<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Selçuk Geçer on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Selçuk Geçer on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@selcukgecer?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*scO9r9ICDFuGpJD0</url>
            <title>Stories by Selçuk Geçer on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 05:52:26 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@selcukgecer/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bankaların Bankasından Uyarı: Dikkat Büyük Krizler Gelir]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">Bankalar&#x131;n bankas&#x131; olarak kabul edilen &#x130;svi&#xE7;re merkezli Uluslararas&#x131; &#xD6;demeler Bankas&#x131; (BIS) merkez bankalar&#x131;n&#x131; uyard&#x131;, &#x201C;Sa&#x11F;duyulu ve&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@selcukgecer/bankalar%C4%B1n-bankas%C4%B1ndan-uyar%C4%B1-b%C3%BCy%C3%BCk-krizler-gelir-2fb83fb9be58?source=rss-9328dfca1bdb------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/bankalar%C4%B1n-bankas%C4%B1ndan-uyar%C4%B1-b%C3%BCy%C3%BCk-krizler-gelir-2fb83fb9be58?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2fb83fb9be58</guid>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[fed]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 23:35:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T23:37:36.527Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Altın Yeni Rekorlara Koşuyor]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/alt%C4%B1n-yeni-rekorlara-ko%C5%9Fuyor-886ff91de019?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/886ff91de019</guid>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[ekonom]]></category>
            <category><![CDATA[borsa]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 06:26:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T06:26:04.296Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Bugün dünya, hem ekonomik hem de jeopolitik olarak belirsizliklerle dolu bir dönemin ortasında. Bu belirsizlikler, altın fiyatlarının yeniden rekor seviyelere ulaşmasını sağladı. Spot altın, ons başına 2.590 dolara dayanırken gram altın da 2.850 liranın kıyısında.</strong></h3><p>Altın, tarih boyunca kriz ve belirsizlik dönemlerinde güvenli bir liman olarak insanların sığındığı bir yatırım aracı oldu.</p><p>Bugün de dünya, hem ekonomik hem de jeopolitik olarak belirsizliklerle dolu bir dönemin ortasında. Bu belirsizlikler, altın fiyatlarının yeniden rekor seviyelere ulaşmasını sağladı. Spot altın, ons başına 2.590 dolara dayanırken gram altın da 2.850 liranın kıyısında.</p><p>Bu yükseliş, küresel ekonomik sistemin kırılganlığına işaret etmekle kalmıyor, aynı zamanda tarihin tekerrür ettiğini gösteriyor.</p><h3>Ekonomik Belirsizlikler: Dün ve Bugün</h3><p>Altının fiyatındaki yükselişi sadece günümüzün bir fenomeni olarak görmemek gerekir. 1970&#39;ler, 2008 küresel finans krizi ve 2020 pandemi dönemlerinde de benzer bir tablo ortaya çıkmıştı.</p><p>1970&#39;lerde Bretton Woods sisteminin sona ermesiyle altın fiyatlarında büyük bir artış yaşandı. ABD’nin altın karşılığı dolar uygulamasından vazgeçmesi ve petrol krizinin dünya ekonomisini sarstığı bu dönemde, altının ons fiyatı 850 dolara kadar çıkmıştı. Bugün ise Fed’in faiz indirimi belirsizlikleri ve küresel büyümedeki yavaşlama, altının bir kez daha güvenli liman olarak cazibesini artırıyor. Tıpkı 1970&#39;lerde olduğu gibi, yatırımcılar ekonomik riskler karşısında para birimlerine olan güvenlerini kaybettiklerinde, altına yöneliyor.</p><p>2008 küresel finans krizi de altının yeniden yükselişe geçtiği bir diğer dönem olmuştu. Lehman Brothers’ın iflasıyla başlayan kriz, tüm dünya ekonomisini sarsarken, yatırımcılar altına akın etmişti. 2007’de ons başına 650 dolar olan altın, 2011’de 1.900 dolara kadar yükselmişti.</p><p>Bugün yaşanan jeopolitik gerilimler, merkez bankalarının altın alımları ve Çin gibi ülkelerin talebindeki artış, altının yeniden değer kazanmasını sağlıyor. Özellikle merkez bankalarının ve Çinli tüketicilerin altına olan ilgisi, bu değerli metalin güvenli liman statüsünü korumasına yardımcı oluyor.</p><h3>Jeopolitik Riskler ve Altın Talebi</h3><p>Ekonomik belirsizliklerin yanı sıra jeopolitik gerilimler de altın fiyatlarını etkileyen önemli faktörlerden birisi.</p><p>Körfez Savaşları döneminde olduğu gibi, bugün de Orta Doğu’daki çatışmalar, Ukrayna’daki savaş ve Çin-Tayvan gerilimi, altına olan talebi artırıyor.</p><p>Hatırlayın Körfez Savaşı sırasında petrol fiyatları yükselmiş, küresel riskler artmış ve altın yatırımcılar için en güvenilir yatırım aracı haline gelmişti. Bugün de jeopolitik belirsizlikler, yatırımcıların güvenli liman olarak altına yönelmelerine neden oluyor.</p><p><strong>Bankalar Altına Koşuyor</strong></p><p>Altın fiyatlarını destekleyen bir diğer önemli faktör ise merkez bankalarının altın rezervlerini artırması.</p><p>2023 yılında birçok merkez bankası döviz rezervlerine altın ekleyerek ekonomik dalgalanmalara karşı önlem aldı. Bu eğilim, altının küresel ekonomik sistemdeki yerini sağlamlaştırıyor. Çin, bu konuda başı çeken ülkelerden biri. Çinli tüketicilerin artan altın talebi, altının uzun vadede stratejik bir yatırım aracı olarak kalmaya devam edeceğinin işareti.</p><h3>Türkiye ve Altın: Gram Altın Rekor Kırıyor</h3><p>Küresel piyasalardaki bu gelişmeler, Türkiye’yi de derinden etkiliyor. Dolar/TL kurunun yüksek seyretmesi, gram altın fiyatlarının hızla yükselmesine neden oldu. 2.823 TL seviyesine ulaşan gram altın, Türk yatırımcısının güvenli liman arayışında başlıca yatırım araçlarından biri haline geldi. TL’nin değer kaybı ve enflasyon karşısında altına olan talep giderek artıyor.</p><h3>Altın Yükselişini Sürdürecek mi?</h3><p>Altın fiyatlarının gelecekte daha ne kadar yükseleceği konusunda net bir tahmin yapmak zor. Ancak Fed’in faiz indirimi patikasına dair belirsizlikler, merkez bankalarının altın talepleri ve küresel jeopolitik gerilimler altının cazibesini koruyacak gibi görünüyor. Tarihteki her kriz döneminde olduğu gibi bugün de altın, yatırımcıların güvenli limanı olmayı sürdürüyor.</p><p>Altının tarihi rekorlar kırmasının altında yatan sebepler, küresel belirsizlikler ve risklerdir. Altın, sadece bir metal değil, aynı zamanda dünya ekonomisinin kırılganlıklarına karşı bir güven sembolüdür. Tıpkı geçmişte olduğu gibi, bugün de altın, kriz ve belirsizlik dönemlerinde yatırımcılar için güvenli bir liman olarak değer kazanıyor. Ekonomik ve siyasi riskler sürdükçe, altın da bu yükselişini sürdürecek.</p><p><strong>Sonuç olarak, </strong>altının yükselişi sadece fiyatlarla ilgili bir hikaye değil. Bu, tarih boyunca güven arayışının bir yansımasıdır. Altın, ekonomik ve jeopolitik belirsizliklerin ortasında, bugünün dünyasında da aynı işlevi görmeye devam ediyor. Geçmişte olduğu gibi, kriz dönemlerinde altının değeri parlamaya devam edecek.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=886ff91de019" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Eyvah! Üçüncü Dünya Savaşı!]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/eyvah-%C3%BC%C3%A7%C3%BCnc%C3%BC-d%C3%BCnya-sava%C5%9F%C4%B1-22c1ac22a780?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/22c1ac22a780</guid>
            <category><![CDATA[borsa]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 06:08:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T06:08:40.759Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>“Dünya, potansiyel bir Üçüncü Dünya Savaşı tehdidinden kaçınmak için harekete geçmelidir.”</h3><p>Gelir eşitsizliği, dünya ekonomisinin en acil sorunlarından biri haline gelmiş durumda. Araştırmalara göre zengin ülkelerde yaşayan yüzde 1’lik kesim, dünya nüfusunun en fakir yarısından daha fazla refah içinde yaşıyor.</p><p>Bu derinleşen uçurum, yalnızca bireyler ve toplumlar arasında ekonomik fark yaratmakla kalmıyor; aynı zamanda küresel istikrarı tehdit eden ciddi bir risk haline geliyor.</p><p>Dünya Ticaret Örgütü 2024 raporuna göre, gelir dağılımındaki eşitsizlik 1910’lu yıllardaki küresel görünüme geri dönmüş durumda. Öte yandan Uluslararası Çalışma Örgütü’nün son raporuna göre de işçilerin küresel gelirdeki payı son yirmi yılda 1,6 puan azalmış durumda.</p><p>Anlayacağınız ekonomik büyüme ile teknoloji devleri, finans kuruluşları ve para babaları servetlerine servet katarken, düşük gelirli kesimler her geçen gün biraz daha dibe gitmeye devam ediyor.</p><p>Ancak unutmayalım ki tarih, ekonomik dengesizliklerin büyük çatışmalara zemin hazırladığını birçok kez kanıtladı. En son tecrübeler ise tüm dünyayı kasıp kavuran ve milyonlarca insanın ölmesine sebep olan birinci ve ikinci dünya savaşlarıydı.</p><p><strong>TÜRKİYE BETERİN BETERİ!</strong></p><p>Türkiye’deki gelir eşitsizliği ise dünyanın bile çok ötesinde.</p><p>Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre, Türkiye’nin en zengin yüzde 20’si toplam gelirin neredeyse yüzde 50’sine sahipken, yüzde 80’lik kesim büyük bir fakirlik içinde. Bu arada unutmayın bunlar TÜİK’in iyimser rakamları.</p><p>Türkiye’deki durumun vahametini ortaya koyan bir başka veri ise Gini katsayısı…</p><p>Gini katsayısı, bir ülkedeki gelir eşitsizliğinin artışını gösteren en önemli ölçüt. Ve ne yazık ki Gini katsayısına göre Türkiye’de gelir dağılımı berbat durumda. Çünkü katsayı, gelir eşitsizliği konusunda Türkiye’nin Avrupa ortalamasının çok üzerinde olduğunu gösteriyor.</p><p>Peki bu veriye hayır diyebilir miyiz? Ne yazık ki diyemeyiz…</p><p>Çünkü Türkiye’de asgari ücretle çalışan milyonlarca kişi, hızla artan enflasyon karşısında alım gücünü kaybederken, yüksek gelirli kesimler servetlerine servet katıyor.</p><p>2016 yılından beri yaşanan ancak TÜİK’in muhteşem becerisi sayesinde gizlenen yüksek enflasyon bunun asıl sebebi.</p><p>Bu tavır yüzünden özellikle düşük ve orta gelirli haneler temel ihtiyaçlarını bile karşılayamaz hale geldiler. Yoksulluk ve açlık sınırlarına bakın ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.</p><p>Türkiye’nin bir başka sorunuysa, yüksek dış borç stoku ve cari açık meselesi. Bu sorunlar finansal ve ekonomik kırılganlıkları arttırarak gelir dağılımı bozukluğunu daha da körüklüyor.</p><p>Gelir adaletsizliğinin bir başka yan etkisi ise elbette barınma krizi. Konut piyasasında yaşanan dengesizlik ve yüksek kira maliyetleri, bırakın İstanbul gibi büyük şehirleri Türkiye’nin neredeyse tamamında düşük gelirli ailelerin hayatlarını zindana çeviriyor.</p><p><strong>EKONOMİK DENGESİZLİKLER VE ÇATIŞMA RİSKİ</strong></p><p>Tarih, ekonomik krizlerin ve gelir eşitsizliklerinin uluslararası çatışmaları tetiklediğini gösteren onlarca örnekle dolu. Bu çatışmaların bazıları ülkelerin içinde sosyal patlamalar olarak kalırken, bazıları bölgesel savaşlar bazıları da küresel savaşlara evrilmiş.</p><p>Örneğin, 1930&#39;larda yaşanan Büyük Buhran, dünya çapında sosyal huzursuzlukları artırmış ve nihayetinde İkinci Dünya Savaşı’na zemin hazırlamış.</p><p>Bugün, gelir eşitsizliği ve ekonomik adaletsizliklerin benzer bir krizle sonuçlanma potansiyeli oldukça yüksek. Küresel gelir dengesizlikleri giderilmezse, bu durum uluslararası çatışmaları tetikleyebilir ve Üçüncü Dünya Savaşı riskini doğurabilir.</p><p>Bunu önlemenin tek yolu ise gelir eşitsizliğini azaltmak ve potansiyel çatışmaları önlemek için daha kapsayıcı ve adil politikalar geliştirmek.</p><p>Başta Türkiye olmak üzere, hükümetler, vatandaşları için adil gelir dağılımını sağlamaya yönelik reformları hayata geçirmek zorundadır.</p><p><strong>SONUÇ</strong></p><p>Küresel gelir eşitsizliği ve ekonomik dengesizlikler, dünya genelinde sosyal huzursuzlukları ve uluslararası çatışma risklerini hızla artıyor. Eğer bu sorunlar çözülmezse, insanlık yeni bir krizin eşiğine gelebilir.</p><p>Türkiye’de de bu dengesizlikler, sosyal ve ekonomik riskleri artıran önemli bir sorun olarak karşımıza çıkıyor.</p><p>Gelir eşitsizliği, ekonomik büyüme ve refahın sürdürülebilir olmasını engelleyen en büyük tehditlerden birisi. Bu nedenle, kapsayıcı büyüme ve adil gelir dağılımına dayalı politikalar tüm dünyada benimsenmeli ve dünya, potansiyel bir Üçüncü Dünya Savaşı tehdidinden kaçınmak için harekete geçmelidir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=22c1ac22a780" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dikkat! Çarşı Karışabilir: Fed, Eylülde Faiz İndirecek mi?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/dikkat-%C3%A7ar%C5%9F%C4%B1-kar%C4%B1%C5%9Fabilir-fed-eyl%C3%BClde-faiz-i%CC%87ndirecek-mi-ec29efa73bc2?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec29efa73bc2</guid>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[finans]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 06:06:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T06:06:38.217Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>…Ancak bu tür bir adım, piyasalar için yeterli olmayabilir. Yatırımcıların beklentilerinin karşılanmaması durumunda, volatilitenin artması ve yeni bir satış dalgasının gelmesi kaçınılmaz. Özellikle küresel piyasalarda ABD’nin faiz politikalarına bağlı gelişmeler, yatırımcılar açısından riskli bir dönemin başlangıcı olabilir.</h3><p>ABD ekonomisindeki son istihdam verileri, piyasalarda yeni bir tartışmayı körükledi:</p><p>“Resesyon mu geliyor, yoksa sadece geçici bir yavaşlama mı?”</p><p>Son iki aydır gelen veriler, özellikle tarım dışı istihdam artışındaki beklenti altı sonuçlar, bu sorunun daha sık sorulmasına yol açıyor. En son açıklanan tarım dışı istihdam verisi 142 bin kişiyle beklentilerin 20 bin altında kaldı. Bu da ABD ekonomisinde durgunluk endişelerini güçlendirdi ve FED’in faiz indirimi yapması gerektiğine dair piyasa beklentilerini artırdı.</p><p>Yellen’ın Yumuşak İniş Mesajı</p><p>ABD Hazine Bakanı Janet Yellen ise piyasalardaki bu durgunluk endişesini paylaşmıyor. Yellen, son verileri resesyon belirtisi olarak değil, bir “yumuşak iniş” sinyali olarak görüyor.</p><p>Texas Tribune Festivali’nde yaptığı açıklamada, “Kırmızı ışıklar yandığını görmüyorum. Enflasyonu bu kadar anlamlı bir şekilde düşürebilmek inanılmazdı. Çoğu insanın yumuşak iniş dediği şey bu,” ifadelerini kullandı.</p><p>Yellen, düşük istihdam verilerini ekonomik yavaşlamadan ziyade enflasyonun kontrol altına alındığı bir dönemin işareti olarak yorumladı. Ancak piyasa oyuncuları, bu açıklamaların FED üzerindeki faiz indirimi baskısını hafifletmediği görüşünde.</p><p><strong>Piyasalarda Faiz İndirimi Beklentisi</strong></p><p>Verilerin ardından yatırımcılar arasında FED’in Eylül ayında 50 baz puanlık bir faiz indirimi yapacağı beklentisi güçlenmiş durumda.</p><p>Durgunluk işaretleri artarken, piyasa katılımcıları FED’in ekonomik büyümeyi teşvik etmek için daha agresif adımlar atmasını istiyor. Ancak FED, enflasyon hedefini tutturamadan faiz indirimine giderse, bu enflasyonu yeniden hızlandırma riski taşıyor.</p><p>Bu noktada Yellen’ın açıklamaları, FED’in de temkinli hareket edeceğinin sinyallerini veriyor. FED’in bu süreçte piyasa beklentileri ve ekonomik gerçekleri dengelemek zorunda olduğu bir gerçek.</p><p>Geçmişteki Örnekler: 2008 Krizi ve Kara Pazartesi</p><p>Bu süreçte tarihten ders almak önemli. Örneğin, 2008 küresel ekonomik krizi sırasında, ABD Merkez Bankası (FED) resesyon sinyallerini hafife alarak faiz indiriminde geç kalmıştı. Bu da krizin etkilerini derinleştirmiş, ABD ve küresel ekonomide büyük bir durgunluğa yol açmıştı.</p><p>Öte yandan, 1987’de yaşanan “Kara Pazartesi” de hatırlatıcı bir örnek olarak karşımızda duruyor. O dönemde de piyasalar hızla daralmış, borsa büyük kayıplar yaşamış ve altın dahil birçok yatırım aracı sert satış baskısıyla karşı karşıya kalmıştı.</p><p>Geçen hafta yaşanan durum da bu örneklere benzer bir gelişmeydi. S&amp;P 500 endeksi, Mart 2023’ten bu yana en kötü haftasını geçirirken, hisse senetleri ve kripto paralar büyük bir satış baskısıyla karşılaştı. Altın bile bu baskıdan nasibini aldı.</p><p>Bu volatil ortam, piyasalardaki kırılganlığın ne kadar yüksek olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi.</p><p><strong>FED’in Kararının Küresel Etkileri</strong></p><p>FED’in Eylül ayında vereceği karar, sadece ABD ekonomisi için değil, küresel piyasalarda da büyük bir etkiye sahip olacak.</p><p>Çünkü, gelişen piyasalar genellikle ABD faiz oranlarındaki değişimlere duyarlıdır.</p><p>2013’teki “Taper Tantrum” olayı bunun güzel bir örneğidir. O dönemde FED, tahvil alımlarını yavaşlatacağını açıkladığında, gelişmekte olan ülkelerden büyük çapta sermaye çıkışları yaşandı ve bu ülkelerin para birimleri ciddi bir değer kaybına uğradı.</p><p>Benzer bir senaryo, bu kez FED’in agresif bir faiz indirimi ya da beklenmedik bir kararla piyasaları şaşırtması durumunda gerçekleşebilir.</p><p><strong>FED Zor Bir Karar Aşamasında</strong></p><p>FED’in Eylül ayında vereceği karar, piyasaların beklentileriyle ekonomik gerçekleri dengeleme çabası olarak tarihe geçebilir. Piyasalardaki faiz indirimi beklentisi her ne kadar yüksek olsa da, enflasyon hâlâ hedef seviyelere ulaşmış değil. Bu da FED’in daha dikkatli adımlar atmasına yol açabilir. Örneğin, sadece 25 baz puanlık bir indirimle piyasaları yatıştırmaya çalışmak, FED’in tercih edebileceği bir seçenek olabilir.</p><p>Ancak bu tür bir adım, piyasalar için yeterli olmayabilir. Yatırımcıların beklentilerinin karşılanmaması durumunda, volatilitenin artması ve yeni bir satış dalgasının gelmesi kaçınılmaz. Özellikle küresel piyasalarda ABD’nin faiz politikalarına bağlı gelişmeler, yatırımcılar açısından riskli bir dönemin başlangıcı olabilir.</p><p><strong>Son Söz</strong></p><p>Piyasalarda “Dikkat! Çarşı karışabilir” uyarısının verilmesi gereken bir dönemdeyiz. FED’in kararları, sadece ABD değil, dünya ekonomisi üzerinde büyük dalgalanmalar yaratabilecek potansiyele sahip. Bu süreçte yatırımcılar, merkez bankalarının sinyallerini dikkatle izlemeye devam etmeli.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec29efa73bc2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OVP : Hedef Var, Yol Haritası Yok]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/ovp-hedef-var-yol-haritas%C4%B1-yok-bffa000946cf?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bffa000946cf</guid>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[finans]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 06:02:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T06:02:42.713Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>OVP : Hedef Var, Yol Haritası Yok</h3><h3>Reformlardan bahsetmek güzel, ama icraata dökülmedikçe bu sözler ekonomideki sorunları daha da derinleştirecektir.</h3><p>Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde büyük bir umutla tanıtılan ve 2025–2027 dönemini kapsayan Orta Vadeli Program (OVP), ekonomi yönetimi tarafından bir başarı hikâyesi gibi sunulsa da, içi boş vaatlerle dolu.</p><p>Programda somut adımların, net bir yol haritasının olmaması, Türkiye’nin karşı karşıya olduğu ekonomik sorunları çözme noktasında hiçbir işe yaramayacağını gösteriyor.</p><p>Ne yazık ki, bu OVP de daha önceki programlar gibi “yapacağız, edeceğiz” söylemlerinden öteye gidememiş.</p><p><strong>Veriler Yanıltıcı, Gerçekler Saklanıyor</strong></p><p>Her ne kadar ekonomi yönetimi, hedeflere ulaşıldığını iddia etse de, sunulan veriler tamamen yanıltıcı.</p><p>Açıklanan her bir rakamın altında ekonomik gerçeklerden uzak bir tablo yatıyor. Mevcut durum, Türkiye ekonomisinin hangi noktada olduğunu açıkça gösteriyor, ancak OVP bu gerçekleri örtbas etme çabasında.</p><p>Bu sebeple, gerçek dışı rakamlarla sizi meşgul etmek yerine, önümüzdeki günlerde bu verilerin gerçekte ne anlama geldiğini detaylı bir şekilde ele alacağım.</p><p><strong>Hedef Var, Yol Haritası Yok</strong></p><p>Bir ekonomi programının ciddiye alınabilmesi için sadece hedef koymak yetmez. Bu hedeflere ulaşmak için net ve uygulanabilir bir strateji gerekir.</p><p>OVP’de ise enflasyon, büyüme ve işsizlik oranları gibi hedefler konulmuş olsa da, bu hedeflere nasıl ulaşılacağı tamamen belirsiz. Programın en zayıf noktası ise; bir yol haritası sunulmamış olması. Hangi araçlar kullanılacak? Ne zaman, ne dozda kullanılacak? Bunların hiçbiri net değil.</p><p>“Tasarruf önlemleri alınacaktır” gibi soyut ifadelerle, hedeflere ulaşmanın mümkün olmayacağını herkes biliyor. Şeffaflık ve stratejik planlama olmadan bu program, hayalden öteye geçmeyecektir.</p><p><strong>Süslü Sözler, Somut Adım Yok</strong></p><p>Reform vaatleri bu programın en göz boyayan bölümlerinden biri.</p><p>Kamu maliyesinde disiplin, Ar-Ge kapasitesinin artırılması, makroekonomik istikrar gibi başlıklar, OVP’nin süslü sözlerle dolu olduğunu gösteriyor. Ancak bunların içi boş, çünkü somut hiç bir adım yok.</p><p>Yıllardır duyduğumuz vaatler yine tekrarlanıyor. Özellikle kamu harcamalarında israfın nasıl önleneceği veya kamu maliyesinde ne tür bir dönüşüm yaşanacağına dair hiçbir detay yok.</p><p>Aynı söylemlerle yıllardır halkı oyalayan bir ekonomi yönetimi, ne yazık ki ciddiyetini çoktan kaybetmiştir.</p><p>Ekonomik Gerçeklerden Kopuk Hedefler</p><p>İşsizlik oranını tek haneli rakamlara indirmek veya kişi başına düşen geliri 20 bin dolara çıkarmak gibi hedefler OVP’nin iddiaları arasında.</p><p>Ancak işgücü piyasasının ve ekonomik koşulların mevcut hali ortadayken, bu hedeflere ulaşmak imkansızdan öte.</p><p>Türkiye’nin işsizlik sorununu çözmek için ciddi eğitim reformları ve işgücü piyasasının etkinleştirilmesine yönelik adımlar ise hiç yok.</p><p><strong>Ekonomik Yönetimde Güvensizlik Büyüyor</strong></p><p>Bu OVP ile bir kez daha gördük ki, ekonomi yönetimi halkın güvenini kaybetmiş durumda.</p><p>Şeffaflıktan uzak, somut eylemler yerine boş vaatlerle dolu bu programın uygulanabilirliği yok denecek kadar az. Türkiye ekonomisi ciddi bir dönüşüme ihtiyaç duyarken, OVP sadece süslü sözler ve temennilerle dolu bir belge olmaktan öteye geçemiyor.</p><p>Reformlardan bahsetmek güzel, ama icraata dökülmedikçe bu sözler ekonomideki sorunları daha da derinleştirecektir.</p><p><strong>Sonuç olarak,</strong> OVP yine bir temenniler yığını olmaktan öteye geçememiştir. Ekonomi yönetiminin bu belirsizliklerle dolu programıyla Türkiye’nin geleceği belirsizliklere sürüklenmektedir.</p><p>Hedefler var ama yollar karanlık, çünkü eylem planı yok!</p><p>NOKTA !!!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bffa000946cf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bankaların büyük riski]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/bankalar%C4%B1n-b%C3%BCy%C3%BCk-riski-339eb457521f?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/339eb457521f</guid>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[finans]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 05:59:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T05:59:51.893Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>“Bu kafa devam ederse Türkiye sadece bir finansal krizle değil, aynı zamanda derin bir toplumsal çöküşle karşı karşıya kalabilir.”</h3><p>Türkiye ekonomisinin son yıllarda karşı karşıya kaldığı zorluklar artık sadece sayısal verilerdeki dalgalanmalardan ibaret değil; bu durum, ülkenin ekonomik geleceğini tehdit eden ciddi bir yapısal sorun haline geldi.</p><p><strong>BORÇ YÜKÜ ARTIYOR, RİSK DERİNLEŞİYOR</strong></p><p>Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın (TCMB) Haziran 2024 verileri, reel kesimin döviz pozisyonu açığının 118 milyar 889 milyon dolara çıkarak tehlikeli boyutlara ulaştığını gösteriyor.</p><p>Son aylarda dikkat çeken diğer bir gelişme ise reel kesimin yurtdışından aldığı döviz borçlarını, yurtiçindeki bankalardan aldıkları döviz borcuyla kapatması. Nitekim yine TCMB verilerine göre yurtdışına ödenecek ithalat borçları 1 milyar 86 milyon dolar ve yurtdışından sağlanan nakdi krediler 530 milyon dolar azalırken, yurtiçinden sağlanan nakdi krediler 1 milyar 187 milyon dolar artmış durumda.</p><p>Bu durum, şirketlerin yurtiçi kaynaklara yöneldiğini ve dış borcu iç borçla kapattığını gösteriyor. Yani risk tamamen Türk bankalarının ve dolaylı yolla vatandaşın üzerine yıkılıyor.</p><p>Tezimizi doğrulayan bir başka veri ise borçların vade yapısı.</p><p>Vade yapısına bakıldığında ise yurtiçinden sağlanan kısa vadeli kredilerdeki 1 milyar 197 milyon dolarlık artış, şirketlerin uzun vadeli borçlanamadığını gösteriyor. Nitekim uzun vadeli kredilerde görülen 10 milyon dolarlık azalmada bu durumun bir başka kanıtı.</p><p>Anlayacağınız şirketler, kısa vadeli stratejilerle nefes almaya çalışıyor. Eğer bunu başaramazlarsa işin ucu bankalara dokunacak. Çünkü şirketler bankalara olan borçlarını ödemeyince günün sonunda bankacılık sektörü de aldığı borçları kapatamayacak ve büyük bir riskle karşı karşıya kalacak.</p><p>Hatırlatayım 2001 Türkiye ekonomik krizi sırasında birçok banka, yüksek oranlarda batık kredi nedeniyle iflas etmişti. O dönemde bankaların verdiği kredilerin geri dönüşü sağlanamayınca, bankacılık sektöründe büyük bir çöküş yaşanmıştı.</p><p><strong>KISA VADELİ ÇÖZÜMLER, UZUN VADELİ SORUNLAR</strong></p><p>Gördüğünüz gibi ekonomi yönetiminin kısa vadeli çözümlerle sorunları öteleme stratejisi, aslında bu riskleri daha da derinleştirmekten başka hiçbir işe yaramıyor.</p><p>Reel kesimin döviz borçluluğunun artması ve bu borçların yurtiçindeki bankalara yüklenmesi, ekonomi yönetiminin stratejik hatalarını bir kez daha gözler önüne seriyor.</p><p><strong>YA GİDİN YA YAPIN</strong></p><p>Türkiye ekonomisinin bu kırılgan yapısı, artık kısa vadeli politikalarla sürdürülemez. Ekonomi yönetiminin bu tehlikeli gidişatı hâlâ görmezden gelmesi anlaşılır gibi değil.</p><p>Bu kafa devam ederse Türkiye sadece bir finansal krizle değil, aynı zamanda derin bir toplumsal çöküşle karşı karşıya kalabilir.</p><p>O nedenle ya gidin ya yapın…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=339eb457521f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Enflasyonun Perde Arkası! Bir Dönem Kapanıyor mu?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/enflasyonun-perde-arkas%C4%B1-bir-d%C3%B6nem-kapan%C4%B1yor-mu-b95d39fcd057?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b95d39fcd057</guid>
            <category><![CDATA[finans]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[borsa]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 05:56:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T05:56:51.186Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>“Bu rakamların ardında yatan gerçekler ve bizlere anlatılmayanlar üzerine düşünmek gerek.”</h3><p>Ağustos ayında açıklanan enflasyon rakamları, ekonomi yönetiminin zafer naraları atmasına neden oldu. TÜİK’e göre yıllık enflasyon yüzde 51,97&#39;ye geriledi, yani son bir yılın en düşük seviyesinde. Bu veriler, sıkı para politikalarının ve baz etkisinin meyvesi olarak sunuluyor. Ancak bu rakamların ardında yatan gerçekler ve bizlere anlatılmayanlar üzerine düşünmek gerek.</p><p>Yıllık enflasyonun yüzde 61,78&#39;den yüzde 51,97&#39;ye gerilemesi, fiyat artışlarının hız kesmesi anlamına gelse de aslında vatandaşın cebine yansıyan bu düşüş yok. İnsanlar marketlerde, faturalarda ve kiralarda her geçen gün daha fazla para harcamak zorunda kalıyor. Gerçek olan şu ki fiyatlar yükselmeye devam ediyor; sadece artış hızı biraz yavaşlamış gibi gösterilmeye çalışılıyor. Tam bir illüzyon ekonomisi yani.</p><p>Bağımsız araştırma grubu ENAG’a (Enflasyon Araştırma Grubu) göre, gerçek yıllık enflasyon yüzde 90,35 seviyesinde. Bu oran, TÜİK’in açıkladığı resmi verinin neredeyse iki katı. Yani sokaktaki vatandaşın hissettiği enflasyon, resmi rakamlardan çok daha yüksek.</p><p>Eğitim harcamalarındaki yüzde 120,81’lik yıllık artış ise başka bir trajediyi gözler önüne seriyor. Yeni eğitim dönemi başlamadan ailelerin omzuna binen yük katlanarak artmış durumda. Soru şu; hangi aile, çocuklarının eğitimi için bu kadar büyük bir mali yükü kaldırabilir? Eğitim, geleceğe yapılan bir yatırım ama bu yatırımın maliyeti, orta sınıfı ezip geçiyor. Bu durum, sadece bugünü değil, ülkenin geleceğini de tehlikeye atıyor. Eğitimdeki bu fahiş artışlar, toplumsal adaletsizliğin daha da derinleşmesine neden oluyor. Zengin ile fakir arasındaki makas hızla açılırken, toplumun geniş kesimleri eğitim fırsatlarına erişimlerini kaybediyor.</p><p>Gelelim üretici fiyatlarındaki düşüşe. Hükümete göre bu da büyük bir başarı öyküsü oysa üretici fiyatları düşerken, tüketici fiyatlarındaki artış devam ediyor. Aradaki bu makas, aslında üreticilerin maliyetlerinin arttığını ve hala tüketicilere bu gerçek maliyetleri yansıttığını gösteriyor. Yani, fiyatlar bir yerden bir yere kayıyor ama hiçbir zaman gerçekten düşmüyor. Üreticiler, maliyetlerini tüketicilere yansıtarak ayakta kalmaya çalışıyor, bu da nihayetinde vatandaşın cebine daha fazla yük bindiriyor.</p><p>Yıllık enflasyonu yüzde 50 seviyelerine çekmek bir plan dahilinde olabilir ama bu planın arkasındaki gerçekçi olmayan iyimserlik büyük bir tehlike. Hizmet enflasyonundaki katılık, önümüzdeki aylarda çok daha sert bir ekonomik manzara ile karşı karşıya kalabileceğimizi işaret ediyor. Konut fiyatları, Merkez Bankası’nın enflasyon raporlarındaki iyimser tahminlere rağmen artmaya devam ediyor. Peki, bu durumda vatandaş ne yapacak? Daha yüksek kiralar, daha pahalı gıda maddeleri ve artan enerji faturalarıyla nasıl başa çıkacak?</p><p>Anlayacağınız bugün enflasyonun “düşüş” olarak sunulması, gerçekte halkın refahında bir iyileşme anlamına gelmiyor. Aksine, bu “düşüş” yanıltıcı bir şekilde, halkın giderek daha da fakirleşmesini gizleyen bir araç olarak kullanılıyor. ENAG’ın yüzde 90,35 olarak açıkladığı gerçeğe yakın enflasyon oranı, vatandaşın ekonomik yükünün ne kadar ağırlaştığını açıkça gösteriyor. Her geçen gün artan hayat pahalılığı, vatandaşların alım gücünü hızla eritirken, ekonomi yönetimi başarı hikayeleri yazmaya çalışıyor. Ancak vatandaşın cebi, bu hikayeleri doğrulamıyor.</p><p>Bir de işsizliğin ve düşük ücretlerin etkisini unutmamak gerek. Enflasyon verileri ne kadar düşük gösterilirse gösterilsin, işsizliğin yüksek olduğu bir ekonomide gerçek refah artışından bahsetmek mümkün değildir. Bugün, asgari ücretle geçinmeye çalışan milyonlarca insan, enflasyon karşısında ezilmeye devam ediyor. Asgari ücretin her artışında enflasyonun daha da yükselmesi, bu kısır döngüden çıkışın ne kadar zor olduğunu gösteriyor.</p><p>Özetle, “enflasyonda bir dönem kapandı” demek için henüz çok erken. Asıl soru şu: Bu kapanan dönem, neyi geride bırakıyor? Daha iyi bir ekonomik gelecek mi, yoksa sadece bir yavaşlamanın ardından gelecek olan daha büyük bir fırtına mı? Çünkü gerçekler, her zaman rakamlardan daha fazlasını anlatır. Gerçek enflasyon, halkın hissettiği, cebinde hissettiği enflasyondur. Ve ne yazık ki bu enflasyon rakamlara yansıtılandan çok daha yüksek.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b95d39fcd057" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ya Döviz Şoku Ya Şirket Batıkları]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/ya-d%C3%B6viz-%C5%9Foku-ya-%C5%9Firket-bat%C4%B1klar%C4%B1-d0c3a347f036?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d0c3a347f036</guid>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[30ağustoszaferbayramı]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 05:52:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T05:52:55.061Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>“Dış ticaret açığının artışı, hükümetin politikasızlığının net bir sonucu.”</h3><p>Bugün, bağımsızlık mücadelemizin en önemli dönüm noktalarından birisi… O nedenle yazımıza 30 Ağustos Zafer Bayramımızı coşkuyla kutlayarak başlamak istiyorum.</p><p>Unutmayalım ki “Büyük Taarruz’un” başarıya ulaşması, milletimizin en zor zamanlarda bile azim ve kararlılıkla her şeyin üstesinden geldiğinin en önemli kanıtıdır.</p><p>Bu tarihi zaferin yıldönümünde, Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını saygıyla anıyor ve Atamızın “Askeri zaferler ekonomik zaferlerle taçlandırılmadığı sürece tam bağımsızlık sağlanmamıştır” sözünü bir kez daha hatırlatmak istiyorum.</p><p>30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun!</p><p>Gelelim bugünkü konumuza… Aslında tam da ekonomik bağımsızlıkla ilgili bir yazı yazdım sizlere…</p><p><strong>YA DÖVİZ ŞOKU YA ŞİRKET BATIKLARI</strong></p><p>Temmuz 2024 itibariyle Türkiye’nin dış ticaret açığı, TÜİK verilerine göre 7,29 milyar dolara ulaşarak, mevcut hükümetin ekonomi politikalarının iflasını bir kez daha gözler önüne serdi. Bu artış, yalnızca ekonomik verilerdeki sapma değil, hükümetin yıllardır uyguladığı yanlış politikalarında bir sonucu. Türkiye, adeta iki çıkmaz arasında sıkışmış durumda; anlayacağınız “Ya döviz kuru patlayacak ve ekonomiyi kaosa sürükleyecek ya da döviz kuru sabit kalmaya devam edecek ve birçok şirket iflasa sürüklenecek” Her iki seçenek de ekonominin bir uçurumun kenarında olduğunun göstergesi.</p><p>PARA POLİTİKASI EKONOMİK PROGRAM DEĞİLDİR!</p><p>Hükümet, yıllardır popülist para politikalarını ekonomi programları gibi vatandaşa yutturmaya çalışıyor. Bunu yaparken ya eldeki döviz kaynaklarını sonuna kadar harcıyor ya da şirketleri batırmak pahasına piyasayı tamamen tıkıyor. Gerçek şu ki her iki uygulama da orta ve uzun vadede ekonomiye büyük zararlar veriyor.</p><p>Bu zararlardan biri de elbette dış ticaret açığı.</p><p><strong>HÜKÜMETİN DÖVİZ İNADI</strong></p><p>Dış ticaret açığı, bir ülkenin ithalatının ihracatını aşması anlamına geliyor. Bu, yıllardır devam eden kronik sorunlarımızdan biri. Açığın en önemli kısmı eskiden genel olarak enerji ithalatından kaynaklanıyordu. Ancak son 20 yılda yapılan büyük hatalar bizi hiçbir şey üretemez hale getirdi ve bugün neredeyse her konuda dışa bağımlı hale geldik. Bu nedenle de tüketim ithalatımız hammadde ve enerji ithalatımızı solladı gidiyor.</p><p>İşte dövizin yükselmesinden bunun için deli gibi korkuyorlar. Çünkü döviz artarsa ithal malların fiyatları yükselecek ve Türkiye’nin üretimsizliği ve tam bağımlılığı ayan beyan ortaya çıkacak.</p><p>Bu yalan ortaya çıkmasın diye hükümet yıllardır her şeyi ve herkesi batırmak uğruna dövizi ölümüne baskılıyor. Bu nedenle Merkez Bankası döviz rezervleri eritiliyor, bu nedenle gerçek enflasyon gizleniyor, bu nedenle tefeci faizleri ve büyük tavizlerle borç batağına saplanılıyor ve bu nedenle halk göz göre göre fakirleştiriliyor.</p><p>Hükümetin döviz kurunu sabit tutma inadı, bir yandan ülkenin en önemli döviz kaynakları olan ihracatçı ve turizmciyi rekabet edemez hale getiriyor, diğer yandan yerli üretimin ve pazarın tamamen yabancıların kontrolüne geçmesine neden oluyor.</p><p><strong>ÜRETİM YOKSA ENFLASYON VAR</strong></p><p>Anlayacağınız sözde ekonomi yönetiminin sözde ekonomi politikaları kocaman bir balon.</p><p>Çünkü para politikası ve yüksek vergi dışında hiçbir uygulaması olmayan bu yönetim, çiftçi,sanayici, üretici, KOBİ gibi, katma değer yaratacak tüm üretim mekanizmalarını yok sayıyor.</p><p>Yerli üretici küstürülüyor, insanlar üretimden vazgeçiyor, herkes faiz gibi faaliyet dışı gelirlere yöneliyor. Meydanı boş bulan yabancı ise kanla ve canla kazanılmış pazarımızı ve bağımsızlığımızı adım adım ele geçiriyor.</p><p>Oysa gelişen ve kalkınan ülkelere baktığınızda, birinci önceliklerinin para politikaları değil reel ekonomi politikaları olduğunu net bir şekilde görürsünüz. Tarım, sanayi ve üretim birinci öncelik. Para politikaları sadece üretimi desteklemek, dengelemek ve ayakta tutmak için var.</p><p>İşte bu politikasızlık, Türkiye ekonomisini kırılgan hale getiren en önemli sebep. Ve doğal olarak dış ticaret açığının hızla büyümesi de kaçınılmaz. İşin kötü tarafı, hükümetin kuru baskılama çabaları önce ekonomiyi, sonra yine kuru patlatacak. Kurun patlaması ise ithalat maliyetlerini hızla artırarak, örtülü enflasyonu bir kez daha kontrolden çıkaracak ve vatandaşı daha da yoksullaştıracak.</p><p><strong>SONUÇ</strong></p><p>Dış ticaret açığının artışı, hükümetin politikasızlığının net bir sonucu. Bu artış ya döviz kurunun fırlamasına yol açarak ekonomiyi kaosa sürükleyecek ya da kuru sabit tutma çabaları birçok şirketin iflasına sebep olacak.</p><p>Demedi demeyin…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d0c3a347f036" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Türkiye Nasıl Bir Rota İzlemeli?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/t%C3%BCrkiye-nas%C4%B1l-bir-rota-i%CC%87zlemeli-5bfc6c786cb0?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5bfc6c786cb0</guid>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <category><![CDATA[rusya]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 05:50:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T05:50:06.587Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Rusya ve Çin arasındaki bu büyük ölçekli işbirliği, dünya siyasetinde yeni bir dönemin habercisi olabilir. İki ülkenin mevcut ilişkilerini daha da derinleştirme kararlılığı, önümüzdeki yıllarda küresel dengeleri yeniden şekillendirebilir. Bu bağlamda, küresel kutuplaşmanın derinleştiğini söylemek yanlış olmaz.</h3><p>Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, Çin Başbakanı Li Çiang ile Moskova’da gerçekleştirdiği buluşma, dünya siyaset sahnesinde önemli yankılar uyandırdı. İki liderin görüşmesi, Rusya ile Çin arasındaki işbirliğinin sadece ekonomik boyutla sınırlı kalmayıp, insani ve stratejik alanlara kadar genişlediğini gözler önüne serdi. Putin’in, iki ülke arasındaki ticaretin hızla geliştiğini ve bu gelişimin uzun vadeli planlara dayandığını vurgulaması, dünya siyasetine dair önemli mesajlar taşıyor.</p><p>Çin ve Rusya arasındaki ilişkiler, özellikle Ukrayna savaşının ardından yeni bir ivme kazandı. Batı’nın Rusya’ya uyguladığı yaptırımlar ve Çin’in küresel sahnedeki yükselişi, bu iki ülkeyi birbirine dahada yakınlaştırdı. Ticaret hacmindeki %26,3’lük artış, işbirliğinin somut ekonomik sonuçlar doğurduğunu gösteriyor. Li Çiang’ın, “Rusya’nın Putin liderliğinde istikrarlı bir ekonomik büyüme sergilediğini” belirtmesi ve iki ülke ilişkilerinin “eşi benzeri görülmemiş” bir düzeye çıktığını ifade etmesi, gelecekte bu işbirliğinin daha da derinleşeceğinin işareti olarak okunabilir. Moskova’da imzalanan enerji, lojistik, gümrük, eğitim ve kimya gibi alanlardaki anlaşmalar da bu işbirliğinin geniş bir sektörel yelpazeye yayıldığını ortaya koyuyor.</p><p><strong>Küresel Kutuplar Derinleşiyor mu?</strong></p><p>Rusya ve Çin arasındaki ilişkilerin güçlenmesi, küresel siyasette uzun zamandır gözlemlenen kutuplaşma eğilimini daha da belirgin hale getiriyor. Batı’nın Rusya’ya karşı uyguladığı yaptırımlar ve Çin’in yükselen gücü, dünya siyasetinde yeni bir güç ekseninin oluşmasına zemin hazırlıyor. Bu durum, Soğuk Savaş sonrası tek kutuplu dünya düzeninin yerini çok kutuplu ve daha karmaşık bir yapıya bırakmasına neden oluyor.</p><p>Rusya-Çin işbirliği, bu yeni küresel düzenin en önemli yapı taşlarından biri olarak karşımıza çıkıyor. İki ülke arasındaki ekonomik, siyasi ve askeri ilişkilerin artması, Batı’nın stratejik hamlelerine karşı bir denge unsuru olarak şekilleniyor. Özellikle Ukrayna savaşının ardından, Batı’nın Rusya’ya uyguladığı yaptırımlar, bu ülkeyi Çin’e daha da yaklaştırırken, Çin’in Asya-Pasifik bölgesinde ABD ile artan gerilimi, bu kutuplaşmanın daha da belirgin hale gelmesine neden oluyor. Artık, dünya sahnesinde iki büyük güç merkezi beliriyor: Batı bloku ve Rusya-Çin ittifakı. Bu çekişme, sadece ekonomik rekabetle sınırlı kalmayacak, aynı zamanda küresel siyasetin, teknolojinin ve askeri stratejilerin de şekillenmesinde belirleyici olacak.</p><p><strong>Türkiye Nasıl Pozisyon Almalı?</strong></p><p>Bu yeni küresel dinamikler, Türkiye gibi bölgesel bir gücün dış politikada nasıl bir rota izlemesi gerektiği sorusunu gündeme getiriyor. Türkiye, tarihsel olarak hem Batı ile hem de Doğu ile ilişkilerini dengeleyen bir dış politika stratejisi izledi. Ancak küresel kutupların derinleştiği bu yeni dönemde, Türkiye’nin stratejik çıkarlarını koruyacak ve güçlendirecek bir denge politikası yürütmesi daha da hayati bir önem taşıyor.</p><p>Rusya ve Çin’in yakınlaşması ve Batı bloğuyla olan çekişmeleri, Türkiye için hem fırsatlar hem de riskler barındırıyor. Türkiye’nin coğrafi konumu, enerji geçiş yolları üzerindeki stratejik rolü ve NATO üyesi olarak Batı ile olan askeri ittifakı, Ankara’nın her iki tarafla da dengeli ilişkiler kurmasını zorunlu kılıyor. Bu dengeyi sağlamak, hem ekonomik fırsatları değerlendirme hem de güvenlik kaygılarını gözetme açısından kritik olacaktır.</p><p>Bir yandan, Türkiye’nin Rusya ve Çin ile ticari ilişkilerini geliştirmesi, enerji güvenliği ve ekonomik kalkınma açısından önemli avantajlar sunabilir. Öte yandan, Batı ile olan siyasi ve askeri bağların korunması, Türkiye’nin güvenlik ve uluslararası platformlarda etkili olma kapasitesini sürdürebilmesi açısından elzemdir. Bu dengeyi kurarken, Türkiye’nin, uluslararası hukuka ve çok taraflı diplomasiye olan bağlılığını sürdürmesi, bağımsız bir dış politika izlemesi ve bölgesel barışa katkı sağlayacak adımlar atması gerekmektedir.</p><p><strong>Doğu mu Batı mı Daha Avantajlı?</strong></p><p>Türkiye’nin küresel siyasetteki pozisyonunu belirlerken karşılaştığı en büyük sorulardan biri, Batı mı yoksa Doğu mu daha avantajlı bir seçenek sunuyor sorusudur. Bu sorunun yanıtı, Türkiye’nin öncelikleri, riskleri ve uzun vadeli stratejik hedeflerine bağlı olarak değişebilir.</p><p>Batı, Türkiye için tarihsel olarak güçlü bir ekonomik ve askeri işbirliği ortağı olmuştur. NATO üyeliği, Avrupa Birliği ile süregelen müzakereler ve Batı’nın teknolojik ve finansal altyapıları, Türkiye’nin kalkınma sürecinde önemli bir rol oynamıştır. Batı ile ilişkilerin sürdürülmesi, Türkiye’nin uluslararası güvenlik ve ekonomi alanındaki kazanımlarını koruma açısından önemlidir. Ayrıca, Batı’nın demokratik değerler ve insan hakları konusundaki öncelikleri, Türkiye’nin kendi iç reform süreçlerinde de etkili olmuştur.</p><p>Öte yandan, Doğu, özellikle Çin ve Rusya, Türkiye’ye alternatif ekonomik fırsatlar sunmaktadır. Çin’in Kuşak ve Yol Girişimi gibi büyük ölçekli projeleri, Türkiye’nin altyapı yatırımlarına katkı sağlayabilir ve ticaret hacmini artırabilir. Rusya ile enerji işbirliği, Türkiye’nin enerji güvenliğini sağlama açısından stratejik bir öneme sahiptir. Ayrıca, Asya-Pasifik bölgesinin hızla büyüyen ekonomileri, Türkiye’nin ihracat pazarlarını çeşitlendirme ve ekonomik büyümesini sürdürme açısından cazip fırsatlar sunmaktadır.</p><p>Ancak, bu iki seçenek arasında bir tercihten ziyade, Türkiye’nin her iki blokla da dengeli ve pragmatik bir ilişki kurması daha avantajlı olabilir. Türkiye, Doğu ve Batı arasındaki dengeyi koruyarak, her iki tarafın da sunduğu fırsatları değerlendirirken, stratejik çıkarlarını en üst düzeyde koruyabilir. Bu yaklaşım, Türkiye’nin küresel siyasette bağımsız ve güçlü bir aktör olarak konumlanmasını sağlayabilir.</p><p><strong>Sonuç olarak,</strong> Rusya ve Çin arasındaki bu büyük ölçekli işbirliği, dünya siyasetinde yeni bir dönemin habercisi olabilir. İki ülkenin mevcut ilişkilerini daha da derinleştirme kararlılığı, önümüzdeki yıllarda küresel dengeleri yeniden şekillendirebilir. Bu bağlamda, küresel kutuplaşmanın derinleştiğini söylemek yanlış olmaz. Batı’nın bu yeni durumu nasıl karşılayacağı ve dünya siyasetinde nasıl bir etki yaratacağı ise merakla beklenen sorular arasında. Ancak şurası kesin ki, Rusya ve Çin’in işbirliği, geleceğin güç merkezlerinden biri olma potansiyeline sahip ve bu süreç, küresel düzenin yeniden şekillendiği bir dönemi başlatabilir. Türkiye, bu yeni küresel düzende, stratejik konumunu güçlendirecek, ekonomik ve diplomatik çıkarlarını azamiye çıkaracak bir yol izlemelidir. Doğu ve Batı arasındaki dengeyi koruyarak, Türkiye, her iki dünyanın sunduğu fırsatları en iyi şekilde değerlendirebilir ve ulusal çıkarlarını en üst seviyede tutabilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5bfc6c786cb0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Türkiye Eylül’de Faiz İndirecek mi?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selcukgecer/t%C3%BCrkiye-eyl%C3%BClde-faiz-i%CC%87ndirecek-mi-ae42e8e13ebd?source=rss-9328dfca1bdb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ae42e8e13ebd</guid>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[dolar]]></category>
            <category><![CDATA[faiz]]></category>
            <category><![CDATA[altın]]></category>
            <category><![CDATA[selçuk-geçer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selçuk Geçer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Sep 2024 05:48:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-16T05:48:01.465Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Ancak umarım bu dönüm noktası, artık ekonominin gerçekleri ile yüzleşmek olur. Ekonominin, sadece para politikalarından ibaret olmadığını bu ülkeyi yönetenler umarım fark eder. Ekonominin üç beş ballıdan ibaret olmadığını asıl unsurun vatandaş olduğunu artık görürler.</h3><p>Jackson Hole Ekonomi Politikası Sempozyumu sona erdi. Bu toplantıda, dünya genelindeki büyük merkez bankaları, para politikalarına dair kritik mesajlar verdi. ABD Merkez Bankası (Fed) Başkanı Jerome Powell, Eylül ayında bir faiz indirimi yapılabileceğini neredeyse ilan etti. Diğer büyük merkez bankaları da benzer sinyaller verdi. Peki, bu gelişmelerin ışığında Türkiye ne yapacak? Bizde de Eylül’de bir faiz indirimi gelir mi, yoksa yüksek faize devam mı?</p><p><strong>Kısa Bir Hatırlatma</strong></p><p>COVID-19 pandemisi sonrası dünya, enflasyonun etkilerini derinden hissetmiş; özellikle ABD başta olmak üzere küresel merkez bankaları, faiz oranlarını hızla yükseltmek zorunda kalmıştı. Bu yüksek faiz ortamı, uzun bir süre devam etmiş; ancak resesyon korkusuyla yolun sonuna gelindiğinin işareti, geçen haftalarda verilmişti.</p><p><strong>Powell Neredeyse İndirim Açıklaması Yaptı</strong></p><p>Powell, Wyoming’deki Jackson Hole toplantısında yaptığı konuşmada, para politikasında bir ayarlama zamanının geldiğini belirterek Eylül ayında bir indirim yapılacağını neredeyse açıkladı. Belli olmayan tek şey, ne kadar faiz indirimi yapılacağı konusu. Bu arada sadece ABD Merkez Bankası Başkanı Powell değil, İngiltere ve Avrupa Birliği (AB) başta olmak üzere, diğer önde gelen merkez bankası başkanları da benzer açıklamalar yaptılar.</p><p><strong>Gelelim Türkiye’ye…</strong></p><p>Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın bu yıl içinde faiz indirip indirmeyeceği, hem iç hem de dış dinamiklere bağlı olarak şekillenecek. İç dinamiklere baktığımızda, sorun sadece yüksek enflasyon oranları gibi gözükse de asıl mesele döviz. Çünkü Türkiye’de olası bir faiz indirimi, dövize olan talebi artıracak ve döviz kuru üzerinde baskı oluşturacak.</p><p><strong>Carry Trade Her An Kaçabilir</strong></p><p>Artık hepiniz biliyorsunuz; carry trade, düşük faizli ülkelerden borçlanarak yüksek faiz oranlarına sahip ülkelere yatırım yaparak kâr elde etme stratejisi. Türkiye, son dönemde yüksek faiz oranları nedeniyle carry trade için cazip bir ülke konumunda.</p><p>Ancak faiz indirimi yapıldığında, carry trade yatırımcıları hızla pozisyonlarını kapatıp ve dövize yönelirler. Bu durumda döviz kuru yükselir, ithalat maliyetleri artar, fiyatlar yükselir ve enflasyon daha da kontrolden çıkar. Bunu gören yerel yatırımcılar da dövize hücum ederler ve bunun sonucunda yüksek faiz, yüksek işsizlik ve stagflasyon (durgunluk içinde enflasyon) süreci daha da derinleşir.</p><p><strong>Dolar Korkusu…</strong></p><p>Gördüğünüz gibi, Merkez Bankası’nın faiz indirimine gitmesini zorlaştıran en büyük sorun, enflasyondan çok kaygan döviz zemini. Anlayacağınız, tüm dünya faiz indirimlerini konuşurken bizimkiler faiz indirimi konusunda ya ölü taklidi yapmak zorunda kalıyor yada olası bir faiz indirimi söylentisi gündeme geldiğinde bile dolar hareketlendiği için hemen, “faiz indirimi olmayacak, gerekirse artacak” mesajları vermek zorunda kalıyor.</p><p><strong>İki Ucu Pisli Değnek</strong></p><p>Birinci uç: Eğer Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, küresel merkez bankaları gibi faiz indirim mesajı vermeye kalkarsa, işlerin karışacağı ayan beyan ortada. Döviz bu mesaja hemen tepki verecek ve merkez rezervleri erimeye başlayacak. Aynı zamanda piyasa, kapalı çarşı makası açılacak ve dolar karaborsaya düşecek. Fiyatlar yükselecek, enflasyon yükselecek, CDS yükselecek ve kredi notları düşecek. Yeni bir kur krizi hoş geldin durumu yani…</p><p>2018 yılında Türkiye’de yaşanan döviz krizi, benzer bir senaryonun sonucuydu. Faiz indirimi sonrası döviz kuru hızla yükselmiş, piyasada döviz bulmak zorlaşmış ve ekonomide büyük bir durgunluk yaşanmıştı. Bu tür bir senaryonun tekrarı, 2024&#39;te ekonomiyi daha da kötü bir duruma sokabilir.</p><p>İkinci uç: Türkiye Merkez Bankası’nın faiz indirimi yapmaması durumunda ise enflasyon kontrol altında tutulabilir, ama reel sektör ve vatandaş tamamen biter. Yüksek faiz oranları nedeniyle yatırım olmaz, mevcut yatırımlar faize ve faaliyet dışı gelirlere kaçar. İşsizlik, yoksulluk ve şirket iflasları artar. Kayıt dışı ekonomi ve merdiven altı üretim patlar, piyasa tamamen yabancıların kontrolüne geçer.</p><p>Günün sonunda sosyal patlama ve yine enflasyon, işsizlik, daralma, iflaslar, stagflasyon…</p><p><strong>Sonuç</strong></p><p>Küresel Merkez Bankalarının faiz indirimlerine gitmesi, Türkiye ekonomisi için de önemli bir dönüm noktası olacak.</p><p>Ancak umarım bu dönüm noktası, artık ekonominin gerçekleri ile yüzleşmek olur. Ekonominin, sadece para politikalarından ibaret olmadığını bu ülkeyi yönetenler umarım fark eder. Ekonominin üç beş ballıdan ibaret olmadığını asıl unsurun vatandaş olduğunu artık görürler. Ve vatandaşın refahının arttırılmadan bu işin içinden çıkılamayacağını anlarlar. Bir ülkenin geliştirilmesinin sahte büyümelerden çok, gerçekten kalkınma olduğunu görürler. Kalkınmanın temelinin ise ülkenin kendi kaynaklarıyla güçlü bir üretim mekanizması oluşturması olduğunu fark ederler.</p><p>Aksi takdirde istediğin kadar faiz indir, kaldır; sonu hep aynı olacak:</p><p>Fakirleşme, bağımlılık ve beka sorunu…</p><p>Benden söylemesi…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ae42e8e13ebd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>