<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Rumeysa ACAR on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Rumeysa ACAR on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@rumeysacar?source=rss-38568f575497------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*cEfg7emuJY4po9OGKTAtcg.jpeg</url>
            <title>Stories by Rumeysa ACAR on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@rumeysacar?source=rss-38568f575497------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 14:42:00 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@rumeysacar/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[İki Şehrin Hikayesi: Devrimin Gölgesinde “Zamanların En İyisi ve En Kötüsü]]></title>
            <link>https://medium.com/@rumeysacar/i%CC%87ki-%C5%9Fehrin-hikayesi-devrimin-g%C3%B6lgesinde-zamanlar%C4%B1n-en-i%CC%87yisi-ve-en-k%C3%B6t%C3%BCs%C3%BC-4622deed2fff?source=rss-38568f575497------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4622deed2fff</guid>
            <category><![CDATA[a-tale-of-two-cities]]></category>
            <category><![CDATA[literature]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[charles-dickens]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rumeysa ACAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 28 Jan 2026 11:11:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-28T11:11:41.958Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Edebiyat tarihinin belki de en sarsıcı, en ritmik ve en çok alıntılanan giriş cümlesini hepimiz biliriz:</p><blockquote>“Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku…”</blockquote><p>Charles Dickens’ın <strong>İki Şehrin Hikayesi (A Tale of Two Cities)</strong> adlı şaheseri, sadece bir roman değil, aynı zamanda 1789 Fransız Devrimi’nin ve Viktorya dönemi İngilteresi’nin ruhsal bir röntgenidir. Peki, bu hikayeyi bu kadar ölümsüz kılan “arka plandaki muhabbet” tam olarak nedir? Gelin, Paris’in kanlı sokakları ile Londra’nın gri kaldırımları arasındaki o görünmez köprüye yakından bakalım.</p><h3>Tarihsel Arka Plan: Öfke ve Düzenin Çatışması</h3><p>Dickens bu eseri 1859 yılında, yani Fransız Devrimi’nden yaklaşık 70 yıl sonra kaleme aldı. Ancak kitabı okurken sanki Bastille Hapishanesi’nin duvarları o an yıkılıyor, giyotinler o an inip kalkıyor gibi hissedersiniz.</p><p>Kitabın arka planındaki en büyük itici güç, Dickens’ın <strong>toplumsal adaletsizliğe</strong> duyduğu derin öfkedir. O dönemde Dickens, İngiltere’deki yoksulluktan ve sınıf farkından rahatsızdı. Fransız Devrimi’ni anlatırken aslında kendi toplumuna (İngiltere’ye) bir uyarıda bulunuyordu: <em>“Eğer adaleti sağlamazsanız, Paris sokaklarında yaşanan o kaos, bir gün Londra’ya da gelebilir.”</em></p><p>Kitabın “tarihsel danışmanı” diyebileceğimiz kaynak ise Dickens’ın yakın dostu Thomas Carlyle’ın yazdığı <em>Fransız Devrimi</em> adlı tarih kitabıdır. Dickens, devrimin o boğucu atmosferini yaratırken Carlyle’ın anlatımlarından o kadar etkilenmiştir ki, romanı adeta bir tarih belgeseli titizliğinde kurgulamıştır.</p><h3>İki Şehir: Londra ve Paris Metaforu</h3><p>Kitabın ismindeki “İki Şehir”, sadece coğrafi bir konumlandırma değildir; iki farklı ruh halini temsil eder.</p><ul><li><strong>Londra:</strong> Düzeni, hukuku ama aynı zamanda bürokratik soğukluğu ve sıkıcılığı temsil eder. Güvenlidir ama ruhsuzdur.</li><li><strong>Paris:</strong> Kaosu, tutkuyu, devrimi ve kanı temsil eder. Tehlikelidir ama bir o kadar da canlıdır.</li></ul><p>Dickens, bu iki şehri çarpıştırarak okuyucuya şu soruyu sorar: <em>İnsanlık, düzenin getirdiği monotonlukla mı, yoksa devrimin getirdiği vahşetle mi sınanmalı?</em> Cevap, her ikisinin de “hem en iyi hem de en kötü” olabileceğidir.</p><h3>Fedakarlık Teması ve Sydney Carton</h3><p>Romanın arka planındaki en güçlü duygu <strong>fedakarlıktır</strong>. Sydney Carton karakteri, edebiyatın en trajik ama bir o kadar da en asil figürlerinden biridir. Dickens, Carton üzerinden Hristiyan mitolojisindeki “yeniden doğuş” (resurrection) temasını işler.</p><p>Carton’un <em>“Yaptığım bu iş, şimdiye dek yaptığım ve yapacağım en hayırlı iştir”</em> sözüyle giyotine gitmesi, sadece bir aşk fedakarlığı değildir. Bu, kaotik bir dünyada (Paris) bile bireyin ahlaki bir zafer kazanabileceğinin (Londra disipliniyle) kanıtıdır. Dickens arka planda bize şunu fısıldar: Toplumlar çıldırsa bile, birey kendi vicdanıyla dünyayı kurtarabilir.</p><h3>Sonuç: Neden Hâlâ Okuyoruz?</h3><p>İki Şehrin Hikayesi’nin arka planında, bugünün dünyasına da ışık tutan evrensel bir gerçek yatar: <strong>Sınıf farkları ve adaletsizlik.</strong></p><p>Dickens, aristokrasinin duyarsızlığının nasıl büyük bir halk öfkesine dönüştüğünü anlatırken, aslında bugünün modern toplumlarına da ayna tutar. Madam Defarge’ın ilmek ilmek işlediği o “intikam örgüsü”, bugün sosyal medyada veya sokaklarda gördüğümüz öfkenin ta kendisidir.</p><p>Bu kitabı sadece tarihi bir roman olarak değil; toplumsal kırılmaların bireyler üzerinde yarattığı travmayı anlatan psikolojik bir gerilim olarak okumak, arka plandaki o derin “muhabbeti” anlamamızı sağlar. Çünkü Dickens’ın dediği gibi; bazen aydınlığa çıkmak için karanlığın en koyu tonunu görmek gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hZkzbKKIbDDUUlrehxWPvw.jpeg" /></figure><p>#Books #Literature #CharlesDickens #ATaleOfTwoCities #History #BookReview</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4622deed2fff" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Narkissos’tan Nergise]]></title>
            <link>https://medium.com/@rumeysacar/narkissostan-nergise-ebedb1a0a0e7?source=rss-38568f575497------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ebedb1a0a0e7</guid>
            <category><![CDATA[zeus]]></category>
            <category><![CDATA[mitoloji]]></category>
            <category><![CDATA[echo]]></category>
            <category><![CDATA[narkissos]]></category>
            <category><![CDATA[daffodils]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rumeysa ACAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 08 Sep 2023 14:12:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-10T20:45:12.607Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Narkissos&#39;tan Nergise</h3><blockquote>Birileri mutsuzsa, mutsuzlara nergis yolla,</blockquote><blockquote>Bir kırmızı battaniye,</blockquote><blockquote>onlara bir mutluluk çadırı yolla</blockquote><blockquote>sonra belki, ben de gelirim</blockquote><p>Ben bir çiçek olsam kesin şu çiçek olurdum dediğiniz bir çiçek var mı? Şimdi diyeceksiniz bu soru da nereden çıktı Rumeysa. Bu soru tam olarak annemin bahçesinden yeşeren nergis çiçeğinden çıktı. Aslında bu çiçek orda hep orada vardı. Dinlediğim bir podcastte de ismi geçince bende bahsetmek istedim bu aşk çiçeğinden.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/235/1*_P-wNyhb0-OjXtCG_FnNyQ.jpeg" /></figure><p>Aşk çiçeğimizin mitolojiye dayanan çok tatlı bir hikayesi var. Hikayemiz yine tahmin edebileceğiniz üzere Zeus babamızdan başlıyor. Günlerden yine bir gün Zeus gönlünü gün etmek için mitolojinin küçük tanrıçalarından Echo’yu, güzel karısı Hera’yı oyalaması için görevlendirir. Bunu fark eden Hera çok öfkelenip Echo’nun sesini keser bu yüzden Echo tek başına konuşamaz hale gelir. Yapabildiği sadece son kelimeleri tekrarlayarak konuşabilmektir. Bundan sonra Echo hiçbir zaman söze ilk başlayan olamaz. Hera tüm bunlar yetmezmiş gibi onu mağaraya sürgün eder.</p><p>Hikayemizde bir de Narkissos isimli bir beyefendi var. Bir perinin ve tanrının oğlu olan bu beyefendimiz söylenenlere göre dünyanın en yakışıklı erkeğiymiş. Narkissos’u gören herkes ona aşık olur, bu yakışıklılığı karşısında büyülenirlermiş. Ama Narkissos onlara yüz vermezmiş ve hiçbirini kendine layık görmezmiş.</p><p>Bizim güzeller güzeli nymphemiz de Narkissos’un şöhretini duymuş ancak karşılaşmak daha hiç nasip olmamış. Ve hiç beklenmedik anda o vakit gelmiş. Echo ile Narkissos karşılaşmış. Echo da her kadın gibi ona aşık olmuş ve onu takip etmiş. Bu aşk Echo’nun içinde büyüdükçe büyümüş ve artık cesaretini toplayıp ona ilanı aşk etmek istemiş ancak Echo’nun küçük bir problemi vardı. Echo konuşamıyordu. Sadece son sesleri tekrar edebiliyordu. Narkissos beni görmesi için ne yapabilirim diye düşündü. Eğer Narkissos onu gördüğünde güzel bir şey ifade ederse o da bu sayede ona duygularını ifade edebilirdi.</p><p>Narkissos bir gün dağda taşta gezerken bir mağarayla karşılaşmış ve ne tesadüftür ki bu mağara güzel Echo’nun yaşadığı mağaraymış. Narkissos seslenmiş <em>“Burada kimse var mı?”.</em> Bunu duyan Echo sadece <em>“Burada”</em> diyebilmiş. Sonunda Narkissos ve Echo karşılaşmışlar. Narkissos yine yapacağını yapmış ve Echo’yu görmezden gelmiş. Bunu gören Echo darmaduman olmuş. Ne yemek yiyebilmiş ne su içebilmiş. Tamamen perişan bir haldeymiş. Günden güne erimiş ve Echo’dan geriye sesi kalmış. Narkissos için de<em> “Bir gün o da benim gibi sever de aşkına karşılık bulamaz.” </em>demiş.</p><p>Narkissos yine dağda taşta gezindiği bir gün berrak bir pınarla karşılaşmış. Tam su için eğildiğinde kendi faaliyetlerini görmüştü. o kadar hayran kalmıştı ki günlerce, aylarca o pınarın başında kendisini izlemiş. Sonunda Echo&#39;nun ahı tutmuştu. Narkissos imkansız bir aşka yakalanmıştı. Narkissos kendisine o kadar aşık olmuş ki, pınarın başında kendisini izlemekten erimiş, üzüntüden yok olmuş. Öldüğü yerde bir çiçek belirmiş. Sapsarı, mis gibi kokan bu çiçeğe Narkissos adını vermişler.</p><p>Böylece Narkissos sonunda Nergis olmuş. Kavuşamayanların, ölümsüz aşkların simgesi haline gelmiş. Ne kadar da hüzünlü bir mit. Psikologlara göre narsisizm de burada ortaya çıkıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/1*2X_VWFLs5FUILZ1UqzszPQ.jpeg" /></figure><p>Nergis çiçeği kavuşamayan aşkları temsil eder dedik ama yine de böyle bir çiçeği buna yormayalım. Yine de sevdiğine nergis alsın diyelim :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ebedb1a0a0e7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SAĞLIKSIZ KENTLEŞME]]></title>
            <link>https://medium.com/@rumeysacar/%C3%A7arpik-kentle%C5%9Fme-d6d739235172?source=rss-38568f575497------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6d739235172</guid>
            <category><![CDATA[kentleşme]]></category>
            <category><![CDATA[yapı]]></category>
            <category><![CDATA[estetik]]></category>
            <category><![CDATA[kirlilik]]></category>
            <category><![CDATA[mimari]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rumeysa ACAR]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 07 May 2023 16:16:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-08T11:09:48.406Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Kentleşme planı olmayan kentler, kaosla boğuşur.</blockquote><p>Etrafınıza baktığınızda estetikten uzak çirkin bir yapılaşma görüyor musunuz ya da plansız inşa edilen binalar dikkatinizi çekiyor mu? En önemlisi böyle bir yerde oturuyorsanız kendinizi güvende hissediyor musunuz? Bugünkü yazımızda tam olarak buna dikkat çekeceğiz: Çarpık kentleşme</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MsFvxNQDnZ5OHwdAtjkF_g.jpeg" /></figure><p>Önce kentin ne olduğundan bahsedelim. Kent kavramını çekirdek aile tipinin yaygın olduğu tarım veya sanayiden çok eğitim öğretimin yaygın olarak yapıldığı yerleşim birimleridir. Zaten tarım ve sanayinin yapıldığı yerleşkeler ise genelde köy ya da kasaba olur. Kentleşme ise kentlerde yaşayan nüfusun artması demektir. Şu noktada çarpık kentleşmenin tanımı ise bu düzensiz nüfus artışının sonucunda oluşan plansız ve denetimsiz şekilde estetikten uzak altyapılaşmaya denir. Çarpık kentleşme günümüzün en büyük problemlerinden biridir. Ve devamında açtığı sorunlar da asla göz ardı edilmemelidir. Görüntü kirliliğine, tarihi ve kültürel değerlerin yok olmasına hatta deprem gibi doğal afetlere bile neden olabilir. Biraz daha detaylı incelersek eğer, kentte yaşayan insanların kişilik bozukluğuna ve çeşitli psikolojik rahatsızlıklarına da neden olabilir. Yani çarpık kentleşme mutsuz ve agresif toplumlara, çirkin bir mahalle görüntüsüne neden olur.</p><p>Türkiye’de çarpık kentleşme sürecine bakacak olursak genellikle göç ile olduğunu ve sağlıklı olmadığını söyleyebiliriz. Göçle kente gelen insanlar, göç ettikleri yere kültürel ekonomik ve politik anlamda uyum sağlayamamasından kaynaklı problemli kentler oluşmaktadır. Bu problemli kentler geleceğimizle ilgili büyük sorunlara yol açabilir. İşsizlik, gecekondulaşma, çevre tahribi bu sorunlara örnektir.</p><p>Çarpık kentleşmenin en güzel örneği İstanbul’dur. İstanbul o kadar betonlaştı ki deprem oluca sığınacak bölgesi kalmadı. Deprem bölgelerinin yerini alışveriş merkezleri, rezidanslar aldı. İstanbul’u genel anlamda lüzumsuz bir şekilde imara aldılar ve kent ruhunu öldürdüler.</p><p>Peki biz napabiliriz bu konuda? Muhakkak bir imar planı yapılmalı ve bu planın dışına çıkılmamalıdır ve şehir parkları yapılıp yeşil alan sayısı arttırılmalıdır. Altyapılarılar güçlendirilmelidir. Ve en etkili çözüm göçü durdurmak, göç nedenlerini ortadan kaldırmak olmalıdır. Bu şekilde konut yetersizliğinin de önüne geçilip gecekondulaşma önü kesilebilir. Müstakil evler yerine toplu konut projeleri de devreye sokulabilir. Özetlersek planlama çok önemlidir ve her zaman işin başında yer almalıdır. Bu konuda devlet yöneticilerine büyük sorumluluk düşmektedir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6d739235172" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>