<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by SEDA HAN DOUKAS on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by SEDA HAN DOUKAS on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sedahandoukas?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*nlFzRgmyb72ckbr1ZAN_Gg.jpeg</url>
            <title>Stories by SEDA HAN DOUKAS on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sedahandoukas?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 10:31:27 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sedahandoukas/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[İllüzyon Aynalar]]></title>
            <link>https://sedahandoukas.medium.com/i%CC%87ll%C3%BCzyon-aynalar-84d6d3e7a39a?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/84d6d3e7a39a</guid>
            <category><![CDATA[yaratıcı-yazarlık]]></category>
            <category><![CDATA[hikaye]]></category>
            <category><![CDATA[kisa-hikaye]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Oct 2021 16:27:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-20T16:27:03.257Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kırk saatlik nöbetin sonuna geldiğinde kendini öyle bitkin hissediyordu ki bir an önce eve gidip uyumaktan başka bir şey düşünemez olmuştu. “Son vizite,” dedi kendi kendine sayıklar gibi. Tam o sırada Neriman hemşire yanına yaklaşıp Yakup Hoca`nın onu odasına beklediğini söyledi. Yakup hoca herkesin çekindiği bölüm başkanıydı. Kekeleyerek “Beni mi? Emin misiniz?” diyebildi. “Evet,” dedi, “Çabuk gitsen iyi olur. Birazdan çıkacakmış.” Zeynep, yorgun değilmişçesine koşarak uzun koridoru geçti, hocanın kapısında zınk diye durdu. Kalbi o kadar hızlı çarpıyordu ki acaba içeriden duyuluyor muydu? Derin nefes aldı, kapıyı tıklatıp elinin titremesine aldırmadan açarak içeri ürkek bir adım attı. “Beni çağırmışsınız hocam.” “Evet, şöyle otur bakalım.” Zeynep’in yanakları ateş kesilmişti. Yakup Hoca’nın elleri masaya dayanmış karşısındaki pratisyen hekimi süzüyordu. “Konuyu kısa keseceğim. 204 no`lu hastaya iyileşme ümidi mi verdin?” Zeynep afalladı. Kafası karışmış halde arkasına yaslandı. “Hangi hasta hocam?” “Hani lenf kanseri olup da karaciğerine metastaz yapan. Söylesene, hastanın ömrü ne kadardır?” dedi ağzındaki kelimeleri dövercesine. “Kemoterapiye nasıl cevap verdiğine göre değiş…” “Kes,” dedi, Hoca sinirli sinirli. “İyileşmeyecek bir hastadan bahsediyoruz. Tekrar soruyorum: Kaç ay veya yıl?” Zeynep kulaklarına kadar kızardı. Maun masa hariç her şeyin bembeyaz olduğu oda gittikçe büyüyor ve onu yutuyormuş gibi hissediyordu. Kelimeleri yavaşça tartarak “En kötü ihtimalle 6 ay, en iyi 1 sene. Ama psikolojisinin iyi olması…” “Kes,” dedi yine Yakup Hoca. “Sen ne yaptığını sanıyorsun ha? Burası psikiyatri bölümü mü? Burası onkoloji. Biz de biliriz ümit vermeyi. Senin yaptığın resmen doğruları çarpıtmak. Burası yamuk yumuk gösteren aynaların olduğu sirk değil, hastane. “Ben ama…” “Bu saçmalığı bir an önce keseceksin,” derken işaret parmağını Zeynep`in suratına doğru sinirli sinirli sallıyordu. “Senin görevin konsültasyonlarını tamamlamak ve ilaçların beklenmedik yan etkilerini onkologlara rapor etmek. Anladın mı?” Zeynep’in başı önüne düşmüş, kaldıramayacak kadar ağırlaşmıştı. Kısık bir hırıltıyla “Anladım efendim,” çıktı ağzından. Yakup Hoca derin bir nefes aldı ve “Bundan sonra sana soru soran hastalara gerekli bilgileri onkologlarının vereceğini söyleyeceksin. Çıkabilirsin.”</p><p>Zeynep`in ayakları o kadar ağırlaşmıştı ki Yakup Hoca’nın odasından kendini zorla sürükleyebildi. Hemen odasına gidip önlüğünü çıkardı ve evine gitti.</p><p>***</p><p>Eve girip salona doğru “Ben geldim,” diye seslendi. Annesi televizyon karşısında fasulye ayıklıyordu. “Hoş geldin. Aç mısın?” “Çok yorgunum. Hemen yatacağım.” “Ne o? Ağladın mı sen? Hastalarından biri mi öldü yoksa?” Zeynep Yakup Hoca’nın söylediklerini anlattı. Hastaların morallerinin yüksek tutulmasının tedavi sürecinde yardımcı olabileceğine dair birçok araştırma okumuştu. Ama tabi bunun her kişiye uygunluğu üzerinde düşünmemişti. Hem her zaman doğruyu söylemenin kime ne faydası olmuştu! Annesi bu son cümleye kadar kızını anlıyorum der gibi başını sallayarak dinlemişken son cümlesinde şaşaladı. “Ne demek doğru söylemenin kime faydası olmuş? Üstüme iyilik sağlık.” “Ya ama öyle anne. Hani sen Mahmut enişteyi bir kadınla el ele görünce Müjgan teyzeye söyledin de kadın iftira atıyorsun diye olay çıkartmıştı. Hatırlasana?” “Kızım, ne alaka şimdi. Konuyu neden oraya bağladın?” “Sonra ben küçükken kristal vazoyu kırmıştım da sen kim yaptı deyince, korkmama rağmen ben yaptım demiştim de gelip bir tane suratıma patlatmıştın. Hatırladın mı? Eee işte aynı şey, kimin işine yaramış doğruyu söylemek.” Annesi iç geçirdi ve “Doğruyu duymaya hazır olana doğruyu söyleyeceksin. Doğru söylemiş olmak için değil. Her şeyin yeri ve zamanı var.” Zeynep`i bu konuşma ikna etmemişti. Neyse ben yatmaya gidiyorum diyerek odasına gitti.</p><p>Yorgunluktan hissizleşen bedenini yatağa bıraktı. Rüyasında amcasının eski eşini gördü. Onların evinde çikolata kasesine uzanıyordu eli. “Çiğdem yenge bir tane daha alabilir miyim?” Alarmın sesi çaldığında uyanmakta zorlandı. Hızlıca hazırlanıp mutfağa gitti. Annesi kahvaltıyı hazırlamış çayları dolduruyordu. ”Rüyamda Çiğdem yenge bana çikolata veriyordu,” dedi ağzına simitten bir parça atarken. Annesi, “Dünkü konuştuklarımızdandır,” dedi. “Konuştuklarımızdan mı?” dedi Zeynep, zeytin çekirdeğini çıkartırken. “Ona da gidip pat diye söylemiştin ya.”</p><p>Yengesi gördüğü kadınlardan çok farklıydı. Zeynep onu Mavi Ay dizisindeki kadınları seyreder gibi hayran hayran izlerdi. Evlerine gittiği bir gün yengesi ona çikolata verip babaannesinin hakkında ne dediğini sorduğunu hatırladı. Küfürbaz babaannesinin gelininin arkasından, kendini Avrupalı sanan orospu deyişini söyleyip gülmüştü, tıpkı annesi gibi. Ama yengesi gülmedi. Donup kaldıktan sonra onu evine göndermişti. Aradan geçen bir haftadan sonra da valizini alıp aile apartmanlarını terk etmişti. Bir gün annesi telefonda konuşurken “Utanmıyor el kadar çocuğu karıştırmaya. Altı yaşındaki sebinin lafına kim inanır da yuvasını yıkar!” dediğini duymuştu. Demek o çok sevdiği yengesi onun yüzünden gitmişti.</p><p>En çok da ona veda etmeden gitmesine üzmüştü. Ta ki 20 sene sonra meme kanseri şüphesi ile onkoloji servisine gelene kadar da onu hiç görmemişti. İlk karşılaştıklarında ayaküstü konuşmuşlar, geçmişten üstü kapalı söz etmişlerdi. Bugün de ilk kemoterapisini almaya başlayacaktı.</p><p>***</p><p>Hastaneye gider gitmez işe koyuldu. Listedeki dördüncü hastaydı yengesi. Damar yoluna kemoterapi takılmış uzanıyordu. “Nasılsın?” dedi Zeynep elindeki dosyaya göz gezdirirken. “Şimdilik iyi,” dedi. Zeynep hem içini senelerdir kemiren şeyi konuşmak istiyor hem de duyacaklarının altında ezilme korkusuyla gitmek istiyordu. Elindeki dosyayı kapattığında “Biraz daha kalsana,” dedi yengesi. Zeynep, yavaşça yatağın ucuna oturdu. Yine eski günlerden konu açıldı. Zeynep birden “Babaannem geçen sene vefat etti,” dedi. Yengesi soğuk bir ifadeyle başsağlığı diledi. Zeynep konuya nasıl gireceğini bilememenin rahatsızlığı ile kıvranırken birden “Sana özür borçluyum. Yani benim söylediğim şey yüzünden ayrılmışsınız,” diyebildi. Yengesi şaşırarak “Olur mu öyle şey Zeynep. Biz zaten anlaşamıyorduk ki. Evet, babaannen her şeyi daha da zorlaştırıyordu. Ama asıl sorun farklı olmamızdı. Seninle ilgisi yoktu.” “Bana veda etmeden gitmiştin. Ben de benim söylediğim…” derken yengesi elini tuttu Zeynep`in. “Çok üzgündüm ve hiçbir şey düşünecek halde değildim. Seni üzdüysem özür dilerim,” dedi.</p><p>Zeynep`in çağrı cihazı ötmeye başladığında dürüst olmak ile ilişkisini tartıyordu kafasında. Cihazı cebinden çıkardı ve okudu. Gitmek için ayağa kalktığında “Konuştuğumuza sevindim,” diyebildi sadece. Kendini senelerce nasıl suçlu hissettiğini, kimseye doğruyu söylememek için yemin ettiğini anlatmadı. Yengesi “Gitmeden benim durumumla ilgili bir şey söylemez misin doktor hanım?” dedi. Zeynep dosyasındaki tıbbi açıklamalardan 4. Seviye meme kanseri olduğunu, lenflerine ve kemiklerine metastaz yaptığını okudu. “Kendi onkoloğunun bilgi vermesi daha iyi olur. Geçmiş olsun” diyerek odadan çıktı.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=84d6d3e7a39a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[X-33]]></title>
            <link>https://sedahandoukas.medium.com/x-33-7347794b15f3?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7347794b15f3</guid>
            <category><![CDATA[distopya]]></category>
            <category><![CDATA[öykü]]></category>
            <category><![CDATA[yaratıcı-yazarlık]]></category>
            <category><![CDATA[hikaye]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Jul 2021 18:51:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-08T04:35:39.624Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tak tak tak tak tak tak! Bir daha bir daha!</p><p>Ses o kadar dayanılmazdı ki, uykumun en tatlı yerinde bilincimi umarsızca apar topar geri çağırıyordu. Üstelik, <em>Susturun şunu, dayanamıyorum artık!</em> diyecek mecalim de yoktu. Susuzluktan dilim damağıma yapışmış; bedenim üzerine ıslak bir yün halı konmuşcasına ağırlaşmıştı. Gözlerimi yavaşça araladım. Önce beyaz bir tavanın yalınlığında gezindi bakışlarım. Odamda olmadığım fikri bir sinek kadar hızlı geçti aklımdan. Kendi tavanımda çocukluğumdan kalma yıldızlar vardı, hani tüm oda karardığında parıl parıl parlayanlardan. Tak! Tak! Tak! Off! Ne zaman duracak bu aptal ses! Sanki biri beyzbol sopası ile kafamı vuruyordu. Gözlerim yavaş yavaş tavandan aşağı indi. Beyaz duvarlar, beyaz taş zemin, beyaz yatak demirleri, beyaz çarşaflar, beyaz pamuklu pijamalar. Her şeyin süt beyazı olduğu, renklerin sisin arkasına saklandığı ruhsuz bir oda. Balın içinde hareket edercesine yavaşça doğrulup oturdum. Her seferinde, nerede olduğumu hatırlamayacak kadar içmeyeceğime kendime söz verip ve yine her seferinde unuttuğum için buna da bir kadeh kaldırmaya karar verdim.</p><p>İyi de ben neredeydim? Yatağın arkasında kalan duvarın demir parmaklıklı olduğunu görünce afalladım. Neresiydi burası? Nasıl gelmiştim buraya? Yatağın karşı duvarına sabitlenmiş bir masa ve üzerinde içi su dolu sürahi vardı. Durumumdan beklenmeyecek bir çeviklikle suya gittim. Bir kağıda “Başının ağrısı için bu hapı iç,” yazılmıştı. Tek hamlede ilacı ağzıma attım ve bolca suyla içtim. Su ve ilaç ikilisinin geçtiği her hücre canlanıyordu. Daha önce hiç bir ilaç bu kadar kısa sürede tesir etmemişti. Masanın üstünde başka bir şey yoktu. Duvarlarda da ne bir tablo, ne bir ayna, ne de başka bir cisim.</p><p><em>Şu Allah’ın cezası sesi kesin!</em> diye bağırdım ve ses aniden kesildi. “Sonunda uyandın demek, güzellik” dedi parmaklığımdan iki metre uzaklıktaki diğer odadan bir ses. İriyarı bir adam demir parmaklığına yapışmış beni inceliyordu. “Sen de kimsin? Neredeyim ben? Niye hapis tutuluyoruz?” “Yazık! Bu güzelim esmer ten, ülkemin uçsuz bucaksız ormanlarını hatırlatan o yemyeşil gözler, üst üste binen oyunbaz dalgaları anımsatan o kıvrık saçlar, omzundaki o rengarenk gül dövmesi. Senin olduğunu sandığın her şeyi alacaklar.”</p><p>Adamın bu tekinsiz lafları yaz akşamında aniden çıkan serin hava gibi titretmişti içimi. “Ne diyorsun be? Kafan mı iyi? Neden buradayız? Burası neresi diyorum, kalkmış üst üste binmiş dalgalar diyorsun bana.” Beni duymamış gibi zırvalamalarına devam etti. “Tüm o kurmaca kahramanlarının gerçek olduğu; hikayelerinin henüz yazılmadığı zamanlara gitmeliyiz. Hepsini uyarmamız lazım, anladın mı? Bazılarını ölmemeleri için; bazılarını aşık olmamaları için; bazılarını da çevrelerindeki insanlardan kurtarmak için. Hepsinin bize ihtiyacı var. Sen de yardım edeceksin bana. Tek başıma yapamam. Anladın mı?”</p><p>Saçmalıkları sinirimi bozuyordu. Demir parmaklıklardan görebildiğim kadarıyla sağ tarafımda uzunca bir koridor vardı. Ama benim ve karşımdaki iri yarı sarışın adamınkinden başka demir parmaklı oda gözükmüyordu. Sadece kapalı bir sürü kapı. Şansımı denemek için avazım çıktığı kadar bağırmaya başladım. “Kimse yok mu? Çıkarın beni buradan? Heeeeyy? Yardım edin! Ne diye tutuyorsunuz beni burada? Çıkarın beni diyorum size.” Sinirimden demir parmaklıkları yumrukluyordum. Birden karşımdaki adamın sakince beni izlediğini gördüm. “Ne duruyorsun yardım çağırsana,” dedim. “Tatlı uykular güzel kız,” diyerek yatağına uzandı. Ansızın odaya duvarlardaki minik deliklerden gaz dolmaya başladı. Bir süre nefesimi tutmaya çalıştım ama nafile. Ondan sonra tek hatırladığım her şeyin dönmeye başladığı ve ayaklarımın yerden kesildiğiydi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7347794b15f3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cilt Bakım Ürünleri Nelerdir? Hangi Sırada Kullanılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/cilt-bak%C4%B1m-%C3%BCr%C3%BCnleri-nelerdir-hangi-s%C4%B1rada-kullan%C4%B1l%C4%B1r-f88a19b86b92?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f88a19b86b92</guid>
            <category><![CDATA[serum]]></category>
            <category><![CDATA[kadın]]></category>
            <category><![CDATA[cilt-bakımı]]></category>
            <category><![CDATA[hijyen]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Mar 2021 11:12:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-09T12:24:38.252Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Cilt Bakım Ürünleri Nelerdir? Hangi Sırada Kullanılırlar?</h3><p>Eminim cilt bakımı denildiğinde birçoğunuzun aklına estetik ve güzellik merkezlerinde yapılan bakımlar geliyordur. Kişisel bakım herkesin sabah ve akşam kendine ayırdığı 15 dakikalık özendir. Erkeklerin duş almak, dişlerini fırçalamak, ter önleyici deodorant sürmek ve tırnaklarının temizliği gibi günlük hijyenlerini aksatmamaları gerekir. Kadınlara gelince günlük hijyenlerine cilt bakım ürünlerini de eklemek gerekir. Önceki yazımda da bahsettiğim gibi cildimizin temizliğini aksatmamamız, nemlendirildiğinden ve kalitesini arttırıcı serumlar kullandığımızdan emin olmamız gerekir.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Amacım herhangi bir markaya bağlı kalmaksızın öncelikle ürünleri tanıtmak. Fiyatı yüksek bir krem ile uygun krem arasında etken maddeleri karşılaştırdığımızda sandığımız kadar fark olmayabilir.</p><p>1- Temizleme Ürünü: Gün içinde oluşan sebum (derinin ürettiği yağ) fazlalığını çıkartan; çevresel toksinler (egzoz gazı, klimadan yayılan tozlar), saç ürünlerinin (spreyler, yağlar, köpükler) ve ellerin yüze değmesiyle biriken her türlü kiri çıkartan ürünlerdir. Cildin türüne (kuru/nemli/karma/yağlı) uygun olarak jel/süt/sabun/köpük şeklinde bulunur.</p><p>2- Tonik / Essence: Genellikle cilt temizliğinden hemen sonra, serumlardan önce kullanılan su gibi akışkan yapıda olan (molekülleri ince olan) ürünlerdir. Çoğu kadın bu adımı atlamak ister ancak kullanılması gerektiği durumlar mevcuttur: Kuru cildin temizlik aşamasından sonra gerilmesini önleyen nemlendirici yapıdaki tonikler; içerisinde bulunan alkol nedeniyle pH’ı düşen cildi seruma hazırlayan dengeleyici tonikler; açılan gözenekleri sıkıştırmaya yarayan tonikler örnek olarak verilebilir. Essence denilen terim Türkiye’de son zamanlarda çok duyduğumuz Kore ürünlerinde tonik’lere verilen isim. Birbirinin yerine geçen ürünlerdir.</p><p>3- Serum: Bence cilt bakımında en olmazsa olmaz ürünleri serumlardır. Kıvam olarak toniklerden biraz daha yoğun olup içerlerindeki aktif maddenin konsantrasyon olarak fazla olmasından dolayı amaca yönelik çalışan ürünlerdir. Eğer tonik kullanılıyorsa hemen ardından; kullanılmıyorsa temiz cilde uygulanır. Cilt lekelerini baskılayanlar, gözenekleri sıkılaştıranlar, ince kırışıklıkları açanlar, nem verenler, sebum dengesi sağlayanlar, sivilce söndürenler, sivilce izlerini iyileştirmeye yönelik olanlar sadece aklıma gelenlerden bazıları. Ayrıca uygulandığı bölgeye göre de çeşitlenen serumlar mevcut: kaş-kirpik, göz çevresi — dudak üstü, boyun, yüz gibi. Serum seçilirken dikkat edilmesi gereken en önemli şey cildinizin neye ihtiyacı olduğunu bilmek ve cilt tipinize uygun serum seçmektir.</p><p>4- Krem: Yukarıda bahsedilen ürünlere nazaran daha kıvamlı olan, cilde en son uygulanmasından dolayı cildin nemini bir anlamda mühürleyen ürünlerdir. Gündüz — gece kremi olarak ayrıldığı gibi yüz, boyun, göz gibi de çeşitlenir. Serumdan sonra mutlaka nemlendirici ürün kullanmak hem cildin elastikiyeti hem de nem dengesi için gereklidir.</p><p>5- Güneş Kremleri: Cildi güneşin tahrip edici ve yakıcı etkilerinden korumayı amaçlayan ürünlerdir. Gündüz bakımından hemen sonra sürülür. Kimyasal ve fiziksel olarak 2 çeşittir. Güneş kremleri ile daha detaylı bir yazı hazırlayacağım. Önemli olan belirli aralıklar ile tazelenmesidir. Artık pudra, likit fondöten gibi formlarda da bulmak mümkündür ki makyajınızı bozmadan tazeleme işlemi yapabilesiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*qemIzIxrLAN6bOU6WHFbJw.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@mathildelangevin?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Mathilde Langevin</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/skincare?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Yukarıda saydığım ürünler günlük cilt bakım rutini oluşturulduğunda olmazsa olmazlardır. Ek olarak her gün kullanılmayan, haftalık rutinlerin bir parçası olan ürünlerden bahsedeceğim:</p><p>1- Peeling Ürünleri: Cilt hücreleri kendilerini 21 günde bir yenilerler. İşlevini tamamlayan hücreler cildin en üst tabakasında kalırlar. Bu katmana ölü deri denir. Cildi ölü derilerden temizleyerek mat görünümden kurtulmak ve doğal parlaklığını ortaya çıkartmak için peeling ürünleri kullanılır. İki çeşit peeling vardır: Fiziksel peeling ve kimyasal peeling. Fiziksel peeling ürünleri, tanecik içeren yapıdadır ve yüzümüz için pek de önerilmeyen ürünlerdir. Taneciklerin boyutlarına göre cilt yüzeyinde küçük yırtılmalara sebep olabileceği için özellikle kuru, hassas ve sivilceli ciltlere önerilmez. Ancak vücut peelingleri (el, kol, bacak, saç dipleri …vs) derinin pütürlü görünümünü yok etmesi ve nefes almasına yardım etmesi açısından önemlidir. Kimyasal peeling isim olarak bizi korkutsa da cilt yüzeyinde zarar vermeden ölü derileri temizlemesi anlamında çok uygundur. Bu noktada çok çok önemli bir bilgi vermem gerek. Kimyasal peelingleri kullanmayı bilmek cildinizde ciddi yanıklara sebep olmamak için önemli. Bu tarz peelingleri ne kadar süre boyunca yüzünüzde tuttuğunuz, sonrasında nötralize ettiğiniz ve ölü deriden arınan güneşe hassas cildi nasıl koruduğunuz çok çok çok önemli. Kimyasal etken maddesinin (laktik, glikolik, mandelik, salisidik vs) yoğunluk yüzdesinin fazlalığı deri üzerinde çok daha iyi çalışacağı anlamına gelmez. Lütfen youtube’da paylaşılan ürünlerin cildinize uygun olduğundan emin olmadan (kolunuzda test etmeden) yüzünüze sürmeyin. Peelinglerin haftada 1 uygulanması yeterlidir. Daha sonra detaylı bir kimyasal peeling yazısı hazırlayacağım.</p><p>2- Maskeler: İçeriğindeki aktif maddelerin cilde nüfuz etmesi için ince bir film tabakası veya pamuk/bambu/fiber kağıdından yapılan genellikle belirli bir süre uygulanıp ardından yıkanan ürünlerdir. Alınan maskelerin nasıl uygulanması ve hangi süre ciltte bekletilmesi gerekliliği kullanıcı talimatlarından bakılmalıdır. Önemli noktalardan biri kâğıt maskeler (sheet mask) açıldıktan sonra bakteri üretebileceği için saklanamazlar. Nem, c vitamini, antioksidan, ince kırışıklıklar için gibi çeşitli versiyonlarda maske bulunmaktadır. Haftada 1 veya 2 uygulanması yeterlidir. Her akşam uygulanabilecek nem maskeleri de mevcuttur.</p><p>3- Yağlar: Son yıllarda esansiyel yağların beslenmeden, cilt bakımına, tedaviden parfümlere kadar her alanda karşımıza çıktığını görmekteyiz. Yüz bakım yağları da bu furya ile hayatımıza giren ürünlerden. Açıkçası rutinlerde olmalı mı sorusunu ben kişiye bırakıyorum. Antioksidan içeren bazı yağları denedim (pycnogenol gibi) ancak komodojenik (gözenekleri tıkayan) nedenlerden dolayı kendime uygun olmadığına karar verdim.</p><p>Peki hangi sırada ürünleri kullanmak gerekir. En akıcı (sıvı) formda olan ürün ilk olacak şekilde:</p><p>Tonik serum1 serum2 krem güneş kremi</p><p>Serumda ise ciltte çalışacak olan serum ilk olarak; sonraki serum ise (ciltteki suyu turan, nem sağlayan vs) ikinci olarak kullanılır. Yani C vitaminli serum ilk, Hyarulanic asit serumu onun kurumasından sonra üstüne uygulanır.</p><p>(Hyarulanic asit serumu isminde asit kelimesi geçtiği için kimyasal peelingler ile karıştırılır ancak işlevi moleküllerinin kendi ağırlıklarının bin katı kadar su tutması olduğu için nem dengesinde, su dengesinde önemli olmasıdır.)</p><p>Biraz uzun bir yazı oldu ancak bu terimleri bilmek ve kullanılacak sıraya uymak önemlidir.</p><p>Bir sonraki yazımda detaylı olarak kimyasal peelinglerden bahsedeceğim. Hepinize pırıl pırıl ciltli günler dilerim 😊</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f88a19b86b92" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/cilt-bak%C4%B1m-%C3%BCr%C3%BCnleri-nelerdir-hangi-s%C4%B1rada-kullan%C4%B1l%C4%B1r-f88a19b86b92">Cilt Bakım Ürünleri Nelerdir? Hangi Sırada Kullanılır?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kitap Okuyamazsan Kitap Dinlersin!]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kitap-okuyamazsan-kitap-dinlersin-53cec0b9919b?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/53cec0b9919b</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[yürüyüş]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[aplikasyon]]></category>
            <category><![CDATA[storytel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Mar 2021 10:48:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-05T16:50:43.517Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Şu dünyada bağımlı olduğun bir şey var mı diye sorsalar tek cevabım “kitap” olacaktır. Her zaman elimin altında olabilecek yakınlıkta mutlaka birkaç kitap bulundururum. Aklınıza sadece koleksiyoner gibi yığmak gelmesin. Okurum da onları. 2021`de okuduğum/dinlediğim kitap sayısı 31. İki çocuğum olduğu, tam zamanlı çalıştığım bir işim ve karantina yüzünden de neredeyse tüm ev işlerinin bana kaldığını da düşünürseniz tutkumun boyutunu anlamış olursunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/591/1*5pyYiCPv6n-qhngxJawqDA.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@orangetiephotography?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Joshua Lawrence</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/listening-walking?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Aylardır kapalı kalmaktan dolayı “Carlos Maria Dominguez`in Kâğıt Ev” romanındaki gibi kitaplar arası kafamda garip bağlantılar kurmaya başlayınca yürümeye karar verdim. Hem de herkes gibi 10bin adım yapacaktım. Tek başıma yürürken sıkılmamak için de sesli kitap dinlemeye başladım. 1 saat boyunca yürüyecek ve daha önce okuyup da zevk aldığım klasikleri Youtube’dan dinleyecektim. Bir taşla iki kuş! Ancak seslendirme olarak kaliteli çok az şey bulabildim ve klasikleri konsantrasyonum dağılmadan dinleyebilmenin de çok mümkün olmadığını anladım.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>İşte, bu arayışların birinde arkadaşımın önerisiyle Storytel ile tanıştım. Evet hala bazı kitapların yürürken, koşarken, kulağınızın ucu ile dinlenebileceğini düşünmemekle beraber bu uygulamanın kitaplara erişimi kısıtlı olan kişilere fayda sağlıyor. Metropol labirentinde sıkışan hamster misali hiçbir şeye zaman ayırmamaktan şikâyet ediyorsanız ve size önerilen bazı kitapları da bir şekilde okumak istiyorsanız güzel bir çözüm sunuyor demek istedim.</p><p>Peki neler okudum. Her okuduğum kitap ile ilgili ayrı bir yazı yazacak olsam da fikir vermek açısından isimlerini paylaşacağım: Latife Tekin — Sevgili Arsız Olum, Elif Şafak — 10 dakika 38 saniye, Alper Canıgüz — Kan ve Gül, Asli Tohumcu — Durmadan Leyla, Leyla Erbil — Tuhaf bir Kadın, Barış Bıçakçı — Aramızdaki En Kısa Mesafe, Ayşe Kulin: Adi Aylin aklıma ilk gelenler.</p><p>Arama ve Keşfetme Özelliği ile kategoriler arasından yeni kitaplar seçmeniz ve okuma sırası gelene kadar kitaplığınızda tutmanız da mümkün. Klasikler, Polisiye, öykü, tarih, kişisel gelişim, podcastler, dil eğitimi gibi çok da çeşitlendirmişler. Gerçekten diksiyonları mükemmel olan sanatçılar tarafından itinayla okunmuş kitaplar. Tane tane okunan kelimelerin akışında zihninizde her detayı canlandırmaya yarayacak kadar zaman bırakabilir, ya da adımlarınızın hızına uydurmak için okuma hızını arttırabilirsiniz.</p><p>E ben üye oldum ama istediğim kitapları bulamadım? Evet böyle bir durum söz konusu olabilir. Tahmin edebileceğiniz gibi kitapların telif haklarının sesli kitap olarak yayımlanabilmesi için alınması, okuyacak uygun bir kişinin bulunması, sözleşmeler, okunma sürecinin tamamlanması, okunan parçaların düzenlenmesi ve bütünlüğü bozulmayacak şekilde düzenlenip, en iyi kalitedeki işi platforma yüklemek vs. biraz zaman alıcı olduğundan her kitap şu an uygulamada yok. Ancak yine de erişiminiz altında büyük bir kütüphane var.</p><p>Şahsen ben kendi adıma, yurtdışında yaşayan ve Türkçe kitaba her an ulaşamayan biri olarak bu uygulamanın benim gibilerinin hayatlarını kolaylaştırdığını düşünüyorum.</p><p>Bu yazım her ne kadar para ile satılan bir uygulamayı övmek durumuna dönüştüyse de ki benim bundan zerre kadar çıkarım yok, kitap ile etkileşme (okuma/dinleme) alışkanlığı kazandırmak ve sürekliliğini sağlamak anlamında önemli olduğunu düşünüyorum. Denemek isteyen için de sanırım bir süre ücretsiz uygulama hakkı tanıyor (2 hafta yanlış hatırlamıyorsam).</p><p>Umarım bu tarz uygulamalar çeşitlenir ve yaygınlaşır. Sizin Türkiye’de veya başka ülkelerde takip ettiğiniz, dinlediğiniz, beğendiğiniz sesli kitap uygulamaları varsa benimle paylaşırsanız sevinirim.</p><p>Bir sonraki yazımda size çok geç keşfettiğim ve yazarlığına hayran kaldığım Latife Tekin`in “Sevgili Arsız Ölüm” isimli kitabından bahsedeceğim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=53cec0b9919b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kitap-okuyamazsan-kitap-dinlersin-53cec0b9919b">Kitap Okuyamazsan Kitap Dinlersin!</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cilt Bakım Dünyasına Giriş ve Kıssadan Hisseler]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/cilt-bak%C4%B1m-d%C3%BCnyas%C4%B1na-giri%C5%9F-ve-k%C4%B1ssadan-hisseler-27f68442637a?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/27f68442637a</guid>
            <category><![CDATA[cilt-bakımı]]></category>
            <category><![CDATA[kendime-notlar]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[makyaj-temizleyici]]></category>
            <category><![CDATA[cilt-lekeleri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 19 Feb 2021 08:05:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-02-19T08:37:18.820Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Size sadece çok yakınlarımın bildiği bir sırrımı açıklayacağım. Ben cilt bakım ürünleri müptelasıyım. O da ne demek diyorsanız ya sizin hiç sorunsuz bir cildiniz var veya yaşınız çok genç. Ama eğer benzer bir müptelalık sizde de varsa, ne güzel bulduk birbirimizi.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Aslında benim cilt bakım ürünleri ile tanışmam çok uzun senelere dayanmıyor. Toplamda dört sene kadar. O konuda kendimi hep çok şanslı hissederdim. Hayatında hiç sivilcesi olmamış, hiç egzama veya benzer cilt hastalığı ile boğuşmamış bir insan karşınızdaki. Tabi çok yağlı kuruyemişler yediğimde, çikolatanın dozajını gereksiz derecede arttırdığımda çıkan o tek tük sivilceleri saymıyorum. Zaten onlarda cilt kuruluğuma en fazla 1 veya 2 gün dayanabiliyorlardı. O nedenle kış aylarının cildimde yarattığı kuruluk ve nemsizlik dışında hiçbir problemim yoktu. Taa ki ikinci hamileliğime kadar.</p><p>Ocak ayının ortalarıydı ve dışarıda 15 cm kar vardı. İşten gelmiştim ve soğuk hava cildimi çok germişti. Ben de daha önce verilen nemlendirici maske örneklerinden birini denemeye karar verdim. Alt tarafı bir nem maskesiydi ve organik olmakla övünen bir markaydı. İçerisinde antioksidan özelliği olduğu için bir kaktüs cinsinin meyvesi vardı. Sürmemden tam 5 dakika sonra yüzümde bir yanma hissettim ve hemen bol su ile yıkadım. Ancak suratım kıpkırmızı idi. Üzerine krem sürdüm, sıcaklığını almak için mutfak havlusuna sarılı buz koydum ama bana mısın demedi. Basit bir nemlendirici maske cildimde tahribata yok açtı ve iyileşme sürecinin hemen ardından elmacık kemiklerimin üzerinde leke bırakarak gitti. (Burada bir parantez açıp hormonların da cilt tepkimde çok büyük bir rol oynadığını söylemeliyim) O süreçte gittiğim dermatolog, hamilelik ve emzirme süresince hiçbir şey yapılamayacağını, bütün bunlar bittikten sonra terapiler için geri dönmemi söyledi.</p><p><strong>Kıssadan Hisse 1</strong>: Hiçbir ürünü kolunuzda test etmeden yüzünüze sürmeyin.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*v7hpG8RuwFB437YoQ5iCIQ.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@globencer?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">GLOBENCER</a> on <a href="https://unsplash.com/@globencer?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Yaklaşık 2 sene sonra ne yapabilirim diye aşındırdığım dermatologlar maalesef lekelerin neden ve nasıl oluştuklarını bilmediklerini ve deneme yanılma yöntemi ile en fazla rengini açabileceğimi söylediklerinde cilt bakım ürünlerinin dünyasına da (analitik zekanın getirdiği problem çözme sistematiğini uygulamak için) giriş yapmış oldum.</p><p>Bu 4 senelik öğrenme yolculuğumu birkaç yazı ile sizlerle paylaşmayı istiyorum. İlk gelen sorulardan biri cilt bakım rutinlerinin gerekli olup olmaması. Öncelikle ben bir dermatolog değilim ve sizinle sadece kendi yolculuğumda deneyimlediğim ve öğrendiğim şeyleri paylaşıyorum. Eğer akne, egzama, psoriasis vb. cilt rahatsızlığınız var ise internette çözüm aramak yerine mutlaka konunun uzmanı bir dermatoloğa görünmeniz gerekir. Benim bahsedeceğim ise basit işlemler ile cildinizi rahatlatmak, nem — yağ dengesini sağlamak, lekelerinizi lazer gibi işlemler gerekmeden rengini açmak ve temizliğinden korunduğundan emin olmak üzerine.</p><p>Öncelikle cilt temizliğinden bahsedelim çünkü birçok kişi makyaj yapmadığı için temizlik kısmını es geçebileceğini sanıyor. Neden temizlik önemli? Çünkü, gün içinde biz farkında olmasak bile yüzümüz kirleniyor. Bu yağ oluşumundan da olabilir, elimizi yüzümüze fazlaca ve istemsizce dokundurduğumuzdan da olabilir, dışarıdaki egzozlara maruz kaldığımızdan da veya temizliğini ve peelingini aksattığımızdan da daha pek çok nedenle olabilir. Her ne sebeple olursa olsun eve geldikten hemen sonra ilk işimiz yüzümüzü temizlediğimizden emin olmaktır. Cildinizin türüne göre (kuru, normal, karma veya yağlı) temizlik ürünleri çeşitlenir. Kuru ve normal cilt için temizlik sütleri veya köpükleri ile cildi kurutmayan daha nazik temizleyiciler kullanmak; karma ve yağlı ciltler için jel kıvamında ürünleri seçmek daha doğru olacaktır.</p><p><strong>Kıssadan Hisse 2</strong>: Mutlaka cilt tipini bilmeli ve ona uygun ürünler kullanmalısın.</p><p>Peki bu kadar basitse eğer eczanelerde, güzellik ürünleri satan dükkanlarda ve online sitelerde neden bu kadar çok farklı ürün mevcut? Cevabı çok basit: içeriklerinin farklı olması. Kuru ciltler için önerilen bir cilt temizleme ürünü kuruluk hissini azaltmak için içerisinde papatya özü, shea yağı, jojoba yağı gibi içerisinde cildin ihtiyacı olduğunu düşündükleri birçok nem ve yağ verici içerik bulunmaktadır. Böylece temizlik ürününü su ile duruladığınızda o gerginlik kendini yumuşacık, rahatlamış ve parlamış bir cilde bırakır. Benzer bir mantık ile de yağlı bir cildin kullanacağı jel ise cilt yüzeyinde biriken yağ fazlasını çıkartmak, geniş gözenekler arasını mümkün olduğunca temizlemeye yöneliktir. Bu nedenle bu işlevdeki temizlik jellerinin içinde düşük miktarlarda da olsa glikolik asit, salisidik asit gibi yüzeyde birikenleri temizlemeye odaklanmış içerikler bulunur.</p><p>Arkadaşlarımın en çok sorduğu sorulardan bir diğeri de eğer her gün düzenli makyaj yapan ve fondöten gibi kapatıcılar kullanan kişilerin nasıl bir temizlik rutini uygulaması gerektiğidir. Benim birçok forumda okuduğum ve dermatologlardan dinlediğim kadarı ile kişi öncelikle makyajı çıkartıcı bir ürün temizlemeli ve daha sonra yukarıda bahsettiğim ürününü kullanmalı. Makyaj çıkaran üründen kastım misel su diye adlandırılan Bioderma Sensibio tarzında bir ürün veya temizleme yağı/balm’ı gibi bir ürün ile makyajın çıktığından emin olmak (saç diplerini, kulak arkasını, boyunu da unutmadan) sonrasında temizleme sütü/kremi/jelini kullanarak tüm kalıntılardan kurtulmak. İki kere temizlik işlemi size çoook uzun süren bir külfet gibi gelmesin cildinizin ne kadar temiz göründüğünü ve rahatladığını hissettiğinizde her akşam yapmak isteyeceksiniz.</p><p><strong>Kıssadan Hisse 3</strong>: Mutlaka makyajınızı temizlemeden uyumayın.</p><p><strong>Kıssadan Hisse 4</strong>: Sadece yüzünüzü değil, saç diplerinizi, kulak arkanızı ve boynunuzu da temizlediğinizden emin olun.</p><p>Bu yazıda cilt bakım rutini oluşturmadaki en önemli aşamalardan biri olan temizlikten bahsetmek istedim. Sormak istedikleriniz varsa aşağıya yorum olarak bırakabilirsiniz. Bir sonraki yazımda temizledikten sonra ne yapabiliriz üzerinde konuşmaya çalışacağım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=27f68442637a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/cilt-bak%C4%B1m-d%C3%BCnyas%C4%B1na-giri%C5%9F-ve-k%C4%B1ssadan-hisseler-27f68442637a">Cilt Bakım Dünyasına Giriş ve Kıssadan Hisseler</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Clubhouse Üyeliği İster Misiniz?]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/clubhouse-%C3%BCyeli%C4%9Fi-i%CC%87ster-misiniz-17578c11361c?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/17578c11361c</guid>
            <category><![CDATA[yeni-medya]]></category>
            <category><![CDATA[sosyal-medya]]></category>
            <category><![CDATA[uygulama]]></category>
            <category><![CDATA[clubhouse]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 13 Feb 2021 17:41:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-02-13T19:18:18.821Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son günlerde herkesin dilinde olan bir uygulamadan bahsetmek istiyorum: Clubhouse. Ne olduğu ve nasıl kullanıldığını size anlatmadan önce uygulamadan nasıl haberdar olduğumun komik hikayesinden bahsedeceğim. Bir arkadaşım mesaj atıp “Sende kesin Clubhouse üyeliği vardır? Beni de alsana,” dedi. Ben neden bahsettiğini anlamadığım için “O da nedir?” dediysem de “Aaa yokmuş. Tamam bye,” diyerek başka arkadaşlarına sormaya gitti. Birkaç gün içinde, okuduğum bir yazıda, izlediğim bir video`da da ismi geçince çoğunluğu yurtdışında yaşayan arkadaşlarıma Clubhouse uygulamasını duyup duymadıklarını sordum. Yarım saat gibi kısa bir sürede bilgiler de yağmaya başladı. Hatta onlardan biri bana davetiye de gönderdi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V-RQV5lV0IVi9pApPtfo_A.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@williamk?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">William Krause</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/clubhouse?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Aklıma Gmail`in ilk zamanları geldi. Henüz Türkiye’de çok bilinmeyen Google Mail uygulamasını USA`de yaşayan bir arkadaşımın bana davetiye göndermesi ile öğrenmiştim. Başlangıçta bana çok karışık gelmişti, özellikle Conversation Thread denilen konuşmaları alt alta bir zincir gibi dizme fikri kafamı çok karıştırmıştı. Sonuncu maili sildiğimi sanıp bütün zinciri silmemin acı sonuçları ile çoğu zaman karşılaştım. Ayrıca 10 kişiye Gmail davetiyesi gönderme hakkınız da vardı. Bu uygulamada da benzer şekilde size referans olan bir kişinin davetiye göndermesi gerekiyor. Ayrıca herkesin ilk seferde 2 davetiye hakkı var. Onları tükettikten sonra uygulamada aktif olmanıza göre de davetiye hakkınız yenileniyor.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Asıl konumuza dönersek nedir Clubhouse uygulaması? Çok basit bir tabirle, bir odanın içinde toplanan kişilerin görsellik olmadan sadece sözlü şekilde karşılıklı fikir alışverişinde bulunduğu bir ortam. Dolaysı ile bu çerçeve baki kalmak üzere çeşitli formatlarda kullanabilirsiniz. İsterseniz karşılıklı konuşulan podcast gibi; isterseniz radyocuların konuk aldığı, müzik yayını yaptığı ve sorularınızı canlı iletebildiğiniz program gibi veya yakın arkadaşların ile konuşabildiğin özel bir loca gibi. Uygulama konuşanları yukarı bölümde, aşağı kısımda da dinleyenleri listeliyor.</p><p>Peki Clubhouse`u diğer sosyal medya araçlarından ayıran özellik nedir? Konuşabilmek ve (söz verilirse) anında dahil olabilmek. Düşünün en sevdiğiniz radyo programını dinliyorsunuz hem de beğendiğiniz şarkıcı da hatta. Siz de telefonla arayıp radyonun hattını düşürmeye uğraşmak yerine sadece el kaldırıp moderatörün izin vermesiyle sorularınızı yöneltebiliyorsunuz. Bu kadar anlık ve kolay bir aplikasyon.</p><p>Peki içerik olarak diğer uygulamalardan farkı nedir derseniz, Instagram veya Youtube’daki gibi oluşturulan içeriğin (önceden hazırlanan videolar/fotolar) belirli bir formatta sunulması veya Twitter’daki gibi yazılı iletişim yerine kendinizin birebir başkalarına anlatması gerekiyor. Dediğim gibi biraz podcast, radyo yayımcılığı ve hatta karşılıklı konuşulabilen Spotify gibi aslında. Ayrıca <em>like etme</em> özelliği de yok. Eğer konuşan bir kişinin söylediklerini beğendiğinizi göstermek istiyorsanız konuşmacı katındayken mikrofonunuzu birkaç kez açıp kapatarak alkış efekti yaratabiliyorsunuz.</p><p>Peki bu özelliklerinden bahsetmişken şu çok önemli noktayı da söylemeden geçmek olmaz. Uygulama sadece iOS kullanıcıları için geçerli. Android kullanıcıları için hummalı çalışmaları devam ediyor ve en kısa zamanda da tamamlanması bekleniyor. Hal böyle olunca da Android kullanıcıları gelmeden Iphone`cular köşe başlarını tutmak için kolları sıvamış durumdalar.</p><p>Ben yaklaşık 10 gündür Clubhouse`a üyeyim. Takip ettiğiniz arkadaşlarınız ve onların takip ettikleri kişilerin aktivitelerini görmeniz mümkün. Dolaysı ile benim ana ekrana düşen konuların çoğu da Clubhouse kullanımı ile genel konuşmalar, sosyal medyanın durumu, Startuplar’ın geleceği ve hayata dair genel konuşmalar.</p><p>Odalar haricinde bir de klüpler bulunuyor. Biraz Facebook Group özelliği gibi. Onlar da haftada en az üç kez sohbet açmak durumundalar. Klüp olmak için başvurduğunuzda bunun garantisini sizden istiyorlar.</p><p>Bir başka özelliği ise cep numaranız, mailiniz ve şahsi isminiz ile girdiğiniz için de saklanmak, gizlenmek olmadan kendinizsiniz. Bu bir anlamda trollerin önünü kesmiş durumda ancak mahrem bir şeyler paylaşmak isteyenleri de korkutuyor. Hatta bir odada şöyle bir konuşma duydum, gündüz markalar ve markalaşmak üzerine konuşan bir arkadaş, gece fantezileri üzerinde sohbet odaları kurmak veya katılmak istiyor ancak kendi ismi ve fotoğrafı ile pek mümkün olmadığı için (ve isminizi de sadece 1 defaya mahsus değiştirebildiğiniz için) o da çareyi fotoğrafını her akşam silmekte bulmuş. Tabii özel loca’ya çevirmek de mümkün, böylelikle dışarıdan kimseyi almadan sadece o odaya davet edilen kişiler katılıp özel muhabbetlerini devam ettirebilirler.</p><p>Genel hatlarıyla benim de 10 gün içerisinde Clubhouse`dan anladıklarımı sizinle paylaşmak istedim. Evet, ne dersiniz? Tüm bu bilgiler ışığında ClubHouse`a üye olmak ister miydiniz?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=17578c11361c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/clubhouse-%C3%BCyeli%C4%9Fi-i%CC%87ster-misiniz-17578c11361c">Clubhouse Üyeliği İster Misiniz?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Labirenttekiler]]></title>
            <link>https://sedahandoukas.medium.com/labirenttekiler-9b5ae1b490b6?source=rss-61a76a307f1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9b5ae1b490b6</guid>
            <category><![CDATA[karantina]]></category>
            <category><![CDATA[kurgu]]></category>
            <category><![CDATA[labirent]]></category>
            <category><![CDATA[hikaye]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[SEDA HAN DOUKAS]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Feb 2021 17:42:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-02-09T19:15:57.934Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*d5UfF7XuATGX49XLAI1nKQ.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@danasaki?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Dan Asaki</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/maze?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>“Sayın yolcularımız, iniş için alçalmaya başlıyoruz. Lütfen yerlerinize geçiniz, koltuğunuzun dik ve emniyet kemerlerinizin bağlı olduğundan emin olunuz.” Başını, yarıladığı kitaptan kaldırıp anonsa dikkat kesildi. <em>Sonunda geldik. Bu sekiz saatin hiç bitmeyeceğini sanmıştım</em>, diye geçirdi içinden. Türbülansa girip de tepelerindeki kemer takma ışıkları yanınca kitabını kapatıp önündeki koltuğun arkasındaki sehpayı tırnaklarını geçirircesine kavradı. Uçağın inerken ki ani salınımlarında yüksekten düşermişçesine içi bulanır, karnındaki kelebekler havalanırdı. “Az kaldı, yarım saate yerdeyiz. Valizi aldığım gibi dışarı çıkmak ve bir sigara içmek istiyorum,” dedi, sanki yanında uyuklayan adamla konuşuyordu. Bazılarının bu kadar vurdumduymaz olmalarına hayranlık duyardı.</p><p>“Bayanlar, baylar ve sevgili çocuklar. Ben kaptanınız Murat Çınar. İstanbul Havalimanındaki yoğun sis nedeniyle irtifamızı yükselterek kuleden izin gelinceye kadar İstanbul semalarında tur atmayı planlıyoruz. Lütfen koltuklarınızdan kalkmayınız ve manzaranın keyfini çıkarınız.”</p><p>Müge bu beklenmedik son anonsla panik dalgasının kanına yavaş yavaş karıştığını hissediyordu. Sekiz saatlik yolculuğu hiç sevmediği orta koltukta yapmıştı. Öyle kaptanın söylediği gibi manzaranın keyfini çıkartabilecek bir durum da yoktu. Çünkü cam kenarındakinin kafası resmen pencereye yapışmıştı. <em>İnmek istiyorum artık. Ne kadar havada tutacaklar bizi acaba? </em>Kucağında bağladığı kemeri unutarak ayağa kalmaya yeltendi. Anında koltuğuna yapıştı. Elleri titriyordu. <em>İnmeliyim</em>. <em>Dayanamayacağım daha fazla.</em> Kemerini açtı. Yanında uyuklayan adamı rahatsız edip etmediğine aldırmadan ittirerek koridora çıktı. Hosteslerden biri yerinize oturun demeye kalmadan kendini uçağın kapısına attı. Şifresi neydi acaba. <em>Kapıyı açmalıyım, hava almaya ihtiyacım var</em>. 1 2 3 4. Yolcular yerine otur diye bağrışıyorlar, hostesler kolundan tutmuş çekiştiriyorlardı.</p><p>“Müge kalk kızım. Saat onu geçti, baban da acıktı.” Müge nerede olduğunun ayrımında olmadan nefes nefese uyandı. Bir eli tulumba gibi inip kalkan göğsünde diğeri boncuk boncuk terleyen alnında sakinleşmeye çalıştı. Annesi onu okul için uyandırdığı zamanlardaki gibi yatağına oturmuş doğrulmasını bekliyordu. “Niye duvar dibine sıkıştın koca yatak dururken, ha?” dedi annesi. “Saat kaç? Bir elimi yüzümü yıkayıp kendime geleyim, gelirim kahvaltıya anne. Sen git hadi.”</p><p>Annesinin ardından gözleri tavanda uzanmaya devam etti. Her biri birbirinin aynı olan bir gün daha başlıyordu. Kalktı, terliklerini giydi ve banyoya gitti. Boydan boya beyaz kalebodurlarla kaplanmış duvarlar, çiçek desenli bir sıra ile alt ve üst olarak birbirinden ayrılmıştı. Kapıdan girer girmez tam karşıda küvet, sağında klozet, klozetin yanındaki köşede ise çamaşır makinesi vardı. Annesi üzerine kendi çeyizinden bir dantel yerleştirmiş, kokulu sabunlar ve yapma çiçekler olan mavi bir vazo ile de süslemişti. Küvetin solundaysa üstünde aynalı bir dolap yanında iki adet beyaz renk yüz havluları asılmış lavabo durmaktaydı. Klozette otururken rüyasının ne kadar gerçek hissettirdiğini düşündü. Ellerini ve yüzünü yıkadı, saçlarını taradı, topladı, mutfağa gitti. Mutfak büyükçe sayılırdı. Kapıdan girer girmez sağ tarafta buzdolabı ve hemen yanından başlayıp duvarı boydan boya geçen beyaz, içinde parlak üçgen yaldızlar bulunan granitten mutfak tezgâhı vardı. Kahvaltı hazırlanırken üstü bulaşıklar ile dolmuştu. Tezgâhın hemen karşı duvarında da tüm ihtişamıyla mutfak masası vardı. “Yine döktürmüşsün Esma Sultan, çok mu aç uyandın,” dedi Müge gülerek. Annesi manasız konuşma der gibi kaşını kaldırdı “Sanki hiç yapmıyoruz. Rıza hadi gel, oturuyoruz kahvaltıya.”</p><p>Rüyanın stresi karnını acıktırmış olacak ki masadaki her tabaktan kendi tabağına bir şeyler koydu: Hem siyah hem yeşil zeytin, hem tam yağlı beyaz peynir hem ezine, haşlanmış yumurta, domates, salatalık, biber, yumuşacık poğaça, iki dilim tepsi böreği, tereyağı, reçel; annesi de yanına mis gibi tomurcuk çay koydu. Müge’nin bir gözü tabağında diğeri sürekli mesaj sesi ile titreşen telefonundaydı. “Mübarek, kahvaltıda bile ötüp duruyor,” dedi babası hafif sitemkâr. “Kusura bakma baba. Herkes uzun zamandır evde olmaktan sıkıldı herhalde. Yine korona ile ilgili geyikler göndermeye başladılar. Sessize alırım şimdi,” dedi Müge boğuk bir sesle, bir taraftan diliyle zeytin çekirdeğini kavramaya çalışıyordu. “Böreği de ye da, sabah yaptım, sıcak daha.” “Yemez miyim! 5 dakika sonra Mervelerle konuşacağız. Bilgisayar açılana kadar masamda yerim. Hadi afiyet olsun.”</p><p>Müge tabağı elinde odasına gitti. Cumartesi`ydi. Hafta içi iş olunca zamanın nasıl geçtiğini anlamazdı ama hafta sonları kendini bir şekilde eğleyerek evde kalmalıydı. Görüştüğü görüşmediği birçok kişi Zoom da toplantı ayarlayıp çağırıyorlardı. Böylelikle biraz sohbet biraz muhabbet derken saatlerin nasıl geçtiğini fark etmiyordu. Pijama üstünü çıkarıp kazak giydi, saçlarını tarayıp at kuyruğu yaptı ve bilgisayarının başına oturdu. En son üç sene önce orta okul arkadaşlarıyla konuşmuştu. İkisi yurtdışında yaşıyordu. Sınırların kapalı olmasından dolayı da Türkiye’deki ailelerini görmeye gelememişlerdi. Online buluşma, önce herkesin karantina günlükleri paylaşımı ile başladı. Almanya`da yaşayan Ceren ikinci çocuğuna hamileydi. Zamanını iki yaşındaki kızı ile geçirdiğini, zaten çoktandır evden çıkma sebebinin kızını parka götürmek olduğunu, anneliğin güzel olduğu kadar zor olduğunu, sabah bulantılarının onu mahvettiğini, kızının sebze yemesi için onları nasıl köftelerin içine sakladığını anlatıp durdu. İngiltere’de yaşayan Özlem de dört yaşındaki oğlunu evde tutabilmek için okuduğu kitaplardan ve oynadıkları oyunlardan, eşinin de evden çalışmasına rağmen hiç yardımcı olmadığından, bakıcı kadının eve virüs getireceğinden korktuklarından (iki metro hattı değiştirerek geliyordu) ücretli izin verdiklerinden, o yüzden bütün ev işlerinin de kendisine kaldığından, iş maillerine bile akşam zor bakabildiğinden bahsetti. Merve de yeni keşfettiği kız çocuğu kahramanlarından oluşan bir seri kitaptan konu açınca birden sohbet karantina zamanında annelerin çocukları ile yaptıkları aktivitelere evrildi. Müge konudan çok uzak olduğu için sıkıldı, bostan korkuluğu gibi ekranda kalmak da hoşuna gitmedi. Nasılsa bir süre sonra çocuk muhabbeti biter diye sabretmeye çalıştı. Tavır yapmış veya surat asmış olmamak için de yüzüne <em>pek de umrumda değil bu konu ama ayıp olmasın</em> gülümsemesini yapıştırdı, kafasını müdürünün kendini övdüğü zamanlardaki gibi istemsiz yukarı aşağı sallamaya başladı. Ancak konuşma gittikçe uzamış sümkürmek nasıl öğretilir gibi teknik (!) bir konuya gelip de ekranda üç kadın kendilerine has yöntemleri anlatmaya başlayınca istemsizce suratını ekşitip dudakları aşağı bakan yay şekliyle mide bulantısını da belli etmişti. “İş yerinden bir telefon geldi, hemen geliyorum, siz devam edin,” diyerek görüntüsünü ve sesini kapatıp biraz önceki saçmalıkları zihninden çıkartıp böreklerini yemeye devam etti. Merve, kızların içinde hala görüştüğü tek arkadaşıydı. Müge`nin ekran başından kalktığını düşünmüş olacak ki “Arkadaşlar konuyu değiştirelim, Müge`nin de dahil olabileceği başka bir şey konuşalım,” dedi. İşte, bu hassasiyeti yüzünden belki de Merve`den hiç kopmamıştı. Müge, döndü Zoom görüşmesine ama çıkmak için can atıyordu. Bu insanlar ile uzun zamandır görüşmemiş olmak, bir şeyler paylaşmamış olmak, ortak noktalarının sadece aynı sınıfta geçirdikleri birkaç yıl olmasının onda bir şey ifade etmediğini fark etmişti. Nasıl çıkabilirdi ki sohbetten? Merve`nin o açıklamasından sonra tüm sorular Müge`ye dönmüştü. Sevgilisi var mıydı? Nerede çalışıyordu? Ne yapıyordu? Erkek tavlama metotları, yurtdışında neden yaşaması gerektiği, bekar olmanın güzelliği de ayrıydı gerçi, artık kendi evine mi çıksaydı, para biriktirmek de lazımdı gibi vaazlar uzadıkça kendini daralmış hissetti. Annesinin kapıyı açıp odaya girmesiyle yerinden sıçradı. Beklediği kurtarıcı ikinci kez yetişmişti. “Bir koşu markete gitsen, öğlene yemek yetişmeyecek yoksa,” dedi. Kızlardan izin isteyerek görüşmeden ayrıldı. Kurtarıcısının yanağına bir öpücük kondurdu ve <em>Getir</em> uygulamasına istediklerini girerek salonun yolunu tuttu.</p><p>Babası televizyonda büyük bir küpteki hamster`ı pür dikkat izliyordu. Gerçekten de bu videonun insanı içine çeken bir sihri vardı. Bu büyükçe küp, birbirinin içinden geçilebilen ve her birinde farklı engeller bulunan minik bölmelere ayrılmış devasa bir labirentti. Hamster, önce içinde sarı renkte dönme dolaba benzeyen koşu çarkının içinde bir süre koştu, sonra gözü rengârenk bir cisme takılınca inip onu koklamaya başladı. Cisim dokunmasıyla ileri doğru kaydı ve altında bir alt bölmeye açılan bir delik ortaya çıktı. Hamster minik merdivene benzer bir plastiğin üzerinden yavaşça inerek alt bölmeye geçti. Buranın zemini havuzların tabanını andıran mavi kâğıtla kaplı, burulmuş irili ufaklı ince kartonların diklemesine odanın farklı yerlerine yapıştırılmasıyla oluşturulmuştu. Hamster`ın bu engelleri takip edip -koklayarak- bir sonraki geçişi bulması bekleniyordu. Aralarından geçerken epey zorlanıyor hatta yer yer vücudunun sıkıştığını görülüyordu. Bir şekilde bu parkuru da bitirdikten sonra başka birine geçmeyi başardı. Yeni bölme de her şey griydi. Duvarları altıgen seklinde tasarlanmış ve üzerinde de başka hamster`ların fotoğrafları olan küçük çerçeveler asılıydı. Hamster gerçek olabileceklerini düşünerek onları tek tek kokladı, sonuncusunu koklarken onun geriye doğru açılmasıyla yan tarafa da geçmiş oldu. Burada neredeyse tüm bölmeyi kaplayacak büyüklükte bir uçak vardı. Hamster önce yaklaştı, çevresini dolanıp kokladı ve üzerine çıkmaya çalıştı. Uçak ağırlığın etkisiyle hafifçe yerden kalkınca tırnakları ile parlak yüzeye tutunmaya çalıştıysa da başaramadı ve zemine amele sümüğü gibi yapıştı. Uçak yükselmesini sürdürdükçe o da kırmızı ile boyanmış kapıya benzer açıklıktan yan tarafa geçmeye çalıştı ancak delik küçük olduğundan sıkıştı. Kafası ve ön iki ayakları geçmiş, daha tombul olan gövdesi ve arka ayakları geçememişti. Minik tiz çığlıklar atıyordu ve sürekli çabalıyordu. Müge de koltukta sanki orada sıkışan kendi gövdesiymiş gibi bacaklarını ittirdiğini ve kasıldığını hissetti. Son bir çırpınışla kendini çıkışta bulan minik hayvan peynire doğru hızlıca koştu. Müge, daha fazla dayanamayarak yerinden kalktı ve hole gitti.</p><p>Kapıda botlarını ayaklarına geçirmeye çalışırken “Biraz dışarı çıkıp hava alacağım,” diye salona doğru bağırdı. Annesi tepsideki nohutları ayıklarken bir an durdu, “Maskeni takmayı unutma. El âlemden de uzak dur. Bu yaştan sonra hastane köşelerinde sürünmeyelim,” dedi. Salondaki televizyon son dakika haberini veriyordu. Spiker Sağlık Bakanlığı’ndan gelen son karara göre şehirler arası seyahatlerin de yasaklandığını, sayıların İstanbul için çok artması durumunda bu kısıtlamanın ilçe bazına indirilebileceğini söylüyordu. Mor beresini taktı, lacivert maskesini kulaklarının arkasından geçirdi, bir an eli atkıya gittiyse de boyna dolanan cisimler onu boğduğundan vestiyerde bırakıp çıktı.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9b5ae1b490b6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>