<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sadegh Jam on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sadegh Jam on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sadeghjam?source=rss-205fb2257653------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*4zC-ZyGC1k-87BSg9K520A.jpeg</url>
            <title>Stories by Sadegh Jam on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sadeghjam?source=rss-205fb2257653------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 02:47:53 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sadeghjam/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[نوشته‌های مانده در پستو]]></title>
            <link>https://medium.com/@sadeghjam/%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B3%D8%AA%D9%88-bbecacfd2efb?source=rss-205fb2257653------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bbecacfd2efb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadegh Jam]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Jan 2020 13:03:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-24T13:05:55.005Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://hirmandpublication.com/%D8%AC%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D9%86/">جولیا کامرون</a> در<a href="https://fidibo.com/book/78864-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%D9%82-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86"> کتاب «حق نوشتن»</a> می‌گوید:</p><blockquote>«نوشتن مربوط به گذاشتن چیزی روی صفحه است، نه فکر کردن و عرق ریختن.»</blockquote><p>او می‌افزاید:</p><blockquote>«وقتی نوشتن، به جای عمل صحبت کردن به عمل گوش دادن تبدیل شود مقدار عظیمی از هویت شخصی از آن بیرون می‌رود… می‌بینم که از جملاتی که انگار می‌خواهند نوشته شوند شگفت‌زده و به آن‌ها علاقه‌مند شده‌ام. نوشتن به جای فضل فروشی، به مکاشفه تبدیل می‌شود.»</blockquote><p>اما اگر حرف‌هایی که در ذهنت می‌شنوی <strong>ممنوعه</strong> باشند چطور؟! آیا می‌توان ممنوعیات را هم به همان ترتیبی که می‌شنوی به نوشته بدل کرد؟</p><p>اگر در جایی زندگی کنی که <em>بی‌مهابا نوشتن</em>، <strong>جرم</strong> باشد و از هر دستاویزی برای <em>تنبیه</em> کردنت استفاده کنند، آیا نوشتن باز هم <em>موهبت</em> خواهد بود؟</p><p>بله! شاید بله! اگر نوشته‌هایت را در پستو پنهان کنی! نه اینکه اینجا و آنجا بخواهی با دیگران به اشتراکش بگذاری.</p><p>اما آیا این نوشته‌های مانده در پستو هم خاصیت درمانی دارند؟!</p><p>فکر کنم داشته باشند. چون نگه‌ داشتن این حجم <strong>فریاد</strong> در ذهن ویران کننده است.</p><p>پس <strong>باید نوشت. حتی اگر در پستو.</strong></p><p><a href="http://blognevesht.com/1398/10/secret-writing/">http://blognevesht.com/1398/10/secret-writing/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bbecacfd2efb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[به همین سادگی …]]></title>
            <link>https://medium.com/@sadeghjam/%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C-5d4e84ea68cb?source=rss-205fb2257653------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5d4e84ea68cb</guid>
            <category><![CDATA[کپی-برداری]]></category>
            <category><![CDATA[سرویس-ایرانی]]></category>
            <category><![CDATA[نوشتن]]></category>
            <category><![CDATA[سادگی]]></category>
            <category><![CDATA[ویرگول]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sadegh Jam]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 Sep 2018 14:43:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-09-01T14:50:50.781Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>به همین سادگی …</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*bChciLE6nKuJzGkufFL97A.jpeg" /><figcaption>چرا ویرگول؟! مدیوم که بهتر است!</figcaption></figure><p>خیلی اتفاقی از طریق توییتر به سایت <a href="https://virgool.io/">ویرگول</a> کشیده شدم. سادگی بی اندازه‌اش مسحورم کرد و با اینکه فقط برای سرک کشیدن پروفایلی در آن ساخته بودم اما اولین پستم را هم منتشر کردم!</p><p>همین طور که ویرگول را بالا پایین می‌کردم، همه چیز خیلی برایم آشنا می‌نمود. انگار سال‌ها پیش، این فضا را دیده بودم!</p><p>البته از شما چه پنهان که دلیل اصلی بالا پایین کردن ویرگول این بود که ببینم پشت این بساط کیست! انگار فوبیایی در من نهادینه شده که همیشه به دست اندرکاران سرویس‌های ایرانی مشکوکم!</p><p>اما بالاخره همین بالا و پایین کردن‌ها به یادم آورد که ویرگول شبیه مدیوم است! سرویسی که در همان روزهای رونماییش در آن پروفایلی ساختم اما هرگز سراغش را نگرفتم! شاید به این خاطر که در آن روزها سادگی امروزش را نداشت (راستش درست یادم نیست که همین شکلی بوده یا نه) شاید هم به این خاطر که در آن روزها مثل امروز سادگی برایم اهمیت پیدا نکرده بود!</p><p>حالا که به اینجا بازگشته‌ام، می‌بینم که ویرگول مثل اکثر سرویس‌های ایرانی فقط یک کپی کاری است، آن هم بدون هیچ کم و کاستی! پس چرا بجای ویرگول در اینجا ننویسم؟!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5d4e84ea68cb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>