<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Rufat Mirza on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Rufat Mirza on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@rufatmirza?source=rss-3710689df450------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*5RtIC4wEm-9yx6oJ.jpg</url>
            <title>Stories by Rufat Mirza on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@rufatmirza?source=rss-3710689df450------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 10:23:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@rufatmirza/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Side Projects]]></title>
            <link>https://medium.com/@rufatmirza/side-projects-a7a8af96a1d4?source=rss-3710689df450------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a7a8af96a1d4</guid>
            <category><![CDATA[professional-development]]></category>
            <category><![CDATA[learning-and-development]]></category>
            <category><![CDATA[side-hustle]]></category>
            <category><![CDATA[side-project]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rufat Mirza]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 Jul 2022 17:18:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-30T11:47:11.278Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>NOTE: This blog has been moved to <a href="https://www.rufatmirza.com/">www.rufatmirza.com</a></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AvGYe_FcM9GoZx4DGv6IDQ.jpeg" /></figure><p>If I had to give a couple of advice to my younger self, I would have probably spoken for hours. That’s just a pointless fantasy that I find myself in. Needless to say that the number of things to talk to my younger self would exceed both a couple of hours and a couple of things.</p><p>However, instead of fantasizing, I would like to pick up one of the most important pieces of advice I could give to my younger self and any person in their 20s:</p><p>Whatever your job is, regardless of how much you love it, regardless of your benefits, your salary, and your commitment to it, you should have side projects. Work on yourself and work for yourself. Learn things, create stuff, and do this in a rather revolting manner.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a7a8af96a1d4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Time Tracking’i Hayatın Her Alanına Sokmak]]></title>
            <link>https://medium.com/@rufatmirza/time-trackingi-hayat%C4%B1n-her-alan%C4%B1na-sokmak-ecfc7d42874d?source=rss-3710689df450------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ecfc7d42874d</guid>
            <category><![CDATA[time-tracking]]></category>
            <category><![CDATA[üretkenlik]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[zaman-yönetimi]]></category>
            <category><![CDATA[time-management]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rufat Mirza]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Oct 2021 07:50:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-30T11:48:11.420Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>NOTE: This blog has been moved to <a href="https://www.rufatmirza.com/">www.rufatmirza.com</a></h3><p>Bu yazıda time tracking’i (zaman/süre takip etmeyi) hayatınızın her alanına sokmaktan bahsedeceğim. Daha anlamlı bir hayat için kendimizi iyi tanımamız gerektiğine inanıyorum. Bu yazının sonunda time tracking’i kullanarak kendinize dair önemli öngörülere nasıl ulaşabileceğinizi öğrenmiş olacaksınız.</p><p><strong><em>Not:</em></strong><em> Her ne kadar Türkçe terimler kullanmaya özen göstersem de bu yazıda </em><strong><em>‘zaman takip’</em></strong><em> veya </em><strong><em>‘süre yönetimi’ </em></strong><em>yerine “</em><strong><em>time tracking</em></strong><em>” demeyi tercih ettim. Bazı terimler dil bariyerlerini aşıp evrensel bir bilinirliğe ve netliğe sahip oluyorlar. Bu da onlardan biri sanırım.</em></p><h3>Bilmeyenler İçin: Time Tracking Nedir?</h3><p><em>Time tracking</em>, uğraştığınız işe ne zaman başlayıp onu ne zaman bitirdiğinizi not ederek, iş için toplam ne kadar vakit harcadığınızı görmektir.</p><p>Tarihsel olarak, çalışanların şirkette harcadıkları süreyi göstermek gibi bir görevi vardı. Tabii pek çok şey gibi bu teknik de zamanla dijitalleşti. Kağıt-kalemden duvarlara monte edilen acayip cihazlara, ordan da web ve mobil app’lere geçildi. Teknolojinin getirdiklerine rağmen bu yöntemin öncelikli görevi hala aynı: <strong>hangi projeye ne kadar vakit harcandığının kaydını tutmak</strong>. Bu açıdan da farklı projelere koşturan freelance çalışanların olmazsa olmazı haline geldi. Piyasada alternatifleri olsa da yazının devamında bu iş için ideal olduğunu düşündüğüm ve ihtiyaç duyacağımız özelliklerinin <strong>ücretsiz </strong>olduğu <a href="https://toggl.com/track/">Toggl Track</a>’ten bahsedeceğim.</p><figure><img alt="A logo of Toggl Track" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-QNfNRyRFnMb9eTYa71Mdw.png" /></figure><h3>Time Tracking Nasıl Kullanılır?</h3><p>Her şeyden önce <a href="https://toggl.com/track/">Toggl</a>’da bir hesap açmanız gerekiyor. Standart olan hesap açma adımlarını geçtikten sonra Toggl Track’in ana sayfası açılacak. Bundan sonrası gayet basit: sayfanın yukarısında neyi <em>track</em> etmek istiyorsanız, onun ismini (ve dilerseniz açıklamasını) giriyorsunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EnBOd1KmzlWXDDnRI41vuQ.png" /></figure><p>Bu kapsamda ‘proje’ diye bir terimle karşılaşacaksınız. Bu, üzerinde çalıştığınız bir iş projesi olabileceği gibi ‘Spor yapmak’ veya ‘Yazı yazmak’ gibi kişisel projeleriniz de olabilir. Birazdan tam da bu kişisel projelere vurgu yapacağım; ancak önce bu kısmı toparlayalım.</p><p>Tavsiyem, kişisel ve profesyonel uğraşlarınızı, hobilerinizi, angaryalarınızı, kısacası arada bir zaman harcadığınız her şeyi bir <strong><em>proje</em></strong> olarak görmek ve örnek olsun diye bu projelerden birini Toggl’a girmek. Proje ismini dosya ikonuna basarak giriniz. Aşağıdaki görselde ‘Writing’ bir proje, ‘Blog: On Time Tracking’ ise onun açıklaması. Tahmin edeceğiniz üzere, yazı yazma alışkanlığı edinmeye çalışıyorum ve blog yazılarımı track ediyorum. Eğer günlüğüme yazıyor olsaydım yine ‘Writing’ projesi altında ‘Journaling’ açıklamasını girecektim.</p><p>Bunları girdikten sonra, çalışmaya başladığınızda en sağdaki başla butonuna, bitirdiğinizde de durdur butonuna basmanız gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_eP4NzoCo-kHiDkouIiaFw.png" /></figure><h4>Uygulamalar</h4><p>Başla-durdur aksiyonlarını web arayüzü üzerinden yapabilirsiniz, ama tabii ki böyle yapmayın. Her seferinde web tarayıcısını, ardından ilgili web sitesini açmak, yüklenmesini bekleyip, bir şeyleri seçip süreyi başlatmak kocaman bir engel yığını. Şahsen, bu engellere takılınca asıl yapmam gerekeni yapamaz hale geliyorum. Başlama ve durdurma aksiyonlarını mobil ve masaüstü uygulamaları üzerinden tek tuşla yapmak çok daha engelsiz bir yöntem. Kısacası, zaman takibi yapacaksanız bunu web’den değil uygulamalar sayesinde yapmanızı öneriyorum.</p><p>Toggl’ın her platformda <a href="https://toggl.com/track/toggl-desktop/">masaüstü</a> ve <a href="https://toggl.com/track/mobile-time-tracking-app/">mobil</a> uygulamaları var. Ancak dilerseniz Toggl ile bağlantılı başka uygulamaları da kullanabilirsiniz. Yazının sonunda bu uygulamalardan birini kullanarak iOS’ta <strong>ana ekrandan ve tek tuşla</strong> nasıl başlama ve durdurma aksiyonunu harekete geçirebileceğinizi anlatacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w3Pz7EH0KlbFi3gHXRh6XQ.png" /></figure><h4>Profesyonel Araçlar</h4><p>Toggl’ı iş için kullanacaklar ücretli üyeliğe geçip proje bazında saatlik kazançlarını girebilirler. Böylece, örneğin ay sonunda ne kadar fatura kesmeleri gerektiğini görebilirler. Başta da dediğim gibi, bu yazıdaki odağım çalışma hayatında time tracking nasıl kullanılır diye öğretmek değil. Toggl, kazançlarla ilgili güzel raporlamalar ve analizler sunabiliyor, bunları keşfetmeyi size bırakıyorum.</p><h3>Time Tracking’i Kişiselleştirmek</h3><p>Şu ana kadar çoğunlukla freelance çalışanların kullandığı ve ne kadar fatura kesmeleri gerektiğinin kaydını tutan bir yöntemi özetledim. Ancak ben gelir getiren projelerle sınırlı kalmıyorum. Hatta son aylarda saatlik olarak gelir kazandığım bir projem yok. Buna rağmen üzerinde çalıştığım her kişisel yazılım ve tasarım projemi, spor aktivitelerimi, kitap ve blog okumalarımı, yazılarımı, meditasyonlarımı ve daha pek çok şeyi kaydediyorum. Düzenli olarak analiz ettiğim bu bilgiler ışığında da kendimle ilgili faydalı sonuçlara ulaşmaya çalışıyorum. Zaman içinde adım adım iyileştirerek uyguladığım bu yöntemin 2 önemli görevi olduğunu söyleyebilirim:</p><ol><li>Anlama (<a href="https://twitter.com/rufatmirza/status/1431949042158821381">Insight</a>)</li><li>Tetikleme (Triggering)</li></ol><h3>1. Anlama ve Sonuç Çıkarma</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/625/1*thlde0qlyXlPdkBE_FsXgw.jpeg" /></figure><p>Herhangi bir konuda data toplamanın akla gelen ilk faydası o datadan sonuçlar çıkararak sistemi iyileştirmek olsa gerek.</p><p><strong><em>Not: </em></strong><em>En azından ben bu motivasyonla başlamıştım. Haliyle deneyimsizlikten neyle ilgili data toplamam gerektiği konusunda başlarda çok bocaladım. O zamanlarda topladığım verinin büyük bir kısmını hiçbir zaman anlamlandıramadım. Siz de bu durumla karşılaşacaksınız. Sorun yok, hiçbir işe yaramayacak veriler toplamanın zararı yok. Zamanla neyi track etmem gerektiği konusunda deneyim kazandıkça sistemimi iyilileştirebildiğimi fark ettim. Siz de iyileştireceksiniz.</em></p><h4>İş Hayatından Örnekler</h4><p>Yazı yazmak, kitap okumak gibi kişisel projeleri <em>track</em> edin dedim ama bu yöntemin ilk olarak iş hayatıma olan etkisiyle başlamak istiyorum.</p><p>2020’nin ortasında toplantısı nispeten az olan, küçük takımlı ve tamamen remote çalışacağım bir işe girdim. Bunlar önemli ayrıntılar, zira time tracking’in (ve yaratıcı her insanın) bence en büyük düşmanı (Türkçe’sini bulamadığım) context switching, context-switching’in de en büyük kaynağı habersiz ve ajandasız toplantılar, bölünmeler, goygoylardır.</p><p>Böylece işimle ilgili olsun olmasın, aktif çalıştığım (kodlama, araştırma veya tasarım yaptığım) her anımı not etmeye başladım. <strong>Bölünmediğim, toplantıya girmediğim, goygoy yapmadığım, </strong><a href="https://www.amazon.com/P%C3%BCrdikkat-Odaklanma-Becerisini-Yitirdik-Kazanabiliriz/dp/6056669327">pürdikkat</a><strong> </strong>çalışabildiğim zaman bloklarından bahsediyorum. Bazen günde 2–3 saat, bazen de 7–8 saat çalışabildim. Temmuz — Ağustos 2020 grafiklerini aşağıda görebilirsiniz.</p><p>2–3 ay bu şekilde zamanımı not ettikten sonra varmayı öngörmediğim sonuçlara ulaştım:</p><ul><li>Sağlıklı bir hafta içi ve hafta sonu ayrımı yapmadan çalıştığımı gördüm. Bu zoraki bir çalışma rutini değildi, heyecan duyduğum bir iş için isteyerek bu şekilde çalışıyordum. Ancak bu durumun uzun bir süre böyle devam etmesi hem iş hem özel hayatımı olumsuz etkiledi. Yaptığım işten keyif alma seviyemde bir düşüşe ve dikkatimi hayatın diğer önemli anlarına vermememe neden oldu. Artık iş-hayat ayrımına çok daha fazla dikkat ediyorum.</li><li>Bir günde en fazla 4–6 saat <strong>verimli</strong> çalıştıktan sonra kendimi mükemmel hissediyordum. Ancak bu süreyi aştıktan sonra hem iş kalitemde düşüş hem de sonrasında yorgunluk ve işime karşı isteksizlik artabiliyordu. 2020&#39;de ilk defa somut bir veriye dayanarak gözlemlediğim bu durumu daha sonra başka projelerde de gözlemledim. Bu bilgi ışığında günlük ideal pürdikkat odaklanma süremi 5 saat olarak belirledim. Uzun vadede bu sürenin üzerine çıkmak azalan verimlere neden oluyor (diminishing returns). Bu bilgi sayesinde yeteri kadar çalıştıktan sonra projeye ve kendime bir iyilik yapıp başka bir uğraşa geçme alışkanlığını kazanmaya başladım.</li></ul><p>Sırf bu iki örmek ışığında iş-hayat dengesini daha iyi kurabilmeye, hem işimden hem hayatımdan daha çok keyif alabilmeye başladığımı düşünüyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5AHc6wnVlkY0hdas7IyN1w.jpeg" /><figcaption>Temmuz 2020 — Şirketteki pürdikkat (deep work) çalışma sürelerim.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cZt2H2TfL5OFN6zoKGzp0A.jpeg" /><figcaption>Ağustos 2020 — Şirketteki pürdikkat (deep work) çalışma sürelerim.</figcaption></figure><h4>Prosedürü Uygulamak</h4><p>Bence kondisyon limitini bulmaktan da değerli bir sonuç daha var: Özellikle programlama, tasarım, yazarlık vb. gibi ilham gerektiren işlerle uğraşanlar iyi bilir, bazı günler işler yürümüyor. Bu tip günlerde her ne ile uğraşıyorsanız, saatler süren çabaların bir sonucu yokmuş ve hiç olmayacakmış hissine kapılırsınız. Bunun uzun sürmesi durumunda insanı meslekten soğutan bir döngüye girmek bile mümkün.</p><p>Burdaki en büyük zorluk kendi psikolojik bariyerinizi aşmak. Bir yandan isteksizlik ve bitkinlik, öbür yandan çözülmemiş bir problem. Bu iki duvar arasında sıkışıp kaldığınızda yapılabilecek en mantıklı şey sadece <em>prosedürü</em> uygulamak.</p><p><strong>Prosedür</strong>: Böyle bir gün yaşıyorsanız ideal çalışma sürenizin en azından %50’sini tutturmaya çabalayabilirsiniz. Benim durumumda, Toggl 2sa 30dk gösterene kadar problem üzerinde kafa patlatıyorum, eğer bu sürenin sonunda durum değişmemişse, bırakıyorum ve başka bir şeyle ilgileniyorum.</p><p>Problemi çözemezsem bile (ki ne hikmetse çoğunlukla çözülüyor), minimum çalışma süremin sonunda “prosedürü uyguladım, elimden geleni yaptım” diyorum ve bu beni rahatlatıyor. Spesifik olarak o işe karşı isteksizlik devam etse de işime, mesleğime karşı soğuma hissini minimize ediyorum ve ertesi gün mücadeleye yeniden giriyorum. Bu şekilde çözülemeyecek hiçbir sorunla karşılaşmadım.</p><p><strong><em>Not:</em></strong><em> 2 buçuk saat kafa patlatmaktan kastım, ne saate bakarak sürenin geçmesini beklemek, ne de sınava girmiş gibi aynı yerde oturup kendini yırtmak. Arada dinleneceksiniz, belki başka bir şeyle uğraşacaksınız, belki yürüyüş yapacaksınız. Önemli olan, problem üzerinde aktif olarak (pürdikkat) çalıştığınız süreyi track ederek minimum çalışma süresine ulaşmak.</em></p><h4>Prosedürü Rutinleştirmek</h4><p>Yukarıda günlük bazda işleyen bir prosedürden bahsettim. Ancak yaratıcı davranıp farklı zaman aralıklarına yönelik prosedürler bularak alışkanlıklarınızı geliştirebilirsiniz. Örneğin yazı yazma alışkanlığı kazanmaya çalışan birisi kendisine haftalık 4 saat yazı yazma hedefi koyabilir. Böylece edinmeye çalıştığı yeni uğraşının ağırlığı altında kalmadan ona karşı olan sorumluluğu yerine getirmiş olur. Bu motivasyonu arttıran ve alışkanlığı pekiştiren bir şey.</p><p>Alışkanlıklar demişken…</p><h4>Alışkanlıklar</h4><p>Ulaşmak istediğim şeylerden belki de en önemlisi, aydan aya birtakım aktiviteleri ne kadar düzenli yaptığımı görmek ve onların hayatımın geri kalanına bir etkisinin olup olmadığını anlamaya çalışmaktı. Şüpheci bir insanın “meditasyon yap, iyi gelir” sözünü sorgulama çabası, “her gün yapıyorum ama daha mutlu muyum?” sorusuna cevap arayışından başka bir şey değil bu.</p><p>Kişisel meraklarım üzerinden örnekler vereceğim. Burada odaklanmanızı istediğim şey bu örnekleri nasıl analiz ettiğim.</p><p><strong>Örnek 1: Meditasyon</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yEegUyDDz_Ir6Xx3FMpDxg.jpeg" /><figcaption>Temmuz 2020 — Haziran 2021 arasında farkındalık meditasyonu alışkanlığım.</figcaption></figure><p>Konuyla ilgili okuduğum kitaplardan ve duyduğum şeylerden dolayı yıllardır düzenli olarak meditasyon yapma alışkanlığı kazanmaya çalışıyorum. Ağustos 2020&#39;de bu egzersizi ciddiye almaya karar verdim. 3 ay boyunca heves edip istisnasız her gün yaptıktan sonra ona en çok ihtiyaç duyacağım bir dönemden hemen önce bıraktım. Bırakmamın temel nedeni, 3 ay maymun iştahlılık yaptıktan sonra egzersizin pek bir etkisini görmediğime kanaat getirmemdi.</p><p>Yıl sonuna doğru fikrim değişti. 2 ay hiç yapmadıktan sonra farkındalık meditasyonunun sağladığı zihin açıklığını aradığımı fark ettim. Ocak ayından beri daha hafif ama daha düzenli bir şekilde tekrar başladım. Meditasyon konusundaki fikirlerim daha tam olgunlaşmış değil, ancak geçmiş 1 yıl içindeki ufak deneyimim sayesinde bu egzersizin hayatın yer yer sunduğu ağırlıkları hafiflettiğini gördüm. Kafamdakileri toparlayabilirsem meditasyon konusuna ilerde başka bir yazıda değinmeyi düşünüyorum.</p><p>Meditasyona yeteri kadar zaman ayırdım mı, pek değil. Ancak alışkanlık kazandığımı düşünüyorum.</p><p><strong>Örnek 2: Egzersiz &amp; Spor</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HvE_ZiykQsVrjeYOP32_Bg.jpeg" /><figcaption>Ağustos 2020 — Temmuz 2021 arasındaki egzersiz alışkanlığım.</figcaption></figure><p>Bu grafik de meditasyondan çok farklı değil ama daha somut ve hissedilir sonuçlara sahip. Pandeminin başından beri birkaç ay evden çalıştıktan sonra sırt ve boyun ağrılarım öyle bir noktaya gelmişti ki Ekim 2020&#39;de fizyoterapiye gitmek zorunda kalmıştım. Terapi başta iyi gelse de yıl sonuna doğru bırakınca ağrılarım tekrar arttı. Ocak 2021&#39;de bu işe bir dur deme kararı aldım ve düzenli spora başladım. Grafikten de göründüğü üzere çok ‘düzenli’ bir düzen olmasa da ocaktan beri ağrılarım geçen senekiyle karşılaştırılamaz bir noktada.</p><p>Ayrıca bu sene kendimi bedenen daha iyi hissediyorum. Sabahları kalkıp 10 dk bile olsa esneme hareketleri yaptığımda güne daha iyi başladığımı ve bu halin gün boyu devam ettiğini fark ettim. Birtakım mood tracker’lar ile bunu da ölçmek mümkün ama henüz o takıntı seviyesine gelmedim.</p><p>Spor aktivitelerini arttırdığım aylarda (Mayıs 2021) bedenen daha zinde, zihinsel olarak daha üretken olduğumu da gördüm. “Bunu bilmek ve anlamak için time tracking yapmaya gerek yok”, diyenler olacaktır ama ben aradaki korelasyonu kendi gözlerimle görmeden spordan gittikçe uzaklaşacak bir insanım.</p><p>Gördüğüm etki o kadar net ve hayatıma etkisi o kadar büyük ki 2022&#39;de spora ayırdığım süreyi 2&#39;ye katlamayı hedefleyeceğim. Sonra da yıllar içerisinde aylık optimum süreme ulaşıp onu korumaya çalışacağım.</p><p><strong>Örnek 3: No Context Learning (Kontekst Dışı Öğrenme)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sQ230Q0SiaArmdnvk5qgbA.png" /></figure><p>No Context Learning, üzerinde uğraştığım projeyle direkt bir ilgisi olmayan teknik konuları öğrenmeye ayırdığım süreye verdiğim bir isim. <em>Teknik Okumalar</em> da denebilir. Blog’lar, birtakım Hackernews makaleleri, Github repo okumalarım, vs. bu gruba giriyor.</p><p><strong><em>Not:</em></strong><em> Her hafta Newsletter’ları inceleyip ilgimi çeken linkleri Safari okuma listesine kaydetme işini ‘Chores-Email’ adıyla ayıca track ediyorum.</em></p><p>Grafikten göründüğü üzere bu işi pek düzenli yapamıyorum. Ancak okumalarımı düzene oturtabilmiş olduğum dönemlerde (ara ara Ağustos 2020 öncesi ve Mart, Nisan, Mayıs 2021 civarlarında) mesleğime karşı daha heyecanlı olduğumu net bir şekilde hatırlıyorum. Bu heyecanı yeniden alevlendirmek adına ‘Kontekst Dışı Öğrenme’ye Ağustos 2021&#39;den itibaren daha çok ve en önemlisi <strong>daha düzenli</strong> vakit ayırmaya başladım.</p><p><strong>Örnek 4: Pomo Timer</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8K314e_2uLv1KJrGNvxTww.jpeg" /></figure><p>Görselleştirmek istediğim son örnek de kişisel projem olan <a href="https://www.pomotimer.app/">Pomo Timer</a>’dan. Pomo Timer tasarımı güzel, özelliği bol, insanlığa faydalı bir Pomodoro zamanlayıcı uygulaması. App Store’dan ücretsiz <a href="https://apps.apple.com/app/id1546557860">indirebilirsiniz</a>. Bu kadar reklam yeter.</p><p>Projeye başladığım ilk andan itibaren tasarım, yazılım ve araştırma ile geçen bütün anları track ettim. Bunun sonucunda projenin MVP’sini 102 saatte bitirip App Store’a yükleyebilmiş olduğumu keşfettim. Bu bilgi sayesinde benzer bir projeyi, <strong>günlük ideal çalışma süremi hesaba katarak</strong> 20 günde (yani doğru bir iş-hayat dengesiyle beraber 3-4 haftada) çıkarabileceğimi gördüm.</p><p>Pomo’nun 102 saatte bitmiş ilk versiyonu, özellikler bakımından zengin ama görsel açıdan daha pek çok dokunuşa ihtiyaç duyan bir uygulamaydı. İnsanlara utanmadan gösterebileceğim versiyon olan 0.6.0&#39;yı çıkarmam da 226 saat sürdü. Pomo projesi sayesinde kendime ve çalışma şeklime dair daha pek çok sonuç çıkardım ancak konudan çok sapmamak adına burda bitiriyorum.</p><h3>2. Tetikleme</h3><p>Time tracking’le tanıştığım zaman ondan beklediğim tek şey sağladığım veriden bana birtakım faydalı sonuçlar çıkarabilme gücünü vermesiydi. Ancak zamanla bu yöntemin başta aklıma bile gelmeyen bir faydasının daha olduğunu keşfettim: beni iş yapmaya teşvik etmesi.</p><p>Bir işi yapmayı kesinlikle istemesem de o işle ilgili ‘track’ butonuna basar basmaz normalden çok daha <em>kolay</em> bir şekilde işe başlayıp bazen saatlerce başından kalkmadığımı fark ettim. Yapılması gerekenlerle aramda duran üşengeçlik duvarına merdiven dayamak gibi bir his. Bu olgunun psikolojik bir açıklaması var. Başlamaya üşendiğimiz gibi, durdurma aksiyonundan, yani bir şeylerden vazgeçmekten ve kayıptan da kaçınıyoruz (loss aversion).</p><p><strong><em>Not:</em></strong><em> Loss aversion, finans dünyasının kullandığı ve genellikle olumsuz bir anlam taşıyan bir mantıksal safsata. Burdaki olgunun tam karşılığı olmayabilir ancak anlatmak istediğimi daha iyi anlatan bir terim bulamadım.</em></p><p>Time tracking’in <strong>tetiklemesi</strong> tam da bu mekanizmayla çalışıyor: Başla butonuna bastıktan sonra çalışmaktan vazgeçerseniz durdur butonuna basmak zorunda hissediyorsunuz, zira ekrandaki sayacın boşa ilerlediğini görmek son derece rahatsız edici bir şey. Ancak bu sefer durdur butonunun ağırlığı ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Durdurmak demek vazgeçmek demek. Durdurmak demek kayıp demek. Bilinçaltınız anlık bir muhakeme yapıyor ve genellikle kazanan taraf kayıptan kaçınmaya çalışan tarafınız oluyor.</p><p>Bir işi yapmanın en zor anı o işe başlamaktır” diye motivasyon vermeye çalışan klişe sözler var. Oldum olası bu klişeye tepkili bir cevap vermekten kendimi alamıyordum: “E tamam işte, en zor şey işe başlamak ve ben onu yapamıyorum zaten.”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*vkVBG4sB9gS6smvJJbOx1Q.jpeg" /></figure><p>Artık loss aversion’a dayanan mekanizmayı anladığım için bu klişeyi de anlayabiliyorum. Siz de anladınız. Çevrenizde hala anlamayan varsa bu yazıya yönlendirin.</p><p>Şu an okuduğunuz bu blog yazısına vesile olan bir örnek vereyim: Bu sene kendime koyduğum hedeflerden biri yazı yazma alışkanlığı kazanmaktı. Yazmak benim için nedense en zor şeylerden biri. İçimden gelmeyen, hiç alışık olmadığım, nasıl yapılır, nasıl başlanır bilmediğim bir uğraş. Sonuç olarak, klavyenin başına oturup bir cümle yazmamak için türlü bahaneler buluyorum her seferinde. İşte benim için bu engeli her defasında aşmanın tek yolu Toggl’ın başla butonuna basmak.</p><p>Sayaç 00:01, 00:02 … diye ilerlemeye koyulduğunda yazmaya başlamak dışında yapabileceğim hiçbir şey kalmıyor. Senelik hedef olarak seçtiğim, çok önemli olduğuna karar verdiğim bir işi 5. saniyesinde terk etmek gözünü sevdiğim loss-aversion’ı sayesinde daha <strong><em>zor</em></strong> geliyor. Başlıyorum ve gerisi geliyor.</p><h3>Araçlar</h3><p>Şu ana kadar size time tracking yapabileceğiniz bir araç olan Toggl’ı tanıttım ve hem mobil hem masaüstü uygulamalarının varlığından bahsettim. Eğer bu sistemi ilk defa deneyecekseniz başka bir araca şimdilik ihtiyacınız yok. Ancak deneyim kazandıkça süreyi <strong>anlık olarak</strong> başlatıp bitirmenin ne kadar önemli olduğunu göreceksiniz. Nedeninden kısaca bahsetmiştim: sistemin kendi başına bir engel haline gelmemesi gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Fdi-A0GtliVWLMKsYqA6mw.jpeg" /></figure><p>iOS 12 veya üstü kullanıyorsanız <a href="https://apps.apple.com/us/app/shortcuts/id915249334">Shortcuts</a> ve <a href="https://timeryapp.com/">Timery</a> uygulamaları sayesinde süre aksiyonlarını tek tuşla harekete geçirebilirsiniz. Shortcuts zaten Apple’ın iOS ile beraber gelen bir uygulaması. Timery ise birtakım özellikleri üyelik modeliyle sunmasına rağmen Shortcuts entegrasyonunda ihtiyacınız olan özellikleri ücretsiz olarak sunan ve App Store’dan <a href="https://apps.apple.com/us/app/timery-for-toggl/id1425368544">indirebileceğiniz</a> bir uygulama.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y9S_o3sZ7EHVPCCPCwwM7A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*26_zArISI6DPzJOeI_Pxgg.jpeg" /></figure><p>Başlama/bitirme shortcut’ını yaptıktan sonra onu ana ekranınıza bir uygulama gibi ekleyebilirsiniz. Hatta bu uygulamaya benim yaptığım gibi kendi ikonunuzu da koyabilirsiniz.</p><p>Bir shortcut nasıl yapılır diye anlatmaya kalkarsam bu yazı çok farklı bir yöne doğru gidecek. Bunun yerine yukarıdaki görselle 2 farklı shortcut’ın nasıl göründüğünü göstermeye çalıştım. Shortcut’larınızı yaparken bocalarsanız, sorularınızı yorumlar kısmından yazabilir veya bana <a href="https://twitter.com/rufatmirza">Twitter’dan</a> ulaşabilirsiniz.</p><h3>Sonuç</h3><p>Time tracking’e farklı bir bakış açısı kazandırmayı denediğim bu yazıyı 4 aylık bir zaman aralığında toplam 25 saatte yazdım. Bir blog yazısına ayırmak istediğim süreden çok daha uzun bir süre. Nedeni basit: deneyimsizim. Samimi olmak gerekirse, içerik ve uzunluk bakımından benzer bir blogu 5. yazışımda aynı sürede yazacağımı bilsem bu işi devam ettirmem. Ancak deneyim kazandıkça bu sürenin kısalacağını biliyorum. Bunu büyük ölçüde geçmiş time tracking deneyimimden biliyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D6RWUAXwY1Nemgr9XBJM-g.png" /><figcaption>Mayıs 2021 — Eylül 2021 arasında bu blog’a ayırdığım süreler.</figcaption></figure><p>Örneğin, 5 blog boyunca hızlanmamı veriye dayanarak ölçebilmek bana şunları kazandırabilir:</p><ul><li>6. yazıya tahmini ne kadar zaman harcamam gerektiği konusunda fikir.</li><li>Günün hangi saatinde, haftanın hangi gününde daha verimli yazabildiğim konusunda fikir.</li><li>Bu fikirler sayesinde zamanımı ve eforumu daha doğru planlayabilme gücü.</li><li>Hızlanmayı ölçebilmenin verdiği motivasyon.</li></ul><p>Başta da dediğim gibi, kendinizi ve eforunuzu iyi tanımanız gerektiğine inanıyorum. Bu yazıda <strong>zaten sahip olduğunuz </strong>cihazları ve <strong>ücretsiz</strong> bir servisi kullanarak kendinizle ilgili epey bir bilgiye nasıl ulaşabileceğinizi anlatmaya çalıştım.</p><p>Fikirlerinizi bekliyorum. Bana yorumlar kısmından veya <a href="https://twitter.com/rufatmirza">Twitter üzerinden</a> ulaşabilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ecfc7d42874d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Books for Young Creative Professionals]]></title>
            <link>https://medium.com/@rufatmirza/books-for-young-creative-professionals-235bbe2ec2be?source=rss-3710689df450------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/235bbe2ec2be</guid>
            <category><![CDATA[professional-development]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[creativity]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[entrepreneurship]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rufat Mirza]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Jul 2019 11:25:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-30T11:46:32.878Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4><strong>NOTE: This blog has been moved to </strong><a href="https://www.rufatmirza.com/"><strong>www.rufatmirza.com</strong></a></h4><p>My job is to design and build mobile applications. To have a competitive advantage, my work has to be both useful and beautiful. This is why I label myself as a creative professional, and for a while, I was trying to find an answer to this question:</p><blockquote>“Which books can change a young creative professional’s life?”</blockquote><p>The difficulty of this question lies in that the answer to it requires a tremendous amount of reading and research. And yet, it will still produce a very opinionated answer. I assume that the most influential thinkers if asked the same question, would produce lists hardly containing the same names.</p><p>Also, I’m neither an influential thinker nor did I consume a tremendous amount of books. I was uncertain to write this blog post for a while since I didn’t want to pretend to be the right person to come up with the best answer to this question.</p><p>On the other hand, I kept wanting to share the books that shaped my personal and professional life in various ways. Some of them replaced a bad behavior with a good one, some calmed me down in stressful times or induced more stress. And some of them widened my eyes in topics essential to become a better professional. So at one point, I gave up struggling to find the best answer and concentrated to find at least a good one.</p><h3><strong>Creativity Inc.</strong></h3><p>By <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Edwin_Catmull">Ed Catmull</a></p><p>This book tells the story behind the birth of one of the most influential companies of the 20th century: <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Pixar">Pixar</a>. But apart from being the tale of Pixar’s genesis, the beauty of Creativity Inc. is that it is both a memoir and a business book.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cYQLcFEiHBx356RpZnj3LQ.jpeg" /><figcaption>Image Source: <a href="https://www.amazon.com/Creativity-Inc-Overcoming-Unseen-Inspiration/dp/0812993012">amazon.com</a></figcaption></figure><p>In a broad sense, the book is a story of management well done. It shows how to form a team of technical and creative people, people that are believed to be fundamentally different from each other. If you manage people, in this book you will find countless valuable lessons, such as how to perform post-mortems, how to properly handle success and <strong>why sometimes success can hide problems</strong>.</p><p>But even if you are not a manager, even if you are alone doing your personal project, it can teach you how the combination of a technical mind (eg. Ed Catmull) and a creative mind (eg. <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/John_Lasseter">John Lasseter</a>) can create marvelous products. Sometimes you need to have both of these skills at the same time.</p><p>What I really liked in Creativity Inc. is that it gives the feeling that every obstacle, success, and failure contributes to the end product. If analyzed correctly, this contribution is always valuable.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QY75wx5disk25OreNwjfaA.png" /><figcaption>Richard Feynman. Image Source: <a href="https://bit.ly/2Ok8Ta3">https://bit.ly/2Ok8Ta3</a></figcaption></figure><h3>Surely You’re Joking, Mr. Feynman!</h3><p>By <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_Feynman">Richard P. Feynman</a></p><p>At first glance, it’s quite an old book by a famous person not working in a particularly creative field. After all, Richard Feynman was a physicist. However, I want to provoke you to question what creativity <em>really</em> means. I imagine creativity as <em>a drive to think and act differently</em>. For example, finding creative solutions to ordinary problems is, in fact, a very subtle manifestation of a creative mind.</p><p>As a physicist and Nobel Laureate, Richard Feynman has dealt with problems far from being ordinary. In his book, he tells us his unique, beautiful and funny way of approaching everything around him, whether ordinary or not. It is a fun read, a good story, and a window that opens to the mind of one of my favorite personalities.</p><p><strong>Shoe Dog</strong></p><p>By <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Phil_Knight">Phil Knight</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PWhYIiImFXIsbWKit6_Tnw.jpeg" /><figcaption>Image Source: <a href="https://www.amazon.com/Shoe-Dog-Phil-Knight/dp/1508211809">amazon.com</a></figcaption></figure><p>Unlike Creativity Inc., Shoe Dog is a non-business inclined memoir. It tells how an ambitious man built a team and created a brand called Nike.</p><p>I think you should read this book because it is a good source of realistic inspiration, which of course we all need. Unless you are a <a href="https://www.britannica.com/topic-browse/Religion/Spiritual-Beings-and-Deities/1">divine being</a>, creating something is usually difficult. Being able to do so requires not only a Feynmanesque way of thinking but also guts to face failure and rejection. <strong>Problems do happen</strong>. Some problems will make you wonder “What are the odds? How could it be?!”. No matter how ambitious and hard-working you are, there <em>will </em>be a moment when you give up. Practice shows that success will come only after you try again <em>enough</em> times.</p><p>Regardless of the field, I suggest this book to everybody interested in the real creation stories of great products. If you are interested in entrepreneurship, this is a must-read.</p><h3><strong>Atomic Habits</strong></h3><p>by <a href="https://jamesclear.com/">James Clear</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LwCem8kcT6jkmTHznJaD7A.png" /><figcaption>Image Source: <a href="https://www.amazon.com/Atomic-Habits-Proven-Build-Break/dp/0735211299">amazon.com</a></figcaption></figure><p>Every business book tries to teach you to build useful habits in one way or another. Again and again, I see how “just do X every day and you will be successful eventually” narrative is so obvious, yet so untenable because it requires a solid foundation in habit formation.</p><p>Of all the books on habit formation, I’m able to comment on only <a href="https://www.amazon.com/Power-Habit-What-Life-Business/dp/081298160X">Power of Habit</a> and Atomic Habits. The first one feels more academic. I suggest it to the ones who want to dive deep in the mechanics of <a href="https://www.psychologytoday.com/us/basics/habit-formation">habit formation</a>. The second one is more practical and may be easier to consume. Along with the science of habit formation (<a href="https://habitica.fandom.com/wiki/The_Habit_Loop">The Habit Loop </a>— Cue, Craving, Response, Reward), Atomic Habits focuses on practical approaches in building productive systems.</p><p>In an overly simplified analogy, you don’t have to win every vote to win an election, you just need to win the majority of the votes. In its core, habit formation is quite similar to this. All you need is to set a minor goal for today and try to achieve it. One by one you will lay a foundation for your new habit or system. Some days you will have to break the streak, but that’s OK. There will be times when you will need to change your systems altogether, and that’s also OK. In life, sometimes you need to stop pushing and just think of a different strategy.</p><p>This also reminded me of a lesson I learned from tennis and <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Andre_Agassi">Andre Agassi</a>’s great book <a href="https://www.goodreads.com/book/show/6480781-open">Open</a>. You don’t have to win every point in tennis to win a match. If you win enough points, then if you win enough games, and then if you win enough sets, you will win the match. And if you win enough matches, you will become a champion.</p><h3><strong>Never Split the Difference</strong></h3><blockquote>Negotiating As If Your Life Depended On It</blockquote><p>by <a href="https://blackswanltd.com/our-team/chris-voss/">Chris Voss</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SUVL3IrXCVthwAZJt6Swzg.png" /><figcaption>Image Source: <a href="https://bit.ly/2SCOX0v">https://bit.ly/2SCOX0v</a></figcaption></figure><p>This book has nothing to do with creativity or being young, but I wanted to recommend it so much that I sneaked it into this list.</p><p>Whatever you do in your life, at some point you will be sitting on one side of a tight negotiation. You <em>will</em> disagree with your boss, your landlord will try to raise the rent, you will ask for a better salary, and many, many other things. You need to know the art of negotiating and it turns out a former FBI Hostage Negotiator is the best teacher you can have.</p><p>I believe in the importance of this book so much that I have a summary of it (in <a href="https://bear.app/">Bear</a>) that I skim through every month. (Yes, ‘every month’ means it is a habit, did I recommend Atomic Habits or Power of Habit?)</p><h3><strong>Creative Selection</strong></h3><p>by <a href="http://creativeselection.io/#about">Ken Kocienda</a></p><p>Post-1996 era of Apple keeps inspiring me and so many other people of my generation. This inspiration especially roots from the products I could experience first hand: iPod, iPhone, modern Macs, etc.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*4U59Lj80340xAvMvFci0Pg.png" /><figcaption>Image Source: <a href="http://creativeselection.io/">http://creativeselection.io</a></figcaption></figure><p>In <a href="https://developer.apple.com/videos/play/wwdc2018/801/">one of 2018 WWDC sessions</a> Apple tried to find an answer to the question “what is quality?”, and the answer which stuck with me was this:</p><blockquote>If something is quality, it implies that there is nothing random about it.</blockquote><p>When I do what I do, I hold on to the belief that the quality means that every corner is thoroughly inspected, every detail is well decided. But so often a moment comes when the decision simply depends on your gut feeling. You will need to make a selection that feels good and just go with it.</p><p>Ken Kocienda tells us the stories behind some of the key decisions and milestones in the development of modern Apple software. It is a great book, especially if you are inspired by Apple or interested in the history of modern technology.</p><p>Some books that are similar to this one: <a href="https://www.goodreads.com/book/show/222146.Masters_of_Doom?from_search=true">Masters of Doom</a>, <a href="https://www.goodreads.com/book/show/101438.Skunk_Works?ac=1&amp;from_search=true">Skunk Works</a>, <a href="https://www.goodreads.com/book/show/20697540-mars-rover-curiosity?from_search=true">Mars Rover Curiosity</a> and <a href="https://www.goodreads.com/book/show/7090.The_Soul_of_a_New_Machine?from_search=true">The Soul of a New Machine</a> (didn’t read it yet).</p><h3><strong>The Checklist Manifesto</strong></h3><p>By <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Atul_Gawande">Atul Gawande</a></p><p>Regardless of how creative your field is, it will be fairly right to say that professionalism mostly consists of important <strong>repetitive</strong> tasks. In his book, Atul Gawande explains the essentials of succeeding in everyday repetitive tasks using checklists. If applied correctly, checklists can unload your cognitive load and make you a more productive professional.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zaRIKnXntfE6GbwY1jAXJw.png" /><figcaption>Image Source: <a href="https://www.amazon.com/Checklist-Manifesto-How-Things-Right/dp/0312430000">amazon.com</a></figcaption></figure><p>Although this book is widely acclaimed and became an international bestseller, to be honest, I think it is narrowly focused in its tone. Indeed, it does convince you that some complicated tasks such as surgery or flying airplanes require checklists, but it is not how most of us spend our days.</p><p>Long after this book, I struggled to maintain checklists related to my job. Instead, my first applications of checklists were related to life tasks: A trip checklist (at the time when I was traveling a lot), a Start-Day checklist and a Start-Work checklist, which I still use every single day. With time, I learned how to apply effective checklists to my job as well.</p><p><strong><em>Tip</em></strong>: Read this book, then start a small checklist, eg. for a trip. Later you will find ways to extend your skills and benefit from applying checklists for many other tasks.</p><h3><strong>Final Thoughts</strong></h3><p>While preparing this list I noticed an interesting pattern: The books that I choose to share were usually either about creative people or the creation itself. This is not because this post is aimed at creative professionals. In fact, it is the other way around: The blog post started just as a suggestion list for good books. You may find none of these books interesting. In that case, I suggest making a list of things that you like and learning the works and lives of people who created, lived through or participated in them.</p><p><a href="http://hypercritical.co/about/">John Siracusa</a>, who I listen to when he speaks, once wrote in his <a href="http://hypercritical.co/2014/04/27/creativity-inc">blog post</a> on Creativity Inc.:</p><blockquote>Most of the nonfiction books I read these days fall into two broad categories: books about people I admire and books about the creation of things I admire. Good books about the latter often turn into the former by the end.</blockquote><p>There is a good deal of books that I initially wanted to cover and think would suit the context well. Only a portion of them made it to this list. For example, due to various reasons, I didn’t get into details of <a href="https://www.goodreads.com/book/show/31706504-barking-up-the-wrong-tree?ac=1&amp;from_search=true">Barking up the Wrong Tree</a>, which tells what matters and what doesn’t to be successful. It is a great book and can be helpful for especially young people. Another book that I didn’t include is a timeless classic: <a href="https://www.goodreads.com/book/show/4865.How_to_Win_Friends_and_Influence_People?ac=1&amp;from_search=true">How to Win Friends and Influence People</a>. Maybe for another time.</p><p>Works of art change people’s lives in unexpected ways. There cannot be a recipe for such a change, but some books can take you one step closer to your perfect self.</p><p>Let me know what you think. I would love to hear your suggestions or ideas. I also want to hear how you maintain your reading lists. Recently I opened a <a href="https://www.goodreads.com/rufmirza">Goodreads account</a> to keep track of my library. You may check it out.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=235bbe2ec2be" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>