหน้านี้ทาง Vrije Universiteit Amsterdam จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้ค้นพบไมโครพลาสติกในเลือดกว่า 80% จากกลุ่มทดลองตัวอย่างที่ไม่ใช่คน นอกจากนี้นักวิทยาศาสตร์ยังค้นพบอนุภาคโพลีเมอร์ซึ่งถือเป็นไมโครพลาสติกในเลือดของมนุษย์โดยตรงจากเลือดของผู้บริจาคกว่า 17 รายจากทั้งหมด 22 ราย ซึ่งถือเป็นกว่า 77.27% แม้จำยังไม่มีงานวิจัยรองรับว่าไมโครพลาสติกสร้างผลกระทบอย่างไรให้กับร่างกายคนเราได้บ้าง แต่นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีสำหรับมนุษย์ สัตว์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อย่างแน่นอน</p><p>การปนเปื้อนไมโครพลาสติกในแหล่งน้ำไม่ได้เกิดขึ้นจากผู้บริโภครายย่อยเท่านั้น อีกสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้นมานานและยากที่จะแก้ไข คือการใช้น้ำปริมาณมหาศาลในอุตสาหกรรมสิ่งทอ ที่ไม่เพียงใช้ทรัพยากรน้ำเยอะแต่ยังสร้างผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมทางน้ำอย่างต่อเนื่อง</p><p><strong>น้ำสะอาดและสิ่งแวดล้อมที่ต้องเสียไป กับอุตสาหกรรมแฟชั่นเพื่อสวมใส่ให้โก้เก๋</strong></p><p>อุตสาหกรรมสิ่งทอและแฟชั่นมีการใช้น้ำจำนวนมหาศาลตั้งแต่กระบวนการต้นน้ำจนถึงปลายน้ำ เริ่มต้นตั้งแต่การผลิตฝ้าย 1 กิโลกรัม หรือเสื้อ 1 ตัว และกางเกงอีก 1 ตัว ใช้น้ำเฉลี่ย 1,931 ลิตรซึ่งมากกว่าที่คนไทยใช้ในกิจวัตรประจำวันประมาณ 250 ลิตร/คน/วัน อ้างอิงข้อมูลจากการประปานครหลวง และสำนักวิศวกรรมผังเมืองกรมโยธาธิการและผังเมือง</p><p>และน้ำที่สะอาดจะหายไปในที่สุดจากขั้นตอนการฟอกและย้อมสีผ้า เพราะการใช้สารเคมีหลากหลายชนิด หากน้ำที่ปนเปื้อนสารเคมีไม่ได้ถูกบำบัดอย่างถูกต้องก่อนปล่อยสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ หรือหน้าผืนดิน สารเคมีเหล่านั้นจะแทรกซึมสร้างมลพิษและวกกลับมาทำลายสุขภาพมนุษย์และสัตว์เล็กใหญ่ในที่สุด</p><p><em>“อุตสาหกรรมฟอกย้อมสิ่งทอจึงถูกเรียกว่า ‘อุตสาหกรรมสีชาด’ อาทิในประเทศบังคลาเทศที่แม่น้ำแห้งเหือดและเต็มไปด้วยน้ำเสียสีแดงจากอุตสาหกรรมนี้”</em></p><p>แหล่งน้ำเสียกว่า 20% จากทั่วโลกเกิดจากน้ำเสียที่ถูกปล่อยทิ้งจากอุตสาหกรรมแฟชั่น และเมื่อซักผ้าเส้นใยไมโครพลาสติกจากผ้าไมโครไฟเบอร์ได้ไหลลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติและเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารเมื่อสัตว์ทะเลได้บริโภคเข้าไป นอกจากผลกระทบต่อน้ำแล้วอุตสาหกรรมสิ่งทอยังเป็นตัวการหลักที่ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจกจากก๊าซคาร์บอนกว่า 10% ที่ถูกปล่อย ที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนและนำมาสู่โลกเดือดในปัจจุบัน</p><h4>แฟชั่นที่มาไวไปไวแต่ทิ้งซากความเสียหายไว้ยาวนาน</h4><p>ฟาสต์แฟชั่นสร้างขยะสิ่งทอจำนวนมหาศาล และอย่างที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้นว่าการผลิตผ้าฝ้ายจนถึงการฟอกสีหรือย้อมมีน้ำสะอาดจำนวนมหาศาลที่ถูกสังเวยไปกับกระบวนการเหล่านี้ โดยท้ายที่สุดแล้วผลผลิตจากการสังเวยนั้นเป็นได้แค่ขยะที่สร้างมลพิษมือที่ 2, 3 หรือ 4 ให้กับสิ่งแวดล้อมบนโลกในที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n37kT8dJiD-bEMLJvHr0jw.jpeg" /></figure><p>อุตสาหกรรมบันเทิงและโลกออนไลน์มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับอุตสาหกรรมฟาสต์แฟชั่นเป็นอย่างมาก เพราะการที่ดาราหรือคนดังมีหน้ามีตาบนโลกสังคมออนไลน์ ถ่ายทอดชีวิตประจำวันในชุดเสื้อผ้าที่ไม่ซ้ำกันให้ตัวเองดูดีอยู่เสมอ เป็นการเร่งให้เกิดอุปทานหมู่ในการจับจ่ายใช้สอยเสื้อผ้าแฟชั่นประเภทมาไวไปไวมากขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้ตกขบวนกระแสนิยมในสังคม</p><p>จริงอยู่ที่ว่าดารา หรือเซเลบริตี้คนดังในสังคมบางคนสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมจำพวก luxury brand ที่มีการผลิตในจำนวนไม่มากและไม่นับเป็นฟาสต์แฟชั่น แต่ผลกระทบที่ตามมาคือการที่แบรนด์เล็กแบรนด์น้อยเห็นและผลิตตามในจำนวนเยอะ ๆ ในราคาที่เข้าถึงได้ตัวละไม่กี่ร้อยจนถึงหลักพัน และบางครั้งแบรนด์ประเภทฟาสต์แฟชั่นก็จ้างดารา ศิลปิน คนดังเพื่อโฆษณาเป็นจริงเป็นจังลงโทรทัศน์ หรือจ้างเพื่อให้สวมใส่ถ่ายรูปลงแพลตฟอร์มออนไลน์ส่วนตัวโดยเฉพาะเพื่อโปรโมทกระตุ้นยอดขาย ตัวคนดังเองก็ได้ชื่อเสียงและเงินจากการโฆษณา ตัวแบรนด์เองก็ได้ชื่อเสียงและกำไรจากยอดขาย เรียกได้ว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ต่างคนต่างได้ผลประโยชน์ แต่สิ่งแวดล้อมกลับตกเป็นเบี้ยล่าง รับผลกระทบจากสองอุตสาหกรรมนี้</p><p>แบรนด์ฟาสต์แฟชั่นใหญ่ ๆ มักผลิตสินค้าเสื้อผ้ามาในจำนวนมากเกินความจำเป็น หรือ over-production เนื่องด้วยต้นทุนที่ถูกกว่าการผลิตทีละน้อย ๆ สามารถจ้างแรงงานในกระบวนการผลิต ตัดเย็บได้ถูก ทำให้ต้องระบายสินค้าเสื้อผ้าจำนวนมากออกด้วยการส่งเสริมกระตุ้นยอดขายตามช่องทางต่าง ๆ ทั้งทางหน้าร้าน และทางออนไลน์ ลดบ้าง แถมบ้างสลับกันไป ในประเทศไทยเองก็มีเทศกาลลดราคาสินค้าประเภทนี้อยู่บ่อย ๆ ตามหน้าร้านมักลดตามฤดูกาล ต้นปี กลางปี และท้ายปี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ml7wOksJ3aoYOwxutlO-fg.jpeg" /><figcaption>Photo by cottonbro studio: <a href="https://www.pexels.com/photo/person-holding-black-iphone-4-5076525/">https://www.pexels.com/photo/person-holding-black-iphone-4-5076525/</a></figcaption></figure><p>ส่วนออนไลน์นั้นมีความถี่สูงกว่าเพราะการแข่งขันที่สูงขึ้น แบรนด์เล็กกระโดดเข้ามาเป็นผู้เล่นจัดจำหน่ายเสื้อผ้าในราคาจับจ่ายได้ง่าย ๆ แต่เสื้อผ้าส่วนใหญ่คือฟาสต์แฟชั่นที่ถูกนำเข้าจากประเทศจีนในปริมาณมาก การนำมาเทกระจาดลดราคาทีละ 10–100 บาท ผนวกกับแพลตฟอร์ม e-commerce ที่ให้บริการตลาดออนไลน์จัดส่วนรหัสส่วนลดรายเดือนหรือครึ่งเดือนครั้ง ในรูปแบบที่ร้านได้กระตุ้นยอดขายโดยไม่เสียกำไร คนซื้อได้ลดราคาค่าสินค้าและค่าจัดส่งแบบสบายกระเป๋าตังค์</p><p>ดังนั้นเมื่อสินค้าประเภทนี้ถูกนำมาลดในตลาดออนไลน์ 12–24 ครั้งต่อปี ซึ่งในแต่ละครั้งผู้คนมักซื้อมากกว่า 1–2 ชิ้นต่อครั้งเพื่อให้คุ้มกับค่าส่งสินค้า ผู้ซื้อหนึ่งคนอาจอุปโภคฟาสต์แฟชั่นสูงถึง 5–10 ชิ้นต่อเดือน เพื่อใส่ถ่ายรูปลงโซเชียลมีเดียส่วนตัวเพียงครั้งเดียว ซึ่งนี่ถือว่าเป็น over-consumption เป็นการอุปโภคมากเกินความจำเป็น และพฤติกรรมนี้จะไม่หมดไปง่าย ๆ ตราบใดที่อุตสาหกรรมฟาสต์แฟชั่น อุตสาหกรรมบันเทิง และแพลตฟอร์มร้านค้าอออนไลน์ยังคงมุ่งหน้าหาผลประโยชน์โดยมุ่งกำไรเป็นเป้าหมายสูงสุด</p><p><strong>ทางหลอก-ทางรอด: ทางไหนดี?</strong></p><p>‘เสื้อผ้าที่ไม่ใช่ เรานำมาแปรรูปผลิตใหม่’ หลายแบรนด์ฟาสต์แฟชั่นมักใช้กุลศโลบายนี้เพื่อ green-washing ให้คนทั่วไปเข้าใจได้ว่าแบรนด์นี้ ‘รักษ์โลก’ เราเชื่อถือได้มากแค่ไหนว่าประโยคนี้เป็นความจริง เพราะหากอ้างอิงข้อมูลจากคณะกรรมการที่ปรึกษาฝ้ายระหว่างประเทศ (ICAC) เสื้อผ้าที่ถูกนำมาแปรรูปทั่วโลกคิดเป็นร้อยละ 1 เท่านั้นจากจำนวนทั้งหมดที่ถูกผลิตออกมา</p><p>ที่สำคัญแบรนด์เหล่านี้ยังคงเดินหน้าผลิตเสื้อผ้าแฟชั่นประเภทมาไวไปไวในจำนวนมาก ชนิดที่ว่าไม่สนใจกระแสสังคมสิ่งแวดล้อม ที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือผ้าที่ใช้ยังไร้คุณภาพ บาง ขาดง่าย ไปไม่คงทน จะส่งต่อหรือขายต่อก็ทำได้ยาก เพราะฟาสต์แฟชั่นคือสิ่งที่ใคร ๆ ก็เข้าถึงได้ไม่ใช่ของหายากในตลาดเฉพาะกลุ่มที่จะมีการซื้อขายทอดตลาดมือ 2 หรือ 3</p><p>Green-washing จึงเป็น<em>ทางหลอก </em>ที่นิยมนำมาทำการตลาดสวยหรูเพื่อให้คนอุดหนุนสินค้าต่อ คนซื้อก็สบายใจในระดับผิวเผินว่าไม่ได้สร้างขยะมลพิษให้สิ่งแวดล้อม แต่ถ้าซื้อเกินความจำเป็นเพราะ ‘ของมันต้องมี’ จากการตลาด ใส่ตัวละไม่กี่ครั้ง แขวนทิ้งไว้หรือทิ้งไปก็ยังส่งผลเสียวนไปในท้ายที่สุด เพราะคนที่อุดหนุนคือหนึ่งกลไกสำคัญที่ทำให้แบรนด์ฟาสต์แฟชั่นหมุนไปได้ในทุก ๆ วัน</p><p><strong>ทางรอด?<br></strong>เรามักเห็นข่าวของขบวนการประท้วงอุตสาหกรรมฟาสต์แฟชั่น ที่งานสัปดาห์แฟชั่นในต่างประเทศอยู่บ้างประปราย ขบวนการประท้วงเหล่านี้มีจุดยืนคือต้องการประท้วงโดยช่วงชิงพื้นที่สื่อให้คนหันมาตระหนักและสนใจผลเสียที่เกิดจากอุตสาหกรรมนี้ ไม่ว่าจะเป็นมลพิษทางอากาศอย่างก๊าซเรือนกระจก มลพิษทางน้ำจากสารเคมี การก่อให้เกิดขยะสิ่งทอในจำนวนมาก ค่าแรงที่ไม่เป็นธรรม จนถึงประท้วงการใช้ขนสัตว์จริงมาผลิตเป็นสิ่งทอ ที่ในปัจจุบันมีการใช้ลดน้อยลงไปมาก</p><p>ในฝั่งภาครัฐเองก็มีบทบาทสำคัญในการบังคับใช้กฎหมายและข้อบังคับอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อตรวจสอบ ควบคุมมลพิษ และอำนวยให้เกิดการจ่ายค่าแรงที่เป็นธรรมไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชน รวมทั้งควบคุมกำหนดปริมาณผลผลิตเสื้อผ้าในอุตสาหกรรมเหล่านี้ เพื่อลด-หยุดการผลิตที่มากเกินจำเป็น เพื่อที่ผู้บริโภคเองก็จะได้สวมใส่เสื้อผ้าที่เกิดจากการทำลายสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้</p><p>ในขณะเดียวกันธุรกิจภาคเอกชนก็ตอบรับกระแสสังคมในด้านสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ธุรกิจร้านให้เช่าเสื้อผ้า ถือเป็นทางออกที่ดีสำหรับผู้บริโภคที่ต้องการปรับเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเรื่อย ๆ หรือบาทคนที่ต้องการสวมใส่เพื่อออกงานสังคมเพียงครั้งเดียว แต่ในอดีตนั้นมีข้อจำกัดตรงที่ร้านให้เช่าเสื้อผ้าเหล่านี้มักเป็นเสื้อผ้าเฉพาะโอกาสเสียส่วนใหญ่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O5QNMf8ZslJ3afNnz-cq2Q.png" /><figcaption>Photo from Mud Jeans: <a href="https://mudjeans.eu/">https://mudjeans.eu/</a></figcaption></figure><p><strong>Mud Jeans</strong> (<a href="https://mudjeans.eu/">https://mudjeans.eu/</a>) ร้านจัดจำหน่ายกางเกงยีนส์ในรูปแบบรายชิ้นและเช่าสำหรับสมาชิกรายเดือนสัญชาติดัตช์ (เนเธอร์แลนด์) ที่มีกางเกงยีนส์ให้เลือกหลากหลายรูปแบบทั้งสำหรับผู้หญิงและชาย โดยลูกค้าผู้ที่สมัครสมาชิกรายเดือนของทางร้านสามารถเช่ากางเกงยีนส์ได้ไม่จำกัดชิ้นในหนึ่งเดือน เพียงแต่ต้องคืนกางเกงยันส์ตัวแรกก่อนเช่าตัวใหม่ เพราะการฟอกสียีนส์นั้นต้องใช้น้ำปริมาณมากอย่างที่เราได้เล่าไป การเช่าจึงลดปริมาณการผลิตและฟอกสีที่กระทบต่อสิ่งแวดล้อม และลดปริมาณขยะสิ่งทอที่จะถูกเผาทิ้งและกลบฝังในพื้นดินได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MHQIzwjPc-x-2RmXqMQkAA.png" /><figcaption>Photo by Rag2Riches: <a href="https://r2r.ph/products/bento-beige-1-0">https://r2r.ph/products/bento-beige-1-0</a></figcaption></figure><p><strong>Rags2Riches</strong> ( ธุรกิจเพื่อสังคมสัญชาติฟิลิปปินส์ที่มองเห็นโอกาสการนำขยะสิ่งทอมา upcycling แปรเปลี่ยนเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ อาทิ กระเป๋า ของตกแต่งบ้าน และเครื่องประดับหลากหลายประเภท นอกจากจะแก้ไขปัญหาลดขยะจากสิ่งทอแล้ว ยังสนับสนุนผู้หญิงในชุมชนที่มีรายได้น้อยให้มีทักษะ มีอาชีพ สามารถพึ่งพาตัวเองได้</p><p>นี่คือสองตัวอย่างธุรกิจเพื่อสังคมที่มองเห็นความเป็นไปได้ มอบทางรอดให้กับสภาพแวดล้อม มนุษย์ สัตว์และสิ่งมีชีวิตบทโลกใบนี้ หากธุรกิจให้เช่าเสื้อผ้ารายเดือนที่ยังคงเป็นตลาดเฉพาะกลุ่มได้กลายมาเป็นร้านในกระแสหลักอาจช่วยสร้างผลลัพธ์บวกให้กับสิ่งแวดล้อมของเราได้มากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันการตระหนักรู้ และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้บริโภคต้องอาศัยความร่วมมือจากภาคทุนธุรกิจเอกชน และภาครัฐที่เอาจริงเอาจังในการควบคุมอุตสาหกรรมสิ่งทอ และอุตสาหกรรมบันเทิงเพื่อให้ทุกภาคส่วนค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนไปพร้อม ๆ กันเพื่อให้โลกเรายังมีแหล่งน้ำ อากาศ และผืนดินที่สะอาดต่อการใช้ชีวิตต่อไป</p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>Reference</p><ol><li>The Guardian (2022). <em>Microplastics found in human blood for first time. </em>Retrieved from <a href="https://www.theguardian.com/environment/2022/mar/24/microplastics-found-in-human-blood-for-first-time">https://www.theguardian.com/environment/2022/mar/24/microplastics-found-in-human-blood-for-first-time</a></li><li>Refugee Action UK (2019) <em>Bangladesh’s Polluted Waters: River Dying Due to Dyeing. </em>Retrieved from refugee-action.org.uk</li><li>UN Environment Program (2019) Fashion’s tiny hidden secret. Retrieved from <a href="https://www.unep.org/news-and-stories/story/fashions-tiny-hidden-secret">https://www.unep.org/news-and-stories/story/fashions-tiny-hidden-secret</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=78b434583d3e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Policy Innovation แนวคิดเพื่อพัฒนาบริการสาธารณะให้ตรงกับความต้องการของประชาชน [Part 3…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/policy-innovation-%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99-part-3-0fd773a144f9?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0fd773a144f9</guid>
            <category><![CDATA[ออกแบบนโยบาย]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[นวัตกรรมนโยบาย]]></category>
            <category><![CDATA[innovation-policies]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Oct 2023 17:31:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-31T17:31:16.455Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Policy Innovation แนวคิดเพื่อพัฒนาบริการสาธารณะให้ตรงกับความต้องการของประชาชน [Part 3: กระบวนการทำงานออกแบบนโยบายที่ช่วยให้มองได้กว้างครอบคลุมรอบด้าน]</strong></h3><p>แนวคิด Design for Policy และ Systems Thinking การคิดเชิงระบบ- Systemic Design ออกแบบเชิงระบบ ถูกนำมาใช้เพื่อให้เรามั่นใจได้ว่านโยบายที่ถูกสร้างออกมาจะสามารถแก้ไขปัญหาสังคมและสนับสนุนการทำงานของนวัตกรรมสาธารณะได้ดีกว่าเดิม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zDf70lgqb2lBzDskwGdEgg.jpeg" /></figure><p>I: แนวคิด Design for Policy ทำกระบวนการออกแบบ โดยยึดผู้คนเป็นศูนย์กลางในการพัฒนานโยบาย เชื่อมผู้คนและปัญหาเข้าหากัน ทำให้ ผู้คน — ประชาชน กลายเป็นผู้ร่วมออกแบบ และร่วมกันพัฒนาทางแก้ปัญหา ไม่ใช่เพียงผู้รับผลของนโยบาย</p><p>เครื่องมือการคิดเชิงออกแบบอย่าง Empathy Map เครื่องมือที่ช่วยให้เข้าใจความคิด ความรู้สึก ช่วยให้เข้าใจผลกระทบของปัญหาและระบุสาเหตุเพื่อเริ่มต้นแก้ไขปัญหาให้ตอบสนองความต้องการของผู้คนได้ตรงจุด และ Journey Map เครื่องมือที่ช่วยให้เข้าใจ กิจกรรมที่เกิด ขึ้นตั้งแต่จุดเริ่มต้น-จุดสิ้นสุดของช่วงประสบการณ์หนึ่งๆ นำไปใช้ทำความเข้าใจบริการสาธารณะ เพื่อให้สามารถออกแบบบริการให้สร้างประสบการณ์ที่ดีให้กับผู้คนได้</p><p>.</p><p>II: แนวคิด Systems Thinking และ Systemic Design มองภาพรวมให้เห็นส่วนต่างๆ ของระบบ และความสัมพันธ์ระหว่างกัน ทำให้เข้าใจว่าผู้มีส่วนได้เสีย ส่งผลต่อกันและกันอย่างไร</p><p>เครื่องมือคิดเชิงระบบอย่าง Systems Mapping ช่วยรวบรวมและวิเคราะห์องค์ประกอบต่างๆ ในระบบ ความสัมพันธ์และความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระบบ ช่วยให้ผู้พัฒนานโยบายเข้าใจว่าเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น จะส่งผลกระทบต่อองค์ประกอบต่างๆ กันอย่างไรบ้าง</p><p>โครงการ Policy Dialogue และ Policy Prototyping ของไรซ์ อิมแพค เรานำแนวคิดเชิงออกแบบ และแนวคิดเชิงระบบมาใช้พัฒนานวัตกรรมนโยบาย ช่วยให้เราเข้าใจบริบทการใช้ชีวิต ความต้องการของผู้สูงอายุ เพื่อจะพัฒนาบริการสาธารณะด้านสุขภาพและที่อยู่อาศัย เพื่อนำไปขับเคลื่อนนโยบายที่จะทำให้ผู้สูงอายุมีสุขภาวะที่ดีต่อไป</p><p>และนี่คือสองตัวอย่างแนวคิดที่จะช่วยให้ทุกคนพร้อม ลงมือแก้ปัญหาร่วมกัน และมองเห็น เก็บประเด็น เข้าใจได้ครบทุกรอบด้านที่เกี่ยวข้องกับปัญหาของผู้คนและระบบ เพื่อพัฒนานโยบายที่ยึดโยงกับประชาชน</p><p>.</p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>ภาพประกอบโดย: ปพน ศิริมัย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0fd773a144f9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เสียงดนตรีแห่งการปลดแอกตัวตน ที่มอบบทเรียนให้กับ เม-ศิรษา ผู้ร่วมก่อตั้ง Hear & Found…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B8%99-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-%E0%B9%80%E0%B8%A1-%E0%B8%A8%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%B2-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87-hear-found-b354d8a27ac5?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b354d8a27ac5</guid>
            <category><![CDATA[ดนตรีพื้นบ้าน]]></category>
            <category><![CDATA[วัฒนธรรม]]></category>
            <category><![CDATA[ชนเผ่าพื้นเมือง]]></category>
            <category><![CDATA[social-enterprise]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Oct 2023 04:09:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-27T04:09:21.272Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>เสียงดนตรีแห่งการปลดแอกตัวตน ที่มอบบทเรียนให้กับ เม-ศิรษา ผู้ร่วมก่อตั้ง Hear &amp; Found ธุรกิจเพื่อสังคม</strong></h3><p>เสียงและดนตรีสามารถสะท้อนวัฒนธรรม หรือตัวตนผ่านการสื่อสารหลายรูปแบบ <br>ไม่ว่าจะเป็นเสียงที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ การขับร้อง การเล่นเครื่องดนตรีของคนกลุ่มหนึ่ง ในขณะเดียวกัน สรรพเสียงเหล่านี้ ก็ไร้เขตแดนในการรับรู้ และยังสร้างประสบการณ์ร่วมระหว่างกลุ่มคนในสังคมที่มีวัฒนธรรมต่างกัน โดยเฉพาะดนตรี</p><p>ยกตัวอย่างเช่น คนไทยก็รับรู้และมีประสบการณ์ร่วมไปกับเพลงสากลได้ไม่ว่าเพลงนั้นจะอยู่ในภาษาใด อังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น หรือแม้กระทั่งดนตรีจาก ‘กลุ่มชนเผ่าพื้นเมือง’ ในประเทศไทยที่อัตลักษณ์ของพวกเขาได้ถูกเล่าขานผ่านเสียงดนตรี เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของตนเองทั้งในเชิงความเป็นอยู่ กิจกรรมรวมใจคนในชุมชน หรือการสื่อสารเพื่อปลดแอกตัวเองจากตัวตนที่โดนกดทับจากสิ่งที่คนในสังคมต้องการให้เป็น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*czGWkWNs2dkm16dUfHnkaw.jpeg" /></figure><p><strong>ศิรษา บุญมา หรือ เม</strong> นักออกแบบประสบการณ์การฟัง และผู้ร่วมก่อตั้ง Hear &amp; Found ธุรกิจเพื่อสังคมที่หวังใช้ ‘เสียงและดนตรี’ แก้ไขปัญหาสังคม ส่งเสริมอิสรภาพให้กับกลุ่มคนชนเผ่าพื้นเมือง ให้พวกเขาได้เป็น และบอกเล่าในสิ่งที่เขาเป็นได้อย่างภาคภูมิใจ Hear &amp; Found ก่อตั้งขึ้นมาเป็นเวลากว่า 5 ปีแล้วจากวันแรกจนถึงปัจจุบัน และการปรับตัวยังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องจากความตั้งใจที่จะทำให้ธุรกิจ และทีมที่เติบโตมากขึ้น</p><p>ไรซ์ อิมแพคจึงชวนเม มาพูดคุยถึง<strong> </strong>พื้นที่ ตัวตน ดนตรี และความเป็นผู้ประกอบการ Hear &amp; Found เพื่อทำความเข้าใจประสบการณ์และมุมมองการทำงานในฐานะผู้ประกอบการเพื่อสังคมที่สร้าง Social Impact หรือผลลัพธ์ทางสังคมไปถึงกว่า 220,000 คนผ่านการทำนิทรรศการ การท่องเที่ยวโดยชุมชน รวมถึงการสื่อสารเรื่องราว เสียง และดนตรีผ่านสื่อโซเชียลมีเดีย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PYubMnFrVRvnuOAX18PQmg.jpeg" /><figcaption>ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><p><strong>เขตแดน เสียง ดนตรี และเพศ</strong></p><p>เมื่อพูดถึง ‘ดนตรี’ ตัวคุณเม โตมากับประสบการณ์ส่วนตัวที่ก่อตั้งวงดนตรีหญิง ทำให้เริ่มแรกเธอเคยประสบกับแนวคิดที่ว่า วงดนตรีหญิงล้วนมีความเท่ เก๋ไก๋ และเฉพาะตัว นั่นเพราะ ในยุคหนึ่ง วงดนตรีหญิงล้วนแนวร็อคอาจไม่ใช่บทบาทของผู้หญิง แต่เป็นธรรมดาทั่วไปที่จะเห็นวงดนตรีแนวนี้เป็นวงชายมากกว่า ซึ่งอาจเป็นบรรทัดฐานที่แบ่งแยกระหว่างเพศและความสามารถออกจากกัน โดยส่วนตัวเธอเชื่อว่าไม่ว่าจะเพศไหนก็มีสิทธิในการแสดงออกความสามารถ โดยแนวคิดของการไม่แบ่งเพศและความสามารถเป็นที่ประจักษ์มากขึ้น เมื่อเธอได้ออกเดินทางสัมผัสชีวิตในสังคมที่แตกต่าง</p><p>“อย่างกลุ่มสังคมชนเผ่าพื้นเมือง เช่นกลุ่มปกาเกอะญอ เธอได้พบกับศิลปินทั้งเพศชายและเพศหญิงที่เล่นเครื่องดนตรีเตหน่ากู (พิณของชนเผ่าปกาเกอะญอ) — ยกตัวอย่างเช่น แม่ยะโพ ชุมชนบางกลอย จังหวัดเพชรบุรี ที่เขาเล่นเตหน่ากูในยามว่าง และ ยังใช้ดนตรีสื่อสารเรื่องราวของเขา และมีบางครั้งที่แม่ยะโพก็บอกเล่าเรื่องราวของตนเองสู่สาธารณะชนผ่านดนตรี เกี่ยวกับกรณีใจแผ่นดิน</p><p>“แคน อีกหนึ่งเครื่องดนตรีของชุมชนนี้ ที่ถูกนำมาเล่นกันในชุมชน เพื่อความครื้นเครง รื่นรมย์” โดยเมเล่าวา บรรยากาศในคืนนั้น เป็นเวลาที่หาได้ยาก ที่คนในชุมชนจะรวมตัวกัน นั่งคุย นั่งเล่นกัน โดยมีดนตรีเป็นศูนย์กลาง บ้างก็ผู้ใหญ่นำมาเป่า เด็กๆ ก็นำมาลองเล่นกันสนุกสนานเธอเสริมว่า “การได้เห็นใครก็ตาม ไม่ว่าจะเพศไหน อายุเท่าไร แค่หยิบเครื่องดนตรีขึ้นมา ไม่กลัวที่จะเล่น ก็เป็นสัญญาณของการอยู่รอดของวัฒนธรรมทางดนตรีนั้นแล้ว”</p><p>เมเล่าไปถึง หมู่บ้านห้วยหินดำ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่พบปัญหาที่ดินทำกินกับองค์กรท้องถิ่น และหน่วยงานภาครัฐ ซึ่งพวกเขาต้องการใช้วิถีชีวิตแบบเดิมในพื้นที่ที่เขาอยู่ โดยมีกลุ่มผู้หญิงตัวแทนของชุมชนนี้ที่เรียกร้องสิทธิกับภาครัฐด้วยความกล้าหาญ โดยคนในชุมชนเล่าว่า “ความอ่อนโยนของผู้หญิง มีส่วนทำให้การทำงานในด้านนี้สามารถลดความขัดแย้งที่รุนแรงลงได้”</p><p>“นอกจากนี้ ทางชุมชนยังมีการปรับตัวทำกิจกรรมด้วยวิธีการใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็น เปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวได้เรียนรู้วิถีชีวิตชาวกระเหรี่ยงโผลว์ผ่านกิจกรรม ย้อมผ้าสีธรรมชาติ ซึ่งเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบทอดต่อกันมา หรือการทำเกษตรอินทรีย์ที่เน้นความหลากหลายของพืชผัก พันธุ์ไม้ต่างๆ ที่เกื้อกูลกันระหว่างคนกับธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้น ทางชุมชนมีบทเพลงขับร้อง ที่สื่อสารความหวงแหน วัฒนธรรม วิถีชีวิตอันดั้งเดิมที่มีความมั่นคง ทั้งทางอาหารการกิน องค์ความรู้ หรือภูมิปัญญาการ ที่เขาต้องการรักษาไว้ให้รุ่นลูกสืบทอดต่อไป” เมย้ำถึงสิ่งที่เธอพบเจอ “สิ่งนี้แหละคือ Soft Power ที่แข็งแรง และสามารถนำไปต่อยอดเป็นโอกาสในหลายๆด้านที่ส่งเสริมความเป็นอยู่ของเขาได้”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PAkbk09eGP-sotmEe1mbQA.jpeg" /><figcaption>คุณรักษ์ Hear &amp; Found Co-founder (ด้านขวา): ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wTRokZeK64BIFSq01PSlbQ.jpeg" /></figure><p><strong>“เราอยากส่งเสริมให้ทุกคนได้มีอิสรภาพในการเป็นตัวเอง นี่แหละแพชชั่นของเรา”</strong> <br>คือเหตุผลหนึ่งของเมในการทำ Hear &amp; Found เมื่อแพชชั่นของเธอและทีม ประกอบกับความสามารถในการทำงานด้านเสียง ดนตรี และการเล่าเรื่อง จึงทำให้เกิดพื้นที่เพื่อ ให้เสียงที่มีความหลากหลายเกิดขึ้นได้ในสังคม เช่น ทุกคนสามารถคุย และแสดงออกถึงสิ่งที่ตนเองเป็นได้ และเพื่อเปิดโอกาสให้เรื่องราวที่คนทั่วไปอาจไม่เคยรู้ เกี่ยวกับความเป็นอยู่ วัฒนธรรม หรือปัญหาสังคมเชิงโครงสร้างที่คนชนเผ่าพื้นเมืองต้องพบเจอ เช่น การไม่ได้รับโอกาสทางการศึกษาอย่างเท่าเทียม การไม่มีบัตรประจำตัวประชาชน การถูกเลือกปฏิบัติ เป็นต้น ให้คนทั่วไปได้มีโอกาสเข้าถึงและเข้าใจได้มากขึ้น</p><p><strong>5 ปีที่ไม่หยุดนิ่งเพื่อไปต่ออย่างมั่นคงมากขึ้นของ Hear &amp; Found</strong></p><p>เมเผยว่าจากวันที่เริ่มต้นทำธุรกิจเลือกรูปแบบทำงานอีเวนท์ ทำให้พึ่งพาการจัดงานแบบ in-person experience มาโดยตลอด ทำให้ต้องเผชิญกับความท้าทายเรื่องรูปแบบธุรกิจที่ยังไม่ยั่งยืนพอทางการเงิน ช่วงนั้นได้รับความเป็นห่วงจากหลาย ๆ คนและเมื่อพบเจอกับการแพร่ระบาดของโควิด-19 ส่งผลกระทบต่องานอีเว้นท์โดยตรง ทำให้ต้องค้นหารูปแบบใหม่และปรับเปลี่ยนการทำงานอยู่อย่างต่อเนื่อง เพื่อสร้างความมั่นคงให้ทีมและธุรกิจให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Uad_prnjnuGsOfnxKRG13g.jpeg" /><figcaption>World Music Event: ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><p>เธอเล่าให้เราฟัง “ช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เรากับทีมได้พูดคุยกันในเรื่องของสุขภาพและเวลามากขึ้นจากช่วงก่อนหน้านี้ในช่วงปีแรก ๆ ที่เริ่มก่อตั้งบริษัทขึ้นมาตอนนั้นเรายังทำควบคู่ไปกับงานประจำ มันเลยทำให้เราต้องทำงานหนักเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า ก็เรียกได้ว่า overwork มาก ๆ เพราะอยากให้มัน work”</p><p>ทำให้เธอได้เห็นความสามารถในการปรับตัวสู่ลู่ทางใหม่ที่หลากหลายมากขึ้นของ Hear &amp; Found ร่วมกับพี่ ๆ จากกลุ่มชนเผ่าพื้นเมือง ในขณะเดียวกันเธอและทีมก็ได้เปลี่ยนแปลงวิถีการทำงาน เพื่อให้มีเวลาพักผ่อนส่วนตัวมากขึ้นเพื่อป้องกันภาวะburn out ให้ทุกคนมีแรงที่มั่นคงในการแก้ไขปัญหาต่อไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J850sAp0e3njHuNLYiIqnQ.jpeg" /><figcaption>นิทรรศกาล Sound of the Soulที่ หอศิลป์กรุงเทพฯ (BACC): ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SRvK14J77v-RrXW4p8K7jg.jpeg" /><figcaption>เสียงจากธรรมชาติสู่ประปาแม้นศรี ในงานนิทรรศกาล Bangkok Design Week:Light and Sound : ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><p>“ความสัมพันธ์ของเรากับพี่ ๆ ชนเผ่าพื้นเมืองก็ยังเป็นเพื่อนกัน ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันจนถึงวันนี้”</p><p>เมเล่าต่อ “เราทำเรื่องดนตรีก็จริง แต่บางชุมชนเขาไม่พร้อมเรื่องดนตรี เราก็ชวนเขาสื่อสารด้วยเสียงธรรมชาติจากชุมชนเขา เวลาที่เขาได้มาดูงานของเขาด้วยตัวเองในงานนิทรรศการที่กรุงเทพ ก็ทำให้ทั้งเขาและเราใจฟู พี่เขาได้ยินเสียงธรรมชาติเหมือนที่บ้านของเขา และภูมิใจในสิ่งที่บ้านเขามี และรายได้ที่ได้รับมาก็ถูกแบ่งให้กับศิลปิน และชุมชนชนเผ่าพื้นเมืองด้วย” เธอเล่าว่ามันคือการเติมเต็มความสุขของกันและกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*caGePK94lbD-4ua5wAF2Ww.jpeg" /><figcaption>World Music Event: ขอขอบคุณรูปภาพจาก Hear &amp; Found</figcaption></figure><p><strong><em>“อย่ากลัวที่จะลงมือทำ และ ขอให้โอเคกับความไม่สำเร็จ”</em></strong></p><p>เมื่อเราถามถึงบทเรียนจากประสบการณ์ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้ง Hear &amp; Found ของเม เธอบอกว่าเรียนรู้ และการลงมือทำเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ๆ และเปิดเผยว่าเพราะตัวเธอนั้นจะมีบุคลิกภาพรักความสำเร็จ หรือ perfectionist คนหนึ่ง การเอาชนะความกลัวการเริ่มต้นจึงเป็นความท้าทายหนึ่ง</p><p>“เราจะไม่ทำเลยถ้าแผนในหัวเรามันไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่ตั้งใจ แรก ๆ ก็กลัวการลงมือทำเพราะกลัวความล้มเหลว แต่เราก็ฝึกที่จะทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อ small achievement หรือความสำเร็จเล็ก ๆ ไปเรื่อย ๆ ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ เมื่อคิด หรือมีไอเดียอะไรก็ตามให้ลองหาพื้นที่ลงมือทำ ให้เกิดผลสะท้อนกลับ”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UyCIRXUzS8mgUZijiLGpig.jpeg" /></figure><p>“อีกอย่างคือความไว้เนื้อเชื่อใจ สร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเรา ทีม คนทำงาน ชุมชน และลูกค้า เพื่อสื่อสารถึงสิ่งที่เราทำได้และไม่ได้ และเพื่อรักษาความสัมพันธ์ระยะยาว เพราะการแก้ปัญหาทางสังคมระยะยาว ต้องร่วมมือด้วยกันจากหลาย ๆ ฝ่าย ความไว้เนื้อเชื่อใจต้องแข็งแรงมาก ๆ เพื่อผสานพลังเพื่อให้มองเห็นคุณค่า เข้าอกเข้าใจในเรื่องนั้น ๆ ไปด้วยกัน”</p><p>นี่คือสิ่งที่เม ศิรษาได้เก็บประสบการณ์ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาของเธอ และแบ่งปันบทเรียนในฐานะผู้ประกอบการเพื่อสังคมกับเราและผู้อ่านทุกคน เราหวังว่านักอ่านทุกคนจะได้รับแรงบันดาลใจเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงในสังคมจากเรื่องราวนี้ไปไม่มากก็น้อย</p><p>ขอขอบคุณ คุณเม ศิรษาและคุณรักษ์ Co-founder of Hear &amp; Found</p><p>บทสัมภาษณ์โดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b354d8a27ac5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เมื่อโลกมาถึงจุดที่ย้อนกลับไม่ได้ วิถีเดิม ๆ จะช่วยเราได้เพียงใด…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%96%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%A1-%E0%B9%86-%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94-d6c9cb3ca2e2?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6c9cb3ca2e2</guid>
            <category><![CDATA[ก๊าซเรือนกระจก]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[global-boiling]]></category>
            <category><![CDATA[โลกเดือด]]></category>
            <category><![CDATA[วิถียั่งยืน]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 24 Oct 2023 14:15:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-24T14:15:38.431Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>เมื่อโลกมาถึงจุดที่ย้อนกลับไม่ได้ วิถีเดิม ๆ จะช่วยเราได้เพียงใด แล้วเราควรหันหน้าไปทางไหนต่อเพื่อมีชีวิตที่ยั่งยืนกว่านี้?</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8mI3Sr9gq5mg0mO0NeHOig.jpeg" /></figure><p>วันนี้ทุกคนใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่กำลังเดือด (Global Boiling) จากการยืนยันและประกาศอย่างเป็นทางการขององค์การสหประชาชาติ หากเราสังเกตช่วงปี พ.ศ. 2565–2566 ที่ผ่านมาจะพบว่าสภาพอากาศนั้นเปลี่ยนแปลงไปมาก ไม่เป็นไปตามฤดูกาล ส่งผลให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติในหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทยที่รับศึกหนักจากอากาศที่ร้อนขึ้นจนส่งผลถึงสุขภาพร่างกาย ฝนที่ตกหนักทั้งในและนอกฤดูกาลจากพายุหลายลูก จนเกิดภัยพิบัติน้ำป่าไหลหลากตามพื้นที่ต่างจังหวัด และน้ำท่วมขังในชุมชนเมือง และ ‘ความมั่นคงทางน้ำและอาหารที่สะอาด’ ภัยร้ายที่ค่อย ๆ คลืบคลานเราอย่างไม่รู้ตัว</p><p>นี่คือสิ่งที่ยืนยันได้ว่ามนุษย์เรายังเอาจริงเอาจังกับการแก้ไขในเรื่องนี้ไม่มากพอ แนวคิด ‘การเริ่มต้นที่ตัวเอง’ เช่น การรณรงค์ให้ลดใช้ถุงหรือบรรจุภัณฑ์พลาสติก หันมาใช้ถุงผ้า ใช้แก้วน้ำส่วนตัวเมื่อใช้บริการร้านกาแฟ ปั่นจักรยานหรือใช้ขนส่งสาธารณะในการเดินทาง ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากพฤติกรรมเหล่านี้ยังไม่เพียงพอ ยังไม่ตอบโจทย์ปัญหาอันยิ่งใหญ่ของโลกใบนี้ที่กำลังมีปัญหามากขึ้น รุนแรงขึ้น และเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมากขึ้นทุกวัน</p><p>การสร้างความความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมให้เกิดขึ้นได้จริง ภาคส่วนอื่นๆ ของสังคมสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงและความรับผิดชอบในเรื่องนี้ เอาจริงเอาจังกับตัวการที่ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจก ตัวการร้ายสำคัญของภาวะโลกเดือดได้</p><p><strong>ตัวการร้ายที่นำไปสู่ภาวะโลกเดือด</strong></p><p>อ้างอิงสถิติย้อนหลังในปี พ.ศ. 2563 เป็นต้นมาจาก Our World in Data และ Statista จะพบว่าแหล่งที่มาสำคัญของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซเรือนกระจก คืออุตสาหกรรมพลังงานไฟฟ้าและความร้อน (electricity and heat) ปล่อยก๊าซทั้งสองชนิดสูงถึง 15 พันล้านตันต่อปี ซึ่งค่อย ๆ ไต่ระดับจาก 12 พันล้านตันมาเรื่อย ๆ ต่อยาวนานต่อเนื่องนับ 20 ปี ตามมาด้วยการปล่อยจากการขนส่งและลำเลียง (transport) กว่า 8 พันล้านตัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jcs8zsdBM61TnfDqTJGcRA.png" /><figcaption>ปริมาณก๊าซเรือนกระจกที่ถูกปล่อยจากภาคส่วนต่าง ๆ จาก Our World in Data: <a href="https://ourworldindata.org/emissions-by-sector">https://ourworldindata.org/emissions-by-sector</a></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fz2kUC_GU8TMnVmEYuOacw.png" /><figcaption>ปริมาณรวมการปล่อนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ระดับสากล นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970–2022 โดยแบ่งตามภาคส่วน จาก Statista: <a href="https://www.statista.com/statistics/276480/world-carbon-dioxide-emissions-by-sector/">https://www.statista.com/statistics/276480/world-carbon-dioxide-emissions-by-sector/</a></figcaption></figure><p>ส่วนอุตสาหกรรมการการผลิต เกษตรกรรม และยานยนต์ชนิดเครื่องยนต์สันดาป นั้นมียอดการปล่อยสูงเคียงคู่กันมาเรื่อย ๆ ในประมาณ 4–6 ตัน ปิดท้ายด้วยการใช้ที่ดินและป่าไม้ ขยะ และการขนส่งทางอากาศในปริมาณ 1.60 พันล้านตันต่อปี</p><p>จะเห็นได้ว่าทุกตัวการร้ายเชื่อมโยงกับกิจกรรมที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตของมนุษย์ แต่ในขณะเดียวกันก็สะท้อนให้เห็นได้ว่าอัตราการปล่อยก๊าซจากกิจวัตรประจำวันของคนทั่วไป อย่างการทิ้งขยะ ไม่ว่าจะเป็นขยะพลาสติก ขยะสดจากอาหาร และอีกมากมายหลายประเภทนั้นเทียบไม่ได้กับปริมาณที่ถูกปล่อยจากภาคอุตสาหกรรมใหญ่</p><p>หลายคนอาจเคยได้ยินนโยบาย ‘Carbon Credit’ ที่ภาคอุตสาหกรรมใหญ่หลายแห่งเข้าร่วมผ่านตลาดคาร์บอน เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย Net Zero ซึ่งการซื้อขายคาร์บอนเครดิต ทำได้ด้วยการลดก๊าซคาร์บอนด้วยการปลูกป่าเพิ่มเพื่อเก็บเครดิตในการปล่อยคาร์บอนให้กับอุตสาหกรรมของตัวเอง หรือจ่ายเงินเพื่อชดเชยคาร์บอน ซึ่ง Offset หรือการชดเชยเหล่านี้ อาจเป็นการสนับสนุนให้เกิดการปล่อยก๊าซคาร์บอนได้ในปริมาณที่เท่าหรือมากกว่าเดิม ยิ่งไปกว่านั้นแล้วระบบนี้ไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศโดยรวมได้ การมีป่าเพิ่มไม่ได้ลดผลกระทบการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ หรืออากาศ อย่างที่เราคนไทยต้องเผชิญกับฝุ่น PM 2.5 ที่ถูกปล่อนจากอุตสาหกรรมหลานภาคส่วนในทุก ๆ ปีตามฤดูกาล</p><p>นอกจากการซื้อขายแลกเปลี่ยนคาร์บอนแล้ว การเอาจริงเอาจังเพื่อให้ไปถึงเป้าหมาย Net Zero นั้นควรมีนโยบายที่เป็นรูปธรรมเพื่อบังคับใช้อย่างทั่วถึงและเท่าเทียม จากเป้าหมายที่ประเทศไทยตั้งไว้ว่าจะสร้างความเป็นกลางทางคาร์บอน (Carbon Neutral) การที่ปริมาณการปล่อยคาร์บอนเข้าสู่ชั้นบรรยากาศเท่ากับปริมาณคาร์บอนที่ถูกดูดซับกลับคืนมาผ่านป่า ภายในปีพ.ศ. 2593 หรืออีก 27 ปีข้างหน้า ณ ตอนนี้กลับมีแต่นโยบายเลื่อนลอยที่จับต้องได้ยาก อีกทั้งขาดการคาดการณ์ถึงสถานการ์ล่วงหน้า เพราะกว่าจะถึงอีก 27 ปีข้างหน้าเป้าหมายที่โลกของเราต้องการอาจไม่ใช่เพียงแค่นี้</p><p>ภาครัฐควรหันมาสนับสนุนธุรกิจภาคเอกชนที่มุ่งแก้ไขปัญหาในด้านสิ่งแวดล้อมให้มากขึ้น รวมทั้งจัดทำนโยบายที่กระตุ้นให้ภาคธุรกิจเอกชนมีความรับผิดชอบการปล่อยคาร์บอนและก๊าซเรือนกระจกมากกว่านี้ รัฐไม่ควรปล่อยให้การแก้ไขปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมเป็นความรับผิดชอบของธุรกิจเอกชนบางกลุ่ม ธุรกิจเพื่อสังคม (Social Enterprise) และผู้บริโภคที่มีความต้องการเข้าถึงบริการ หรือสินค้าที่ลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมเท่านั้น</p><p>แม้ว่าการใช้สินค้าหรือบริการที่ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะมีราคาสูงกว่าสินค้าบริการทั่วไปเนื่องด้วยต้นทุนที่สูงกว่า แต่เรายังไม่หมดหวังกันสักทีเดียว เพราะยังมีหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้ประกอบการเพื่อสังคมในไทยที่ร่วมกันมุ่งลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมด้วยกัน พัฒนาสินค้าและบริการให้ไปได้ไกลกว่าตลาดเฉพาะกลุ่ม (niche market)</p><p><strong>ฟางไทย พี่ใหญ่ขอลุยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม</strong></p><p>‘ฟางไทย’ หนึ่งในผู้ประกอบการจากโครงการ SNOWBALL x SUP Challenge คือตัวอย่างของธุรกิจเพื่อสังคมที่ผลักดันสินค้าให้ไปได้ไกลกว่าตลาดเฉพาะกลุ่ม เดิมทีธุรกิจของฟางไทยคือการแปรรูปฟางข้าวให้เป็นเยื่อกระดาษจำหน่ายและส่งออก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/1*p_DQDbqca-IYzir5wP2WCg.png" /></figure><p>การนำฟางข้าวมาแปรรูปให้เป็นภาชนะรักษ์โลกทดแทนบรรจุภัณฑ์พลาสติกและโฟม โดยมีคุณสมบัติกันน้ำ และปราศจากสารเคมีในกระบวนการผลิต โดยคุณนุ๊ก จารุวรรณ คำเมือง มุ่งมั่นที่จะพัฒนาแบรนด์ฟางไทยให้เป็นบรรจุภัณฑ์ทางเลือกที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ว่าจะเป็นแม่ค้าพ่อค้าร้านอาหาร หรือครัวเรือนทั่วไปด้วยราคาที่ย่อมเยาว์</p><p>โมเดลธุรกิจของฟางไทยเป็นตัวอย่างการจัดการฟางข้าวที่เหลือทิ้งจากเกษตรกรรมได้ดี เพราะแทนที่จะต้องเผาทิ้งสร้างมลพิษ การนำมาสร้างมูลค่าแปรรูปให้เป็นเยื่อกระดาษและบรรจุภัณฑ์ใส่อาหาร ด้วยกระบวนการที่สะอาด ปราศจากสารเคมีและโลหะหนักลดการปนเปื้อนสารเคมีลงสู่แหล่งน้ำและอากาศ จึงเป็นตัวอย่างการทำธุรกิจเพื่อสังคมที่ลดการสร้างผลกระทบให้กับสิ่งแว้ดล้อมและระบบนิเวศจากต้นน้ำถึงปลายน้ำได้</p><p>ในวันนี้ฟางไทยอาจเป็นภาพฝันใหญ่ที่ธุรกิจเพื่อสังคมระดับเริ่มต้นหลาย ๆ แห่งทดภาพฝันนี้ไว้ หวังว่าวันหนึ่งจะไปให้ถึงเป้าหมายนี้ได้ ไรซ์ อิมแพคในฐานะผู้ทำโครงการ Snowball เองก็หวังว่ากระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงจากภาคธุรกิจเพื่อสังคมจะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อต่อกรกับปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ใหญ่เกินจะแก้ในระดับบุคคล</p><p>อ่านเรื่องราวของ ‘ฟางไทย’ เปลี่ยนฟางข้าวที่ถูกเผาให้กลายเป็นภาชนะรักษ์โลก</p><p><a href="https://medium.com/@riseimpact/%E0%B8%9F%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9F%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9C%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-95d387594cfe">https://medium.com/@riseimpact/ฟางไทย-เปลี่ยนฟางข้าวที่ถูกเผาให้กลายเป็นภาชนะรักษ์โลก-95d387594cfe</a></p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>Reference</p><ol><li>Our World in Data (2020). <em>Emissions by sector: Where do greenhouse gasses come from? How much comes from electricity, transport, and land use? </em>Retrieved from <a href="https://ourworldindata.org/emissions-by-sector">https://ourworldindata.org/emissions-by-sector</a></li><li>Statista (2023). <em>Global carbon dioxide emissions from 1970 to 2022, by sector. </em>Retrieved from <a href="https://www.statista.com/statistics/276480/world-carbon-dioxide-emissions-by-sector/">https://www.statista.com/statistics/276480/world-carbon-dioxide-emissions-by-sector/</a></li><li>Thai PBS (2023). <em>โปรดทราบ! ไทยเข้าสู่ “ยุคโลกเดือด” เสี่ยงกระทบสุขภาพ. </em>Retrieved from <a href="https://www.thaipbs.or.th/news/content/330934">https://www.thaipbs.or.th/news/content/330934</a></li><li>Thailand Environment Institute (2022) <em>คาร์บอนเครดิต (Carbon Credit) คืออะไร. </em>Retrieved from <a href="https://www.tei.or.th/th/article_detail.php?bid=129">https://www.tei.or.th/th/article_detail.php?bid=129</a></li><li>P.I.E.R Puey Ungphakorn Institute for Economic Research (2022). <em>“Carbon neutrality” กับ “net zero emissions” ต่างกันอย่างไร? และมีความสำคัญอย่างไร? </em>Retrieved from <a href="https://www.pier.or.th/blog/2022/0301/">https://www.pier.or.th/blog/2022/0301/</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6c9cb3ca2e2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-56f934f3644b?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/56f934f3644b</guid>
            <category><![CDATA[ออสเตรเลีย]]></category>
            <category><![CDATA[รัฐวิคทอเรีย]]></category>
            <category><![CDATA[พัฒนาเมือง]]></category>
            <category><![CDATA[โครงสร้างพื้นฐาน]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Oct 2023 05:47:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-10T05:47:14.866Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051 ที่จะพัฒนาชุมชนเมืองและความเป็นอยู่ของ ‘ทุกคน’ ให้ดีขึ้น [Part 3]</h3><p>[Brief] <a href="https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-e4dfda7de4cd">วิธีการคัดเลือกผู้เข้าร่วมและกระบวนการปรึกษาหารือเพื่อให้ได้ข้อสรุปที่มีร่วมกัน</a></p><p>หลังจากใช้เวลาถึงสี่สัปดาห์ในกระบวนการปรึกษาหารือขั้นแรกและอีกครึ่งวันในขั้นที่สอง ผู้เข้าร่วมกระบวนการได้ช่วยกันตกผลึกข้อสรุปที่ตอบรับหลักการ Density Done Well ที่เคยกล่าวไว้ในตอนที่ 1 ออกมาใน 9 ประเด็น</p><p>โดยเรียงลำดับจากสิ่งที่ผู้เข้าร่วมเห็นพ้องต้องกันว่าสำคัญมากสุด ได้แก่<br>✦ การออกแบบชุมชนเมืองอย่างมีคุณภาพ<br>✦ ขนส่งสาธารณะ<br>✦ ที่พักอาศัยมีคุณภาพและราคาที่เข้าถึงได้<br>✦ สภาพแวดล้อมสาธารณะที่ดี<br>✦ ถนนและทางเดินที่เป็นมิตรกับคนเดินเท้า<br>✦ สถานที่สาธารณะที่ทุกคนสามารถเข้าใช้ได้<br>✦ ชุมชนเมืองที่มีความปลอดภัย<br>✦ โครงสร้างพื้นฐานที่ทุกบุคคลสามารถเข้าถึงได้ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง (inclusion) <br>✦ การออกแบบเมืองเพื่อใช้งานแบบผสมผสานควบรวมความหลากหลาย (mix of uses and diversity of things to do)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GZuVVU2HWFEQDu7UnH0mmw.jpeg" /></figure><p>จากข้อมูลล่าสุดทาง Infrastructure Victoria ได้รับคำแนะนำสุทธิ 94 ข้อ โดย 53 ข้อจะเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงนโยบาย และ 41 ข้อต้องอาศัยเงินลงทุนสำหรับโครงสร้างพื้นฐานจากรัฐบาล</p><p>คำแนะนำเหล่านี้ได้ถูกแบ่งเป็น 4 กลุ่มตามวัตถุประสงค์ได้แก่ 1)เตรียมความพร้อมเผชิญความท้าทายระยะยาว 2)เพื่อจัดการการเปลี่ยนแปลงของชุมชนเมือง 3)เพื่อควบคุมการผลิตและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน 4)มุ่งพัฒนาภูมิภาคของรัฐวิคทอเรีย และแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี ฉบับสมบูรณ์ได้ถูกยื่นเข้าสู่รัฐสภาวิคทอเรียเมื่อกลางปี 2021<br><br>ผู้จัดกระบวนการสังเกตเห็นว่ากระบวนการขั้นที่ 2 <em>deliberative workshop</em> ที่ผู้เข้าร่วมทั้งหมดได้เจอหน้าและแลกเปลี่ยนกันหลังจบขั้นแรก ทุกคนกลับมาพร้อมข้อมูลที่เป็นประโยชน์และแบ่งปันสิ่งที่ได้พูดคุยในกลุ่มย่อย ส่งเสริมให้การทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนาและทบทวนความเห็นที่ทุกคนมีต่อหลัก Density Done Well ได้ดีขึ้น<br><br>เป็นเรื่องที่น่ายินดีกับประชาชนอาศัยในรัฐวิคทอเรีย ที่ภาครัฐมีแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐานจากการรับฟังข้อเสนอแนะและปรับเปลี่ยนนโยบายที่อ้างอิงจากความต้องการของพลเมืองโดยแท้จริง สิ่งนี้ยังไม่เกิดขึ้นในประเทศไทย ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะสิ้นหวังกับการพัฒนาซะทีเดียว เพราะภาคเอกชนอย่าง ไรซ์อิมแพ็ค ยังคงมุ่งสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมออกแบบโยบายผ่าน Policy Dialogue ที่ดำเนินการโดยมีเป้าหมายพัฒนาแก้ไขปัญหาสังคม<br><br>ในหนึ่งปีที่ผ่านมาไรซ์อิมแพ็คได้ร่วมมือกับมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.) พัฒนานโยบายเพื่อผู้สูงวัย และได้ผลลัพธ์ครอบคลุมถึง 7 ประเด็นสำคัญ จากการมีส่วนร่วมของผู้เข้าร่วมที่มีความหลากหลายกว่า 400 คน แม้ผลลัพธ์เชิงนโยบายเป็นเรื่องระยะยาวที่ต้องผลักดันต่อ ซึ่งเรายังคงทำอย่างต่อเนื่อง แต่ผลลัพธ์ระยะสั้นได้ปรากฎขึ้น<br><br>เชื่อว่าหลายคนอาจสงสัยว่าเสียงที่เราส่งออกไปจะได้รับการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาไหม นี่คือประเด็นที่เราเองได้ให้ความสนใจจนเกิดวงหารือเรื่อง ‘กลไกติดตามและพัฒนานโยบายเพื่อสังคมสูงวัย’ หรือ Governing Mechanism (GM) ที่มีสมาชิกผู้แทนราษฎรเข้าร่วม สร้างคุณค่าระหว่างกระบวนการเกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างภาครัฐด้วยกันเอง และผลลัพธ์หลังกระบวนการคือการผลักดันเชิงนโยบายอย่างต่อเนื่องที่ได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐ รวมทั้งได้เห็นการนำเสนอข่าวสารเพิ่มมากขึ้นในเว็บไซต์กรมกิจการผู้สูงอายุ</p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>ภาพประกอบโดย: ปพน ศิริมัย</p><p>Reference<br>1. Infrastructure Victoria (2023) <em>Victoria’s 30-year infrastructure strategy update. </em>Retrieved from<em> </em><a href="https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?fbclid=IwAR2jZJA5FdRWc6XXz94mhg8GIa30WCT67sGohQLCWVkTkzVVyW5uHB7Hhe8">https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?</a></p><p>2.<em> </em>Participedia (2022) Case: Infrastructure Victoria 30-Year Strategy 2021–2051. Retrieved from <a href="https://participedia.net/case/8434?fbclid=IwAR1-tdIl2mSzwUifAMZdSYpt4L5-3W9ph47bfS-ZI4X6V-Xw2tANuf47lE0">https://participedia.net/case/8434</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=56f934f3644b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-e4dfda7de4cd?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e4dfda7de4cd</guid>
            <category><![CDATA[พัฒนาเมือง]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[โครงสร้างพื้นฐาน]]></category>
            <category><![CDATA[รัฐวิคตอเรีย]]></category>
            <category><![CDATA[ออสเตรเลีย]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Oct 2023 05:42:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-10T05:51:47.690Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051 ที่จะพัฒนาชุมชนเมืองและความเป็นอยู่ของ ‘ทุกคน’ ให้ดีขึ้น [Part 2]</h3><p>[Brief] <a href="https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-3b4144eef8e4">อะไรคือแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี และหลัก Density Done Well ?</a></p><p>Infrastructure Victoria หน่วยงานที่ปรึกษาอิสระจัดตั้งขึ้นโดยรัฐวิคทอเรีย เพื่อทำกระบวนการจัดลำดับความสำคัญและความต้องการของการปรับแผนโครงสร้างพื้นฐาน โดยมอบหมายให้ Jetty Research (ปัจจุบันคือ Taverner Research Group) จัดหาพลเมืองเข้าร่วมกระบวนการผ่านการสุ่มเลือกและโฆษณาบนFacebook แบบกำหนดกลุ่มเป้าหมายรับสารเพื่อรับสมัครอาสาสมัคร</p><p>ซึ่งทั้งสองวิธีนี้จะทำให้เกิดการมีส่วนร่วมของสมาชิกชุมชนที่มความเข้าใจในระดับปานกลางไปจนถึงเข้มข้นในเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน มีเป้าหมายเรื่องที่อยู่อาศัยในอนาคต มีความหลากหลายทางเชื้อชาติ วัฒนธรรม อายุ จากทั้งสามเขตชานเมือง ได้แก่ ไฮเดลเบิร์ก แคมเบอร์เวลล์ และฟุทสเครย์ ที่มีจำนวนประชากรใกล้เคียงเมือง รวมทั้งขนส่งสาธารณะและโครงสร้างพื้นฐานที่อยู่ในระดับดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*P6-Y7JhKAxdHpT_vc6Ld5Q.jpeg" /></figure><p><strong>ผ่านกระบวนการปรึกษาหารือสาธารณะ 2 ขั้น (stage)</strong><br><em>ขั้นแรก Deliberative focus group: <br></em>เริ่มด้วยกลุ่มสนทนาขนาดเล็กที่แบ่งสมาชิกชุมชนทั้งหมด 66 คนจากสามย่านชานเมืองข้างต้นเข้าร่วม ออกเป็น 6 กลุ่ม ทำความคุ้นเคยกับกระบวนการปรึกษาเพื่อวิเคราะห์นโยบาย แนะนำข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานของรัฐวิคทอเรีย รู้จักหลักการที่นำมาใช้ตัดสินใจเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาเชิงลึก และแลกเปลี่ยนความเห็นในหัวข้อ ‘อะไรคือ Density Done Well’ กระบวนการขั้นนี้เริ่มและจบลงในเดือนตุลาคม 2019</p><p><em>ขั้นที่สอง Deliberative workshop:</em> <br>ผู้เข้าร่วมทั้ง 66 คนถูกเชิญเข้าประชุมเชิงปฏิบัติพร้อมกันครึ่งวัน ในเดือนพฤศจิกายน 2019 เพื่อคัดกรองความเห็นที่ผู้เข้าร่วมมีต่อคุณสมบัติของโครงสร้างพื้นฐาน-สิ่งอำนวยความสะดวกที่ต้องการ และมีจุดร่วมผ่านการใช้เครื่องมือ ‘Poll Everywhere’ แพลตฟอร์มสำรวจความคิดเห็นออนไลน์และบนสมาร์ทโฟนตอบคำถาม เพื่อให้ได้คำตอบที่จะนำไปสรุปและเสนอแนะรัฐเพื่อปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปีในท้ายที่สุด<br><br>กระบวนการและเครื่องมือที่ใช้ควรเหมาะสมกับกลุ่มผู้เข้าร่วม ไม่มีสูตรสำเร็จว่าใช้สิ่งไหนแล้วจะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่มีคุณภาพที่สุด จึงต้องอาศัยทักษะและการเตรียมพร้อมก่อนเริ่มกระบวนการผ่านวิธีที่หลากหลายให้ได้ข้อมูลที่ครบถ้วน ตามที่ได้กล่าวไปในตอนที่ 1 นั้น ไรซ์อิมแพ็ค ในฐานะผู้สร้างกระบวนการมีส่วนร่วม ให้ความสำคัญกับข้อมูลและหวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อการออกแบบนโยบายและสร้างการมีส่วนร่วมของผู้คน<br><br>เราเองได้จัดทำเครื่องมือรวบรวมและสร้างความตระหนักรู้ผ่าน Public Engagement สำรวจความเห็นในวงกว้างในสองเรื่องต่อไปนี้ และได้เห็นความต้องการ ทัศนคติ ต่อเรื่องดังกล่าวของคนไทยกว่า 176 คน ซึ่งสมควรถูกนำไปผลักดันเชิงนโยบายต่อไป</p><p><strong><em>การสูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิมอย่างมีสุขภาวะ (Aging In Place)</em></strong><br><a href="https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/aip?fbclid=IwAR29whayeUhjmzjb88g9iZAr-HIEYsv7vsJpArQcK-qa_I1dLT2pW3z0Zcc">https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/aip</a></p><p><strong><em>ระบบบริการและการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม (Dementia)</em></strong><br><a href="https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/dmt?fbclid=IwAR1rw3tMVR5Q7DNQiAauViqbn7L-TwJIiPB8l-WUrzv771QOCZ9LP2rBir8">https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/dmt</a><br><br>ในครั้งหน้าเราจะกลับมาพร้อมกับบทสรุปจากการมีส่วนร่วมเสนอแนะของชาวเมืองรัฐวิคทอเรีย ที่จะถูกเสนอเพื่อสร้างแผนปรับปรุงยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี</p><p>Part1: <a href="https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-3b4144eef8e4">แผนยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 2021–2051</a></p><p>Part3: <a href="https://medium.com/@riseimpact/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-56f934f3644b">บทสรุปจากกระบวนการปรึกษาหารือ</a></p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>ภาพประกอบโดย: ปพน ศิริมัย</p><p>Reference<br>1. Infrastructure Victoria (2023) <em>Victoria’s 30-year infrastructure strategy update. </em>Retrieved from<em> </em><a href="https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?fbclid=IwAR2jZJA5FdRWc6XXz94mhg8GIa30WCT67sGohQLCWVkTkzVVyW5uHB7Hhe8">https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?</a></p><p>2.<em> </em>Participedia (2022) Case: Infrastructure Victoria 30-Year Strategy 2021–2051. Retrieved from <a href="https://participedia.net/case/8434?fbclid=IwAR1-tdIl2mSzwUifAMZdSYpt4L5-3W9ph47bfS-ZI4X6V-Xw2tANuf47lE0">https://participedia.net/case/8434</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e4dfda7de4cd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงกลยุทธ์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051…]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-3b4144eef8e4?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b4144eef8e4</guid>
            <category><![CDATA[case-study]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[พัฒนาเมือง]]></category>
            <category><![CDATA[ออสเตรเลีย]]></category>
            <category><![CDATA[density-done-well]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Oct 2023 05:07:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-10T05:50:08.867Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Case study: รัฐวิคทอเรีย กับแผนปรับปรุงกลยุทธ์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี 2021–2051 ที่จะพัฒนาชุมชนเมืองและความเป็นอยู่ของ ‘ทุกคน’ ให้ดีขึ้น [Part 1]</h3><p>ประเทศออสเตรเลีย จุดหมายปลายทางที่คนไทยสนใจเดินทางไป Work and Holiday ทำงานประจำ ศึกษาต่อหรือแม้กระทั่งใช้ช่วงบั้นปลายชีวิต รู้หรือไม่ว่าภาพรวมของบ้านเมืองที่น่าอยู่และมีผู้คนมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี เกิดขึ้นได้จากหลัก <strong><em>Density Done Well</em></strong> วางแผนและออกแบบเพื่อสร้างเมืองที่ดีพร้อมสำหรับการขยายตัวของจำนวนประชากรในรุ่นต่อไป<br><br>รัฐวิคทอเรียมีประชากรมากเป็นอันดับสองในออสเตรเลีย นับเพียงประชากรในเมลเบิร์นเมืองหลวงของรัฐคิดเป็นกว่า 19.05% ของประชากรทั้งหมดในปัจจุบัน และคาดการณ์ว่าจะกลายเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของออสเตรเลียในอนาคต จากอัตราที่เพิ่มขึ้นทุกปีแซงหน้าเมืองซิดนีย์ไปแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TmoZhpoY7vyEx4EQWmr-Hg.jpeg" /></figure><p>Infrastructure Victoria หน่วยงานให้คำปรึกษารัฐบาลได้ริเริ่มการทำยุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐานขึ้นในปี 2016 โดยตั้งเป้าปรับปรุงแผนโครงสร้างพื้นฐานทุก 3–5 ปี การทำประชาพิจารณ์ที่ผ่านกระบวนการ ‘การมีส่วนร่วมของพลเมืองในชุมชน’ ข้อมูลที่ได้รับการเสนอแนะจึงสำคัญและทำให้รัฐบาลมั่นใจได้ว่ายุทธศาสตร์โครงสร้างพื้นฐาน 30 ปี จะตอบสนองต่อความต้องการในปัจจุบัน การเปลี่ยนแปลงใหม่ และความท้าทายหรืออุปสรรคที่เข้ามา ยกตัวอย่างเช่น ภัยพิบัติไฟป่าในช่วงฤดูร้อน หรือโรคระบาดโควิด-19 ที่แพร่กระจายทั่วโลกจนเกิดวิถีการดำเนินชีวิตแบบใหม่<br><br>ชวนหันกลับมามองที่ประเทศไทย ผู้กำหนดนโยบายสร้างการมีส่วนร่วมกับประชาชนมากน้อยแค่ไหน?</p><p>เรามีสิทธิมีเสียงแค่ไหนในวงจรออกแบบนโยบาย? ปัญหาจากโครงสร้างพื้นฐานที่คนกรุงเผชิญถูกรับฟังและได้รับการแก้ไขที่ยั่งยืนหรือไม่ ข้อเสนอแนะหรือความเห็นของทุกคนมีบทบาทสำคัญที่จะกำหนดสภาพความเป็นอยู่ในอนาคตร่วมกับภาครัฐ เพราะหากคุณอยู่ในวัยเรียนคุณจะได้รับผลของนโยบายเมื่อเข้าสู่ช่วงวัยทำงาน หากคุณเป็นวัยรุ่นตอนปลายและวัยทำงานคุณจะได้รับผลของนโยบายเมื่อเริ่มเข้าสู่ช่วงสูงวัย<br><br>โดยอาจเริ่มจากลองถามคำถามเหล่านี้กับตนเองดู เพื่อตัดสินใจว่าคุณอยากมีชีวิตแบบไหนในวันข้างหน้า<br>1. จะทำอย่างไรถ้าคุณเป็นบุคคลโชคร้ายที่ต้องเดินฝ่าน้ำท่วมและถูกไฟช็อต และชุมชนเมืองที่อยู่อาศัยมีความปลอดภัยมากแค่ไหน?<br>2. ทำไมจึงไม่มีพื้นที่สาธารณะที่หลากหลายและเข้าถึงได้สะดวกมากกว่านี้?<br>3. จะดีกว่าไหมถ้าน้ำประปาประเทศไทยดื่มได้?<br>4. รัฐจะดูแลเราอย่างไร ตอนเราอายุ 70 ปี?<br>5. หากเจ็บป่วยขึ้นมา ใครจะพาไปส่งโรงพยาบาล?<br>.<br>ไรซ์อิมแพ็ค ไม่เพียงสนับสนุนงานผู้ประกอบการเพื่อสังคม แต่เรายังมีส่วนร่วมกับนโยบาย ทั้งเป็นผู้สร้างกระบวนการ เป็นผู้เข้าไปมีส่วนร่วม และชวนคนเข้ามาส่งเสียง สร้างสังคมที่ตื่นรู้ (active) ไปด้วยกัน<br><br>ในฐานะผู้สร้างกระบวนการ เราได้เริ่มเข้าสู่กระบวนการพัฒนานโยบายในฐานะเอกชนในปีที่แล้ว เป็นตัวกลางการเชื่อมโยงภาคส่วนต่างๆ พูดคุยร่วมกัน และดึงประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมกันกว่า 400 คน ผ่านการจัดวงหารือทั้งแบบออฟไลน์และออนไลน์กว่า 30 ครั้ง เพราะเราเชื่อว่านโยบายที่ดีต้องร่วมกันออกแบบ<br><br>ครั้งหน้าเราจะพาทุกคนไปรู้จักกระบวนการที่ทางหน่วยงาน Infrastructure Victoria ใช้เพื่อรวบรวมความเห็นจากพลเมืองที่เข้าร่วม</p><p>Part2: <a href="https://medium.com/@riseimpact/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-e4dfda7de4cd">ขั้นกระบวนการที่อาศัยการมีส่วนร่วม</a></p><p>Part3: <a href="https://medium.com/@riseimpact/case-study-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99-30-%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2021-2051-56f934f3644b">บทสรุปจากกระบวนการปรึกษาหารือ</a></p><p>เขียนและเรียบเรียงโดย: พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>ภาพประกอบโดย: ปพน ศิริมัย</p><p>Reference <br>1. Infrastructure Victoria (2023) <em>Victoria’s 30-year infrastructure strategy update. </em>Retrieved from<em> </em><a href="https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?fbclid=IwAR2jZJA5FdRWc6XXz94mhg8GIa30WCT67sGohQLCWVkTkzVVyW5uHB7Hhe8">https://www.infrastructurevictoria.com.au/project/30-year-strategy/?</a></p><p>2.<em> </em>Participedia (2022) Case: Infrastructure Victoria 30-Year Strategy 2021–2051. Retrieved from <a href="https://participedia.net/case/8434?fbclid=IwAR1-tdIl2mSzwUifAMZdSYpt4L5-3W9ph47bfS-ZI4X6V-Xw2tANuf47lE0">https://participedia.net/case/8434</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b4144eef8e4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บ้านเดิมของเราน่าอยู่ ผู้สูงวัยสุขใจทุกคน: Part 2/2]]></title>
            <link>https://riseimpact.medium.com/%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%99-part-2-2-ed65ee12a01c?source=rss-1fb12f9a60ab------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ed65ee12a01c</guid>
            <category><![CDATA[สังคมสูงวัยในไทย]]></category>
            <category><![CDATA[rise-impact]]></category>
            <category><![CDATA[aging-society]]></category>
            <category><![CDATA[สูงวัยในที่เดิม]]></category>
            <category><![CDATA[aging-in-place]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[RISE IMPACT]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Oct 2023 10:07:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-09T10:11:38.862Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>บ้านเดิมของเราน่าอยู่ ผู้สูงวัยสุขใจทุกคน: ทำอย่างไรให้การสูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิมได้อย่างมีความสุข ไม่เป็นเพียงแค่ฝันกลางวันของคนไทย [Part2/2]</strong></h3><p>ตอนที่ 1: <a href="https://riseimpact.medium.com/%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%99-part-1-2-b37f14148cce">บ้านเดิมของเราน่าอยู่ ผู้สูงวัยสุขใจทุกคน Part1/2</a></p><p><strong>ถ้าจะสูงวัยในบ้านเดิมล่ะ เป็นไปได้ไหม?</strong></p><p><em>“เกือบจะหมดหวังไปแล้ว”</em></p><p><em>“ดีมาก ปรับแล้วดีมากๆ เหมือนเกิดใหม่”</em></p><p>- คุณป้าสายลมกล่าว</p><p>นี่คือส่วนหนึ่งจากการพูดคุยในเรื่องการเข้ารับบริการปรับบ้านกับคุณป้าสายลม จากบทความสัมภาษณ์ <a href="https://riseimpact.medium.com/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-b4485fea0544">‘ผู้สูงอายุ กับการปรับสภาพบ้านที่สร้างชีวิตใหม่’</a> สะท้อนให้เห็นว่าการปรับบ้านเหมือนกับการได้ชีวิตใหม่ ป้าสายลมและสามีสามารถใช้ชีวิตได้สะดวกมากขึ้น ไม่ต้องคอยระแวงถึงอุบัติเห็นที่อาจจะเกิดขึ้นจากการทรุดโทรมของบ้าน ซึ่งสิ่งนี้แหละที่ส่งผลต่อสุขภาพจิตโดยตรง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*S04EeiNcCjhB4eOsLovepQ.jpeg" /></figure><p>แม้ปัจจุบันประเทศไทยจะมอบสิทธิการยื่นคำร้องเพื่อปรับที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุแล้ว แต่ยังขาดการบูรณาการระหว่างบริการทางสุขภาพและสังคมในหลายด้าน เพื่อให้ประชาชนเข้าถึงได้ง่ายในวงกว้าง อีกทั้งยังมีข้อจำกัดทางงบประมาณในทางปฏิบัติ ทั้งค่าแรงช่าง ค่าวัสดุ ไปจนถึงระยะเวลาที่ใช้ในการปรับปรุง ทำให้ในหนึ่งปีมีบ้านที่ได้รับบริการเพียงไม่กี่หลังจากจำนวนกว่า 30–40 หลังต่อปี</p><p>จากการประชาสัมพันธ์ที่ไม่ทั่วถึง ข้อจำกัดทางงบประมาณ ระยะเวลาการให้บริการที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการ สิ่งเหล่านี้ล้วนเกิดจากข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งอำนาจหน้าที่ และ งบประมาณ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะนำมาสู่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และบริการทางสังคมอย่างเป็นระบบมากขึ้น</p><p><strong>‘บ้านเดิมของเราน่าอยู่ ผู้สูงวัยสุขใจทุกคน’ ทำอย่างไรให้การสูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิมได้อย่างมีความสุข ไม่เป็นเพียงแค่ฝันกลางวันของคนไทย</strong></p><p>หากบ้านเดิมของเราน่าอยู่ คงไม่มีใครอยากย้ายถิ่นที่อยู่ในช่วงบั้นปลายชีวิต เพราะการย้ายที่อยู่สร้างความเปราะบางทางสภาพอารมณ์ ความไม่คุ้นชินทำให้ขาดความรู้สึกปลอดภัยในการใช้ชีวิต เช่นนั้นแล้วการพัฒนาบริการที่ต้อบสนองความต้องการปรับบ้าน และการปรับบทบาทการทำงานขององค์กรภาครัฐส่วนท้องถิ่นเพื่อสนับสนุนการจัดบริการสำหรับผู้สูงอายุที่บ้าน สองสิ่งนี้จะช่วยลดช่องว่างการเข้าถึงบริการของผู้สูงวัยในทุกหลังคาเรือนที่ต้องการเข้าถึงบริการปรับบ้านตามสิทธิที่พวกเขามีได้</p><p>จากปัญหาที่ประชาชนไม่ได้รับการประชาสัมพันธ์ถึงโครงการที่มี และจำนวนผู้เข้ารับบริการปรับที่ต่ำกว่าจำนวนที่ตั้งและคาดหวังไว้ ความท้าทายที่เป็นอุปสรรคให้สังคมไทยยังไปไม่ถึงการมีระบบบริการที่เอื้อให้สูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิมได้ถูกแยกย่อยออกมาดังนี้</p><ul><li>การพัฒนาชุดบริการสำคัญที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้สูงอายุในการใช้ชีวิตในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิม (Aging in Place)</li><li>การปรับการจัดการและบทบาทการทำงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนการจัดบริการสำหรับผู้สูงอายุที่บ้านที่เหมาะสมกับบริบทของไทย</li></ul><p>เราพบว่าต้องมีการพัฒนาในสองสิ่งนี้ไปพร้อม ๆ กันเพื่อพัฒนาระบบบริการแก้ไขปัญหาเพื่อตอบโจทย์ชีวิตผู้สูงวัย และการพูดคุยกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียผ่านกระบวนการหารือนโยบายกว่า 5 ครั้งในปี พ.ศ. 2563–2564 โดยเราได้ลงไปพูดคุยกับกลุ่มบุคคลที่หลากหลาย</p><ul><li>เปิดเวทีพูดคุยเพื่อรับฟังและทำความเข้าใจในบริบทการใช้ชีวิต ความต้องการของผู้สูงอายุ กับตัวแทนกลุ่มผู้สูงอายุในวัย 60–75 ปี ที่ยังไม่มีภาวะพึ่งพิงทางสุขภาพจำนวน 9–12 คน</li><li>ทำความเข้าใจแนวทางการดูแลผู้สูงอายุและบทบาทขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในแต่ละพื้นที่ โดยครั้งที่ 2 เราได้พูดคุยกับตัวแทนจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ โดยเลือกจากการหาข้อมูลที่บ่งชี้ถึงการดำเนินงานด้านผู้สูงอายุอย่างเข้มแข็งหรือมีอยู่บ้าง</li><li>ชวนผู้ที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการในฐานะผู้ให้บริการ ผู้สูงอายุ นักวิชาการ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จากหลายพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการจัดบริการให้ผู้สูงอายุ เพื่อร่วมหารือการพัฒนาชุดบริการและโมเดลการจัดการในระดับพื้นที่เพื่อส่งเสริมการชราในถิ่นที่อยู่เดิม</li><li>ชวนตัวแทนจากองค์กรที่มีภารกิจหลักในการขับเคลื่อนงานผู้สูงอายุ โดยเฉพาะงานด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการอยู่อาศัยของผู้สูงอายุ และเป็นกลุ่มที่จะมีบทบาทต่อการปรับหรือขับเคลื่อนแนวคิด Aging in Place เชิงนโยบายได้ เพื่อหารือบทบาทภาครัฐในการสนับสนุนให้เกิดบริการสำหรับรองรับการสูงวัยในถิ่นที่อยู่เดิม ผ่านการพิจารณาตัวอย่างการจัดบริการที่มีในปัจจุบัน</li><li>ชวนตัวแทนจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ชุมชน หน่วยงานราชการ (กรมกิจการผู้สูงอายุและกระทรวงมหาดไทย) นักวิชาการ และตัวแทนจากสสส. เพื่อหารือบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการสนับสนุนบริการเพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถสูงวัยในถิ่นที่อยู่เดิม</li></ul><p>จากทั้งหมด 5 การหารือเราได้ข้อสรุปออกมาในรูปแบบของ ‘ข้อเสนอ’ ต่อทั้ง 2 ประเด็นหลัก โดยสำหรับ สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาข้อเสนอพัฒนานโยบายสามารถศึกษาต่อได้<a href="https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/aip">ที่นี่</a></p><p>และนอกจากประเด็นด้านนโยบายเรายังได้เปิดโอกาสการเรียนรู้ระหว่างพื้นที่ คลายข้อสงสัยระหว่างหน่วยงานกลางและท้องถิ่น ยิ่งไปกว่านั้นคือการที่ผู้เข้าร่วม ซึ่งก็คือตัวแทนหน่วยงานภาครัฐมีความสนใจในประเด็นการสูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิม อยากผลักดันต่อ เพื่อพัฒนาบทบาทในการส่งเสริมงานด้านนี้ และที่สำคัญที่สุดคือเราได้รับรู้เรื่องราว หัวข้อ ประเด็นที่น่าสนใจเพื่อนำไปศึกษาวิจัยต่อเพื่อช่วยพัฒนากำหนดกรอบนโยบายต่อไป</p><p>และต่อจากการหารือทั้ง 5 ครั้ง ในปี 2565 นี้เราได้เพิ่มความเข้มข้นของการพัฒนานโยบายในส่วนนี้ ด้วยการนำกระบวนการใหม่อย่าง Policy Prototyping เข้ามาช่วยเพื่อให้มุ่งเป้าปัญหา บริบทการทำงานของแต่ละหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ได้มากขึ้น เพื่อผลักดันให้ ‘การสูงวัยในถิ่นที่อยู่อาศัยเดิม’ ไม่เป็นเพียงฝันกลางวัน</p><p>เรียบเรียงโดย พรพิชชา ตันตระวาณิชย์</p><p>ศึกษาเรื่องราวกระบวนการการหาคำตอบ เพื่อพัฒนานโยบายและบริการปรับบ้านให้ตอบโจทย์บริบทสังคมไทยมากขึ้น<br><a href="https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/aip">https://policy-dialogue.riseimpact.co/project/aip</a></p><p>เรื่องราวการปรับบ้านที่มอบชีวิตใหม่ให้กับผู้สูงวัย — ผู้สูงอายุ กับการปรับสภาพบ้านที่สร้างชีวิตใหม่<br><a href="https://riseimpact.medium.com/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-b4485fea0544">https://riseimpact.medium.com/ผู้สูงอายุ-กับการปรับสภาพบ้านที่สร้างชีวิตใหม่-b4485fea0544</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ed65ee12a01c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>