<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Rüveyda Kılıç on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Rüveyda Kılıç on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ruveydaklc?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Qeaz7n0uL1uNse0CoFDZIg@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Rüveyda Kılıç on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 23:24:21 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ruveydaklc/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Kotlin Multiplatform : iOS – Android Ortak Kod Mimarisi Ne Ölçüde Uygulanabilir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/kotlin-multiplatform-ios-android-ortak-kod-mimarisi-ne-%C3%B6l%C3%A7%C3%BCde-uygulanabilir-fe6a779b4577?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fe6a779b4577</guid>
            <category><![CDATA[kotlin-multiplatform]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 17 Dec 2025 07:53:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-17T07:53:22.373Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h2>Kotlin Multiplatform : iOS – Android Ortak Kod Mimarisi Ne Ölçüde Uygulanabilir?</h2><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*-ecz9etFEyRAyWny.jpeg" /></figure><p>Kotlin Multiplatform (KMP), 2025 itibarıyla mobil dünyada olgunlaşma sürecinin ileri bir aşamasına ulaşmış durumda. Bununla birlikte, KMP’nin her proje için doğrudan uygun bir çözüm olduğu yönünde net bir yargıya varmak zor. Bu yaklaşımın belirli koşullar altında ne ölçüde anlamlı olabileceğini tartışabiliriz.</p><p>Bu yazıda Kotlin Multiplatform’ı; uygulanabilirlik, teknik varsayımlar ve ekip dinamikleri üzerinden ele alacağız.</p><p><strong>KMP’nin Yaklaşımı</strong></p><p>Kotlin Multiplatform, kullanıcı arayüzünü paylaşmayı hedeflemez. Android ve iOS tarafında native UI yaklaşımları korunur; paylaşılan kısım, daha çok domain ve data katmanlarıyla sınırlıdır. Bu, özellikle platformların kendi ekosistemlerinden vazgeçilmeden ortak davranış tanımlamak isteyen ekipler için potansiyel bir avantaj olarak görülebilir.</p><p>Bu yaklaşım, bazı projelerde iki platform arasında iş kurallarının tutarlılığını artırma ihtiyacına karşılık verebilir. Ancak bu fayda, uygulamanın yapısına ve karmaşıklık düzeyine bağlı olarak değişkenlik gösterebilir.</p><p><strong>Domain ve Business Logic Paylaşımı Ne Zaman Anlamlı Olabilir?</strong></p><p>Domain yoğunluğu yüksek olan uygulamalarda, KMP ile paylaşılan business logic belirli kazanımlar sağlayabilir. Validation kuralları, hesaplamalar ve state geçişlerinin tek bir kaynaktan yönetilmesi, teorik olarak hata tekrarını azaltabilir.</p><p>Kotlin/Native tarafında yapılan memory model iyileştirmeleri, shared domain kullanımını iOS tarafında daha öngörülebilir hâle getirmiştir. Bu durum, özellikle concurrency içeren senaryolarda önceki yıllara kıyasla daha stabil bir geliştirme deneyimi sunabilir. Ancak bu stabilitenin, proje ölçeğine ve kullanım şekline bağlı olarak değişebilir.</p><p><strong>Networking ve Data Katmanında Olası Yaklaşımlar</strong></p><p>Ktor’un güncel sürümleriyle birlikte network katmanının paylaşılması teknik olarak mümkün hâle gelmiştir. Bu, bazı projelerde Android ve iOS arasında tutarlı bir API davranışı elde edilmesini kolaylaştırabilir.</p><p>Kalıcı veri tarafında ise tek bir yaklaşımın her zaman ideal olduğunu söyleyemeyiz. SQLDelight ile tamamen shared bir çözüm tercih edilebileceği gibi, domain’i shared tutup platform-özel veritabanı çözümlerinin kullanılması da belirli ekipler için daha esnek bir yol sunabilir. Bu tercihler, ekip deneyimi ve bakım beklentileri doğrultusunda şekillenebilir.</p><p><strong>iOS Entegrasyonunda Dikkat Edilmesi Gereken Noktalar</strong></p><p>KMP’nin iOS tarafında bazı teknik sınırlamaları hâlen gündemdedir. Suspend fonksiyonların Swift tarafında doğal bir async/await deneyimi sunmaması, iOS geliştiricileri için ek soyutlama ihtiyacı doğurabilir.</p><p>Benzer şekilde Kotlin Flow’un Swift tarafındaki karşılıkları, Combine veya Swift concurrency yapılarıyla birebir örtüşmeyebilir. Bu durum, shared katmanın iOS tarafında ek adaptasyon katmanlarıyla kullanılmasını gerektirebilir. Bu tür ek yüklerin, ekip içi verimliliği nasıl etkileyeceği proje bazında değerlendirebiliriz.</p><p><strong>Build ve Bakım Süreçleri Açısından Değerlendirme</strong></p><p>Android tarafında shared modülün entegrasyonu görece sorunsuz ilerlerken, iOS tarafında build süreçleri daha karmaşık olabilir. Kotlin/Native framework üretimi ve Xcode entegrasyonu, bazı ekiplerde CI sürelerinin uzamasına yol açabilir.</p><p>Debug sürecinde de benzer bir durum söz konusu olabilir. Shared kodun iOS tarafında incelenmesi, Android tarafına kıyasla daha fazla teknik bilgi ve alışkanlık gerektirir. Bu durum, özellikle iOS ekibinin KMP deneyimi sınırlıysa daha belirgin hissedilebilir.</p><p><strong>Hangi Senaryolarda Değerlendirilebilir?</strong></p><p>Kotlin Multiplatform, belirli koşullar altında değerlendirilmeye değer bir seçenek olabilir. Özellikle domain karmaşıklığı yüksek, iş kuralları iki platformda büyük ölçüde örtüşen ve uzun vadeli bakım maliyetinin ön planda olduğu projelerde anlamlı sonuçlar üretebilir.</p><p>Buna karşılık, platform-özel etkileşimlerin yoğun olduğu, UI davranışlarının kritik rol oynadığı veya ekiplerin bağımsız hareket etme ihtiyacının yüksek olduğu projelerde, KMP’nin getirdiği soyutlama katmanı beklenen faydayı sağlamayacaktır.</p><p>Kotlin Multiplatform, 2025 itibarıyla teknik olarak değerlendirilebilir bir olgunluk seviyesine ulaşmıştır. Bununla birlikte, tek başına bir “doğru çözüm” olarak ele alınması yerine, belirli koşullar altında tercih edilebilecek bir mimari yaklaşım olarak görülmesi daha sağlıklı olacaktır.</p><p>Projeye, ekibe ve uzun vadeli hedeflere bağlı olarak; bazı durumlarda değer üretirken, bazı durumlarda gereksiz karmaşıklık yaratma ihtimali göz önünde bulundurulmalıdır. Bu nedenle KMP, uygulanabilirliği proje özelinde tartılması gereken bir teknolojidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/966/0*38au1-0YepjK8n98.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fe6a779b4577" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Recomposition ve Recomposable Kavramları ve: Jetpack Compose’a Bir Bakış]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/recomposition-ve-recomposable-kavramlar%C4%B1-ve-jetpack-composea-bir-bak%C4%B1%C5%9F-97c3d298a471?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97c3d298a471</guid>
            <category><![CDATA[jetpack-compose]]></category>
            <category><![CDATA[recomposition]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 10 Nov 2025 16:46:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-10T16:46:38.168Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Recomposition ve Recomposable Kavramları: Jetpack Compose’a Bir Bakış</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*j5q_N89zIJ7Hm5CL.png" /></figure><p>Jetpack Compose, UI’ın state değişikliklerine göre dinamik olarak yeniden oluşturan deklaratif bir UI framework’üdür. Bu yaklaşım, geliştiricilerin UI güncellemelerini manuel olarak yönetme ihtiyacını ortadan kaldırır. Ancak bu sistemin nasıl çalıştığını anlamak, performans yönetimi ve ölçeklenebilir bir mimari oluşturmak açısından kritik öneme sahiptir.</p><p>Bu yazımda, Compose’un <strong>recomposition</strong> sürecinin nasıl işlediğini ve <strong>recomposable</strong> kavramının bu süreçteki rolünü ele alacağız.</p><h3>Recomposition Nedir?</h3><p>Compose’da UI, her zaman mevcut <strong>state</strong> değerlerinin bir yansımasıdır.<br>Bir state değiştiğinde, Compose ilgili UI bölümlerini <strong>yeniden hesaplar</strong> ve UI çıktısını günceller. Bu işleme <strong>recomposition</strong> adı verilir.</p><p>Örnek:</p><pre>    @Composable<br>    fun Counter() {<br>        var count by remember { mutableStateOf(0) }<br>        Button(onClick = { count++ }) {<br>            Text(&quot;$count&quot;)<br>        }<br>    }</pre><p><em>count</em> değeri değiştiğinde yalnızca <em>Text</em> içerikleri ve gerekli alt bileşenler yeniden oluşturulur. Compose, tüm ekranı yeniden oluşturmaktan kaçınır ve yalnızca ihtiyaç duyulan bölümleri yeniden hesaplar.</p><h3>Recomposable Ne Anlama Gelir?</h3><p>Compose’daki her @Composable fonksiyon, gerektiğinde yeniden çalıştırılabilen bir fonksiyondur. Bu nedenle bu fonksiyonlar <strong>recomposable</strong> olarak kabul edilir.</p><p>Ancak önemli nokta şudur:</p><blockquote><strong><em>Compose, bir composable fonksiyonu yalnızca gerekli olduğunda yeniden çalıştırır.</em></strong></blockquote><p>Eğer fonksiyonun parametreleri veya state’leri değişmemişse, Compose <strong>recomposition’u atlayabilir</strong>. Bu davranış <strong>skipping</strong> olarak adlandırılır ve performans optimizasyonunun temelini oluşturur.</p><h3>Skipping Davranışı ve Performans</h3><p>Bir composable fonksiyonun yeniden çağrılması her zaman gerekli değildir. Compose, performansı artırmak için fonksiyonun parametrelerinin değişip değişmediğini değerlendirir. Eğer değişiklik yoksa fonksiyon yeniden çalıştırılmaz ve önceki UI çıktısı kullanılmaya devam edilir.</p><p>Bunun sağlıklı şekilde çalışması için parametrelerin <strong>stable</strong> olarak değerlendirilebilmesi gerekir.</p><h3>Stable ve Immutable Tipler</h3><p>Compose, nesnelerin yeniden hesaplamaya ihtiyaç duyup duymadığını anlamak için <strong>stabilite analizine</strong> başvurur.</p><p>AnnotationAçıklama@StableNesnenin alanları değişse bile Compose, değişiklikleri doğru şekilde değerlendirebilir.@ImmutableNesnenin alanları değişmezdir; dolayısıyla Compose bu nesneyi güvenle skip edebilir.</p><p>Örnek:</p><pre>@Immutable<br>data class UiState(<br>    val title: String,<br>    val isLoading: Boolean<br>)</pre><p>Bu <em>uiState</em> modelinin örneği değişmediği sürece, ilgili composable yeniden çalıştırılmaz.</p><h3>@Recomposable Annotation’ı Gerçekte Nerede Yer Alır?</h3><p>@Recomposable annotation’ı doğrudan geliştiriciler tarafından kullanılmaz.<br>@Composable fonksiyonları derleme aşamasında Compose Compiler tarafından içsel olarak @Recomposable şeklinde işaretlenir.</p><p>Özetle:</p><pre>@Composable<br>fun MyScreen() { }</pre><p>Derlenmiş hali :</p><pre>@Recomposable<br>fun MyScreen() { }</pre><p>Bu, Compose’un fonksiyonun yeniden çalıştırılabilir olduğunu işaretlemek için kullandığı iç mekanizmadır.</p><h3>Gereksiz Recomposition’ı Önlemek</h3><p>Recomposition, Compose’un UI’ı güncel tutmak için kullandığı temel mekanizmadır. Ancak UI hiyerarşisinin büyük bölümlerinin sık ve gereksiz şekilde yeniden hesaplanması performansı düşürebilir. Bu nedenle, state yönetimi ve veri modellerinin yapılandırılması, recomposition sıklığını doğrudan etkiler. Aşağıdaki yöntemler, gereksiz recomposition’ı minimize etmeyi amaçlar.</p><h4>1. State’i Doğru Kapsamda Konumlandırmak</h4><p>State’in bulunduğu konum, hangi composable fonksiyonların yeniden hesaplanacağını belirler. State’i hiyerarşide gereğinden fazla yukarıda tutmak, alt seviyedeki tüm composable’ların yeniden çizilmesine yol açabilir. State yalnızca ihtiyaç duyulan en düşük seviyede tutulmalıdır.</p><p><strong>Yanlış yaklaşım:</strong></p><pre>@Composable<br>fun Screen() {<br>    var text by remember { mutableStateOf(&quot;&quot;) }<br>    Column {<br>        Header()<br>        Input(text)  // Bu alan değiştikçe Header da gereksiz yere yeniden çizilir<br>    }<br>}</pre><p><strong>Doğru yaklaşım:</strong></p><pre>@Composable<br>fun Screen() {<br>    Column {<br>        Header()<br>        InputSection()<br>    }<br>}<br><br>@Composable<br>fun InputSection() {<br>    var text by remember { mutableStateOf(&quot;&quot;) }<br>    Input(text)<br>}</pre><p>Bu yapı, Header() bileşeninin gereksiz recomposition’a girmesini engeller.</p><h4>2. Parametrelerin Stable Olmasını Sağlamak</h4><p>Composable fonksiyonlara aktarılan nesneler <strong>stable</strong> değilse, Compose söz konusu nesnelerin durumunu güvenli şekilde değerlendiremez ve bu nedenle fonksiyonu yeniden çalıştırmayı tercih eder.</p><p>Önerilen yaklaşım, UI’da kullanılan veri modellerinin mümkün olduğunca <strong>immutable</strong> yapılmasıdır.</p><pre>@Immutable<br>data class UiState(<br>    val title: String,<br>    val isLoading: Boolean<br>)</pre><p>Bu durumda UiState örneği değişmediği sürece, ilgili composable fonksiyon skip edilir ve yeniden hesaplanmaz.</p><h4>3. Hesaplanmış veya Türetilmiş Değerlerde remember / derivedStateOf Kullanmak</h4><p>Recomposition sırasında yeniden hesaplanan maliyetli işlemler performansı olumsuz etkileyebilir.<br>Bu tür işlemler remember veya derivedStateOf ile hafızada tutulmalıdır.</p><pre>val filteredList by remember(items, query) {<br>    derivedStateOf { items.filter { it.contains(query) } }<br>}</pre><p>Bu örnekte, items veya query değişmediği sürece filtre işlemi yeniden gerçekleşti</p><h4>4. UI’yı Küçük ve Odaklı Composable Fonksiyonlara Bölmek</h4><p>Composable’ların tek sorumluluğa sahip olması, Compose’un skip optimizasyonlarını daha etkili uygulamasını sağlar.<br>Büyük fonksiyonlar yerine küçük ve bağımsız bileşenler tercih edilmelidir.</p><p>Bu yaklaşım yalnızca performansı değil, kod okunabilirliğini ve test edilebilirliği de artırır.</p><h3>Gereksiz Recomposition’ı İzlemek</h3><p>UI’nın hangi bölümlerinin yeniden çizildiğini gözlemlemek için basit bir yardımcı fonksiyon kullanılabilir:</p><pre>@Composable<br>fun LogRecomposition(tag: String) {<br>    SideEffect {<br>        Log.d(&quot;Recomposition&quot;, &quot;$tag recomposed&quot;)<br>    }<br>}</pre><p>Kullanım:</p><pre>@Composable<br>fun UserCard(user: User) {<br>    LogRecomposition(&quot;UserCard&quot;)<br>    // ...<br>}</pre><p>Bu yaklaşım, performans analizinde sıklıkla kullanılmaktadır.</p><p>Recomposition ve recomposable kavramları, Compose’un deklaratif yapısının temel bileşenleridir. Geliştiricinin görevi:</p><ul><li>State yönetimini net ve amaçlı şekilde konumlandırmak,</li><li>Parametrelerin stabil olmasını sağlamak,</li><li>UI bileşenlerini küçük ve yeniden kullanılabilir parçalara bölmek</li></ul><p>şeklinde özetlenebilir.</p><p>Bu prensipler doğru uygulandığında, Compose uygulamaları hem performanslı hem de sürdürülebilir bir yapıya kavuşur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97c3d298a471" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Firebase App Distribution ile Android Uygulama Yayılımı]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/firebase-app-distribution-ile-android-uygulama-yay%C4%B1l%C4%B1m%C4%B1-339b7a0bdf7d?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/339b7a0bdf7d</guid>
            <category><![CDATA[firebase-app-distribution]]></category>
            <category><![CDATA[firebase]]></category>
            <category><![CDATA[kotlin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 17 Sep 2025 06:02:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-30T11:39:07.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*jjoyDxh6TBxi9Ddl.png" /></figure><p>Bu rehberde, <strong>Kotlin</strong> ve <strong>Jetpack Compose</strong> ile geliştirdiğimiz Android uygulamalarında <strong>Firebase App Distribution</strong>kullanım adımlarını göstereceğim. Adım adım ilerleyerek, uygulamamızı test kullanıcılarına nasıl hızlı ve güvenli bir şekilde dağıtabileceğimizi açıklayacağım.</p><h3>1. Firebase Kurulumu</h3><p>İlk olarak Firebase Console üzerinden bir proje oluşturalım ve Android uygulamamızı ekleyelim. Daha sonra<strong> <em>google-services.json</em></strong> dosyasını indirip <strong><em>app/ </em></strong>klasörüne yerleştirelim.</p><p><strong><em>build.gradle.kts</em></strong> dosyamıza gerekli eklentileri ekleyelim:</p><pre>plugins {<br>    id(&quot;com.android.application&quot;)<br>    kotlin(&quot;android&quot;)<br>    id(&quot;com.google.gms.google-services&quot;)<br>}</pre><p>Bağımlılıklar kısmına Firebase BoM’u ekleyelim:</p><pre>dependencies {<br>    implementation(platform(&quot;com.google.firebase:firebase-bom:34.2.0&quot;))<br>}</pre><h3>2. App Distribution Eklentisi</h3><p>Firebase App Distribution kullanabilmek için Gradle eklentisini projeye dahil edelim:</p><pre>plugins {<br>    id(&quot;com.google.firebase.appdistribution&quot;)<br>}</pre><p>Bu eklenti sayesinde uygulamamızı derledikten sonra Firebase App Distribution üzerinden tester gruplarına otomatik olarak yükleyebileceğiz.</p><h3>3. Gradle ile Dağıtım</h3><p>Dağıtım işlemini Gradle komutlarıyla gerçekleştirelim.</p><p>Varsayılan bir release dağıtımı için:</p><pre>./gradlew appDistributionUploadRelease</pre><p>Flavor veya grup bazlı dağıtım için:</p><pre>./gradlew distributeToFirebase -Pflavor=dev -Pgroup=qa</pre><p>Bu komutlarla APK/AAB paketimizi oluşturacağız, sürüm kodunu güncelleyeceğiz, release notlarını ekleyeceğiz ve Firebase’e yükleyeceğiz.</p><h3>4. CI/CD ile Entegrasyon</h3><p>Firebase App Distribution, GitHub Actions, GitLab CI, Circle CI, Jenkins veya Bitrise gibi CI/CD araçlarıyla kolayca entegre edilebilir. Böylece her push sonrası build alıp tester’lara otomatik dağıtım yapabiliriz.</p><p><strong>GitHub Actions örneği</strong>:</p><pre>name: Android CI<br>on:<br>  push:<br>    branches: [ &quot;main&quot; ]<br>jobs:<br>  build:<br>    runs-on: ubuntu-latest<br>    steps:<br>      - uses: actions/checkout@v3<br>      - name: Set up JDK 17<br>        uses: actions/setup-java@v3<br>        with:<br>          distribution: &#39;temurin&#39;<br>          java-version: &#39;17&#39;<br>      - name: Build &amp; Distribute<br>        run: ./gradlew appDistributionUploadRelease<br>        env:<br>          FIREBASE_TOKEN: ${{ secrets.FIREBASE_TOKEN }}</pre><p>Burada <strong><em>FIREBASE_TOKEN</em></strong>, Firebase CLI ile oluşturduğumuz kimlik doğrulama anahtarıdır.</p><h3>5. Release Notes Yönetimi</h3><p>Test kullanıcılarının değişiklikleri anlaması için <strong>release notes</strong> ekleyelim. Bunun için <em>release_notes.txt</em> dosyası oluşturabiliriz.</p><p>Örnek:</p><pre>- Yeni giriş ekranı eklendi<br>- Performans iyileştirmeleri<br>- Küçük hata düzeltmeleriGradle konfigürasyonunda:</pre><pre>firebaseAppDistribution {<br>    releaseNotesFile = &quot;release_notes.txt&quot;<br>    testers = &quot;test1@email.com,test2@email.com&quot;<br>    groups = &quot;qa,dev&quot;<br>}</pre><h3>6. Tester Kullanıcı Deneyimi</h3><p>Tester gruplarına davet gönderelim. Kullanıcılar daveti kabul ettikten sonra <strong>Firebase App Tester</strong> uygulaması üzerinden build’i indirip cihazlarında test edebilirler.</p><p>Bu rehberde, Kotlin ve Jetpack Compose ile geliştirdiğimiz Android uygulamalarında Firebase App Distribution kullanımını açıkladım. Bu yöntemle:</p><ul><li>Test kullanıcılarına hızlı build dağıtımı yapacağız,</li><li>CI/CD süreçlerine kolayca entegre edeceğiz,</li><li>Versiyonlama ve sürüm notlarını merkezi şekilde yöneteceğiz.</li></ul><p>Firebase App Distribution, modern Android geliştirme sürecinde test aşamalarını hızlandırmak için oldukça etkili bir çözüm sunuyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=339b7a0bdf7d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Android Uygulama Güvenliğini Artırma]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/android-uygulama-g%C3%BCvenli%C4%9Fini-art%C4%B1rma-b87a78ee7e3e?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b87a78ee7e3e</guid>
            <category><![CDATA[android-security]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Dec 2024 16:00:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-12-27T16:02:11.655Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/509/1*vt75WTQGqORnLctCgCMXOA.png" /></figure><p>Mobil uygulama geliştirme sürecinde güvenlik, kullanıcılarımızın verilerini koruma ve uygulamamızın sağlamlığını sağlama açısından kritik bir rol oynar. Android uygulamaları için güvenlik, sadece dışarıdan gelebilecek tehditlere karşı önlem almakla kalmaz, aynı zamanda kullanıcı verilerinin güvenli bir şekilde işlenmesini ve saklanmasını da içerir. Bu yazıda, Android uygulamamızın güvenliğini artırmaya yönelik bazı adımları inceleyeceğiz.</p><h3>1. Güvenli Kod Yazma:</h3><h4>1.1. Null Güvenliği</h4><p>Null pointer hataları, yazılımda en yaygın ve ciddi hatalardan biridir. Kotlin’in <em>nullable</em> ve <em>non-nullable</em> türleri, bizlere güçlü bir güvenlik kalkanı sunar. Bu sayede, uygulamamızda oluşabilecek ciddi hataların önüne geçmiş oluruz. Kotlin’in bu özelliğini doğru kullanmak, hataları minimize etmemizin ve uygulamamızın daha güvenilir olmasını sağlamanın önemli bir yoludur.</p><pre>fun getUserName(userId: String): String {<br>    val user = getUserFromDatabase(userId)<br>    return user?.name ?: &quot;Unknown&quot;<br>}</pre><p>Bu şekilde, veritabanından dönen veri null ise, uygulama çökmek yerine güvenli bir alternatif değer dönderebiliriz.</p><h4>1.2. Veri Şifreleme</h4><p>Kişisel verilerin güvenliği, uygulama güvenliğinin en önemli alanlarından biridir. Şifreleme, kullanıcı verilerini korumak için en etkili yöntemlerden biridir. Android’te verileri şifrelerken, AES (Advanced Encryption Standard) gibi güçlü algoritmalari kullanabiliriz. Bu sayede, verilerin sadece yetkilendirilmiş kişiler tarafından erişilmesini sağlar.</p><pre>fun encryptData(data: String, key: SecretKey): String {<br>    val cipher = Cipher.getInstance(&quot;AES/GCM/NoPadding&quot;)<br>    cipher.init(Cipher.ENCRYPT_MODE, key)<br>    val encryptedData = cipher.doFinal(data.toByteArray())<br>    return Base64.getEncoder().encodeToString(encryptedData)<br>}</pre><p>Bu şekilde şifreleme işlemi, verilerin dışarıya sızmasını engeller ve kullanıcı bilgilerini güvende tutmaya yardımcı olur.</p><h4>1.3. Güvenli İzin Yönetimi</h4><p>Android uygulamalarında, kullanıcıdan alınan izinler önemli bir güvenlik unsuru oluşturur. Uygulamamızın yalnızca gerekli izinleri alması, potansiyel veri sızıntılarını engeller. Kullanıcılarımıza şeffaf bir şekilde izin talepleri sunmak ve gereksiz izinleri istememek, güvenliği artırmak için kritik öneme sahiptir.</p><p>Örneğin, kullanıcıdan kamera izni almak için şu şekilde bir kontrol gerçekleştirebiliriz:</p><pre>if (ContextCompat.checkSelfPermission(this, Manifest.permission.CAMERA)<br>    != PackageManager.PERMISSION_GRANTED) {<br>    ActivityCompat.requestPermissions(this, arrayOf(Manifest.permission.CAMERA), REQUEST_CODE)<br>}</pre><p>Bu şekilde, yalnızca gerçekten gerekliyse izin almayı ve kullanıcıyı zor durumda bırakmamayı sağlarız.</p><h3>2. UI Güvenliği ve Veri Koruma</h3><h4>2.1. Güvenli Veri Girişi</h4><p>Uygulamalarımızda kullanıcı verisi toplamak, güvenlik açısından hassas bir alan oluşturur. Özellikle şifreler gibi hassas verilerin doğru bir şekilde saklanması ve iletilmesi gerekir. Kullanıcı verisini toplarken, doğrulama ve şifreleme gibi önlemlerle güvenliği sağlamak esastır. Özellikle şifre gibi hassas veriler söz konusu olduğunda, bu verilerin güvenli bir şekilde işlendiğinden emin olmalıyız.</p><pre>@Composable<br>fun SecureTextField(value: String, onValueChange: (String) -&gt; Unit) {<br>    TextField(<br>        value = value,<br>        onValueChange = { newValue -&gt;<br>            if (isValidInput(newValue)) {<br>                onValueChange(newValue)<br>            }<br>        },<br>        visualTransformation = PasswordVisualTransformation()<br>    )<br>}</pre><h4>2.2. Kullanıcı Verilerini Şifreleyerek Koruma</h4><p>UI üzerinden alınan kullanıcı verilerinin, şifrelenmiş şekilde sunucuya gönderilmesi önemlidir. Bu veriler UI katmanından bağımsız bir şekilde yönetilmelidir. Ayrıca, her verinin sadece gerekli bir süreyle saklanması ve sonrasında silinmesi gerekir.</p><pre>@HiltViewModel<br>class UserViewModel @Inject constructor(<br>    private val userRepository: UserRepository<br>) : ViewModel() {<br>    private val _userData = MutableLiveData&lt;String&gt;()<br>    val userData: LiveData&lt;String&gt; get() = _userData<br><br>    fun updateUserData(newData: String) {<br>        val encryptedData = encryptData(newData)<br>        viewModelScope.launch {<br>            userRepository.updateUserData(encryptedData)<br>        }<br>    }<br>}</pre><p>Bu örnekteki gibi, verilerinizi UI’dan bağımsız bir biçimde şifreleyip, güvenli bir şekilde saklamış oluruz.</p><h4>2.3. Güvenli Navigasyon</h4><p>Uygulamanın navigasyonu da güvenliği etkileyebilir. Özellikle kullanıcı verilerine ve uygulama durumuna erişim söz konusu olduğunda, yalnızca yetkilendirilmiş kişilerin verilere ulaşabilmesi için güçlü erişim kontrol mekanizmaları kullanmak gerekebilir.</p><pre>@Composable<br>fun AppNavigation(navController: NavController) {<br>    NavHost(navController, startDestination = &quot;home&quot;) {<br>        composable(&quot;home&quot;) { HomeScreen(navController) }<br>        composable(&quot;settings&quot;) { SettingsScreen(navController) }<br>    }<br>}</pre><h3>3. Uygulama Güvenliği İçin Testler ve İzleme</h3><h4>3.1. Statik ve Dinamik Güvenlik Testleri</h4><p>Uygulamamızın güvenliğini test etmek, potansiyel açıkları tespit etmenin ve uygulama güvenliğini artırmanın en etkili yoludur. Statik analiz araçları, uygulamamızın kodu üzerinde yapılan analizlerle güvenlik açıklarını bulurken; dinamik analiz araçları ise uygulamamızın çalışırken gösterdiği davranışları inceleyerek potansiyel tehditleri tespit eder.</p><h4>3.2. Güncel Güvenlik Yamaları</h4><p>Android ekosistemindeki güvenlik açıkları, sürekli olarak güncellenen güvenlik yamalarıyla kapatılmaktadır.Bu güvenlik güncellemelerini takip etmek ve uygulamamıza entegre etmek güvenliğimizi arttırmamıza yardımcı olur. Ayrıca, kütüphanelerinizin güncel olmasına dikkat edebiliriz.</p><h3>4. Ekstra Güvenlik Katmanları</h3><h4>4.1. Kimlik Doğrulama ve Yetkilendirme</h4><p>Uygulamalarımızda kimlik doğrulamayı, kullanıcılarımızın gerçekten o kişi olup olmadığını doğrulamak için kullanırız. Firebase Authentication gibi araçlar, kimlik doğrulama işlemini güvenli bir şekilde yapmanıza olanak tanır. Yetkilendirme ise, kullanıcılarımızın erişebileceği verilere ve kaynaklara erişim izni verilen seviyeyi belirler.</p><h4>4.2. HTTPS (Verilerin Güvenli İletişimi)</h4><p>Uygulamamızın sunucu ile iletişimi sırasında, tüm verilerin şifrelenmiş bir şekilde iletilmesi gerekir. Bu nedenle, uygulama ile sunucu arasındaki tüm iletişim HTTPS protokolü ile yapılmalıdır. SSL/TLS sertifikaları, verilerin güvenli bir şekilde iletilmesini sağlar ve kötü niyetli kişilerin veri akışını ele geçirmesini engeller.</p><p>Uygulama güvenliği, her aşamada dikkate alınmalı ve her zaman benimsenmelidir. Uygulamamızın güvenliği, kullanıcı verilerinin korunması, güvenli kodlama pratiklerinin uygulanması ve düzenli güvenlik testleri ile sağlanabilir. Bu adımlar, Android uygulamamızın hem güvenli hem de kullanıcı dostu olmasını sağlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b87a78ee7e3e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Content Provider]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/content-provider-39911d040b5a?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/39911d040b5a</guid>
            <category><![CDATA[jetpack-compose]]></category>
            <category><![CDATA[contentprovider]]></category>
            <category><![CDATA[room]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <category><![CDATA[kotlin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 Dec 2024 16:41:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-30T10:06:56.919Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Content Provider ile Veri Paylaşımı</h3><p>Android uygulamalarında veri yönetimi ve paylaşımı, uygulamamızın performansı ve kullanıcı deneyimi açısından rol oynar. Room, SQLite tabanlı bir veritabanı kütüphanesi olarak, veri saklama işlemlerini kolaylaştırırken, Content Provider ise bu verileri diğer uygulamalarla paylaşmanızı sağlar. Bu yazıda, Jetpack Compose kullanarak Room veritabanı ile veri yönetimi ve Content Provider ile veri paylaşımını nasıl gerçekleştirebileceğimizi göreceğiz.</p><h3>1. Room ile Veritabanı Oluşturma ve Entity Tanımlama</h3><p>İlk adım, Room veritabanı ve veri modelimizi tanımlamaktır.<br>Entity, veritabanında bir tabloyu temsil eder. Her bir Entity sınıfı, tablodaki bir kayıt için gerekli olan veriyi tanımlar.</p><pre>@Entity(tableName = &quot;items&quot;)<br>data class Item(<br>    @PrimaryKey(autoGenerate = true) val id: Int = 0,<br>    @ColumnInfo(name = &quot;name&quot;) val name: String<br>)</pre><h4>1.1. DAO (Data Access Object) Tanımlama</h4><p>Room ile veritabanı etkileşimini yönetmek için DAO (Data Access Object) sınıfı oluşturmalıyız. DAO, veritabanı ile etkileşime geçmek için kullanılan metodları içerir. Sorgular, ekleme, güncelleme ve silme işlemlerini buradan tanımlarız.</p><pre>@Dao<br>interface ItemDao {<br>    @Query(&quot;SELECT * FROM items&quot;)<br>    fun getAllItems(): LiveData&lt;List&lt;Item&gt;&gt;<br><br>    @Insert<br>    suspend fun insert(item: Item)<br><br>    @Update<br>    suspend fun update(item: Item)<br><br>    @Delete<br>    suspend fun delete(item: Item)<br>}</pre><h4>1.2. RoomDatabase Sınıfı</h4><p>RoomDatabase, veritabanı nesnesini temsil eder ve bu sınıf, DAO’ları erişilebilir kılar.</p><pre>@Database(entities = [Item::class], version = 1)<br>abstract class AppDatabase : RoomDatabase() {<br>    abstract fun itemDao(): ItemDao<br>}</pre><h3>2. Content Provider ile Veri Paylaşımı</h3><p>Content Provider, verilerin diğer uygulamalarla paylaşılmasını sağlayan bir Android bileşenidir. Bu sayede, veritabanımızdaki verileri güvenli bir şekilde başka uygulamalarla paylaşabiliriz.</p><h4>2.1. Content Provider Sınıfı</h4><p>Content Provider sınıfımızı oluştururken, Room veritabanımıza erişim sağlamak için gerekli işlemleri yapıyoruz. Bu sınıf, <em>query</em>, <em>insert</em>, <em>update</em>, <em>delete</em> ve <em>getType</em> metodlarını içerir.</p><pre>class ItemContentProvider : ContentProvider() {<br><br>    private lateinit var database: AppDatabase<br><br>    override fun onCreate(): Boolean {<br>        database = Room.databaseBuilder(<br>            context!!.applicationContext,<br>            AppDatabase::class.java,<br>            &quot;app_database&quot;<br>        ).build()<br>        return true<br>    }<br><br>    override fun query(<br>        uri: Uri, projection: Array&lt;String&gt;?, selection: String?,<br>        selectionArgs: Array&lt;String&gt;?, sortOrder: String?<br>    ): Cursor? {<br>        val cursor = MatrixCursor(arrayOf(&quot;_id&quot;, &quot;name&quot;))<br>        val items = database.itemDao().getAllItems().value ?: emptyList()<br>        for (item in items) {<br>            cursor.addRow(arrayOf(item.id, item.name))<br>        }<br>        return cursor<br>    }<br><br>    override fun insert(uri: Uri, values: ContentValues?): Uri? {<br>        val name = values?.getAsString(&quot;name&quot;) ?: return null<br>        val item = Item(name = name)<br>        CoroutineScope(Dispatchers.IO).launch {<br>            database.itemDao().insert(item)<br>        }<br>        return Uri.withAppendedPath(uri, item.id.toString())<br>    }<br><br>    override fun update(uri: Uri, values: ContentValues?, selection: String?, selectionArgs: Array&lt;String&gt;?): Int {<br>        val id = uri.lastPathSegment?.toInt() ?: return 0<br>        val name = values?.getAsString(&quot;name&quot;) ?: return 0<br>        val item = Item(id = id, name = name)<br>        CoroutineScope(Dispatchers.IO).launch {<br>            database.itemDao().update(item)<br>        }<br>        return 1<br>    }<br><br>    override fun delete(uri: Uri, selection: String?, selectionArgs: Array&lt;String&gt;?): Int {<br>        val id = uri.lastPathSegment?.toInt() ?: return 0<br>        val item = Item(id = id)<br>        CoroutineScope(Dispatchers.IO).launch {<br>            database.itemDao().delete(item)<br>        }<br>        return 1<br>    }<br><br>    override fun getType(uri: Uri): String? {<br>        return &quot;vnd.android.cursor.item/vnd.com.example.item&quot;<br>    }<br>}</pre><h4>2.2. AndroidManifest.xml’e Content Provider Eklemek</h4><p>Content Provider’ımızı AndroidManifest.xml dosyamıza ekleyerek uygulamamızın diğer uygulamalar tarafından erişilmesini sağlarız.</p><pre>&lt;provider<br>    android:name=&quot;.ItemContentProvider&quot;<br>    android:authorities=&quot;com.example.myprovider&quot;<br>    android:exported=&quot;true&quot;<br>    android:grantUriPermissions=&quot;true&quot; /&gt;</pre><h3>3. Verileri Görüntüleme ve UI’ya Yansıtma</h3><p>Veritabanından alınan verileri, Jetpack Compose kullanarak kullanıcı arayüzünde görüntüleyebiliriz. Bunun için bir <strong>ViewModel</strong> sınıfı oluşturur ve veriyi burada alırız.</p><h4>3.1. ViewModel ile Veri Alımı</h4><p>Veri almak için bir ViewModel sınıfı kullanıyoruz. Bu sınıf, Content Provider’dan verileri çekmek için <strong><em>contentResolver.query()</em></strong> metodunu kullanır.</p><pre>@HiltViewModel<br>class ItemViewModel @Inject constructor(<br>    private val context: Context<br>) : ViewModel() {<br><br>    private val _items = MutableLiveData&lt;List&lt;Item&gt;&gt;()<br>    val items: LiveData&lt;List&lt;Item&gt;&gt; get() = _items<br><br>    init {<br>        fetchItems()<br>    }<br><br>    private fun fetchItems() {<br>        viewModelScope.launch {<br>            val uri = Uri.parse(&quot;content://com.example.myprovider/items&quot;)<br>            val cursor = context.contentResolver.query(uri, null, null, null, null)<br>            val itemList = mutableListOf&lt;Item&gt;()<br>            cursor?.use {<br>                val idIndex = it.getColumnIndex(&quot;_id&quot;)<br>                val nameIndex = it.getColumnIndex(&quot;name&quot;)<br>                while (it.moveToNext()) {<br>                    val id = it.getInt(idIndex)<br>                    val name = it.getString(nameIndex)<br>                    itemList.add(Item(id = id, name = name))<br>                }<br>            }<br>            _items.postValue(itemList)<br>        }<br>    }<br>}</pre><h4>3.2. Verileri UI’da Görüntüleme</h4><pre>@Composable<br>fun ItemListScreen(viewModel: ItemViewModel = viewModel()) {<br>    val items by viewModel.items.observeAsState(emptyList())<br><br>    LazyColumn {<br>        items(items) { item -&gt;<br>            Text(text = item.name)<br>        }<br>    }<br>}<br><br>@Composable<br>fun AddItemScreen(viewModel: ItemViewModel = viewModel()) {<br>    var newItemName by remember { mutableStateOf(&quot;&quot;) }<br><br>    Column {<br>        TextField(<br>            value = newItemName,<br>            onValueChange = { newItemName = it },<br>            label = { Text(&quot;Item Name&quot;) }<br>        )<br>        Button(onClick = {<br>            val values = ContentValues().apply {<br>                put(&quot;name&quot;, newItemName)<br>            }<br>            val uri = Uri.parse(&quot;content://com.example.myprovider/items&quot;)<br>            viewModel.context.contentResolver.insert(uri, values)<br>            newItemName = &quot;&quot;<br>        }) {<br>            Text(&quot;Add Item&quot;)<br>        }<br>    }<br>}</pre><h3>4. Güvenlik ve İzinler</h3><p><strong>Content Provider</strong> kullanarak uygulamanızın verilerini dışarıya açmak, bazı güvenlik risklerini de beraberinde getirebilir. Bu nedenle, verilerin güvenli bir şekilde paylaşılmasını sağlamak ve yalnızca yetkili uygulamaların verilerinize erişmesine izin vermek için gerekli güvenlik önlemlerini almak önemlidir. Güvenli veri paylaşımını sağlamak için aşağıdaki noktaları dikkate alınmalıyız:</p><h4>4.1. İzinler ve Erişim Kontrolü</h4><p>Content Provider’ın erişim izinlerini <strong>AndroidManifest.xml </strong>dosyasında belirtmeliyiz. Bu, veri erişimini kontrol eder.</p><pre>&lt;provider<br>    android:name=&quot;.ItemContentProvider&quot;<br>    android:authorities=&quot;com.example.myprovider&quot;<br>    android:exported=&quot;true&quot;<br>    android:grantUriPermissions=&quot;true&quot;&gt;<br>    &lt;grant-uri-permission<br>        android:pathPattern=&quot;items/*&quot;<br>        android:readPermission=&quot;com.example.READ_PERMISSION&quot;<br>        android:writePermission=&quot;com.example.WRITE_PERMISSION&quot;/&gt;<br>&lt;/provider&gt;</pre><h4>4.2. Veri Güvenliği</h4><p>Content Provider kullanarak verilerimizi başka uygulamalarla paylaşırken, özellikle hassas verilerin güvenliğini sağlamak önemlidir. Bu, verilerin hem dışarıya sızmasını engellemek hem de dışarıdan gelen erişimlerin doğru şekilde denetlenmesini sağlamak için gerekmektedir.</p><h4>Veri Şifreleme</h4><p>Veri güvenliği için en yaygın yöntemlerden biri <strong>şifreleme</strong> kullanmaktır. Şifreleme sayesinde, veriler yalnızca belirli bir anahtar ile erişilebilir hale gelir. Şifreleme, verilerin hem depolandığı hem de iletildiği her aşamada yapılabilir.</p><ul><li><strong>Veritabanı Şifrelemesi</strong>: Room veritabanı ile verileri şifrelemek için, veritabanı işlemleri sırasında her bir veri parçasını şifreleyebiliriz. Örneğin, kullanıcı adı, şifre veya kredi kartı numarası gibi hassas veriler, Room veritabanına kaydedilmeden önce şifrelenebilir.</li></ul><pre>// Örnek: Şifreleme işlemi<br>val encryptedName = encrypt(name)<br>val item = Item(name = encryptedName)<br>database.itemDao().insert(item)</pre><ul><li><strong>Ağ İletişiminde Şifreleme</strong>: Uygulamamız, verileri bir Content Provider üzerinden paylaştığında, <strong>SSL/TLS</strong> gibi güvenli iletişim protokollerini kullanarak ağ üzerinden iletilen verilerin şifrelenmesini sağlayabiliriz.</li></ul><h4>Veri Maskelenmesi</h4><p>Veri maskelenmesi, hassas verilerin yalnızca belirli kısımlarını göstermek için kullanılır. Örneğin, bir kredi kartı numarasının sadece son dört hanesinin gösterilmesi gerekebilir. Bu yöntem, dışarıya açılan verilerde bilgilerin gizliliğini sağlamak için kullanılabilir.</p><pre>// Örnek: Kredi kartı numarasının maskelenmesi<br>fun maskCreditCard(cardNumber: String): String {<br>    return &quot;**** **** **** ${cardNumber.takeLast(4)}&quot;<br>}</pre><h4>Yetkilendirme ve Kimlik Doğrulama</h4><p>Content Provider ile veri paylaşırken, yalnızca yetkili uygulamaların erişimine izin verilmesi gerektiğinden, erişim denetimleri uygulamak oldukça önemlidir. Uygulamanızda, kullanıcının kimliğini doğrulayan bir <strong>kimlik doğrulama </strong>mekanizması ve <strong>yetkilendirme</strong> mekanizması (örneğin, kullanıcı rolleri) kullanmak, güvenli veri erişimini sağlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=39911d040b5a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Firebase Performance Monitoring ile Ağ İsteklerinin Performansını İzlemek]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/firebase-performance-monitoring-ile-a%C4%9F-i%CC%87steklerinin-performans%C4%B1n%C4%B1-i%CC%87zlemek-1a1dc30b5d3c?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1a1dc30b5d3c</guid>
            <category><![CDATA[android-performance]]></category>
            <category><![CDATA[firebase-performance]]></category>
            <category><![CDATA[kotlin]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 Dec 2024 16:21:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-12-25T09:07:23.825Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*L9OaJ5pnIB-bpBdf.png" /></figure><p>Uygulama geliştiricileri için kullanıcı deneyimini iyileştirmek, her zaman en öncelikli hedeflerden biri olmuştur. Performans, kullanıcıların bir uygulamayı ne kadar memnuniyetle kullandığıyla doğrudan ilişkilidir. Özellikle ağ isteklerinin yanıt süreleri, kullanıcı deneyimini etkileyen önemli faktörlerden biridir. Firebase Performance Monitoring, uygulamamızın ağ isteklerinin ne kadar sürede tamamlandığını ve başarılı olup olmadığını ölçmek için güçlü bir araçtır. Bu yazımda, Firebase Performance Monitoring’i kullanarak OkHttp ile yapılan ağ isteklerini nasıl izleyebileceğimizi anlatacağım.</p><p><strong>Ağ İsteklerinin Performansını İzlemek Neden Önemli?</strong></p><p>Mobil uygulamalarda, API çağrıları çoğu zaman uygulamanın düzgün çalışabilmesi için kritik öneme sahiptir. Ancak, API’lerin yanı sıra bu isteklerin performansı, kullanıcı deneyimini doğrudan etkileyebilir. Ağ isteklerinin gecikmeleri, zaman aşımı hataları veya yanıtların yavaş olması, kullanıcıların ekran donuyor gibi hissetmesine sebep olabilir ve uygulamamızla etkileşiminde olumsuz sonuçlar doğurabilir.</p><p>Firebase Performance Monitoring, ağ isteklerinin performansını takip etmenizi sağlayarak, uygulamamızın ağ üzerinden gerçekleştirdiği işlemlerin ne kadar verimli olduğunu görsel olarak izlememizi sağlar. Bu verileri toplamak, kullanıcı deneyimini iyileştirmemize yardımcı olabilir.</p><p><strong>Firebase Performance Monitoring Nedir?</strong></p><p>Firebase Performance Monitoring, uygulamamızın performansını analiz etmek için kullanılan bir araçtır. Bu araç, kullanıcıların uygulamamızla nasıl etkileşime girdiğini, hangi alanlarda gecikmeler yaşandığını ve uygulamamızın genel hızını ölçmeyi sağlar. Firebase Performance Monitoring, aşağıdaki metrikleri toplar:</p><p>- <strong><em>Ağ isteklerinin yanıt süreleri</em></strong>: API çağrılarının ne kadar sürede tamamlandığını gösterir.<br>- <strong><em>İstek başarısı ve hata oranları</em></strong>: Başarısız isteklerin oranını gösterir.<br>- <strong><em>Uygulama başlatma süresi</em></strong>: Uygulamamın açılma süresini izler.<br>- <strong><em>Kullanıcı etkileşimi</em></strong>: Kullanıcıların uygulama üzerinde nasıl hareket ettiğini gösterir.</p><p>Firebase Performance Monitoring ile, ağ isteklerinizin performansını izleyebilir, olası performans sorunlarını tespit edebiliriz.</p><p><strong>OkHttp ile Ağ İsteklerinin İzlenmesi</strong></p><p>OkHttp, Android uygulamalarında yaygın olarak kullanılan, ağ isteklerini yönetmek için kullanılan güçlü bir kütüphanedir. Firebase Performance Monitoring ile OkHttpClient’i entegre ederek, yaptığımız ağ isteklerinin performansını izlemek mümkündür. Bu entegrasyon sayesinde, Firebase otomatik olarak ağ isteklerinizi izler ve performans verilerini Firebase Console’a gönderir.</p><p><strong>Firebase Performance Monitoring ile OkHttpClient Entegrasyonu</strong></p><p>Firebase Performance Monitoring, ağ isteklerini izlemek için c<strong>ustom traces</strong> kullanmamızı sağlar. Bu, ağ isteklerinin başlangıcından bitişine kadar geçen süreyi izleyebilmemizi sağlar.</p><p>Aşağıda, OkHttpClient ile yapılan ağ isteklerini Firebase Performance Monitoring kullanarak nasıl izleyebileceğimizi adım adım açıklayacağım.</p><p><strong>1. Firebase Bağımlılıklarını Projeye Dahil Etme</strong></p><p>Firebase Performance Monitoring’i kullanabilmek için, Firebase SDK’sını projenize eklememiz gerekmektedir. Aşağıdaki bağımlılığı <strong>build.gradle</strong> dosyamıza ekleyelim:</p><pre>dependencies {<br>    implementation &#39;com.google.firebase:firebase-perf-ktx:20.0.5&#39;  // Firebase Performance Monitoring<br>    implementation &#39;com.squareup.okhttp3:okhttp:4.9.0&#39;  // OkHttp<br>    implementation &#39;com.squareup.okhttp3:logging-interceptor:4.9.0&#39;  // OkHttp Logging<br>}</pre><p><strong>2. OkHttpClient Konfigürasyonu</strong></p><p>Firebase Performance Monitoring ile OkHttp üzerinden yapılan ağ isteklerini izlemek için, her isteğe bir <strong><em>custom trace</em></strong> başlatmamız gerekiyor. Bu trace, ağ isteğinin ne kadar sürede tamamlandığını ölçer.</p><p>OkHttpClient üzerinde Firebase Performance Monitoring ile ağ isteklerinin nasıl izlenebileceğimize dair bir örnek:</p><pre>import com.google.firebase.perf.FirebasePerformance<br>import com.google.firebase.perf.metrics.Trace<br>import okhttp3.OkHttpClient<br>import okhttp3.Request<br>import okhttp3.logging.HttpLoggingInterceptor<br>import retrofit2.Retrofit<br>import retrofit2.converter.moshi.MoshiConverterFactory<br>import com.squareup.moshi.Moshi<br>import javax.inject.Singleton<br>import dagger.Module<br>import dagger.Provides<br>import java.util.concurrent.TimeUnit<br><br>@Module<br>class NetworkModule {<br><br>    @Provides<br>    @Singleton<br>    fun provideUnAuthApiService(<br>        moshi: Moshi,<br>        loggingInterceptor: HttpLoggingInterceptor,<br>    ): UnAuthApiService {<br>        // OkHttpClient yapılandırması<br>        val okHttpClient = OkHttpClient()<br>            .newBuilder()<br>            .addInterceptor(loggingInterceptor) // Geliştirme sırasında log&#39;ları görmek için<br>            .connectTimeout(30, TimeUnit.SECONDS)<br>            .writeTimeout(30, TimeUnit.SECONDS)<br>            .readTimeout(30, TimeUnit.SECONDS)<br>            .addInterceptor { chain -&gt;<br>                // Firebase Performance Monitoring trace başlatma<br>                val trace: Trace = FirebasePerformance.getInstance().newTrace(&quot;custom_network_trace&quot;)<br>                trace.start()  // Trace&#39;i başlatıyoruz<br><br>                // Gerçek ağ isteğini yapıyoruz<br>                val request: Request = chain.request()<br>                val response = chain.proceed(request)<br><br>                // Trace bitirme<br>                trace.stop()  // Trace&#39;i durduruyoruz<br><br>                // Yanıtı döndürüyoruz<br>                response<br>            }<br>            .build()<br><br>        // Retrofit ile OkHttpClient&#39;i kullanıyoruz<br>        return Retrofit.Builder()<br>            .baseUrl(&quot;https://api.example.com/&quot;)<br>            .client(okHttpClient)  // OkHttpClient&#39;i kullanıyoruz<br>            .addConverterFactory(MoshiConverterFactory.create(moshi))<br>            .build()<br>            .create(UnAuthApiService::class.java)<br>    }<br>}</pre><p><strong>3. Firebase Console’da Performans Verilerini Görme</strong></p><p>Firebase Performance Monitoring ile yapılan her ağ isteği Firebase Console’da görüntülenebilir. Ağ isteklerinin yanıt sürelerini, başarı oranlarını ve hata kodlarını kolayca inceleyebiliriz. Ayrıca, custom trace’ler sayesinde uygulamamızdaki ağ isteklerinin performansını daha ayrıntılı bir şekilde analiz edebiliriz.</p><ol><li>Firebase Console’a gidin.</li><li>Sol menüden <strong>Performance</strong> sekmesine tıklayın.</li><li>Burada, her bir ağ isteği için <strong>trace’ler</strong> ve <strong>performans verileri</strong> görüntülenebilir.</li></ol><p>Sonuç olarak, Firebase Performance Monitoring, mobil uygulamamızın ağ isteklerinin performansını ölçmek için güçlü bir araçtır. OkHttpClient ile yapılan her ağ isteğini izleyerek, uygulamamızın ağ üzerinden yaptığı çağrıların yanıt sürelerini ve başarısını takip edebiliriz. Bu veriler, performans iyileştirmeleri yapmamıza yardımcı olabilir ve kullanıcı deneyimini önemli ölçüde iyileştirebilir.</p><p>Firebase Performance Monitoring ile ağ isteklerinin performansını izleyerek, uygulamamızdaki olası performans sorunlarını erkenden tespit edebilir ve kullanıcılarınıza daha hızlı ve verimli bir deneyim sunabiliriz.</p><p><strong>Kaynaklar:</strong><br>- <a href="https://firebase.google.com/docs/perf-mon">Firebase Performance Monitoring Documentation</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1a1dc30b5d3c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Android’de Broadcast Receiver Arka Plan Kısıtlamaları]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/androidde-broadcast-receiver-arka-plan-k%C4%B1s%C4%B1tlamalar%C4%B1-bed5d56effe9?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bed5d56effe9</guid>
            <category><![CDATA[broadcastreceiver]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <category><![CDATA[jobscheduler]]></category>
            <category><![CDATA[workmanager]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 Aug 2024 08:07:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-22T15:34:25.645Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uv862WK9v3iE8VjrKFn_pg.jpeg" /></figure><p>Android, uygulama geliştirme sürecinde sistem olaylarına yanıt vermek için BroadcastReceiver kullanımını destekler. Ancak, kullanıcı deneyimini iyileştirmek ve batarya ömrünü korumak amacıyla Android, özellikle arka planda çalışan uygulamalar için çeşitli kısıtlamalar getirmiştir. Bu yazıda, BroadcastReceiver ile ilgili kısıtlamaları, bu kısıtlamaların nedenlerini ve bu durumla nasıl başa çıkabileceğimizi inceleyeceğiz.</p><h3>Broadcast Receiver ve Arka Plan Kısıtlamaları</h3><h3>1. Implicit Broadcast Kısıtlamaları</h3><p><strong>Android 8.0 (Oreo) ve Sonrası:</strong></p><p>Android 8.0 (Oreo) ile birlikte, bazı implicit broadcast olayları yalnızca ön planda çalışan uygulamalar tarafından alınabilir oldu. Bu değişiklik, batarya ömrünü korumak ve arka planda gereksiz sistem kaynaklarını kullanmayı önlemek amacıyla yapılmıştır. Özellikle CONNECTIVITY_CHANGE, BATTERY_LOW gibi olaylar, arka planda dinlenemez.</p><ul><li><strong>Önceden Kullanılan Manifest Tanımı:</strong></li></ul><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.ConnectivityReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;android.net.conn.CONNECTIVITY_CHANGE&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><ul><li><strong>Alternatif Çözüm:</strong> Bu tür olayları dinlemek için JobScheduler veya WorkManager kullanabiliriz. Örneğin:</li></ul><pre>val jobInfo = JobInfo.Builder(jobId, componentName)<br>    .setRequiredNetworkType(JobInfo.NETWORK_TYPE_ANY)<br>    .build()<br><br>val jobScheduler = getSystemService(Context.JOB_SCHEDULER_SERVICE) as JobScheduler<br>jobScheduler.schedule(jobInfo)</pre><h3>2. Arka Planda Veri Senkronizasyonu</h3><p><strong>Android 8.0 (Oreo) ve Sonrası:</strong></p><p>Uzun süreli arka plan işlemleri için BroadcastReceiver kullanmak, yeni Android sürümlerinde kısıtlanmıştır. Bunun yerine, WorkManager gibi araçlar kullanmak daha uygundur. WorkManager, arka plan işlerini güvenilir bir şekilde yönetir ve çeşitli kısıtlamalara rağmen çalışabilir.</p><ul><li><strong>Önceden Kullanılan Manifest Tanımı:</strong></li></ul><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.DataSyncReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;com.example.sync.DATA_SYNC&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><ul><li><strong>Alternatif Çözüm:</strong> WorkManager ile veri senkronizasyonu yapabiliriz:</li></ul><pre>val workRequest = OneTimeWorkRequestBuilder&lt;SyncWorker&gt;()<br>    .setConstraints(<br>        Constraints.Builder()<br>            .setRequiredNetworkType(NetworkType.CONNECTED)<br>            .build()<br>    )<br>    .build()<br><br>WorkManager.getInstance(context).enqueue(workRequest)</pre><h3>3. Arka Planda Konum Güncellemeleri</h3><p><strong>Android 9.0 (Pie) ve Sonrası:</strong></p><p>Android 9.0 (Pie) ile birlikte, arka planda konum güncellemeleri almak için daha sıkı kısıtlamalar getirilmiştir. Konum verilerini toplamak için kullanıcı etkileşimi veya Foreground Service kullanmak gereklidir.</p><ul><li><strong>Önceden Kullanılan Manifest Tanımı:</strong></li></ul><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.LocationReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;android.intent.action.LOCATION_CHANGED&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><ul><li><strong>Alternatif Çözüm:</strong> Konum güncellemelerini almak için Foreground Service veya JobSchedulerkullanabiliriz. <br>Aşağıdaki örnekte konum güncellemelerini almak için LocationRequest nesnesini oluşturup ve yapılandırırız.</li></ul><pre>val locationRequest = LocationRequest.create().apply {<br>    interval = 60000 <br>    fastestInterval = 30000<br>    priority = LocationRequest.PRIORITY_LOW_POWER<br>val locationCallback = object : LocationCallback() {<br>    override fun onLocationResult(locationResult: LocationResult?) {<br>        locationResult ?: return<br>        for (location in locationResult.locations) {<br>            // Handle location update<br>        }<br>    }<br>}<br><br>LocationServices.getFusedLocationProviderClient(this)<br>    .requestLocationUpdates(locationRequest, locationCallback, Looper.getMainLooper())</pre><p>Bu kod bloğuyla beraber güncellemeleri her 60 saniyede, cihazın en hızlı konum güncellemelerini 30 saniyede bir alırız, aynı zamanda düşük enerji tüketimi ile konum verilerini alırız.</p><p>Bu şekilde uygulamamız batarya ömrünü korurken konum güncellemelerini almamızı sağlar. Eğer daha hassas ve sık güncellemeler istersek, interval ve fastestInterval sürelerini kısaltabilir, priority seviyesini PRIORITY_HIGH_ACCURACY olarak değiştirebiliriz, ancak bu durumda daha fazla batarya tüketmeye sebep olabilir.</p><h3>4. AlarmManager Kısıtlamaları</h3><p><strong>Android 6.0 (Marshmallow) ve Sonrası:</strong></p><p><strong>AlarmManager</strong> arka plan görevlerini belirli zamanlarda çalıştırmak için kullanılan bir sistem hizmetidir. Ancak, Doze Mode ve diğer uygulama optimizasyonları nedeniyle AlarmManager kullanımı, bazı kısıtlamalarla karşılaşabilir.</p><ul><li><strong>Doze Mode</strong> ve <strong>App Standby:</strong> Bu özellikler, cihazın batarya ömrünü uzatmak amacıyla arka plan işlemlerini sınırlayan bir güç yönetim sistemidir. AlarmManager ile planlanan alarmlar, bu modlar aktif olduğunda doğru şekilde çalışmayabilir. Örneğin, cihaz uyku moduna geçtiğinde veya ekran kapalıyken, arka plan işlemleri gecikebilir veya tamamen durdurulabilir.</li></ul><p>Uzun süreli veya belirli aralıklarla çalışması gereken görevler için AlarmManager kullanmak, Doze Mode ve uygulama optimizasyonları nedeniyle güvenilir olmayabilir. Bu nedenle, arka plan işlemlerinin daha güvenilir bir şekilde çalışmasını sağlamak için JobScheduler veya WorkManagergibi modern araçlara yönelmek daha verimli bir seçenek olacaktır.</p><ul><li><strong>Önceden Kullanılan Manifest Tanımı:</strong></li></ul><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.AlarmReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;com.example.alarm.ALARM_EVENT&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><ul><li><strong>Alternatif Çözüm:</strong> JobScheduler kullanarak arka plan işlerini planlayabiliriz:</li></ul><pre>val jobInfo = JobInfo.Builder(jobId, componentName)<br>    .setPeriodic(15 * 60 * 1000L) // 15 min<br>    .build()<br><br>val jobScheduler = getSystemService(Context.JOB_SCHEDULER_SERVICE) as JobScheduler<br>jobScheduler.schedule(jobInfo)</pre><p>JobScheduler, arka plan görevlerini planlamak için geliştirilmiştir. Bu araç, cihazın batarya ömrünü korurken, sistem kaynaklarını verimli bir şekilde kullanmamızı sağlamaktadır.</p><p>Android, BroadcastReceiver kullanımı ve arka plan işlemlerini yönetmek için çeşitli kısıtlamalar getirmiştir. Bu kısıtlamalar, kullanıcı gizliliğini korumayı ve cihaz kaynaklarını daha etkili bir şekilde kullanmayı amaçlar. Modern araçlar, JobScheduler, WorkManager ve Foreground Service gibi, bu kısıtlamalarla uyumlu olarak uygulama performansını ve kullanıcı deneyimini optimize etmemize yardımcı olabilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bed5d56effe9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Android’de Broadcast Receiver ve Jetpack Compose Kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/androidde-broadcast-receiver-ve-jetpack-compose-kullan%C4%B1m%C4%B1-d0cd9aea61d1?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d0cd9aea61d1</guid>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <category><![CDATA[broadcastreceiver]]></category>
            <category><![CDATA[jetpack-compose]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 Aug 2024 07:21:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-04T08:08:51.376Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*msm1_MbzJQymOBv1eJ431g.jpeg" /></figure><p>Android uygulama geliştirme sürecinde, kullanıcı deneyimini zenginleştirmek ve uygulamanın dinamikliğini artırmak için çeşitli bileşenler kullanabiliriz. Bu yazıda, <strong>Broadcast Receiver</strong> kullanarak sistem olaylarını nasıl yöneteceğimizi ele alacağız.</p><h3>Broadcast Receiver Nedir?</h3><p>BroadcastReceiver, Android işletim sisteminin uygulama bileşenlerine sistem olaylarını ve kullanıcı etkinliklerini bildirdiği bir yapıdır. Bu bileşenler, belirli bir olay gerçekleştiğinde uygulamayı bilgilendirir. Yayınlanan olaylar arasında sistem açılışı, internet bağlantısının değişmesi ve batarya durumu gibi önemli durumlar bulunur. BroadcastReceiver ile bu olaylara tepki verebilir ve uygulamanızın davranışını dinamik olarak değiştirebilirsiniz.</p><h3>Broadcast Receiver Kullanımı</h3><p>Bir BroadcastReceiver oluşturmak için BroadcastReceiver sınıfını genişletiriz ve onReceive metodunu override ederek olay gerçekleştiğinde yapılacak işlemleri tanımlarız.</p><p><strong>İnternet Bağlantısı Durumunu Kontrol Etme</strong></p><pre>class ConnectivityReceiver : BroadcastReceiver() {<br>    override fun onReceive(context: Context?, intent: Intent?) {<br>        val connectivityManager = context?.getSystemService(Context.CONNECTIVITY_SERVICE) as ConnectivityManager<br>        val networkInfo = connectivityManager.activeNetworkInfo<br>        val isConnected = networkInfo != null &amp;&amp; networkInfo.isConnected<br>        // Log the internet connectivity status<br>        if (isConnected) {<br>            Log.d(&quot;ConnectivityReceiver&quot;, &quot;Internet connected&quot;)<br>        } else {<br>            Log.d(&quot;ConnectivityReceiver&quot;, &quot;No internet connection&quot;)<br>        }<br>    }<br>}</pre><h3>Manifest Dosyasına Receiver Ekleme</h3><p>Statik olarak receiver eklemek için AndroidManifest.xml dosyasına şu şekilde tanım ekleyebilirsiniz:</p><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.ConnectivityReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;android.net.conn.CONNECTIVITY_CHANGE&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><p>Bu tanım, uygulamamızın internet bağlantısı değişikliklerini dinlemesini sağlar.</p><h3>Dinamik Olarak Receiver Kaydetme</h3><p>Dinamik olarak receiver kaydetmek için Context.registerReceiver() metodunu kullanabiliriz. Bu yöntem, runtime sırasında receiver&#39;ı belirli bir IntentFilter ile kaydeder.</p><p><strong>Broadcast Dinamik Olarak Kaydetme</strong></p><pre>val filter = IntentFilter(ConnectivityManager.CONNECTIVITY_ACTION)<br>registerReceiver(connectivityReceiver, filter)</pre><h3>Arka Plandayken Broadcast Receiver Kullanımı</h3><p>BroadcastReceiver&#39;larin dinledigi sistem olayları uygulamamız arka plandayken hatta kapalıyken bile gerçekleşebilir. Ancak, arka planda BroadcastReceiver kullanımında bazı sınırlamalar ve kısıtlamalar vardır:</p><ul><li><strong>Statik Broadcast Receiver:</strong> AndroidManifest.xml dosyasında tanımlanan broadcast receiver&#39;lar, uygulamamız kapalı olsa bile sistem tarafından tetiklenebilir. Örneğin, batarya durumu gibi olaylar için manifest dosyasında statik olarak tanımlanmış receiver örnegini aşağıda görebiliriz.</li></ul><pre>&lt;receiver android:name=&quot;.BatteryReceiver&quot;&gt;<br>    &lt;intent-filter&gt;<br>        &lt;action android:name=&quot;android.intent.action.BATTERY_CHANGED&quot; /&gt;<br>    &lt;/intent-filter&gt;<br>&lt;/receiver&gt;</pre><ul><li><strong>Dinamik Broadcast Receiver:</strong> Context.registerReceiver() ile dinamik olarak kaydedilen broadcast receiver&#39;lar yalnızca uygulamamız çalışıyorken ve ilgili Context aktifken bilgi verebilir. Uygulama arka plandayken veya kapalıyken bu tür receiver&#39;lar etkin olmaz.</li></ul><pre>val filter = IntentFilter(Intent.ACTION_BATTERY_CHANGED) <br>context.registerReceiver(batteryReceiver, filter)</pre><h3>Arka Plan Sınırlamaları</h3><p>Android işletim sistemi, arka planda uygulama bileşenlerinin çalışmasını kısıtlamak için çeşitli önlemler alır. Bu önlemler, batarya ömrünü korumak ve sistem kaynaklarını yönetmek amacıyla yapılır.</p><ul><li>Android 8.0 (Oreo) ve sonrası sürümlerinde, bazı broadcast olayları yalnızca ön planda çalışan uygulamalara bildirilebilir. Örneğin, uygulamanız arka plandayken bazı sistem olayları (örneğin, ACTION_BATTERY_CHANGED) sizin uygulamanızın arka planda çalıştığını doğrulamak için, statik olarak tanımlanmış receiver&#39;lar aracılığıyla bilgi verebilir.</li><li>Android 10 ve sonrası sürümlerinde, uygulamaların arka planda belirli olaylara yanıt vermesi daha da kısıtlanmıştır. Uygulamanız arka plandayken bazı olayları dinlemek için belirli izinlere sahip olmalı veya Foreground Service kullanarak arka plan işlemleri gerçekleştirmelidir.</li></ul><p>Bunun gibi sınırlamalar hakkında daha fazla bilgi edinmek isterseniz <a href="https://medium.com/@ruveydaklc/androidde-broadcast-receiver-arka-plan-k%C4%B1s%C4%B1tlamalar%C4%B1-bed5d56effe9"><em>Android’de Broadcast Receiver Arka Plan Kısıtlamaları</em></a><em> </em>yazımı inceleyebilirsiniz. :)</p><h3>Broadcast Receiver ve Jetpack Compose</h3><h4>Örnek Senaryo: İnternet Bağlantısını İzleme ve UI’yi Güncelleme</h4><h4>1. Broadcast Receiver Tanımlama</h4><p>Öncelikle internet bağlantısı değişikliklerini dinleyecek bir receiver oluşturmalıyız:</p><pre>class ConnectivityReceiver(private val onConnectivityChange: (Boolean) -&gt; Unit) : BroadcastReceiver() {<br>    override fun onReceive(context: Context, intent: Intent) {<br>        val noConnectivity = intent.getBooleanExtra(ConnectivityManager.EXTRA_NO_CONNECTIVITY, false)<br>        onConnectivityChange(!noConnectivity)<br>    }<br>}</pre><p>Bu receiver, ConnectivityManager.EXTRA_NO_CONNECTIVITY extras&#39;ını kontrol ederek internet bağlantısının durumunu belirleyip onConnectivityChange callback fonksiyonunu çağırır.</p><h4>2. Compose UI ile Bağlantıyı Gösterme</h4><p>İnternet bağlantısı durumunu göstermek için bir Compose bileşeni oluşturalım:</p><pre>@Composable<br>fun ConnectivityStatus(isConnected: Boolean) {<br>    Text(<br>        text = if (isConnected) &quot;Connected&quot; else &quot;Disconnected&quot;,<br>        color = if (isConnected) Color.Green else Color.Red,<br>        style = TextStyle(fontSize = 20.sp)<br>    )<br>}</pre><p>Bu bileşen, isConnected durumuna bağlı olarak renk ve metin gösterir.</p><h4>3. Receiver’ı Kaydetme ve UI’yi Güncelleme</h4><p>Son olarak, receiver’ı dinamik olarak kaydedip UI’yi güncelleyebiliriz:</p><pre>@Composable<br>fun ConnectivityAwareScreen() {<br>    var isConnected by remember { mutableStateOf(true) }</pre><pre>val context = LocalContext.current<br>    val connectivityReceiver = remember {<br>        ConnectivityReceiver { isConnected = it }<br>    }<br>DisposableEffect(context) {<br>        val filter = IntentFilter(ConnectivityManager.CONNECTIVITY_ACTION)<br>        context.registerReceiver(connectivityReceiver, filter)<br>        onDispose {<br>            context.unregisterReceiver(connectivityReceiver)<br>        }<br>    }<br>ConnectivityStatus(isConnected)<br>}</pre><p>BroadcastReceiver&#39;lar, Android uygulamalarında sistem olaylarını dinlemek ve bu olaylara tepki vermek için güçlü araçlardır. Uygulamamızın ihtiyaçlarına göre, statik veya dinamik olarak tanımlanmış receiver&#39;lar aracılığıyla farklı olayları izleyebilir ve bu bilgileri işleyebiliriz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d0cd9aea61d1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Jenkins ve Android Entegrasyonu]]></title>
            <link>https://medium.com/@ruveydaklc/jenkins-ve-android-entegrasyonu-a8954eed8e24?source=rss-74c37f04a0a3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a8954eed8e24</guid>
            <category><![CDATA[jenkins]]></category>
            <category><![CDATA[jenkinsfile]]></category>
            <category><![CDATA[android]]></category>
            <category><![CDATA[jenkins-pipeline]]></category>
            <category><![CDATA[cicd]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Rüveyda Kılıç]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 06 Mar 2024 15:33:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-07T13:08:58.694Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/308/1*29lUOf4s18wq7ujVRivqjQ.jpeg" /></figure><p>Goooooood Morning Mediumm, this is not a test. This is rock and roll.. And Jenkins.</p><p>Bugünkü yazımızın konusu geliştirdiğimiz projeleri hızlı ve güvenli şekilde deploy almak, publish için imzalamak, kod kalitesini sağlamak adına yaygın olarak kullanılan CI/CD araçlarından biri olan Jenkins’in Android projesi entegrasyonu.</p><p>Jenkins, yazılımın yapılandırma, derleme, test etme ve dağıtma gibi süreçlerini otomatikleştirmek için birçok araç ve eklentiyle entegre çalışan ücretsiz ve açık kaynaklı bir otomasyon sunucu yazılımıdır.</p><p>Peki bu işlemleri nasıl yapar? Agent aracılığıyla.<br>Agent Jenkins sunucularıyla iletişim kurarak jobları dağıtarak yürüten slave makinelerdir. Agent dışında çokça duyacağımız Stage ve step kavramlarını yazımızın devamından örneklendireceğiz.</p><p>Gelelim Jenkins ile Android entegrasyonuna. Aslında bizim android studioda aldığımız buildler gibi jenkins tarafında da build alınır. Jenkins ile android projemizin bağlantısını kurmamız için hem jenkins tarafından yapılması gereken entegrasyonlar vardır hem de projemizin özelliklerini ve build aşamalarını da barındıran jenkinsfile ekleyip içerisine pipeline eklemelerimizi yapmamız gerekmektedir.</p><p>Aşağıda örnek basit bir pipeline aşamalarını ekleyerek biraz da stage ve step kavramları hakkında bilgi sahibi olalım.</p><pre>appName = &#39;my-app-name&#39; // name will be the base filename of the app<br>path = &#39;app&#39; // relative path of android app project<br>project = &#39;app&#39; // android app gradle project name<br>brandName = &#39;My App&#39; // App name in google play<br>packageName = &#39;com.app.myapp&#39; // Package name in google play<br> <br>GRADLE_OPTIONS = &quot;--no-daemon --console=plain &quot; +<br>        &quot;-Dorg.gradle.jvmargs=&#39;-Xmx8192m -Xms3072m -XX:MaxMetaspaceSize=1024m -Dfile.encoding=UTF-8&#39;&quot;<br> <br>//Pipeline<br>pipeline {<br>    agent any<br>    stages {<br>        stage(&#39;Commit Stage&#39;) {<br>            steps {<br>                echo &#39;Commit Stage&#39;<br>            }<br>        }<br>        stage(&#39;Compile&#39;) {<br>            steps {<br>                echo &#39;Compile Stage&#39;<br>            }<br>        }<br>        stage(&#39;Deploying to PlayStore&#39;) {<br>            steps {<br>                echo &#39;Deploying to PlayStore Stage&#39;<br>            }<br>        }<br>    }<br>}</pre><p>Stage pipeline içerisinde yer alan fazları ifade eden alandır. Bu fazlar çeşitlendirilebilir. Stepler ise stageler içerisindeki aşamaları listeleyen adımlardır.</p><p>Compile stage’i içerisinde genelde build aşamaları ve projemizin build sonrası çıkan apk ve abb imzalanmalarının da bulunduğu run komutları bulunur. Her projedeki varyantlara göre bu komutlarda değişiklik gösterebilir. Bu yüzden projenizdeki Debug veya Release vb. variantları kontrol ederek düzenleme yapabilirsiniz.</p><pre>sh &#39;echo &quot;sdk.dir=$ANDROID_SDK_ROOT&quot; &gt; local.properties&#39;<br>sh &#39;mkdir -p /tmp/build-cache&#39;<br>sh &quot;rm -rf .gradle&quot;<br>sh &quot;chmod +x gradlew&quot;<br>echo &quot;Build : Build basliyor..&quot;<br>sh &quot;./gradlew ${GRADLE_OPTIONS}&quot; +<br>            &quot; -PKeyStoreFilePath=${KEYSTORE_FILE}&quot; +<br>            &quot; -PKeyStorePassword=${KEYSTORE_PASS}&quot; +<br>            &quot; -PKeyStoreAlias=${KEYSTORE_ALIAS}&quot; +<br>            &quot; app:clean +<br>            &quot; app:bundleRelease&quot; +<br>            &quot; app:assembleRelease&quot;<br>echo &quot;Build : Build tamamlandi..&quot;</pre><p>Run komutlarının ardından build tamamlanacak ve bir paket çıkacaktır. Bu paketi remote ortamda artifactory benzeri bir repoya publish edebilirsiniz.</p><pre>echo &quot;Build : Build tamamlandi..&quot;<br> <br>// Publish to artifactory<br>STAGE_NAME = &#39;Build : Publish to Artifactory&#39;<br>echo &quot;Build : Read version basliyor..&quot;<br>apps.each { app -&gt;<br>    readVersion(app);<br>    echo &quot;Build : Publish to Artifactory basliyor..&quot;<br>    publishToArtifactory(app, &#39;test&#39;)<br> <br>}</pre><pre>def readVersion = { app -&gt;<br>    echo &quot;Build : read version basladi..&quot;<br>    sh &quot;ls -ltr app/build&quot;<br> <br>    sh &quot;&quot;&quot;<br>        cat app/build.gradle | grep versionName | awk -F&#39;versionName&#39; &#39;{print \$2}&#39; | awk -F&#39;&quot;&#39; &#39;{print \$2}&#39; | tr -d &#39;[:space:]&#39; &gt; app/build/version<br>    &quot;&quot;&quot;<br>    appVersion = readFile(&quot;${app.path}/build/version&quot;)<br> <br>    sh &quot;cat app/build/version&quot;<br>    app.tagVersion = appVersion.trim()<br> <br>    app.version = &quot;${env.BRANCH_NAME}&quot;<br> <br>    echo &quot;Built app: ${app.name} version: ${app.version}&quot;<br>}<br><br>repo = &#39;repo-url-path&#39;<br> <br>def publishToArtifactory = { app, classifier -&gt;<br>    def outputsDir = &quot;${app.path}/build/outputs&quot;<br>    def uploadSpec = &#39;&#39;<br>     <br>    artifactPath = &quot;${groupPath}/${app.name}&quot;<br> <br>    sh &quot;ls -ltr  app/build/outputs/apk&quot;<br>    sh &quot;find app/build/outputs/apk&quot;<br>    sh &quot;ls -ltr  app/build/version&quot;<br>    sh &quot;find app/build/version&quot;<br> <br>    uploadSpec = &quot;&quot;&quot;{<br>        &quot;files&quot;: [<br>            {<br>            &quot;pattern&quot;: &quot;${outputsDir}/apk/*/*.apk&quot;,<br>            &quot;target&quot;: &quot;${artifactPath}/${app.version}/${app.name}-${classifier}.${env.BUILD_NUMBER}.apk&quot;<br>            },<br>            {<br>            &quot;pattern&quot;: &quot;${outputsDir}/mapping/${app.name}/*/mapping.txt&quot;,<br>            &quot;target&quot;: &quot;${artifactPath}/${app.version}/${app.name}-${classifier}-${env.BUILD_NUMBER}-mapping.txt&quot;<br>            }<br>        ]}&quot;&quot;&quot;<br> <br>    app.buildInfo = artifactory.upload(uploadSpec)<br> <br>    def apkUrl = &quot;${repo}/${artifactPath}/${app.version}/${app.name}-${classifier}.${env.BUILD_NUMBER}.apk&quot;<br>    def mapUrl = &quot;${repo}/${artifactPath}/${app.version}/${app.name}-${classifier}-${env.BUILD_NUMBER}-mapping.txt&quot;<br>    createSummary icon: &#39;package.png&#39;, text: &quot;&lt;a href=\&quot;${apkUrl}\&quot;&gt;${app.name}-${app.version}-${classifier}.${env.BUILD_NUMBER}.apk&lt;/a&gt;&quot;<br>    createSummary icon: &#39;package.png&#39;, text: &quot;&lt;a href=\&quot;${mapUrl}\&quot;&gt;${app.name}-${app.version}-${classifier}-${env.BUILD_NUMBER}-mapping.txt&lt;/a&gt;&quot;<br>}</pre><p>Tüm bu aşamalarımızı tamamladıysak sıra jenkins tarafındaki buildlerimizi nasıl göreceğimizde.</p><p>Öncelikle git ve jenkins bağlantılarımızın kurulu olduğu ortamdan, çalıştığımız ve paket çıkmamızı istediğimiz branchi belirlemeli ve bunu jenkins configuration içerisindeki branch source alanında bu branch veya branchleri eklemeliyiz. Böylelikle her attığımız push sonrasında jenkins tetiklenecek ve jenkinsfile üzerindeki komutlar çalışmaya başlayacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/940/1*zkMnrBsJm1k1uNYMpS8lFg.png" /></figure><p>Attığımızı pushların ardından artık build stagelerini, build başarılı sonuçlanıp sonuçlanmadığını veya hangi aşamalarda fail aldığını Stage View bölümünde, Build History kısımda ise beklemekte olan buildleri kolayca görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4OwjfZ4opufJK7cURfOXJw.png" /></figure><p>Başlatılan işlemin durumunu görebilmek için build detayına girip Console Output’a tıklayarak success aşamalarını veya fail alma sebeplerine ulaşabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/696/1*qcOJqJNrJXpoPXz_wAtISw.png" /></figure><p>Bir sonraki yazıda görüşmek üzere. 👋</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a8954eed8e24" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>