<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by sayfalarca iyilik on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by sayfalarca iyilik on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sayfalarcaiyilik?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*nXfWj0h8MiW4kFaO9fCHVQ.jpeg</url>
            <title>Stories by sayfalarca iyilik on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sayfalarcaiyilik?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 17:51:50 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sayfalarcaiyilik/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ekonomi okumaları: Kızımla Ekonomi Sohbetleri: Kapitalizmin Kısa Tarihi – Yanis Varoufakis]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/ekonomi-okumalar%C4%B1-k%C4%B1z%C4%B1mla-ekonomi-sohbetleri-kapitalizmin-k%C4%B1sa-tarihi-yanis-varoufakis-2f23a35dd9e4?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2f23a35dd9e4</guid>
            <category><![CDATA[economy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 May 2023 15:18:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-27T15:18:14.159Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*ILOLz5mSus32XtKPD-PN2Q@2x.jpeg" /></figure><p>Ekonomi bilimi modern dönem boyunca rasyonel olgular üzerinden insanların ve kurumların ekonomik davranış kalıplarını inceler. Bu davranış kalıplarını ise çeşitli istatistik ve ekonometrik yaklaşımlarla çeşitli bölge ve zaman dilimlerinde test ederek teori olarak literatüre kazandırır. Teoriler yapısı gereği ilgili bilim dalı ile yakından ilgili olmayan kişiler tarafından anlaşılması zor metinler olarak görülür. Bunun nedenini somut bir örneği soyutlama ile tüm diğer somut örneklerle eşleştirebilme gayreti olarak açıklayabiliriz. Teorilere bakıldığında sözel varlıklarının yanında sembolik gösterimlere de sahip olduğunu görürüz. Bu da kavramamızı eğer alana uzak biri isek daha da zorlaştırır. ‘’Matematik Sembollerinin Kısa Tarihi’’ adlı kitabında Joseph Mazur bu durumu tanımlarken bir fıkra ile açıklar:</p><p>Bir adam bir bara gittiğinde barın gediklisi olarak tanımlanacak kişilerin kahkahalara boğulduğunu görür. İçlerinden birisi ‘’Elli yedi!’’ dediğinde tüm bar kahkahalara boğulur. Yine bir başkası ‘’Seksen iki!’’ diye bağırır ve kahkaha tufanı artar. Adam barmene bu insanların neden sayılara bu kadar güldüklerini sorar. Barmen, oradaki insanların uzun zamandır gidip geldiklerini ve çok güldükleri fıkralara her seferinde tekrar tekrar anlatmak yerine numara verdiklerini söyler. Gedikliler kendi aralarında her bir numaranın ait olduğu fıkrayı bildikleri için hemen anlayarak kahkaha atar. Bu sefer adam bunun oldukça zekice olduğunu düşünerek bardakilere ‘’Yirmi iki!’’ diye bağırır fakat kimsenin gülmediğini ve dik dik baktıklarını görür. Adam bu durumu barmene sorduğunda barmen, ‘’Ee kardeş, sen iyi anlatamadın ama…’’ der.</p><p>Joseph Mazur bu durum için ‘’fiziksel olmayan bir cisim bilişsellik yolu ile bir ontolojiye sahip olur’’ der. Fıkradan da anlaşılacağı üzere bu bilişsel düzey eğer konuya ve alana hakim biri değilseniz sizi yabancılaştırır. Bir anda fıkrası gülünmeyen adam olarak ilan edilebiliriz. Yanis Varoufakis, ‘’Kızımla Ekonomi Sohbetleri: Kapitalizmin Kısa Tarihi’’ kitabıyla anlaşılması zor ve karmaşık ekonomik kavram ve teorileri ekonomi bilimine oldukça uzak olan kızına anlaşılması mümkün hale getirme gayreti gösterir. Aslında kendisinin her gün gittiği bir barda kızının olanları anlamasını kolaylaştırarak onu kendisine ve ortamına daha da yaklaştırma gayreti göstererek özlemini giderme çabası olarak da okuyabiliriz. Yazar bu problemin yalnızca kızı ile sınırlı olmadığını iyi bildiği için bu problemi yaşayan tüm insanları da dahil ederek, içtenliğini sunarak kitaplaştırır. Kitabın tümünde bu gayret başarılı bir şekilde kendini gösterir. Zorlu ve karmaşık teori ve kavramları oldukça seyreltilmiş öğelerle ve edebi bir üslup ile sunar.</p><p>Kitap asıl dili olan Yunanca’ da 2013 yılında yazılmışken 2017 yılında yazar tarafından İngilizce diline tercüme edilmiştir. Türkçe dahil diğer tüm dillere ise İngilizce tercümesinden çevrilen kitap yazılma amacı itibariyle iki temel amaç üzerine kurgulanmıştır. İlki ekonomi bilimini herkesin anlayabileyeceği bir dille anlatabilmek, ikincisi ise Yunanistan’da ikamet eden yazarın Avustralya’da yaşayan kızı ile sohbet etme arzusudur. Varoufakis gibi akademisyen olan felsefe bilimcisi Oruç Aruoba, Uzak isimli kitabında özlem kavramına yönelik edebi bir tanımlama yapmaktadır. Aruoba özlemi ‘’Özlem, örneğin, işitemeyeceğini bildiğin birisine – yalnızca ona; ama, kendi kendine – ‘’neredesin?’’ diye seslenmektir’’ diye tanımlar. Kitabın satırları arasında ekonominin rasyonel ve acımasız kavramlarının özlem penceresinden anlatıldığı açıkça görülmektedir. Teori ve kavramların basit düzeyde anlatılma çabası oldukça zor bir edinimdir. Varoufakis, Birmingham Üniversitesi’ndeki Matematiksel İstatistik alanındaki yüksek lisans derecesi ve Birleşik Krallık Essex Üniversitesi’nden aldığı Ekonomi alanındaki doktora derecesi ile akademik bakış açısına sahip bir ekonomist olmasının yanında Yunanistan ekonomisini bakanlık düzeyinde yönetmesiyle de önemli bir Yunan politikacıdır. Yazar bu altyapısı ile makro çerçevedeki kompleks ekonomi kavramlarını oldukça anlaşılır bir şekilde anlatabilmiştir. Yazar ekonominin ekonomistlere bırakılmayacak kadar önemli olduğu inancını taşımakta ve ‘neden bu kadar çok eşitsizlik var?’ gibi oldukça temel ve sosyal birçok faktöre bağlı olan sorulara cevap vermeye çalışır. Kitaba metodolojik olarak bakıldığında akademik yazımın gerektirdiği dipnot, referans ya da yöntem gibi bölüm ve içerikleri içermediğini görürüz. Kitabın yazılma amacı dikkate alındığında bu eksikleri eleştiri olarak sunmanın biraz insafsız bir davranış olacağı kanaati oluşmaktadır. Kitap genel olarak bir kapitalizm eleştirisi içermektedir. Yazar bu eleştiriyi yaparken kapitalizm yerine piyasa toplumu ifadesini tercih eder. Bu tercihin arka planında bilinçli bir jargondan uzaklaşma tercihi görülmektedir. Jargondan uzaklaşma tercihi hem alandan gelecek eleştirilere karşı bir koruma kalkanı olarak görülebilirken hem de yazarın içtenlikle yazdığı, bir baba olarak düşüncelerini paylaştığı bir eserde kızı ile babanın arasına kimseyi dahil etmek istememesi, o özel alanı koruma gayreti olarak da görülebilir. Varoufakis, kitabında girişimciliğin nasıl işlediği, piyasaların yapısal sorunlarının neler olduğunu, teknolojinin fayda-zarar çelişkileri barındırdığını ve paranın özellikle ikinci dünya savaşı sonrası nasıl bir süreç içerisinde hayatımıza girdiğini ve bugün nasıl bir yerde olduğuna dair soru ve sorgulamalara yer verir. Bu sorgulamalardan piyasa için geleceğe yönelik toplumsal beklentilerin piyasanın geleceğini de belirlediği tezini savunur. Varoufakis sorularına aradığı cevapları daha anlaşılabilir kılmak adına edebi eserlerdeki olay ve olgulardan beslenir. Karmaşık konuları açıklamada edebi eserleri matematiksel analiz ve verilerden daha güçlü bir şekilde kullanarak ekonomi bilimini açıklamada modern araçlar olan istatistik ve ekonometri kadar farklı alternatiflerin de kullanılabileceğini ortaya koyar. Varoufakis’in kitapta getirdiği en temel eleştiri ekonomik yapıdan ziyade ekonomistleredir. Ekonomistlerin ekonominin dilini karmaşık hale getirerek ideolojik bir tutuma sahip olduklarını öne sürerek onları astrolojinin karmaşık dilini kullanan astrologlara benzeterek hicveder. Ekonomi bilimini seküler bir din olarak ifade eden Varoufakis, ekonomistlerin kullandığı bu anlaşılmaz dilin yapısal sorunları örtmek adına bir araç olarak kullanıldığı söyler.</p><p>Son olarak tahlil katılımcılarının oldukça keyifle okudukları ve keyifli buldukları kitap için getirilebilecek eleştiriler oldukça sınırlı olduğu kanaati doğmuştur. Kitabın içerdiği tezlerin oldukça genel olması, yazarın sohbet havasında yazmış olması, sunduğu tezleri belirgin kaynaklara dayandırmadan kendi zihin süzgecinden geçirerek samimi bir dille sunması eleştirinin alanını daraltmaktadır. Tüm bunlara rağmen içeriği itibariyle oldukça dolu olan ve temel düzeyde anlama kabiliyetini destekleyen bir eser olduğu bir gerçektir.</p><p>Yazar: Muhammet Sait Bozik</p><p>Kaynakça</p><p>Mazur, J. (2022). Matematik Sembollerinin Kısa Tarihi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.</p><p>Aruoba, O. (2020). Uzak. İstanbul: Metis Yayınları.</p><p>Varoufakis, Y. (2019). Kızımla Ekonomi Sohbetleri – Kapitalizmin Kısa Tarihi. İstanbul: Epsilon .</p><p>Kılıç, E. M. (2021). Yanis Varoufakis, Kızımla Ekonomi Sohbetleri: Kapitalizmin Kısa Tarihi, İstanbul: Epsilon Yayınevi, 2019, 165 s. İnsan ve Toplum, 11(4), 241–245.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2f23a35dd9e4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İngiliz edebiyatında aşk okumaları: Middlemarch]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/i%CC%87ngiliz-edebiyat%C4%B1nda-a%C5%9Fk-okumalar%C4%B1-middlemarch-f2e118707c18?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f2e118707c18</guid>
            <category><![CDATA[middlemarch]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[i̇ngiliz]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 17 Apr 2023 19:54:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-04-17T19:54:34.491Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k8_w4mk0MlASwNU0PsjoWQ.jpeg" /></figure><p>bazılarının başkalarına yansımalarında huzur ve güzellik gördüğü, kimisininse hayatlarında bunu tecrübe ederken içini dolduramamanın bıraktığı ukdeyle hiçbir zaman var ve gözlerinin önünde olanı hissedemediği aşkı, İngiliz edebiyatı parantezinde ele aldığımız okumalarımızın dördüncüsünde okurken sıklıkla yorulduğumuz fakat yavaş yavaş bizi içine alan Middlemarch (kasaba hayatı üzerine notlar) kitabını ele aldık. Victoria döneminde yazılmış kitaplar arasında en cesuru ve aynı zamanda bu dönemi en iyi yansıtan eser diyebiliriz Middlemarch için. çünkü yazar bu kitapta belirli bir karakter veya olay yerine bütün olarak hayatın kendisine odaklanmış ve bunu sade bir dille okuyucuya aktarmış. kitaptaki olaylar esere de adını veren Middlemarch adlı hayali, küçük bir kasabada geçiyor. bu hayali kasabanın küçük olması sebebiyle de burada yaşayan insanların yolları bazen aşkla, bazen çıkarlarla, bazen de geçmişteki üzeri örtülen olaylarla bir şekilde kesişiyor. bu rastlantılarda ise insan ilişkilerine, karakterlerin kişiliklerine ve dönüşümlerine yakından tanıklık edebiliyoruz. bu sebeple Middlemarch’ın, kasaba hayatının çoğunlukla ilişkiler ve bu ilişkilerin psikolojik ve sosyal yönlerinin ele alındığı detaylı bir inceleme niteliğinde olduğunu söyleyebiliriz.</p><p>Mary Evans yani nam-ı diğer George Eliot, Victoria dönemindeki diğer kadın yazarlardan farklı olarak kendi yaşamından edindiği tecrübelerle farklı karakterleri çok farklı ilişkilerle ele almış. karakterlerimizin çok farklı noktalarda birbirleriyle yollarının kesişmesi kasaba halkının sosyal yaşamının da çok çeşitli olmasının bir göstergesi sayılabilir. okuyucu adına bu sosyal yaşamın çoğu detayına hâkim olmak sıkıcı bir okuma süreci oluştursa da karakterleri tanıma, onlarla empati kurma ve hayatlarına dahil olma noktalarında okuyucuya katkı sağladığını düşünüyoruz.</p><p>yazarın yanı sıra, kitabın odağında karakterler ise bir hayli geniş; genç bir kızın yanlış tercihleri, idealist bir doktorun gelenekçi toplum içerisinde sıkışıp kalması ve yolunda gitmeyen evliliği, papaz olmayı reddeden bir gencin hayata tutunma çabaları gibi birçok farklı türden ve sınıftan karaktere ev sahipliği yapıyor. hayatta olduğu kitapta da her bir karakterin farklı amaçları, hedefleri ve dertleri var. henüz on yedisinde olan Dorothea daha ne istediğini bilmezken kendisini yanlış bir evliliğin içerisinde buluyor ve bu hatalı tercihiyle yüzleşmek mecburiyetinde kalıyor. genç doktor Lydgate ise yeni geldiği bu kasabaya uyum sağlamaya çalışırken bir yandan da bu küçük kasabanın Lydgate’e göre “eski kafalı” doktorlarıyla bir mücadele içerisine giriyor. ardından ani bir kararla evlendiği kadının aslında düşündüğü kişi olmadığını fark ediyor ve hem bu gerçekle hem maddi sıkıntılarla hem de kendisine atılan bir iftirayla yüzleşmek zorunda kalıyor. papaz olmayı istemeyen genç Fred ise para kazanmanın ve çocukluk aşkıyla evlenmenin yollarını arıyor. bu üç ana karakterin hayatındaki çeşit çeşit insanlar ise onlara bu hikâyede eşlik ediyorlar. bu noktada Middlemarch’ın okuduğumuz Kül ve Ateş, Jane Eyre ve Uğultulu Tepeler kitaplarına kıyasla daha karmaşık ve daha başarılı bir roman planına sahip olduğunu da söyleyebiliriz.</p><p>yazarın değinmek istediği, daha doğrusu eleştirmek istediği konular ise karakterlerin arkasında gizli. kitapta üzerinde durulan en önemli konulardan birisi dönemin dini yapısı ve din adamlarının inançlarına uymayan kişisel yaşantıları. Eliot, hikayedeki farklı düşüncelerdeki papaz karakterleri üzerinden bazen kapalı kapılar ardından bazen de doğrudan olarak o dönemdeki toplumun dine olan bakışını ve din adamlarını sıklıkla eleştiriyor. bundan mütevellit yazar kitabını takma bir isimle yayınlamış olsa gerek çünkü sınıfsal olarak din adamları Victoria dönemin en güçlü kişilerinden diyebiliriz.</p><p>kitapta üzerinde durulan bir diğer husus ise dönemin insanlarının gelenekçi yaşantıları ve anlayışları. Mina Urgan İngiliz Edebiyatı Tarihi kitabında Victoria döneminden bahsederken dönemin yapısında “ailevi değerlerle saygıdeğer olma merakı ve bunun getirdiği ikiyüzlülük” olduğunu belirtir. kitabın üç ana kahramanı da bu tanıma uygun şekilde gelenekçi toplum yapısıyla yüzleşmek ve mücadele etmek mecburiyetinde bırakılıyor. kitap boyunca fedakarlıklara rağmen bu yüzleşme gerçekleşiyor ve bu yüzleşme bazı karakterler için mutlu bir sonla biterken bazıları için hak edilmeyen bir sona sebep oluyor.</p><p>kendi odaklanmak istediğimiz alan çerçevesinde kitaba aşk ve evlilik olarak iki farklı gözle baktığımızda aslında ikisindeki ilişkilerin de birbirlerinden farklı olduğuna kanaat getirdik. çoğunlukla ilk (âşık olma) süreçte kurulan hayallerin yıkıldığı evlilikler okuduk ki bu da bize her zaman âşık olmanın ve bu sürece kendini kaptırmanın mutlu hissettirmesine rağmen gerçek olan olmadığını, göz boyayıcı bir hale dönüşebildiğini öğretti. George Eliot da ayrıca bu iki farklı süreçte bize anlatmak istediği evliliğin ve onunla gelen sıkıntıların aşkı öldürebileceğiydi. özellikle kitabın ana karakteri Dorothea en çok üzerinde durduğumuz karakter oldu. çünkü onun hayatında “evlilik” ve “aşk”ın birbirini tamamlamayan, hatta birbiriyle ilişkisi dahi olmayan kavramlar olduğunu gördük.</p><p>kitabın üslubuna ve akıcılığına değinmek gerekirse; yazarın dilinin sadeliğine rağmen hikâyenin ve olayların durağanlığı okuyucuyu bazen çokça zorluyor. bu sebeple kitabı okumaya başlamadan önce aksiyonlarla dolu bir olay örgüsü yerine insan ilişkileriyle ve dönemin panoramasıyla örülmüş bir durum hikayesinin okuyucu beklediğini bilmek kitabın daha kolay okunmasını sağlayacaktır. sonlara doğru yazarın sürükleyici bir hikâye anlatımına bizleri yönelttiğini hissetsek de ilk kısımları okumak epey vakit aldı. kullanılan anlatımın bazı noktalarda gereksiz olduğuna kanaat getirdik fakat belli noktalarda yapılan uzun ve detaylı betimlemeler ortamı ve kişileri anlamamız bakımından önemliydi. ayrıca karakterlerin psikolojik açıdan ele alındığı, duygularının yansıtıldığı kısımlar onlarla empati kurmamızı kolaylaştırdı. sonuç olarak, şimdiye kadar yaptığımız okumalara kıyasla Eliot bizlere anlatım bakımından kadın yazarların günler geçtikçe kendilerini geliştirdiğini karakterleri ve ortamları deneyimler ölçüsünde git gide şekillendirilebilir hale getirdiğini gösterdi.</p><p><strong>yazan: </strong>kamil ayvaz &amp; dilek özer</p><p><strong>düzenleyen:</strong> saadet sena öztürk</p><p><strong>Kaynakça:</strong> Eliot, G. (2019) Middlemarch, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul. Urgan, M. (2019) İngiliz Edebiyatı Tarihi, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f2e118707c18" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ekonomi okumaları: Çıplak Ekonomi: Küresel Ekonomiyi Eğlenceli Bir Dille Okumak- Charles Wheelan]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/ekonomi-okumalar%C4%B1-%C3%A7%C4%B1plak-ekonomi-k%C3%BCresel-ekonomiyi-e%C4%9Flenceli-bir-dille-okumak-charles-wheelan-2d6495633f7e?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2d6495633f7e</guid>
            <category><![CDATA[economy]]></category>
            <category><![CDATA[küresel-ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[pegasus-yayınları]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Mar 2023 17:21:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-16T17:21:26.158Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cxpLcDEMSrrwykQkrBcrBg.jpeg" /><figcaption>kapak tasarımı:Aleyna Ayrancı</figcaption></figure><p>kitabın yazarı Charles Wheelan, Northwestern Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olmasının yanında Economist dergisinin de muhabirlerinden biridir. bu ona onun tabiriyle bilimin kasvetli yanını ortadan kaldırmaya imkan tanımaktadır. piyasanın tüm kötülüklerin anası olarak gösterildiği bu dönemde Wheelan, piyasa ekonomisine tarafsız bir bakış açısıyla yaklaşır. oldukça nesnel bir yaklaşım sergileyen Wheelan, nesnellikten ödün vermeden karmaşık bilim kitaplarına bir alternatif okuma üretir. kitap için serbest piyasa felsefesinin önemli bir savunması denebilir. Wheelan’ın Çıplak Ekonomi kitabı en temelinde küresel ekonominin anlaşılmaz görünen yüzünün eğlenceli bir dille okunabileceğini kanıtlamayı amaçlıyor. ekonomiyi anlamaya çalıştığınızda, özellikle küresel ekonomiyi anlamaya çalıştığınızda okuduğunuz kitaplar ekonomi yazınının cebirsel manipülasyonlarına ve karmaşık grafiklerine tabidir. ekonomi ise günlük hayatla çok ilgili ve oldukça yalın davranış ve olaylardan doğar. Wheelan ekonomi kitaplarının gözardı ettiği bu yalınlığı yakalayarak ekonomiyi günlük hayat ile ilgili bir pencereden ele alıyor. böylelikle hem dengeli hem de kapsamlı bir şekilde ekonomiyi anlatan Wheelan, ekonomi için okunabilir bir kılavuz da armağan etmiş oluyor. kitabın ilk kısmına bakıldığında kapitalizm piyasasını, piyasanın toplumun hepsi için olmasa bile büyük bir çoğunluğu için nasıl bir hayat standardı belirlediğini anlatıyor. ayrıca kitap devlet-ekonomi ilişkisi, teşvik-piyasa ilişkisi gibi ilişkileri bolca örneklendirerek okuyucuya açıklıyor. ülkeler arasındaki refah uçurumu nereden kaynaklanıyor, ekonomi politika hakkında bize ne söylüyor gibi temel sorulara cevap bulabileceğiniz ve ekonominin kasvetli yüzüyle tanışacağımız eser “2050’de hayatımızda neler değişebilir, ekonomi bizi nasıl etkileyecek” tarzındaki sorularıyla son buluyor.</p><p><em>‘’Piyasa ekonomisi aynı zamanda ahlak dışıdır. Ahlaksız değil sadece ahlakla ilgisizdir. Piyasa, kıtlığı ödüllendirir ki doğası gereği bunun değerle hiçbir ilgisi yoktur. Elmasın karatı binlerce dolar değerindedir ama su (musluktan içmeyi göze alabiliyorsanız) neredeyse bedavadır. Gezegende hiç elmas olmasaydı biraz rahatsızlık duyabilirdik ama su olmasaydı ölürdük. Piyasa, ihtiyacımız olan unsurları değil, satın almak istediklerimizi üretir. Bu kritik bir ayrımdır.’’</em></p><p>kitap yöntem açısından bir bilim kitabı olmaması gerekçesiyle derin bir eleştiriye alan açmaz. tahlil grubunun daha önce kritik ettiği kitaplar çok daha derinlikli olduğundan bu kitaptaki kavram ve tartışmalar daha yüzeysel kaldı. cevap aradığı soruların her biri oldukça genel ve cevaplanması zor sorulardır. daha spesifik sorular ve yaklaşımlar kitabı daha anlaşılır olmasından ödün vermeden daha derinleştirebilirdi. kitaba dair yapılacak en büyük eleştiri yazardan daha çok kitabın Türkiye’deki yayıncısı olan Pegasus Yayınları’na yapılabilir. kitap yazım kuralları açısından oldukça problemli bir içeriğe sahipti. çevirinin kalitesiz olduğu gerçeği kitabın okunması sırasında yaşanan bir diğer zorluktan biriydi. özellikle oldukça kolay ve anlaşılır bir anlatıma sahip olan böyle bir kitapta çevirinin daha kaliteli olması kaçınılmazken yayınevinin bu konuda gösterdiği özensizlik hayret verici olarak değerlendirilebilir. yayınevleri kitap yayım aşamasında birçok editörlük süreçleri ile var olan hata ve eksiklikleri gidermek için çaba sarf ederler. Pegasus’un bu konudaki özensizliği gözle görülür düzeyde oldukça açıktı. bu problem tahlildeki okuyucularımızın her birinin okuma kalitesini ve keyfini önemli düzeyde olumsuz etkilemiştir. Kitabın biçimsel ve yazın problemleri tahlilde içerik tartışmalarının önüne geçti. tüm bunları dikkate alarak kitaba genel bir bakış ile bakarsak içerik itibariyle doyurucu ve anlaşılır olması kitabın en büyük avantajlarından iken kitabın Pegasus Yayınları editörlüğünde birçok eksik ve hata ile yayınlanması ise en büyük dezavantajı olarak karşımıza çıkar.</p><p>sonuç olarak yayınevinin tüm özensizliğine rağmen yazarın kavram ve soruları açıklamaktaki ve okuyucuya nesnel bir tablo sunmaktaki başarısı yadsınamaz. raporu Wheelan ‘ın şu mesajıyla bitirmek istiyorum:</p><p><em>“Econ 101&#39;in üzücü ironisi, yaşamın her alanında ekonomi varken öğrencilerin sıkıcı, ezoterik derslerden çok sık muzdarip olmalarıdır. Ekonomi; (değindiklerimizden birkaçını saymak gerekirse) zenginlik, yoksulluk, cinsiyet ilişkileri, çevre, ayrımcılık ve politika hakkında içgörü sunar. Bu nasıl ilginç olmasın?”</em></p><p><strong>Hazırlayan:</strong> Elif Hüsna Aykun</p><p><strong>Kaynaklar:</strong></p><p>Pongracic, I. (2004). Naked Economics: Undressing The Dismal Science. By Charles Wheelan. New York: W.W. Norton, 2002. <em>The Quarterly Journal of Austrian Economics, 7</em>(1), 91–93.</p><p>Wheelan, C. (2015). <em>Çıplak Ekonomi: Küresel Ekonomiyi Eğlenceli Bir Dille Okumak.</em> İstanbul: Pegasus Yayınları.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2d6495633f7e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[çocuk edebiyatı okumaları 4. rapor]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/%C3%A7ocuk-edebiyat%C4%B1-okumalar%C4%B1-4-rapor-8098aa6018c0?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8098aa6018c0</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk]]></category>
            <category><![CDATA[childrens-books]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Jan 2023 17:08:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-28T17:08:58.887Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fmWJPk0047KWwBJT-QLrLw.jpeg" /></figure><p>çocuk edebiyatı okumaları son buluşmamızda, öncelikle Gulnar Hajo’dan Sırtımdaki Ağır Yük kitabını inceledik. teknik olarak kitaptaki çizimlerin neredeyse hepsinin siyah beyaz ve çöp adam figüründe çizilmiş olmasının çocukların dikkatini çekemeyeceği yönünde bir eleştiri yaptık. bir diğer eleştirimiz yazıların gereğinden uzun ve çok olması bunun da yine çocukların ilgisini dağıtabileceği yönündeydi. kitabı çocuklardan çok yetişkinlere yönelik bulduk ve vermek istediği mesajlardan ötürü oldukça beğendik. çok bencil olan karakterimiz sırtında “ben” yazan bir çanta ile yaşamakta ve sürekli herkesten daha iyi olma çabası içindedir. hiçbir şeyini paylaşmaz ve kendisini en iyi olarak gördüğü için insanlarla da ilişkileri pek iyi değildir. bu durum git gide karakterimizi yormaya başlar ve arkadaşları ile şarkı söylemeyi kabul ettiği gün sırtındaki yükün biraz hafiflediğini hisseder. arkadaşları ile beraber oyun oynamayı, eşyalarını paylaşmayı dener. fark eder ki oyunlar başkaları ile beraber oldukça, eşyalarını arkadaşları ile paylaştıkça ve arkadaşlar birbirine yardım ettikçe her şey daha eğlenceli ve güzel olmakla beraber sırtındaki yük de hafiflemektedir. en sonunda yük tamamen kaybolur ve hafiflikten göklerde uçmaya başlar. karakterimizin bu yolculuğu ile birlikte yetişkinler olarak yeni çağda, herkesin birbirinden daha iyi olmak için uğraşıp yüklerine yük kattıkları bu dünyada aslında ekip olduğumuzda bencilliğimizi bir kenara bıraktığımızda her şeyin daha güzel olduğunu bir kez daha görmüş ve anlamış olduk. incelediğimiz bir diğer kitap ise Eva Eland’dan Hüzün Kapını Çaldığında kitabı oldu. benim en sevdiğim kitap olan Hüzün Kapını Çaldığında kitabı tüm üyeler tarafından çok beğenildi. kitabın konusu, genelde konuşulmaktan kaçınılan bir duygu olan üzüntü hakkındaydı. toplum tarafından genel bir yargı olan “üzüntüden kaçın, modunuzu yükseltecek bir şey yapın!” yargısını bir tarafa itip, bu duygumuzdan kaçmak değil duygumuzu kabul- lenmek üzerine yazılmış bir kitaptı. karakterimizin hissettiği üzüntünün kendisiyle bir bütün olduğunu atlamamakla beraber farklı bir kişi gibi belirtilen figür soyut olan üzüntü duygusunu çocuklar ve bizim için somutlaştırıyordu. karakterimiz çat kapı gelen ve çok da şirin bir figür olan üzüntüye kızmak, onu dışlamak yerine; onun elini tutmak, ona yardım etmek, onunla dışarı çıkıp ormanda yürüyüş yapmak, ona sarılıp uyumak hatta onunla beraber resim yapmak gibi aktiviteler yapıyordu. bir gün uyandığında artık yanında üzüntüyü görmeyen karakterimiz ona da bağımlı olmayarak hayatına devam etti. Bu noktada o duyguyu sahiplendiğimiz kadar ona bağlanmamamız gerektiğini de anlamış olduk. zaman zaman üzüntü yanımıza gelir, belki onun bize bizim de ona ihtiyacımız vardır, onu kabullenir ama onunla en dibe gitmek yerine onunla bir süre hayata devam edip kendimize arkadaş ediniriz. yine zamanı geldiğinde onu yolcu etmekten de kaçınmayız. Bu kitabın bize üzüntünün çok büyük ve çok da kötü bir şey olmadığını gösterip o duyguyu gözümüzde sevimlileştirip bize umut vermesi yönüyle kitaba çok bağlanmamıza ve her üzgün olduğumuzda okumayı düşünmemize neden oldu. teknik açıdan baktığımızda sayfaların bembeyaz olması içimizi açarken, üzüntünün güzel bir mavi tonda olması gözümüze daha sevimli ve sıcak gelmesini sağladı. bunun sonucunda kitabın çocuklar için her açıdan yeterli ve anlamlı olduğuna karar verdik. toplantının sonlarına yaklaşırken değindiğimiz son konu ise çocuk edebiyatının çocukların hayatına etkisi oldu. çocuk edebiyatının çocuklara okuma alışkanlığı kazandırdığı aşikar ancak bundan daha önemli bir şey varsa o da çocukların bu kitaplar sayesinde kendilerine saygı duyulduğunu hissedebilmeleri. genelde büyükler çocukların seviyelerine inerek onlara bir şeyler anlatırlar ve çocuklar bu durumdan ne kadar hoşlanır bilinmez ancak kitaplarda çocuklar kitapların seviyesine çıkmaya çalışır; kitaplar onların seviyesine inmeye değil. bu durum kitaplar ile çocukların bağ kurabilmesini sağlar çünkü “beni dinleyen biri var” hissi çocuğa doğrudan veya dolaylı olarak geçer. çocuklar bu duygudan hem hoşlanır hem de bu duyguya ihtiyaç duyarlar. umuyorum ki bu güzel kitaplar ile büyüyen çocuklar ve yetişkinler kendilerine ve dünyaya iyi gelen insanlar olacaklar. özgür çocuklar, insanlar ve dünya dileği ile…</p><p><strong>Yazar: </strong>Fatma Keçi</p><p><strong>Editör: </strong>Mukaddes Kutlu</p><p><strong>Son Okuma:</strong> Yaren Sıvırcık</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8098aa6018c0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ortadoğu Okumaları: “Küresel Siyasi İslam”]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/ortado%C4%9Fu-okumalar%C4%B1-k%C3%BCresel-siyasi-i%CC%87slam-83917942cfe5?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/83917942cfe5</guid>
            <category><![CDATA[ortadoğu]]></category>
            <category><![CDATA[islam]]></category>
            <category><![CDATA[küresel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 21 Oct 2022 06:02:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-21T06:02:16.172Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7-T6MhkF1DQedHgJZ2aPiA.jpeg" /></figure><p>Peter Mandaville, Küresel Siyasi İslam’da laiklik ve laikliğin Ortadoğu ve Avrupa gibi coğrafyalarda farklı yansımasını ve” İslam Devleti” kavramının kullanımını, Müslüman dünyası tanımını ve HAMAS gibi bazı İslami hareketleri ele alıyor.</p><p>bu rapor, ilgili oturumda ele alınan 1, 5, 6, 7 ve 10. bölümlerin bir incelemesinden oluşuyor.</p><p><strong><em>İslam dininin geniş bir coğrafyaya yayılmış olması, herhangi bir konuda bile büyük çeşitlilik sunan bir olguya dönüşmesine sebep olmuştur. Mandaville, eserinde bu ölçüde bir coğrafi genişlikte İslam’ın yer alabileceği konumu tanımlamanın güçlüğünden ve Müslüman dünyası denilince akla gelen yanılgılardan kurtulmamız gerektiğinden bahseder. ”İslam, daima bazı özel durum ve şartlara göre değerlendirilmelidir.” anlayışından yola çıkarak sorularını genel olarak olayın geçtiği coğrafyada cevap arayarak temellendirir.</em></strong></p><p>yazar, din ve siyaseti iç içe geçirip düzenleyen ya da bu iki kavramı keskin çizgilerle birbirinden ayıran tartışmalı bir kavram olan laikliği Ortadoğu’da ve Batı’da olmak üzere harita üzerindeki konumlarıyla incelemiştir. laikliğin standart yapısı Batı içerisinde dahi farklılıklar göstermiştir. örneğin Fransa’da laiklik, toplum yaşamını boşaltıp dinle ilgisi olan her şeyi terk etmek şeklinde tezahür etmişken İngiltere’deki laiklik geleneği, dini çoğulculuk ve tolerans üzerine kurgulanmıştı.</p><p><strong><em>Avrupa özelinde incelendiğinde laiklik, Rönesans’tan itibaren bilimin kazandığı değer ile birlikte inançların geri planda kalmasına sebep olmuş, dini otoritenin yeniliklere engel olması ise Batı’da laikliğin din ve devlet kavramlarının ayrışması şeklinde ortaya çıkmıştır.</em></strong> bu ayrışmayla insanlar semavi şemaların edilgen birer bileşeni olmaktan kurtulmuştur. <strong><em>Ortadoğu’ya bakıldığında Müslüman beldelerde yeniliklere karşı duracak merkezi bir dini otoritenin mevcut olmaması, laikliğe ihtiyaç olup olmadığı sorusunu akıllara getirmiştir. İslam dünyasının dini otoriteye ihtiyaç duymaması, Hristiyanlık ve Müslümanlık arasındaki kilit ayrımlardandır. </em></strong>formel kilise benzeri kurumların bulunmayışının nedeni ise laikliği daha erken deneyimleyen Avrupa’ya kıyasla İslam’da her şeyin bir bütün oluşundan böyle bir ayrıma gerek kalmamasıdır, İslam’da her şeyin kutsal bir bağ ile bağlanmış olması tevhidin ana unsurudur. bu nedenle İslam’da yaşanan bir unsur olduğu halde, dinin bölünmüşlüğünden söz edilemez. bu kavram politika gerçeğinde “İslam, hem din hem devlettir.” şeklinde söze dökülür.</p><p>kitabın bir diğer incelediğimiz bölümünde kendini İslami devlet olarak tanımlayan ve İslamlaştırma programı uygulayan ülkelere yer verilmiştir. bunlardan başlıcaları Suudi Arabistan, Pakistan ve İran’dır. Suudi Arabistan ve Pakistan İslam devleti olarak kurulmuşken İran’da İslami siyasi düzen bir tür toplumsal devrimle kurulmuştur. <strong><em>“İslami devlet” tanımı genellikle nüfusun büyük çoğunluğunu Müslümanların oluşturduğu ülkeler için kullanılan bir kavramdır, oysa bu ülkeler için “Müslüman milletler/devletler” demek daha doğru olacaktır. </em></strong>Yazar kitabında çoğunluğun Müslüman olmasının “İslami devlet” tanımı için yeterli bulunamayacağının altını çiziyor zira bu ülkelerin çoğunun yönetimindeki hükümetler laik bir düzen benimsemiştir ve genellikle bu ülkelerde İslam temelli grup ve partilerin hülyaları baskı altında tutulmuştur, aynı zamanda anayasalarında resmi din olarak İslam’dan bahsedilmesi örneğin Tunus ve Mısır’ın İslami devlet olarak sayılması için yeterli koşul olarak değerlendirilmemiştir.</p><p>Suudi Arabistan’a bakıldığında Vehhabizm dikkatleri çekmiştir. Mandaville, kaynağını tevhidden alan bu hareketin bir süre sonra Suud krallığının politikası haline geldiğinden bahsetmiştir. ona göre, bahsi geçen hususlara ek olarak, Suudi Arabistan değerlendirilirken teorideki İslami devlet ve pratikteki İslami devletin farklı manalar taşıyor olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. bu duruma ise teorik İslami devlet modeline ek olarak kraliyet ailesinin otoritesinin korunması için pratikte dini liderlerin politikalara fetva ile yön vermesi örnek olarak gösterilebilir. ulemanın bu desteği kraliyet ailesinin otoriteyi tümüyle elde etmesini sağlamış ve güç dengesini açıklamıştır, böylece modern Suudi Arabistan tarihi boyunca kraliyet ailesi ve ulema karşı karşıya kalmamıştır. kraliyet ailesi ulemanın etkisinden gerek kurumları gerek yaptırımlarıyla bağımsız olabileceği kanunlar hazırlatmıştır, aynı zamanda uyuşmazlık mahkemeleriyle halkın bürokrasi içinde bir sorun yaşadığında çözüm bulmasının önü açılmıştır. bu durum Suudi ekonomisinde, altyapısında ve bürokrasisinde hızlı bir modernleşmeyi sağlamıştır.</p><p>Bahsi geçen bir diğer ülke: İran. 1979 yılında gerçekleşen İslami devrim, İslamcıların siyasete katılmasını yeniden yönlendirmiştir. Bu durum hem İslami devrimlerinin kaynağı olmuş hem de diğer ulusları da etkilemiştir. İslami ilimler eğitimi almış olan ve politikaya ilgi duyan Ayetullah Humeyni, devrimde etkisi olmuş isimlerdendir. Humeyni, kanunların mutlaka şeriata uygun olması gerektiğini ve eğer monarşi benimsenecekse kralın ulema tarafından atanması gerektiğini söylemiştir. ancak bu şekilde “Tanrı’nın hükümeti”nin kurulabileceğini savunur ve kendine özgü İslam devleti modeli Velayet-i Fakih’tir, bu doktrine göre siyasi otoritenin imamların otoritesinin güvencesiyle birlikte dini alimlerde toplanması gerekir. süreç içerisinde ona karşı çıkan ulemayı eleştirmiş ve kendisini dinleyen öğrencilere gerçek İslami düzeni kurmak ve yürütmek üzerine kendi doktrininden yola çıkarak dersler vermiş olan Humeyni İran dışındayken ise iki kişi bu görevi üstlenmiştir: Murtaza Mutahhari ve Ali Şeriati. Murtaza Mutahhari, Ayetullah’ın yakınlarında bulunanlardan biriydi ve Humeyni’den farklı olarak Batı ideolojisi ve felsefesinde kendisini geliştirmişti. Marksizm üzerinde tartışabilecek bilgi birikime sahip olmakla birlikte Marksizm’in ahlaka değinmeyişini eksik buluyordu, onun Marksizm hakkında konuşabiliyor olması birçok İranlıya çekici geliyordu. modern İslam’ı eleştirirken dini eğilimli ve eğitimli olan orta-alt sınıfı etkiliyordu. diğer yandan Ayetullah’la birlikte yürüyen bir başka isim Ali Şeriati’dir. Şeriati, Paris’te eğitim görmüş ve Batı felsefesindeki akımlarla ilgilenmiş bir toplum entelektüelidir. ona göre İslam ve özellikle Şii İslamı baskı altında kalanları özgürleştirmek için önemli bir kapasiteye sahiptir. Şeriati İran’da genç ve eğitimli orta sınıfa hitap etmiştir. bu kişiler, farklı yönleriyle birlikte Humeyni’nin projesinin tüm kuşakta yankı bulmasını sağlamıştır.</p><p>İran’da şah rejiminin zamanla giderek ABD etkisine girmesi halkı hoşnutsuz etmiştir. entelektüel Celal el Ahmed tarafından 1960’larda ortaya atılan “Gharbzadegi” (Batı tarafından zehirlenme) “Westoxification” terimi İran’daki rejimin tamamen Batı’nın etkisine girdiğini açıklamak için kullanılmıştır ve bu düşünce popülerleşmiştir. hoşnutsuzluklar yalnızca sözde kalmamıştır, çeşitli ayaklanmalar meydana geldiyse de rejim, geniş çaplı olmayanları bastırmayı başarmışken daha büyük ayaklanmalar ile mücadele edebilmek adına 1978 yılında şahın sıkı yönetim ilan ettiği ve “Kara Cuma” olarak anılan günde Tahran’da yüzlerce insan öldürülmüştür. şah, halkı etkilediği gerekçesiyle Humeyni’yi sınır dışı etmiş ve Humeyni ise Paris’te bu zamana kadar söyleyemediklerini söyler hale gelmiş, yaptığı açıklamalar İranlı medya kuruluşlarında yayınlanmış ve açıklamalarının kasetleri elden ele dolaşmıştır. Böylece, İran tarihinde ilk kez bir medya devrimi yaşanmıştır. mayalanan devrim zirveye ulaşırken iki milyonluk çok çeşitli her sınıfı barındıran bir kalabalık Aralık 1978’de Şiilerin Aşura Günü’nde protestoyu başlatmış ve bir sonraki ay, üzerindeki baskılar sebebiyle şah ülkeden kaçmıştır ve Ayetullah Humeyni ise ülkeye geri dönmüştür. Humeyni, 1979’un başında ulusal referandum yapmıştır. İslami cumhuriyetin toplum tarafından onaylanmasıyla bir anayasa taslağı hazırlanmıştır ve hazırlanan bu taslak başta daha laik iken giderek günümüzdeki halini almıştır. sonuç olarak İran, sistemlerinde dini liderin halk oyuyla belirlenmeyecek olmasına rağmen parlamento ve başkanlık seçimlerinin düzenli olarak yapılması açısından Müslüman dünyasına örnek teşkil etmiştir.</p><p>Oturumumuzda bahsi geçen son konu, Filistin’de İslamcılık hareketi olarak ortaya çıkan HAMAS. HAMAS, çeşitli kaynaklara göre “politik hareket”, “bir terörist grup” ya da “sosyal refah örgütü” olarak farklı farklı değerlendirilebilir. İsrail yanlıları tarafından açıkça bir terörist grup olarak tanımlanırken Filistin’in İsrail tarafından işgalini illegal ve insanlık dışı olarak tanımlayan kişiler için yasal bir direniş örgütü olduğu düşünülür. bu örgüte dair fikir sahibi olunabilmesi için HAMAS’ın politik hedeflerinin anlamaya çalışılması gerekir. bu noktada Glen Robinson şöyle demiştir<em>: “HAMAS, binlerce eylemci ya da binlerce Filistin sempatizanından oluşan, geniş tabanlı politik ve sosyal eylemleri ile intihar bombacılarının ötesinde bir sosyal harekettir.”</em></p><p>HAMAS’ın popülaritesini daha iyi anlayabilmek için sosyal hizmetlerinin yararına ve demografik yönleriyle işgal altındaki topraklardaki etkileşimine bakmak gerekir. yoksulluk ve kısıtlı imkanları ile Filistin Kurtuluş Örgütü ve Filistin devlet otoritesinin halka yansımalarına bakıldığında HAMAS’ın yardımlarının halkın tek umut kaynağı olduğu söylenebilir. bunlara örnek olarak yardım dernekleri, anaokulları, spor kulüpleri, yaşlı evleri, bilgisayara erişim merkezleri, burslar, dinlenme ve eğlence yerleri, kütüphaneler gösterilebilir. Ayrıca HAMAS bu yardımlardan faydalananları harekete katılması konusunda zorlamamaktadır. Son olarak HAMAS’ın Filistin nüfusu içindeki desteği 2006’daki sonuçları baz alacak olursak %45’tir ve bu da bize doğrudan bir desteği temsil etmediğini söyler. net olan şudur ki bu örgüte bakış açısı sadece dışarıdan bakıldığında değil ama ayrıca ülke içine girildiğinde de oldukça çeşitlenmektedir.</p><p><strong><em>Ortadoğu bölgesine ve bölgenin dinamiklerine bakıldığı zaman genelleyici bir İslam Devleti tanımını kullanmanın gerçeği tam olarak yansıtıp yansıtmadığı üzerinde düşünülmelidir. çeşitli gerekçelerle kendisini İslam Devleti tanımına uygun gören bazı Ortadoğu ülkeleri olmakla birlikte, otorite çıkarları sebebiyle bu kavramın suistimal edilebildiği görülebilir.</em></strong> benzer şekilde, kendisini belirli bir kalıba net olarak sokmayan bazı Ortadoğu ülkelerinin de sonradan katı bir İslamcı kimliği ile ortaya çıkmak istediği de görülmüştür ve hatta bu devletlerin ‘demokratiklik’ anlamında eleştirilen yönleri olsa dahi bölge demokratikliğine katacak şeyleri de olabilmektedir. <strong><em>çeşitli örgütler hakkında destekleyici ya da karşıt bir bakış açısı edinilmeden evvel, örgütlerin idealleri hakkındaki duruş belirlenmelidir, özellikle hakkında tartışmaların çok olduğu ve bariz bir şekilde farklı kutuplar bulunan örgütler/oluşumlar söz konusuyken bu detaya ehemmiyet vermek faydalı olacaktır.</em></strong></p><p>yazar: Ayşenur Uçar, Dilara Özdemir</p><p>editör: Dilara Özdemir</p><p>son okuma: Elif Kalafat</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=83917942cfe5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İngiliz Edebiyatında Aşk Okumaları: “Uğultulu Tepe]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/i%CC%87ngiliz-edebiyat%C4%B1nda-a%C5%9Fk-okumalar%C4%B1-u%C4%9Fultulu-tepe-d4cad75556ef?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d4cad75556ef</guid>
            <category><![CDATA[jane-eyre]]></category>
            <category><![CDATA[aşk]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[english-literature]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 05 Oct 2022 14:14:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-05T14:14:47.255Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>İngiliz Edebiyatında Aşk Okumaları: “Uğultulu Tepeler”</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bZZK-hxS4rnUXmzg7u6bwg.jpeg" /><figcaption>kapak tasarımı: Aleyna Ayrancı</figcaption></figure><p>İngiliz Edebiyatında Aşk Okumaları grubu olarak 3. toplantımızda Brontë kardeşlerin küçüğü ve ne yazık ki erken yaşta hayatını kaybeden ve bu kısa hayatında edebiyat dünyasına sadece bir roman kazandıran kadın yazar Emily Brontë’nin “Uğultulu Tepeler” romanını okuduk, inceledik ve yorumladık. kitapta çok küçük bir dünyada çok sınırlı sayıda insanın ilişkilerini okumak, grubumuzda okuduğumuz diğer iki kitaba -Kül ve Ateş ile Jane Eyre- kıyasla bizim için ilginç bir deneyim oldu. Uğultulu Tepeler’i okurken tüm üyelerimizin yazarı ablası Charlotte Brontë ile kıyasladığını fark ettik ve bu konunun üzerine gitmek istedik.</p><p>Emily ablasına göre çok daha içe dönük, sezgisel, biraz daha depresif ve doğa aşığı biri. peki bunun kitabına olan etkisi nedir? ablası Charlotte’nin Jane Eyre eserinde güçlü, özgür, ayakları üzerinde durabilen, aşık, tutkulu, zeki bir kadın figürü görüyoruz aynı zamanda anlatılan aşk da tutku, sevgi, saygı ve bağlılık üzerine. Uğultulu Tepeler’de ise küçük Brontë’nin bize aşkın öteki yüzünü göstermiş olduğunu fark ettik. kitap adeta Charlotte’un Jane Eyre’inde gördüğümüz erdemli aşk madalyonunun öteki yüzü formundaydı. aşkın saplantılı, zehirli, zararlı, psikolojik ve fiziksel şiddet içeren, kavgalı bir formunu anlatıyordu. tabii ki okuyucu buna ne kadar aşk derse. biz okuma grubu olarak ana karakterlerden bütün yan karakterlere kadar tüm karakterlerin esere sindirilme ve işlenme şeklini beğensek bile eserde betimlenen ortamın zehirli ve zararlı yanını hissettik. yeri geldi acıdık, yeri geldi üzüldük, yeri geldi çok sinirlendik ama şu noktaya vardık: bu kesinlikle ideal bir aşk, sevgi ve aile değildi. bize toplantılarımız boyunca yardımcı olan Mina Urgan’ın İngiliz Edebiyatı Tarihi isimli kitaptan öğrendiğimize göre Emily belki de gençlik yıllarında yakalandığı ve onu hayattan koparan tüberküloz hastalığı sırasında yazdığı için bu kadar karanlıktı bu kitap ve doğayı çok sevdiği için adını bile doğadan esinlenerek koydu.</p><p>kitabı daha derinlemesine inceledikçe karakterlerle kurduğumuz bağları aşk kavramı üzerinden inceledik ve tartıştık. ana karakter Catherine’e duyduğumuz kızgınlığın zamanla geçtiğini çünkü ona acımaya başladığımızı fark ettik. onun hayatının üzerinde dönen karar bulutlar ve aşığı Heathcliff yerine Edgar ile evlenmesinin doğurduğu korkunç sonuçların hepimizin içini burktuğunu söyleyebiliriz. ancak ne Catherine&amp;Edgar aşkını ne de Cathrine&amp;Heathcliff aşkını ideal aşk olarak tanımlayamadık. Özellikle Cathrine&amp;Heathcliff aşkı tatminsizlik, mutsuzluk, sefillik ile birleşmiş daha önceki kitaplarda görmediğimiz bambaşka bir aşktı. bu hislerin bu kadar başarılı hissedilmesinin sebebinin ise Emily Brontë’nin keskin ve çarpıcı kalemi olduğunu düşünüyoruz. Brontë’nin bu çarpıcı kaleminin en etkili olduğu anların kesinlikle Catherine ve Heathcliff’in yaşadığı hislerde bizi çarptığını Heathcliff’in mezar başında yaptığı konuşmalarda fark ettik. çünkü Uğultulu Tepeler’de aşkın sadece çiçekler değil mezarlıklardan da oluştuğunu görüyoruz. bu durumda da takıldığımız nokta birbirini bu denli şiddetli seven insanların bazı yerlerde can acıtmak, hıncını çıkartmak amacıyla çok spesifik şeyler yapmaları oldu. bir duygu hissederken o duygunun iki uç noktasını da hissettiğimizin farkındalığı hayattaki her şeyin neredeyse bir çember gibi olduğunu kanıtladı bize. aşk ve nefretin birbirine ne kadar benzediğini de böyle görüyoruz. hatta öyle ki bazılarımız Catherine ve Heathcliff arasında geçen hislerin aşk değil; saplantı, şiddet, manipülasyon ve istismar olduğunu düşündü.</p><p>kitaptaki Catherine ve Heathcliff dışındaki tüm aşk tanımlarının daha sakin olduğuna inandık. çünkü onların saplantılı ve zehirli hislerinin Jane Austen’in Kül ve Ateş isimli kitabında anlattığı aşk kavramına göre çok ağır ve sert olduğunu Charlotte Brontë’nin Jane Eyre’deki aşk anlatımlarına ve kurgusuna göre ise çok sağlıksız ve zararlı olduğunu gördük. bu durum da bizi İngiliz edebiyatındaki duygusal gelişim adına hem çok heyecanlandırdı hem de meraklandırdı.</p><p><strong>yazan</strong>: Hayrunnisa Demirdağ -Rabia Demir</p><p><strong>düzenleyen</strong>: Saadet Sena Öztürk</p><p><strong>Kaynakça</strong>:</p><p>Brontë, E. (2019) Uğultulu Tepeler, Can Yayınları</p><p>Urgan, M. (2019) İngiliz Edebiyatı Tarihi, Yapı Kredi Yayınları</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d4cad75556ef" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sanat Tarihi eser okumaları: Rokoko Dönemi]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/sanat-tarihi-eser-okumalar%C4%B1-rokoko-d%C3%B6nemi-1a795df4cf3f?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1a795df4cf3f</guid>
            <category><![CDATA[rokoko]]></category>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[sanat-tarihi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 21 Sep 2022 05:02:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-21T05:02:19.341Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_YN46ddJT2YKicCeo2gSdg.jpeg" /></figure><p>Sanat Tarihi Eser Okumalarının 3. oturumunda moderatörümüz Zeynep Sude Erdem ile Rokoko Dönemine ait sanat eserlerini inceledik. Rokoko dönemi 1789–1799 tarihleri arasında yaşanmış olup Bark döneminden sonra gelmektedir. İçerdiği aşırı süs ve şaşa ile diğer dönemlerin eserlerinden ayırt edilebilen Rokoko dönemi eserleri, çağının cesur ve neşeli yaşam arzusunu şenlikler, çiçekler, canlı renkler ve teatral ifadeler ile yansıtır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/719/1*r-fJE_vLzjIHZN80qUbZOA.png" /></figure><p>Akımın temelleri Fransa’da atılmış, 15. Louise’nin etkisiyle yaşanan şaşalı hayat tablolara soyluların, zenginlerin ve saraylıların aktarılmasıyla gösterilmiştir. İnsanlar porselen bebeklere benzeyen yüzlerle resmedilmiş, sıklıkla toplu eğlenceler veya bireysel zevkler konu alınmıştır. Bu dönem yoğunlukla kullanılan başka bir önemli detay ise pembe ile bebek mavisi renklerinin canlı kullanımıdır. Bu oturumumuzda incelediğimiz sanatçılar Watteau, Canaletto, Boucher, Fragonard ve Le Brun oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/644/1*RjB3cW4FLLIdUh8xIUIC6Q.png" /></figure><p>“Venüs’ün Doğuşu” adlı eserde piramidal bir kompozisyona eklenen mitolojik ögeleri, pastel renkleri, aşk motifleri ve porselen yüzlü figürleri inceledik. Rokoko dönemi belirtilerini en net halleriyle gözlemlerken insan yığınına odaklanmış dinamik bir sahneye şahit olduğumuzu konuştuk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/368/1*6mCUmZcDcUUc_jnBd96GYA.png" /></figure><p>Okuma grubumuzun kapak resmi de olan “Salıncak” eserinde pastel renklerin kullanımını gözlemledik. Eserdeki aşk ve sadakat motiflerini, salıncaktaki kadının aşk ile aldatma arasında kaldığı bir kararsızlığı sembolize ettiğini öğrendik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/456/1*pvKIge8m6mi805cz9xLcqQ.png" /></figure><p>“Gül Tutan Marie Antoinette” tablosunun arkaplanında Versay Sarayı’nın bahçeleri olduğunu, bu bahçelerin birçok Rokoko eserinde kullanıldığını keşfettik. Tablonun orijinalinde Marie Antoinette’in saçlarının doğal açık haliyle resmedildiğini fakat halkın bun ahlaksız bulmasıyla gelen tepki sonrasında tablonun şimdiki halini aldığını öğrendik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1a795df4cf3f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ağaçlar- Hermann Hesse]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/a%C4%9Fa%C3%A7lar-hermann-hesse-68274b435e0f?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/68274b435e0f</guid>
            <category><![CDATA[hermann-hesse]]></category>
            <category><![CDATA[ağaçlar]]></category>
            <category><![CDATA[ağaç]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[kolektif]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Sep 2022 10:08:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-12T10:08:23.459Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2J2P-YNnAs0X2eVinTEd8g.jpeg" /></figure><p>Türkçe baskısı 2018 yılında Kolektif kitap tarafından yapılan bu kitap Herman Hesse’nin tüm eserlerinin bulunduğu 20 ciltlik baskıdan ağaçlarla ilgili metinlerin seçilmesiyle yapılmış bir derleme. kitapta Hesse’nin şiirleri, deneme yazıları, öykülerinden ve romanlarından alıntılar mevcut. ayrıca çoğu yeşil tonlu ağaç, yaprak, dal ve kütük çizimleri de görsel bir şölen sunuyor bize.</p><p>Hesse, metinlerinde bolca betimleme kullanıyor, ağaçları ve doğayı tanrısal bir şiirsellikle anlatıyor. öyle ki gözlerimizi kapatsak önümüzde uçsuz bucaksız bir orman uzanır; güneşin bir ressamın fırçası gibi dokunduğu yerde bıraktığı ışıltısıyla ağaçların gövdesine ve kemiklerimize sinen sıcağını hissederiz; burnumuza çiçek kokuları dolar ve adeta bir eşsiz masal dünyasında buluruz kendimizi. şiirleriyse rüzgârın kulaklarımıza dolan uğultusu, kuşların söylediği birbirinden güzel şarkılardır. eşlik etme isteği uyandırır duyuldukça.<br>ağaçlarla arasında öyle bir dil yakalamış ki Hesse, onları anlıyor ve bizlere anlatırken duyguları, ilişkileri, kalabalık yahut yalnız oluşlarıyla bir dosttan hatta kendinden bahseder bir tavra bürünüyor. hayatın sırrını, makul ve adil yaşamı ağaçlardan öğreniyoruz.</p><p>metinlerin çoğuna nostaljik bir bakış hâkim. Hesse, yaşadıklarından bahsederken o anlara dönmek, o duyguları tekrar yaşamak ve unutmamak istiyor aslında. yazmasının asıl amacı hatırasını taze tutmak.</p><p>özelde ağaçları, genelde doğayı tanrının yeryüzüne uzanan eli olarak gören yazar, kitabın ilk metni Ağaçlar’ın ilk cümlesinde, “ağaçlar hep en etkileyici vaizler olmuştur benim için,” der ve “ağaçları dinlemeyi öğrenen, ağaç olmayı arzulamaz artık. kendisi dışında başka bir şey olmayı arzulamaz. yurt budur. mutluluk budur” diyerek bitirir sözlerini.</p><p>bu kitabı yanımda taşımak, çizimlerine bakmak, okumak ve zihnimde canlandırmak bana iyi geldi, içimi ısıttı. size de iyi gelmesi dileğiyle.</p><p><strong>yazan: Zeynep Deli</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=68274b435e0f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İnsan Olmak — Engin Geçtan]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/i%CC%87nsan-olmak-engin-ge%C3%A7tan-ab1dbacb1ca1?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ab1dbacb1ca1</guid>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[psicologia]]></category>
            <category><![CDATA[book-review]]></category>
            <category><![CDATA[engin-geçtan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Sep 2022 09:07:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-11T09:07:10.750Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>İnsan Olmak — Engin Geçtan</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6izifk07QGbVdY6HuZ1KoQ.jpeg" /></figure><p>İnsan Olmak, davranışlarımızın arka yüzünde yatan gerçekleri gün yüzüne çıkartan bir kılavuz gibi. söylemlerimiz, hareketlerimiz, isteklerimiz ve bunların karşılık geldiği gerçekler aslında bilinçdışımıza ittiğimiz yadsımalarımıza bir karşı duruş gösteriyor. bilinçli eylemlerimizde dahi zihnimizin arka planında neler döndüğünden haberdar değiliz. ilk ve son çocukluk döneminde geçirilen yaşantıların geleceğe yönelik yaptığı aktarımın ne derece farkındayız? öyle ki bu dönemlerde ana-baba-çocuk üçgeninde meydana gelen yaşantıların etkisi bu aktarımda hatrı sayılır bir pay içeriyor. sonunda öyle bir noktaya geliniyor ki insanı anlamaya yönelik tüm faaliyetler yetersiz kalıyor. kitap ön sözü ve 26.basıma özel kaleme alınmış girişiyle güzel bir başlangıç yapıyor. kitabı bitirdiğinizde, her şeyden önce kendinizi çevrenizdeki insanları hatta genel olarak insanı tanıma sürecine dair çok önemli kazanımlar ediniyorsunuz. kitap boyunca bügüne kadar kendinizde ve çevrenizde keşfettiğiniz ama pek çok davranışın nedenlerini açıklığa kavuşturma ve irdeleme sürecini yaşıyorsunuz. günlük akışta verdiğiniz tepkilere, cevaplara daha farklı yaklaşıp bunların nedenlerini öğreniyorsunuz. ve en önemli aydınlanma kişinin adı, sanı, toplumsal statüsü, ırkı, ideolojisi ne olursa olsun aslında davranışsal olarak pek çok yerde aynı hamurdan yoğrulduğu, aynı yollardan geçtiği ve sonuç olarak bütün bu toplamların aynı zeminde oturduğudur. açıkçası okurken ilk sayfalarda biraz yorulduğumu hissettim ama sayfalar ilerleyip konu derinleştikçe bu durum kayboldu. kitap akademik bir dil içermemekle birlikte toplum ve insan bilimine ilgi duyanların rahatlıkla faydalanabileceği bir eser.</p><p><strong>yazar: Cemre Yılmaz</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ab1dbacb1ca1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Adem’le Havva’nın Güncesi- Mark Twain]]></title>
            <link>https://sayfalarcaiyilik.medium.com/adem-ile-havvan%C4%B1n-g%C3%BCncesi-83a70b26a113?source=rss-da7afc516ec0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/83a70b26a113</guid>
            <category><![CDATA[book-review]]></category>
            <category><![CDATA[adem]]></category>
            <category><![CDATA[eva]]></category>
            <category><![CDATA[adem-ile-havva]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[sayfalarca iyilik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 10 Sep 2022 07:54:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-10T07:54:44.929Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gAHtmmMzPTsTULUN_w86ig.jpeg" /></figure><p>Adem ile Havva’nın Güncesi beş kısa öyküden oluşan ince bir kitap. beş öykünün de konusu birbirinden bağımsız görünse de hepsinin ortak noktası yazarın olayları mizahi bir bakış açısı ile ele alması. İlk üç öykü kitabın adıyla bağdaşmasa da okunmaları gayet keyifli. ilk öykü Calaveras ilinin en hızlı sıçrayan kurbağası bir sona bile bağlanmamış ama kullanılan mecazi anlatım ve betimlemeler sayesinde okurken gülümsetiyor. çalıntı beyaz fil daha polisiye tarzında bir dedektiflik hikayesi.</p><p>Tayland kralının Büyük Britanya kraliçesine aralarını düzeltmek için hediye olarak sunacağı filin kayboluşu üzerinden dedektiflerin çalışma prensiplerine küçük nükteler yapılmış. bir diğer öykü olan 1.000.000’luk banknotta ise tesadüflerin çakışması var. ana karakterimizin şansı filmleri aratmayacak şekilde yaver gidiyor. fakat O’nu sıkışık zamanlardan çıkaran aynı zamanda zekasını kullanış biçimi. elindeki parayı kullanmadan zengin olmanın hikayesi.</p><p>gelelim kitabımızın en önemli öykülerine; Adem’in Günlüğünden Alıntılar ve Havva’nın Günlüğü. bu iki öykü birbiriyle ilintili. dem kendi günlüğüne kendi deneyimlerini, Havva’yı nasıl gördüğünü, dünyanın onun için ne ifade ettiğini yazarken, Havva da yine kendi günlüğüne geldiği dünyayı nasıl algıladığını, insani duygularının nasıl geliştiğini yazıyor. dem ilk insan ve Havva da onun kaburga kemiğinden yaratıldığı için, Adem’i gözümüzde daha bilgili canlandırırız hep. fakat Twain bu noktada da sanatını konuşturuyor ve Adem’in isimlendiremediği cisimler Havva’nın zihninde sanki evvelden beri ezberindeymiş gibi beliriveriyor. diğer güzel nokta ise bu iki insanın cinsiyetlerinin farklılığı üzerinden yapılan vurgular. Havva daha duygularına yönelik, sürekli etrafıyla iletişim halinde bulunmak isteyen bir insan iken; Adem, Havva ile bile konuşmaktan geri duran, etrafından çok kendisini düşünerek hareket eden ve korku duygusunun cesaret duygusu kadar gelişmediği bir insan. hatta Adem, Habil’in ‘çocuk’ olduğunu bile ancak o’nu etrafındaki hayvanlarla benzeştiremediği noktada algılayabiliyor.</p><p>yazan: Ahsen Sena Elmas</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=83a70b26a113" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>