<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sefa Özçelik on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sefa Özçelik on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sefaaozcelik?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*9bGGxuksSJ78RkB8rQ1rsQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Sefa Özçelik on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sefaaozcelik?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 22:41:03 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sefaaozcelik/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Heves / Yeniden de Sevebiliriz]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/heves-yeniden-de-sevebiliriz-d5b6e7e60770?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d5b6e7e60770</guid>
            <category><![CDATA[sergen-yalçın]]></category>
            <category><![CDATA[valerien-ismael]]></category>
            <category><![CDATA[beşiktaş]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <category><![CDATA[şenol-güneş]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 20 Oct 2022 14:35:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-20T14:35:31.988Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Heves / Yeniden de Sevebiliriz</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*c-5J2mEVQn8LcDX0mqt_-g.jpeg" /></figure><p>Erken vedalar yüzünden hep. Ne gidenin ne de kalanın mutlu olmadığı buruk ayrılıklar yüzünden bu memnuniyetsiz halimiz. Yarım kalmış hikayeler böyledir. Arkasında yarım kalmış sevdalılar bırakır. Çok hislenip şiir de yazabilirdim ama bu yazıyı neden yazdığımı hatırlayınca kendimi durdurup konuya geliyorum hemen.</p><p><strong>Konumuz bu kez Beşiktaş taraftarının eski aşklarını kafasından atamaması.</strong> Keza aynı şekilde onların da bizi hala sevdiğini biliyoruz. <strong>Bu yüzden değil Valerien Ismael, eski teknik direktörlerimizden Giuseppe Meazza mezarından kalkıp gelse yerleri dolmayacak. Kimin? Şenol Güneş’in. Ya da Sergen Yalçın’ın. O</strong> en beklenmedik zamanlarda gelip bizi sevince boğan, en beklenmedik zamanda bizi kahreden iki adam. Duruşları, zekaları, sevinçleri, gururları, özgüvenleri, karizmaları… Çok sevmiştik. Saha kenarında onları görmek her şeyi unuttururdu. Bir şekilde en doğru şeyi yapacaklarına inanırdık. Sevimsiz şekilde ayrıldık. Hani öyle kavga gürültü değil de kırgın küskün biraz. Adına ihanet diyen de oldu. İki taraf da bir daha o kadar iyisini bulamaz gibiydi. Şimdiyse başkasıyla beraberiz. Ama… Hani çok seversiniz de her yerde aynı yüzü görürsünüz ya. Hani onun sevdiği bir şeyi görünce ya da onun seveceği bir şeyi görünce aklınıza gelir birden. Heves edersiniz.</p><p><strong>Şu an Beşiktaş’lıların yaşadığı hezeyanın sebebi bu işte. Çok iyi bir kadro kuruldu, akıllıca hamleler yapıldı, güzel hayaller kurduran bir ekip bir araya toplandı.</strong> Haliyle bazılarımız bu kadroyla Güneş’in neler yapabileceğini hayal ediyor. Bazılarımız Sergen’in yarım kalan serüvenini tamamına erdirme rüyasında. Bazılarımız büyük kaptan Atom Karınca Rıza’ya haksızlık edildiği görüşünde. Lucescu savaşın ortasından kopsa da gelse diye bekleyenimiz de var. Bilic Premier Lig tecrübesiyle burada başaramaz mı diye düşünen de az değil. Her transfer dönemi Talisca’nın bizzat kendisi, Aboubakar gibi forvet, Sosa gibi orta saha, Marcelo gibi stoper, Fabri gibi kaleci aramamız da bu yüzden; Yarım kalanlara zaafımızdan. <strong>Halbuki böyle büyük takımlar zamanı gelince ayrılmayı da bilmeli.</strong> Real Madrid gibi günü geldiğinde Guti’yi de Raul’u da gönderebilmeli. Biz Atiba’ya, Necip’e kıyamıyoruz.</p><p><strong>Bu yüzden de Valerien ağzıyla kuş da tutsa sevdiremeyecek kendini.</strong> Ondan öncekilerin senede 30 maç oynattığı Necip Uysal’ı oynatıyor diye küfür edeceğiz. Hem de Necip artık mevkisini bulmuş, yaman bir stoper olmuşken. Hoca bizden korkup onu değil Wellinton’u oyuna alacak yanında bir yerli ile birlikte mecburen. Korkak! diyeceğiz. Her maça “bu maçı kaybedersen evine dön” diye çıkarıp, sonra savunmaya dikkat ediyor diye vizyonsuz bulacağız onu. “Büyük takım böyle oynamaz, savunma yapmaz” diyeceğiz. Kime diyeceğiz? Bayern Münih’in savunmacısına diyeceğiz bunu. Çünkü büyük takım nedir, nasıl oynar o bilemez biz biliriz. 197’lik santrfora orta yaptırmasını kınayacağız. “Sen git, biz 172’lik santrfora maç boyu orta yaptıran hocamızı özledik” diyeceğiz. Hazırlık maçlarına bakıp “hayır üçlü savunma oynayamazsın” diyeceğiz. Teknik direktörlük kariyeri boyunca bu sistemi çalışmış, sistem hakkında makaleler yazmış hoca bizi kırmamak için sistemini değiştirecek. Değiştirmesine rağmen onu inatçı bulacağız. Tek bir sistem üzerinde inat eden ezberci bir hoca diyeceğiz onu anlatırken. Sanki üçlü savunma ile yaşattığı 100. Yıl şampiyonluğundan beri Lucescu’yu aramıyormuşuz gibi. Oyuncu değişikliklerine karışacağız. Ne zaman oyuna kimi alacağını, kimi çıkaracağını elbette biz söyleyeceğiz. Takım çok koşuyor diye bile dalga geçeceğiz. 2008-09 şampiyonluğunun en önemli paydaşı İtalyan kondisyoner Marrone değilmiş gibi. Duran toplara çalışıyor diye küçük göreceğiz. Oynadığımız oyunun hemen hemen aynısını oynayan, üstelik aynı puanları alan rakiplerimizi göklere çıkarıp kendi hocamızı yerin dibine sokacağız. Üstelik en kritik oyuncuları eksik olmasına rağmen yapacağız bunu. Projesini anlatıp ikna ettiği dünya yıldızını ıslıklayacağız. İki gömlek altı olan futbolculara şarkılar yazmamışız gibi. Çünkü en çok biz biliriz. <strong>Biz Valerien’i sürekli kıyaslayacağız. Nihayetinde onu da harcayacağız. Olcay’ı, Oğuzhan’ı ve daha nicelerini harcadığımız gibi.</strong></p><p>Adım gibi biliyorum bu böyle olacak. Ama belki de bir paralel evrende; Valerien Ismael daha cesur, daha pervasız, daha sonunu düşünmeyen oyunlarla taraftarı tavlayıp kendini sevdirir. Gol pozisyonu vermemek için harcadığı enerjiyi daha çok pozisyona girmek için kullanır. Belki her şey yolunda gider ve severiz Ismael’i. Kulp takacak başkasını buluruz. Tepesinden ineriz o zaman. Ne bileyim penaltıları verilir, maçları adil yönetilir, futbolcuları güzide kulüplerimizin harika zeminlerinde sakatlanmamanın bir yolunu bulur belki. Belki o zaman Demokles’in Kılıcı gibi tepesinde durmayız hocanın. Fena olmaz sanki öyle olursa. Hı?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d5b6e7e60770" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[YAZ’I YAZIYORUM]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/yazi-yaziyorum-d656de901156?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d656de901156</guid>
            <category><![CDATA[valerien-ismael]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <category><![CDATA[besiktaş]]></category>
            <category><![CDATA[bjk]]></category>
            <category><![CDATA[süper-lig]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Sep 2022 11:12:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-17T11:12:23.278Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/478/1*9Jjx9CtA744dRzxM-M75vQ.jpeg" /></figure><blockquote>Merhaba, uzun süre sonra yeni bir futbol yazısıyla buradayım. Bundan sonra daha sık yazacağım. Bu yazıda yaz transferleri ile oluşan kadroyu ve sonrasında Beşiktaş’ın olası oyununu yorumlayacağım. Çayınızı kahvenizi alıp gelin çünkü uzun bir yazı olacak.</blockquote><h3>Transfer Sezonu ve Hazırlık Dönemi</h3><p>Beşiktaş teknik direktörü Valérien Ismaël’i <em>ismini eskitme pahasına</em> geçtiğimiz sezonun bitmesine son 8 maç kala göreve getirdi. Görevi devraldıktan sonra takımı tanımaya çalışan Ismaël ağırlıklı olarak birbirine çok yakın iki farklı formasyon üzerinde yoğunlaştı. Takımın net bir bitiricisinin olmayışı ve atletik anlamda vasat bir oyuncu grubu ile mücadele etmek zorunda kalınması, genç teknik direktörün oynattığı oyunun erkenden sorgulanmasına neden oldu. Daha yeni sezon başlamadan her şeyi bilen futbol medyamız tarafından hocanın sistemi konusunda inatçı, korkak hatta cahil olduğu yüksek sesle konuşulmaya başlamıştı. İtidalli davranan bir kesim ise kendi kadrosunu kurduktan sonra eleştirmek gerektiğini söylüyordu. Yaz transfer sezonunda 15’ten fazla oyuncu ile mukavelesini sonlandıracak olan Beşiktaş önemli bir yeniden yapılanma imkanı bulacaktı.</p><p>Transfer sezonuna klasik bir söylemle giren Beşiktaş; “kampa kadar transferler yetişecek” mottosuyla <strong>Muleka, Saiss, Weghorst, Cenk Tosun, Gedson Fernandes, Emrecan</strong> gibi takviyeleri zamanında yaptı ve hazırlık kampında bu oyuncuları görme şansı bulduk. Saiss’in milli takımda yaşadığı sakatlık kampın önemli bölümünde takımdan ayrı çalışmasına neden olsa da yeni transferlerin her biri için genel kanı nokta atışı transferler olduğu yönündeydi. <strong>Oyuncuların ismi teknik direktörle yan yana yazıldığında zaten yüksek baskı ve yüksek tempo ile tuzak oyunlar kuran, direkt hücum edebilen bir oyun bekliyorduk.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*2hl1QUNPcJDbG3U27hb5Yw.jpeg" /></figure><p>Bu aşamada geçen yıldan gelen, gençleri de işe dahil etme mecburiyeti ve hevesi kampta çok sayıda gencin denenmesi ile kendini gösterdi. <strong>Beşiktaş Emirhan, Rıdvan ve Serdar gibi 3 genç futbolcusunu 10 Milyon Euro toplam bedelle gönderip yerlerini doldurmaya çalışırken bundan kimse memnun olmadı.</strong> Sahada en az 3 yerli bulundurma zorunluluğu varken bu yüksek potansiyelli oyuncuların kaybı problemdi. Ve oyuncuların gidiş biçimi yönetimin zafiyeti olarak yorumlandı. <strong>Hazırlık maçlarında yeni sistem denenirken başlayan tepkiler bu üç genç oyuncunun gidişi ile farklı boyutlara çıktı.</strong> Buradaki temel sorunun iletişim olduğunu düşünüyorum. Çıkıp “Özkaynak üzerinden hayal kurun bundan sonra yolumuz budur” derseniz, sonrasında buna uygun davranmanız beklenir. Yoksa bu üç oyuncunun potansiyeline çok inanmama rağmen, alınan bonservislerin ülkemiz futbolu gerçeklerine dayanarak hiç azımsanmaması gerektiğine de inanıyorum.</p><p>Üstelik sezon sonu gönderilen veya kontratı biten oyuncuları denklemden çıkardığımızda önemli bir yapılanma fırsatı yakalandığını, ve bunun yeterince iyi değerlendirildiğini söylemek yanlış olmaz. Potansiyeli bonservisinden daha yüksek oyunculara yatırım yapılmasını pozitif buluyorum. Rakiplerine kıyasla daha düşük bütçelerle yarışmak zorunda olan Beşiktaş daima daha akıllı ve daha planlı hareket etmek zorunda. Şu an için Beşiktaş’ın en önemli kozu olan <strong>futbolu en iyi bilen camia</strong> olmanın gerekleri yerine getiriliyor gibi görünüyor. <strong>Üzerinde iyi çalışıldığı zaman uygulanması çok da zor olmayan bir reçete var aslında;</strong> Önder Özen’in de o günün şartlarında denediği ve bir ölçüde başarılı da olan bir reçete bu. <strong>Yenilikçi ve çalışkan bir teknik direktör, iyi planlanmış bir oyun, bunu oynamaya muktedir oyuncu grubu.</strong> Beşiktaş şu an bu üç şeye de önemli ölçüde sahip. Bundan sonrası camianın yaratacağı sinerji ile yazılacak. <strong>Ki o konuda şu ana kadar sınıfta kaldığımızı belirteyim.</strong> Valérien Ismaël’e karşı taraftarın genel tutumu çok insafsızca. Çoğunluk yönetime ve futbol direktörlüğü makamına da güvenmiyor. Sahadaki mücadeleyi herkes takdir etse de oyunu çoğu yetersiz buluyor. Bu bir suç değil. Hepimizin kafasında kendi doğrularımız var. Takım yükselen bir ivme ile pozitif yönde gidip taraftarı da arkasına almayı başardığında bu problemler çözülecek. E tabi bu da sahada yaptıkları ile mümkün olacak. Eğer taraftarı ikna edebilirlerse o zaman arkalarına müthiş bir itici güç almış olacaklar. İlk 5 maçın sonunda gördüğümüz gibi, skor almaya devam edersen kimse bir şey diyemez. Ama aynı zamanda 6. maçtan sonra gördüğümüz gibi, bir maçı kaybettiğinde sadece puan kaybetmiyorsun.</p><p>Şimdi her pozisyonu transferlerle birlikte inceleyelim, Beşiktaş ne vaat ediyor buna kafa yoralım.</p><h3>Kale</h3><p><strong>Ersin Destanoğlu</strong> istatistiklere göre kendi yaş grubunun en tecrübeli kalecisi. Bu yaşında kazandığı üç kupa ve çıktığı maç sayısı etkileyici. Ersin gelişimini devam ettirdiği takdirde çok iyi bir kaleci olacak. Kaleyi doğru zamanlamayla terk etme becerisi ve sezgileri ile ön plana çıkıyor. Birebirlerde başarılı.</p><p>Pas oyununda ise şimdiye dek kendini yeterince geliştiremedi. İki yılı aşkındır birinci kaleci olarak oynayan Ersin’in kaleye gelen ilk şutta gol yemek gibi kötü bir alışkanlığı var. Büyük takım kaleciliği zordur. Rakip takım sürekli üzerinize gelemez ve bu sebeple maçın önemli bölümünde sıcak kalamazsınız. Ersin’in kurtarış yüzdesindeki dalgalanmanın sebebinin biraz da bu olabileceğini düşünüyorum. Ayrıca uzun zamandır ideal bir savunma ile oynamamış olması da mazeret olarak sayılabilir. Sezona birinci kaleci olarak başlayan Ersin son iki maçta formayı Emre’ye kaptırdı. Bunda halen sözleşme uzatmamasının etkisi olup olmadığını bilmiyoruz ama <strong>kulağımızın üstüne yatmaya gerek yok. Ortada bir gerçek var; Ersin’in sözleşmesi sezon sonu bitiyor.</strong> Ve şüphesiz yönetim Ersin’e yeni sözleşme için baskı yapıyor. Takımdan ayrılan Rıdvan, Emirhan ve Serdar gibi o da takımdan ayrılmayı düşünüyor olabilir. Üçüncü kaleci Mert’ten daha az kazanmayı kendine yediremiyor olabilir. Bu yaşında bu kadar başarılıyken ve Avrupanın önemli kulüplerinden teklifler alıyorken gördüğü muamele yüzünden kafası karışmış da olabilir. Görünen o ki Ersin sözleşme uzatmadığı takdirde bunlar tartışılmaya devam edecek.</p><p><strong>Emre Bilgin’e</strong> gelecek olursak, geçen sezonun son maçlarında kalede iyi bir görüntü vermişti. Son iki maçta kalesinde gördüğü üç golde kısmen hatalı bulunsa da Emre’nin zamanla çok iyi bir kaleci olabileceğini görüyoruz. Ersin gibi çok genç yaşta kaleyi koruyan Emre’nin ona kıyasla daha farklı kabiliyetleri var. Daha çevik ve topla arası daha iyi olan bir kaleci Emre. Ersin kadar eksantrik değil ama defansın arkasına atılan toplara iyi reaksiyon veriyor. Beşiktaş gibi savunma oyuncularından önde oyun kurmak için yardım alan takımlarda kalecinin öne çıkıp topu kullanabilmesi elzemdir. <strong>Emre’de bu özellik var.</strong></p><p>Topu kullanma konusunda çok daha mahir olan isim ise <strong>Mert Günok.</strong> Mert tecrübeli bir kaleci, onu farklı kılan yetenekleri ise ülkemizde yetişen kalecilerde pek rastlamadığımız türden. Ama geçen sezon yaşadığı ağır sakatlık kadar sakatlık öncesi kötü performansı da büyük soru işareti olduğundan şu an için Mert üçüncü kaleci konumunda.</p><p>Kaleye yeni transfer yapılmadı. Babasının panteri <strong>Utku Yuvakuran </strong>ise gözden çıkarıldı. Özkaynak üretmeye devam ediyor ve alttan gelen kalecilerin Ersin ve Emre’den daha iyi olabileceği konuşuluyor. Kaleci rotasyonu yeterlidir diyebiliriz. Kaleciler ne kadar eleştirilseler de son yıllarla kıyasladığımızda Beşiktaş’ın ciddi bir kaleci sorunu yok. Kaleciler her zaman eleştirilir zaten. Ayrıca üç yerli oyuncudan birinin kaleci olması ön tarafta takımın elini rahatlatıyor.</p><h3>Sağ Bek :</h3><p><strong>Valentin Rosier geldiği günden beri ligin en iyi sağ bek performansını sergiliyor.</strong> Bitmeyen enerjisi, hırsı, onu topla ve topsuz başedilmesi zor bir oyuncu yapıyor. Kısa mesafeli patlayıcı koşuları onun imza özelliği. <strong>Önünde Ghezzal varken ligin en etkili sağ kenarını izliyoruz.</strong> Şimdiye dek yedeğinin olamaması hem takım için hem de onun için zorlayıcı bir etken olmuştu. Ayrıca karakteri ve oynadığı mevki nedeniyle kolay kart gören bir oyuncu. Neyse ki artık bir alternatifi var.</p><p><strong>Tayfur Bingöl, yılan hikayesine dönen transferi satın alma opsiyonlu kiralık şeklinde neticelendi</strong>. Alanyaspor’la sözleşme uzatırken dahi bahsettiği hayali olan Beşiktaş formasına transferin son gününde de olsa kavuştu Tayfur. <strong>Transferi erken bitseydi belki de Rıdvan’ın yerine ilk on bir için düşünülecekti.</strong> Çok yönlü bir oyuncu olmasının dışında asist kabiliyeti ve çalışkanlığı ile de ön plana çıkıyor. Beşiktaş’taki ilk maçında orta sahada hiç de sırıtmayan bir performans sergiledi. Bir diğer artısı ise yerli oyuncu olması. Rosier ve Masuaku’yu yedeklemekle mi kalacak yoksa kendine bir şekilde ilk on birde yer bulacak mı zamanla göreceğiz.</p><p>Sayısal anlamda sıkıntı yaşandığında sağ bek için ilk aday elbette Necip Uysal. Özkaynaktan destek istenirse Burak Selver Yıldız yetenekli bir sağ bek oyuncusu. Gençlik gelişim sorumlusu tarafından geçen sezon kiradan geri çağırılan Kerem Kalafat Valérien Ismaël’in gözüne girememiş olacak ki yeniden kiralık gönderildi. Bilal Ceylan da kiralandı, beklenen patlamayı henüz yapamamış gibi görünüyor.</p><h3><strong>Sol Bek :</strong></h3><p><strong>Arthur Masuaku ilginç bir oyuncu.</strong> Topla yapabildikleri çok özel. Dripling kabiliyeti yüksek, ortaları etkili. Üstelik Premier Lig’in her bek oyuncusuna bahşedilmiş fizik üstünlüğüne de sahip. <strong>Beşiktaş’ın Avrupai oyununda Masuaku ek iş yapıyor ve geçişlerde orta sahanın sol içi gibi konumlanıyor.</strong> Abdullah Avcı’nın kepazelikle sonuçlanan Caner Erkin’i false back oynatma denemesinin başarılı bir sunumunu görüyoruz Masuaku ile. Sağlıklı oldukça forma onda kalacak gibi görünüyor.</p><p><strong>Umut Meraş</strong> geçen sezonun son döneminde hocanın güvendiği ve memnun olduğu bir oyuncuyken hazırlık kampının son döneminden itibaren Rıdvan’ın ayrılmasına rağmen formayı alamadı. <strong>Öyle ki mevkisinde alternatifi yokken forvet oyuncusu Oğuzhan Akgün’ü bile orada değerlendiren Valérien Ismaël Umut’a istediği süreyi vermedi.</strong> Üçlü savunma oynarken zaten orta sahanın solunda çok ışık vermeyen <strong>Umut dörtlü savunmanın solunda da Tayfur Bingöl’ün başka işi yoksa formayı zor görecek gibi görünüyor.</strong> Bunda takımın oynamaya çalıştığı oyunun da etkisi var elbette. Yoksa Umut süpper ligimiz için asla yetersiz bir oyuncu değil. Hücum yönünden çılgın attığımız maçlarda Andreas Beck tarzı <em>temkinli bek</em> rolü için halen favori.</p><p>Sol Bek mevkisinde problem yaşanırsa Tayfur Bingöl şans bulacaktır. Özkaynaktan destek istendiği takdirde kendini oyun kurucu bek olarak tarif eden ve hazırlık kampında da yer bulan Serkan Emrecan Terzi ile U17’den U19’a bu sezon terfi eden Emirhan Kişecüklü de forma şansı bekleyecekler. Ayrıca hazırlık kampında bir maç solda değerlendirilen stoper orijinli Aytuğ Batur Kömeç’i ve aslında burada da oynar dedirten forvet Oğuzhan Akgün’ü de hocanın beğendiğini biliyoruz.</p><h3>Stoper :</h3><p><strong>Saiss transferi için kime teşekkür etsek?</strong> Başkana mı? Ceyhun Kazancı’ya mı? Teknik direktöre mi? 1.8 Milyon Euro’ya mı? Kadir kıymet bilmeyen Premier Lige mi? <strong>Beşiktaş uzun bir aradan sonra nihayet birinci stoperini buldu.</strong> Güncel formasyonumuz olan üç buçuklu savunmada sol stoper oynayan Saiss savunmaya liderlik etmekle kalmıyor, adeta istikamet veriyor. Topu kullanma becerisi hayli yüksek bir stoper olduğunu henüz gelmeden biliyorduk. Beşiktaş’ın böyle bir stoper seçerken planı üçlü savunmanın merkezini ona emanet etmek istemesiydi. <strong>Zaten orta saha orijinli bir oyuncu olması sebebiyle topla ilişkileri çok iyi</strong>, bu nedenle savunmadan çıkarken sürekli sorumluluk alıyor ve yanında oynayan oyuncunun (ki şimdiye kadar bu oyuncu hep Necip oldu) topu kullanmasına çok gerek kalmıyor. Havadan iyi olması, geometriyi sağlayabilmek adına solak olması, hızının da fena olmaması diğer artıları.</p><p>Tandem savunmada Saiss’ın yeni partneri <strong>Tayyip Talha Sanuç</strong> olacak gibi görünüyor. Tayyip büyük takımların çoğu zaman kapanan rakiplerine karşı duran toplarda ihtiyaç duyduğu golcü stoper tiplemesi. Topla ilişkisi hiç fena değil. Yeterince sert bir stoper. Kısa süre bulduğu ilk maçında geride olmamıza rağmen olumlu bir görüntü verdi. Entrika dolu bir transfer sürecinin ardından Fenerbahçe’nin elinden kurtarıldı. Çünkü yüzlerce futbolcusu varken ve bir kısmına lisans bile çıkaramazken transferin son günü rakip takımın anlaştığı bir futbolcuya teklif yapmayı en sevimli tabirle çakallık olarak görüyorum. Bu nedenle kurtarıldı diyorum.</p><p>İyi ki de öyle oldu çünkü <strong>Necip ne kadar yürekten oynasa da, mevkiyi çoğu zaman iyi kotarsa da taraftarın gözünde hep yetersiz görülüyor.</strong> Rakip takımlarda oynasa imrenerek izleyeceğimiz Necip ne yapsa bize yaranamıyor. <strong>Ve gün geliyor bir pas hatasıyla, bir penaltıyla benim gibi ona çok güvenen herkesi yasa boğuyor.</strong> Bu yüzden, kaptan sanırım 30 yaşına kadar layıkıyla yerine getirdiği stepne rolünde devam edecek. Halbuki top kapma konusunda o kadar usta ki topla biraz telaşsız oynamayı öğrense Avrupanın büyük liglerinde şans bulması işten bile değildi. Guti ile bile oynayıp bu işi kapamadıysan kusura bakmayacaksın artık.</p><p><strong>Gelelim Montero’ya.</strong> Artık Saiss ve Emrecan geldiği için Beşiktaş’ın üç solak stoperinden biri olan Montero, takımda hiç solak stoper yokken dahi formayı Welinton Vida ikilisinden alamamıştı. Genç yaşına rağmen olgun oyunu ve damarlarındaki kandan mütevellit temiz ayak içi sayesinde bonservisine ortak olduğumuz <strong>Montero geçen yılın verilerine göre U23 oyuncular arasında ligin en iyi stoperiydi.</strong> Üçlü formasyonda sol stoper rolü için takımdaki birinci isim olsa da bu sezonun büyük kısmında Saiss’in yedeği olacak. Diğer rakibi ise Emrecan Uzunhan ve onun Türk pasaportu.</p><p><strong>Emrecan Uzunhan</strong> Beşiktaş’ın İstanbulspor’dan 2 Milyon Euro’ya aldığı solak genç stoper. Bana Çağlar Söyüncü’yü anımsatıyor. Hamleli, fizikli, topla çıkmayı seven bir yapısı var. Bunda daha önce oynadığı takımın da defanstan topla çıkan bir takım olmasının katkısı olduğu gerçeği yadsınamaz. Uzun vadede formayı aldığında A Milli takım elindeki kaliteli ve Avrupai stoperlere bir yenisini eklemiş olacak. Fiziksel yapısı gereği hiçbir zaman çok çabuk bir stoper olamayacak olsa da artıları eksilerinden fazla gibi görünüyor.</p><p><strong>Welinton Souza, Sergen Yalçın’ın önemli bir imtihanıydı.</strong> Gelişinde Özkaynak düzeninin yetiştirdiği Fatih’in takasla gönderilmesi soru işareti olmuştu. Oynanan oyun tam onun yıldızlaşacağı şekilde olunca şampiyonlukta da tüm defolarına rağmen önemli pay sahibi oldu. <strong>Top orta saha çizgisi civarındayken yaptığı baskı ve top çalmalarla ligin en elit stoper performanslarından birini gösteriyor, top bizim ceza sahası civarındaykense İbrahim Toraman’a rahmet okutuyor.</strong> Ronaldinho ile top oynamışlığı var Welinton’un. Tecrübe desen o biçim. Ama gel gör ki sahada Josef’in yapması gerekenleri çok iyi yapıp kendi yapması gerekenleri bir o kadar beceremiyor. Kariyer yönetimini tuhaf buluyorum. İsteseydi iyi bir defansif orta saha olabilirdi. Necip’in tam tersi yani.</p><p>Stoperlerimiz bunlar. Sakatlık veya ceza durumlarında daha önce sıklıkla o mevkide şans bulan Berkay Vardar stoper oynayacaktır. Berkay zaten orta saha olarak çıktığı maçlarda üçüncü stoper gibi merkeze geliyor. Oynadıkça diğer varyetelerini de göstereceğine inanıyorum. Kumaşı iyi. Ayrıca U19’dan kampta bulduğu sürede ışık veren Aytuğ Batur Kömeç ve yine yaman stoper olacak diye umduğum Turgut şans bulabilir. Belki ütopik olacak ama stoperlerden birinin Atiba, Umut, Rosier, Gedson ya da Josef olduğu maçlar da izleyebiliriz.</p><h3>Orta Saha :</h3><p><strong>Josef Souza</strong> hazırlık kampı esnasında ameliyat oldu ve takımdan aylarca uzak kalması bekleniyordu. Ama emsalsiz aidiyet duygusuyla çok çalıştı ve sahalara erken döndü. Ankara’da oynanan maçta sonradan oyuna girdi ve diri bir görüntü sergiledi. <strong>Maç bittiğinde hatırladık ki takımda onun liderliğine çok ihtiyacımız var.</strong> Öyle ki önce saha içinde çıkan tatsızlıkta Rosier’i oradan çekip alarak belki de atılmaktan kurtardı, ardından maç sonu takım arkadaşlarına saldıran müptezel saldırganı savuşturdu. Verilen ceza elbette vicdansızlıktır, ülkemiz futbolunun ayıbıdır. Bambaşka bir yazı konusudur çünkü bu yazıda küfür etmek istemiyorum. Futbola dönecek olursak <strong>Josef ligin en önemli orta saha oyuncularının başında geliyor.</strong> Sert, uzun boylu, caydırıcı bir orta saha oyuncusu. Şampiyonluk sezonunda çok önemli katkı sunduktan sonra geçtiğimiz sezon bir süre tek 6 rolünü oynadı Önder Karaveli ile 8 numara çıktığı maçlarda da başarılı oldu. Bunun sebebi topu Pjanic’in dağıtması gerekliliğiydi. Bu sezon Beşiktaş zaten Saiss ve Masuaku ile topu doğru dağıtabiliyor. Bu yüzden elde Salih ve Gedson da varken Josef’in top dağıtma konusunda fazla sorumluluk alması gerekmeyecek gibi görünüyor. Özellikle sık sık uzun top deneyen Beşiktaş’ın ribaundları toplarken Josef’e çok ihtiyacı olacak.</p><p><strong>Salih Uçan, küllerinden doğdu diyebilir miyiz? Bence deriz.</strong> Yıllardır beklenen patlamayı yapamayan Salih nihayet sazı eline aldı. Sahada basmadık yer bırakmıyor, pas alıyor, top dağıtıyor, top çalıyor, duran top kullanıyor. <strong>Aslında orta sahada böylesine kreatif bir oyuncu kullanmanın bedeli; onun koşmadığı kadar koşacak, o sanatını icra ederken onun savunma açığını kapatacak bir orta saha kullanmak mecburiyetidir.</strong> Ama Salih kaybettiği topları da kendi alıyor. Tempolu ve presli oynayan Beşiktaş’ı savunmada da yalnız bırakmıyor. Yerli sayısı yüzünden matematikle haşır neşir olduğumuz ortamda yüksek formu ile herkesi rahatlatıyor. Üstelik en güzeli de oynadığı oyunun daha iyisinin cebinde olduğunu biliyoruz. Beşiktaş’ın 6–8 ve 10 oynayabilen çok iyi bir yerli oyuncusu var. Üstelik stajını Totti’nin yanında yapmış.</p><p><strong>Gedson Fernandes.</strong> Oyuncuyu zaten biliyorduk ama ben gelip de formayı giyene kadar Gedson’un bu kadar iyi bir futbolcu olduğunu anlamamıştım. Genç yaşında ona yapılan büyük yatırımları şimdi daha iyi anlıyorum. Yüksek tempolu oyunumuzun iki tarafında da çok katkı sağlayan özel bir oyuncu. O olmadan bu oyunu oynayamayız. Henüz işin skor kısmında beklentiyi tam karşılayamamış olsa da orta sahadaki her iyi şeyin yakınında o var. Dinamizmiyle fark yaratıyor. Şimdiye dek sahada yaptıkları yeterince dikkat çekmemiş olsa da yokluğunda değeri anlaşılacak oyunculardan. Henüz 23 yaşında. İyi ki var.</p><p><strong>Atiba Hutchinson,</strong> Beşiktaş’taki 10. sezonunu yaşarken ilk defa ciddi bir sakatlık problemi yaşadı. Kendine çok iyi baktığını ve mecbur kalmadıkça hiç ilaç kullanmadığını bildiğimiz Atiba henüz takımla çalışmalara başlayamadı. Sezon bittiğinde 40 yaşında olacak. Takıma dönüp milli takımıyla <strong>Dünya Kupası</strong> oynayacak ve hep Beşiktaş tarihinin efsanelerinden biri olarak anılacak. Onun takım içindeki varlığı her zaman kıymetli olmuştur. Oynadığımız oyun düzeninde şans bulduğu takdirde pekala verimli olabilir. <strong>Alanı kullanma konusunda Müller ile aynı özel yeteneklere sahip, doğal bir atlet ve son bir şarkı söylemek istiyor.</strong> “<em>Atiba varsa Atiba oynar”</em> şiarından dönenler görüyorum, formayı alırsa şaşırmayınız.</p><p><strong>Kerem Atakan Kesgin bundan birkaç yıl öncesine kadar Türk futbolunun umudu olarak görülen yetenekli ve hala genç bir orta saha oyuncusu.</strong> Yaşadığı ağır sakatlık sonrası sahaya dönmesi zaman alsa da nihayet döndü ve sahada topla cüret ettiği şeyler inanılmaz. Atletik anlamda kocaman adamlarla dolu Beşiktaş orta sahasında belki de en narin görünen oyuncu. Hocanın Kartal Kayra ile de denediği sahte 8, koşucu sağ-sol iç rolleri için iyi bir alternatif olacağını düşünüyorum. Özellikle şut yeteneği onu kıymetli bir oyuncu yapıyor.</p><p><strong>Berkay Vardar :</strong> Geçtiğimiz sezon Şampiyonlar Liginde defansta yer bulmuş ve Ajax karşısında soğukkanlı ve hatasız oyunuyla dikkat çekmişti. Hazırlık kampında sıkça merkez stoper olarak denense de ligin başlaması ve güncellenen formasyonla kendini gerçek mevkisi olan 6 numarada buldu. <strong>Josef’in sakatlığı ile bulduğu şansı iyi kullandı ve transfer yapılması elzem bir mevkide boşluğu dolduruyor.</strong> Defansın önünde top kullanıyor, uzun boyuyla ve dinamizmiyle rakip merkez hücumcuları yıldırıyor. Şansını iyi kullanıp armayı iyi temsil etmeye devam ediyor.</p><p><strong>Dele Alli : Beşiktaş Avrupa’ya bile gidemediği bir sezonda böyle şöhretli bir oyuncuya sahip olduğu için çok şanslı.</strong> Taraftar kıyas yaptığında en iyilerin kendi takımında olduğunu görmek ister. Çocuklar formasını alabilecekleri yıldız oyuncuları izlemek ister. Psikolojiyi yönetmek sizi rakiplerinizin önüne geçirir. <strong>Dele hem geçmişinde inanılmaz şeyler başarmış, hem de şu an sadece 26 yaşında. Üstelik tam ihtiyaç duyulan mevkide, ihtiyaç duyulan oyuncu tiplemesi.</strong> Keyfi yerindeyken iyi oynayan futbolcuların cenneti olan Beşiktaş’ta kendini yeniden ispatlamak istiyor. Ceza sahası ve çevresinde skor tehdidi oluşturan, Premier Lige bile fazla gelen fiziğiyle gol bölgesinde etkili olan, hem golcü hem hazırlayıcı bir oyuncu. Bazen 8 bazen 10 bazen de sol ön gibi oynayacak. Gerektiği zaman forveti de çiftleyebilecek. Bir yıl aradan sonra ilk golünü attı bile. Yaşadığı pek de ciddi olmayan sakatlığın ardından takıma dönecektir. Böyle oyunculara sisteminizde yer bulamıyorsanız sisteminizden taviz verir yer açarsınız. Dele iyi hissettikçe bir şekilde kadroda olacaktır. <strong>Onun kadroda olmasına da sanırım en çok Ghezzal sevinecektir.</strong></p><p>Orta sahada nicelik ve nitelik bakımından yeterli bir oyuncu grubu var. Kartal Kayra kalsaydı şans bulabilirdi ama düzenli oynamayı tercih ettiği için kiralık gitti. Josef ve Berkay’ın yokluğunda çok zor bir maç oynanacaksa orta sahayı tutmak için Necip Uysal tercih edilebilir. Onun haricinde Necip artık sağ stoper rolünde rahat bırakılmalı, orta sahadaki alengirli işler için bunaltılmamalı diye düşünüyorum. Özkaynaktan destek istendiği zaman Necati Bilgiç, Berkay Kençtemur ve potansiyeline çok inandığım Demir Ege Tıknaz A takımda şans bulabilir.</p><h3>Kanat Forvet</h3><p><strong>Ghezzal iki senedir bu ligin en iyi oyuncusu.</strong> Topu soluna aldığı an asist veya gol tehdidi oluşturuyor. Arkasında Rosier ile birlikte çok uyumlu bir ikili oldular. <strong>Valérien Ismaël geçtiğimiz sezonun son maçlarında ve bu sezon başı onu on numarada denediyse de şimdilik bundan vazgeçmiş görünüyor.</strong> Yine de kenarda oynaması onun oyun kurucu kimliğine ket vurmuyor. Her halükarda ilk 11’e yazılacak ilk isim. İyileşme süreci beklenene göre çok uzun sürdü, bir an önce takıma dönmesini bekliyoruz.</p><p><strong>Nathan Redmond : Biraz Ghezzal biraz N’Koudou.</strong> Solda oynarken gol sayısı, sağda oynarken asist sayısı yükselen bir oyuncu. İki tarafta da çok maç oynamış. Bu yüzden yerini yadırgamıyor. Topla çok çabuk. Top ayağına yakışıyor. Kumaşı iyi. İyi bir insana da benziyor. Maşallah. Redmond bir fırsat transferi oldu. <strong>Normal şartlarda böyle istikrarlı bir İngilizi oradan koparamazsınız.</strong> Dele Alli gibi son bir iki yılında formunu ve formasını kaybetmiş bir oyuncu değil Redmond. Southampton’a ilk gittiğinde forvet arkası ya da ikinci forvet rolünde de oynadı. Uzun süredir Premier Lig’de oynayan ve ilk defa İngiltere dışına çıkan bir oyuncu. Buradaki atmosferi sevmiş gibi görünüyor. <strong>Sahaya çıkıp işini yapacak yetenekli bir İngiliz’i ben N’Koudou yerine A planı yaparım.</strong> Bakalım Valérien Ismaël ne yapacak.</p><p><strong>N’Koudou kısa süre önce takımdan ayrılmak üzereyken sözleşme fesih masasından kalkıp gol ve asistlerle takıma döndü.</strong> Sezona öyle etkileyici bir giriş yaptı ki onunla ilgili ezberlediğimiz şeyleri bize unutturdu. Birkaç ay önce Kamerun milli takımında oynama kararı alan N’Koudou son maça kadar sahada daha olgun, daha çalışkan ve daha faydalı bir oyuncuya dönüştü. Yeteneklerinin üst tavanı olmayan bir oyuncu N’Koudou. Yapabileceklerini öngörebilmek çok zor. <strong>Günündeyken çok iyi. Ama gününde değilse yine yapabildiklerini öngöremiyoruz, öyle ki vasat bile diyemeyiz.</strong> Hiçbir takım bu kadar performans dalgalanmasını hoş göremez. Bu yüzden eğer formunu ve mentalitesini olumlu tarafta tutamıyorsa <strong>onu maça başlarken değil bitirirken kullanmak daha makul olabilir.</strong> Risk alıp geride alan veren rakiplere karşı süratiyle etkili olabilir. Takım öndeyken takımı diri tutmak adına sahaya atılabilir.</p><p><strong>Oğuzhan Akgün :</strong> Henüz 21 yaşında. Kenar forvet alternatifi olarak kadroda bulunuyor. Yakın zamana kadar santrfor oynayan ve o bölgede Milli Takımların tüm yaş kategorilerinde şans bulan bir oyuncu Oğuzhan. 2019 yılından beri farklı kulüplere kiralık gönderildi. Forvetin sağında, solunda ve merkezinde oynayabiliyor. <strong>Bu sene hazırlık kampındaki güçlü ve istekli görüntüsü sonrası A takımda kendine yer buldu.</strong> Kampta sol bek bile oynadı. Sol ayaklı bir hücumcu olan Oğuzhan’ın repertuarında patlayıcı driplingler, sert şutlar, pas bağlantıları ve 1.74 boyuna rağmen sırtı dönük forvet oynayabilme kabiliyeti var. Lakabı King Kong, kuvvetli ve yere sağlam basan bir futbolcu. Gelişimini devam ettirdiği takdirde takıma uzun yıllar hizmet edebilecek potansiyeli var.</p><p>Kulübede problem olduğu takdirde Özkaynak elbette takımı besleyecektir. Fakat Beşiktaş’ın bu sene iki kenardan birinde santrfor birinde kanat oyuncusu kullanma gayreti var. <strong>Özellikle Muleka’yı bir kenarda kullanarak bu planda başarılı olunduğunu da görüyoruz.</strong> Kenarda Cenk Tosun’un kullanıldığı senaryoya zaten yabancı değiliz. Yani Tayfur ile birlikte beş kanat oyuncusundan biri ya da ikisi ilk on birde değerlendirilebilecek. Peki olağanüstü bir sayısal eksilme halinde A takımı kimlerle takviye edebileceğiz? 18 yaşındaki parlak yetenek Makedon transferimiz Besar Gudjufi, Özkaynaktan yetişen “Kırgız Kagawa” Avtandil Duishoev ve tıpkı Oğuzhan Akgün gibi forvetten kanada evrilen Cemal Azad Demir ile takımı tamamlayabiliriz. Emirhan Delibaş ve Hasic’in kiralık gönderilmesi ise Redmond gibi biri gelmeseydi belki eleştirilebilirdi. Tyler Boyd ise yabancı sayısından dolayı takımın dışında kaldı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/695/1*qmS4gtbxeijlMJNWmurswg.jpeg" /></figure><h3>Forvet</h3><p><strong>Wout Weghorst bize birini hatırlatıyor.</strong> Bunun sebebi ise yalnızca uzun boyu, kiralık kontratı ya da Wolfsburg’da oynamış olması falan değil. Adam gerçek bir winner. Bitirici. Kamyonla gol atacağını hissediyorsunuz. <strong>Aslında oyun tarzı Mario Gomez’den farklı. </strong>Geçen sezon tüm Premier Lig oyuncuları içinde pres aksiyonlarında birinci sıradaydı. 197 cm boyuyla bunları yapabilen bir forvet oyuncusu, tarif edilirken presle ve tempoyla tarif edilen Beşiktaş ile bir araya gelince bir puzzle ve onun eksik parçası çağrışımı yapıyor. <strong>Parçaları birleştirince hedeflenen oyunun çok iyi tarif edildiği ve buna göre santrfor seçildiği aşikâr.</strong> Sadece boyu ve cv’sine bakarak bile doğru tercih deyip geçebileceğimiz Weghorst’un sahada hücum organizasyonlarına katkısı, ciddiyeti, iş disiplini, duran toplardaki savunma katkısı, her maç en az 11 Km koşuyor olması gibi faydalarını görünce geleceğe umutla bakıyoruz.</p><p><strong>Jackson Muleka</strong> : <strong>Ligimize geldiği günden beri en çok gol atan oyuncu konumunda.</strong> Henüz 22 yaşında. Halen futboluna katabileceği çok şey var. Beşiktaş Muleka’yı Weghorst’un etrafında uydu gibi kullanıyor. Muleka bu işi şimdilik ileri üçlünün kenarlarından biri olarak yapıyor. Bu role Larin’den aşinayız. Oyunu bir kanada devirip diğer taraftan ceza sahasına 2. forveti sokuyoruz. İşe yarıyor gibi görünüyor. İlk 6 maçta attığı 4 gol ilerisi için ışık tutuyor olsa da olası farklı taktiklerde nasıl roller alacağını da düşünmeden edemiyorum. Oyuncu esasen kanat oyuncusu değil, net bitirişleri olan, kafa vuruşları da boyuna göre hayli iyi olan bir 9 numara. Redmond ve Dele’nin kadroya entegre edilmesi sürecinde Muleka dakika kaybedebilir. Buna engel olmasının yolu da gol atmaya devam etmesi gibi görünüyor. <strong>Belki 4–4–2 gibi dizilen bir yapıda Weghorst ile birlikte iyi bir ikili olacaklardır.</strong> İzleyip göreceğiz. Fakat güzel olan şu ki; <strong>Bobo’dan beri ilk kez böylesine yüksek potansiyeli olan bir forvet oyuncusu bulduk. </strong>Henüz 22 yaşında demiş miydim? Sanırım demiştim.</p><p><strong>Cenk Tosun’un bu hayattaki sınavı çok iyi forvetlerle rekabet etmek olmalı.</strong> Belki de bu sayede bu kadar iyi bir forvet olabildi. Cenk her zaman oyunuyla formayı kapmaya çalıştı. Çoğu zaman birinci seçenek olmadığı halde takım için olağanüstü işler yaptı. <strong>Özellikle Şampiyonlar Liginde yaptıkları ona Premier Lig’in kapılarını da açtı.</strong> Hem de Türkiye rekoruyla. Cenk henüz bir forvet için olgunluk dönemi denecek yaşta. <strong>Zira çoğu forvetin en çok gol attığı dönem 30 yaş civarıdır.</strong> Yaşadığı talihsiz sakatlıklardan sonra Avrupa macerasını belki biraz erken tamamlayıp yuvasına döndü. Kendisine biçilen alternatif oyuncu rolünü kabullenmeyecek ve çok çalışmaya devam edecektir. Üçlü hücum hattında Muleka ile benzer bir rolde “kanada kırık 9&quot; gibi kullanılabilir. İki forvetten biri ya da tek forvet olarak da değerlendirilebilir. Sonradan girdiği maçlarda da iştahıyla skor bulma şansı yüksek bir oyuncudur. Cenk’e sahip olmak önemli bir avantaj. Başka hiçbir takımda Cenk yok mesela.</p><p>Forvet bölgesinde kabus gibi bir sezonun sonunda <strong>Batshuayi, Larin ve Güven Yalçın ile vedalaşıldı.</strong> Ayrı ayrı bakıldığında iyi futbolcular olsalar da Beşiktaş’ın oynadığı oyuna beklenen katkıyı veremediler. Weghorst, Muleka ve Cenk geldi. <strong>“Savunmayı çalışırsın, forveti satın alırsın.”</strong> diye bir söz var. Beşiktaş da forveti tamamen yenileme yoluna gitti. Aslına bakarsanız her sezon en az 15-20 gol atan bir forvet oyuncusu bulmak kolay bir şey değildir. Zaten bunu etkileyen elli tane şey olduğundan alacağınız katkıyı asla tam bilemezsiniz. Ama Beşiktaş Batshuayi ilişkisini atılan gol sayısıyla izah edemeyiz. Zira oynadığı sürede attığı gol sayısı azımsanacak gibi değildi. Üstelik takımın en golcü oyuncusu da oydu. <strong>Ama Batshuayi bizde bir travma yarattı.</strong> Vagner Love’u aradık, Veysel Cihan’ı aradık, Mustafa Pektemek’i aradık, Ömer Şişmanoğlu’nu aradık, Eneramo’yu aradık, Süleyman Youla’yı aradık… Birini bulsak oynatacaktık, öyle böyle aramadık yani. Batshuayi bizi öyle bir bunalıma soktu ki ondan sonra gelecek forvet kim olursa olsun daha umutlu olacaktık zaten.</p><p>En güzel şeyler söylemek gereken kısımda modunuzu daha çok düşürmeden güncel hücum hattına dönelim. <strong>Beşiktaş geçen sezonun sonu ve hazırlık kampı boyunca 3–4–1–2 şeklinde oynadı</strong>, bu planda Weghorst-Muleka ya da Weghorst-Cenk ile oynayabilirsiniz. Arkalarındaki oyun kurucu olarak Ghezzal ya da Dele’yi kullanabilirsiniz. Fakat Ghezzal ve Rosier’i aynı anda sağda kullanabilmek ve orta sahada bir kişi fazla olmak adına ligin başından beri 4–3–3 formasyonu ile devam ediyoruz. Bu dizilişte Weghorst forvet hattının merkezinde, Muleka onun solunda, Ghezzal ise sağında yer alıyor. Ghezzal’ın sakatlığı nedeniyle Muleka ve N’Koudou aynı anda şans buldu ve iyi bir görüntü de verdiler. Ancak yeni transfer Redmond ya da N’Koudou bu formasyonda formayı aldığında Muleka’dan alıyor. Bu ihtimal de ceza sahasında Weghorst’u yalnız bırakmak ama belki de daha iyi beslemek anlamına geliyor. Bir adım arkasında Dele oynadığında çok da yalnız kalmayacak ve etkili hücum varyasyonları görebileceğiz. Yani hücum hattı için zengin opsiyonları olduğu söylenebilir. Peki Beşiktaş hücum bölgesinde sayıca eksik kalırsa burayı nasıl takviye edebilir? İlk seçenek Oğuzhan Akgün. Zaten santrfor olan Oğuzhan gerektiğinde formayı alıp işini yapacaktır. Diğer alternatifler ise U19’dan herkesin üzerine titrediği 17 yaşındaki süper yetenek Semih Kılıçsoy ve kenarda oynama pratiği de olan Azad Demir. Burada Semih’e bir parantez açalım. İlhan Mansız’dan sonra Cenk Tosun’a kadar beklediğimiz yerli ve milli süperstar forvet profili için yeni aday o. Batuhan Karadeniz ve Furkan Yaman’ın yapamadıklarını yapmaya talip.</p><h3>Beşiktaş’ın Oyun Planı</h3><p>Kadrodaki her oyuncuyu ayrı ayrı anlattım. Oyuna ne katabileceklerini yorumlamaya çalıştım. Peki oyun planı ne? Biraz da bunu yazalım. Öncelikle Beşiktaş’ın oyunu rakibe göre fazla değişmiyor. Baskılı oynuyoruz. <strong>Rakibe iki sebepten baskı yaparsınız; Gol atmasınlar diye ya da gol atmak için. Beşiktaş gol atmak için baskı yapıyor.</strong> Bu baskıyı hangi bölgede, hangi şiddette ve nasıl yaptığınız takımınızın niyetini gösterir. Beşiktaş presi hücum bölgesinde başlatıyor ve yüksek eforla rakibi boğuyor. Oyun kurmalarına izin vermiyor. Bu sayede topu tehlikeli alanda kazanıp hızlı bir şekilde gole gitmeyi hedefliyor. <strong>Çağımızın vebası yan pas geri pas şımarıklığını hiç görmüyoruz.</strong> Direkt amaca yönelik paslarla hızlı bir şekilde kaleye gitmeye çalışılıyor. Bu doğal olarak topun Beşiktaş’ta kaldığı süreyi ve pas isabet yüzdesini düşürüyor.</p><p>Sadece sayılara bakıp maçı izlemeyen biri için topla oynama yüzdesi ve pas sayısı Beşiktaş’ın sahada aciz kaldığını söyleyebilir. <strong>Ama Beşiktaş buna rağmen ligin <em>an itibariyle</em> kalesinde en az pozisyon veren takımı ve aynı zamanda en çok atak yapan takım.</strong> VAR başka işlerle meşgul olduğu için verilemeyen apaçık penaltılara rağmen en çok gol atan ikinci takım. Ve elbette her zamanki gibi en çok kırmızı kart gören takım. Üstelik bunlar başarılırken çoğunlukla sahada ideal bir sağ stoperi, profesyonel kariyerinde 10 maçtan fazla maçı olan bir defansif orta sahası ve takımın en birincisi Rachid Ghezzal yoktu bile. Ciddi ivme katabileceğine inandığım Redmond’un da eklenmesi ile durdurulamaz bir takım izleyeceğimizi düşünüyorum. Maç kaybedecek mi? Elbette kaybedecek. Ama şimdiye dek sahada oyun olarak hiç kaybetmedi. Hocasının tuhaf bir biçimde mütemadiyen Beşiktaş’tan iyi takımlara karşı oynadığını iddia ettiği Başakşehir maçında da kalede pozisyon vermeyip net pozisyonlar harcadı. Yani oyunla ilgili de kadroyla ilgili de çok defosu olmayan bir takım Beşiktaş.</p><p><strong>Peki olası sorunlar nelerdir?</strong> Birincisi, <strong>Beşiktaş’ın en önemli alameti farikası olan direkt oyun ve yüksek tempo 90 dakika boyunca uygulanabilecek bir metot değil.</strong> Futbolda bazen dinlenmek, rakibi koşturmak da gerekiyor. Kendi kadar formda bir rakiple karşılaşırsa fizik kondisyon ile üstünlük kuramayabilir. Sahaya iyi yerleşen bir rakibi bozamayabilir. İkincisi, Sivasspor haricindeki tüm rakipleri topla çıkmaya çalışan pozitif takımlardı. <strong>Derinde savunma yapan rakiplere karşı henüz duran top dışında net bir çözüm üretildiğini göremiyoruz.</strong> Geride kalabalık bekleyen ve topu istemeyen rakiplere karşı çözümsüz kalınabilir.</p><p><em>Bir takım topu neden talep etmez? Sonuçta her takım sahaya puan almak için çıkıyor. Bir takım gol atmak istemiyormuş gibi duruyorsa o işte bir bit yeniği arayacaksın. Geride bekleyen ve size gol atmayacakmış gibi duran takımlara güvenmeyin. Onlar siz topu kaybettiğinizde kontra atak yapıp sizi tezgaha getirmeyi planlıyorlardır. Savunmanın arkasına atılan uzun toplarla tehlike yaratmaya çalışırlar. 11 oyuncudan 7–8 tanesi kendi ceza sahası ve çevresinde yerleşir, ileride birkaç oyuncuyla hızlı çıkmaya çalışırlar. Ne zamana kadar? Gol yiyene kadar.</em></p><p>Peki geride hiç boş alan vermeyen, her oyuncuyu ayrı ayrı marke eden bir takıma gol atmak için ne yapılabilir? <strong>Böyle durumlarda oyuncularınızın bireysel yeteneklerini de denkleme sokmanız gerekir. Özellikle Ghezzal, Dele, Salih gibi oyuncuların yaratıcılığına daha çok ihtiyaç duyarsınız.</strong> Ligdeki çoğu takımın Beşiktaş gibi güçlü rakiplerine karşı derinde sıkı savunma yapacağını biliyoruz. Maça o mantalite ile çıkmayan takımların da skoru bulduktan sonra kapanacağını biliyoruz. İşte bu savunmaları duran topla, uzaktan şutla, dripling ve verkaçlarla ne kadar açabildiğiniz ligdeki kaderinizi belirliyor.</p><p>Velhasılıkelam Beşiktaş şimdiye kadar ne oynadıysa bundan sonra yine onu oynamaya devam edecek. Bazen daha iyi, bazen daha kötü oynayacak. Ama her maça kazanmak için çıkacak. Ve kazanmak için en uygun yolun da coşkulu, tempolu oyun olduğu konusunda ısrar edecek. Şampiyonluk mücadelesi çetin geçecek. İşini şansa bırakmadıkça Beşiktaş’ın önü açık. Zira şansa bırakırsa şans konusunda sicili çok iyi değil.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d656de901156" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ey Ruh! Spiritüel Açıdan Futbol]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/ey-ruh-spirit%C3%BCel-a%C3%A7%C4%B1dan-futbol-aeccd60b2c42?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aeccd60b2c42</guid>
            <category><![CDATA[takım-ruhu]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <category><![CDATA[spirituality]]></category>
            <category><![CDATA[oğuzhan-özyakup]]></category>
            <category><![CDATA[beşiktaş]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Sep 2021 13:52:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-29T13:52:59.222Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Ey Ruh! Spiritüel Açıdan Futbol</strong></p><p>İnsanları anlık mutlu eden, heyecanlandıran bazı sesler, kokular, kareler vardır. Bunlar elbette kişiden kişiye değişir. <em>Mesela dizide </em><strong><em>Scherlock Holmes’ün</em></strong><em> telefonuna </em><strong><em>Irene Adler</em></strong><em> tarafından kaydedilen esrarengiz bildirim sesi gibi. Veya karavanın camından sızan güneş. Ya da pazar sabahı kızartma kokusu…</em> <strong>Benim için de kapının hemen dışından gelen anahtar sesi ve poşet hışırtısı böyle bir çağrışım yapar çocukluğumdan beri.</strong> Bir anda kulak kesilir ve heyecanlanırım. Babam eve gelirken abur cubur almış gibi hissederim.</p><p><strong>İşte ben Oğuzhan Özyakup ne zaman topu alsa hala böyle hissediyorum.</strong> Biliyorum eski formundan uzak, biliyorum uzun zamandır eskisi kadar iyi değil. Ama top onun ayağına gelince heyecanlanıyorum durduk yere ekstra bir beklentiye giriyorum. <em>Sanki birkaç saniye içinde Sosa ile al ver yapıp ters kanatta Olcay’a nefis bir pas atacak ve ceza yayına deplase olup rakibin dengesini bozacakmış gibi. Sanki Atiba’yla bıktırıcı 4–5 pas yaptıktan sonra bir anda yüzünü kaleye dönüp, şut atacak gibi yapıp aradan Cenk Tosun’a oynayacakmış gibi.</em> <strong>Ne zaman Oğuzhan topu alsa böyle hissediyorum.</strong> Halbuki Oğuzhan böyle işler yapmayı bıraktı birkaç senedir. Önce <strong>Şenol Güneş’in</strong> bozulan kadroya daha uygun, pragmatist, farklı oyun tercihiyle. Sonra oyuncunun en faydalı olduğu bölge bilinmiyormuş gibi ısrarla forvet arkasında konumlandırılmasıyla. Arada sözleşme uzatma süreci, maaş aksamaları, yönetim ve teknik direktör değişiklikleri derken elimizdeki en değerli oyuncu bir anda alternatif oyuncuya dönüştü. Sahaya girdiğinde burun kıvırılan, ilk pas hatasında çatlak sesler duyulan, biraz da bu sebeple risk almadan sıradan bir oyun oynadığında da homurdanılan bir oyuncu oldu. Ara sıra şans bulduğunda normalde şut düşünmeyeceği anlarda şut denemesi, zaman zaman yersiz sert oynaması, gücünün yetmeyeceği şeylere kalkışması da biraz bu sebepten. Bunda yaşadığı sakatlıkların, ondan ısrarla istenen fiziki standartlarının altında oluşunun, küsmesinin, kafasını her zaman sahaya verememesinin de etkileri olduğu çok açık.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*VnEVh2XCpl-fnlj8juyqTg.jpeg" /></figure><p>Ama Oğuzhan bu yahu. Feda sezonunda gelip daha çok genç yaşta takımın keyifli oyununa büyük katkıda bulunan, takımla birlikte kendisi de gelişen, daha düne kadar Milli Takımın orta sahasına yazılan ilk adam. Kolundaki bandı da, sırtındaki 10 numarayı da çalışarak hak ederek aldı. Her şey bir yana o bitik haliyle bile hala süre bulduğunda sahada IQ seviyesi yükselen bir takım görüyoruz.</p><p>Bazı oyuncuları her mevkide kullanabilirsiniz ve istediğiniz şeyleri biraz biraz yaparlar. Bazı oyuncuları sırf fiziksel özellikleri için tercih edersiniz. Bazen sırf duran top atsın diye bir oyuncuya 90 dakika katlanırsınız. <em>Futbol çok fazla fiziksel ve mental değişkeni olan bir spor.</em> <strong>Ama bazı oyuncuların bir kullanma kılavuzu vardır.</strong> Çizgiye inip orta yapan oyuncuyu ters kanatta kullandığınızda çok verim alamazsınız. Keza topu çekip şut atma alışkanlığı ve kabiliyeti olan oyuncuyu da bilakis ters kanatta oynatırsınız. Bazı stoperler tamamlayıcı bazıları liderdir. Bazı orta saha oyuncuları yalnızken daha iyidir bazıları ise tandemde. Yine santrfor bölgesinde tek başına verimsiz yanında bir pivotla yıldızlaşan çok örnek var. <strong>Oğuzhan’ın da verimli olduğu net bir formül var. Çift 8 rolü. Arkasında tempo yapıcı bir orta saha, yanında da yükünü paylaşan yaratıcı bir orta saha ile sol içe kırılarak oynadığında rakip için dert oluyor Oğuzhan.</strong> Bu rolü takım tempolu pas oyunu oynadığında fark yaratarak oynuyor. Kaleyi karşıya alıp derinde topla buluştuğu zaman oyunu iyi okuyor. Belki farklı formasyonlarda farklı rolleri de başarıyla oynar ama Beşiktaş’ta şu ana kadar onun fark yarattığı formül bu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/786/1*kJV_MKgHmC-HHeWHu314gQ.jpeg" /></figure><p>Bu oyunda da şöyle eksikleri var; cılız şutları ve markajdayken top almak için boşa çıkmaktansa saklambaç oynaması. <strong>Oğuzhan’ın bu defoları görüldüğü zaman seyirci onu antrenmanlarda çalışmamakla ve ruhsuzlukla suçluyor.</strong> Buradaki bakış açımızda şöyle bir sorun var. <strong>Oğuzhan’ın etkisiz olduğu maçların ekseriyeti takım olarak kötü yerleştiğimiz maçlar.</strong> Sahada bize iyi çalışmış ve doğru önlemler almış bir rakip olduğu zaman pas kanallarımız tıkanıyor. Oğuzhan’ın en iyi özelliği pas alıp pas vermesi. <strong>Orta sahada yapmaya çalıştığımız pasları rakip engelleyebiliyorsa sahadaki tek problem “ruh” değildir. Geometridir. Zaten futbol spiritüel tabanlı bir şey de değildir.</strong> Her oyuncu kazanmak ister, her hoca oyuncularını motive ve zinde tutmak ister. Oyuncuların oynadığı oyundan keyif alabilmesi, sahadaki planı doğru uygulayabilmesi, izleyenlere keyif vermesi salt takım ruhuyla açıklanamaz. Bazen sadece rakibin kadar iyi değilsindir. Kaybetmenin şans da dahil yüzlerce faktörü vardır. Dersini iyi çalışmış, oyunun artılarını ve eksilerini iyi bilen organize bir takımda Oğuzhan daima yıldız olur. <em>Zaten öyle bir takımda bazen Tosic de yıldız olur.</em></p><p>Eğer bunca yıldan sonra 90 dakikayı kaldıramıyorsa bunun sorumlusu elbette Oğuzhan’dır. Eğer fizik olarak yeterli değilken ondan medet umuyorsa, yerine oynatacak birini hazırlayamamışsa bu durumda hocanın da suçu vardır. Ondan daha iyi futbolcular alamadıysa yönetimin de suçu vardır.</p><p>Ama Oğuzhan bu yahu. Bizim Oğuzhan. Elinizi vicdanınıza koyun. Şifo Mehmet’ten beri kaç tane böyle oyuncu gördük ki.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aeccd60b2c42" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Oyunu Kim Kuracak?]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/oyunu-kim-kuracak-1a05890129ef?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1a05890129ef</guid>
            <category><![CDATA[cruyff]]></category>
            <category><![CDATA[guardiola]]></category>
            <category><![CDATA[my-turn]]></category>
            <category><![CDATA[futbol-total]]></category>
            <category><![CDATA[pass]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Sep 2021 17:19:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-20T17:19:53.145Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Oyunu Kim Kuracak?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/654/1*PJtwmekF6HGAnr4CKhxzmA.jpeg" /></figure><p>Futbol tarihinin en büyük dehalarından <strong>Cruyff</strong> kitabında oyun anlayışını anlatırken defansın ortasında <strong>Guardiola</strong> ve <strong>Koeman’ı</strong> kullanışını çok güzel açıklar. <strong><em>“Hızlı değildirler. Savunma oyuncusu da değildiler. Ama maçları rakip yarı sahada oynuyorduk.”</em></strong> Oyuna hükmetmek istiyorsanız top sizde olmalı, top sizdeyse top oynamayı bilen oyuncularla oynamalısınız. O topu kaybetmeyecek akıl, kabiliyet ve enerjiye sahip oyuncularla…</p><ul><li><em>Bu konuya dair başka </em><strong><em>Cruyff</em></strong><em> alıntısı daha yapalım; </em><strong><em>“Bahsettiğim felsefe esasen çok basittir ve bugün de geçerlidir. Ortada bir top var ve topu ya sen ya rakibin alacak. Top sende olursa rakibin gol atamaz. Topu iyi kullanırsan arzulanan sonuca ulaşma şansın, ulaşmama ihtimalinden fazladır. Bu bakış, işin odağını çaba ve sıkı çalışmadan alıp kalite ve tekniğe döndürüyordu.”</em></strong></li></ul><p>Günümüz futbolunda devrim olarak kabul ettiğimiz oyun kurucu stoperler aslında bundan 30 sene önce de vardı. <strong>Beşiktaşlı Gökhan Keskin’in modern oyununa bugün bile yaklaşabilen fazla yerli oyuncu yok.</strong> Futbolun da modası vardır ve kendini tekrar eder. Tıpkı giyim sektöründe olduğu gibi. Nasıl ki 70’lerin, 80’lerin giyim modası günümüzde yeniden popüler oluyorsa futbolda da bu böyle. Mesela şimdilerde yenilikçi dizilişler olarak gördüğümüz üçlü savunmalı oyunların benzerleri aslında bundan uzun yıllar önce de vardı. Yeniden popüler olmasının temel sebebi artık defans oyuncularının daha teknik, daha atletik ve daha bilgili olması. Ve bu sayede orta sahada daha kalabalık olma imkanı tanımaları. <strong>Artık adam yiyen stoperler yerini çabuk ve ayağı temiz stoperlere bırakıyor.</strong></p><p>Son yıllarda süper ligde de büyük takımların nasıl oynaması gerektiği üzerine birçok yorum mevcut. Rakipleriniz size sıkı savunma uyguluyorsa onları şaşırtmalı ve yerleşimlerini bozmalısınız. Bunun farklı yöntemleri olsa da defansı ileri çıkarıp önde basarak hücum devamlılığı sağlamak en makul olanı. <strong>Çünkü artık görece zayıf takımlar da sizin kadar koşup mücadele edebiliyor.</strong></p><p>Elinizde <strong>Xavi ve Iniesta</strong> gibi çabuk oyuncular yoksa (ki kendileri topu daha almadan pası hangi şiddetle hangi noktaya atacaklarını bildikleri için dünyanın en çabuk oyuncularıydılar) fark yaratmak için tekrar tekrar denemeniz ve rakibi bıktırana kadar top çevirip açık aramanız gerekebiliyor. İşte bunu sağlamanın yolu da orta sahaya kadar çıktığında sağlıklı bir şekilde top alışverişi yapabilen ve gerektiğinde adam eksiltebilen savunma oyuncularından geçiyor. <strong>Son dönemde Welinton, Marcao ve Szalai gibi oyuncuların bu kadar ön plana çıkmasının da temel sebebi bu.</strong></p><p>Futbolun gelişimi aslında insanın süregelen gelişimi ile de ilintilidir. Daha iyi zeminler, daha doğru beslenme ve idman programları, daha iyi yetişmiş antrenörler, daha erken yaşta spora başlama gibi faktörler sayesinde futbolcular artık birçok açıdan eskisinden daha güçlüler. <strong>Bu durumun oyuna kattığı</strong> <strong>en büyük yenilikler ise atletizm ve tempo</strong>. Aslında futbolseverlerin uzun süredir kafa yorduğu o 90’lardaki süper yetenekleri neden artık izleyemediğimiz mevzusuna da ışık tutan bir konu bu. <strong>Evet Maradona herkesi çalımlayabilirdi ama karşısında Van Dijk gibi oyuncular olsaydı sanırım o kadar çok gol atamayacaktı.</strong> Bu konuda en iyi örnek <strong>Cristiano Ronaldo</strong> diyebilirim. Futbolunun ilk yıllarında sürprizlerle dolu bir gösteri futbolu oynayan <strong>Ronaldo</strong> zamanla insan azmanı bir komple golcüye dönüştü. Bunu yaparken o etkileyici çalımları azaldı ama patlama hızı, sıçrama kabiliyeti, mukavemeti inanılmaz yükseldi. Tarihin en iyi oyuncularından biri oluşu çağı yakalaması ile ilgiliydi. <strong>Futboldaki değişimi futbol oynarken keşfetti ve yeni Figo olmak yerine bir gol makinesine dönüştü.</strong></p><ul><li><em>Burada bir parantez açmak istiyorum. Üniversiteye başladığım yıl ilk hafta hiç unutmadığım bir ders aldım. Prof. Dr. Ayhan Erol hocamız 50 erkekten oluşan sınıfımıza girdi ve bize fakültemizi anlattı. Dedi ki; “Alt kattaki (kimya mühendisliği) kızlara yürümeyin. Üst kattaki kızlarla (çocuk gelişimi) belki bir şansınız olabilir. Büyük çoğunluğunuz meslek lisesi mezunusunuz. Çoğunuzun ailesinin maddi durumu iyi değil. Siz çocukluğunuzdan beri iyi beslenmediniz, iyi yetişmediniz, güzel okullarda okuyamadınız, spor ya da sanatla ilgilenme imkanı bulamadınız vs. Bu yüzden bu vasat şehirde bu düşük puanlı bölüme ancak yerleşebildiniz. Kendinizi bilin, seviyenizin farkında olun. Zamanla bu sınıfın üstüne çıkabilirsiniz ama şimdilik size tavsiyem bu” Yani sınıf ayrımı sınıfta başlıyordu. Aynı bina içinde farklı dünyaların insanlarıydık. Hoca haklıydı. Avrupa futbolu ile aramızdaki makasın açılmasını en iyi böyle açıklayabilirim. Geçim derdiyle yetişen Gdo’lu bir jenerasyon elbette Avrupalı yaşıtları ile aynı seviyede olamaz. Yugoslavya veya Güney Amerika’daki istisnai örnekler belki halkların yapısal farklılıkları ile izah edilebilir. Bazen imkansızlıklar daha motive edicidir. Ki oraların en elit futbolcuları dahi çok genç yaşlarda avrupanın en iyi akademilerine geçip oralarda kendilerini geliştirmişlerdir.</em></li></ul><p><strong>Artık bu oyunu Juan Roman Riquelme gibi tek yönüyle oynayamazsınız.</strong> Ne kadar yetenekli olursanız olun koşmak zorundasınız. Takım halinde prese katılmak zorundasınız. Stoper de olsanız, santrfor da olsanız sahada her şeyi yapmalısınız. Hep birlikte pres, hep birlikte pas oyunu. Birlikte hücum, birlikte savunma. Total futbolun her on yılda bir yeniden keşfediliyor olmasına bayılıyorum. Halbuki Cruyff onlarca yıl önce <strong><em>“Santrfora ilk savunmacı olduğunu söyleyerek, kaleciye ilk hücumcu olduğunu anlatarak gelenekseli yıkma peşindeydim”</em></strong> diyor.</p><p><strong>Artık bu oyunu Riquelme gibi oynayamazsınız.</strong> Çünkü artık <strong>Makélélé, Desailly, Vieira</strong> gibi oyuncular istisna olmaktan çıktı. Artık her takımda <strong>Kante</strong> gibi olmasa da en azından <strong>Hürriyet Güçer</strong> gibi birileri var. Üstelik sadece top kapmakla kalmıyor, <strong>Jorginho</strong> gibi topu geri de vermiyorlar. Koşmazsanız yakalarlar.</p><p><strong>Her Alex de Souza’nın bir Aykut Kocaman’ı vardır.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1a05890129ef" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Maçları Yazılımlar Yönetse]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/ma%C3%A7lar%C4%B1-yaz%C4%B1l%C4%B1mlar-y%C3%B6netse-b65ec62e0a5?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b65ec62e0a5</guid>
            <category><![CDATA[robots]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <category><![CDATA[hakem]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Sep 2021 19:05:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-16T19:05:54.079Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Maçları Yazılımlar Yönetse</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*2lU1zV43tcfmpP3-ua0DKQ.jpeg" /></figure><p>Size önce en yakın arkadaşımdan bahsetmek istiyorum. Hep futbol konuşan, yazan biri olarak futbola dair ilgisi sıfıra yakın birinden bahsedecek olmam ironik olsa da… Arkadaşım iyi bir teknik ressam, enerji üretim projeleri tasarlıyor. Ülke standartlarına göre fena kazanmıyor, akıllıca yatırımlar yapıyor ve mesela benden daha kaliteli yaşıyor. Geçenlerde ufkumu açan bir şeyler söyledi. <em>“Ben mesleğimi değiştirmeyi düşünüyorum çünkü bu tip işlerin geleceği yok.”</em> Artık yazılımlar çoğumuzun işini bizden daha iyi yapabiliyor. Mesela bir projeyi çizmek eskiden bir ayınızı alıyorsa artık bir gününüzü alıyor. Böyle olunca doğal olarak insana ihtiyaç azalırken yazılımların payı her sektörde artıyor.</p><p>Olaya <strong>“makineler dünyayı ele geçirecek”</strong> penceresinden bakmıyor olsam da birçok mesleğin günden güne yok olduğunu görmek zor değil. Daha çok kamera daha az güvenlik görevlisi, daha çok robot daha az işçi demek. Zaman zaman yadırgansa da sanat ve spor bile bu gelişmelerden nasibini almaya başladı. Bir bilgisayarın ürettiğini fark etmemizin hayli zor olduğu modern şiirler yazabilen kodlamalar var mesela. Sporda ise <strong>gol çizgisi teknolojisi</strong> ve <strong>VAR sistemi</strong> ile işler değişmeye başladı.</p><p>Peki futbol özelinde bakarsak en çok isyan ettiğimiz şey ne? <strong>Hakem hataları elbette.</strong> VAR’a rağmen verilen yanlış kararlar var, egosu yüzünden VAR’a itimat etmeden yanlış karar veren hakemler var. (Hepsinden önce VAR protokolü de her karara müdahale etmeye engel zaten.) Kimilerine göre futbolun güzelliği burada, yani futbol hatalar oyunu ve böyle şeyler oyunu daha fantastik kılıyor. <strong>Bana göre ise adalet şansa ya da şahsa bırakılamaz.</strong></p><p>Diyorum ki bir yazılım geliştirsek, oyuncuların hareketlerini yorumlayabilecek ve çok yüksek yüzde ile doğru karar verecek bir yazılım olsa bu. <strong>Sahada sadece bu kararları tebliğ etmekle görevli olan hakeme bu kararları anlık iletse.</strong> Kimse hakemin üstüne yürümese. Rakibi durdurmak için ondan daha güçlü, hızlı, zeki ya da yetenekli olmak gerekse. <em>Zamanında İsveçli teknik direktör Sven Göran Eriksson’un Man. City antrenmanlarında oyunculara faul yokken kendini yere atıp faul alma antrenmanları yaptırdığını hatırlıyorum.</em> Böyle şeyler tarihe karışsa. Herkes sadece işine odaklansa. Fena mı olur? Günümüz teknolojisi bunu en azından denemek için hayli yeterli.</p><p>Neden böyle bir şey öneriyorum? <strong>Çünkü hakem kararlarında bir standart yok.</strong> Mesela bir oyuncuyu formasından çekmek fauldür, her hakem bunu bilir ama maçta beş kez olsa üç kez faul çalınır. Bazen taraftar baskısı, bazen skor, bazen o faulü yapan takımın nüfuzu, hatta bazen oyuncuya duyulan sempati ya da antipati bu kararları etkiler. Hakemler insandır. İnsan hata da yapar, yanlış da yapar, kötülük de yapar. İnsan dünyanın en tehlikeli varlığıdır. Ayrıca hakemlik bir meslektir, para kazanmak için (her meslekten) insanlar bazen çok kötü şeyler yaparlar. <em>İsteyerek ya da istemeden.</em></p><p>Ve futbolla ilgili bir meslek icra ediyorsanız futbolu seviyor olmalısınız. Futbolu seven bir insanın çocuk yaştan beri bir futbol takımına sempati besliyor olması kadar doğal bir şey olamaz. Yani aslında neredeyse her hakem bir takımın taraftarıdır. Bazen maç izlerken tuttuğum takım faul yapar ve ben daha pozisyonu doğru düzgün izlemeden <em>“yok bi’şey devam”</em> derim. Çünkü öyle umuyorumdur, çoğumuz benzer reflekslerle maç izliyoruz. Ama ben ekran başında ya da stadyumda gayri ihtiyari bir tepki veriyorum. Hakem olsaydım da öyle hissedecektim ve muhtemelen hata yapacaktım. <em>Hatırlayanlar olacaktır; Bir gol pozisyonunda hakem Özgüç Türkalp toptan 15 metre uzakta ceza yayında topa vuracakmış gibi ayağını sallamıştı.</em> İşte bu doğal karşılanabileceği kadar da tehlikeli bir durum. Ve bütün bunlar sadece ülkemiz futbolu için değil bütün dünya için geçerli.</p><p><em>Kahvenizi yapan, yemeğinizi pişiren, sizi sevdiklerinizle konuşturan, evinize işinize ulaştıran, merak ettiğiniz ne varsa söyleyen teknolojiye neden bu konuda da bir şans vermeyi düşünmeyesiniz ki?</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b65ec62e0a5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Paranoya ve Futbol]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/paranoya-ve-futbol-a56ee9dc8723?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a56ee9dc8723</guid>
            <category><![CDATA[paranoya]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 Sep 2021 16:24:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-10T16:24:43.542Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Paranoya ve Futbol</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*Zikr307JoXJ8aa3q9KALHw.jpeg" /></figure><p>Paranoyak olmanız ve sürekli takip edildiğinizi zannetmeniz bir gün gerçekten takip edilmeyeceğinizi göstermez. Bu veya buna benzer bir cümleydi, Woody Allen da kullanmış öncesi de var ama ben ilk kez Cem Fante’den duymuştum. O dönem çok daha karamsardım “bizi şampiyon yapmazlar ki ağbi” düşüncesindeydim daha çok. Sonra farkettim ki bizi hiç şampiyon yapmamaları lazım zaten. Biz çoğunluk değiliz ki şampiyon olmamız şampiyon yapıcıların işine gelsin. Beşiktaş’ın şampiyonluğu ülkedeki 85 milyon insanın en az 60 milyonu için üzüntü demek. Bu; futboldan para kazanan bir çok insan için gelir kaybı demek. Bu; dekoder satanlar için de, futbolun yarattığı gündem kalabalığı ile sorumluluklarından kaçanlar için de, tirajları çok çok düşse de gazeteler ve gazeteciler için de iyi bir şey değil. E bizim şampiyon olmamızı bizden başka kim neden istesin ki o zaman?</p><p>Şampiyon olamadığı sürece herkesin sempatiyle baktığı, çoğu insanın ikinci takımım dediği Beşiktaş biraz ayağa kalkınca itici bulunuyor. Sevinince şımarık, isyan edince hadsiz kabul ediliyoruz. E haliyle kimse elimizden tutup hadi siz de diğerleriyle eşit şartlarda oynayın diyemeyeceği için tek bir şekilde başarılı olabiliriz. Tartışmasız çok iyi futbol oynarsak ve çok sıkı birlik olursak şampiyon olabiliyoruz. Bunu son 6 yılın 3’ünde de başardık, demek ki oluyormuş. Bu da bende yeni ufuklar açtı. Bizim onlar kadar taraftarımız yok, onlar kadar paramız yok, onlar kadar arsamız tarlamız tesisimiz yok, kulübe siper olan gönülden harcayan iş adamlarımız da görece sınırlı. Bizim onlardan başarılı olmamız nasıl mümkün olabiliyor? İşi daha iyi bilerek, daha çok çalışıp şımarıklık yapmayarak oluyor. Süleyman Seba zamanında Serpil Hamdi Tüzün ve Adnan Dinçer gibi duayen hocalarımızın da gayreti ve yeteneğiyle nasıl tüm ülkedeki yetenekli oyuncular taranıp harika takımlar kurulduysa şimdi de bu tip işleri rakiplerimizden daha iyi yapıyoruz. Neden? Nasıl? Mecburuz çünkü. Şifo Mehmet Kahramanmaraş’tan nasıl geldiyse, Bobo Brezilya’daki plajdan nasıl geldiyse, Olcay Şahan, Oğuzhan, Gökhan Töre nasıl geldilerse, Can Bozdoğan da öyle geldi. Kolej havası, takımdaşlık, bir de tribünlerde memleketin en aşık taraftarı olunca başarı da öyle ya da böyle geliyor işte.</p><p>Paranoya mevzusuna dönmek zorundayım, (çünkü başlığı öyle attım keh keh keh) Şöyle ki benim gayet aklı başında Galatasaray’lı ve Fenerbahçe’li dostlarım var. (N’apalım hepimizin var ☺ ) Çok da sevdiğim insanlar. Onlardan zaman zaman öyle şeyler duydum ki bakış açımı biraz daha değiştirmem gerektiğini anladım. Mesela onlar bir futbolcuyu istedikleri zaman fiyatının en az iki katı talep ediliyormuş hep. Ya da onların rakibi kimse o kollanıyormuş onların şampiyon olması hiç istenmiyormuş. Herkes onlara karşıymış ama herkesi yenip en çok onlar şampiyon oluyorlarmış. Hükümet onlara düşmanmış. Beşiktaş stadını kendi kaynaklarıyla yaparken (devlet her kulübe öyle ya da böyle sportoto eliyle sponsor olmuyormuş gibi) bürokrasik zorluklara rağmen değil de devlet sayesinde yapmış. Mesela Fenerbahçe Türkiyede vergisini ödeyen tek kulüpmüş, Süleyman Seba’nın o konulardaki emeği titizliği boşunaymış Fenerbahçe dışındaki her kulübün vergisi affedilirmiş. Ya da mesela Galatasaray mazisi en temiz kulüpmüş diğerleri hep şikeciymiş, Adnan Polat bile “şike yapmadık diyemem” derken, onlarca itirafa rağmen, Mesut Bakkal’ın kitabına rağmen hem de. Tüm bunlara rağmen de Beşiktaş’lılar ağlakmış onların başına gelen bizim başımıza gelseymiş neler yaparmışız. Paranoyakmışız biz. Kollanıyormuşuz ona rağmen hep ağlıyormuşuz. Ben ise bu konularda düşündüklerimin hepsini buraya nezaket sınırlarında kalmadan yazarsam mahkemeden eve dönmeye vakit bulamam.</p><p>E nasıl oluyor da çok iyi eğitim almış, kafası gayet iyi çalışan, hiçbir kötülüklerini görmediğim bu dostlarımla ben bu konularda böyle taban tabana zıt olabiliyoruz? Bu kutuplaşmanın sebebi ne? Bilgi eksikliği mi var? Hadi ben holigan olayım, onlar biz öyle değiliz objektifiz diyorlar. İşte bu yüzden başlık paranoyaydı. Bu paranoyanın da belki onlarca yıllık bir altyapısı var, insani temellerimizdeki defolar var, günümüzdeki iğrenç görüntüsünden kurtulmak için kıpırdanmaya başlasa da sözlü ve yazılı basının da suçu var. Asla iğneyi kendine batırmayan, başarılı olanı hazmedemeyen, çalışarak başarılı olunacağına ikna olmayan insanlar kadar bu insanları takip eden izleyen ya da okuyan hepimizin sorumluluğu var. Daha az kaotik ya da daha cici bir ortamı hak ettiğimizi de düşünmüyorum. Önce okuduklarımız, yazdıklarımız, takip ettiklerimiz konusunda seçici olmalıyız.</p><p>Ben mesela, belki de yazarken daha az kavgacı olmalıyım. Sen mesela, bu yazıları okuyan çok az sayıda insandan birisin demek ki bana yakın kafadasın, benden umudunu kesme yakında daha farklı mecralarda daha çok karşına çıkacağım. Biz bu oyunu bozarız. Hehe.</p><p><em>Cümlelerimin uzunluğu ve benimle aynı şekilde tonlanarak okunmadığı zaman kolay anlaşılmadığı hususunda henüz dışarıdan bir eleştiri almamış olsam da aslında farkındayım. Adana’dan Ankara’ya doğru süratle giderken yazdığım için affınıza sığınıyorum. Selamlar.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a56ee9dc8723" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hava]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/hava-b4d05c90bdeb?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b4d05c90bdeb</guid>
            <category><![CDATA[beşiktaş]]></category>
            <category><![CDATA[miralem-pjanic]]></category>
            <category><![CDATA[transfers]]></category>
            <category><![CDATA[sergen-yalçın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Sep 2021 03:43:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-08T03:43:03.950Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Futbolda genel başarı tanımı şampiyonluktur. Şampiyon olmak için iyi bir takım olmalı, iyi futbol oynamalı ve iyi futbolculara sahip olmalısınız. Takım içi arkadaşlık ve uyum da çok önemli. Yönetim, futbolcular, teknik ekip ve taraftar arasındaki birliktelik de üst düzey olmalı. Tüm bunların yanında başarının anahtarı <em>her işte olduğu gibi</em> <strong><em>inanmak</em></strong> olsa gerek. Çok tecrübeli oyuncularınız olabilir, ligin en çok koşan takımı olabilirsiniz, harika bir teknik direktörünüz olabilir ama bir camianın şampiyonluk için kenetlenmesi bunların hepsinden önemlidir. Onuncu dakikada kaleye giren pis bir şut tribünde homurdanmalara, saha kenarında paniğe, oyuncularda baskıya sebep olabilir. Ama camiada inanmışlık üst seviyedeyse, hele de bu inancın sağlam bir altyapısı varsa her maçı çevirebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*5R-eA2JDHvqhVh4mRYJQ5w.jpeg" /></figure><p><strong>İşte Sergen Yalçın’ın Beşiktaşa futbolcu olarak dönüşü 100. Yıl şampiyonluğu öncesi böyle bir etki yaratmıştı.</strong> Ülkemizin futbola dair en önemli vizyonerlerinden <strong>İbrahim Altınsay</strong> tarafından dizayn edilmiş bir kadro vardı, kendini daha önce ispat etmiş iyi bir teknik direktör vardı ama herkesin içini rahatlatacak <strong>“çıkar bi’ frikik atar maçı alır”</strong> dedirtecek bir yıldız şampiyonluk için olmazsa olmazdı. Son yılları oradan oraya göçebe gibi geçse de, <strong>Sergen Yalçın</strong> <em>özellikle siyah beyaz forma giyiyorsa</em> çok büyük avantaj sağlar. Şampiyon yapar. Yaptı da.</p><p><em>Bazı transferler saha içi kadar tribünler de düşünülerek yapılır.</em> <em>Sonuçta siz bir şirketseniz, taraftar müşterinizdir. Eğer bir yarıştaysanız sizi onlar motive edecektir. Savaştaysanız cepheye silah taşıyanlar yine onlardır.</em></p><p>Geçen sene çok ilginç bir şey oldu; tribünler ya da yönetimden çok hoca ve takım inandı ve şampiyon oldular. Pandemi sebebiyle tribünlerin boş olması normal şartlarda çok tepki doğurabilecek maçların sessiz sakin bitmesini sağladı. <strong>Normalde özellikle Beşiktaş tribünü gibi tepkisini anında yansıtan, üstelik bunu hicivle espriyle oldukça yaratıcı besteleriyle yapan bir tribün işler kötü giderken çok canlar yakabilirdi.</strong> Sezon başı Welinton, N’Sakala, Vida sonrasında Mensah, N’Kodou, Oğuzhan, Ljajic hatta Aboubakar tribünden tepki görüp küsebilirdi. Ne mutlu bize ki öyle olmadı.</p><p>Görünen o ki bu sezon tribünlere sınırlı sayıda da olsa taraftar alınacak. <strong>Ritim değişirse dans da değişir. </strong>Bu sefer Beşiktaş rakiplerinin yarısı kadar limitiyle şampiyon olup Şampiyonlar Ligine giderek artırdığı harcama limitini akıllıca kullandı ve şampiyon olan kadrosunu koruyup güçlendirdi. <strong>Öyle ki taraftarlar “şuraya da bir transfer yapsak fena olmaz” demeye utanıyorlar. </strong>Özellikle <strong>Miralem Pjanic</strong> transferi sonrası yönetime ve teknik ekibe dair “adamların bir bildiği varmış” görüşü hakim. İşte yazıda bahsettiğim “Sergen Yalçın bir şeyler yapar, bize maçı alır” havası artık “Pjanic, Teixeria, Ghezzal, Batshuayi, Larin bir şeyler yapar bize maçı alır” düşüncesi olarak tecelli ediyor. Bu da camiada uzun süredir hasret olduğumuz birlik ve beraberliği, daha da önemlisi inanmışlığı sağlayacak.</p><p>Aslında geçen yıl Beşiktaşı şampiyon yapan, sadece yıldızları değil takım oyunuydu. Şimdi yıldızlarla birlikte yine takım oyununda ısrarcı olunursa yeni bir şampiyonluk serisi işten bile değil. Belki de artık çok daha kolay.</p><p><em>Baktık olmadı zaten Sergen yapar bi’ şeyler.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b4d05c90bdeb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Beklentiler, Transferler ve Sergen Yalçın’ın Kredisi Üzerine]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/beklentiler-transferler-ve-sergen-yal%C3%A7%C4%B1n%C4%B1n-kredisi-%C3%BCzerine-942cb28dd30f?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/942cb28dd30f</guid>
            <category><![CDATA[sergen-yalçın]]></category>
            <category><![CDATA[beşiktaş]]></category>
            <category><![CDATA[transfers]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Aug 2021 17:04:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-08-28T17:04:23.389Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Beklentiler, Transferler ve Sergen Yalçın’ın Kredisi Üzerine</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*raRj9LXkJSrHFVEydW7GqA.jpeg" /></figure><p><strong>Malumunuz, Sergen Yalçın Beşiktaş macerasına cebinde yüksek bir krediyle başladı.</strong> Ardından elindeki olmaz denilen kadroyu potaya soktu ve nihayet berbat başlayan geçtiğimiz sezonun önemli kısmında oynattığı takdire şayan oyun ile şampiyon oldu. <strong>Bunları kulübün içinde olduğu maddi duruma uygun şekilde mütevazı bir kadroyla başardı.</strong></p><p>Meşhur Bjk Özkaynak düzeninden yetişen <strong>Ersin</strong> ve <strong>Rıdvan</strong> gibi gençlere güvenerek kulübü önemli maliyetlerden kurtardı ve muhtemelen kulüp bu oyunculardan önemli gelirler elde edecek. Ayrıca kendi tercihleri olan ve sezon başında çok eleştirilen <strong>N’Sakala</strong> ve <strong>Welinton’dan</strong> da düşük maliyetlerine rağmen ciddi katkı aldı. Bu şekilde <strong>Sergen Yalçın</strong> zaten taraftarın gözünde sonsuz olan kredisini daha da yükseltti.</p><p>Sezon sonu herkes şampiyonluk sarhoşuyken yönetimden beklenen teknik direktör sözleşmesinin yenilenme süreci uzadıkça dedikodular arttı hatta bir noktada hocanın artık kırgın - küskün olduğu ve devam etmek istemediği duyulmaya başlandı. Büyük camialarda hiçbir kararı tek başınıza veremezsiniz, <strong>Beşiktaş kendi organizasyonu gereği bazı kararların sokakta, tribünde ve artık sosyal medyada da verilebildiği bir kulüp.</strong> Ortak akıl hocayla sözleşmeyi uzatmaya hem hocayı hem de yönetimi mecbur bıraktı. Basına yansıyanların ne kadarı doğrudur bilmesek de aklımıza yatan, hocanın kalmak için yönetimden bazı sözler aldığıydı. Bildiğimiz Sergen hoca transfer ve takım yapılanması konusunda daha yetkili olmak isterdi. İşine karışılmasına tahammül edemeyecek bir yapısı var zira. Hakkıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/1*8ioRR3e6bmono8DNh31j2w.jpeg" /></figure><p>İmzadan sonra <strong>Beşiktaş</strong> hiç beklenmeyen bir transfer sezonu geçirdi. Kadroda tutulması hayli zor görülen geçen sezonun MVP’si <strong>Ghezzal</strong> ve ortaya ciddi karakter koyan <strong>Rosier</strong> bonservisleriyle takıma katıldı. Takıma <strong>A Milli Takımın</strong> gediklileri <strong>Kenan, Salih, Mert</strong> ve son olarak <strong>Umut Meraş</strong> dahil edildi. Orta saha ve defans bölgesi rotasyonu için uygun maliyetle <strong>Mehmet Topal</strong> geldi. Kanayan yara on numara ve santrfor pozisyonları için dünya çapında iki oyuncu <strong>Alex Teixeria ve Michy Batshuayi</strong> tercih edildi. <strong>Schalke’den</strong> son dönemin yüksek potansiyelli gurbetçilerinden <strong>Can Bozdoğan</strong> orta sahaya takviye edildi. Geçen sezonu kirada geçiren <strong>Güven Yalçın</strong> geri döndü. <strong>Atiba ve Gökhan Töre</strong> sözleşme uzattılar. Ve kadro <strong>Aboubakar hariç</strong> neredeyse tamamen korundu, buna rağmen bu kadar transfer ise geçen sezon ne zor iş başarıldığının kanıtı adeta. Bu yazı kaleme alınırken halen stoper tandemine ve orta saha merkeze alternatif oyuncu arayışı devam ediyor.</p><p>Bu kadar transferin öngörülebilir sonucu olarak artık yönetimin de eli güçlü. <strong>Daha önce hocaya hesap sorma gibi bir opsiyonu olmayan yönetimin artık olası kötü bir gidişatta “ne istediysen yaptık” deme lüksü var.</strong> Üstelik yıldız transferlerinin ardından taraftar da büyük beklentiye girdi. Bu sezonun Beşiktaş adına anahtarı da bence budur. Kağıt üstünde her şeyin çok güzel olduğu ama sahada işlerin istenildiği gibi gitmediği dönemler olacak. İşleri hoşgörü ve sabırla çözmenin zorlaşacağı dönemler olacak. Beklentilerin hayli yükselmesi ile taraftar ve yönetimden çatlak sesler çıkacak. Mesela son yıllarda Fenerbahçede ve Galatasarayda bu tip durumlarda basında tampon olmak adına sık sık <strong><em>“antrenmanlar harika geçiyor, oyuncular çok formda, hoca dronelarla izledi, notlar tuttu, esti gürledi”</em></strong> minvalinde haberler görürüz. Bu, biraz da haberi okuyan genel kitlenin talebi aslında. <strong>Nedense Beşiktaş taraftarı daha pesimist bir yapıdadır</strong> ve bu tip gaz almalar onlara pek işlemez. Haliyle başarısız olunduğunda çabucak kaos ortamı oluşur ve kelle avcılığı başlar. Geçen sezon başı kötü gidişatta <strong>Sergen Yalçın</strong> için yapılan eleştirileri hatırlayın. Kardeşi üzerinden, transferler üzerinden, istikrarsız kariyeri üzerinden neler söylendi hatırlıyoruz.</p><p>Bu yüzdendir ki yapılan transferleri beğeniyor ve hayli mantıklı buluyor olmama rağmen tamamen rahatlamış değilim. İtidalli olmakta fayda görüyorum. Hatta devre arasında transferlerle ilgili “keşke şöyle yapsaydık” diyebileceğimizi düşünüyorum.</p><p>Peki şampiyonluk şansımız nedir diye sorarsanız ne derim?</p><p><strong>“Abi Sergen bu kadroyla şampiyonluk mu verir be”</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=942cb28dd30f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Orta Kafa Gol]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/orta-kafa-gol-69a43110defa?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/69a43110defa</guid>
            <category><![CDATA[empati]]></category>
            <category><![CDATA[sergen-yalçın]]></category>
            <category><![CDATA[cruyff]]></category>
            <category><![CDATA[atiba]]></category>
            <category><![CDATA[futbol]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Aug 2021 14:28:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-08-28T14:28:21.942Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Orta Kafa Gol</strong></p><p><em>“Beş ortalı defterin son, kötü sol açığın kaval ortasıyım” dedi Aleksi Pavloviç. “Ne bir harfe ne gole nasip olurum.” (Bahadır Cüneyt Yalçın)</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/675/1*QSMAaohAfgcHTE1FwnVN1Q.jpeg" /></figure><p>Top yuvarlak olmasaydı belki de küp şeklinde olsaydı futbol şimdikinden çok daha öngörülebilir olurdu. Vurulan darbeye bağlı kaç kez döneceği ve kaç metre sonra duracağı daha kolay kestirilebilirdi belki. <strong>Futbolun şimdiki büyüsü olmazdı.</strong></p><p>Birkaç tane şutun iki-üç santimetre yana kayması belki de tüm futbol tarihini değiştirebilirdi. <strong>Belki bir başka paralel evrende Baggio o penaltıyı kaçırmazdı, Gerrard’ın ayağı kaymazdı, Van Basten sakatlanmazdı, Feyyaz o imzayı atmazdı belki…</strong></p><p><strong>Ama futbolun güzel yanı da bazı şeylerin öngörülemez olması,</strong> güçsüzlerin de güçlüleri yenebilmesi. <strong>Tüm dengeler değişse dahi hala her takım sahaya on bir kişi çıkıyor.</strong> Dünyanın en iyi futbolcularının da kötü oynadığı maçlar oluyor, en iyi takımlar da kaybedebiliyor. Kaybedince taraftar gibi oyuncu da üzülüyor.</p><p>Futbolcularla empati yaparken hep “ben o kadar para kazansam, ben o kadar ünlü olsam, o topa ben vursam, şöyle olurdu” çerçevesinden bakıyoruz. Sahada 6–7 yaşından beri hayal eden, çalışan, mücadele eden oyuncularla ilgili yeterince empati yapamadığımızı düşünüyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/420/1*Jn_YoPzBuFxbxvB-WKQbGQ.jpeg" /></figure><p><strong>Futbolcu her şeyden önce kazanmak ister, takdir edilmek, gol atmak, asist yapmak, başarılı olmak, övgüyle anılmak ister.</strong> Kendimizden pay biçersek biz de çalışma hayatımızda aynı şeyleri isteriz. Ama her zaman yaptığımız işte başarılı olamayabiliriz. Bazen çevresel etkilerden bazen kapasitemizin üstünde sorumluluk aldığımızdan işler istediğimiz gibi gitmeyebilir. <strong>Çoğu zaman da yanlış yönetildiğimizi düşünürüz.</strong> Bize milyon dolarlar da harcasalar her konuda mükemmel olamayız. Kimimiz bencil, kimimiz tembel, kimimiz yeteneksiz, kimimiz vurdumduymaz… İşte futbolcular da böyledir. <strong>Bazısı zekidir ama çalışmıyordur. Bazısı ekip çalışmasına uygun değildir. Bazısı esnek çalışma saatlerine uygun değildir. Bazısı sevgilisinden ayrıldığı için kafasını işe veremez.</strong> Bunlar böyle uzar gider. Anlatmak istediğim onların da bizler gibi insan olduğu. İzlerken küfür kıyamet bağırdıklarımız da öyle, çok sevdiklerimiz de.</p><p><strong>Üstelik mesleklerini onbinlerce insan onları izlerken icra ediyorlar.</strong> Kaç para kazandıklarını kuruşu kuruşuna biliyoruz. Formda değillerse sokakta, trafikte laf atıyoruz. İki üç maç kötü oynayan yabancı oyunculara “ülkene dön” diye bağırıyoruz. <strong>Kendi işinizle ilgili üstünüzde böyle bir baskı olduğunu bir düşünsenize!</strong></p><p>Elbette büyük oyuncu olmak için bu baskıyla da baş etmeyi bilmek gerekir. Ama her futbolcu büyük oyuncu olmak zorunda değil. Sahada hocasının istediği şeyleri doğru yapabilen birçok futbolcu bizim yıllarca neden sürekli şans bulduğunu anlayamadığımız halde oynamaya devam eder. Her futbolcunun artıları ve eksileri vardır. En iyisinin bile zayıf yanları var. Her insanın vardır. Ama bu mükemmel futbolcu olmaya engel değil.</p><p><strong>Maradona kısaydı, Cantona agresifti, Sergen koşmazdı, İbrahim orta yapamıyordu, Quaresma çok orta yapıyordu, Best hovardaydı, Cruyff tiryakiydi…</strong></p><p><em>E sonuçta herkes Atiba gibi olamaz</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=69a43110defa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İstiklal Marşı, Köfte ve Futbol]]></title>
            <link>https://sefaaozcelik.medium.com/i%CC%87stiklal-mar%C5%9F%C4%B1-k%C3%B6fte-ve-futbol-46bf840e8385?source=rss-2895e02afcf5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/46bf840e8385</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sefa Özçelik]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Aug 2021 18:42:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-08-17T18:42:53.203Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kadro kurarken oyuncuları belirli özelliklere göre sınıflandırırsınız. <strong>Sahada bir kaleciniz, dizilişinize uygun üç-beş savunma oyununuz, orta saha oyuncularınız ve birkaç tane de hücumcunuz olmalıdır. </strong>Dengeli bir takım yapmak istiyorsanız oyuncuların bir kısmını <strong>savunmacı </strong>bir kısmını <strong>hücumcu </strong>olanlardan seçersiniz. Yine kadro dengesi bakımından <strong>genç </strong>oyuncuları daha <strong>tecrübeli </strong>olanlarla bir arada kullanırsınız. Bazen de takım geometrisi için <strong>sağ ayaklı ve sol ayaklı</strong> oyuncular arasından seçim yaparsınız. Tüm bunlar oynatacağınız oyunun güzelliği, verimliliği ve sonuç vermesi için üstünde düşünmeniz gereken detaylardır. Bazen duruma göre savunmacınızı forvete gönderirsiniz. Bazen de tam tersi olur.</p><p><em>Ama </em>tüm bunları hesaplarken futbolcuların kabiliyetleri, fiziksel özellikleri ya da zekaları belirleyici olur. Yani en azından bence öyle olmalıdır. Kendimi bildim bileli futbol izleyen, ülkesini de seven biri olarak; Gol olan ortayı yapan oyuncunun İstiklal Marşımızı okuyabilmesi ile çok ilgilenmiyorum. <strong>Oscar Cordoba’nın</strong> <strong>Chelsea </strong>maçında <strong>Sergen Yalçın’a</strong> gol pası atarken hilal bıyıkları yoktu. <strong>Hagi </strong>Avrupa devlerini dize getiren şutları çekerken<strong> “ya hak!”</strong> demiyordu. <strong>Nicolas Anelka</strong> besmele çekiyordur belki ama <strong>Alex de Souza</strong> tabii olarak sahaya girerken istavroz çıkarıyordu. Ama hangi Türk takımı rakiplere sahayı dar ederse etsin tribünlerde hep aynı memleket türküleri söyleniyordu. <strong>Bu futbolcular ülke futbolu için değme müteahhitten çok katkı sağladılar.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/940/1*g6YJyQfzEcaZ4w_w-GfsFg.jpeg" /></figure><p>Önemli olan Türk futbolunun başarısıysa, Türk takımlarının çok iyi Türk futbolcular yetiştirmesi isteniyorsa bunun yolu <strong>“bu kardeş de sizinle oynasın” </strong>dayatması olmamalı. O kardeş zaten iyi futbolcuysa çıkar o formayı alır. <strong>Merih, Cengiz, Okay, Cenk</strong> onlarca ecnebi(!) ile rekabete girip nasıl forma şansı buldularsa bundan sonraki yetenekli genç oyuncularımız da bulacaktır. Doğru ve denenmiş yöntem genç futbolcuları doğru eğitecek antrenörler yetiştirmek, genç futbolcuların iyi beslenmesini, iyi uyumasını, iyi zeminlerde iyi ekipmanlarla çalışmalarını sağlamaktır. <strong>Sırf kadrodaki yabancı kontenjanı yüzünden tribünde oturan ya da lisansı dondurulan oyunculara verilen paralar bile yüzlerce antrenör, binlerce futbolcu yetiştirmek için yeterli olacaktır.</strong></p><p>Futbol endüstrisinin geldiği nokta inanılmaz. Avrupanın en popüler spor faaliyet alanı futbol. Yayın hakları, tribün gelirleri, sponsorluklar, ürün satışları derken dev bir ekonomi oluştu ve büyümeye devam ediyor. Eğer bir pazar varsa, milyarlarca dolar para dönüyorsa burada parayı ödeyenin kim olduğunu asla aklınızdan çıkarmamalısınız. <strong>Ahkam kesiyorum çünkü parayı ben ödüyorum.</strong> Yayıncıya ödüyorum, tekstilciye ödüyorum, kulübe ödüyorum, hatta ülkemizde belediye takımları gerçeği de var haliyle devlete de ödüyorum. Hepimiz ödüyoruz. Bu endüstrinin en önemli çarkını biz taraftarlar döndürüyoruz. <strong>Dolayısıyla maç izlerken keyif almak istiyoruz ve nihayetinde müşteri olarak bunu talep ediyoruz.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*WU6q55sjDoDA6Je3kCgjZg.jpeg" /></figure><blockquote>Örnek vererek bir şeyler anlatmaya bayılırım. Diyelim ki bir yerde yemek yiyeceksiniz; hamburger söylediniz yanına kola ve 6’lı nugget istediniz ama garson size köfte ekmek, ayran ve 4 nugget getirdi. Neden parasını ödediğiniz ürünü alamadığınızı sorduğunuzda <strong>“Ülke mutfağının gelişimi için böyle bir karar aldık, bu sayede yerli köftemiz ve ayranımız gelişecek ve dünya mutfağında söz sahibi olacağız. Ayrıca 6 nugget fazla, siz 4 nugget yeyin parasını ödediğiniz diğer 2 nugget tezgahta bekleyecek onları haftaya yersiniz”</strong> diye bir açıklama yapıyorlar. Böyle bir durumda siz bu restorana gitmeye devam eder misiniz? <strong>Peki herkesin köfte yemek zorunda olduğu bir yerde neden çok iyi köfte yapmak için gayret etsinler? </strong>Köfteyi zaten yiyeceksiniz, o köfte artık hamburger ile rekabet etmeyecek. <strong>Adeta Köfte Pektemek her yemekte 70. dakikada sofraya gelecek. Her hafta sofrada eksik olan yere Köfte Uysal koyacaklar. </strong>Siz ise senelik 3 milyon Euro ödediğiniz az pişmiş Hollandalı bifteğinizi Karagümrük’e kiralayacaksınız. Üstelik son yıllarda hamburger sınırlaması yokken çok iyi köfteler yetişip dünya mutfağında boy göstermeye başlamışlardı. Zira bu hamburger kısıtlaması iyi köftelerin fiyatını çok yükseltiyor ve parası olan yerli gurmeler en iyi köfteleri avrupaya gitmeden astronomik ücretlerle mideye indiriyorlar.</blockquote><blockquote><strong>Nice köfte ziyan oldu bu uğurda.</strong></blockquote><p>Yazıyı daha fazla uzatmayacağım, çünkü acıktım.</p><p>Kısıtlamasız ziyafetlerde görüşmek üzere.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=46bf840e8385" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>